Anemia sierpowata jest chorobą genetyczną, której samemu wystąpieniu nie można zapobiec12. Jednak dzięki nowoczesnym metodom prewencji można skutecznie zapobiegać jej powikłaniom, które stanowią główne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów. Właściwa prewencja rozpoczyna się od wczesnej diagnozy i obejmuje szeroki zakres działań profilaktycznych, które znacząco poprawiają jakość życia osób z tym schorzeniem3.
Profilaktyka antybiotykowa u dzieci
Jednym z najważniejszych elementów prewencji powikłań anemii sierpowatej jest profilaktyczne stosowanie antybiotyków u dzieci. Dzieci z tym schorzeniem są szczególnie narażone na ciężkie infekcje bakteryjne, zwłaszcza pneumokokowe, ze względu na nieprawidłowe funkcjonowanie lub brak śledziony4.
Penicylina stosowana profilaktycznie drastycznie zmniejsza ryzyko infekcji pneumokokowych u dzieci z anemią sierpowatą, szczególnie u tych poniżej trzeciego roku życia4. Wszystkie dzieci poniżej 5 roku życia z rozpoznaniem anemii sierpowatej powinny otrzymywać codziennie profilaktyczną penicylinę – 125 mg dwa razy dziennie dla dzieci poniżej 3 lat i 250 mg dwa razy dziennie dla starszych5. Leczenie należy rozpocząć najwcześniej jak to możliwe, najlepiej już w wieku około 2 miesięcy6.
Dorośli pacjenci mogą również wymagać długotrwałej profilaktyki antybiotykowej, szczególnie jeśli przeszli zapalenie płuc lub operację usunięcia śledziony6. W przypadku alergii na penicylinę można stosować alternatywne antybiotyki, takie jak erytromycyna7.
Program szczepień ochronnych
Szczepienia stanowią kluczowy element prewencji powikłań anemii sierpowatej. Dzieci z tym schorzeniem powinny otrzymać wszystkie rutynowe szczepienia dziecięce, a także dodatkowe szczepienia specyficzne dla ich stanu6. Szczególnie ważne są szczepienia przeciwko bakteriom otoczkowym, które mogą powodować ciężkie infekcje u osób z dysfunkcją śledziony.
Zalecany program szczepień obejmuje szczepionki przeciwko Streptococcus pneumoniae (13-walentna sprzężona i polisacharydowa), Neisseria meningitidis (sprzężona czterowartościowa A,C,W,Y oraz przeciwko grupie B), dodatkową dawkę przypominającą przeciwko Haemophilus influenzae typu B, szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby A i B oraz coroczne szczepienia przeciwko grypie8. Wprowadzenie szczepionki pneumokokowej w Stanach Zjednoczonych spowodowało 42% spadek zgonów wśród dzieci z anemią sierpowatą9.
Badania przesiewowe i monitoring
Regularne badania przesiewowe umożliwiają wczesne wykrycie i zapobieganie poważnym powikłaniom anemii sierpowatej. Jednym z najważniejszych badań jest transkranijalna ultrasonografia dopplerowska (TCD), która pozwala zidentyfikować dzieci z wysokim ryzykiem udaru mózgu10.
Badanie TCD powinno być wykonywane corocznie u wszystkich dzieci z anemią sierpowatą w wieku od 2 do co najmniej 16 lat11. Jeśli wyniki wskazują na nieprawidłowy przepływ krwi (prędkość powyżej 200 cm/s), dziecko powinno być skierowane do specjalisty w celu rozważenia przewlekłej terapii transfuzyjnej, która może zapobiec udarowi12. Badania okulistyczne rozpoczynające się od 10 roku życia są również istotne dla wykrycia uszkodzeń siatkówki12.
Terapia hydroksymocznikiem
Hydroksymocznik jest lekiem, który znacząco zmniejsza częstość i nasilenie powikłań anemii sierpowatej. Powinien być oferowany wszystkim dzieciom, młodzieży i dorosłym z anemią sierpowatą, niezależnie od ciężkości objawów klinicznych511. Lek ten działa poprzez zwiększenie produkcji hemoglobiny płodowej, która nie ulega sierpowaceniu.
