Zaburzenia snu stanowią grupę schorzeń o złożonej etiologii, które mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów1. Przyczyny problemów ze snem są wielorakie i często wzajemnie się przenikają, tworząc skomplikowany obraz kliniczny wymagający indywidualnego podejścia diagnostycznego2.
Główne kategorie przyczyn zaburzeń snu
Etiologia zaburzeń snu może być podzielona na kilka głównych kategorii3. Pierwszorzędowe zaburzenia snu wynikają z wewnętrznych zaburzeń mechanizmów kontrolujących sen i czuwanie, często skomplikowanych przez uwarunkowanie behawioralne4. Z kolei wtórne zaburzenia snu powstają jako konsekwencja innych schorzeń psychiatrycznych lub somatycznych5.
Czasami dokładna przyczyna zaburzeń snu pozostaje nieznana, jednak kilka czynników może zwiększać ryzyko ich wystąpienia2. Do najważniejszych należą: wiek, czynniki genetyczne, choroby współistniejące, zaburzenia zdrowia psychicznego, zmiany harmonogramu oraz leki i substancje psychoaktywne6.
Czynniki genetyczne i biologiczne
Predyspozycje genetyczne odgrywają istotną rolę w rozwoju niektórych zaburzeń snu7. Badania wykazały genetyczne podstawy narkolepsji – neurologicznego zaburzenia regulacji snu, które wpływa na kontrolę snu i czuwania7. Niektóre zaburzenia snu, takie jak bezsenność, zespół niespokojnych nóg, lunatykowanie czy bezdech senny, mogą być bardziej prawdopodobne, jeśli występują również u członków rodziny2.
Szczególnie interesującym przykładem genetycznego uwarunkowania jest śmiertelna rodzinna bezsenność – rzadkie genetyczne zaburzenie mózgu, które występuje w rodzinach i powoduje tak ciężką bezsenność, że staje się zagrożeniem dla życia8. Badania genomowe zidentyfikowały również specyficzne loci genomowe i geny, które wpływają na ryzyko bezsenności, pokazując, że zaburzenie to ma charakter wielogenowy9.
Choroby współistniejące jako przyczyna zaburzeń snu
Wiele schorzeń somatycznych może prowadzić do zaburzeń snu2. Choroby mózgu i układu nerwowego, takie jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane czy urazowe uszkodzenie mózgu, mogą zwiększać ryzyko problemów ze snem. Choroby serca, płuc, nowotwory, cukrzyca i przewlekły ból są związane z bezsennością2.
Nadwaga zwiększa ryzyko obturacyjnego bezdechu sennego, podczas gdy niewydolność serca i migotanie przedsionków podwyższają ryzyko centralnego bezdechu sennego2. Schorzenia kardiologiczne, które mogą prowadzić do zaburzeń snu, obejmują niedokrwienie i zastoinową niewydolność serca4. Zobacz więcej: Choroby somatyczne jako przyczyna zaburzeń snu - mechanizmy i konsekwencje
Czynniki psychiczne i emocjonalne
Zaburzenia zdrowia psychicznego mają szczególnie silny związek z problemami ze snem6. Stres, depresja, lęk i inne zaburzenia psychiczne mogą znacząco wpływać na sen. Depresja może powodować zmiany w fazie REM snu, a nawet 40% osób z depresją cierpi na bezsenność10.
Stresujące lub zagrażające życiu wydarzenia, takie jak żałoba czy zespół stresu pourazowego, mogą powodować bezsenność10. Szacuje się, że 40-50% osób z bezsennością ma również inne zaburzenie psychiczne11. Związek między zdrowiem psychicznym a snem jest dwukierunkowy – problemy ze snem mogą zarówno przyczyniać się do zaburzeń psychicznych, jak i być ich objawem12.
Czynniki środowiskowe i związane ze stylem życia
Czynniki środowiskowe odgrywają znaczącą rolę w rozwoju zaburzeń snu13. Nocne światło i hałas, szczególnie w miastach, mogą zakłócać rytm dobowy organizmu i zaburzać rutynę snu. Częste podróże służbowe i zawodowe przez wiele stref czasowych często sprawiają trudności w utrzymaniu odpowiedniej liczby godzin snu potrzebnych do zachowania dobrego stanu zdrowia13.
Praca zmianowa może zakłócić cykl snu, podobnie jak zmiana strefy czasowej czy wysokości10. Osoby pracujące w nocy często mają problemy z uzyskaniem wystarczającej ilości snu potrzebnego do zachowania zdrowia14. Rosnąca liczba badań wskazuje na możliwe związki między pracą w nocy a chorobami takimi jak nowotwory14. Zobacz więcej: Czynniki środowiskowe i styl życia w etiologii zaburzeń snu
Leki i substancje psychoaktywne
Wiele leków może zakłócać sen6. Niektóre leki przeciwdepresyjne, leki na ciśnienie krwi oraz dostępne bez recepty leki na przeziębienie mogą wpływać na jakość snu15. Leki przeciwdepresyjne, antyhistaminowe, leki na astmę oraz alkohol i narkotyki – wszystkie mogą przyczyniać się do bezsenności13.
Kofeina, nikotyna i alkohol to substancje, które mogą znacząco wpływać na sen6. Kawa, herbata, cola i inne napoje zawierające kofeinę są stymulantami – picie ich późnym popołudniem lub wieczorem może utrudniać zasypianie w nocy16. Nikotyna w wyrobach tytoniowych to kolejny stymulant, który może zakłócać sen, podczas gdy alkohol może pomóc w zasypianiu, ale zapobiega głębszym fazom snu i często powoduje budzenie się w środku nocy16.
Wiek jako czynnik ryzyka
Wiek odgrywa istotną rolę w występowaniu zaburzeń snu2. Sen zmienia się w zależności od wieku, a wiek może odgrywać rolę w zaburzeniach snu. Niektóre zaburzenia snu, takie jak moczenie nocne, mogą być częstsze u dzieci, podczas gdy inne są bardziej powszechne w starszym wieku2.
Około połowy wszystkich dorosłych powyżej 65. roku życia ma jakieś zaburzenia snu15. Nie jest jasne, czy jest to normalna część starzenia się, czy wynik leków powszechnie stosowanych przez osoby starsze15. Zaburzenia snu są powszechne u osób powyżej 65. roku życia i mogą wynikać z normalnego procesu starzenia lub zwiększonego stosowania leków17.
Znaczenie kompleksowej oceny przyczyn
Zrozumienie przyczyn zaburzeń snu jest pierwszym krokiem w kierunku znalezienia rozwiązania i odzyskania spokojnych nocy18. Zaburzenia snu mogą być wpływane przez szereg czynników fizycznych, emocjonalnych i środowiskowych18. W wielu przypadkach zaburzenie snu może być objawem innego podstawowego problemu zdrowotnego19.
Przewlekłe zaburzenia snu mogą być spowodowane kombinacją stresu, problemów zdrowia psychicznego, starzenia się, czynników związanych ze stylem życia lub środowiskowych19. Identyfikacja przyczyny zaburzenia snu może ułatwić jego leczenie, chociaż sen jest bardzo złożonym procesem i czasami przyczyna pozostaje nieznana20.






















