Jak prawidłowo dawkować lek Disulfiram WZF?

Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Opis leku Disulfiram WZF
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć

Opis leku Disulfiram WZF

Disulfiram WZF jest inhibitorem dehydrogenazy aldehydowej, enzymu przekształcającego aldehyd octowy (główny metabolit alkoholu etylowego) do kwasu octowego. W przypadku spożycia alkoholu etylowego po wszczepieniu leku dochodzi do zwiększenia stężenia aldehydu octowego w organizmie i wystąpienia objawów zatrucia tym związkiem^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Tabletki do implantacji znajdujące się w oryginalnym opakowaniu są jałowe. Lek wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając gwiaździście 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach^[1]. Tabletki przeznaczone do wszczepienia muszą być jałowe, bez żadnych zanieczyszczeń oraz nie mogą być uszkodzone^[2].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Disulfiram WZF w następujących przypadkach^[1]:

• Uczulenie na disulfiram i tiokarbaminiany lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Stan upojenia alkoholowego, spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy lub stosowanie preparatów zawierających alkohol w ciągu ostatnich 12 godzin przed zabiegiem.
• Niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, uprzednio przebyta niewydolność obwodowa krążenia.
• Zaburzenia psychiczne, psychozy (z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych), próby samobójcze w wywiadach.

Środki ostrożności

W okresie leczenia disulfiramem obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Spożycie alkoholu w trakcie stosowania disulfiramu może powodować wystąpienie objawów zagrażających życiu^[1]. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, chorobami układu oddechowego lub serca, cukrzycą, padaczką^[2].

Interakcje z innymi lekami

Disulfiram może powodować nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych, antypiryny, fenytoiny, chlordiazepoksydu i diazepamu poprzez hamowanie ich metabolizmu^[1]. Jednoczesne stosowanie izoniazydu i disulfiramu może wpływać na czynność ośrodkowego układu nerwowego i wywoływać zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, drażliwość, bezsenność^[2].

Działania niepożądane

Może wystąpić senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, pacjent może się łatwo męczyć. W rzadkich przypadkach odnotowywano reakcje psychotyczne, w tym stany depresyjne, paranoiczne, schizofrenię, manię^[1]. Odnotowywano skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych, uszkodzenie hepatocytów^[2].

Przechowywanie leku

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci^[2].

Słownik pojęć

• Dehydrogenaza aldehydowa – Enzym przekształcający aldehyd octowy do kwasu octowego.
• Aldehyd octowy – Główny metabolit alkoholu etylowego, który w organizmie przekształcany jest do kwasu octowego.
• Reakcja disulfiramowa – Objawy zatrucia aldehydem octowym, które występują po spożyciu alkoholu etylowego podczas stosowania disulfiramu.

Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając gwiaździście 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne oraz próby samobójcze w wywiadach. W okresie leczenia obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych oraz uszkodzenie hepatocytów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku