W artykule omówiono szczegółowe zasady dawkowania leku Nakom, stosowanego w leczeniu choroby Parkinsona. Przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania początkowego, zmiany dotychczas stosowanego preparatu lewodopy na Nakom oraz dawkowania podtrzymującego. Uwzględniono również specjalne przypadki, takie jak pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie początkowe
- Zmiana dotychczas stosowanego preparatu lewodopy na Nakom
- Dawkowanie podtrzymujące
- Specjalne przypadki
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Nakom jest stosowany w leczeniu objawów choroby Parkinsona i zespołu Parkinsona. Zawiera dwie substancje czynne: lewodopę i karbidopę. Lewodopa jest prekursorem dopaminy, a karbidopa hamuje jej rozkład w organizmie, co pozwala na dotarcie większej ilości lewodopy do mózgu[1].
Dawkowanie początkowe
Pacjenci, którzy nie byli wcześniej leczeni lewodopą, powinni rozpocząć leczenie od ½ tabletki Nakom, podawanej jeden lub dwa razy na dobę. Dawkę tę można zwiększać codziennie lub co drugi dzień o ½ tabletki, zależnie od potrzeb pacjenta, aż do uzyskania oczekiwanych rezultatów[1]. Reakcję na lek można zaobserwować już po upływie jednej doby, a w pełni skuteczne dawkowanie uzyskuje się w ciągu siedmiu dni leczenia[2].
Zmiana dotychczas stosowanego preparatu lewodopy na Nakom
Pacjenci, którzy wcześniej stosowali samą lewodopę, powinni odstawić ją co najmniej na 12 godzin przed rozpoczęciem leczenia Nakom (24 godziny w przypadku stosowania lewodopy o przedłużonym uwalnianiu). Dawka Nakom powinna wynosić około 20% dotychczas stosowanej dawki dobowej lewodopy[1]. Dla pacjentów przyjmujących mniej niż 1500 mg lewodopy na dobę, leczenie należy rozpocząć od Nakom mite (100 mg + 25 mg), podając jedną tabletkę trzy lub cztery razy na dobę[2].
Dawkowanie podtrzymujące
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do reakcji klinicznej pacjenta. Zalecana dawka maksymalna to 8 tabletek Nakom na dobę (2 g lewodopy i 200 mg karbidopy), co u pacjenta o masie ciała 70 kg stanowi około 30 mg/kg mc. lewodopy i 3 mg/kg mc. karbidopy[1]. Po kilku miesiącach lub latach od rozpoczęcia leczenia może wystąpić spowolnienie ruchowe, związane prawdopodobnie z postępem choroby. W takim przypadku lekarz może dostosować dawkę leku i odstępy między kolejnymi dawkami[2].
Specjalne przypadki
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby zmiana dawkowania nie jest konieczna[1]. Nie zaleca się stosowania leku Nakom u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności[2].
Słownik pojęć
- Choroba Parkinsona – przewlekłe schorzenie układu nerwowego, charakteryzujące się powolnymi i nieskoordynowanymi ruchami, sztywnością mięśni i ich drżeniem.
- Lewodopa – prekursor dopaminy, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona.
- Karbidopa – inhibitor dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych, stosowany w połączeniu z lewodopą w leczeniu choroby Parkinsona.
- Dyskinezy – nieprawidłowe, mimowolne ruchy mięśni.
- Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji ciała, np. z siedzącej na stojącą.
Materiały źródłowe
| Pacjenci nieleczeni wcześniej lewodopą | ½ tabletki Nakom jeden lub dwa razy na dobę, zwiększając dawkę codziennie lub co drugi dzień o ½ tabletki |
| Zmiana dotychczas stosowanego preparatu lewodopy na Nakom | Odstawić lewodopę na co najmniej 12 godzin przed rozpoczęciem leczenia Nakom. Dawka Nakom powinna wynosić około 20% dotychczas stosowanej dawki dobowej lewodopy |
| Leczenie podtrzymujące | Zalecana dawka maksymalna to 8 tabletek Nakom na dobę (2 g lewodopy i 200 mg karbidopy) |
| Specjalne przypadki | Zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby |



















