Konsekwencje przedawkowania leku Levomentis: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Levomentis, zawierającego lewomepromazynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Za jednorazową dawkę śmiertelną dla osoby dorosłej uznaje się około 1 g lewomepromazyny[1]. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 150 mg dla pacjentów ambulatoryjnych i 300 mg dla pacjentów hospitalizowanych[2]. Przekroczenie tych dawek może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania lewomepromazyny mogą być różnorodne i obejmują:
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego – objawia się ciężką sennością, śpiączką lub utratą przytomności[1].
- Hipotonia – znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń[1].
- Gorączka – podwyższona temperatura ciała[1].
- Zaburzenia przewodzenia w sercu – wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes, blok przedsionkowo-komorowy[1].
- Objawy pozapiramidowe – drżenia, sztywność mięśni, akatyzje[1].
- Napady padaczkowe – drgawki[1].
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan zagrażający życiu, objawiający się sztywnością mięśni, wysoką gorączką, zmianami stanu psychicznego, zaburzeniami rytmu serca oraz dużymi wahaniami ciśnienia krwi[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania lewomepromazyny, leczenie ma charakter objawowy, ponieważ nie jest znana żadna specyficzna odtrutka[1]. Zaleca się:
- Monitorowanie EKG – w celu wykrycia i leczenia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca[1].
- Podawanie płynów dożylnie – w przypadku wystąpienia hipotonii[1].
- Podawanie dopaminy i (lub) noradrenaliny – w celu podniesienia ciśnienia krwi[1].
- Podawanie diazepamu – w celu zapobiegania napadom padaczkowym[1].
- Podawanie biperydenu – w celu zwalczania objawów pozapiramidowych[1].
- Płukanie żołądka – nawet po 12 godzinach od przyjęcia leku, w celu ograniczenia wchłaniania przyjętej dawki[1].
Słownik pojęć
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego – stan, w którym dochodzi do znacznego obniżenia aktywności mózgu, co może prowadzić do śpiączki lub utraty przytomności.
- Hipotonia – niskie ciśnienie krwi, które może powodować zawroty głowy i omdlenia.
- Zaburzenia przewodzenia w sercu – problemy z przekazywaniem impulsów elektrycznych w sercu, co może prowadzić do arytmii.
- Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenia, sztywność mięśni, akatyzje.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan zagrażający życiu, objawiający się sztywnością mięśni, wysoką gorączką, zmianami stanu psychicznego, zaburzeniami rytmu serca oraz dużymi wahaniami ciśnienia krwi.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Levomentis może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym depresji ośrodkowego układu nerwowego, hipotonii, zaburzeń przewodzenia w sercu, objawów pozapiramidowych, napadów padaczkowych oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki w celu leczenia objawów.
| Jednorazowa dawka śmiertelna | Około 1 g lewomepromazyny |
| Maksymalna zalecana dawka dobowa | 150 mg dla pacjentów ambulatoryjnych, 300 mg dla pacjentów hospitalizowanych |
| Objawy przedawkowania | Depresja ośrodkowego układu nerwowego, hipotonia, gorączka, zaburzenia przewodzenia w sercu, objawy pozapiramidowe, napady padaczkowe, złośliwy zespół neuroleptyczny |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Monitorowanie EKG, podawanie płynów dożylnie, podawanie dopaminy i (lub) noradrenaliny, podawanie diazepamu, podawanie biperydenu, płukanie żołądka |



















