Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Zespół serotoninowy, czyli „przedawkowanie” hormonu szczęścia
Jakie są objawy zespołu serotoninowego?
Zespół serotoninowy — jak sama nazwa wskazuje, stanowi gamę różnego rodzaju symptomów. Bardzo charakterystyczna jest tzw. triada objawów, wśród których można wymienić:
- zaburzenia wegetatywne (gorączka, przyspieszenie akcji serca, wzrost ciśnienia tętniczego, rozszerzenie źrenic, biegunka, nudności i wymioty);
- zmianę stanu psychicznego (nadmierne pobudzenie, niepokój);
- dolegliwości nerwowo-mięśniowe (mimowolne skurcze, napięcie mięśniowe).
Wiele informacji na temat stanu zdrowia pacjenta mogą dostarczyć również badania laboratoryjne. W przypadku zespołu serotoninowego obserwuje się leukocytozę (podwyższoną ilość białych krwinek) oraz wzrost stężenia kinazy kreatynowej (CPK) wskazującego na uszkodzenie komórek mięśniowych. W ciężkim stanie może dojść do podniesienia poziomu aminotransferaz (prób wątrobowych) i rozwoju zasadowicy metabolicznej. Zaawansowany zespół serotoninowy jest realnym zagrożeniem dla życia pacjenta [1,2].
Jakie są przyczyny zespołu serotoninowego?
Do wykształcenia zespołu serotoninowego dochodzi zwykle z kilku powodów. Jednym z nich jest nieświadome lub świadome przedawkowanie leków zwiększających stężenie serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Drugą przyczynę stanowi polifarmakoterapia oraz tzw. interakcje farmakodynamiczne, czyli np. jednoczesne zażywanie leków wykazujących ten sam lub podobny mechanizm działania, wiążący się z nasileniem przekaźnictwa serotoninergicznego.
Innym powodem są interakcje farmakokinetyczne powiązane z oddziaływaniem na specyficzne izoenzymy, które mają niebagatelny wpływ na proces przekształcania leków w ustroju (interakcje leków przeciwdepresyjnych z różnych grup – np. SSRI: fluoksetyna (np. Seronil), sertralina (np. Zoloft), paroksetyna (np. ParoGen) z SNRI: wenlafaksyną (np. Faxolet ER) lub duloksetyną (Dulsevia) [2].
Jakie są leki podwyższające poziom serotoniny?
W literaturze można znaleźć szereg przypadków pacjentów, u których doszło do wykształcenia zespołu serotoninowego. Wszystkie te osoby łączy wspólny mianownik — zażywanie leków podwyższających stężenie serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Ryzyko wystąpienia dolegliwości zwiększa się w momencie przyjmowania środków z kilku różnych grup, np. selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (m.in. Bioxetin, Citabax, Citronil, Mozarin) wraz z trazodonem (Trittico) lub inhibitorami monoaminooksydazy (Segan, Aurorix) [1].
Jednak jak wynika z opracowań naukowych, zespół serotoninowy może wystąpić również podczas łącznego przyjmowania leków przeciwbólowych (np. Tramal) oraz środków przeciwwymiotnych (np. Metoclopramidum, Setronon) [2]. Co ciekawe, znany jest przypadek pacjentki leczonej fluoksetyną i trazodonem (leki przeciwdepresyjne), która z powodu infekcji dróg oddechowych przyjmowała preparat Gripex Max. Już po kilku godzinach wystąpiły u niej pierwsze objawy zatrucia serotoniną, a mianowicie: silny ból głowy, gorączka, zlewne poty, wymioty oraz biegunka. Przyczyną takiego stanu było niebezpieczne połączenie leków przeciwdepresyjnych z działającym przeciwkaszlowo dekstrometorfanem (który również zwiększa stężenie serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym) [3,4].
Wśród leków nasilających przekaźnictwo serotoninergiczne można wyróżnić również: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina: Alventa, Faxolet, duloksetyna: Depratal), leki przeciwdrgawkowe (np. kwas walproinowy: Convulex, kwas walproinowy i walproinian sodu: Depakine Chrono), a także leki przeciwmigrenowe (alkaloidy sporyszu, np. ergotamina: Ergotaminum Filofarm oraz tryptany, np. sumatryptan: Cinie, almotryptan: Almozen, zolmitryptan: Zolmiles) [2].
Ile trwa zespół serotoninowy?
Czas trwania zespołu serotoninowego może się różnić w zależności od kilku czynników, ale generalnie objawy mogą ustąpić w ciągu 24 do 72 godzin po zaprzestaniu stosowania leków wywołujących stan oraz wprowadzeniu odpowiedniego leczenia. W niektórych przypadkach, jeśli leki mają dłuższy okres półtrwania lub zespół jest ciężki, objawy mogą utrzymywać się dłużej. Najważniejsze jest szybkie rozpoznanie i leczenie, aby zminimalizować ryzyko poważnych powikłań.
