Jak prawidłowo dawkować lek Lipoflex special?

Lipoflex special to emulsja do infuzji, która dostarcza pacjentom niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, elektrolity, kwasy tłuszczowe oraz kalorie w postaci węglowodanów i tłuszczów. Lek ten jest stosowany u pacjentów, którzy nie mogą odżywiać się doustnie, na przykład po operacjach, urazach lub oparzeniach^[2]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Lipoflex special, w tym zalecenia dla różnych grup wiekowych oraz pacjentów z różnymi schorzeniami.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie w szczególnych przypadkach
• Czas trwania leczenia
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży

Dawkowanie leku Lipoflex special dla dorosłych i młodzieży w wieku od 14 lat zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Zaleca się podawanie leku w sposób ciągły, stopniowo zwiększając szybkość infuzji przez pierwsze 30 minut, aż do osiągnięcia pożądanej szybkości infuzji^[1]. Maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml na kg masy ciała, co odpowiada:

• 2,0 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę,
• 5,04 g glukozy na kg masy ciała na dobę,
• 1,4 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę.

Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,7 ml na kg masy ciała na godzinę, co odpowiada:

• 0,1 g aminokwasów na kg masy ciała na godzinę,
• 0,24 g glukozy na kg masy ciała na godzinę,
• 0,07 g tłuszczów na kg masy ciała na godzinę.

W przypadku pacjenta ważącego 70 kg odpowiada to maksymalnej szybkości infuzji wynoszącej 119 ml na godzinę. W takim wypadku ilość podanych substratów wynosi: 6,8 g aminokwasów na godzinę, 17,1 g glukozy na godzinę i 4,8 g tłuszczów na godzinę^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Lipoflex special jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków, niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat^[1]. Dawkowanie dla dzieci w wieku od 2 do 13 lat zależy od wieku, stadium rozwoju dziecka i rodzaju choroby. Obliczając dawkę, należy wziąć pod uwagę nawodnienie dziecka. U dzieci konieczne może być rozpoczęcie leczenia żywieniowego z zastosowaniem połowy dawki docelowej, a następnie stopniowe zwiększanie dawki^[1].

Dawka dobowa u dzieci w wieku 2-4 lat wynosi 25 ml na kg masy ciała, co odpowiada:

• 1,43 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę,
• 3,60 g glukozy na kg masy ciała na dobę,
• 1,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę.

Dawka dobowa u dzieci w wieku 5-13 lat wynosi 17,5 ml na kg masy ciała, co odpowiada:

• 1,0 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę,
• 2,52 g glukozy na kg masy ciała na dobę,
• 0,7 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę.

Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,7 ml na kg masy ciała na godzinę, co odpowiada:

• 0,1 g aminokwasów na kg masy ciała na godzinę,
• 0,24 g glukozy na kg masy ciała na godzinę,
• 0,07 g tłuszczów na kg masy ciała na godzinę.

Ze względu na indywidualne potrzeby dzieci i młodzieży, Lipoflex special może nie pokrywać w pełni zapotrzebowania na energię i płyny. W takich wypadkach należy podawać dodatkowo węglowodany, tłuszcze i płyny, zgodnie z potrzebami^[1].

Dawkowanie w szczególnych przypadkach

U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawkę należy dostosować indywidualnie^[1]. W przypadku pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów, takich jak niewydolność nerek, cukrzyca, zapalenie trzustki, upośledzona czynność wątroby, niedoczynność tarczycy, posocznica i zespół metaboliczny, konieczne jest częstsze monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy^[1]. W przypadku hiperlipidemii mieszanej i zespołu metabolicznego, stężenie triglicerydów reaguje na glukozę, tłuszcze i nadmierne odżywianie. Należy odpowiednio dostosować dawkę^[1].

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia lekiem Lipoflex special jest nieograniczony i zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Zalecany czas trwania infuzji pojedynczego worka wynosi 24 godziny^[1]. W trakcie podawania leku konieczne jest dostarczanie odpowiedniej ilości pierwiastków śladowych i witamin^[1].

Przeciwwskazania

Lipoflex special nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, białko jaj, orzeszki ziemne, soję lub inne składniki leku^[1]. Inne przeciwwskazania obejmują:

• Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów,
• Ciężka hipertriglicerydemia,
• Ciężka koagulopatia,
• Hiperglikemia niereagująca na insulinę,
• Kwasica,
• Cholestaza wewnątrzwątrobowa,
• Ciężka niewydolność wątroby,
• Ciężka niewydolność nerek bez terapii nerkozastępczej,
• Zaostrzenie skazy krwotocznej,
• Ostre zdarzenia zakrzepowo-zatorowe,
• Zatorowość tłuszczowa.

Ogólne przeciwwskazania do stosowania żywienia pozajelitowego obejmują niestabilność układu krążenia, ostra faza zawału mięśnia sercowego lub udaru, niestabilna czynność metaboliczna, niewystarczające zaopatrzenie komórek w tlen, zaburzenia równowagi płynowej i elektrolitowej, ostry obrzęk płuc oraz niewyrównana niewydolność serca^[1].

Słownik pojęć

• Aminokwasy – Związki chemiczne będące podstawowymi jednostkami budulcowymi białek.
• Elektrolity – Substancje, które w roztworze wodnym przewodzą prąd elektryczny, np. sód, potas, magnez.
• Hipertriglicerydemia – Stan, w którym stężenie triglicerydów we krwi jest zbyt wysokie.
• Infuzja dożylna – Podawanie płynów bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Koagulopatia – Zaburzenie krzepnięcia krwi.
• Kwasy tłuszczowe – Składniki tłuszczów, które są źródłem energii dla organizmu.
• Żywienie pozajelitowe – Dostarczanie składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku