Ticatrom

• jeżeli pacjent przynajmniej rok temu przebył zawał serca i nadal istnieje duże ryzyko kolejnych incydentów sercowo-naczyniowych, powinien przyjmować 60 mg dwa razy dziennie (rano i wieczorem), jeśli lekarz zaleci przedłużone leczenie;
• jednocześnie należy stosować kwas acetylosalicylowy (ASA) w małej dawce – zazwyczaj 75–150 mg na dobę – chyba że lekarz zdecyduje inaczej;
• jeśli potrzebna jest zmiana z innego leku przeciwpłytkowego, pierwszą dawkę Ticatrom należy przyjąć 24 godziny po ostatniej dawce dotychczasowego leku;
• w razie pominięcia dawki, kolejną należy zażyć o zwykłej porze. Nie należy zażywać podwójnej porcji, aby uzupełnić pominiętą dawkę;
• nie trzeba dostosowywać dawki w podeszłym wieku, przy zaburzeniach czynności nerek lub przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. W ciężkich zaburzeniach wątroby lek jest przeciwwskazany;
• leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności;
• nie należy przerywać przedwcześnie stosowania leku, gdyż może to zwiększyć ryzyko zgonu lub nawrotu zawału serca.

Jak każdy lek, Ticatrom może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. W niektórych przypadkach mogą pojawić się objawy wymagające natychmiastowej pomocy medycznej. Należą do nich ciężkie krwawienia (np. krew w moczu, kale lub wymiotach, krwawienia trudne do zatamowania), objawy udaru (nagłe drętwienie jednej strony ciała, trudności z mówieniem lub zaburzenia widzenia), a także omdlenia lub objawy zakrzepowej plamicy małopłytkowej (np. gorączka, fioletowe plamy na skórze, silne zmęczenie, zażółcenie skóry). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do częstszych, ale zazwyczaj mniej groźnych działań niepożądanych Ticatromu należą: duszność, która może pojawić się niespodziewanie, zwłaszcza na początku leczenia, a także bóle głowy, zawroty głowy, nudności, biegunka, wysypka lub siniaki. Często obserwuje się także krwawienia z nosa lub dziąseł, zwłaszcza po skaleczeniach. Objawy te zwykle mają łagodny przebieg, ale jeśli nasilają się lub budzą niepokój, warto skonsultować się z lekarzem. Pełny wykaz możliwych działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Nie stosuj leku, jeżeli:

• jesteś uczulony na tikagrelor lub którykolwiek składnik tabletek;
• występuje u CIebie czynne krwawienie patologiczne;
• przebyłeś krwotok śródczaszkowy;
• cierpisz na ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
• przyjmujesz jednocześnie silne inhibitory enzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycynę, rytonawir), które mogą istotnie zwiększać narażenie ns tikagrelor.

Tikagrelor jest na ogół dobrze tolerowany po zastosowaniu pojedynczej dawki do 900 mg, co oznacza, że przekroczenie tej granicy może wiązać się z ryzykiem działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak nasilona duszność, zaburzenia rytmu serca (np. pauzy komorowe) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe, których nasilenie rośnie wraz z dawką. Najpoważniejszym skutkiem jest wydłużony czas krwawienia związany z zahamowaniem funkcji płytek krwi, co zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych.

W razie przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG i zastosowanie leczenia wspomagającego zgodnego z praktyką kliniczną. Należy pamiętać, że tikagrelor nie ma swoistego antidotum i nie jest usuwany w trakcie dializy, a transfuzja płytek krwi zwykle nie przynosi oczekiwanych korzyści.