Interakcje leku Bioxetin z innymi substancjami
Lek Bioxetin, zawierający fluoksetynę, jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii. W artykule omówimy, jakie są interakcje tego leku z innymi lekami, czy wchodzi w interakcje z czymś innym niż leki oraz czy istnieją informacje na temat interakcji z alkoholem.
Spis treści
- Interakcje z innymi lekami
- Interakcje z innymi substancjami
- Interakcje z alkoholem
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Interakcje z innymi lekami
Fluoksetyna, substancja czynna leku Bioxetin, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Oto najważniejsze interakcje:
- Inhibitory monoaminooksydazy (MAO): Stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, takimi jak iproniazyd, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego[1].
- Metoprolol: Jednoczesne stosowanie fluoksetyny i metoprololu, stosowanego w niewydolności serca, może zwiększać ryzyko działań niepożądanych metoprololu, takich jak nasilona bradykardia[1].
- Tamoksyfen: Fluoksetyna może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu, leku stosowanego w leczeniu raka piersi, poprzez zmniejszenie stężenia jego aktywnego metabolitu[1].
- Fenytoina: Fluoksetyna może wpływać na stężenie fenytoiny, leku przeciwpadaczkowego, we krwi, co może wymagać dostosowania dawki[1].
- Leki serotoninergiczne: Stosowanie fluoksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi, takimi jak lit, tramadol, buprenorfina, tryptany, selegilina, czy ziele dziurawca, zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego[1].
- Leki przeciwzakrzepowe: Fluoksetyna może wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, co może wymagać monitorowania współczynnika INR i dostosowania dawki[1].
Interakcje z innymi substancjami
Fluoksetyna może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, które nie są lekami:
- Cyproheptadyna: Może zmniejszać przeciwdepresyjne działanie fluoksetyny[1].
- Leki wywołujące hiponatremię: Stosowanie fluoksetyny z lekami obniżającymi poziom sodu we krwi, takimi jak diuretyki, desmopresyna, karbamazepina i okskarbazepina, może zwiększać ryzyko hiponatremii[1].
- Leki obniżające próg drgawkowy: Stosowanie fluoksetyny z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne SSRI, fenotiazyny, butyrofenony, meflochina, chlorochina, bupropion, tramadol, może zwiększać ryzyko napadu drgawek[1].
Interakcje z alkoholem
Podczas leczenia fluoksetyną nie zaleca się spożywania alkoholu. Chociaż badania nie wykazały, aby fluoksetyna nasilała działanie lub zwiększała stężenie alkoholu we krwi, spożywanie alkoholu może wpływać na skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko działań niepożądanych[2].
Słownik pojęć
- Fluoksetyna – substancja czynna leku Bioxetin, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – grupa leków przeciwdepresyjnych, które mogą wchodzić w interakcje z fluoksetyną, zwiększając ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
- Zespół serotoninowy – stan potencjalnie zagrażający życiu, spowodowany nadmiarem serotoniny w mózgu, objawiający się gorączką, sztywnością mięśni, drżeniem, dezorientacją i skrajnym pobudzeniem.
- Hiponatremia – stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie, co może prowadzić do różnych objawów, takich jak bóle głowy, nudności, drgawki.
- Próg drgawkowy – poziom pobudliwości mózgu, przy którym mogą wystąpić drgawki. Niektóre leki mogą obniżać ten próg, zwiększając ryzyko napadów drgawek.
Podsumowanie
Fluoksetyna, substancja czynna leku Bioxetin, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Spożywanie alkoholu podczas leczenia fluoksetyną nie jest zalecane, ponieważ może wpływać na skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.



















