Wskazania do stosowania leku APROPOL: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
APROPOL to lek stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku, jakie są jego wskazania, przeciwwskazania oraz jak należy go stosować.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku APROPOL
- Przeciwwskazania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku APROPOL
APROPOL, zawierający opipramolu dichlorowodorek, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym, który wykazuje działanie przeciwlękowe, uspokajające i łagodnie poprawiające nastrój. Lek ten jest wskazany w leczeniu:
- Zaburzeń lękowych uogólnionych – charakteryzujących się nadmiernym, przewlekłym lękiem i niepokojem, który jest trudny do kontrolowania i wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta[1].
- Zaburzeń występujących pod postacią somatyczną – objawiających się fizycznym dyskomfortem, który nie jest w pełni wyjaśniony przez zaburzenia narządowe[2].
Przeciwwskazania
APROPOL nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na opipramol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi lub psychotropowymi[2].
- Ostre zatrzymanie moczu – stan, w którym pacjent nie jest w stanie oddać moczu[1].
- Ostre delirium – stan splątania, pobudzenia i halucynacji[2].
- Nieleczona jaskra z wąskim kątem przesączania – choroba oczu, która może prowadzić do utraty wzroku[1].
- Rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu – powiększenie prostaty, które utrudnia oddawanie moczu[2].
- Niedrożność jelita porażenna – stan, w którym jelita przestają pracować[1].
- Blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia – poważne zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu[2].
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO – leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z opipramolem[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie lekiem APROPOL musi zawsze przebiegać pod nadzorem lekarza. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i może być dostosowane w zależności od skuteczności i tolerancji leku[1]. Zwykle zalecana dawka dla dorosłych wynosi:
- 50 mg rano i w południe oraz 100 mg wieczorem.
- W razie potrzeby dawka może być zmniejszona do 50 mg lub 100 mg podawanych raz na dobę, zazwyczaj wieczorem, lub zwiększona do 100 mg podawanych do trzech razy na dobę[2].
APROPOL należy przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po posiłkach, popijając wodą. Ponieważ działanie opipramolu nie pojawia się natychmiast, lek należy stosować systematycznie przez co najmniej 2 tygodnie. Zalecany średni czas leczenia wynosi od 1 do 2 miesięcy[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, APROPOL może powodować działania niepożądane. Do najczęściej występujących należą:
- Zmęczenie – szczególnie na początku leczenia[2].
- Suchość w ustach i uczucie zatkanego nosa[1].
- Niedociśnienie i spadki ciśnienia krwi związane ze zmianą pozycji ciała[2].
- Zawroty głowy i senność[1].
- Zaburzenia oddawania moczu i akomodacji[2].
- Drżenia i zwiększenie masy ciała[1].
- Przyspieszone bicie serca i palpitacje[2].
- Zaparcia i przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych[1].
- Skórne reakcje alergiczne – wysypka, pokrzywka[2].
- Zaburzenia seksualne – zaburzenia wytrysku, zaburzenia erekcji[1].
Słownik pojęć
- Opipramolu dichlorowodorek – substancja czynna leku APROPOL, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny o działaniu przeciwlękowym i uspokajającym.
- Zaburzenia lękowe uogólnione – stan charakteryzujący się przewlekłym, nadmiernym lękiem i niepokojem, który wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
- Zaburzenia występujące pod postacią somatyczną – objawy fizycznego dyskomfortu, które nie są w pełni wyjaśnione przez zaburzenia narządowe.
- Jaskra z wąskim kątem przesączania – choroba oczu, która może prowadzić do utraty wzroku.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
- Inhibitory MAO – leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z opipramolem.
| Wskazania | Zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia występujące pod postacią somatyczną |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ostre zatrucie, ostre zatrzymanie moczu, ostre delirium, nieleczona jaskra, rozrost gruczołu krokowego, niedrożność jelita, blok przedsionkowo-komorowy, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO |
| Dawkowanie | 50 mg rano i w południe, 100 mg wieczorem; możliwe dostosowanie dawki |
| Możliwe działania niepożądane | Zmęczenie, suchość w ustach, niedociśnienie, zawroty głowy, zaburzenia oddawania moczu, drżenia, przyspieszone bicie serca, zaparcia, skórne reakcje alergiczne, zaburzenia seksualne |


















