Jak prawidłowo dawkować lek Bevimlar?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Zmiana leczenia
• Szczególne grupy pacjentów
• Pominięcie dawki
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Bevimlar zawiera substancję czynną rywaroksaban, która jest stosowana w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi oraz leczenia istniejących zakrzepów. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Bevimlar dla różnych grup pacjentów, w tym dorosłych, dzieci i młodzieży, a także zasady zmiany leczenia i postępowania w przypadku pominięcia dawki.

Dawkowanie dla dorosłych

Bevimlar jest stosowany u dorosłych w różnych wskazaniach, takich jak profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej oraz leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP).

• Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej: Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek, dawkę można zmniejszyć do 15 mg raz na dobę^[1].
• Leczenie ZŻG i ZP: Zalecana dawka początkowa to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę^[1].
• Profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP: Po co najmniej 6 miesiącach leczenia, dawka może wynosić 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Bevimlar u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała pacjenta.

• Masa ciała 30-50 kg: Zalecana dawka to 15 mg raz na dobę^[1].
• Masa ciała 50 kg lub więcej: Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę^[1].

Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, popijając napojem (np. wodą lub sokiem). W przypadku trudności z połykaniem tabletek, można je rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym^[2].

Zmiana leczenia

Zmiana leczenia z antagonistów witaminy K (VKA) na Bevimlar oraz odwrotnie wymaga szczególnej ostrożności.

• Zmiana z VKA na Bevimlar: Należy przerwać leczenie VKA i rozpocząć leczenie Bevimlar, gdy Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (INR) wynosi ≤3,0 dla profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej oraz ≤2,5 dla leczenia ZŻG i ZP^[1].
• Zmiana z Bevimlar na VKA: Należy równocześnie podawać VKA, aż INR będzie ≥2,0. Przez pierwsze dwa dni okresu zmiany należy stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki lub szczególnej ostrożności podczas stosowania leku Bevimlar.

• Zaburzenie czynności nerek: U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) zaleca się ostrożność. Nie zaleca się stosowania leku Bevimlar u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min^[1].
• Zaburzenie czynności wątroby: Stosowanie leku Bevimlar jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma potrzeby zmiany dawkowania^[1].

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki leku Bevimlar, należy postępować zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Dorośli: Jeśli pacjent przyjmuje jedną tabletkę 20 mg lub jedną tabletkę 15 mg raz na dobę i dawka leku została pominięta, należy jak najszybciej zażyć tabletkę. Nie przyjmować więcej niż jednej tabletki w ciągu jednego dnia^[2].
• Dorośli: Jeśli pacjent przyjmuje jedną tabletkę 15 mg dwa razy na dobę i dawka leku została pominięta, należy jak najszybciej przyjąć tabletkę. Można przyjąć dwie tabletki 15 mg w tym samym czasie, aby uzyskać łącznie dwie tabletki (30 mg) przyjęte w ciągu jednego dnia^[2].
• Dzieci i młodzież: Jeśli dawka leku została pominięta, należy jak najszybciej zażyć tabletkę. Nie przyjmować więcej niż jednej tabletki w ciągu jednego dnia^[2].

Przerwanie stosowania leku

Nie należy przerywać stosowania leku Bevimlar bez uprzedniego porozumienia z lekarzem, ponieważ lek ten zapobiega wystąpieniu ciężkiej choroby^[2].

Słownik pojęć

• Rywaroksaban – substancja czynna leku Bevimlar, stosowana w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi.
• ZŻG – zakrzepica żył głębokich, stan, w którym tworzą się zakrzepy krwi w głębokich żyłach, najczęściej w nogach.
• ZP – zatorowość płucna, stan, w którym zakrzep krwi blokuje naczynie krwionośne w płucach.
• INR – Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany, wskaźnik stosowany do oceny krzepliwości krwi.
• VKA – antagoniści witaminy K, grupa leków przeciwzakrzepowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku