Welagluceraza alfa – porównanie substancji czynnych

Welagluceraza alfa, imigluceraza i taligluceraza alfa są enzymami stosowanymi w leczeniu choroby Gauchera. Różnią się zakresem wskazań, bezpieczeństwem u dzieci i kobiet w ciąży.

Porównywane substancje czynne – podstawowe informacje

W tej analizie porównujemy trzy substancje czynne: welagluceraza alfa, imigluceraza oraz taligluceraza alfa. Wszystkie należą do grupy enzymów stosowanych w terapii zastępczej u pacjentów z chorobą Gauchera. Działają poprzez uzupełnianie niedoboru enzymu beta-glukocerebrozydazy (lub kwaśnej beta-glukozydazy), który prowadzi do gromadzenia się szkodliwych substancji w komórkach organizmu¹².

• Wszystkie substancje są podawane w formie dożylnej infuzji i mają postać proszku do sporządzania roztworu³⁴.
• Należą do tej samej grupy terapeutycznej (enzymy, kod ATC: A16AB)¹².
• Główne wskazania to długotrwała enzymatyczna terapia zastępcza u pacjentów z chorobą Gauchera.

Podobieństwa te sprawiają, że substancje te są stosowane w leczeniu tej samej choroby, choć w niektórych przypadkach zakres ich wskazań może się różnić.

Wskazania do stosowania – podobieństwa i różnice

Welagluceraza alfa jest wskazana do długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej u pacjentów z rozpoznaniem choroby Gauchera typu 1⁵. Imigluceraza, poza leczeniem choroby Gauchera typu 1, może być stosowana również u pacjentów z typem 3 (przewlekła neuropatia), ale wyłącznie w zakresie objawów niezwiązanych z układem nerwowym⁶. Taligluceraza alfa, podobnie jak welagluceraza alfa, jest stosowana głównie w leczeniu choroby Gauchera typu 1.

• Welagluceraza alfa: Choroba Gauchera typu 1⁵.
• Imigluceraza: Choroba Gauchera typu 1 oraz 3 (bez objawów neurologicznych)⁶.
• Taligluceraza alfa: Choroba Gauchera typu 1.

Wszystkie te substancje można stosować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci – welagluceraza alfa i imigluceraza mają dobrze udokumentowaną skuteczność i bezpieczeństwo w grupie pediatrycznej, choć welagluceraza alfa nie jest zalecana dla dzieci poniżej 4 lat z powodu braku danych⁷⁸. Imigluceraza nie wymaga modyfikacji dawkowania u dzieci i młodzieży⁸.

Mechanizm działania i różnice farmakokinetyczne

Wszystkie trzy substancje zastępują brakujący enzym beta-glukocerebrozydazę, umożliwiając rozkładanie gromadzących się w komórkach tłuszczów i zapobiegając powstawaniu charakterystycznych objawów choroby Gauchera, takich jak powiększenie wątroby i śledziony, niedokrwistość czy problemy kostne¹².

• Welagluceraza alfa oraz imigluceraza mają bardzo zbliżony mechanizm działania i skuteczność – co potwierdzają badania porównawcze⁹.
• Welagluceraza alfa jest wytwarzana w ludzkiej linii komórkowej, podczas gdy imigluceraza – w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO), co może wpływać na profil immunogenności i tolerancję³⁴.
• Taligluceraza alfa jest produkowana w komórkach roślinnych, co również odróżnia ją od pozostałych.

Właściwości farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania, są podobne dla welaglucerazy alfa i imiglucerazy (ok. 5–12 minut dla welaglucerazy alfa i 3,6–10,4 minut dla imiglucerazy)¹⁰¹¹. Różnice dotyczą natomiast szybkości wychwytu przez komórki oraz szczegółów dotyczących metabolizmu, które mają jednak ograniczone znaczenie kliniczne dla pacjenta.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – co je różni?

Wszystkie trzy enzymy są przeciwwskazane u osób z ciężką reakcją uczuleniową na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą¹²¹³. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, mogą wystąpić podczas terapii każdym z tych leków, choć ryzyko i częstość występowania przeciwciał różnią się między nimi:

• Przeciwciała przeciwko welaglucerazie alfa pojawiają się rzadko (ok. 1% pacjentów)¹⁴.
• Przeciwciała przeciwko imiglucerazie rozwijają się u ok. 15% pacjentów, najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia¹⁵.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych zaleca się natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie odpowiedniego postępowania¹⁶¹⁷. Ponadto wszystkie te leki zawierają sód, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej¹⁴¹⁷.

Bezpieczeństwo stosowania w szczególnych grupach pacjentów

W przypadku dzieci i młodzieży, welagluceraza alfa oraz imigluceraza są stosowane z powodzeniem i mają podobny profil bezpieczeństwa⁷⁸. Welagluceraza alfa nie jest jednak zalecana dla dzieci poniżej 4 lat ze względu na brak danych, podczas gdy imigluceraza może być stosowana bez modyfikacji dawki u dzieci w każdym wieku, choć również nie zaleca się jej w leczeniu objawów neurologicznych choroby Gauchera typu 3¹⁸⁸.

Jeśli chodzi o kobiety w ciąży, welagluceraza alfa może być stosowana z zachowaniem ostrożności – brakuje jednak pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa¹⁹. Imigluceraza ma nieco większe doświadczenie kliniczne i dostępne dane sugerują, że jej stosowanie jest korzystne w leczeniu choroby Gauchera u ciężarnych²⁰. W obu przypadkach zaleca się indywidualną ocenę ryzyka i korzyści oraz ścisły nadzór lekarski.

Kobiety karmiące piersią powinny zachować ostrożność przy stosowaniu obu leków, gdyż nie wiadomo, czy substancje te przenikają do mleka ludzkiego²¹²².

W przypadku osób z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby, nie zaleca się modyfikacji dawki welaglucerazy alfa – jest ona uznawana za bezpieczną w tych grupach²³. W ChPL imiglucerazy brak szczególnych zaleceń dla tych pacjentów.

Obie substancje nie wpływają istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn²⁴²⁵.

Podsumowanie – porównanie welaglucerazy alfa, imiglucerazy i taliglucerazy alfa

Welagluceraza alfa, imigluceraza i taligluceraza alfa to leki z tej samej grupy, stosowane w leczeniu choroby Gauchera. Wybór odpowiedniej substancji zależy od indywidualnych wskazań, wieku pacjenta, historii choroby i dostępności danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Imigluceraza ma najdłuższe doświadczenie w leczeniu, szczególnie u kobiet w ciąży, natomiast welagluceraza alfa cechuje się niższym ryzykiem powstawania przeciwciał i jest skuteczna u dzieci od 4 roku życia.