Konsekwencje przedawkowania leku Polmatine: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Polmatine, stosowanego w leczeniu choroby Alzheimera, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Polmatine może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę znacznie wyższą niż zalecana. Standardowa dawka dla dorosłych i osób starszych wynosi 20 mg na dobę, co odpowiada czterem naciśnięciom pompki dozującej[1]. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach przekraczających 140 mg, a w skrajnych przypadkach nawet 2000 mg[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Polmatine mogą być różnorodne i obejmować zarówno objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak i układu pokarmowego[1]. Do najczęstszych objawów należą:
- Zmęczenie – uczucie wyczerpania i braku energii.
- Osłabienie – ogólne osłabienie organizmu.
- Biegunka – częste, luźne stolce.
- Splątanie – dezorientacja i trudności w koncentracji.
- Senność – nadmierna potrzeba snu.
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi.
- Pobudzenie – nadmierna aktywność i nerwowość.
- Aggresja – skłonność do agresywnych zachowań.
- Omamy – fałszywe wrażenia zmysłowe, takie jak widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją.
- Wymioty – odruchowe wyrzucanie treści żołądkowej przez usta.
W skrajnych przypadkach przedawkowania mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak śpiączka lub utrata świadomości[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Polmatine, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe, co oznacza, że skupia się na łagodzeniu objawów[1]. Standardowe procedury obejmują:
- Płukanie żołądka – usunięcie zawartości żołądka w celu zmniejszenia wchłaniania leku.
- Podanie węgla leczniczego – węgiel aktywowany może pomóc w absorpcji leku i zapobiec jego dalszemu wchłanianiu.
- Zakwaszenie moczu – może przyspieszyć eliminację leku z organizmu.
- Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania moczu w celu przyspieszenia eliminacji leku.
W przypadku poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak nadmierne pobudzenie, może być konieczne ostrożne leczenie objawowe[1].
Słownik pojęć
- Ośrodkowy układ nerwowy – część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy.
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Omamy – fałszywe wrażenia zmysłowe, takie jak widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją.
- Zakwaszenie moczu – proces zwiększania kwasowości moczu w celu przyspieszenia eliminacji niektórych substancji z organizmu.
- Wymuszona diureza – metoda leczenia polegająca na zwiększeniu wydalania moczu w celu przyspieszenia eliminacji toksyn z organizmu.
Podsumowanie:
| Standardowa dawka | 20 mg na dobę |
| Przedawkowanie | Przekroczenie 140 mg |
| Objawy | Zmęczenie, osłabienie, biegunka, splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, wymioty |
| Postępowanie | Płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu, wymuszona diureza |



















