Popularne

Effox long 50 zawiera w składzie monoazotan izosorbidu. Jest lekiem z grupy organicznych azotanów o bezpośrednim działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych. Effox long 50 występuje w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek ten wskazany jest w zapobieganiu napadów dławicy piersiowej (tzw. dusznicy bolesnej).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Effox long 50 to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie izosorbidu monoazotan w dawce 50 mg. Preparat należy do grupy leków rozszerzających naczynia krwionośne, stosowanych w leczeniu chorób serca. Jego głównym zadaniem jest zapobieganie napadom dławicy piersiowej – bolesnego uczucia ucisku w klatce piersiowej, które pojawia się, gdy serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu.
Lek dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki mają charakterystyczne nacięcie oraz grawer „E” po jednej stronie i „50″ po drugiej stronie nacięcia. Warto wiedzieć, że rowek dzielący nie służy do podziału tabletki na połowy – tabletkę należy zawsze połykać w całości, nie rozgryzając ani nie dzieląc jej.
Każda tabletka zawiera 50 mg izosorbidu monoazotanu jako substancję czynną. Dodatkowo preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym 38,6 mg laktozy jednowodnej – informacja szczególnie ważna dla osób z nietolerancją laktozy. Inne składniki to między innymi celuloza mikrokrystaliczna, talk, krzemionka koloidalna oraz magnezu stearynian.
Izosorbidu monoazotan działa bezpośrednio na mięśnie gładkie w ścianach naczyń krwionośnych, powodując ich rozszerzenie. Efekt ten dotyczy zarówno żył, jak i tętnic w całym organizmie. Dzięki temu serce ma mniejszy wysiłek przy pompowaniu krwi – zmniejsza się zarówno obciążenie wstępne (ilość krwi wpływającej do serca), jak i obciążenie następcze (opór, z jakim serce musi pompować krew do organizmu).
Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim zmniejsza się zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Dodatkowo lek rozszerza duże naczynia wieńcowe – te, które dostarczają krew bezpośrednio do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się przepływ krwi przez serce, szczególnie w jego warstwach, które są najbardziej narażone na niedokrwienie. To wszystko sprawia, że napady dławicy piersiowej występują rzadziej.
Warto również wiedzieć, że izosorbidu monoazotan działa rozkurczająco na mięśnie gładkie w innych częściach organizmu – w oskrzelach, przewodzie pokarmowym, drogach żółciowych i układzie moczowym.
Effox long 50 jest przeznaczony do zapobiegania napadom dławicy piersiowej. Nie jest to lek do doraźnego stosowania w momencie, gdy ból w klatce piersiowej już wystąpił – jego działanie rozwija się zbyt wolno, aby przerwać ostry napad. Do tego celu lekarz przepisze inny preparat o szybszym działaniu.
Dawkowanie powinno być zawsze ustalone przez lekarza indywidualnie, w zależności od reakcji organizmu na leczenie. Lekarz zazwyczaj rozpoczyna terapię od małych dawek i stopniowo je zwiększa, aż do osiągnięcia pożądanego efektu leczniczego.
Standardowe dawkowanie:
Osoby starsze: Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u osób w podeszłym wieku.
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone.
Nie należy przyjmować leku Effox long 50 w następujących sytuacjach:
Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością i pod kontrolą lekarza w następujących sytuacjach:
Zjawisko tolerancji: Podczas długotrwałego stosowania leku może wystąpić tzw. zjawisko tolerancji – organizm przyzwyczaja się do działania leku i jego skuteczność maleje. Aby tego uniknąć, lek powinien być stosowany raz na dobę i należy unikać stosowania stale dużych dawek.
Ważna informacja dla pacjentów: Nie wolno przerywać leczenia Effox long 50 w celu przyjęcia leku na zaburzenia erekcji, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia bólu dławicowego.
Alkohol: Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi.
Laktoza: Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Effox long 50 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Leki obniżające ciśnienie: Jednoczesne stosowanie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, leki rozszerzające naczynia, inhibitory konwertazy angiotensyny) oraz alkoholem może nasilić działanie obniżające ciśnienie. Podobne działanie mogą wywierać neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
Leki na zaburzenia erekcji: Jednoczesne stosowanie z syldenafil, tadalafil lub wardenafil jest bezwzględnie przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do groźnego dla życia obniżenia ciśnienia.
Riociguat: Jednoczesne stosowanie z tym lekiem (stosowanym w nadciśnieniu płucnym) jest przeciwwskazane.
Dihydroergotamina: Jednoczesne stosowanie może zwiększyć jej stężenie we krwi i nasilić jej działanie.
