Jak prawidłowo dawkować lek Adenocor?
Adenocor to lek stosowany w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego oraz w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Adenocor jest stosowany w:
- Szybkim przywracaniu rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, również w przypadkach występowania dodatkowej drogi przewodzenia (zespół Wolffa-Parkinsona-White’a)[1].
- Pomocy w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego przebiegającego z szerokimi lub wąskimi zespołami QRS[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Adenocor należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do cewnika żylnego zgodnie z poniższym schematem dawkowania[1]:
Dorośli
- Dawka początkowa: 3 mg w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (w ciągu 2 sekund), a po podaniu natychmiast przepłukać cewnik solą fizjologiczną[1].
- Druga dawka: jeśli po podaniu pierwszej dawki nie ustąpił częstoskurcz nadkomorowy w ciągu 1 do 2 minut, należy podać 6 mg także w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, a po podaniu natychmiast przepłukać cewnik solą fizjologiczną[1].
- Trzecia dawka: jeśli po podaniu drugiej dawki nie ustąpił częstoskurcz nadkomorowy w ciągu 1 do 2 minut, należy podać 12 mg także w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Nie zaleca się stosowania następnych dawek ani dawek większych niż 12 mg[1].
Dzieci i młodzież
Podczas podawania adenozyny musi być dostępny sprzęt do resuscytacji krążeniowo-oddechowej z możliwością natychmiastowego użycia. Podczas podawania adenozyny prowadzi się stale monitorowanie i zapis EKG[1]. Zalecane dawkowanie w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego u dzieci i młodzieży:
- Pierwszy bolus: 0,1 mg/kg masy ciała (maksymalna dawka 6 mg)
- Zwiększanie: o 0,1 mg/kg masy ciała, w zależności od potrzeby, do ustąpienia częstoskurczu nadkomorowego (maksymalna dawka 12 mg)[1].
Osoby w podeszłym wieku
Zalecane dawkowanie jak u dorosłych[1].
Diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego
Powyższy schemat dawkowania należy stosować aż do uzyskania wystarczających danych diagnostycznych[1].
Przeciwwskazania
Adenocor jest przeciwwskazany u pacjentów z[1]:
- Stwierdzoną nadwrażliwością na adenozynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego lub trzeciego stopnia, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca
- Zespołem chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca
- Zespołem długiego QT
- Ciężkim niedociśnieniem tętniczym
- Niewyrównaną (dekompensowaną) niewydolnością serca
- Przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z objawami skurczu oskrzeli (np. astma oskrzelowa)
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Adenocor należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z[1]:
- Zwężeniem głównego pnia lewej tętnicy wieńcowej
- Nieskorygowaną hipowolemią
- Zwężeniem zastawek serca
- Przeciekiem lewo-prawym
- Zapalenie osierdzia lub wysiękiem w worku osierdziowym
- Dysfunkcją układu autonomicznego
- Zwężeniem tętnic szyjnych z niewydolnością naczyniowo-mózgową
- Niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
- Ciężką niewydolnością serca
- Niewielkiego stopnia zaburzeniami przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok odnogi pęczka Hissa)
- Migotaniem lub trzepotaniem przedsionków
- Ukrytą postacią choroby węzła zatokowo-przedsionkowego
- Wydłużonym odstępem QT
Interakcje z innymi lekami
Adenocor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie. Należy unikać jednoczesnego stosowania[1]:
- Dipirydamolu, który może nasilać działanie adenozyny
- Aminofiliny, teofiliny i innych ksantyn, które są antagonistami adenozyny
- Pokarmów i napojów zawierających ksantyny (herbata, kawa, czekolada i cola) na przynajmniej 12 godzin przed zastosowaniem adenozyny
Słownik pojęć
- Częstoskurcz nadkomorowy – Szybkie bicie serca, które rozpoczyna się w górnych komorach serca (przedsionkach).
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a – Zaburzenie rytmu serca spowodowane obecnością dodatkowej drogi przewodzenia impulsów elektrycznych.
- Bradykardia – Spowolniona czynność serca.
- Hipowolemia – Niska objętość krwi w organizmie.
- Asystolia – Zatrzymanie czynności serca.
- Torsade de pointes – Zagrażające życiu nieregularne bicie serca.
Podsumowanie
Adenocor jest lekiem stosowanym w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego oraz w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego. Lek należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do cewnika żylnego. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta i stanu zdrowia. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z różnymi schorzeniami serca i układu krążenia. Adenocor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
| Wskazania | Szybkie przywracanie rytmu zatokowego, diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego |
| Dawkowanie | Dorośli: 3 mg, 6 mg, 12 mg; Dzieci: 0,1 mg/kg, maks. 12 mg |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, blok przedsionkowo-komorowy, zespół długiego QT, ciężkie niedociśnienie, niewyrównana niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc |
| Środki ostrożności | Zwężenie tętnic, hipowolemia, zapalenie osierdzia, dysfunkcja układu autonomicznego, niedawno przebyty zawał serca |
| Interakcje | Dipirydamol, aminofilina, teofilina, pokarmy i napoje zawierające ksantyny |



















