Czy metale ciężkie w szczepionkach są niebezpieczne? MIT

To bardzo często rozpowszechniana bzdura. Szczepionki zawierają wiele składników, jednak żaden z nich nie znajduje się w nich bez powodu. Wszystkie są dokładnie przebadane i dodane w ilościach minimalnych, co zapewnia bezpieczeństwo szczepionek. Badania naukowe wielokrotnie potwierdziły, że składniki szczepionek w zastosowanych dawkach nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Najczęściej jako argument przeciwko bezpieczeństwu szczepionek wysuwany jest glin i tiomersal. Te metale ciężkie w szczepionkach budzą najwięcej kontrowersji wśród rodziców i osób sceptycznie nastawionych do szczepień. Warto jednak przyjrzeć się faktom naukowym dotyczącym tych składników.

Czy aluminium w szczepionkach jest bezpieczne?

Aluminium stosowane jest jako adjuwant. To substancja, która ma zadanie wzmocnić i przedłużyć odpowiedź immunologiczną organizmu. Czy wiecie, że glin to najpowszechniej występujący metal na ziemi? Co ciekawe, nawet nowo narodzone dzieci mają pewne jego ilości we krwi — i to jeszcze przed pierwszymi szczepieniami! Prawdopodobnie dostaje się on do krwiobiegu dziecka od matki [1]. Bezpieczeństwo szczepionek zawierających aluminium zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

Glin przez całe życie kumuluje się w naszym organizmie, pochodząc z różnych źródeł. Aktualnie nie ma żadnych potwierdzonych badań, które by wskazywały na korelację między tym faktem a występowaniem innych chorób, np. Alzheimera [1]. Organizacje zdrowia publicznego na całym świecie potwierdzają, że obecność aluminium w szczepionkach nie wpływa negatywnie na zdrowie człowieka.

Co więcej, ilość glinu, którą przyjmujemy wraz ze szczepionką, jest mała — najczęściej poniżej 1 miligrama. Jedno z badań przedstawia, że całkowita ilość aluminium, jaką przyjmują dzieci ze szczepionek i pożywienia do 5. roku życia jest mniejsza, niż dopuszczalne tygodniowe spożycie. Dzieci przez 5 lat przyjmują mniej glinu, niż bezpieczna ilość, jaką mogłyby przyjąć w ciągu jednego tygodnia [1-2]! To kolejny dowód na bezpieczeństwo szczepionek zawierających ten składnik.

W jakich szczepionkach występuje tiomersal i czy jest bezpieczny?

Drugim przykładem jest tiomersal, czyli konserwant oparty na rtęci. Tiomersal zawiera etylortęć i to w związku z nią powstają obawy o działania niepożądane i akumulację w organizmie najmłodszych. Badania wykazały, że nie istnieje korelacja między podawaniem szczepionek z tiomersalem a negatywnym wpływem na zdrowie i życie człowieka. Etylortęć usuwana jest z organizmu do 30 dni. Inaczej sprawa wygląda z metylortęcią — której nie ma w żadnej szczepionce. Ona faktycznie akumuluje się w organizmie, dlatego niektórzy mogą łączyć te dwie kwestie, co jest nieprawdą [1,3].

Aktualnie tiomersalu nie używa się w większości szczepionek. Został on wycofany ze składu prawie wszystkich — nie ze względów bezpieczeństwa, ale z powodu ogólnych nastrojów społecznych. A w jakich szczepionkach można jeszcze spotkać tiomersal? Aktualnie w Polsce jedynie szczepionka DTP (i jej odmiany) zawiera tiomersal w ilości 25 µg etylortęci na dawkę [3]. Mimo to, bezpieczeństwo szczepionek zawierających tiomersal zostało wielokrotnie potwierdzone w badaniach naukowych. Pamiętajmy, że nawet nadmiar wody może być toksyczny.

Szczepionki powodują autyzm. MIT

Kolejny mit często powielany przez środowiska antyszczepionkowe. Ciężko tutaj wymieniać badania, ale wszystkie jasno stwierdzają, że szczepionki, ani żadne z jej składników nie powodują autyzmu. Bezpieczeństwo szczepionek w kontekście rozwoju autyzmu zostało potwierdzone w licznych badaniach epidemiologicznych obejmujących miliony dzieci. Nie ma żadnego związku między szczepieniami a występowaniem spektrum autyzmu.

Wszystko rozpoczęło się od słów brytyjskiego lekarza Andrew Wakefielda, który stwierdził, że szczepionka MMR powoduje autyzm. Co prawda, jego artykuł opublikowano w renomowanym czasopiśmie “The Lancet“. Okazało się jednak, że metodologia badania była daleko oddalona od rzetelnej. Artykuł po pewnym czasie usunięto, a sam Wakefield stracił prawo do wykonywania zawodu. To właśnie jego nieprawdziwe twierdzenia zapoczątkowały niepotrzebne obawy dotyczące bezpieczeństwa szczepionek.

Najmłodszych dzieci nie powinno się szczepić. MIT

Jeśli dziecko jest zdrowe i nie ma innych przeciwwskazań zdrowotnych, to pierwsze szczepienia nie powinny być odwlekane. Takim działaniem narażamy jedynie najmłodszych na poważniejsze konsekwencje. Bezpieczeństwo szczepionek u najmłodszych dzieci zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych. Organizm noworodka jest w pełni zdolny do odpowiedzi na szczepienia, a wczesna immunizacja chroni przed poważnymi chorobami zakaźnymi.

To mit, że organizm nowo narodzonego dziecka nie powinien być przeciążany szczepieniami. Dziecko po urodzeniu spotyka się z miliardami drobnoustrojów. Szczepienie dostarcza najczęściej kilka lub kilkanaście antygenów. Co więcej, ewentualne działania niepożądane po szczepieniu są znacznie lżejsze niż przebycie danej choroby [4]. Bezpieczeństwo szczepionek przewyższa znacznie ryzyko związane z naturalnymi infekcjami.

Szczepienia modyfikują nasze DNA. MIT

To kolejne kłamstwo służące do dezinformacji. Nie ma możliwości, aby żadna szczepionka ingerowała w ludzkie DNA. Ten mit jest najczęściej podnoszony w kwestii szczepień przeciwko COVID-19, w których używa się szczepionek mRNA. Aktualna wiedza naukowa zaprzecza takiemu stwierdzeniu. W przypadku powyższych szczepionek, mRNA nie dostaje się do jądra komórkowego, więc fizycznie nie ma możliwości interakcji z DNA [5]. Bezpieczeństwo szczepionek mRNA zostało potwierdzone w rozległych badaniach klinicznych.

Szczepienie to najbezpieczniejszy sposób uzyskania odporności przed daną chorobą. FAKT

Powyższe stwierdzenie to prawda. Lepiej przeciwdziałać, niż leczyć! Oczywiście po każdym szczepieniu istnieje ryzyko wystąpienia Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych (NOP), jednak najczęściej są one łagodne (ból w miejscu wkłucia, zaczerwienienie, obrzęk, ból głowy, osłabienie, gorączka) i mijają po jednej lub dwóch dobach. Natomiast ewentualne powikłania chorób mogą być bardzo niebezpieczne. Przykładem może być, np. zapalenie mózgu po Kleszczowym Zapaleniu Mózgu lub nowotwór wątroby po WZW B. Bezpieczeństwo szczepionek jest wielokrotnie wyższe niż ryzyko związane z przebyciem naturalnej infekcji.

Lepiej zaszczepić się szczepionką skojarzoną. FAKT

To prawda. Jeśli masz możliwość wyboru, lepiej zaszczepić się szczepionką skojarzoną, która pozwala na immunizację jednocześnie przeciwko kilku chorobom, np. szczepionka sześciowalentna przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, polio, Hib i WZW B. Bezpieczeństwo szczepionek skojarzonych zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

Dzięki takiemu działaniu iniekcja wykonywana jest tylko raz. Nieprawdą jest, że działania niepożądane są poważniejsze po skojarzonych szczepionkach. Co więcej, przyjmujemy także mniej substancji pomocniczych, niż w przypadku wielu wakcynacji. Co ważne, sam proces immunizacji jest znacznie krótszy. Bezpieczeństwo szczepionek skojarzonych jest równie wysokie jak szczepionek pojedynczych.

Inni się zaszczepili, to ja już nie muszę. MIT

To kolejny mit. Eradykacja choroby jest długotrwałym procesem. Nawet jeśli dane schorzenie nie występuje powszechnie w populacji, to nie zawsze znaczy, że całkowicie pozbyliśmy się problemu. Każdy niezaszczepiony, tj. nieodporny organizm, daje możliwość wirusowi czy innemu drobnoustrojowi do mutacji. To z kolei tworzy zagrożenie dla osób już zaszczepionych. Nowy mutant może sprawnie obchodzić aktualne metody obronne organizmu, co stanowi prostą drogę do nowej epidemii. Bezpieczeństwo szczepionek obejmuje nie tylko ochronę indywidualną, ale także zbiorową.

Przykładem mogą być aktualne ruchy antyszczepionkowe. W Polsce, ale również na świecie od kilku lat rośnie liczba przypadków zachorowań na odrę. Jest to skutkiem coraz częstszej rezygnacji ze szczepienia dzieci. Ten przykład pokazuje, jak ważne jest utrzymanie wysokiego poziomu zaszczepienia populacji dla zapewnienia bezpieczeństwa szczepionek i zdrowia publicznego. Szczepiąc się, chronimy nie tylko siebie, ale i innych!

Alergia nie dyskwalifikuje ze szczepienia. FAKT

Oczywiście, że nie każda alergia dyskwalifikuje ze szczepienia. W razie wątpliwości należy porozmawiać o tym z lekarzem przed szczepieniem. Po każdym szczepieniu należy pozostać pod obserwacją minimum 15 do 30 minut. To czas, w którym może się pojawić najwięcej nagłych efektów. Z pewnością niebezpieczna będzie alergia na składniki szczepionki, jednak już popularne uczulenie na pyłki traw, nie powinno stanowić żadnego problemu. Bezpieczeństwo szczepionek u osób z alergiami zostało potwierdzone w badaniach klinicznych, a odpowiednia kwalifikacja medyczna pozwala na bezpieczne szczepienie większości pacjentów. Pamiętajmy, aby o wszystkim poinformować lekarza podczas wywiadu!

Podsumowanie

Metale ciężkie w szczepionkach, w tym tiomersal, nie stanowią zagrożenia dla zdrowia w dawkach stosowanych w preparatach szczepionkowych. Bezpieczeństwo szczepionek zostało wielokrotnie potwierdzone w badaniach naukowych obejmujących miliony pacjentów. W jakich szczepionkach można jeszcze spotkać tiomersal? Obecnie tylko w niektórych preparatach DTP, ale nawet tam jego ilość jest bezpieczna. Szczepienia pozostają najskuteczniejszym i najbezpieczniejszym sposobem ochrony przed chorobami zakaźnymi, a obawy dotyczące metali ciężkich w szczepionkach nie mają uzasadnienia naukowego.