Czym jest werteporfina i kiedy mówimy o przedawkowaniu?
Werteporfina (Verteporfinum) to substancja czynna stosowana głównie w terapii fotodynamicznej chorób oczu, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem. Podawana jest w postaci proszku do sporządzenia roztworu do infuzji dożylnej1. Standardowa dawka to 6 mg/m2 powierzchni ciała, jednak dawkę i częstotliwość podawania zawsze ustala lekarz, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przedawkowanie oznacza przyjęcie większej ilości werteporfiny niż zalecana lub zbyt długą lub zbyt intensywną ekspozycję na światło podczas leczenia2.
Objawy przedawkowania werteporfiny
Przedawkowanie werteporfiny może być groźne dla wzroku oraz prowadzić do przedłużonej nadwrażliwości na światło. Objawy mogą się różnić w zależności od ilości podanej substancji oraz intensywności i czasu ekspozycji na światło podczas terapii2.
- Uszkodzenie naczyń siatkówki: Nieselektywne przerwanie przepływu krwi w prawidłowych naczyniach krwionośnych siatkówki, co może prowadzić do znacznego pogorszenia ostrości wzroku2.
- Znaczące pogorszenie widzenia: Zmniejszenie ostrości wzroku, które może być nieodwracalne w ciężkich przypadkach2.
- Przedłużona nadwrażliwość na światło: Objawia się jako większa wrażliwość skóry i oczu na światło słoneczne i intensywne światło w pomieszczeniach, utrzymująca się dłużej niż zwykle po leczeniu2.
- Po przedawkowaniu werteporfiny pacjent może wymagać wydłużonego okresu ochrony przed światłem, nawet przez kilka dni po podaniu leku.
- Uszkodzenie naczyń siatkówki i pogorszenie widzenia mogą być trwałe i nieodwracalne.
- Ryzyko powikłań wzrasta przy równoczesnym przedawkowaniu światła stosowanego w terapii.
- Objawy mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych do bardzo poważnych.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania werteporfiny, należy niezwłocznie podjąć działania chroniące skórę i oczy przed jakąkolwiek ekspozycją na światło słoneczne oraz silne oświetlenie wewnętrzne2. Czas trwania ochrony powinien być proporcjonalny do ilości przyjętej substancji – im większa dawka, tym dłużej należy unikać światła. Nie jest znane specyficzne antidotum dla werteporfiny2.
- Przedłużona ochrona przed światłem słonecznym i sztucznym.
- Obserwacja stanu pacjenta pod kątem objawów okulistycznych i skórnych.
- W przypadku ciężkich powikłań okulistycznych (np. nagłego pogorszenia widzenia) konieczna jest pilna konsultacja specjalistyczna.
Tabela podsumowująca: objawy, postępowanie i hospitalizacja
| Objawy | Postępowanie | Konieczność hospitalizacji |
|---|---|---|
| Łagodne (np. przedłużona nadwrażliwość na światło) | Ochrona skóry i oczu przed światłem, obserwacja | Nie zawsze konieczna, zależnie od nasilenia objawów |
| Umiarkowane (np. pogorszenie widzenia) | Pilna konsultacja okulistyczna, ochrona przed światłem | Może być konieczna przy znacznym pogorszeniu widzenia |
| Ciężkie (np. trwałe uszkodzenie siatkówki, bardzo silne pogorszenie wzroku) | Natychmiastowa konsultacja specjalistyczna, ścisła ochrona przed światłem | Zalecana hospitalizacja |
- Przedawkowanie może dotyczyć zarówno ilości podanej substancji, jak i zbyt intensywnego lub zbyt długiego naświetlania podczas terapii.
- Każde podejrzenie przedawkowania wymaga wydłużenia okresu ochrony przed światłem.
- Brak specyficznej odtrutki oznacza, że głównym sposobem postępowania jest unikanie światła i monitorowanie stanu pacjenta.
- Ryzyko ciężkich powikłań wzrasta przy nieprzestrzeganiu zaleceń dotyczących ochrony przed światłem.
Werteporfina – bezpieczeństwo stosowania i ryzyko przedawkowania
Werteporfina jest skuteczną substancją stosowaną w leczeniu chorób oczu, jednak jej bezpieczeństwo zależy od ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz ochrony przed światłem po podaniu. Przedawkowanie, zarówno samej substancji, jak i światła używanego w terapii, może prowadzić do poważnych i trwałych powikłań, takich jak uszkodzenie naczyń siatkówki oraz znaczące pogorszenie widzenia2. Brak specyficznego antidotum sprawia, że kluczowa jest profilaktyka i natychmiastowa reakcja w przypadku pojawienia się objawów przedawkowania. Długotrwała ochrona przed światłem oraz ścisła obserwacja pacjenta to podstawowe działania w takich sytuacjach.


















