Jak prawidłowo dawkować lek Alburex 5?
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie leku Alburex 5
- Sposób podawania
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Alburex 5 to roztwór do infuzji zawierający ludzką albuminę, stosowany w celu uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Dawkowanie leku Alburex 5
Dawkowanie Alburex 5 zależy od kilku czynników, takich jak masa ciała pacjenta, ciężkość urazu lub choroby oraz stała utrata płynów i białek. Ważne jest, aby dawkowanie było ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta[1].
- Wielkość dawki – zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od stałej utraty płynów i białek. W celu określenia dawki preparatu należy kierować się objętością krążącej krwi, a nie poziomem albumin w osoczu[1].
- Kontrola równowagi hemodynamicznej – przed rozpoczęciem podawania albuminy ludzkiej należy regularnie kontrolować równowagę hemodynamiczną pacjenta, na którą składa się: ciśnienie tętnicze krwi i tętno, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, objętość wydalanego moczu, poziom elektrolitów, hematokryt/hemoglobina[1].
Sposób podawania
Alburex 5 należy podawać wyłącznie drogą dożylną. Szybkość infuzji powinna być dostosowana do indywidualnego stanu pacjenta oraz wskazań. Przy zabiegu wymiany osocza szybkość infuzji należy dostosować do szybkości jego usuwania[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) powinno być odpowiednio dostosowane do indywidualnych wymagań pacjenta[1].
Przedawkowanie
W przypadku podania zbyt dużej dawki produktu lub przy zbyt dużej szybkości infuzji może dojść do wystąpienia hiperwolemii. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów przeciążenia układu krążenia (takich jak ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub podwyższonego ciśnienia krwi, zwiększonego ośrodkowego ciśnienia żylnego i obrzęku płuc, infuzję należy natychmiast wstrzymać; parametry hemodynamiczne pacjenta powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą[1].
Słownik pojęć
- Roztwór do infuzji – płyn podawany dożylnie w celu uzupełnienia płynów i elektrolitów w organizmie.
- Hiperwolemia – nadmierne zwiększenie objętości krwi krążącej.
- Hemodylucja – rozcieńczenie krwi, zmniejszenie stężenia krwinek czerwonych i innych składników krwi.
- Ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej – wskaźnik używany do oceny ciśnienia w lewym przedsionku serca.
- Hematokryt – procentowa objętość krwinek czerwonych w stosunku do całkowitej objętości krwi.
- Hemoglobina – białko w krwinkach czerwonych odpowiedzialne za transport tlenu.
Materiały źródłowe
| Wielkość dawki | Zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od stałej utraty płynów i białek. |
| Kontrola równowagi hemodynamicznej | Regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, tętna, ośrodkowego ciśnienia żylnego, ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej, objętości wydalanego moczu, poziomu elektrolitów, hematokrytu/hemoglobiny. |
| Sposób podawania | Wyłącznie drogą dożylną, szybkość infuzji dostosowana do indywidualnego stanu pacjenta oraz wskazań. |
| Dawkowanie u dzieci i młodzieży | Dostosowane do indywidualnych wymagań pacjenta. |
| Przedawkowanie | Może prowadzić do hiperwolemii, przeciążenia układu krążenia, objawów takich jak ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych. |



