Co zrobić w przypadku wystąpienia syndromu serotoninowego?
Zespół serotoninowy to stan potencjalnie zagrażający życiu, spowodowany nadmiarem serotoniny w mózgu. W przypadku podejrzenia syndromu serotoninowego należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leków zwiększających poziom serotoniny i skontaktować się z lekarzem lub udać się na izbę przyjęć. Leczenie obejmuje podawanie leków blokujących działanie serotoniny, chłodzenie ciała, podawanie płynów dożylnie oraz monitorowanie funkcji życiowych. W poważniejszych przypadkach może być konieczna hospitalizacja.
Podsumowanie
Zespół serotoninowy to stan wynikający z nadmiaru serotoniny w układzie nerwowym, często spowodowany stosowaniem leków antydepresyjnych. Objawy obejmują zaburzenia wegetatywne (gorączka, tachykardia), zmiany psychiczne (pobudzenie, niepokój) oraz problemy nerwowo-mięśniowe (drżenie, skurcze). Przyczyny to głównie przedawkowanie leków lub ich niebezpieczne kombinacje. Leczenie polega na natychmiastowym odstawieniu leków zwiększających poziom serotoniny i objawowej terapii pod kontrolą lekarza.
Bibliografia
- W. Janiec, Farmakodynamika: Podręcznik dla studentów farmacji (2008) s. 215-228.
- J. Woroń, I. Filipczak-Bryniarska, K. Krzanowska, K. Strzępek, Zespół serotoninowy jako powikłanie polifarmakoterapii u pacjenta z zaawansowaną chorobą nowotworową – opis przypadku; Nauka w praktyce, Akademia Medycyny (2012); 176-181.
- J. Woroń; Zespół serotoninowy jako powikłanie stosowania leków dostępnych bez recepty (2013) (https://www.mp.pl/poz/psychiatria/przypadki/90905,zespol-serotoninowy-jako-powiklanie-stosowania-lekow-dostepnych-bez-recepty dostęp 05.04.21).
- Woroń J., Filipczak-Bryniarska I., Wordliczek J., et al. Zespół serotoninowy jako objaw niepożądany farmakoterapii bólu Ból 2011;12:47-50.
3 odpowiedzi na “Zespół serotoninowy, czyli „przedawkowanie” hormonu szczęścia”
Witam od jakiegoś czasu przyjmuje duloxatine 120, Atomoxetine 100 i quatepine 600 na noc.. przez silny stres zapomniałam na 4 dniowy wyjazd lekow.. w związku z tym ratowałam si3 tym co mam i dzieliłam porcje.. w międzyczasie czasie na wizycie u innego lekarza dowiedziałam się, że nie powinno się łączyć Atomoxetine Arega z Deloxetine…. ja juz naprawde nie wiem komu ufac i gdzie szukać pomocy..
Nie jestem lekarzem, niemniej widząc taką odpowiedź czuję się zobowiązany do reakcji. Przede wszystkim radzę trzymać się zaleceń psychiatry, który prowadzi obecną terapię. To specjaliści, którzy poświęcili bardzo dużo czasu na naukę swojej specjalizacji. A przede wszystkim zacząć od rozmowy z lekarzem – przedstawić swoje obawy – dobry lekarz z pewnością rozwieje Pani wątpliwości. Jeśli czuje Pani, że psychiatra może nie spełniać dobrze swojej roli, polecam szukać innego aż do skutku. Na pewno znajdzie Pani pomoc i poczuje się dobrze, czego Pani życzę. Badania z ostatnich lat pozwalają nam coraz lepiej rozumieć działanie mózgu i psychiki, więc psychiatrzy, którzy należycie spełniają swoją rolę na pewno są w stanie Pani pomóc. Życzę zdrowia i wytrwałości! 🙂

Szanowna Pani.
Uwagi lekarza są jak najbardziej zasadne, bo stosowanie duloksetyny razem z atomoksetyną może wpływać na ilość tej drugiej substancji w organizmie (zwiększać ją). Wtedy mogą pojawić się działania niepożądane, np. zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, problemy ze snem lub zaburzenia rytmu serca.
Natomiast sugeruję pozostać przy zaleceniach swojego lekarza, który rozpisał takie leczenie. Wspomniana interakcja występuje, ale jednym ze sposobów jej rozwiązania jest odpowiednie dobranie dawki, co lekarz prowadzący z pewnością zrobił. Jeśli nie doświadcza pani niepokojących objawów niepożądanych, to nie powinno się przerywać terapii na własną rękę. W razie wątpliwości zalecam konsultację z lekarzem.
Pozdrawiam,
mgr farm. Dawid Hachlica.
Omawiane substancje
Omawiane schorzenia
Autor poradnika:










Dodaj komentarz