Jak prawidłowo dawkować lek Corhydron?
Corhydron to lek zawierający hydrokortyzon, który jest stosowany w leczeniu pacjentów w ciężkich stanach wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidu. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla osób starszych
- Sposób podawania
- Przygotowanie leku
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkę leku Corhydron ustala się indywidualnie w zależności od wskazania, stanu chorego i jego reakcji na lek. Zwykle dawki początkowe są większe, a po uzyskaniu pożądanego działania leczniczego ustala się dawki najmniejsze umożliwiające podtrzymanie działania terapeutycznego[1].
- Zwykle dawka jednorazowa wynosi 100-250 mg; w ciągu doby do 1500 mg.
- W stanach ciężkich podaje się 100–500 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, trwającym od 1 do 10 minut.
- Jeżeli jest to wskazane, dawka może być powtórzona po dwóch, czterech lub sześciu godzinach.
- Leczenie dużymi dawkami glikokortykosteroidów trwa na ogół nie dłużej niż 48–72 godzin.
- W przypadku konieczności kontynuacji leczenia dużymi dawkami, zaleca się zastąpienie soli sodowej bursztynianu hydrokortyzonu solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, która w małym stopniu lub w ogóle nie powoduje zatrzymania sodu w organizmie[1].
Dawkowanie dla dzieci
U każdego dziecka dawkę leku dobiera się indywidualnie w zależności od stanu klinicznego, wieku i masy ciała dziecka[1]. Zwykle stosuje się jednorazowo:
- U dzieci do 12 miesiąca życia dawki 8-10 mg/kg mc.
- U dzieci w wieku 2-14 lat 4-8 mg/kg mc. na dobę.
- W uzasadnionych przypadkach dawki mogą być większe.
- Nie stosuje się u dzieci dawek mniejszych niż 25 mg na dobę.
- Jeżeli możliwe, nie należy przedłużać stosowania hydrokortyzonu lub innych glikokortykosteroidów u noworodków i dzieci, ponieważ leki te mogą opóźniać wzrost.
- Jeżeli kontynuowanie leczenia glikokortykosteroidami jest niezbędne, należy rozważyć podawanie leku co drugi dzień w celu zmniejszenia działań niepożądanych.
- Podczas leczenia glikokortykosteroidami należy monitorować wzrost i rozwój dziecka[1].
Dawkowanie dla osób starszych
Stosowanie leku u osób w podeszłym wieku nie wymaga specjalnego dawkowania. Osoby w podeszłym wieku są jednak bardziej podatne na wystąpienie działań niepożądanych[1].
Uwaga! Zaleca się, by podział dawki dobowej uwzględniał biologiczny rytm wydzielania hormonu. Dawka poranna, podawana między godziną 6 a 8 powinna stanowić 50%; południowa 20% i wieczorna 30% dawki dobowej[1].
Sposób podawania
Corhydron może być podawany we wstrzyknięciu dożylnym, infuzji dożylnej lub wstrzyknięciu domięśniowym. W razie konieczności powtórnego podania domięśniowego wskazana jest zmiana miejsca podania[1].
Jeśli produkt podawany jest dożylnie, wstrzyknięcie powinno być powolne, trwające od 1 do 10 minut[1].
Przygotowanie leku
Aby otrzymać roztwór gotowy do podania do wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego, należy zachowując zasady postępowania aseptycznego, rozpuścić zawartość fiolki w załączonym do opakowania rozpuszczalniku (ampułka z wodą do wstrzykiwań)[1]. W tym celu należy:
- Za pomocą strzykawki pobrać z ampułki 2 ml rozpuszczalnika i wprowadzić go do fiolki z proszkiem (substancja liofilizowana).
- Delikatnie rozpuścić proszek powolnymi, okrężnymi ruchami do otrzymania jednorodnego roztworu.
- Nie należy mocno wstrząsać, ponieważ może to spowodować wytworzenie pęcherzyków gazu.
- Tak przygotowany roztwór jest gotowy do wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego lub może być użyty do przygotowania roztworu do infuzji.
- Jeśli po rozpuszczeniu roztwór jest spieniony lub zawiera widoczne cząstki, nie należy go podawać.
- W celu przygotowania roztworu do infuzji, należy najpierw sporządzić roztwór jak opisano powyżej, a następnie zachowując warunki aseptyczne, należy go dodać do 100-1000 ml roztworu 5% glukozy do wstrzykiwań.
- Jeżeli u pacjenta nie jest konieczne ograniczanie podaży sodu, lek można rozpuścić w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań lub w mieszaninie roztworów 5% glukozy do wstrzykiwań i 0,9% chlorku sodu do wstrzykiwań.
- Roztwór należy użyć natychmiast po sporządzeniu, a nie zużytą pozostałość wyrzucić[1].
Przedawkowanie
Ostre przedawkowanie rzadko jest niebezpieczne. Długotrwałe stosowanie dużych dawek wymaga ostrożnego zmniejszania dawkowania w celu zapobiegania wystąpieniu ostrej niewydolności kory nadnerczy. Hydrokortyzon jest usuwany podczas dializy. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości w zależności od ich nasilenia, mogą być leczone lekami przeciwhistaminowymi i jeżeli wskazane z adrenaliną[1].
Słownik pojęć
- Hydrokortyzon – glikokortykosteroid stosowany w leczeniu stanów zapalnych, alergicznych i autoimmunologicznych.
- Glikokortykosteroidy – hormony steroidowe produkowane przez korę nadnerczy, stosowane w leczeniu stanów zapalnych i autoimmunologicznych.
- Infuzja – podawanie płynów, leków lub składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu za pomocą kroplówki.
- Wstrzyknięcie dożylne – podanie leku bezpośrednio do żyły.
- Wstrzyknięcie domięśniowe – podanie leku bezpośrednio do mięśnia.
- Retencja sodu – zatrzymanie sodu w organizmie, co może prowadzić do obrzęków i nadciśnienia.
- Ostra niewydolność kory nadnerczy – stan, w którym nadnercza nie produkują wystarczającej ilości hormonów steroidowych, co może prowadzić do poważnych objawów klinicznych.
Materiały źródłowe
Corhydron to lek zawierający hydrokortyzon, który jest stosowany w leczeniu pacjentów w ciężkich stanach wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidu. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz reakcji na lek. Lek może być podawany dożylnie, domięśniowo lub w infuzji. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących przygotowania i podawania leku oraz monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
Corhydron to lek zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu ciężkich stanów wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz reakcji na lek. Lek może być podawany dożylnie, domięśniowo lub w infuzji. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących przygotowania i podawania leku oraz monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych.



















