Konsekwencje przedawkowania leku Erlotinib Krka: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Erlotinib Krka jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

W badaniach klinicznych tolerowane były pojedyncze dawki doustne erlotynibu do 1000 mg u zdrowych osób i do 1600 mg u chorych na nowotwory. Jednakże dawki 200 mg podawane dwa razy na dobę zdrowym osobom były źle tolerowane po zaledwie kilku dniach stosowania^[1]. Z tego wynika, że dawki powyżej zalecanych 150 mg na dobę dla niedrobnokomórkowego raka płuca i 100 mg na dobę dla raka trzustki z przerzutami mogą prowadzić do przedawkowania^[2].

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie erlotynibu może prowadzić do wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak:

• Biegunka – może być uporczywa i ciężka, prowadząc do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych^[1].
• Wysypka – może być nasilona i trudna do opanowania^[1].
• Zwiększona aktywność aminotransferaz – może wskazywać na uszkodzenie wątroby^[1].
• Podrażnienie oczu – zapalenie spojówek i rogówki^[2].
• Śródmiąższowa choroba płuc – może prowadzić do nagłych trudności w oddychaniu z towarzyszącym kaszlem i gorączką^[2].
• Perforacje przewodu pokarmowego – mogą wystąpić u pacjentów z wrzodami trawiennymi lub chorobą uchyłkową jelit^[2].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania erlotynibu, należy natychmiast zaprzestać jego stosowania i wdrożyć leczenie objawowe^[1]. Postępowanie obejmuje:

• Zaprzestanie leczenia – natychmiastowe przerwanie podawania leku.
• Leczenie objawowe – na przykład nawadnianie w przypadku biegunki, stosowanie leków przeciwbiegunkowych, monitorowanie funkcji wątroby i nerek^[2].
• Hospitalizacja – w ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie szpitalne^[2].

Słownik pojęć

• Biegunka – częste oddawanie luźnych lub wodnistych stolców.
• Wysypka – zmiany skórne, które mogą obejmować zaczerwienienie, grudki, krosty.
• Aminotransferazy – enzymy wątrobowe, których podwyższone stężenie może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Śródmiąższowa choroba płuc – grupa chorób płuc, które powodują zapalenie i bliznowacenie tkanki płucnej.
• Perforacje przewodu pokarmowego – dziury w ścianie przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do poważnych infekcji.

Podsumowanie