Wskazania do stosowania leku Fenardin

Fenardin to lek należący do grupy fibratów, stosowany w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Fenardin oraz jakie są jego wskazania do stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Fenardin 267 mg jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety oraz innych terapii niefarmakologicznych (np. ćwiczenia fizyczne, utrata masy ciała) w następujących przypadkach:

• Leczenie ciężkiej hipertrójglicerydemii – Fenardin jest stosowany w leczeniu pacjentów z wysokim poziomem trójglicerydów we krwi, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zapalenie trzustki^[1].
• Mieszana hiperlipidemia – Lek jest również stosowany u pacjentów z mieszanym typem hiperlipidemii, gdzie występuje zarówno podwyższony poziom cholesterolu, jak i trójglicerydów. Fenardin jest szczególnie wskazany, gdy stosowanie statyn jest przeciwwskazane lub nietolerowane^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Fenardin należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Oto podstawowe zasady dawkowania:

• Dorośli – Zalecana dawka początkowa wynosi 160 mg, przyjmowana raz na dobę. Dawkę można zwiększać do 267 mg, przyjmowanej raz na dobę. Fenardin powinien być zawsze przyjmowany z pokarmem, ponieważ wchłanianie leku na czczo jest gorsze^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku – Nie ma potrzeby dostosowywania dawki, chyba że występuje pogorszenie czynności nerek^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – Fenofibratu nie należy stosować w przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek. Przy umiarkowanym uszkodzeniu nerek dawka nie powinna przekraczać 100 mg fenofibratu w standardowej postaci^[1].
• Dzieci i młodzież – Bezpieczeństwo i skuteczność fenofibratu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostało ustalone, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej^[1].

Przeciwwskazania

Fenardin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Uczulenie na fenofibrat lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Niewydolność wątroby – W tym żółciowa marskość wątroby i niewyjaśnione, długotrwałe zaburzenia czynności wątroby^[1].
• Znana choroba pęcherzyka żółciowego – Fenardin nie jest zalecany u pacjentów z chorobami pęcherzyka żółciowego^[1].
• Ciężka niewydolność nerek – Fenofibrat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek^[1].
• Przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki – Z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki spowodowanego ciężką hipertrójglicerydemią^[1].
• Stwierdzone uczulenie na światło – Reakcje fototoksyczne podczas stosowania fibratów lub ketoprofenu^[1].

Słownik pojęć

• Hipertrójglicerydemia – Stan, w którym poziom trójglicerydów we krwi jest zbyt wysoki.
• Hiperlipidemia – Zwiększone stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi.
• Statyny – Leki obniżające poziom cholesterolu we krwi.
• Fenofibrat – Substancja czynna leku Fenardin, stosowana w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi.
• Żółtaczka – Zażółcenie skóry i białkówek oczu spowodowane zwiększonym poziomem bilirubiny we krwi.
• Zapalenie trzustki – Stan zapalny trzustki, który może być spowodowany wysokim poziomem trójglicerydów we krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku