Jak prawidłowo dawkować lek Locoid Lipocream?
Locoid Lipocream to lek stosowany miejscowo, zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, który jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Locoid Lipocream jest wskazany do leczenia stanów zapalnych skóry (nie wywołanych przez drobnoustroje), które odpowiadają na leczenie kortykosteroidami. Lek jest stosowany, gdy leczenie miejscowe słabiej działającymi kortykosteroidami nie przynosi oczekiwanych wyników. Może być również używany do kontynuacji leczenia lub leczenia podtrzymującego zapalnych chorób skóry, gdy wcześniejsze stosowanie silniej działających kortykosteroidów dawało dobre wyniki[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Locoid Lipocream należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zwykle cienką warstwę kremu nanosi się równomiernie na zmienione chorobowo miejsca na skórze od 1 do 3 razy na dobę. Krem można lekko wmasować. Po uzyskaniu poprawy zazwyczaj wystarcza stosowanie leku raz na dobę lub 2-3 razy w tygodniu. Locoid Lipocream stosuje się w leczeniu zmian skórnych suchych i sucho-sączących. Nie należy stosować dawki większej niż 30-60 g tygodniowo[1][2].
Przeciwwskazania
Nie stosować Locoid Lipocream na zmiany skórne spowodowane zakażeniami bakteryjnymi, wirusowymi, grzybiczymi lub pasożytniczymi. Nie należy go stosować na owrzodzenia skóry, rany, w zapaleniu skóry wokół ust, w trądziku pospolitym i różowatym oraz w przypadku nadwrażliwości na 17-maślan hydrokortyzonu lub inne składniki leku[1][2].
Środki ostrożności
Należy chronić oczy i błony śluzowe przed kontaktem z lekiem. Unikać stosowania leku na skórę twarzy, skórę owłosioną i na skórę w okolicach narządów płciowych. Unikać stosowania leku na rozległe powierzchnie skóry, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym, w fałdach i zgięciach skóry. Ostrożnie stosować u dzieci oraz pacjentów z łuszczycą[1][2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Locoid Lipocream może powodować działania niepożądane. Do rzadkich działań niepożądanych należą zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, plamica, rozstępy skórne, trądzik krostkowy, zapalenie skóry wokół ust, odbarwienie skóry, zapalenie skóry i wyprysk. Bardzo rzadko może wystąpić zahamowanie czynności kory nadnerczy. Częstość nieznana obejmuje nadwrażliwość i nieostre widzenie[1][2].
Słownik pojęć
- 17-maślan hydrokortyzonu – syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne.
- Kortykosteroidy – grupa hormonów steroidowych, które są stosowane w leczeniu stanów zapalnych i alergicznych.
- Stany zapalne skóry – reakcje skórne charakteryzujące się zaczerwienieniem, obrzękiem i bólem, często związane z infekcjami lub alergiami.
- Okluzja – metoda stosowania leku pod szczelnym opatrunkiem, co zwiększa jego wchłanianie przez skórę.
Locoid Lipocream to lek stosowany miejscowo, zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, który jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne. Lek jest wskazany do leczenia stanów zapalnych skóry, które odpowiadają na leczenie kortykosteroidami. Zwykle stosuje się go od 1 do 3 razy na dobę, a po uzyskaniu poprawy raz na dobę lub 2-3 razy w tygodniu. Nie należy stosować dawki większej niż 30-60 g tygodniowo. Przeciwwskazania obejmują zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze, owrzodzenia skóry, rany, zapalenie skóry wokół ust, trądzik pospolity i różowaty oraz nadwrażliwość na składniki leku. Należy chronić oczy i błony śluzowe przed kontaktem z lekiem oraz unikać stosowania na skórę twarzy, skórę owłosioną i na skórę w okolicach narządów płciowych. Działania niepożądane mogą obejmować zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, plamicę, rozstępy skórne, trądzik krostkowy, zapalenie skóry wokół ust, odbarwienie skóry, zapalenie skóry i wyprysk, zahamowanie czynności kory nadnerczy, nadwrażliwość i nieostre widzenie.


















