Czym jest pokrzywka?

Pokrzywka jest bardzo często spotykana zarówno u dzieci jak i dorosłych. Charakteryzuje się występowaniem pęcherzyków na skórze wypełnionych płynem. Skóra w obrębie zmian jest zazwyczaj zaczerwieniona i mocno swędzi. Jest to uciążliwe zwłaszcza dla dzieci. W większości przypadków pokrzywka przechodzi samoistnie, co wynika z alergicznego mechanizmu jej powstawania. Wypryskom na skórze może również towarzyszyć obrzęk naczyniowy, objawiający się opuchlizną i bólem [1,2].

Pokrzywka u dzieci: ile trwa?

Jeden z podziałów pokrzywki dotyczy długości jej trwania. Ostra pokrzywka zazwyczaj przemija samoistnie po 12h. Zupełnie inaczej jest w przypadku pokrzywki przewlekłej, która zawsze trwa powyżej 6 tygodni. Długość trwania pokrzywki przewlekłej uzależniona jest od rozpoznania jej przyczyny, podjętego leczenia, a w przypadku pokrzywki pochodzenia alergicznego: ekspozycji na alergen [1,2].

Jak powstaje pokrzywka?

W powstawaniu pokrzywki biorą udział mediatory i komórki układu odpornościowego. Pod wpływem ich aktywacji przez alergeny, pożywienie, chorobę autoimmunologiczną oraz inne czynniki dochodzi do uwolnienia mediatorów zapalenia przez komórki tuczne naszego organizmu. Obecność obrzęku naczynioruchowego oznacza, że zmiany obejmują również tkankę podskórną. Charakterystyczny dla pokrzywki bąbel powstaje w wyniku zwiększonej przepuszczalności naczyń limfatycznych [1,2].

Jakie są przyczyny powstawania pokrzywki?

Pokrzywka może pojawić się samoistnie, lub w wyniku czynników zewnętrznych. Do najczęstszych przyczyn powstawania pokrzywki należą:

• pożywienie

Niektóre pokarmy same w sobie są alergenami, a niektóre posiadają, lub indukują wydzielanie histaminy, czyli mediatora reakcji alergicznej.

• leki

Pokrzywka najczęściej pojawia się po stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz antybiotyków z grupy penicylin.

• alergeny przenoszone drogą oddechową
• ugryzienia owadów
• zakażenia drobnoustrojami chorobotwórczymi
• choroby autoimmunologiczne
• niealergiczne bodźce zewnętrzne

Pokrzywka może być wywołana przez ucisk, zimno oraz promieniowanie słoneczne [1,2].

Jakie leki bez recepty podać dziecku z pokrzywką?

Ze względu na uporczywy świąd występowanie pokrzywki zwłaszcza u najmłodszych może wiązać się z dużym dyskomfortem w codziennym funkcjonowaniu. Niestety w większości przypadków nie jest możliwe wykrycie dokładnej przyczyny wystąpienia objawów. Jeśli jednak jest to możliwe, najważniejszym z zaleceń jest odizolowanie dziecka od alergenu. W przypadku kiedy pokrzywka nie przemija samoistnie w przeciągu pierwszych 12 h można podać leki.

Leki przeciwhistaminowe

Leki z tej grupy są podstawą leczenia pokrzywki zarówno u dorosłych jak i dzieci. Polecane są leki nowszej generacji, jednak są one dostępne z przepisu lekarza dla najmłodszych. Bez recepty można dostać:

• dimetynden (Fenistil, Zidenac), krople nadają się dla dzieci powyżej 2 miesiąca życia.

Substancję tą można zastosować również zewnętrznie. Krem na pokrzywkę z dimetyndenem znajdziemy pod nazwami handlowymi: Fenistil, Foxil.

• desloratadynę (Hitaxa Fast Junior, Aleric Deslo Active 2,5 mg) są dostępne w postaci syropu (Aleric) oraz tabletek do rozpuszczania w jamie ustnej (Hitaxa Fast Junior, Aleric). Można go stosować u dzieci powyżej 6 roku życia.

Czy podawać wapno?

Przeciwalergiczne działanie wapna zostało obalone. Wg najnowszych doniesień nie ma żadnej różnicy w efekcie leczniczym między przyjmowaniem wapna a placebo. Niestety firmy farmaceutyczne reklamując swoje produkty jako skuteczne w terapii alergii, nie pomagają obalić mitu dotyczącego wapna. W związku z powyższym podawanie ich dzieciom na pokrzywkę jest bezcelowe [3].

Czy z pokrzywką można wychodzić na dwór?

Postać przewlekła pokrzywki może trwać nawet do 10 lat, w związku z tym kategoryczny zakaz wychodzenia na zewnątrz byłoby ciężki do wyegzekwowania. Długa ekspozycja na promieniowanie słoneczne nie jest zdrowa, w dodatku należy do jednych z czynników powodujących występowanie pokrzywki. Niemniej jednak zastosowanie ochrony słonecznej przynajmniej SPF 50 powinno uchronić dziecko przed jego szkodliwym działaniem.