Żylaki przełyku to powiększone żyły w ścianach dolnej części przełyku, które powstają najczęściej w następstwie chorób wątroby prowadzących do nadciśnienia wrotnego1. Charakterystyczną cechą żylaków przełyku jest to, że przez długi czas pozostają one całkowicie bezobjawowe12. Objawy pojawiają się dopiero w momencie, gdy dojdzie do pęknięcia żylaków i rozpocznie się krwawienie, co stanowi stan zagrożenia życia.
Zrozumienie objawów żylaków przełyku ma kluczowe znaczenie, szczególnie dla osób z przewlekłymi chorobami wątroby, które są najbardziej narażone na rozwój tego powikłania3. Wczesne rozpoznanie symptomów krwawienia może być decydujące dla przeżycia pacjenta.
Bezobjawowy przebieg żylaków przełyku
Żylaki przełyku w większości przypadków nie powodują żadnych objawów do momentu pęknięcia45. Ta charakterystyczna cecha sprawia, że choroba może rozwijać się przez lata bez wiedzy pacjenta. Żylaki znajdują się głęboko w klatce piersiowej, zwykle w pobliżu dolnej części przełyku, gdzie łączy się on z żołądkiem1. Podczas połykania pacjent zazwyczaj ich nie odczuwa, ponieważ nie wywołują one dyskomfortu ani bólu.
U osób z marskością wątroby żylaki rozwijają się u około 40-50% pacjentów78. Ryzyko krwawienia zwiększa się wraz z nasileniem choroby wątroby oraz wielkością żylaków. Małe żylaki mają około 5% roczne ryzyko krwawienia, podczas gdy duże żylaki charakteryzują się 15% rocznym ryzykiem910.
Objawy krwawienia z żylaków przełyku
Krwawienie z żylaków przełyku jest stanem nagłym, który objawia się charakterystycznymi symptomami wymagającymi natychmiastowej interwencji medycznej511. Objawy różnią się w zależności od nasilenia krwawienia – od łagodnych do zagrażających życiu.
Główne objawy krwawienia
Najczęstszymi objawami krwawienia z żylaków przełyku są312:
- Wymioty krwi (krwioplucie) – pacjent może wymiotować jasnoczerwoną krwią lub substancją przypominającą fusy od kawy45
- Czarne, smoliste stolce (smółka) – wynikają z obecności strawionej krwi w przewodzie pokarmowym1113
- Krwawe stolce – w przypadku intensywnego krwawienia stolce mogą zawierać świeżą krew3
- Zawroty głowy i omdlenia – spowodowane utratą krwi i spadkiem ciśnienia311
W przypadku łagodnego krwawienia jedynym objawem mogą być ciemne smugi w stolcu3. Pacjenci często połykają niewielkie ilości krwi, co prowadzi do pojawienia się smółkowatych stolców bez innych widocznych objawów14.
Objawy masywnego krwawienia
Intensywne krwawienie z żylaków przełyku może prowadzić do wstrząsu krwotocznego, który charakteryzuje się1115:
- Bladością i wilgotną, zimną skórą
- Przyspieszonym tętnem i oddechem
- Niskim ciśnieniem krwi
- Utratą przytomności
- Zmniejszonym wydalaniem moczu
- Zaburzeniami świadomości i śpiączką
Dodatkowe objawy towarzyszące
Oprócz głównych objawów krwawienia, pacjenci z żylakami przełyku mogą doświadczać dodatkowych symptomów związanych z podstawową chorobą wątroby oraz utratą krwi Zobacz więcej: Objawy towarzyszące żylakom przełyku - niedokrwistość i wątrobowe. Do objawów towarzyszących należą1316:
- Objawy niedokrwistości – zmęczenie, osłabienie, bladość skóry wynikające z utraty krwi
- Ból brzucha – może towarzyszyć krwawieniu, choć krwawienie z żylaków jest zazwyczaj bezbolesne4
- Zmniejszone wydalanie moczu – związane z odwodnieniem i spadkiem objętości krwi
- Nadmierne pragnienie – organizm próbuje uzupełnić utracone płyny
U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby mogą również wystąpić objawy marskości, takie jak żółtaczka, gromadzenie płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), łatwe powstawanie siniaków oraz obrzęki1416.
Czynniki zwiększające ryzyko krwawienia
Nie wszystkie żylaki przełyku krwawią, ale istnieją czynniki, które znacząco zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tego powikłania Zobacz więcej: Czynniki ryzyka krwawienia z żylaków przełyku - co zwiększa niebezpieczeństwo. Do najważniejszych czynników ryzyka należą1718:
- Wielkość żylaków – duże żylaki (powyżej 5 mm) mają znacznie większe ryzyko pęknięcia19
- Nasilenie nadciśnienia wrotnego – wyższe ciśnienie w żyle wrotnej zwiększa prawdopodobieństwo pęknięcia
- Zaawansowanie marskości wątroby – pacjenci z dekompensowaną marskością (klasa B i C według Child-Pugh) są bardziej narażeni
- Obecność czerwonych znamion na żylakach – endoskopowe cechy wysokiego ryzyka krwawienia
- Nadużywanie alkoholu – znacząco zwiększa ryzyko krwawienia u osób z żylakami
Rokowanie i ryzyko nawrotu
Krwawienie z żylaków przełyku charakteryzuje się wysoką śmiertelność i skłonnością do nawrotów. Śmiertelność w ciągu pierwszych 6 tygodni po epizodzie krwawienia wynosi około 20%1920. W przeszłości wskaźniki śmiertelności przekraczały 50%, ale dzięki postępowi w leczeniu udało się je znacząco obniżyć.
Po pierwszym epizodzie krwawienia ryzyko ponownego krwawienia jest bardzo wysokie i wynosi około 60-70% w ciągu pierwszego roku2122. Z tego powodu pacjenci, którzy przeżyli krwawienie z żylaków, wymagają intensywnego leczenia zapobiegającego nawrotom oraz regularnej kontroli medycznej.
Kiedy szukać pomocy medycznej
Rozpoznanie objawów ostrzegawczych i szybka reakcja mogą być decydujące dla przeżycia. Natychmiastowej pomocy medycznej wymagają następujące sytuacje2324:
- Wymioty krwi lub substancji przypominającej fusy od kawy
- Czarne, smoliste lub krwawe stolce
- Zawroty głowy, omdlenia lub utrata przytomności
- Objawy wstrząsu – bladość, przyspieszony puls, zimna skóra
- Ból brzucha połączony z którymkolwiek z powyższych objawów
Osoby z rozpoznanymi chorobami wątroby powinny być szczególnie czujne wobec tych objawów i mieć zapewniony szybki dostęp do opieki medycznej. Ważne jest również, aby pacjenci i ich rodziny zostali poinstruowani o konieczności wezwania karetki pogotowia zamiast samodzielnego transportu do szpitala6.
Znaczenie wczesnego wykrywania
Ponieważ żylaki przełyku pozostają bezobjawowe do momentu krwawienia, kluczowe znaczenie ma ich wczesne wykrycie u osób z chorobami wątroby. Regularne badania endoskopowe pozwalają na identyfikację żylaków przed wystąpieniem powikłań i wdrożenie odpowiedniego leczenia zapobiegającego625. Dzięki temu można znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia zagrażającego życiu krwawienia i poprawić długoterminowe rokowanie pacjentów.


