Sapropteryna: Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z produktami zawierającymi sapropterynę.
Ciąża: Badania na zwierzętach nie wykazały działania szkodliwego na płód, jednak nie przeprowadzono odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu, i tylko pod kontrolą lekarza.
Karmienie piersią: Azotany przenikają do mleka matki i mogą powodować methemoglobinemię u dzieci karmionych piersią. Należy zachować ostrożność podczas podawania tego leku kobietom karmiącym piersią.
Płodność: Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi.
Effox long 50 może wpływać na czas reakcji w takim stopniu, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działanie to może być nasilone w połączeniu z alkoholem. Należy zachować szczególną ostrożność, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki.
Jak każdy lek, Effox long 50 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób):
Często (u 1 do 10 osób na 100):
Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000):
Bardzo rzadko (u mniej niż 1 osoby na 10 000):
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Podczas stosowania azotanów zgłaszano przypadki znacznego obniżenia ciśnienia z nudnościami, wymiotami, niepokojem, zblednięciem i nadmierną potliwością. W rzadkich przypadkach może dojść do przemijającego zmniejszenia stężenia tlenu we krwi.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy:
W bardzo ciężkich przypadkach przedawkowania mogą wystąpić: sińca (methomoglobinemia), przyspieszony oddech, niepokój, utrata przytomności, a nawet zatrzymanie akcji serca.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie polega na wstrzymaniu podawania leku, płukaniu żołądka (jeśli od przyjęcia leku nie minęło więcej niż godzinę), podaniu węgla aktywnego oraz zastosowaniu ogólnych metod postępowania w przypadku niedociśnienia.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 4 lata od daty produkcji.
Lek dostępny jest w blistrach z folii Aluminium/PVC/PVDC w tekturowym pudełku. Opakowanie może zawierać 30, 60 lub 100 tabletek.
Po połknięciu tabletki izosorbidu monoazotan wchłania się szybko i niemal całkowicie z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna leku wynosi około 80-90% w porównaniu do preparatów o szybkim uwalnianiu. Przyjęcie pokarmu nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.
Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest około 3,3 godziny po przyjęciu tabletki. Substancja czynna rozmieszcza się głównie w wodzie całkowitej organizmu. Okres półtrwania leku wynosi około 6,5 godziny, co oznacza, że po tym czasie stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę.
Lek jest metabolizowany w organizmie do czynnego biologicznie tlenku azotu (który właśnie odpowiada za rozszerzenie naczyń) oraz nieaktywnego izosorbidu. Śladowe ilości są wydalane przez nerki. Lek może być usuwany z organizmu poprzez dializę.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Effox long 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Effox long 50 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Effox long 50 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Effox long 50 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg |
| Postać | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Effox long 50 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, Effox long 50 nie nadaje się do doraźnego stosowania podczas ostrego napadu dławicy piersiowej, ponieważ jego działanie rozwija się zbyt wolno. Lek ten służy do zapobiegania napadom, a nie do ich przerywania. W razie ostrego bólu w klatce piersiowej należy użyć preparatu o szybkim działaniu przepisanego przez lekarza.
Nie, podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy omdlenia.
Tabletki Effox long 50 mają specjalną budowę zapewniającą przedłużone uwalnianie substancji czynnej. Podzielenie lub rozgryzienie tabletki zniszczyłoby tę strukturę i spowodowałoby gwałtowne uwolnienie całej dawki leku naraz, co mogłoby być niebezpieczne. Dlatego tabletkę należy zawsze połykać w całości.
Nie należy nagle przerywać leczenia. Dawkę leku trzeba zmniejszać stopniowo przez okres kilku dni, zgodnie z zaleceniami lekarza. Nagłe przerwanie terapii może być niebezpieczne dla zdrowia.
Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest około 3,3 godziny po przyjęciu tabletki. Lek ma przedłużone działanie i jest przeznaczony do regularnego, codziennego stosowania w celu zapobiegania napadom dławicy piersiowej, a nie do szybkiej ulgi w objawach.
Ból głowy jest bardzo częstym działaniem niepożądanym tego leku i zwykle nie jest niebezpieczny. Wynika z rozszerzenia naczyń krwionośnych w mózgu. Zazwyczaj ustępuje po kilku dniach stosowania leku, gdy organizm się do niego przyzwyczai. Jeśli ból głowy jest bardzo silny lub nie ustępuje, należy skonsultować się z lekarzem.

PŁEĆ
WIEK
LEK
Mononit 10, Effox long 50

Nie daj się jesieni