Czym jest mechanizm działania sukralfatu?
Mechanizm działania sukralfatu odnosi się do sposobu, w jaki ta substancja wywiera swój korzystny wpływ na organizm podczas leczenia wrzodów żołądka i dwunastnicy1. Dzięki poznaniu mechanizmu działania, można lepiej zrozumieć, jak sukralfat chroni błonę śluzową przewodu pokarmowego i dlaczego jest skuteczny w terapii choroby wrzodowej. W farmakologii często spotyka się pojęcia farmakodynamiki oraz farmakokinetyki. Farmakodynamika opisuje, w jaki sposób lek oddziałuje na organizm, czyli jakie procesy wywołuje w tkankach. Farmakokinetyka natomiast wyjaśnia, co dzieje się z lekiem po jego podaniu – jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przekształcany i wydalany.
Jak sukralfat działa w organizmie?
Sukralfat należy do grupy leków osłonowych, które nie zobojętniają kwasu żołądkowego i nie hamują jego wydzielania2. Po podaniu doustnym i zetknięciu z kwaśnym środowiskiem żołądka, staje się wysoce polarny – oznacza to, że łatwo łączy się z innymi cząsteczkami. Sukralfat przyczepia się do uszkodzonych miejsc w błonie śluzowej żołądka i dwunastnicy, tworząc tam warstwę ochronną, która utrzymuje się nawet przez 12 godzin. Co ważne, nie wiąże się on z prawidłową, zdrową błoną śluzową, tylko z miejscami, gdzie występuje owrzodzenie2.
W obecności kwasu żołądkowego sukralfat tworzy żelową powłokę, która chroni wrzód przed działaniem kwasu solnego, enzymów trawiennych, takich jak pepsyna, oraz przed solami kwasów żółciowych. Ogranicza tym samym dalsze uszkodzenia i pozwala na spokojne gojenie się owrzodzenia3. Sukralfat dodatkowo zwiększa stężenie naturalnych substancji chroniących śluzówkę, tzw. prostaglandyn, oraz wspiera działanie czynników wzrostu, które są ważne dla odbudowy błony śluzowej.
- Tworzy ochronną warstwę na powierzchni wrzodu2.
- Chroni przed działaniem kwasu solnego i enzymów trawiennych3.
- Wiąże szkodliwe substancje, takie jak pepsyna i sole kwasów żółciowych3.
- Wspiera naturalne mechanizmy obronne i procesy naprawcze śluzówki3.
Losy sukralfatu w organizmie
Po połknięciu sukralfat praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego – jedynie od 2 do 5% przedostaje się do krwi4. W żołądku część związku rozpada się do jonów glinu i sacharozy z dodatkiem siarczanów. Jony glinu wiążą się z innymi związkami w przewodzie pokarmowym i są wydalane z kałem, a tylko niewielka ilość trafia do moczu. Główna część sukralfatu działa więc bezpośrednio w żołądku i dwunastnicy, nie obciążając innych narządów.
Sukralfat powinien być przyjmowany na godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po nim, ponieważ obecność jedzenia może wpływać na jego działanie4. U osób z prawidłową czynnością nerek praktycznie cały sukralfat i jego pochodne są wydalane przez przewód pokarmowy w ciągu 48 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zachować ostrożność, ponieważ jony glinu mogą się wtedy kumulować w organizmie.
- Niewielkie wchłanianie do organizmu (2-5%)4.
- Działanie miejscowe w żołądku i dwunastnicy5.
- Wydalanie głównie z kałem, w małym stopniu z moczem5.
- Nie jest metabolizowany, pozostaje w niezmienionej formie5.
Wyniki badań przedklinicznych
Badania laboratoryjne prowadzone na zwierzętach wykazały, że sukralfat jest bezpieczny i nie powoduje istotnych działań niepożądanych, nawet przy długotrwałym stosowaniu6. Nie stwierdzono, by wpływał negatywnie na układ rozrodczy, powodował nowotwory czy uszkadzał materiał genetyczny.
Sukralfat – skuteczna ochrona błony śluzowej żołądka i dwunastnicy
Sukralfat to substancja czynna, która wyróżnia się swoim unikalnym mechanizmem działania – tworzy miejscową barierę ochronną na powierzchni wrzodu, wspierając proces gojenia i chroniąc przed szkodliwym działaniem kwasu żołądkowego oraz enzymów trawiennych23. Jego działanie jest ograniczone głównie do przewodu pokarmowego, dzięki czemu nie obciąża innych narządów i jest bezpieczny nawet przy dłuższym stosowaniu. Skuteczność sukralfatu jest porównywalna z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby wrzodowej, a jednocześnie charakteryzuje się on korzystnym profilem bezpieczeństwa6.


















