Jak prawidłowo dawkować lek Omegaflex special bez elektrolitów?
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie leku Omegaflex special bez elektrolitów
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Omegaflex special bez elektrolitów to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który dostarcza niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, kwasy tłuszczowe oraz węglowodany. Jest przeznaczony dla pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.
Dawkowanie leku Omegaflex special bez elektrolitów
Dawkowanie leku Omegaflex special bez elektrolitów powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zaleca się, aby lek był podawany w sposób ciągły, a szybkość infuzji była stopniowo zwiększana w ciągu pierwszych 30 minut, aby uniknąć możliwych powikłań[1].
Dorośli
- Maksymalna dawka dzienna wynosi 35 ml/kg masy ciała, co odpowiada:
- Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,7 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada:
- 0,1 g aminokwasów/kg masy ciała na godzinę
- 0,24 g glukozy/kg masy ciała na godzinę
- 0,07 g tłuszczów/kg masy ciała na godzinę
W przypadku pacjenta o masie 70 kg odpowiada to maksymalnej szybkości infuzji wynoszącej 119 ml na godzinę. Ilość substratu podanego w takich warunkach wynosi 6,8 g aminokwasów na godzinę, 17,1 g glukozy na godzinę i 4,8 g tłuszczów na godzinę[1].
Dzieci i młodzież
Omegaflex special bez elektrolitów jest przeciwwskazany u noworodków, niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej dwóch lat. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 2 lat[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek/wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawki należy dostosować indywidualnie[1].
Czas trwania leczenia
Brak ograniczeń czasu trwania leczenia dla podanych wskazań. Podczas podawania leku Omegaflex special bez elektrolitów konieczne jest dostarczenie odpowiednich ilości elektrolitów, pierwiastków śladowych i witamin[1].
Sposób podawania
Lek Omegaflex special bez elektrolitów jest podawany dożylnie, wyłącznie przez infuzję do żyły centralnej. Zalecany czas trwania infuzji dla pojedynczego worka z emulsją do żywienia pozajelitowego wynosi maksymalnie 24 godziny[1].
Przeciwwskazania
Leku Omegaflex special bez elektrolitów nie należy stosować w przypadku:
- nadwrażliwości na substancje czynne, białko jaj, ryb, orzechów ziemnych lub soi
- wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów
- ciężkiej hiperlipidemii
- ciężkiej koagulopatii
- hiperglikemii nie reagującej na dawki insuliny
- kwasicy
- cholestazy wewnątrzwątrobowej
- ciężkiej niewydolności wątroby
- ciężkiej niewydolności nerek przy braku terapii nerkozastępczej
- narastających skaz krwotocznych
- ostrych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
- ostrego obrzęku płuc
- niewyrównanej niewydolności serca
Ze względu na skład, lek Omegaflex special bez elektrolitów nie może być stosowany u noworodków, niemowląt i małych dzieci poniżej 2 lat[1].
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku Omegaflex special bez elektrolitów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:
- reakcje alergiczne (np. reakcje anafilaktyczne, wykwity skórne, obrzęk gardła, ust i twarzy)
- hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna
- ból głowy, senność
- nadciśnienie lub niedociśnienie, zaczerwienienie
- nudności, wymioty, utrata apetytu
- podwyższona temperatura, uczucie zimna, dreszcze
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję[1].
Słownik pojęć
- Aminokwasy – podstawowe jednostki budulcowe białek, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
- Kwasy tłuszczowe – składniki tłuszczów, które są źródłem energii i pełnią ważne funkcje w organizmie.
- Węglowodany – związki organiczne, które są głównym źródłem energii dla organizmu.
- Infuzja dożylna – podawanie płynów bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- Hiperlipidemia – stan, w którym stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi jest zbyt wysokie.
- Koagulopatia – zaburzenie krzepnięcia krwi.
- Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi.
- Kwasica – stan, w którym pH krwi jest zbyt niskie, co oznacza nadmiar kwasów.
- Cholestaza wewnątrzwątrobowa – zaburzenie przepływu żółci w wątrobie.
- Hipertriglicerydemia – podwyższone stężenie triglicerydów we krwi.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie | Indywidualne, maksymalnie 35 ml/kg masy ciała na dobę |
| Sposób podawania | Infuzja dożylna do żyły centralnej |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperlipidemia, koagulopatia, hiperglikemia, kwasica, cholestaza, niewydolność wątroby i nerek, skazy krwotoczne, zakrzepowo-zatorowe zdarzenia, obrzęk płuc, niewyrównana niewydolność serca |
| Działania niepożądane | Reakcje alergiczne, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, ból głowy, senność, nadciśnienie, nudności, wymioty, utrata apetytu, podwyższona temperatura, uczucie zimna, dreszcze |



















