Wskazania do stosowania leku Eslibon: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Eslibon, zawierający substancję czynną octan eslikarbazepiny, jest stosowany w leczeniu padaczki. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, w tym schorzenia i dolegliwości, które leczy. Informacje te pochodzą z dokumentów “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Eslibon
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Eslibon
Lek Eslibon jest wskazany do stosowania w leczeniu padaczki, a dokładniej:
- Monoterapia w leczeniu częściowych napadów padaczkowych z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką[1].
- Leczenie uzupełniające u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat z częściowymi napadami padaczkowymi z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Eslibon zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli: Zalecana dawka początkowa to 400 mg raz na dobę przez tydzień lub dwa tygodnie, przed zwiększeniem do dawki podtrzymującej 800 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi na leczenie, dawka może być zwiększona do 1200 mg raz na dobę. W monoterapii możliwe jest stosowanie dawki 1600 mg raz na dobę[1].
- Dzieci w wieku powyżej 6 lat: Dawka początkowa wynosi 10 mg na kg masy ciała raz na dobę przez tydzień lub dwa tygodnie, przed zwiększeniem do dawki podtrzymującej. Maksymalna dawka to 30 mg na kg masy ciała, nie przekraczając 1200 mg raz na dobę[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Zwykle otrzymują mniejszą dawkę leku Eslibon. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i przyjmuje Eslibon jako jedyny lek, dawka 1600 mg nie jest odpowiednia[1].
Przeciwwskazania
Leku Eslibon nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Uczulenie na octan eslikarbazepiny, inne pochodne karboksamidu (np. karbamazepina, okskarbazepina) lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Określone zaburzenia rytmu serca, takie jak blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Eslibon może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiono najczęstsze z nich:
- Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność[2].
- Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób): uczucie braku równowagi, nudności, wymioty, ból głowy, biegunka, podwójne lub niewyraźne widzenie, trudności w koncentracji, zmęczenie, drżenie, wysypka skórna, małe stężenie sodu we krwi, zmniejszenie apetytu, zaburzenia snu, trudności z koordynacją ruchów, zwiększenie masy ciała[2].
- Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób): niezdarność, alergia, zaparcia, napady padaczkowe, niedoczynność tarczycy, zaburzenia wątroby, wysokie ciśnienie krwi, niskie ciśnienie krwi, małe stężenia soli we krwi, odwodnienie, zmiany ruchów oczu, upadki, oparzenie termiczne, zaburzenia pamięci, depresja, nerwowość, splątanie, brak zainteresowania, niemożność mówienia, pobudzenie, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, drażliwość, zmiany nastrojów, omamy, zaburzenia mowy, krwawienie z nosa, ból w klatce piersiowej, mrowienie, migrena, uczucie pieczenia, nieprawidłowa wrażliwość na dotyk, zaburzenia powonienia, szumy uszne, kłopoty ze słuchem, obrzęk nóg lub rąk, zgaga, rozstrój żołądka, ból brzucha, wzdęcie brzucha, suchość w jamie ustnej, ciemny stolec, zapalenie dziąseł, ból zęba, pocenie się, suchość skóry, swędzenie, zmiany skórne, wypadanie włosów, zakażenie dróg moczowych, ogólne osłabienie, dreszcze, zmniejszenie masy ciała, ból mięśni, ból kończyn, osłabienie mięśni, zaburzenia metabolizmu kostnego, zwiększenie stężenia białka kostnego, nagłe zaczerwienienie twarzy, zimne kończyny, wolniejsze lub nieregularne bicie serca, uczucie niepohamowanej senności, sedacja, neurologiczne zaburzenia ruchowe, toksyczne działanie leku, lęk[2].
- Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby płytek krwi, silny ból pleców i żołądka, zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, letarg, splątanie, drgawki mięśniowe, znaczne nasilenie drgawek[2].
Słownik pojęć
- Octan eslikarbazepiny – Substancja czynna leku Eslibon, stosowana w leczeniu padaczki.
- Monoterapia – Leczenie jednym lekiem, bez stosowania innych leków.
- Padaczka – Stan, w którym u pacjenta powtarzają się napady padaczkowe (drgawki).
- Napady padaczkowe – Epizody niekontrolowanej aktywności elektrycznej w mózgu, prowadzące do drgawek.
- Wtórne uogólnienie – Rozprzestrzenienie się napadu padaczkowego z jednej części mózgu na całą jego powierzchnię.
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie rytmu serca, w którym przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca jest utrudnione.
Podsumowanie
Lek Eslibon jest stosowany w leczeniu padaczki, zarówno jako monoterapia, jak i leczenie uzupełniające. Jest skuteczny w redukcji liczby napadów padaczkowych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz odpowiedzi na leczenie. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na octan eslikarbazepiny oraz w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność.
| Wskazania | Monoterapia i leczenie uzupełniające padaczki |
| Dawkowanie | 400-1600 mg na dobę, zależnie od wieku i stanu zdrowia |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na octan eslikarbazepiny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia |
| Najczęstsze działania niepożądane | Zawroty głowy, senność |



















