Menu

, ,

Jak oddychać podczas inhalacji nebulizatorem? Czego nie wolno po inhalacji?

Data publikacji:

Ostatnia aktualizacja:

Nebulizacja a inhalacja – różnice, zasady, jak oddychać podczas inhalacji

Nebulizacja to sposób podawania leków bezpośrednio do płuc w formie mgiełki. Podczas inhalacji nebulizatorem najważniejsze jest normalne, spokojne oddychanie – bez przyspieszania ani głębokich wdechów. Kluczem do skutecznej terapii jest właściwy wybór urządzenia, odpowiednia ilość płynu (2-10 ml) oraz czas trwania zabiegu (5-10 minut). Po zakończeniu inhalacji należy umyć twarz, ręce i wypłukać usta, a także dokładnie oczyścić wszystkie elementy nebulizatora.
Nebulizacja a inhalacja – różnice, zasady, jak oddychać podczas inhalacji

Nebulizacja a inhalacja – podstawowe różnice

Nebulizacja to proces przeprowadzenia płynnego roztworu leczniczego w formę aerozolu, który wdychany jest przez pacjenta za pomocą nebulizatora. Nebulizacja a inhalacja? To nie to samo. Nebulizacja trwa dłużej, pozwala dotrzeć większej ilości substancji leczniczej do płuc pacjenta i jest prostsza niż inhalacja. Zmieniając czas trwania nebulizacji, możemy prosto modyfikować ilość wdychanej substancji.

Zapamiętajmy, że przy nebulizacji to my sami aplikujemy odpowiedni płyn do komory nebulizacyjnej. Inhalacja z kolei przeprowadzana jest poprzez fabrycznie przygotowane inhalatory, do których co najwyżej wkłada się kapsułkę z substancją leczniczą [1].

Jaki nebulizator wybrać?

W sklepach medycznych i aptekach mamy szeroki wybór <a href="https://leki.pl/poradnik/nebulizatory-i-inhalatory-przeglad-urzadzen-dostepnych-na-rynku/”>nebulizatorów. Urządzenia możemy podzielić na 3 typy:

  • Ciśnieniowe (pneumatyczno-tłokowe) – są to klasyczne nebulizatory, gdzie czynnikiem generującym mgiełkę jest sprężone powietrze wytwarzane przez kompresor.
  • Ultradźwiękowe – jak sama nazwa wskazuje, mgiełka wytwarzana jest poprzez ultradźwięki generowane przez specjalny, drgający kryształ. Minusem tych urządzeń jest fakt, że nie można rozpylać tu preparatów, takich jak:
  • Wibracyjne (membranowo-siateczkowe) – mgiełka do wdychania powstaje poprzez przeciskanie płynu przez siateczkę. Z tego względu, ten typ urządzenia może nie działać prawidłowo z substancjami o większej gęstości, np. kwasem hialuronowym [1].

Najbardziej bezpiecznym i uniwersalnym wyborem wydaje się być nebulizator ciśnieniowy.

Jak poprawnie przeprowadzić nebulizację?

Z racji szerokiego wyboru sprzętu, poszczególne parametry mogą różnić się od siebie, dlatego zawsze najpierw warto przeczytać instrukcję. Są pewne aspekty, na które trzeba zwrócić uwagę, aby prawidłowo przeprowadzić nebulizację.

Minimalna i maksymalna objętość płynu

To pierwszy i jednocześnie najważniejszy aspekt. Każda komora nebulizacyjna ma określoną objętość martwą, poniżej której wytwarzanie mgiełki nie zachodzi lub jest nieefektywne. Zbyt duża ilość wlanego płynu również negatywnie wpłynie na efekt terapii. Najczęściej minimalna objętość podawanego leku wynosi 2 ml, a największa między 8 a 10 ml. W przypadku inhalacji solą fizjologiczną, która zwykle występuje w objętości 5 ml, jedna ampułka będzie idealne do inhalacji.

Szybkość zużywania leku

Im dłużej wdychamy mgiełkę, tym więcej leku dotrze do dróg oddechowych. Za “zużycie” leku odpowiada parametr określany jako średni czas inhalacji. Wynosi on około 0,2 do 0,4 ml/min.

Czas nebulizacji

Najczęstsze pytanie wśród pacjentów brzmi następująco: “Przez jaki czas należy przeprowadzać nebulizację?”. Wszystko zależy przepisanego leku i zaleceń lekarza, ale można powiedzieć, że średni czas to około 5 do 10 minut.

Kiedy rozpocząć, a kiedy zakończyć nebulizację?

Kolejny aspekt to moment rozpoczęcie i zakończenia nebulizacji. Powinniśmy kierować się tutaj pojawiającą się mgiełką. Po prawidłowym przygotowaniu urządzenia do pracy i jego włączeniu powinniśmy rozpocząć nebulizację w momencie pojawienia się mgiełki. Jeśli ona przestanie się generować i dojdzie do charakterystycznego “chlapania” płynu w komorze nebulizacyjnej, to jest to dla nas sygnał na zakończenie inhalacji [2].

Lepsza maska czy ustnik do nebulizacji?

W większości przypadków lepiej wybrać ustnik niż maskę do inhalacji. Dzięki ustnikowi generuje się mniejsze straty leku. Ważne, aby nie stosować masek podczas terapii wziewnymi glikokortykosteroidami (np. Nebbud, Benodil). Zwiększa to ekspozycję naszej skóry twarzy i oczu na sterydy, co może doprowadzić do podrażnień lub rozwoju grzybicy. Jeśli nie masz wyboru, to maskę z otworami po bokach stosuj jedynie do nebulizacji solą fizjologiczną, a do leków sterydowych wybierz maskę bez otworów! [3-5]. Maski do inhalacji są natomiast polecane w przypadku nebulizacji dzieci, osób z zaburzeniami świadomości, po tracheostomii lub pacjentów niewspółpracujących [4].

Jak oddychać podczas inhalacji?

Bardzo ważna jest także technika oddychania podczas nebulizacji. Pamiętaj, aby dokładnie objąć ustnik wargami. Jeśli używasz maski, to zadbaj o to, aby prawidłowo przylegała do twarzy. Podczas nebulizacji należy oddychać normalnie. Nie rób głębokich wdechów i wydechów. Nie przyspieszaj ani nie opóźniaj oddechu. Oddychaj normalnie.

Co zrobić po zakończeniu inhalacji?

Po zakończeniu inhalacji należy pamiętać o higienie własnej i urządzenia. Jeśli wykonywałeś nebulizację z użyciem, np. wziewnych glikokortykosteroidów, to koniecznie dobrze umyj ręce, twarz i wypłukaj usta. Dla bezpieczeństwa stosuj tę zasadę zawsze – niezależnie od leku, jaki używałeś do inhalacji! Umyj także maskę lub ustnik, komorę nebulizacyjną i inne możliwe elementy. Stosuj się zawsze do zaleceń z instrukcji obsługi. Pamiętaj o tym, aby myć te części ciepłą wodą z, np. mydłem. Nie powinno się ich wycierać, a jedynie pozostawić do wyschnięcia.

Okresowa wymiana elementów

Pamiętaj także o okresowej wymianie filtra powietrza w swoim urządzeniu. Przedział czasowy przeznaczony do wymianu elementu może róznić się względem producentów, dlatego sprawdź tę informację w instrukcji obsługi.

Zbyt częste inhalacje

Inhalacja to cudowny sposób na usunięcie zalegającej wydzieliny z górnych dróg oddechowych bądź farmakoterapię poważniejszych schorzeń. Jak często możemy ją wykonywać? Jeśli inhalujesz się z użyciem soli fizjologicznej, to praktycznie nie ma ograniczeń. Natomiast należy uważać z bardziej stężonymi roztworami. Hipertoniczna sól zwiększa napływ wody, co pomaga rozbić zalegającą wydzielinę. Dodatkowo indukuje kaszel, a także obkurcza nabłonek, dzięki czemu lepiej nam się oddycha. Zbyt częsta inhalacja hipertonicznym roztworem może przesuszyć nabłonek, dlatego należy zachować umiar. Nie zaleca się także nebulizacji na wieczór. Można śmiało powiedzieć, że nebulizacja solą hipertoniczną raz dziennie przez kilka dni będzie odpowiednia i bezpieczna.

Jakiej soli użyć do rozcieńczenia innych leków?

Często lekarz zaleca rozcieńczyć, np. wziewny glikokortykosteroid (Nebbud) przed inhalacją. Pamiętaj, że nie można do tego używać zwykłej wody! Jedyne co można zastosować to izotoniczną sól fizjologiczną (0,9% NaCl).

Podsumowanie

Nebulizacja to skuteczna metoda dostarczania leków do dróg oddechowych. Ważne jest, aby wiedzieć, jak właściwie przeprowadzić proces, jak oddychać podczas inhalacji nebulizatorem i jak dbać o urządzenie. Nebulizacja a inhalacja to różne techniki, które mają swoje specyficzne zastosowania. Pamiętając o tych kilku prostych zasadach, możemy maksymalnie wykorzystać potencjał terapii nebulizacyjnej.

Bibliografia

  1. Sznitowska M. (red), Farmacja stosowana. Technologia postaci leku. Warszawa: PZWL, 2017. ISBN 978-83-200-5371-5
  2. C. H. H. Nicolson, R. G. Stirling, B. M. Borg, B. M. Button, J. W. Wilson, i A. E. Holland, „The long term effect of inhaled hypertonic saline 6% in non-cystic fibrosis bronchiectasis”, Respir. Med., t. 106, nr 5, s. 661–667, maj 2012, doi: 10.1016/j.rmed.2011.12.021.
  3. C.-C. of the T. Force i in., „European Respiratory Society Guidelines on the use of nebulizers: Guidelines prepared by a European Respiratory Society Task Force on the use of nebulizers”, Eur. Respir. J., t. 18, nr 1, s. 228–242, lip. 2001.
  4. „Nebuliser Guidance and Monographs - Adult”. http://www.lhp.leedsth.nhs.uk/detail.aspx?id=2454 (dostęp paź. 17, 2021).
  5. Nebbud – Charakterystyka Produktu Leczniczego

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Omawiane substancje

  • Acetylocysteina

    Acetylocysteina rozrzedza wydzielinę w drogach oddechowych, ułatwia odkrztuszanie i działa antyoksydacyjnie. Stosowana przy infekcjach, dostępna w różnych formach, wymaga ostrożności u niektórych pacjentów.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Ambroksol

    Ambroksol to skuteczny lek wykrztuśny i mukolityczny, ułatwiający usuwanie śluzu z dróg oddechowych przy kaszlu i infekcjach. Stosowany u dorosłych i dzieci, dostępny w różnych formach.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Budezonid

    Budezonid to glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, szeroko stosowany w leczeniu astmy, POChP, alergicznego nieżytu nosa i chorób zapalnych przewodu pokarmowego.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Chlorek sodu

    Chlorek sodu to związek chemiczny, który składa się z atomów sodu i chloru.Jest to powszechnie znany jako sól kuchenna i jest stosowany w kuchni do poprawienia smaku potraw.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Ipratropium

    Ipratropium łagodzi duszność i skurcz oskrzeli, rozszerzając drogi oddechowe w astmie i POChP. Stosowany w inhalacjach, często w połączeniu z innymi lekami, poprawia komfort oddychania.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Kolistyna

    Kolistyna to suplement diety zawierający naturalne składniki, które wspierają zdrowie serca i układu krążenia. Dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym, Kolistyna może pomóc w ochronie organizmu przed stresem oksydacyjnym.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Salbutamol

    Salbutamol to lek rozszerzający oskrzela, stosowany w leczeniu astmy i POChP, charakteryzujący się szybkim działaniem oraz możliwością stosowania w różnych grupach wiekowych.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Tobramycyna

    Tobramycyna to antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, szczególnie oczu i dróg oddechowych, dostępny w różnych postaciach i ceniony za skuteczność oraz szerokie zastosowanie.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne

Omawiane schorzenia

  • Astma

    Astma to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się dusznością, świszczącym oddechem i kaszlem. Właściwe leczenie wziewnych kortykosteroidów i unikanie czynników wyzwalających umożliwia kontrolę objawów.
  • Choroby układu oddechowego

    Schorzenia układu oddechowego to grupa chorób, które dotyczą narządów odpowiedzialnych za oddychanie, takich jak płuca, oskrzela i tchawica. Mogą one prowadzić do poważnych problemów z oddychaniem i wymagają odpowiedniego leczenia.
  • Kaszel

    Kaszel należy do najczęstszych dolegliwości medycznych na świecie. Ten naturalny odruch obronny organizmu może występować w formie ostrej lub przewlekłej, wymagając różnych podejść terapeutycznych w zależności od przyczyny i czasu trwania objawów.
  • Mukowiscydoza

    Mukowiscydoza jest dziedziczną chorobą genetyczną powodującą produkcję gęstego śluzu blokującego drogi oddechowe i układ trawienny. Charakteryzuje się przewlekłym kaszlem, problemami z wchłanianiem składników odżywczych oraz słonym potem.
  • Przewlekła obturacyjna choroba płuc

    Przewlekła obturacyjna choroba płuc dotyka około 300 milionów ludzi na świecie i stanowi czwartą główną przyczynę zgonów. Choroba rozwija się głównie u palaczy, charakteryzuje się przewlekłym kaszlem, dusznością i ograniczeniem przepływu powietrza. Wczesna diagnostyka i właściwe leczenie mogą spowolnić progresję choroby.
  • Przewlekłe zapalenie oskrzeli

    Przewlekłe zapalenie oskrzeli to choroba układu oddechowego, charakteryzująca się nawracającymi stanami zapalnymi błony śluzowej oskrzeli. Objawy choroby to m.in. kaszel, duszność i nadmierne wydzielanie śluzu z dróg oddechowych.
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych

    Zakażenia dolnych dróg oddechowych to choroby, które dotyczą układu oddechowego i mogą prowadzić do poważnych powikłań. Objawy zakażenia dolnych dróg oddechowych obejmują m.in. kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej oraz gorączkę.

Przeczytaj również:

Więcej poradników

Wyświetlane poradniki pochodzą z kategorii czytanego artykułu: , , .

Porady