U niemowląt hydroksymocznik można rozpocząć już w wieku 9 miesięcy, a u dorosłych jest wskazany w przypadku trzech lub więcej umiarkowanych do ciężkich epizodów bólowych w ciągu 12 miesięcy, codziennego bólu sierpowatego wpływającego na jakość życia, ciężkiego lub nawracającego ostrego zespołu klatki piersiowej lub ciężkiej anemii5. Badania wykazały, że hydroksymocznik może zmniejszyć liczbę infekcji u dzieci nawet o 60%13.
Prewencja pierwotna – poradnictwo genetyczne
Chociaż nie można zapobiec wystąpieniu anemii sierpowatej u osoby, która już odziedziczyła odpowiednie geny, można zapobiec jej przekazaniu kolejnym pokoleniom. Poradnictwo genetyczne odgrywa kluczową rolę w edukacji par planujących potomstwo14.
Doradcy genetyczni pomagają parom zrozumieć ryzyko i dostępne opcje, włączając w to nowoczesne techniki reprodukcyjne, takie jak preimplantacyjna diagnostyka genetyczna (PGD) w ramach zapłodnienia pozaustrojowego1516. Diagnostyka prenatalna może również wykryć obecność genu sierpowatego u płodu17.
Zdrowy styl życia i unikanie czynników wyzwalających
Właściwe nawyki życiowe mogą znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia epizodów bólowych i innych powikłań anemii sierpowatej. Podstawowe zalecenia obejmują utrzymanie odpowiedniego nawodnienia przez spożywanie dużej ilości płynów, unikanie ekstremalnych temperatur (zarówno gorąca, jak i zimna), unikanie wysokich wysokości i miejsc o niskim stężeniu tlenu18.
Ważne jest również unikanie palenia tytoniu i narażenia na dym tytoniowy, ponieważ zmniejszają one ilość tlenu we krwi19. Regularna aktywność fizyczna jest wskazana, ale należy unikać nadmiernego wysiłku, który może prowadzić do odwodnienia i wyzwolić kryzys sierpowaty20. Zdrowa dieta bogata w składniki odżywcze pomaga utrzymać silny system immunologiczny19.
Zapobieganie infekcjom w codziennym życiu
Osoby z anemią sierpowatą są bardziej podatne na infekcje, dlatego szczególnie ważne jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny. Częste i dokładne mycie rąk wodą z mydłem jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania infekcjom3. Należy również unikać kontaktu z osobami chorymi i przestrzegać zasad bezpieczeństwa żywności21.
W przypadku wystąpienia gorączki powyżej 38,5°C, pacjenci powinni natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ może to oznaczać poważną infekcję wymagającą pilnego leczenia22. Edukacja pacjentów i ich rodzin na temat rozpoznawania objawów alarmowych jest kluczowa dla skutecznej prewencji powikłań.
Wyzwania i przyszłość prewencji
Mimo dostępności skutecznych metod prewencji, wiele dzieci z anemią sierpowatą nadal nie otrzymuje optymalnej opieki profilaktycznej. Badania wskazują, że mniej niż połowa dzieci z tym schorzeniem otrzymuje niezbędne badania przesiewowe, a tylko około połowa lub mniej otrzymuje leczenie hydroksymocznikiem23.
Konieczne jest usuwanie barier w dostępie do opieki zdrowotnej, edukacja pracowników służby zdrowia oraz walka z dyskryminacją i uprzedzeniami, które mogą ograniczać dostęp do skutecznej prewencji24. Programy narodowe, takie jak indyjska Narodowa Misja Eliminacji Anemii Sierpowatej, pokazują, jak kompleksowe podejście do prewencji może poprawić opiekę nad pacjentami25.


















