Czy dzieci mogą zażywać lek Gaxenim? Alternatywy dla dzieci i młodzieży

Lek Gaxenim, zawierający substancję czynną fingolimod, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Jednakże, istnieją pewne ograniczenia i alternatywy, które warto rozważyć w przypadku młodszych pacjentów.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Gaxenim
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania i środki ostrożności
• Alternatywne leki dla dzieci
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Gaxenim

Lek Gaxenim jest wskazany do stosowania jako lek modyfikujący przebieg choroby w monoterapii wysoce aktywnej postaci rzutowo-remisyjnej stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Lek ten jest szczególnie zalecany dla pacjentów, którzy:

• Nie odpowiedzieli na leczenie innymi lekami modyfikującymi przebieg choroby^[1].
• Mają szybko rozwijającą się, ciężką postać SM, definiowaną jako 2 lub więcej rzutów powodujących niesprawność w ciągu jednego roku oraz 1 lub więcej zmian ulegających wzmocnieniu po podaniu gadolinu w obrazach MRI mózgu^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Gaxenim zależy od wieku i masy ciała pacjenta:

• Dorośli: jedna kapsułka 0,5 mg na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież (w wieku 10 lat i starsi) o masie ciała ≤ 40 kg: jedna kapsułka 0,25 mg na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież o masie ciała > 40 kg: jedna kapsułka 0,5 mg na dobę^[1].

Kapsułki należy połykać w całości, bez ich otwierania, i można je przyjmować z posiłkiem lub między posiłkami^[1].

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Lek Gaxenim nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Przeciwwskazania obejmują:

• Zespół niedoboru odporności^[1].
• Ciężkie aktywne zakażenia, takie jak zapalenie wątroby lub gruźlica^[1].
• Aktywne złośliwe choroby nowotworowe^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby^[1].
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca^[1].
• Kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji^[1].

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Gaxenim, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani przez lekarza, zwłaszcza w przypadku występowania chorób serca, wątroby, płuc oraz zaburzeń widzenia^[2].

Alternatywne leki dla dzieci

W przypadku dzieci poniżej 10 roku życia, lek Gaxenim nie jest zalecany. Istnieją jednak inne leki, które mogą być stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego u młodszych pacjentów:

• Interferon beta: Jest to lek immunomodulujący, który pomaga zmniejszyć liczbę rzutów i spowolnić postęp choroby. Może być stosowany u dzieci i młodzieży^[2].
• Octan glatirameru: Jest to lek, który działa na układ odpornościowy, zmniejszając liczbę rzutów. Jest stosowany u dzieci i młodzieży^[2].
• Fumaran dimetylu: Jest to lek doustny, który zmniejsza liczbę rzutów i spowalnia postęp choroby. Może być stosowany u dzieci i młodzieży^[2].

Słownik pojęć

• Fingolimod – Substancja czynna leku Gaxenim, stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego.
• Stwardnienie rozsiane (SM) – Przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzująca się uszkodzeniem osłonki nerwów.
• Interferon beta – Lek immunomodulujący stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego.
• Octan glatirameru – Lek działający na układ odpornościowy, zmniejszający liczbę rzutów w stwardnieniu rozsianym.
• Fumaran dimetylu – Doustny lek zmniejszający liczbę rzutów i spowalniający postęp stwardnienia rozsianego.

Podsumowanie

Lek Gaxenim jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, a lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia. Istnieją alternatywne leki, takie jak interferon beta, octan glatirameru oraz fumaran dimetylu, które mogą być stosowane u młodszych pacjentów. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Gaxenim, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani przez lekarza, zwłaszcza w przypadku występowania chorób serca, wątroby, płuc oraz zaburzeń widzenia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku