Dokładny skład leku Humulin M3 (30/70) – Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
Wstęp
Humulin M3 (30/70) to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który zawiera insulinę ludzką otrzymywaną metodą rekombinacji DNA. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w tym leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co znajduje się w ich terapii.
Skład główny
Głównym składnikiem leku Humulin M3 (30/70) jest insulina ludzka (Insulinum humanum), która jest odpowiedzialna za regulowanie poziomu glukozy we krwi. Insulina ta jest produkowana metodą rekombinacji DNA z użyciem bakterii Escherichia coli.[1]
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze w leku Humulin M3 (30/70) pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja roztworu, regulacja pH oraz zapewnienie odpowiedniej konsystencji. Oto szczegółowy opis tych substancji:
- m-krezol – działa jako konserwant, zapobiegając rozwojowi mikroorganizmów w roztworze.[1]
- glicerol – pełni rolę stabilizatora i nawilżacza, zapewniając odpowiednią konsystencję roztworu.[1]
- fenol – działa jako konserwant, podobnie jak m-krezol, zapobiegając zakażeniom bakteryjnym.[1]
- protaminy siarczan – stosowany do przedłużenia działania insuliny poprzez tworzenie zawiesiny.[1]
- disodu fosforan siedmiowodny – reguluje pH roztworu, zapewniając jego stabilność.[1]
- cynku tlenek – stabilizuje insulinę, zapobiegając jej rozkładowi.[1]
- woda do wstrzykiwań – rozpuszczalnik, w którym rozpuszczone są wszystkie składniki.[1]
- 10% roztwór kwasu solnego i 10% roztwór wodorotlenku sodu – używane do ustalenia odpowiedniego pH roztworu.[1]
Znaczenie składników
Każdy składnik leku Humulin M3 (30/70) pełni określoną rolę, która jest kluczowa dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii:
- Insulina ludzka – główny składnik aktywny, który pomaga w regulacji poziomu glukozy we krwi.[1]
- m-krezol i fenol – konserwanty, które zapobiegają zakażeniom bakteryjnym i utrzymują sterylność roztworu.[1]
- glicerol – stabilizator, który zapewnia odpowiednią konsystencję roztworu i nawilża.[1]
- protaminy siarczan – przedłuża działanie insuliny, co jest korzystne dla pacjentów wymagających długotrwałej kontroli glikemii.[1]
- disodu fosforan siedmiowodny i cynku tlenek – stabilizują roztwór i zapobiegają rozkładowi insuliny.[1]
- woda do wstrzykiwań – zapewnia odpowiednie rozpuszczenie wszystkich składników.[1]
- 10% roztwór kwasu solnego i 10% roztwór wodorotlenku sodu – regulują pH roztworu, co jest kluczowe dla jego stabilności.[1]
Słownik pojęć
- Cukrzyca – choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym poziomem glukozy we krwi.
- Insulina ludzka – hormon produkowany przez trzustkę, który reguluje poziom glukozy we krwi.
- Rekombinacja DNA – technika genetyczna używana do produkcji białek, takich jak insulina, poprzez wprowadzenie genów do bakterii.
- m-krezol – substancja chemiczna używana jako konserwant w lekach.
- Glicerol – substancja chemiczna używana jako stabilizator i nawilżacz w lekach.
- Fenol – substancja chemiczna używana jako konserwant w lekach.
- Protaminy siarczan – substancja używana do przedłużenia działania insuliny.
- Disodu fosforan siedmiowodny – substancja chemiczna używana do regulacji pH roztworów.
- Cynku tlenek – substancja chemiczna używana do stabilizacji insuliny.
- Woda do wstrzykiwań – woda używana jako rozpuszczalnik w lekach do wstrzykiwań.
Podsumowanie
Humulin M3 (30/70) to lek zawierający insulinę ludzką, który jest stosowany w leczeniu cukrzycy. Lek ten zawiera również szereg substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja roztworu, regulacja pH oraz zapewnienie odpowiedniej konsystencji. Znajomość składu leku jest kluczowa dla zrozumienia jego działania oraz prawidłowego stosowania.
| Główny składnik | Insulina ludzka |
| Substancje pomocnicze | m-krezol, glicerol, fenol, protaminy siarczan, disodu fosforan siedmiowodny, cynku tlenek, woda do wstrzykiwań, 10% roztwór kwasu solnego, 10% roztwór wodorotlenku sodu |
| Funkcje substancji pomocniczych | Stabilizacja roztworu, regulacja pH, konserwacja, przedłużenie działania insuliny |


















