Konsekwencje przedawkowania leku Diuver: Dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
Wstęp
Lek Diuver zawiera substancję czynną torasemid, która jest stosowana głównie jako środek moczopędny w leczeniu obrzęków spowodowanych różnymi schorzeniami, takimi jak zastoinowa niewydolność serca, obrzęk płuc, obrzęki pochodzenia wątrobowego i nerkowego[1]. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego ważne jest, aby znać dawki, które mogą być niebezpieczne, oraz objawy, które mogą się pojawić w przypadku przedawkowania.
Dawki przedawkowania
Zalecana dawka leku Diuver dla dorosłych wynosi zazwyczaj 5 mg doustnie raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać do 20 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach stosowano dawki do 40 mg na dobę[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekracza te zalecenia, szczególnie gdy jest to dawka znacznie wyższa niż 40 mg na dobę.
Objawy przedawkowania
Typowy obraz przedawkowania torasemidu nie jest dokładnie znany, jednak mogą wystąpić następujące objawy[1]:
- Znaczna diureza – nadmierne wydalanie moczu, co może prowadzić do niebezpiecznej utraty płynów i elektrolitów.
- Senność – uczucie nadmiernej senności i zmęczenia.
- Stany splątania – dezorientacja i trudności w koncentracji.
- Spadek ciśnienia krwi – może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
- Zapaść krążenia – poważne zaburzenie krążenia krwi, które może być zagrażające życiu.
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – nudności, wymioty, biegunka.
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Diuver, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Brak jest specyficznej odtrutki na torasemid, dlatego leczenie polega na zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku oraz podaniu płynów i elektrolitów[1]. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta i kontrolowanie gospodarki wodno-elektrolitowej.
Słownik pojęć
- Torasemid – substancja czynna leku Diuver, stosowana jako środek moczopędny.
- Diureza – proces wydalania moczu przez nerki.
- Hipokaliemia – obniżone stężenie potasu we krwi.
- Glikozydy nasercowe – leki stosowane w leczeniu niewydolności serca, zwiększające siłę skurczu mięśnia sercowego.
- Mineralokortykosteroidy – hormony regulujące gospodarkę mineralną i jonową organizmu.
- Glikokortykosteroidy – hormony regulujące przemiany białek, węglowodanów i tłuszczów.
Podsumowanie:
| Przedawkowanie | Znaczna diureza, senność, stany splątania, spadek ciśnienia krwi, zapaść krążenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe |
| Dawki | 5-20 mg na dobę, wyjątkowo do 40 mg na dobę |
| Postępowanie | Zmniejszenie dawki, odstawienie leku, podanie płynów i elektrolitów |



















