Jak prawidłowo dawkować lek Desmopressin Aristo?

Desmopressin Aristo to lek stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci oraz nokturii u dorosłych. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować Desmopressin Aristo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Desmopressin Aristo jest stosowany w leczeniu:

• Moczówki prostej ośrodkowej – zaburzenie przysadki mózgowej prowadzące do silnego pragnienia i wydzielania dużej ilości moczu^[1].
• Pierwotnego izolowanego moczenia nocnego – mimowolne nocne oddawanie moczu podczas snu u dzieci w wieku od 5 lat^[1].
• Nokturii – stan, w którym osoba śpiąca często wybudza się w nocy, aby oddać mocz, u pacjentów dorosłych w wieku poniżej 65 lat^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Desmopressin Aristo jest dostępny w trzech dawkach: 60 mikrogramów, 120 mikrogramów i 240 mikrogramów. Lek należy przyjmować podjęzykowo, co oznacza, że tabletkę umieszcza się pod językiem, gdzie rozpuszcza się bez konieczności popijania wodą^[1].

Moczówka prosta ośrodkowa

Zalecana dawka początkowa dla dorosłych i dzieci to 60 mikrogramów podjęzykowo trzy razy na dobę. Dawkowanie można dostosować w zależności od odpowiedzi pacjenta, zazwyczaj w zakresie od 120 mikrogramów do 720 mikrogramów na dobę^[1].

Pierwotne izolowane moczenie nocne

Zalecana dawka początkowa to 120 mikrogramów podjęzykowo na noc. Dawkę można zwiększyć do 240 mikrogramów, jeśli mniejsza dawka nie jest wystarczająco skuteczna. Leczenie powinno trwać do 3 miesięcy, po czym należy przerwać podawanie leku na co najmniej jeden tydzień, aby ocenić konieczność dalszego leczenia^[1].

Nokturia u pacjentów dorosłych

Zalecana dawka początkowa to 60 mikrogramów desmopresyny przed snem. Jeśli ta dawka nie jest wystarczająco skuteczna po jednym tygodniu stosowania, można ją zwiększyć do 120 mikrogramów, a następnie do 240 mikrogramów, z zachowaniem tygodniowych odstępów w zwiększaniu dawki^[1].

Przeciwwskazania

Desmopressin Aristo nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na desmopresynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Polidypsja (nadmierne spożycie płynów)^[2].
• Niewydolność serca lub inne choroby wymagające stosowania leków moczopędnych^[2].
• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek^[2].
• Niskie stężenie sodu we krwi^[2].
• Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)^[2].
• Pacjenci w wieku powyżej 65 lat z nokturii^[2].
• Dzieci w wieku poniżej 5 lat z nocną enurezą^[2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia Desmopressin Aristo należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę wieńcową, wysokie ciśnienie krwi, chorobę tarczycy lub nadnerczy, lub jeśli występuje ryzyko zwiększonego ciśnienia w czaszce^[2]. Podczas leczenia należy ograniczyć spożycie płynów, aby uniknąć zatrzymania wody i hiponatremii^[2].

Słownik pojęć

• Moczówka prosta ośrodkowa – zaburzenie przysadki mózgowej prowadzące do silnego pragnienia i wydzielania dużej ilości moczu.
• Pierwotne izolowane moczenie nocne – mimowolne nocne oddawanie moczu podczas snu u dzieci.
• Nokturia – stan, w którym osoba śpiąca często wybudza się w nocy, aby oddać mocz.
• Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi.
• SIADH – zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego.

Podsumowanie dawkowania leku Desmopressin Aristo:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku