Wstęp

Lanzul to lek zawierający lanzoprazol, który jest inhibitorem pompy protonowej. Jego głównym zadaniem jest zmniejszenie ilości kwasu wydzielanego w żołądku, co jest pomocne w leczeniu różnych schorzeń przewodu pokarmowego. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Lanzul, aby pacjenci mogli prawidłowo stosować ten lek i osiągnąć najlepsze wyniki terapeutyczne.

Dawkowanie leku Lanzul

Dawkowanie leku Lanzul zależy od rodzaju schorzenia, które jest leczone. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie dla różnych wskazań:

• Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy: Zalecana dawka to 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie. Jeśli w tym okresie nie uzyskano wyleczenia, kurację można kontynuować tą samą dawką przez kolejne 2 tygodnie^[1].
• Leczenie choroby wrzodowej żołądka: Zalecana dawka to 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. W przypadku braku wyleczenia, kurację można kontynuować przez kolejne 4 tygodnie^[1].
• Refluksowe zapalenie przełyku: Zalecana dawka to 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeśli w tym okresie nie uzyskano wyleczenia, kurację można kontynuować przez kolejne 4 tygodnie^[1].
• Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku: Zalecana dawka to 15 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 30 mg na dobę^[1].
• Eradykacja Helicobacter pylori: Zalecana dawka to 30 mg lanzoprazolu dwa razy na dobę przez 7 dni w połączeniu z odpowiednimi antybiotykami^[1].
• Leczenie łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ: Zalecana dawka to 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. W przypadku braku wyleczenia, kurację można kontynuować przez kolejne 4 tygodnie^[1].
• Profilaktyka owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ: Zalecana dawka to 15 mg raz na dobę. W razie nieskuteczności leczenia dawkę można zwiększyć do 30 mg raz na dobę^[1].
• Objawowa choroba refluksowa przełyku: Zalecana dawka to 15 mg lub 30 mg na dobę. Szybko uzyskuje się złagodzenie objawów^[1].
• Zespół Zollingera i Ellisona: Zalecana dawka początkowa to 60 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dobierać indywidualnie, a leczenie kontynuować tak długo, jak to jest konieczne^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają specjalnego podejścia do dawkowania leku Lanzul:

• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką chorobą wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o 50%^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: W tej grupie wiekowej konieczny może być indywidualny dobór dawkowania. O ile nie istnieją istotne wskazania kliniczne, nie należy stosować dawki większej niż 30 mg na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania lanzoprazolu u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku nie zostały potwierdzone w tej grupie wiekowej^[1].

Sposób podawania

Aby uzyskać optymalne działanie, Lanzul należy przyjmować raz na dobę, rano, co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Pacjenci mający trudności z przełykaniem mogą otworzyć kapsułkę i wymieszać peletki z niewielką ilością wody, soku jabłkowego lub pomidorowego, lub też niewielką ilość miękkiego jedzenia posypać peletkami (np. jogurt, mus jabłkowy)^[1].

Przedawkowanie

Nie są znane objawy przedawkowania lanzoprazolu u ludzi, jednak w razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta. W razie konieczności zaleca się płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i leczenie objawowe^[1].

Słownik pojęć

• Lanzoprazol – substancja czynna leku Lanzul, inhibitor pompy protonowej zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku.
• Inhibitor pompy protonowej – lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez hamowanie enzymu odpowiedzialnego za jego produkcję.
• Eradykacja – całkowite usunięcie patogenu z organizmu, w tym przypadku bakterii Helicobacter pylori.
• Refluksowe zapalenie przełyku – stan zapalny przełyku spowodowany zarzucaniem treści żołądkowej do przełyku.
• Choroba wrzodowa – schorzenie polegające na powstawaniu wrzodów w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy.
• Zespół Zollingera i Ellisona – rzadki zespół chorobowy charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku.
• Hipomagnezemia – stan obniżonego stężenia magnezu we krwi.
• Hipokalcemia – stan obniżonego stężenia wapnia we krwi.
• Hipokaliemia – stan obniżonego stężenia potasu we krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku