Konsekwencje przedawkowania leku Memantine Vipharm
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Leczenie przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Przedawkowanie leku Memantine Vipharm, stosowanego w leczeniu choroby Alzheimera, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku[1][2].
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Memantine Vipharm może wystąpić przy spożyciu dawek znacznie przekraczających zalecane. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę[1]. Przypadki przedawkowania opisane w dokumentach obejmują:
- 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni, co spowodowało jedynie objawy zmęczenia, osłabienia i biegunki[1].
- Przedawkowanie poniżej 140 mg lub gdy dawka była nieznana, prowadziło do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i żołądkowo-jelitowych[1].
- Ekstremalne przedawkowanie 2000 mg, które spowodowało śpiączkę przez 10 dni, a później podwójne widzenie i pobudzenie[1].
- Przyjęcie 400 mg memantyny, które wywołało objawy takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania memantyny mogą być różnorodne i obejmować zarówno objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak i układu pokarmowego. Do najczęściej występujących objawów należą:
- Zmęczenie i osłabienie – mogą wystąpić przy stosunkowo dużym przedawkowaniu[1].
- Biegunka – również obserwowana przy dużych dawkach[1].
- Splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzony chód – objawy te mogą wystąpić przy przedawkowaniu poniżej 140 mg[1].
- Śpiączka, podwójne widzenie i pobudzenie – przy ekstremalnym przedawkowaniu 2000 mg[1].
- Niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości – przy przyjęciu 400 mg memantyny[1].
Leczenie przedawkowania
Leczenie przedawkowania memantyny powinno być objawowe, ponieważ nie ma dostępnego swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują:
- Płukanie żołądka – w celu usunięcia substancji czynnej z organizmu[1].
- Podanie węgla leczniczego – aby przerwać potencjalne ponowne krążenie jelitowo-wątrobowe[1].
- Zakwaszenie moczu – w celu przyspieszenia wydalania memantyny przez nerki[1].
- Wymuszona diureza – aby zwiększyć wydalanie leku[1].
- Leczenie objawowe – w przypadku symptomów ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu nerwowego[1].
Słownik pojęć
- Memantyna – substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Alzheimera.
- Ośrodkowy układ nerwowy (OUN) – część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy.
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Diureza – proces wydalania moczu przez nerki.
- Antidotum – substancja neutralizująca działanie trucizny.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Memantine Vipharm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego. Leczenie przedawkowania powinno być objawowe, a w przypadku ekstremalnych dawek konieczne może być zastosowanie specjalistycznych procedur medycznych. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi ryzyka związanego z przedawkowaniem i stosowali lek zgodnie z zaleceniami lekarza.
| Objawy przedawkowania | Zmęczenie, osłabienie, biegunka, splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód, śpiączka, podwójne widzenie, niepokój, psychoza, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości |
| Dawki przedawkowania | 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni, 140 mg lub więcej, 2000 mg, 400 mg |
| Leczenie przedawkowania | Płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu, wymuszona diureza, leczenie objawowe |


















