Jak prawidłowo dawkować lek Lenalidomide Sandoz?
Lenalidomide Sandoz to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować Lenalidomide Sandoz, korzystając z informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Szczególne grupy pacjentów
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lenalidomide Sandoz jest stosowany w leczeniu:
- Szpiczaka mnogiego – nowotworu krwinek białych, który prowadzi do uszkodzeń kości i nerek[1].
- Zespołów mielodysplastycznych – grupy chorób krwi i szpiku kostnego, charakteryzujących się nieprawidłowymi komórkami krwi[1].
- Chłoniaka z komórek płaszcza – nowotworu układu odpornościowego, atakującego limfocyty B[1].
- Chłoniaka grudkowego – powoli rosnącego nowotworu złośliwego atakującego limfocyty B[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Lenalidomide Sandoz zależy od rodzaju choroby, stanu pacjenta oraz innych czynników, takich jak wiek i funkcja nerek. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania dla różnych wskazań.
Szpiczak mnogi
Lenalidomide Sandoz może być stosowany w różnych schematach leczenia w zależności od stanu pacjenta:
- Noworozpoznany szpiczak mnogi – u pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego, lek stosuje się w monoterapii jako leczenie podtrzymujące[1]. Zalecana dawka początkowa to 10 mg doustnie raz na dobę, podawana bez przerwy w cyklach 28-dniowych. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli jest dobrze tolerowana[1].
- Noworozpoznany szpiczak mnogi – u pacjentów, u których nie jest możliwe przeszczepienie szpiku kostnego, lek stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak bortezomib, deksametazon, melfalan i prednizon[1]. Zalecana dawka początkowa to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych cyklów 28-dniowych[1].
- Szpiczak mnogi – u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia, lek stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem[1]. Zalecana dawka początkowa to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych cyklów 28-dniowych[1].
Zespoły mielodysplastyczne
Lenalidomide Sandoz stosuje się w monoterapii u dorosłych pacjentów z niedokrwistością zależną od przetoczeń, związanych z izolowaną delecją 5q[1]. Zalecana dawka początkowa to 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych cyklów 28-dniowych[1].
Chłoniak z komórek płaszcza
Lenalidomide Sandoz stosuje się w monoterapii u dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza[1]. Zalecana dawka początkowa to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych cyklów 28-dniowych[1].
Chłoniak grudkowy
Lenalidomide Sandoz stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym[1]. Zalecana dawka początkowa to 20 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych cyklów 28-dniowych[1].
Szczególne grupy pacjentów
Dawkowanie Lenalidomide Sandoz może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u dzieci i młodzieży.
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat może być konieczne dostosowanie dawki, zwłaszcza w przypadku leczenia skojarzonego z deksametazonem[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki[1]. Przykładowo, u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie przeprowadzono formalnych badań działania lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego nie określono szczególnych zaleceń dotyczących jego dawki[1].
Dzieci i młodzież
Lenalidomide Sandoz nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat[1].
Słownik pojęć
- Szpiczak mnogi – nowotwór krwinek białych, który prowadzi do uszkodzeń kości i nerek.
- Zespoły mielodysplastyczne – grupa chorób krwi i szpiku kostnego, charakteryzujących się nieprawidłowymi komórkami krwi.
- Chłoniak z komórek płaszcza – nowotwór układu odpornościowego, atakujący limfocyty B.
- Chłoniak grudkowy – powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B.
- Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili, co zwiększa ryzyko zakażeń.
- Małopłytkowość – zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do krwawień.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, określający zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
Podsumowanie
| Wskazania | Szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza, chłoniak grudkowy |
| Dawkowanie | Różne w zależności od choroby i stanu pacjenta |
| Szczególne grupy pacjentów | Osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dzieci i młodzież |
| Najczęstsze działania niepożądane | Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie, gorączka, drętwienie, zmniejszenie apetytu, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, małe stężenie potasu, wapnia i sodu we krwi |



















