Rokowanie w przypadku braku miesiączki w znacznej mierze zależy od przyczyny leżącej u podstaw tego schorzenia. Prognozy mogą się różnić od doskonałych, w przypadkach gdzie przyczyna może być całkowicie usunięta, po wymagające długoterminowego zarządzania1. Zrozumienie czynników wpływających na rokowanie jest kluczowe zarówno dla pacjentek, jak i ich lekarzy, ponieważ pozwala na odpowiednie planowanie leczenia i monitorowanie zdrowia.
Czynniki wpływające na rokowanie
Najważniejszym czynnikiem determinującym rokowanie jest rodzaj przyczyny wywołującej brak miesiączki. Schorzenia, które można chirurgicznie skorygować, takie jak niedrożność błony dziewiczej, charakteryzują się doskonałą prognozą1. Równie korzystne rokowanie mają przypadki, w których przyczyna może być całkowicie odwrócona, jak w przypadku czynnościowego braku miesiączki pochodzenia podwzgórzowego.
W przypadku czynnościowego braku miesiączki pochodzenia podwzgórzowego, który może być spowodowany utratą masy ciała, nadmiernym wysiłkiem fizycznym lub stresem, leczenie powinno korygować podstawową przyczynę w celu przywrócenia funkcji owulacyjnej poprzez zmianę zachowań, uzupełnienie niedoborów żywieniowych, redukcję stresu i przyrost masy ciała3. Rokowanie w takich przypadkach jest zazwyczaj bardzo dobre, pod warunkiem współpracy pacjentki w procesie leczenia.
Rokowanie w zależności od przyczyny
U pacjentek z zespołem policystycznych jajników (PCOS) i podwyższonym wskaźnikiem masy ciała, utrata wagi i regularne ćwiczenia są zalecane i mogą przywrócić regularne miesiączki oraz poprawić współistniejące zaburzenia metaboliczne3. Kobiety z tym schorzeniem mają jednak długoterminowe problemy zdrowotne, w tym wyższe ryzyko cukrzycy i chorób sercowo-naczyniowych, które powinny być monitorowane i leczone4.
Szczególnie challenging są przypadki pierwotnej niewydolności jajników. Około 10% kobiet z rozpoznaną pierwotną niewydolnością jajników zachowuje płodność3. Pacjentki z tym schorzeniem powinny otrzymywać terapię hormonalną do wieku naturalnej menopauzy (50-51 lat) w celu zmniejszenia ryzyka osteoporozy, chorób sercowo-naczyniowych i atrofii urogenitalnej5. Rozpoznanie pierwotnej niewydolności jajników wprowadza długoterminowe wyzwania dla pacjentek i ich rodzin3.
Rokowanie u młodych pacjentek
U nastolatek z jadłowstrętem psychicznym przywrócenie miesiączki jest ważnym wskaźnikiem wyzdrowienia6. W badaniach wykazano, że 47% pacjentek spontanicznie zaczynało miesiączkować w okresie obserwacji. Brak pierwszej miesiączki przed przyjęciem do szpitala, wyższy przedchorobowy wskaźnik BMI, wypisanie poniżej wagi docelowej i dłuższy czas leczenia szpitalnego były najistotniejszymi czynnikami prognostycznymi utrzymującego się braku miesiączki6.
Osiągnięcie i utrzymanie wagi docelowej między 15. a 20. percentylem BMI sprzyja przywróceniu miesiączki w ciągu 12 miesięcy7. Pacjentki z jadłowstrętem psychicznym rozpoczynającym się przed pierwszą miesiączką są szczególnie narażone na przedłużający się brak miesiączki pomimo rehabilitacji wagowej6.
Długoterminowe powikłania i ich wpływ na rokowanie
Powikłania związane ze specyficznymi schorzeniami podstawowymi mogą znacząco wpłynąć na długoterminowe rokowanie. Do najważniejszych należą: objawy naczynioruchowe, złamania osteoporotyczne, rozrost błony śluzowej macicy, choroby metaboliczne i sercowo-naczyniowe, bezpłodność, mlekotok, skutki hiperandrogenizmu oraz wpływ psychologiczny1.
Utrata regularności miesiączki została powiązana ze zwiększonym ryzykiem złamań nadgarstka i biodra związanych ze zmniejszoną gęstością kości, nawet bez rozwoju całkowitego braku miesiączki8. Późna pierwsza miesiączka i cykle miesiączkowe dłuższe niż 32 dni były powiązane ze zwiększonym wskaźnikiem złamań w późniejszych latach8. Zobacz więcej: Powikłania braku miesiączki - długoterminowe skutki dla zdrowia
Rokowanie w przypadkach związanych z leczeniem onkologicznym
Cytotoksyczne leczenie przeciwnowotworowe może wywołać brak miesiączki lub menopauzę w różnym stopniu9. Ryzyko przedwczesnej niewydolności jajników wywołanej chemioterapią koreluje z rodzajem chemioterapii, wyższymi dawkami skumulowanymi i starszym wiekiem, przy czym wiek 40 lat jest najsilniejszym predyktorem zarówno braku miesiączki, jak i menopauzy wywołanej chemioterapią9. Prawdopodobieństwo przywrócenia funkcji jajników zmniejsza się wraz z wiekiem kobiety zbliżającym się do średniego wieku naturalnej menopauzy9. Zobacz więcej: Rokowanie w braku miesiączki po chemioterapii - szanse na powrót
Ogólne zasady poprawy rokowania
Brak miesiączki jest często objawem schorzenia, które można leczyć. Przy odpowiednim leczeniu regularny cykl miesiączkowy zwykle powraca10. Zazwyczaj miesiączka powraca po wyleczeniu przyczyny podstawowej, jednak może upłynąć trochę czasu, zanim stanie się ponownie regularna10. W niektórych przypadkach pacjentka może mieć problem zdrowotny oznaczający, że nigdy nie będzie miała miesiączki, ale wtedy lekarz może omówić opcje dotyczące płodności10.


















