Konsekwencje przedawkowania leku DHC Continus: Dawki, objawy i postępowanie
Lek DHC Continus, zawierający dihydrokodeinę, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu silnych bólów nowotworowych oraz przewlekłych bólów innego pochodzenia. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. W niniejszym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Standardowa dawka początkowa dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 60 mg co 12 godzin. Maksymalna dawka to 120 mg co 12 godzin[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie większą ilość leku niż zalecana przez lekarza. Przyjęcie pokruszonej lub przełamanej tabletki może również prowadzić do zbyt szybkiego wchłonięcia leku i objawów przedawkowania[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania dihydrokodeiny mogą obejmować:
- Senność przechodzącą w osłupienie lub śpiączkę[1].
- Szpilkowate źrenice – bardzo małe źrenice[1].
- Wymioty – mogą być intensywne i częste[1].
- Skurcze mięśni – mimowolne skurcze mięśni[1].
- Rabdomioliza – rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek[1].
- Tachykardia lub bradykardia – nieregularna praca serca, szybkie lub wolne bicie serca[1].
- Niskie ciśnienie krwi – może prowadzić do niewydolności układu sercowo-naczyniowego[1].
- Niewydolność oddechowa lub bezdech – brak oddechu, który może być śmiertelny[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania dihydrokodeiny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Podstawowe działania obejmują:
- Zapewnienie drożności dróg oddechowych – pacjent musi mieć zapewniony dostęp do tlenu[1].
- Podanie antagonistów opioidowych – np. naloksonu, który neutralizuje działanie dihydrokodeiny[1].
- Monitorowanie stanu pacjenta – stała opieka medyczna, aż do przywrócenia samodzielnego oddychania[1].
- Płukanie żołądka – jeśli nie minęło zbyt wiele czasu od zażycia leku[1].
Słownik pojęć
- Dihydrokodeina – półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu silnych bólów.
- Senność – stan zmniejszonej czujności i potrzeby snu.
- Szpilkowate źrenice – bardzo małe źrenice, często występujące w wyniku przedawkowania opioidów.
- Rabdomioliza – rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek.
- Tachykardia – szybkie bicie serca.
- Bradykardia – wolne bicie serca.
- Niewydolność oddechowa – stan, w którym organizm nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości tlenu do tkanek.
- Bezdech – brak oddechu.
- Nalokson – lek stosowany jako antidotum na przedawkowanie opioidów.
| Standardowa dawka początkowa | 60 mg co 12 godzin |
| Maksymalna dawka | 120 mg co 12 godzin |
| Objawy przedawkowania | Senność, szpilkowate źrenice, wymioty, skurcze mięśni, rabdomioliza, tachykardia, bradykardia, niskie ciśnienie krwi, niewydolność oddechowa, bezdech |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Zapewnienie drożności dróg oddechowych, podanie antagonistów opioidowych, monitorowanie stanu pacjenta, płukanie żołądka |


















