Dawkowanie leku Nefopam Holsten: Jak i kiedy stosować?

Lek Nefopam Holsten jest stosowany w łagodzeniu umiarkowanych i silnych bólów, takich jak bóle mięśni, bóle pooperacyjne, ortopedyczne, nowotworowe i zębowe. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku, wskazówki dotyczące jego stosowania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku
• Dzieci i młodzież
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Dla dorosłych pacjentów zalecana początkowa dawka to 2 tabletki (60 mg), a następnie 1 tabletka (30 mg) trzy razy na dobę. W zależności od nasilenia bólu, dawka może wynosić 2 tabletki trzy razy na dobę. Maksymalna dobowa dawka nefopamu wynosi 270 mg (3 tabletki 3 razy na dobę)^[1].

Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się dostosowanie dawkowania ze względu na wolniejszy metabolizm. Początkowa dawka nie powinna przekraczać 1 tabletki (30 mg) trzy razy na dobę, ponieważ u osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego^[1].

Dzieci i młodzież

Lek Nefopam Holsten nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży^[1].

Sposób podawania

Lek Nefopam Holsten jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki należy przyjmować z posiłkami, co umożliwia regularne dawkowanie leku i zmniejsza ryzyko pominięcia dawki^[2].

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak tachykardia, śpiączka, drgawki i omamy. Pierwsze objawy toksyczności pojawiają się po przyjęciu 30 tabletek nefopamu (15 mg/kg masy ciała). W takim przypadku wymagana jest hospitalizacja^[1]. Należy zastosować ogólne leczenie wspomagające, a w razie potrzeby podać diazepam dożylnie lub doodbytniczo^[1].

Słownik pojęć

• Tachykardia – Przyspieszone tętno, które może być objawem różnych stanów chorobowych.
• Ośrodkowy układ nerwowy – Część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy.
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, lęku napadowego, fobii społecznej i choroby Parkinsona.
• Drgawki – Niekontrolowane skurcze mięśni, które mogą być objawem padaczki lub innych stanów neurologicznych.
• Śpiączka – Stan głębokiej nieświadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku