Wskazania do stosowania leku Adenocor: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Adenocor to lek stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca. Jego głównym składnikiem jest adenozyna, która działa przez spowolnienie impulsów elektrycznych pomiędzy przedsionkami i komorami serca. Dzięki temu lek ten jest skuteczny w przywracaniu prawidłowego rytmu serca w przypadkach napadowego częstoskurczu nadkomorowego oraz w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego[1].
Wskazania do stosowania
Adenocor jest stosowany w leczeniu i diagnostyce różnych zaburzeń rytmu serca. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do jego stosowania:
- Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym – Adenocor jest skuteczny w szybkim przywracaniu prawidłowego rytmu serca u pacjentów z napadowym częstoskurczem nadkomorowym, w tym u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a[1].
- Pomoc w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego – Lek ten jest również stosowany w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego przebiegającego z szerokimi lub wąskimi zespołami QRS. Chociaż adenozyna nie jest skuteczna w leczeniu trzepotania przedsionków, migotania przedsionków lub częstoskurczu komorowego, to jednak zwolnienie przewodzenia w obrębie węzła przedsionkowo-komorowego ułatwia ocenę aktywności elektrycznej przedsionków[1].
- Dzieci i młodzież – Adenocor jest również stosowany w szybkim przywracaniu prawidłowego rytmu serca w napadowym częstoskurczu nadkomorowym u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Adenocor należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do cewnika żylnego zgodnie z podanym schematem dawkowania. Lek ten jest przeznaczony do stosowania w warunkach szpitalnych, gdzie dostępny jest sprzęt do resuscytacji krążeniowo-oddechowej[1].
- Dorośli – Dawka początkowa wynosi 3 mg w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Jeśli po podaniu pierwszej dawki nie ustąpił częstoskurcz nadkomorowy, należy podać 6 mg, a następnie 12 mg, jeśli to konieczne[1].
- Dzieci i młodzież – Dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg masy ciała (maksymalna dawka 6 mg). Dawkę można zwiększać o 0,1 mg/kg masy ciała, aż do ustąpienia częstoskurczu nadkomorowego (maksymalna dawka 12 mg)[2].
- Osoby w podeszłym wieku – Zalecane dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych[1].
Przeciwwskazania
Adenocor jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- Stwierdzoną nadwrażliwością na adenozynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego lub trzeciego stopnia, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca[1].
- Zespołem chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca[1].
- Zespołem długiego QT[1].
- Ciężkim niedociśnieniem tętniczym[1].
- Niewyrównaną (dekompensowaną) niewydolnością serca[1].
- Przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z objawami skurczu oskrzeli (np. astma oskrzelowa)[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Adenocor należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Możliwość wystąpienia przemijających zaburzeń rytmu serca podczas przerywania napadu częstoskurczu nadkomorowego[1].
- Przemijający spadek ciśnienia tętniczego[1].
- Ostrożność u pacjentów ze zwężeniem głównego pnia lewej tętnicy wieńcowej, nieskorygowaną hipowolemią, zwężeniem zastawek serca, przeciekiem lewo-prawym, zapaleniem osierdzia lub wysiękiem w worku osierdziowym, dysfunkcją układu autonomicznego lub zwężeniem tętnic szyjnych z niewydolnością naczyniowo-mózgową[1].
- Ostrożność u chorych z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego lub ciężką niewydolnością serca[1].
- Ostrożność u chorych z niewielkiego stopnia zaburzeniami przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok odnogi pęczka Hissa)[1].
- Ostrożność u chorych z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków, a w szczególności u chorych z dodatkowym szlakiem przewodzenia[1].
- Ostrożność u chorych z napadami drgawkowymi w wywiadzie[1].
- Ostrożność u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc[1].
Słownik pojęć
- Adenozyna – Nukleozyd purynowy występujący we wszystkich komórkach organizmu, stosowany jako lek przeciwarytmiczny.
- Napadowy częstoskurcz nadkomorowy – Szybkie i nieregularne bicie serca, które zaczyna się w przedsionkach serca.
- Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a – Zaburzenie rytmu serca, w którym występuje dodatkowa droga przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych pomiędzy przedsionkami a komorami serca.
- Bradykardia – Spowolniona czynność serca.
- Hipowolemia – Niska objętość krwi w organizmie.
- Asystolia – Zatrzymanie czynności serca.
- Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – Zestaw czynności mających na celu przywrócenie krążenia krwi i oddychania u osoby, która przestała oddychać lub u której zatrzymało się serce.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego |
| Dawkowanie | Dorośli: 3 mg, 6 mg, 12 mg; Dzieci: 0,1 mg/kg masy ciała, maks. 12 mg |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na adenozynę, blok przedsionkowo-komorowy, zespół chorego węzła zatokowego, zespół długiego QT, ciężkie niedociśnienie, niewyrównana niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc |
| Ostrzeżenia | Przemijające zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, ostrożność u pacjentów z różnymi schorzeniami serca i układu oddechowego |



















