Jak prawidłowo dawkować Amoksiklav?

Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby
• Jak przygotować zawiesinę
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Amoksiklav to połączenie dwóch substancji czynnych: amoksycyliny i kwasu klawulanowego. Amoksycylina jest antybiotykiem z grupy penicylin, a kwas klawulanowy zapobiega jej unieczynnieniu przez niektóre bakterie^[1]. Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń, takich jak zakażenia ucha środkowego, zatok, dróg oddechowych, dróg moczowych, skóry, tkanek miękkich, kości i stawów^[2].

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie Amoksiklavu dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg zależy od rodzaju zakażenia i jego ciężkości^[1]:

• Dawka standardowa: 875 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego dwa razy na dobę.
• Większa dawka: 875 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego trzy razy na dobę, stosowana w cięższych zakażeniach, takich jak zapalenie ucha wewnętrznego, zapalenie zatok, zakażenia dolnych dróg oddechowych i dróg moczowych.

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie Amoksiklavu dla dzieci o masie ciała < 40 kg jest ustalane w zależności od masy ciała dziecka^[1]:

• Zwykle stosowana dawka: od (25 mg + 3,6 mg)/kg mc./dobę do (45 mg + 6,4 mg)/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych.
• Większa dawka: do (70 mg + 10 mg)/kg mc./dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych, stosowana w cięższych zakażeniach, takich jak zapalenie ucha wewnętrznego i zakażenia dolnych dróg oddechowych.

Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat dawek większych niż (45 mg + 6,4 mg)/kg mc./dobę^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka Amoksiklavu może być zmieniona w zależności od stopnia niewydolności nerek^[1]. U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min nie zaleca się stosowania produktów Amoksiklav zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1^[1].

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności i regularne kontrolowanie czynności wątroby^[1].

Jak przygotować zawiesinę

Przed przygotowaniem zawiesiny należy sprawdzić, czy zabezpieczenie butelki nie zostało naruszone. Nie wolno stosować leku, jeśli zabezpieczenie zostało naruszone lub jeśli przed przygotowaniem zawiesiny w butelce są widoczne grudki proszku^[2]. Instrukcja przygotowania zawiesiny:

• 35 ml zawiesiny: Wstrząsnąć zawartość butelki, napełnić butelkę 34 ml wody i mocno wstrząsnąć.
• 70 ml zawiesiny: Wstrząsnąć zawartość butelki, napełnić butelkę 66 ml wody i mocno wstrząsnąć.
• 140 ml zawiesiny: Wstrząsnąć zawartość butelki, napełnić butelkę 132 ml wody i mocno wstrząsnąć.

Zawiesina powinna mieć barwę białą lub jasnożółtą. Przed każdym użyciem butelkę należy silnie wstrząsnąć^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Amoksiklav może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to biegunka, nudności i wymioty^[1]. Inne możliwe działania niepożądane to:

• Reakcje alergiczne: wysypka skórna, obrzęk twarzy lub szyi, trudności w oddychaniu.
• Zapalenie jelita grubego: wodnista biegunka z domieszką krwi i śluzu, ból żołądka, gorączka.
• Ostre zapalenie trzustki: silny i ciągły ból w okolicy żołądka.
• Zapalenie jelit indukowane lekami: powtarzające się wymioty, ból brzucha, letarg, biegunka, niskie ciśnienie krwi.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Amoksycylina – antybiotyk z grupy penicylin, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Kwas klawulanowy – substancja, która zapobiega unieczynnieniu amoksycyliny przez niektóre bakterie.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzony na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi.
• Mononukleoza zakaźna – choroba wirusowa wywołana przez wirus Epsteina-Barr, objawiająca się gorączką, bólem gardła i powiększeniem węzłów chłonnych.
• Zapalenie jelit indukowane lekami (DIES) – reakcja alergiczna na lek, objawiająca się przewlekłymi wymiotami, biegunką i bólem brzucha.

Podsumowanie