PRIMENE 10% to roztwór do infuzji zawierający 20 L-aminokwasów, który jest stosowany w odżywianiu pozajelitowym dzieci, niemowląt oraz noworodków. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Szybkość i czas trwania wlewu
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
PRIMENE 10% jest wskazany do odżywiania pozajelitowego dzieci, niemowląt, noworodków urodzonych o czasie lub wcześniaków, o normalnej masie ciała lub z niedowagą, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie PRIMENE 10% zależy od wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania na azot oraz zdolności metabolizowania składników zawartych w produkcie[1]. Oto szczegółowe wytyczne:
- Noworodki i niemowlęta: 1,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./24 godziny, co odpowiada 0,23 do 0,53 g azotu/kg mc./24 godziny lub 15 do 35 ml PRIMENE 10%/kg mc./24 godziny.
- Dzieci: Dawkowanie jest podobne jak u noworodków i niemowląt, ale może być dostosowane w zależności od indywidualnych potrzeb.
Szybkość i czas trwania wlewu
Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 0,05 ml/kg mc./minutę[1]. Zalecane szybkości wlewu to:
- Noworodki i niemowlęta: wlew ciągły przez 24 godziny.
- Dzieci: wlew ciągły przez 24 godziny lub wlew cykliczny przez 8 do 12 godzin w ciągu doby.
Szybkość wlewu powinna uwzględniać podawaną dawkę, charakterystykę roztworu, dobową objętość podaży i czas trwania wlewu[1].
Sposób podawania
PRIMENE 10% jest przeznaczony do podawania dożylnego. Sam produkt powinien być podawany poprzez żyłę centralną lub, w szczególnych sytuacjach, żyłę obwodową[1]. Produkt może być również podawany równolegle z innymi roztworami lub jako mieszanina, w zależności od ostatecznej osmolarności wstrzykiwanego roztworu[1].
Przedawkowanie
W przypadku nieprawidłowego podania (przedawkowanie lub zbyt szybka infuzja) może wystąpić hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe, kwasica i/lub azotemia[1]. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać wlew i podjąć odpowiednie środki korygujące.
Słownik pojęć
- Odżywianie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
- Hiperwolemia – nadmierna ilość płynów w organizmie.
- Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna.
- Azotemia – podwyższone stężenie azotu we krwi, często związane z niewydolnością nerek.
- Hiperamonemia – podwyższone stężenie amoniaku we krwi, co może wskazywać na zaburzenia metaboliczne.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Odżywianie pozajelitowe dzieci, niemowląt, noworodków |
| Dawkowanie | 1,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./24 godziny |
| Szybkość wlewu | Nie przekraczać 0,05 ml/kg mc./minutę |
| Sposób podawania | Dożylnie, przez żyłę centralną lub obwodową |
| Przedawkowanie | Hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe, kwasica, azotemia |



















