Jak prawidłowo dawkować lek Monobenzone VIS?

Lek Monobenzone VIS jest stosowany w leczeniu hiperpigmentacji oraz w depigmentacji skóry u chorych na bielactwo. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze rezultaty terapeutyczne.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Monobenzone VIS jest wskazany w leczeniu hiperpigmentacji (chorób skóry z przebarwieniami) spowodowanej nadmiarem barwnika melaniny oraz w odbarwianiu prawidłowo zabarwionych fragmentów skóry u chorych na bielactwo^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Monobenzone VIS należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania:

• Podanie na skórę: Lek jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę^[1].
• Częstotliwość stosowania: Zwykle przebarwione miejsca na skórze smaruje się lekiem Monobenzone VIS 2 do 3 razy na dobę, nie dłużej niż przez 3 miesiące^[1][2].
• Leczenie podtrzymujące: Po uzyskaniu zadowalającego stopnia odbarwienia skóry, lek stosuje się w leczeniu podtrzymującym – zwykle 2 razy na tydzień^[1][2].
• Brak danych dotyczących dzieci: Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania leku u dzieci i młodzieży^[1][2].

Przeciwwskazania

Lek Monobenzone VIS nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość: Uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1][2].
• Plamy przebarwieniowe: Hiperpigmentacja spowodowana uczuleniem na światło po użyciu niektórych perfum, melasma (chloasma) ciężarnych, hiperpigmentacja spowodowana stanem zapalnym skóry^[1][2].
• Inne zmiany skórne: Plamy typu cafe-au-lait, znamiona barwnikowe, czerniaki oraz zmiany przebarwieniowe wywołane innym barwnikiem niż melanina^[1][2].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Monobenzone VIS należy zachować następujące środki ostrożności:

• Unikanie nasłonecznienia: W czasie stosowania leku należy unikać nadmiernego nasłonecznienia. Podczas ekspozycji na światło słoneczne przez całe życie po zastosowaniu tego leku, należy używać kremów z filtrem UV^[1][2].
• Skóra sucha i uczuleniowa: U osób o skórze nadmiernie suchej lub ze skłonnością do występowania odczynów uczuleniowych stosowanie leku jest niewskazane^[1][2].
• Ciąża i karmienie piersią: Ze względu na zawartość pochodnej hydrochinonu, stosowanie leku podczas ciąży nie jest zalecane. Należy zachować ostrożność w razie stosowania leku w okresie karmienia piersią, gdyż nie wiadomo czy substancja czynna przenika do mleka matki^[1][2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Monobenzone VIS może powodować działania niepożądane. Działania niepożądane wymieniono poniżej według klasyfikacji MedDRA, według układów i narządów oraz częstości występowania:

• Bardzo często (≥1/10): Brak danych.
• Często (≥1/100 do <1/10): Brak danych.
• Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100): Brak danych.
• Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): Brak danych.
• Bardzo rzadko (<1/10 000): Brak danych.
• Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Przemijające uczucie świądu lub pieczenia, które zwykle ustępuje po kilku dniach. Pieczenie, zaczerwienienie skóry, podrażnienie, zmiany sączące, trwałe uszkodzenie melanocytów^[1][2].

Przechowywanie leku

Lek Monobenzone VIS należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, w suchym miejscu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu^[1][2].

Słownik pojęć

• Hiperpigmentacja – Nadmierne zabarwienie skóry spowodowane nadmiarem barwnika melaniny.
• Bielactwo – Choroba skóry charakteryzująca się utratą pigmentu, co prowadzi do powstawania białych plam na skórze.
• Melasma (chloasma) – Przebarwienia skóry, często występujące u kobiet w ciąży, spowodowane zmianami hormonalnymi.
• Melanina – Barwnik skóry odpowiedzialny za jej kolor.
• MedDRA – Międzynarodowa klasyfikacja medyczna stosowana do opisywania działań niepożądanych leków.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku