Zimowa apteczka

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Pikopil

krople doustne

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Deflegmin Effect Long

kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Kaszel mokry

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Venogel

12 mg + 10 mg + 5 mg/g

Ból

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Lacidofil

kapsułki

Probiotyki

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Tantum Verde Duo

aerozol do jamy ustnej

Ból gardła

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Soledum forte

kapsułki

Zatoki

Poznaj działanie

Suplement diety

Essetil Forte

kapsułki

Wątroba

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Atussan

syrop

Kaszel suchy

Poznaj działanie

Suplement diety

Tributron

kapsułki

Zespół jelita drażliwego

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

MARIMER woda morska hipertoniczny

spray

Katar

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Olbas® Oil

płyn

Aromaterapia

Poznaj działanie

Menu

❮❮ Remdesiwir

Remdesiwir – dawkowanie leku

Remdesiwir to lek przeciwwirusowy stosowany u dorosłych, młodzieży i dzieci w leczeniu COVID-19, gdy konieczna jest tlenoterapia lub istnieje ryzyko ciężkiego przebiegu choroby. Jego dawkowanie różni się w zależności od wieku, masy ciała i wskazań, a lek podawany jest wyłącznie dożylnie, pod ścisłą kontrolą medyczną. Poznaj zasady dawkowania remdesiwiru oraz modyfikacje dla różnych grup pacjentów.

Spis treści

REKLAMA

Ogólne zasady dawkowania remdesiwiru

Remdesiwir jest lekiem podawanym wyłącznie dożylnie, w formie infuzji, po odpowiednim przygotowaniu roztworu. Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i dzieci od 4. tygodnia życia o masie ciała powyżej 3 kg, w leczeniu COVID-19. Dawka oraz długość terapii zależą od wieku, masy ciała pacjenta, a także od tego, czy konieczna jest tlenoterapia lub występuje ryzyko ciężkiego przebiegu choroby¹²³.

Standardowe dawkowanie u dorosłych

Dzień 1 (dawka nasycająca): 200 mg dożylnie w jednej dawce
Kolejne dni: 100 mg dożylnie raz na dobę
Czas trwania leczenia:
- W przypadku zapalenia płuc wymagającego tlenoterapii – co najmniej 5 dni, maksymalnie do 10 dni
- U pacjentów bez konieczności tlenoterapii, ale z ryzykiem ciężkiego przebiegu – przez 3 dni, rozpoczęcie jak najszybciej po rozpoznaniu COVID-19 oraz w ciągu 7 dni od wystąpienia objawów

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg: Dawkowanie identyczne jak u dorosłych (200 mg w pierwszym dniu, następnie 100 mg raz na dobę)
Dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni i o masie ciała od 3 kg do mniej niż 40 kg:
- Dzień 1: 5 mg na każdy kilogram masy ciała
- Kolejne dni: 2,5 mg na każdy kilogram masy ciała raz na dobę
- Czas trwania terapii: maksymalnie do 10 dni (dotyczy wyłącznie dzieci wymagających tlenoterapii)
Dzieci poniżej 4 tygodni lub o masie ciała poniżej 3 kg: Nie zaleca się stosowania – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności

Ważne: Remdesiwir musi być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem personelu medycznego. Należy monitorować pacjenta podczas podawania oraz po zakończeniu infuzji, zwłaszcza pod kątem reakcji alergicznych lub działań niepożądanych. W przypadku wystąpienia poważnych reakcji, podawanie leku należy natychmiast przerwać¹⁴.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg – jak u dorosłych
Dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni i o masie ciała od 3 kg do poniżej 40 kg – według masy ciała
Dzieci poniżej 4 tygodni lub o masie ciała poniżej 3 kg – nie zaleca się stosowania remdesiwiru

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów powyżej 65. roku życia. Stosuje się standardowe dawkowanie, jak u dorosłych⁵.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób poddawanych dializie. Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w schyłkowej niewydolności nerek dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone i dotyczą leczenia przez maksymalnie 5 dni. W tej grupie pacjentów konieczne jest szczególne monitorowanie pod kątem działań niepożądanych⁵⁴.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi ani ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A, B, C w skali Childa-Pugha). Jednak w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby dane dotyczące bezpieczeństwa ograniczają się do pojedynczej dawki 100 mg⁵⁶.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania remdesiwiru w tej grupie. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu przy ekspozycjach podobnych do tych u ludzi, jednak decyzję o zastosowaniu remdesiwiru u kobiet w ciąży i karmiących piersią podejmuje lekarz, oceniając stosunek korzyści do ryzyka⁷.

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

Dawkowanie remdesiwiru różni się w zależności od tego, czy pacjent wymaga tlenoterapii, czy też jest leczony profilaktycznie z powodu ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19:

Pacjenci wymagający tlenoterapii: Leczenie trwa co najmniej 5 dni, maksymalnie 10 dni, a podawanie odbywa się raz na dobę.
Pacjenci bez konieczności tlenoterapii, ale z ryzykiem progresji: Leczenie trwa 3 dni, podawanie rozpoczyna się jak najszybciej po rozpoznaniu COVID-19 i w ciągu 7 dni od pojawienia się objawów.
Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg: Remdesiwir stosuje się wyłącznie u tych, którzy wymagają tlenoterapii.

Ważne dla bezpieczeństwa pacjenta:

Nie należy podawać remdesiwiru w formie wstrzyknięcia domięśniowego – wyłącznie infuzja dożylna.
W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości, np. wysypki, duszności, obrzęku, należy natychmiast przerwać podawanie leku.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby oraz u dzieci poniżej 4 tygodni nie stosować remdesiwiru ze względu na brak danych o bezpieczeństwie.
Remdesiwir nie jest przeznaczony do leczenia innych chorób wirusowych niż COVID-19.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Nie określono jednoznacznie maksymalnej dawki dobowej remdesiwiru dla pacjentów. Standardowe dawkowanie nie powinno być przekraczane. W razie przedawkowania zalecane jest leczenie objawowe oraz ścisłe monitorowanie stanu zdrowia pacjenta, ponieważ nie istnieje specyficzne antidotum na remdesiwir⁸.

Podsumowanie dawkowania remdesiwiru w praktyce klinicznej

Grupa pacjentów	Schemat dawkowania
Dorośli	Dzień 1: 200 mg dożylnie; następnie 100 mg dożylnie raz na dobę przez 5-10 dni (w zależności od wskazania)
Młodzież i dzieci ≥ 40 kg	Jak dorośli: Dzień 1: 200 mg; następnie 100 mg raz na dobę
Dzieci ≥ 4 tygodni, 3–40 kg	Dzień 1: 5 mg/kg masy ciała; następnie 2,5 mg/kg raz na dobę przez maks. 10 dni (tylko z tlenoterapią)
Dzieci < 4 tygodni lub < 3 kg	Nie zaleca się stosowania
Osoby w podeszłym wieku	Jak dorośli, bez modyfikacji dawki
Pacjenci z zaburzeniami nerek	Jak dorośli, jednak ścisłe monitorowanie w ciężkiej niewydolności nerek
Pacjenci z zaburzeniami wątroby	Jak dorośli, brak modyfikacji dawki, ale ograniczone dane w ciężkich zaburzeniach
Kobiety w ciąży/karmiące piersią	Stosowanie tylko po indywidualnej ocenie lekarza

Remdesiwir – skuteczne i bezpieczne dawkowanie

Remdesiwir to lek, którego dawkowanie jest precyzyjnie określone w zależności od wieku, masy ciała i wskazania. Stosuje się go wyłącznie dożylnie, pod ścisłą kontrolą medyczną. U większości pacjentów nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby, a także u najmłodszych dzieci, decyzję o podaniu podejmuje lekarz. Przestrzeganie schematów dawkowania i monitorowanie pacjenta to podstawa bezpiecznego stosowania remdesiwiru w leczeniu COVID-19¹²³⁵⁶.

Pytania i odpowiedzi

Jak podaje się remdesiwir?

Remdesiwir podaje się wyłącznie w formie infuzji dożylnej, po przygotowaniu roztworu przez personel medyczny.

Jak długo trwa leczenie remdesiwirem?

U pacjentów wymagających tlenoterapii leczenie trwa 5–10 dni, a u osób z ryzykiem ciężkiego przebiegu COVID-19 – 3 dni.

Czy dzieci mogą otrzymywać remdesiwir?

Tak, dzieci od 4. tygodnia życia i masie ciała powyżej 3 kg mogą otrzymać remdesiwir, zgodnie z odpowiednim schematem dawkowania.

Czy trzeba zmieniać dawkę remdesiwiru u osób starszych lub z niewydolnością nerek?

Zazwyczaj nie, ale u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest ścisłe monitorowanie podczas leczenia.

Czy remdesiwir można stosować u kobiet w ciąży?

Stosowanie możliwe jest tylko po indywidualnej ocenie lekarza – nie ma wystarczających danych o bezpieczeństwie.

REKLAMA

Sposób podawania remdesiwiru

Remdesiwir należy podawać wyłącznie dożylnie, po odpowiednim przygotowaniu roztworu przez personel medyczny. Szybkość i czas trwania infuzji mogą się różnić w zależności od objętości worka do infuzji i masy ciała pacjenta. U dorosłych i dzieci o masie ciała co najmniej 40 kg zaleca się np. infuzję 100 ml przez 60 minut (1,67 ml/min), natomiast u dzieci o mniejszej masie ciała tempo infuzji jest odpowiednio dostosowywane¹².

Monitorowanie podczas leczenia remdesiwirem

Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie parametrów życiowych oraz ewentualnych działań niepożądanych, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Zaleca się także kontrolę wartości eGFR przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, jeśli jest to klinicznie uzasadnione³.

Zalecenia dotyczące dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku poniżej 4 tygodni oraz o masie ciała poniżej 3 kg nie zaleca się stosowania remdesiwiru ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności. U starszych dzieci dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, a leczenie prowadzi się wyłącznie pod ścisłą kontrolą medyczną⁴.

Zobacz również:

Działania niepożądane i skutki uboczne

Remdesiwir to lek stosowany głównie w leczeniu COVID-19, który może powodować działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej pojawiają się nudności, bóle głowy lub zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Rzadziej obserwuje się reakcje alergiczne czy zaburzenia pracy serca. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od wieku pacjenta, stanu zdrowia czy dawki leku.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Remdesiwir to lek przeciwwirusowy, który odegrał istotną rolę w leczeniu COVID-19. Jego działanie polega na blokowaniu namnażania wirusa w organizmie, co wspiera walkę z infekcją. Poznaj, w jaki sposób remdesiwir działa na poziomie komórkowym, jak organizm go przetwarza i jakie badania potwierdzają jego skuteczność.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Remdesiwir, nirmatrelwir (w połączeniu z rytonawirem) i oseltamiwir to leki przeciwwirusowe, które choć należą do tej samej szerokiej grupy, różnią się wskazaniami, sposobem podawania, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Dowiedz się, w czym są podobne, a czym się różnią i kiedy lekarz może je zastosować.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Remdesiwir to lek przeciwwirusowy podawany dożylnie, stosowany przede wszystkim w leczeniu COVID-19. Jego profil bezpieczeństwa został dobrze poznany w badaniach klinicznych, jednak istnieją grupy pacjentów, u których wymagana jest szczególna ostrożność. W opisie znajdziesz informacje o tym, jak bezpiecznie stosować remdesiwir u różnych grup pacjentów, w tym u osób z zaburzeniami nerek i wątroby, kobiet w ciąży oraz seniorów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Remdesiwir to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu COVID-19. Jego stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieją sytuacje, w których podanie remdesiwiru jest przeciwwskazane lub wymaga dużej ostrożności. Warto poznać, kiedy nie powinno się stosować tego leku oraz w jakich przypadkach należy zachować szczególną czujność.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Remdesiwir jest substancją czynną stosowaną w leczeniu COVID-19 u dzieci i dorosłych, jednak jego użycie u pacjentów pediatrycznych wymaga szczególnej ostrożności. W opisie znajdziesz informacje o bezpieczeństwie stosowania remdesiwiru u dzieci, wskazaniach do jego użycia oraz dawkowaniu dostosowanym do wieku i masy ciała najmłodszych pacjentów. Poznaj także środki ostrożności i przeciwwskazania związane z terapią remdesiwirem w tej grupie wiekowej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Remdesiwir to nowoczesny lek przeciwwirusowy stosowany głównie w leczeniu COVID-19. Wielu pacjentów zastanawia się, czy przyjmowanie tego leku może wpłynąć na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi maszyn. W przypadku remdesiwiru dostępne dane wskazują, że nie powinien on mieć znaczącego wpływu na te czynności, ale zawsze warto wiedzieć, jakie są oficjalne zalecenia i na co zwrócić uwagę podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Remdesiwir jest lekiem przeciwwirusowym, który znalazł zastosowanie w leczeniu zakażeń SARS-CoV-2. W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią decyzja o jego zastosowaniu wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny sytuacji. Dowiedz się, jakie są aktualne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania remdesiwiru w tych wyjątkowych okresach życia.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania - na co działa?

Remdesiwir to nowoczesna substancja przeciwwirusowa, wykorzystywana głównie w leczeniu COVID-19. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu, znajduje zastosowanie u pacjentów wymagających tlenoterapii, a także u osób z grup ryzyka progresji choroby. Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, przy zachowaniu odpowiednich kryteriów wiekowych i masy ciała. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania remdesiwiru oraz dowiedz się, kiedy jego użycie jest uzasadnione.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Remdesiwir to lek przeciwwirusowy stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażenia SARS-CoV-2. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego ważne jest, aby przyjmować ją wyłącznie zgodnie z zaleceniami medycznymi. W przypadku przekroczenia dawki, nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się głównie na obserwacji i wsparciu funkcji życiowych pacjenta. Dowiedz się, jakie są objawy przedawkowania remdesiwiru i jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Veklury 100 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 100 mg remdesiwiru. Po rekonstytucji każda fiolka zawiera 5 mg/ml roztworu remdesiwiru. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda fiolka zawiera 3 g soli sodowej eteru sulfobutylowego beta-cyklodekstryny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek o barwie białej do białawej do żółtej.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Veklury jest wskazany do leczenia choroby COVID-19 (ang. coronavirus disease 2019) u:  dorosłych oraz młodzieży i dzieci (w wieku co najmniej 4 tygodni oraz o masie ciała co najmniej 3 kg) z zapaleniem płuc, u których konieczna jest tlenoterapia (stosowanie tlenu o małym lub dużym przepływie lub innego typu wentylacji nieinwazyjnej na początku leczenia)  dorosłych oraz młodzieży i dzieci (o masie ciała co najmniej 40 kg), którzy nie wymagają tlenoterapii i u których występuje zwiększone ryzyko progresji do ciężkiej postaci COVID-19 (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Pacjentów należy monitorować podczas stosowania remdesiwiru (patrz punkt 4.4). Pacjentów otrzymujących remdesiwir w warunkach ambulatoryjnych należy monitorować zgodnie z lokalną praktyką medyczną. Stosować w warunkach, w których możliwe jest leczenie ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. Dawkowanie Tabela 1: Zalecana dawka u dorosłych oraz młodzieży i dzieci

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

Podawana w infuzji dożylnej
Dorośli Młodzież i dzieci (o masie ciałaco najmniej 40 kg) Młodzież i dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni(o masie ciała co najmniej3 kg, ale mniej niż 40 kg)
Dzień 1. (pojedyncza dawka nasycająca) 200 mg 200 mg 5 mg/kg mc.
Dzień 2. i kolejne(raz na dobę) 100 mg 100 mg 2,5 mg/kg mc.

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Tabela 2: Czas trwania leczenia

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

Dorośli Młodzież i dzieci (o masie ciałaco najmniej 40 kg) Młodzież i dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni(o masie ciała co najmniej 3 kg, ale mniej niż 40 kg)
Pacjenci z zapaleniempłuc, u którychkonieczna jest tlenoterapia Raz na dobę przez co najmniej 5 dni i nie dłużej niż10 dni. Raz na dobę przezco najmniej 5 dnii nie dłużej niż 10 dni. Raz na dobę przezmaksymalnie 10 dni.
Pacjenci, którzy nie wymagają tlenoterapii i u których występuje zwiększone ryzyko progresji do ciężkiej postaci COVID-19 Raz na dobę przez 3 dni, rozpoczynając tak szybko, jak to możliwe po rozpoznaniu COVID-19 oraz w ciągu 7 dni odwystąpienia objawów. Raz na dobę przez3 dni, rozpoczynając tak szybko, jak to możliwe po rozpoznaniuCOVID-19 oraz w ciągu 7 dni odwystąpienia objawów. Nie dotyczy.

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (patrz punkty 5.1 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki remdesiwiru u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, również tych poddawanych dializie. Jednakże dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease , ESRD) są ograniczone (patrz punkt 4.4) i dotyczą leczenia przez 5 dni. Czas podawania remdesiwiru nie ma wpływu na dializę (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki remdesiwiru u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A, B, C w skali Childa-Pugha) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Jednakże dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i dotyczą tylko podawania pojedynczej dawki wynoszącej 100 mg. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności remdesiwiru u dzieci w wieku poniżej 4 tygodni i o masie ciała poniżej 3 kg. Dane nie są dostępne. Pacjenci ze zmniejszoną odpornością Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności remdesiwiru u pacjentów ze zmniejszoną odpornością. Dostępne są tylko ograniczone dane (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Do podania dożylnego. Remdesiwir jest przeznaczony do podawania w infuzji dożylnej po rekonstytucji i dalszym rozcieńczeniu. Nie wolno go podawać w postaci wstrzyknięcia domięśniowego ( im. ). Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Tabela 3: Zalecana szybkość infuzji – remdesiwir proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji po rekonstytucji i rozcieńczeniu u dorosłych oraz młodzieży i dzieci o masie ciała co najmniej 40 kg
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Objętość worka do infuzji Czas trwania infuzji Szybkość infuzji
250 ml 30 min 8,33 ml/min
60 min 4,17 ml/min
120 min 2,08 ml/min
100 ml 30 min 3,33 ml/min
60 min 1,67 ml/min
120 min 0,83 ml/min
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Tabela 4: Zalecana szybkość infuzji – remdesiwir proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji po rekonstytucji i rozcieńczeniu u młodzieży i dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni, o masie ciała co najmniej 3 kg, ale mniej niż 40 kg

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

Objętość worka do infuzji Czas trwania infuzji Szybkość infuzjia
100 ml 30 min 3,33 ml/min
60 min 1,67 ml/min
120 min 0,83 ml/min
50 ml 30 min 1,67 ml/min
60 min 0,83 ml/min
120 min 0,42 ml/min
25 ml 30 min 0,83 ml/min
60 min 0,42 ml/min
120 min 0,21 ml/min

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
a Szybkość infuzji można dostosować na podstawie całkowitej objętości przeznaczonej do podania.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość, w tym reakcje związane z infuzją oraz reakcje anafilaktyczne Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje związane z infuzją oraz reakcje anafilaktyczne, obserwowano podczas podawania oraz po podaniu remdesiwiru. Objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą obejmować niedociśnienie, nadciśnienie, tachykardię, bradykardię, niedotlenienie, gorączkę, duszność, świszczący oddech, obrzęk naczynioruchowy, wysypkę, nudności, wymioty, obfite pocenie się oraz dreszcze. Można rozważyć mniejsze szybkości infuzji, przy czasie infuzji wynoszącym maksymalnie 120 minut, aby potencjalnie zapobiegać tym objawom przedmiotowym i podmiotowym. Należy monitorować pacjentów, czy nie występują u nich reakcje nadwrażliwości podczas podawania remdesiwiru i po zakończeniu podawania remdesiwiru, jak to klinicznie właściwe. Pacjentów otrzymujących remdesiwir w warunkach ambulatoryjnych należy monitorować zgodnie z lokalną praktyką medyczną.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych istotnej klinicznie reakcji nadwrażliwości, natychmiast przerwać podawanie remdesiwiru oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Zaburzenia czynności nerek Jeśli to klinicznie właściwe, u pacjentów należy określić wartość eGFR przed rozpoczęciem leczenia remdesiwirem oraz w jego trakcie. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzące od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów z ESRD zgłaszane w trakcie badania GS-US-540-5912 były porównywalne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania remdesiwiru. Jednakże dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w tej populacji pacjentów. W związku z tym, biorąc pod uwagę istotnie większą ekspozycję na metabolit GS-441524, pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów z ESRD należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych w trakcie leczenia remdesiwirem (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia zmniejszonego działania przeciwwirusowego w przypadku jednoczesnego podawania z chlorochiną lub hydroksychlorochiną Jednoczesne podawanie remdesiwiru oraz fosforanu chlorochiny lub siarczanu hydroksychlorochiny nie jest zalecane na podstawie danych pochodzących z badań in vitro , wykazujących działanie antagonistyczne chlorochiny na wewnątrzkomórkową aktywację metaboliczną oraz działanie przeciwwirusowe remdesiwiru (patrz punkty 4.5 i 5.1). Pacjenci ze zmniejszoną odpornością: Nie jest jasne, czy czas trwania leczenia wynoszący 3 dni jest wystarczający do zwalczenia wirusa u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, u których następuje przedłużone wydalanie wirusa. Istnieje potencjalne ryzyko rozwoju oporności. Dostępne są tylko ograniczone dane. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera 212 mg sodu na dawkę 100 mg, co odpowiada 10,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakodynamiczne Ze względu na antagonizm obserwowany w badaniach in vitro , nie zaleca się jednoczesnego stosowania remdesiwiru z fosforanem chlorochiny lub siarczanem hydroksychlorochiny. Interakcje farmakokinetyczne Działanie innych produktów leczniczych na remdesiwir W badaniach in vitro wykazano, że remdesiwir jest substratem esteraz w osoczu oraz tkance, enzymu metabolizującego leki CYP3A4 oraz substratem polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transport polypeptides , OATP1B1) i transporterów glikoproteiny P (P-gp). GS-704277 (metabolit remdesiwiru) jest substratem OATP1B1 i OATP1B3. Przeprowadzono badanie interakcji lekowych z remdesiwirem. W tabeli 5 podsumowano wpływ badanych leków na farmakokinetykę remdesiwiru i jego metabolitów GS-704277 i GS-441524. Tabela 5: Wpływ innych leków na remdesiwir i jego metabolity GS-704277 i GS-441524

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje

Jednocześnie podawany lekDawka (mg) InterakcjaZmiana średniej geometrycznej (%) Zalecenia dotyczącejednoczesnego stosowania
Cyklosporyna 400 w dawce pojedynczej Remdesiwir: Cmax ↑49%AUCinf ↑89% Nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru w przypadku równoczesnego stosowania z inhibitorami OATP1B1i OATP1B3.
GS-704277: Cmax ↑151%AUCinf ↑197%
GS-441524: Cmax ↑17%AUCinf ↔
Nie oczekuje się interakcji w przypadku równoczesnego stosowania remdesiwiru z inhibitorami OATP1B1/1B3 i (lub) P-gp.
Karbamazepina 300 dwa razy na dobę Remdesiwir: Cmax ↓13%AUCinf ↓8% Nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru w przypadku równoczesnego stosowania z silnymi induktorami CYP3A4 i (lub) P-gp.
GS-704277: Cmax ↔AUCinf ↔
GS-441524: Cmax ↔AUCinf ↓17%
Nie oczekuje się wystąpienia interakcji w przypadku równoczesnego stosowania remdesiwiru z silnymi induktorami CYP3A4 lub silnymi inhibitorami CYP3A4.

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje
UWAGA: Badania dotyczące interakcji przeprowadzono z udziałem zdrowych ochotników. Działanie remdesiwiru na inne produkty lecznicze W badaniach in vitro wykazano, że remdesiwir jest inhibitorem CYP3A4, UGT1A1, MATE1, OAT3, OCT1, OATP1B1 oraz OATP1B3. Do czasu uzyskania odpowiednich danych klinicznych należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania wrażliwych substratów tych enzymów i (lub) transporterów. Remdesiwir indukował CYP1A2 oraz potencjalnie CYP3A w badaniach in vitro. Jednoczesne podawanie remdesiwiru z substratami CYP1A2 lub CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym może prowadzić do utraty ich skuteczności. Deksametazon jest substratem CYP3A4 i chociaż remdesiwir hamuje CYP3A4 w związku z szybkim klirensem remdesiwiru po podaniu dożylnym, to istnieje małe prawdopodobieństwo, że remdesiwir będzie miał istotny wpływ na ekspozycję na deksametazon.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania remdesiwiru u kobiet w ciąży (mniej niż 300 kobiet w ciąży). Większość ekspozycji miała miejsce w drugim, trzecim lub w nieznanym trymestrze, a dostępne dane nie wskazują na jakiekolwiek ryzyko. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego toksycznego wpływu na reprodukcję przy ekspozycji na główny metabolit remdesiwiru zbliżonej do ekspozycji u ludzi w przypadku stosowania dawek terapeutycznych (patrz punkt 5.3). Ze względu na bardzo ograniczone doświadczenie, nie należy stosować remdesiwiru w pierwszym trymestrze ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia nim. Można rozważyć stosowanie w drugim oraz trzecim trymestrze ciąży. U kobiet w wieku rozrodczym należy rozważyć stosowanie skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Remdesiwir i jego główny metabolit przenikają do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach po podaniu dożylnym. Nie przewiduje się wpływu klinicznego na niemowlę ze względu na niewielkie przenikanie do mleka ludzkiego oraz słabą biodostępność po podaniu doustnym. W związku z ograniczonym doświadczeniem klinicznym, decyzję o karmieniu piersią w trakcie leczenia należy podjąć po dokładnej indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu remdesiwiru na płodność u ludzi. U samców szczurów nie stwierdzono wpływu leczenia remdesiwirem na krycie ani na płodność. Jednakże u samic szczurów obserwowano zaburzenie płodności (patrz punkt 5.3). Znaczenie dla ludzi jest nieznane.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Remdesiwir nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U zdrowych ochotników najczęściej stwierdzanym działaniem niepożądanym jest zwiększona aktywność aminotransferaz (14%). U pacjentów z COVID-19 najczęściej stwierdzanym działaniem niepożądanym są nudności (4%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane w tabeli 6 poniżej zostały wymienione według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania określone są jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 6: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

Częstość występowania Działanie niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko nadwrażliwość
Nieznana reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia układu nerwowego
Często ból głowy
Zaburzenia serca
Nieznana bradykardia zatokowa*
Zaburzenia żołądka i jelit
Często nudności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często zwiększenie aktywności aminotransferaz
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często wysypka
Badania diagnostyczne
Bardzo często wydłużony czas protrombinowy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Rzadko reakcja związana z infuzją

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
*Zgłaszana po wprowadzeniu do obrotu, zwykle ustępuje w ciągu 4 dni po podaniu ostatniej dawki remdesiwiru bez dodatkowej interwencji. Opis wybranych działań niepożądanych Zwiększenie aktywności aminotransferaz W badaniach z udziałem zdrowych ochotników zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) lub obu tych enzymów u uczestników, którzy otrzymywali remdesiwir, było od 1,25 do 2,5 raza większe niż górna granica normy (GGN) (10%) lub od 2,5 do 5 raza większe niż GGN (4%). W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z COVID-19 częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz była podobna u pacjentów leczonych remdesiwirem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo lub standardową opiekę. Wydłużony czas protrombinowy W badaniu klinicznym (NIAID ACTT-1) u pacjentów z COVID-19, częstość występowania wydłużonego czasu protrombinowego lub zwiększenia INR (w większości mniej niż 2-krotność GGN) była większa u pacjentów otrzymujących remdesiwir, w porównaniu z placebo, natomiast nie zaobserwowano żadnej różnicy w częstości występowania epizodów krwawienia pomiędzy tymi grupami.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
W badaniu GS-US-540-9012 częstość występowania wydłużonego czasu protrombinowego lub zwiększenia INR była podobna u pacjentów leczonych remdesiwirem w porównaniu z placebo. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek W badaniu GS-US-540-5912 163 hospitalizowanych pacjentów z potwierdzonym COVID-19 oraz ostrym uszkodzeniem nerek, przewlekłą chorobą nerek lub ESRD poddawanych hemodializie otrzymywało remdesiwir przez maksymalnie 5 dni (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzące od tych pacjentów były porównywalne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania remdesiwiru. W tym samym badaniu częstość występowania wydłużonego czasu protrombinowego lub INR była większa u pacjentów leczonych remdesiwirem niż u pacjentów otrzymujących placebo; natomiast nie zaobserwowano żadnej różnicy w częstości występowania epizodów krwawienia pomiędzy tymi grupami (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Ocena bezpieczeństwa stosowania remdesiwiru u dzieci w wieku 4 tygodni i starszych, o masie ciała co najmniej 3 kg, z COVID-19 została oparta na danych pochodzących z prowadzonego metodą otwartej próby badania klinicznego fazy II/III (badanie GS-US-540-5823), do którego włączono 53 pacjentów leczonych remdesiwirem (patrz punkt 5.1). Obserwowane działania niepożądane były zgodne z obserwowanymi w badaniach klinicznych remdesiwiru z udziałem dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Leczenie przedawkowania remdesiwiru powinno polegać na ogólnym leczeniu wspomagającym, w tym monitorowaniu czynności życiowych i obserwacji stanu klinicznego pacjenta. Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania remdesiwiru.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, leki działające bezpośrednio na wirusy; kod ATC: J05AB16 Mechanizm działania Remdesiwir jest prolekiem nukleotydu adenozyny, który jest metabolizowany w komórkach gospodarza do farmakologicznie czynnego metabolitu trójfosforanu nukleozydu. Trójfosforan remdesiwiru działa jako analog trójfosforanu adenozyny (ATP) i konkuruje z naturalnym substratem ATP o włączenie do powstających łańcuchów RNA poprzez polimerazę RNA zależną od RNA SARS- CoV-2, co powoduje opóźnione zakończenie łańcucha podczas replikacji wirusowego RNA. Dodatkowym mechanizmem jest hamowanie syntezy RNA wirusa przez trójfosforan remdesiwiru po jego włączeniu do matrycowego RNA wirusa w wyniku odczytania przez polimerazę wirusa, co może wystąpić w obecności większego stężenia nukleotydów.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W razie obecności nukleotydu remdesiwiru w matrycowym RNA wirusa, upośledzona jest skuteczność włączania naturalnego uzupełniającego nukleotydu, co prowadzi do hamowania syntezy RNA wirusa. Działanie przeciwwirusowe Remdesiwir wykazał aktywność in vitro względem klinicznego izolatu SARS-CoV-2 w głównych komórkach nabłonkowych dróg oddechowych u ludzi, osiągając 50% skuteczne stężenie (EC 50 ) wynoszące 9,9 nM po 48 godzinach leczenia. Remdesiwir hamował replikację wirusa SARS-CoV-2 w ciągłych liniach komórek ludzkiego nabłonka płuc Calu-3 i A549-hACE2 z wartościami EC 50 wynoszącymi odpowiednio 280 nM po 72 godzinach leczenia i 115 nM po 48 godzinach leczenia. Wartości EC 50 remdesiwiru względem SARS-CoV-2 w komórkach Vero wyniosły 137 nM po 24 godzinach oraz 750 nM po 48 godzinach od podania leczenia.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie przeciwwirusowe remdesiwiru było antagonizowane przez fosforan chlorochiny w sposób zależny od dawki, gdy te dwa leki były wspólnie inkubowane w klinicznie istotnych stężeniach w komórkach HEp-2 zakażonych syncytialnym wirusem oddechowym (RSV). Wyższe wartości EC 50 remdesiwiru obserwowano przy zwiększających się stężeniach fosforanu chlorochiny. Zwiększenie stężenia fosforanu chlorochiny zmniejszyło powstawanie trójfosforanu remdesiwiru w A549-hACE2, HEp-2 oraz prawidłowych ludzkich komórkach nabłonka oskrzeli. Wyniki badań in vitro wskazują, że remdesiwir zachował podobne działanie przeciwwirusowe (< 2,5-krotna zmiana wartości EC 50 ) względem izolatów klinicznych wariantów SARS-CoV-2, w tym wariantów Alfa (B.1.1.7), Beta (B.1.351), Gamma (P.1), Epsilon (B.1.429), Kappa (B.1.617.1), Lambda (C.37), Jota (B.1.526), Zeta (P.2) oraz Delta (B.1.617.2), w porównaniu do izolatów wcześniejszej linii SARS-CoV-2 (linia A).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podobnie, w przypadku izolatów klinicznych wariantu Omikron (w tym B.1.1.529/BA.1, BA.2, BA.2.12.1, BA.2.75, BA.4, BA.4.6, BA.5, BF.5, BQ.1.1 oraz XBB), remdesiwir również utrzymał działanie przeciwwirusowe (≤ 1,1-krotna zmiana wartości EC 50 ) względem izolatów linii A SARS-CoV-2. Działanie przeciwwirusowe remdesiwiru przeciwko wariantom SARS-CoV-2 przedstawiono w tabeli 7. Tabela 7: Działanie przeciwwirusowe remdesiwiru względem izolatów klinicznych wariantów SARS-CoV-2

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Linia SARS- CoV-2 Nomenklatura WHO Kluczowe podstawienia EC50remdesiwiru(nM) Krotność zmiany wrażliwości Zmianawrażliwości
A - - 110 1,0
B.1.1.7 Alfa P323L 192 1,58 Brak zmianya
B.1.351 Beta P323L 141 1,19 Brak zmianya
P.1 Gamma P323L 97 0,82 Brak zmianya
B.1.617.2 Delta P323L, G671S 70 0,59 Brak zmianya
B.1.429 Epsilon P323L 210 1,94 Brak zmianya
P.2 Zeta P323L 151 1,17 Brak zmianya
B.1.526 Jota P323L 258 2,33 Brak zmianya
B.1.617.1 Kappa P323L 77 0,63 Brak zmianya
C.37 Lambda P323L 175 1,37 Brak zmianya
B.1.1.529/BA.1BA.2 Omikron P323LP323L 4425 0,450,23 Brak zmianyaBrak zmianya

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

BA.2.12.1 BA.2.75 BA.4 BA.4.6 BA.5 BF.5BQ.1.1 XBB P323L P323L, G671SP323L P323L P323L P323LY273H, P323L P323L, G671S 333225921061349086 0,200,300,150,640,660,941,121,07 Brak zmianya Brak zmianya Brak zmianya Brak zmianya Brak zmianya Brak zmianya Brak zmianyaBrak zmianya

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Krotność zmiany: <2,5- nie jest znacząca. Żaden wariant nie wykazuje zmniejszenia wrażliwości. Oporność Hodowla komórkowa Izolaty SARS-CoV-2 o zmniejszonej wrażliwości na remdesiwir wyselekcjonowano w hodowli komórkowej. W jednej selekcji z GS-441524, macierzystym nukleozydem remdesiwiru, pojawiły się zbiory wirusa z ekspresją kombinacji podstawienia aminokwasów w pozycjach V166A, N198S, S759A, V792I, C799F oraz C799R w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa, dając zmiany w krotności EC 50 wynoszące od 2,7 do 10,4. W przypadku indywidualnego wprowadzenia do rekombinowanego wirusa typu dzikiego za pomocą mutagenezy ukierunkowanej obserwowano od 1,7-krotne do 3,5-krotne zmniejszenie wrażliwości na remdesiwir. W drugiej selekcji z remdesiwirem, wykorzystującej izolat SARS-CoV-2 zawierający podstawienie P323Lw polimerazie wirusa, pojawiło się pojedyncze podstawienie aminokwasu w pozycji V166L.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rekombinowane wirusy z podstawieniami tylko w pozycji P323L lub P323L+V166L łącznie wykazywały odpowiednio 1,3- krotną oraz 1,5-krotną zmianę wrażliwości na remdesiwir. W badaniu profilowania oporności na remdesiwir w hodowli komórkowej z wykorzystaniem pochodzącego od gryzoni koronawirusa CoV mysiego zapalenia wątroby zidentyfikowano dwa podstawienia (F476L oraz V553L) w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa, obecne śladowo w CoV-ach, które odpowiadały za 5,6-krotne zmniejszenie wrażliwości na remdesiwir. Wprowadzenie odpowiednich podstawień (F480L oraz V557L) do SARS-CoV powodowało 6-krotne zmniejszenie wrażliwości na remdesiwir w hodowli komórkowej i osłabioną patogenezę SARS-CoV w modelu mysim. W przypadku indywidualnego wprowadzenia do rekombinowanego wirusa SARS-CoV-2 odpowiednich podstawień w pozycji F480L oraz V557L, każde powodowało 2-krotne zmniejszenie wrażliwości na remdesiwir.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych W badaniu NIAID ACTT-1 (CO-US-540-5776), wśród 61 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące sekwencjonowania zebrane w punkcie początkowym i później, częstość pojawiających się podstawień w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa była podobna u pacjentów leczonych remdesiwirem w porównaniu z placebo. U 2 pacjentów leczonych remdesiwirem, zaobserwowano podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA, wcześniej zidentyfikowane w doświadczeniach selekcjonowania oporności (V792I lub C799F) oraz związane z małą krotnością zmiany wrażliwości na remdesiwir (≤ 3,4-krotność). Żadne inne podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA u pacjentów leczonych remdesiwirem nie były związane z opornością na remdesiwir. W badaniu GS-US-540-5773, wśród 19 pacjentów leczonych remdesiwirem, dla których dostępne były dane dotyczące sekwencjonowania zebrane w punkcie początkowym i później, podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa (nsp12) zaobserwowano u 4 pacjentów.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podstawienia T76I, A526V, A554V i C697F nie były związane z opornością na remdesiwir (≤ 1,45-krotna zmiana wrażliwości). Nie można było określić wpływu podstawienia E665K na wrażliwość na remdesiwir ze względu na brak replikacji. W badaniu GS-US-540-9012, wśród 244 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące sekwencjonowania zebrane w punkcie początkowym i później, częstość pojawiających się podstawień w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa była podobna u pacjentów leczonych remdesiwirem w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. U jednego pacjenta leczonego remdesiwirem zaobserwowano jedno podstawienie w RNA-zależnej polimerazie RNA (A376V), które było związane ze zmniejszeniem wrażliwości na remdesiwir in vitro (12,6-krotnie). Żadne inne podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA ani innych białkach kompleksu replikacja-transkrypcja u pacjentów leczonych remdesiwirem nie były związane z opornością na remdesiwir.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu GS-US-540-5912 wśród 60 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące sekwencjonowania zebrane w punkcie początkowym i później, podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa zaobserwowano u 8 pacjentów leczonych remdesiwirem. U czterech pacjentów leczonych remdesiwirem zaobserwowano podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA (M794I, C799F lub E136V), które były związane ze zmniejszeniem wrażliwości na remdesiwir in vitro (≤ 3,5-krotnie). Żadne inne podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA u pacjentów leczonych remdesiwirem nie były związane z opornością na remdesiwir. W badaniu GS-US-540-5823, wśród pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące sekwencjonowania zebrane w punkcie początkowym i później, podstawienia w RNA-zależnej polimerazie RNA wirusa (A656P oraz G670V) zaobserwowano u jednego z 23 pacjentów leczonych remdesiwirem. Zaobserwowane podstawienia nie były związane z opornością na remdesiwir.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Badania kliniczne u pacjentów z COVID-19 Badanie NIAID ACTT-1 (CO-US-540-5776) W randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym oceniano remdesiwir podawany w dawce 200 mg raz na dobę przez 1 dzień, a następnie w dawce 100 mg raz na dobę przez maksymalnie 9 dni (przez łącznie do 10 dni terapii podawanej dożylnie), u dorosłych hospitalizowanych pacjentów z COVID-19, z potwierdzonym zajęciem dolnych dróg oddechowych. Do badania włączono 1062 hospitalizowanych pacjentów: 159 (15%) pacjentów z łagodną/umiarkowaną postacią choroby (15% w obu grupach leczenia) oraz 903 (85%) pacjentów z ciężką postacią choroby (85% w obu grupach leczenia). Łagodna/umiarkowana choroba była zdefiniowana jako SpO2 > 94% i częstość oddechów < 24 oddechy/minutę bez podawania dodatkowego tlenu; ciężka choroba była zdefiniowana jako SpO2 ≤ 94% przy oddychaniu powietrzem otoczenia, częstość oddechów ≥ 24 oddechów/min oraz konieczność podawania tlenu lub konieczność stosowania wentylacji mechanicznej.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie u 285 pacjentów (26,8%) (n=131 otrzymało remdesiwir) stosowano wentylację mechaniczną/membranowe pozaustrojowe utlenowanie krwi (ang. Extracorporeal Membrane Oxygenation , ECMO). Pacjentów zrandomizowano w stosunku 1:1, ze stratyfikacją według ciężkości choroby w momencie włączenia do badania, do grupy otrzymującej remdesiwir (n=541) lub placebo (n=521) oraz standardową opiekę. Średni wiek pacjentów na początku badania wynosił 59 lat, a 36% pacjentów było w wieku 65 lat lub więcej. Sześćdziesiąt cztery procent stanowili mężczyźni; 53% pacjentów było rasy białej, 21% rasy czarnej, 13% było pochodzenia azjatyckiego. Najczęściej występującymi chorobami towarzyszącymi były: nadciśnienie tętnicze (51%), otyłość (45%) i cukrzyca typu 2 (31%); rozkład chorób towarzyszących był podobny w obu grupach leczenia. Około 38,4% (208/541) pacjentów otrzymało leczenie remdesiwirem przez 10 dni.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym klinicznym punktem końcowym był czas do wyzdrowienia w ciągu 29 dni od randomizacji, zdefiniowany jako wypisanie ze szpitala (z ograniczeniem aktywności lub bez ograniczenia aktywności oraz z lub bez konieczności podawania tlenu w domu) lub hospitalizacja, ale niewymagająca suplementacji tlenu ani ciągłej opieki medycznej. Mediana czasu do wyzdrowienia wyniosła 10 dni w grupie otrzymującej remdesiwir w porównaniu z 15 dniami w grupie otrzymującej placebo (współczynnik wyzdrowień 1,29; [95% CI 1,12 do 1,49], p < 0,001). Nie stwierdzono różnicy w zakresie czasu do wyzdrowienia w stratyfikowanej grupie pacjentów z łagodną lub umiarkowaną chorobą w momencie włączenia do badania (n=159). Mediana czasu do wyzdrowienia wyniosła 5 dni w grupie otrzymującej remdesiwir i 7 dni w grupie otrzymującej placebo (współczynnik wyzdrowień 1,10; [95% CI 0,8 do 1,53]); szanse poprawy ocenianej w skali porządkowej w grupie otrzymującej remdesiwir w dniu 15., w porównaniu z grupą placebo, były następujące: iloraz szans 1,2; [95% CI 0,7 do 2,2; p = 0,562].
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród pacjentów z ciężką chorobą w momencie włączenia do badania (n=903), mediana czasu do wyzdrowienia wyniosła 12 dni w grupie otrzymującej remdesiwir w porównaniu z 19 dniami w grupie placebo (współczynnik wyzdrowień , 1,34; [95% CI 1,14 do 1,58]; p < 0,001); szanse poprawy ocenianej w skali porządkowej w grupie remdesiwiru w dniu 15., w porównaniu z grupą placebo, były następujące: iloraz szans 1,6; [95% CI od 1,3 do 2,0]. Ogólnie szanse poprawy ocenianej w skali porządkowej były większe w grupie remdesiwiru w dniu 15. w porównaniu z grupą placebo (iloraz szans 1,6; [95% CI 1,3 do 1,9], p < 0,001). Śmiertelność w ciągu 29 dni w ogólnej populacji wyniosła 11,6% w grupie otrzymującej remdesiwir w porównaniu z 15,4% w grupie otrzymującej placebo (hazard względny 0,73; [95% CI 0,52 do 1,03]; p=0,07). Analiza post-hoc śmiertelności w ciągu 29 dni według skali porządkowej jest przedstawiona w tabeli 8.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 8: Śmiertelność w ciągu 29 dni według wyjściowej oceny w skali porządkowej a — badanie NIAID ACTT-1

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Wyjściowa ocena w skali porządkowej
5 6
Wymagający tlenu o małym przepływie Wymagający tlenu o dużym przepływielub nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej
Remdesiwir(N=232) Placebo(N=203) Remdesiwir(N=95) Placebo(N=98)
Śmiertelność w ciągu29 dni 4,1 12,8 21,8 20,6
Hazard względnyb (95% CI) 0,30 (0,14; 0,64) 1,02 (0,54; 1,91)

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Analiza nieplanowana wcześniej. b Wartości hazardu względnego dla podgrup określonych według wyjściowej oceny w skali porządkowej pochodzą z modeli hazardu proporcjonalnego Coxa bez stratyfikacji. Badanie GS-US-540-5773 u pacjentów z ciężkim przebiegiem COVID-19 W randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym prowadzonym metodą otwartej próby (badanie 5773) u pacjentów w wieku co najmniej 12 lat z potwierdzonym zakażeniem SARS-CoV-2, saturacją tlenem ≤ 94% przy oddychaniu powietrzem z otoczenia i zapaleniem płuc potwierdzonym badaniem radiologicznym, porównywano 200 pacjentów otrzymujących remdesiwir przez 5 dni ze 197 pacjentami, którzy otrzymywali remdesiwir przez 10 dni. Wszyscy pacjenci otrzymali 200 mg remdesiwiru w dniu 1. oraz 100 mg raz na dobę w kolejnych dniach, oraz standardową opiekę. Pierwszorzędowym punktem końcowym był stan kliniczny w dniu 14.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oceniany w 7-punktowej skali porządkowej, obejmującej zakres stanu klinicznego zaczynając od wypisu ze szpitala poprzez zwiększone stężenie podawanego tlenu i wspomaganie oddychania respiratorem do zgonu. Szanse poprawy w dniu 14. u pacjentów zrandomizowanych do 10-dniowego cyklu podawania remdesiwiru w porównaniu z pacjentami zrandomizowanymi do cyklu 5-dniowego wyniosły 0,67 (iloraz szans); [95% CI 0,46 do 0,98]. W tym badaniu obserwowano statystycznie istotne różnice stanu klinicznego na początku badania. Po skorygowaniu pod względem różnic pomiędzy grupami na początku badania, szanse poprawy w dniu 14. wyniosły 0,75 (iloraz szans); [95% CI 0,51 do 1,12]. Ponadto, po skorygowaniu względem różnic pomiędzy grupami na początku badania, nie było statystycznie znamiennych różnic w zakresie wskaźnika wyzdrowienia ani wskaźnika śmiertelności pomiędzy grupami otrzymującymi cykl 5-dniowy i 10-dniowy.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik śmiertelności z dowolnej przyczyny po 28 dniach wyniósł 12% i 14% w grupie otrzymującej leczenie przez odpowiednio 5 i 10 dni. Badanie GS-US-540-9012 u pacjentów z potwierdzonym COVID-19 ze zwiększonym ryzykiem progresji choroby Randomizowane, wieloośrodkowe badanie kliniczne prowadzone metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo, mające na celu ocenę leczenia remdesiwirem w warunkach ambulatoryjnych u 562 pacjentów, w tym u 8 nastolatków (w wieku 12 lat i starszych, o masie ciała co najmniej 40 kg), z potwierdzonym COVID-19 i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka progresji choroby prowadzącej do hospitalizacji. Czynnikami ryzyka progresji choroby były: wiek ≥ 60 lat, przewlekła choroba płuc, nadciśnienie tętnicze, choroba układu sercowo-naczyniowego lub choroba naczyń mózgowych, cukrzyca, otyłość, stan obniżonej odporności, przewlekła choroba nerek (ang.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
chronic kidney disease , CKD) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym, przewlekła choroba wątroby, aktualnie występujący nowotwór lub niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Z badania wykluczono zaszczepionych pacjentów. Pacjenci leczeni remdesiwirem otrzymywali dawkę 200 mg w 1. dniu oraz dawkę 100 mg raz na dobę w kolejnych dniach przez łącznie 3 dni leczenia podawanego dożylnie. Pacjentów zrandomizowano w stosunku 1:1 ze stratyfikacją według zamieszkania w ośrodku zapewniającym wyspecjalizowaną opiekę pielęgniarską (ang. skilled nursing facility ) (tak/nie), wieku (< 60 lub ≥ 60 lat) oraz regionu (USA lub poza USA) do grupy otrzymującej remdesiwir (n=279) lub placebo (n=283), oraz standardową opiekę. W punkcie początkowym badania średni wiek wynosił 50 lat (przy czym 30% pacjentów było w wieku 60 lat lub starszych), 52% stanowili mężczyźni, 80% było rasy białej, 8% było rasy czarnej, 2% było pochodzenia azjatyckiego, 44% było pochodzenia latynoamerykańskiego, mediana wskaźnika masy ciała wyniosła 30,7 kg/m 2 .
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najczęściej występującymi chorobami współistniejącymi były: cukrzyca (62%), otyłość (56%) oraz nadciśnienie tętnicze (48%). Mediana (kwartyl 1, kwartyl 3) czasu występowania objawów przed leczeniem wynosiła 5 (3,6) dni; mediana wiremii wynosiła 6,3 log 10 kopii/ml w punkcie początkowym. Dane demograficzne i charakterystyka choroby w punkcie początkowym były zrównoważone w ramach grup leczenia otrzymujących remdesiwir oraz placebo. Analiza eksploracyjna post-hoc próbek opcjonalnego badania biomarkerów wykazała u 14,8% pacjentów dodatni wynik badania serologicznego w punkcie początkowym, a u 37,7% ujemny wynik badania serologicznego (47,5% nie wyraziło zgody na pobranie próbek do opcjonalnego badania biomarkerów). Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów hospitalizowanych w związku z COVID-19 (zdefiniowany jako co najmniej 24 godziny doraźnej opieki) lub śmiertelność z dowolnej przyczyny w ciągu 28 dni.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zdarzenia (hospitalizacja w związku z COVID-19 lub śmiertelność z dowolnej przyczyny w ciągu 28 dni) wystąpiły u 2 (0,7%) pacjentów leczonych remdesiwirem w porównaniu z 15 (5,3%) pacjentami zrandomizowanymi do grupy przyjmującej placebo, wykazując 87% zmniejszenie w zakresie hospitalizacji w związku z COVID-19 lub śmiertelności z dowolnej przyczyny w ciągu 28 dni w porównaniu z placebo (hazard względny: 0,134 [95% CI, 0,031 do 0,586]; p = 0,0076). Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 4,6% (95% CI, 1,8% do 7,5%). Nie odnotowano żadnych zgonów w 28. dniu. Sześć z 17 przypadków hospitalizacji wystąpiło u uczestników o znanym statusie serologicznym w punkcie początkowym (dodatni wynik badania serologicznego: n = 0 w grupie otrzymującej remdesiwir oraz n = 2 w grupie otrzymującej placebo; ujemny wynik badania serologicznego: n = 2 w grupie otrzymującej remdesiwir oraz n = 2 w grupie otrzymującej placebo).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jedenaście spośród 17 przypadków hospitalizacji wystąpiło u uczestników o nieznanym statusie serologicznym w punkcie początkowym w grupie otrzymującej placebo oraz ani jeden przypadek nie wystąpił w grupie otrzymującej remdesiwir. Nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących skuteczności w podgrupach stratyfikowanych według statusu serologicznego ze względu na małą liczbę pacjentów o znanym statusie serologicznym oraz ogólnie mały odsetek zdarzeń. Badanie GS-US-540-5912 u pacjentów z COVID-19 oraz zaburzeniami czynności nerek W randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym (badanie GS-US-540-5912) oceniano stosowanie remdesiwiru w dawce 200 mg raz na dobę przez 1 dzień, a następnie stosowanie remdesiwiru w dawce 100 mg raz na dobę przez 4 dni (przez ogółem maksymalnie 5 dni terapii podawanej dożylnie) u 243 hospitalizowanych dorosłych pacjentów z potwierdzonym COVID-19 oraz zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu wzięło udział 90 pacjentów (37%) z AKI (zdefiniowanym jako 50% zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy w ciągu 48 godzin, które utrzymywało się przez ≥ 6 godzin pomimo leczenia podtrzymującego, 64 pacjentów (26%) z CKD (eGFR < 30 ml/minutę) oraz 89 pacjentów (37%) z ESRD (eGFR < 15 ml/min) wymagających hemodializy. Pacjentów zrandomizowano w stosunku 2:1, stratyfikowano według ESRD, wymogu podawania tlenu o dużym przepływie oraz regionu (USA lub poza USA) do grupy otrzymującej remdesiwir (n=163) lub placebo (n=80) oraz standardową opiekę. W punkcie początkowym badania średni wiek wynosił 69 lat (przy czym 62% pacjentów miało 65 lat lub więcej), 57% stanowili mężczyźni, 67% było rasy białej, 26% było rasy czarnej, a 3% było pochodzenia azjatyckiego. Najczęściej występującymi czynnikami ryzyka w punkcie początkowym były: nadciśnienie tętnicze (89%), cukrzyca (79%) oraz choroba sercowo-naczyniowa lub choroba naczyń mózgowych; rozkład czynników ryzyka był podobny w obu grupach leczenia.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem 45 pacjentom (19%) podawano tlen o dużym przepływie, 144 (59%) podawano tlen o małym przepływie, a 54 (22%) pacjentów oddychało powietrzem z otoczenia w punkcie początkowym; żaden z pacjentów nie był poddawany inwazyjnej wentylacji mechanicznej (IMV). Ogółem 182 pacjentów (75%) nie otrzymywało terapii nerkozastępczej, a 31 pacjentów (13%) otrzymało szczepienie przeciw COVID-19. Badanie zostało przedwcześnie zakończone ze względu na problemy z wykonalnością i nie miało wystarczającej mocy statystycznej do oceny pierwszorzędowych (zgon z dowolnej przyczyny lub IMV do dnia 29.) i drugorzędowych punktów końcowych oceny skuteczności ze względu na mniejszą niż spodziewana rekrutację. QT Obecnie dane niekliniczne oraz kliniczne nie wskazują na ryzyko wydłużenia odstępu QT, jednakże wydłużenie odstępu QT nie zostało w pełni ocenione u ludzi.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Badanie GS-US-540-5823 to badanie prowadzone metodą otwartej próby w jednej grupie, w którym oceniano farmakokinetykę i bezpieczeństwo stosowania remdesiwiru u dzieci i młodzieży z COVID-19 w wieku co najmniej 28 dni i masie ciała co najmniej 3 kg (n=53). Punkty końcowe oceny skuteczności były drugorzędowe i analizowano je opisowo, w związku z tym należy je interpretować z ostrożnością. Badanie nadal trwa. Pacjenci o masie ciała ≥ 40 kg otrzymywali 200 mg remdesiwiru w dniu 1., a następnie 100 mg remdesiwiru raz na dobę w kolejnych dniach (tzn. dawkę przewidzianą dla dorosłych); pacjenci o masie ciała od ≥ 3 kg do < 40 kg otrzymywali remdesiwir w dawce 5 mg/kg mc. w dniu 1., a następnie remdesiwir w dawce 2,5 mg/kg mc. raz na dobę przez kolejne dni. Mediana (zakres) okresu ekspozycji na remdesiwir wyniosła 5 (1; 10) dni.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W punkcie początkowym mediana wieku wynosiła 7 lat (zakres: 0,1 do 17 lat); 57% pacjentów było płci żeńskiej; mediana masy ciała wynosiła 24,6 kg (zakres: od 4 kg do 192 kg). Łącznie 19 pacjentów (37%) było otyłych (wartość BMI należna dla wieku ≥ 95. centyla); 7 (58%), 2 (17%), 3 (27%), 3 (27%) i 4 (80%) pacjentów w kohorcie, odpowiednio, 1, 2, 3, 4 i 8. Łącznie w punkcie początkowym 12 pacjentów (23%) było poddawanych inwazyjnej wentylacji mechanicznej (wynik 2 w 7-punktowej skali porządkowej), 18 (34%) było poddawanych nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej lub otrzymywało tlen o dużym przepływie (wynik 3); 10 (19%) otrzymywało tlen o niskim przepływie (wynik 4), a 13 (25%) oddychało tlenem z pomieszczenia (wynik 5). Ogółem mediana (Q1, Q3) czasu trwania objawów oraz hospitalizacji przed podaniem pierwszej dawki remdesiwiru wyniosła odpowiednio 5 (3, 7) dni oraz 1 (1, 3) dzień.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej populacji badania mediana (Q1, Q3) zmiany od punktu początkowego w zakresie statusu klinicznego [ocenianego w 7-stopniowej skali porządkowej od zgonu (wynik 1), do wypisu ze szpitala (wynik 7)], wyniosła +2,0 (1,0; 4,0) punkty w dniu 10. Wśród pacjentów z oceną w skali porządkowej ≤ 5 na początku badania, odsetek pacjentów z poprawą stanu klinicznego w dniu 10. o co najmniej 2 punkty wyniósł 75,0% (39/52); mediana czasu (Q1, Q3) powrotu do zdrowia wyniosła 7 (5, 16) dni. Ogółem 60% pacjentów zostało wypisanych ze szpitala do dnia 10. Większość pacjentów, tzn. 92% (49/53), otrzymywało jednocześnie co najmniej 1 lek inny niż remdesiwir w ramach leczenia COVID-19, w tym leki immunomodulujące i przeciwzapalne. Trzech pacjentów zmarło w czasie trwania badania. Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań remdesiwiru w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne remdesiwiru badano u zdrowych ochotników oraz u pacjentów z COVID-19. Wchłanianie Właściwości farmakokinetyczne remdesiwiru oraz jego głównego krążącego w krwiobiegu metabolitu GS-441524 oceniano u zdrowych dorosłych uczestników. Po dożylnym podaniu remdesiwiru według schematu dawkowania u dorosłych, maksymalne stężenie w osoczu obserwowano pod koniec infuzji, niezależnie od wielkości dawki, a następnie stężenie gwałtownie zmniejszało się z okresem półtrwania wynoszącym około 1 godziny. Maksymalne stężenia GS-441524 w osoczu obserwowano od 1,5 do 2,0 godzin po rozpoczęciu 30-minutowej infuzji. Dystrybucja Remdesiwir wiąże się w około 93% z białkami ludzkiego osocza (dane ex vivo ); z frakcją niezwiązaną w zakresie od 6,4% do 7,4%. Stopień wiązania jest niezależny od stężenia leku w zakresie od 1 do 10 μM; nie stwierdzono nasycenia wiązania remdesiwiru z białkami.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu pojedynczej dawki 150 mg remdesiwiru znakowanego [ 14 C] u osób zdrowych stosunek radioaktywności [ 14 C] w krwi do osocza wynosił około 0,68 po 15 minutach od rozpoczęcia infuzji, zwiększał się z upływem czasu osiągając stosunek 1,0 po 5 godzinach, co wskazuje na zróżnicowaną dystrybucję remdesiwiru oraz jego metabolitów do osocza lub komponentów komórkowych krwi. Metabolizm Remdesiwir jest w znacznym stopniu metabolizowany do farmakologicznie czynnej postaci trójfosforanu analogu nukleozydu GS-443902 (powstającej wewnątrzkomórkowo). Aktywacyjny szlak metaboliczny obejmuje hydrolizę przez esterazy, co prowadzi do wytworzenia metabolitu pośredniego, GS-704277. Karboksyloesteraza 1 i katepsyna A są esterazami odpowiedzialnymi za odpowiednio 80% i 10% metabolizmu remdesiwiru w wątrobie. Rozszczepienie fosforoamidu, po którym następuje fosforylacja, tworzy aktywny trójfosforan, GS-443902.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Defosforylacja wszystkich fosforylowanych metabolitów może prowadzić do powstania metabolitu nukleozydu GS-441524, który sam w sobie nie jest skutecznie ponownie fosforylowany. Decyjanizacja remdesiwiru i (lub) jego metabolitów, a następnie przekształcenie przez rodanazę, prowadzi do powstania anionu tiocyjanianowego. Stwierdzono, że stężenie tiocyjanianu wykryte po podaniu 100 mg i 200 mg remdesiwiru było znacząco niższe od stężenia endogennego w osoczu ludzkim. Eliminacja Po podaniu pojedynczej dawki dożylnej 150 mg remdesiwiru znakowanego [ 14 C], średni całkowity odzysk dawki wyniósł 92%, z czego około 74% i 18% było odzyskane odpowiednio w moczu i kale. Większość dawki remdesiwiru odzyskanej w moczu stanowił GS-441524 (49%), podczas gdy 10% było odzyskane w postaci remdesiwiru. Dane te wskazują, że klirens nerkowy jest głównym szlakiem eliminacji GS-441524. Mediana końcowych okresów półtrwania remdesiwiru i GS-441524 wynosiła odpowiednio 1 i 27 godzin.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka remdesiwiru i jego metabolitów u dorosłych pacjentów z COVID-19 Wartości farmakokinetycznych parametrów ekspozycji na remdesiwir i jego metabolity u dorosłych pacjentów z COVID-19 przedstawiono w tabeli 9. Tabela 9: Parametry PK a remdesiwiru i jego metabolitów (GS-441524 and GS-704277) po wielokrotnym podaniu dożylnym 100 mg remdesiwiru dorosłym z COVID-19

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametry Średniab (95%CI) Remdesiwir GS-441524 GS-704277
Cmax (ng/ml) 2700 (2440; 2990) 143 (135; 152) 198 (180; 218)
AUCtau (ng•h/ml) 1710 (1480; 1980) 2410 (2250; 2580) 392 (348; 442)
Ctau (ng/ml) NW 61,5 (56,5; 66,8) NW

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
CI=przedział ufności; NW=niewykrywalne (24 godziny po podaniu dawki) a. Szacowana farmakokinetyka populacyjna dla 30-minutowej infuzji dożylnej remdesiwiru przez 3 dni (badanie GS-US-540-9012, n=147). b. Szacowane średnie geometryczne Inne szczególne grupy pacjentów Płeć, rasa i wiek Różnice farmakokinetycznych parametrów ekspozycji na remdesiwir w zależności od płci, rasy i wieku oceniano na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej. Płeć i rasa nie miały wpływu na farmakokinetykę remdesiwiru i jego metabolitów (GS-704277 i GS-441524). Farmakokinetyczne parametry ekspozycji na metabolit GS-441524 były nieznacznie zwiększone u hospitalizowanych pacjentów z COVID-19 w wieku ≥ 60 lat; jednakże u tych pacjentów nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru. Ciąża W badaniu CO-US-540-5961 (IMPAACT 2032) średnie parametry ekspozycji (AUC tau , C max oraz C tau ) remdesiwiru oraz jego metabolitów (GS-441524 i GS-704277) były porównywalne pomiędzy kobietami w ciąży oraz kobietami w wieku rozrodczym, które nie były w ciąży.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Populacyjne modele farmakokinetyczne dla remdesiwiru oraz jego krążących metabolitów (GS-704277 oraz GS-441524), opracowane z użyciem zbiorczych danych z badań klinicznych z udziałem zdrowych uczestników i pacjentów dorosłych oraz młodzieży i dzieci z COVID-19, wykorzystano, aby przewidzieć ekspozycje farmakokinetyczne u 50 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od ≥ 28 dni do < 18 lat, o masie ciała ≥ 3 kg (badanie GS-US-540-5823) (tabela 10). Średnie geometryczne ekspozycji (AUC tau , C max oraz C tau ) dla tych pacjentów po podaniu dawek były większe dla remdesiwiru (44% do 147%), GS-441524 (-21% do 25%) oraz GS-704277 (7% do 91%) w porównaniu do obserwowanych u hospitalizowanych dorosłych pacjentów z COVID- 19. Zwiększeń tych nie uznano za istotne klinicznie. Tabela 10: Szacowane parametry farmakokinetyczne a remdesiwiru w osoczu w stanie stacjonarnym u hospitalizowanych pacjentów z grupy dzieci i młodzieży oraz dorosłych z COVID-19, GS-441524 i GS-704277

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametry Średniab Dzieci i młodzież Dorośli pacjenci hospitalizowani(N=277)
Kohorta 1. Kohorta 8. Kohorta 2. Kohorta 3. Kohorta 4.
wiek 12 do<18 lat i masa ciała≥40 kg (N=12) wiek<12 lat i masa ciała≥40 kg (N=5) wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 20 do<40 kg (N=12) wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 12 do<20 kg (N=11) wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 3 do<12 kg (N=10)
Remdesiwir
Cmax (ng/ml) 3910 3920 5680 5530 4900 2650
AUCtau (h•ng/ml) 2470 2280 3500 3910 2930 1590
GS-441524
Cmax (ng/ml) 197 162 181 158 202 170
AUCtau (h•ng/ml) 3460 2640 2870 2400 2770 3060
Ctau (ng/ml) 98,3 76,2 73,8 69,4 78,4 78,4
GS-704277
Cmax (ng/ml) 307 278 423 444 390 233
AUCtau (h•ng/ml) 815 537 754 734 691 501

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
a Parametry PK były symulowane przy użyciu modelowania PopPK, przy czasie trwania infuzji remdesiwiru 0,5 godziny. b Szacowane średnie geometryczne. Hospitalizowani pacjenci z grupy dzieci i młodzieży brali udział w badaniu GS-US-540-5823; pacjenci otrzymywali 200 mg remdesiwiru w dniu 1., a następnie 100 mg remdesiwiru raz na dobę w kolejnych dniach (kohorta 1. i 8.), remdesiwir w dawce 5 mg/kg mc. w dniu 1., a następnie remdesiwir w dawce 2,5 mg/kg mc. raz na dobę w kolejnych dniach (kohorty 2.-4.); łączny czas leczenia wynosił do 10 dni. Hospitalizowani pacjenci dorośli brali udział w badaniu CO-US-540-5844 (randomizowane badanie fazy III prowadzone w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i działania przeciwwirusowego remdesiwiru u pacjentów z ciężką postacią COVID-19); pacjenci otrzymywali 200 mg remdesiwiru w dniu 1., a następnie 100 mg remdesiwiru raz na dobę w kolejnych dniach (łączny czas leczenia wynosił 10 dni).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Farmakokinetykę remdesiwiru oraz jego metabolitów (GS-441524 oraz GS-704277), jak również substancji pomocniczej SBECD oceniano u zdrowych uczestników z łagodnymi (eGFR 60-89 ml/minutę), umiarkowanymi (eGFR 30-59 ml/minutę), ciężkimi (eGFR 15-29 ml/minutę) zaburzeniami czynności nerek lub z ESRD (eGFR < 15 ml/minutę) poddawanych hemodializie lub niepoddawanych hemodializie, po podaniu pojedynczej dawki do 100 mg remdesiwiru (tabela 11) oraz w fazie III badania u pacjentów z COVID-19 i znacznie zmniejszoną czynnością nerek (eGFR < 30 ml/min), otrzymujących remdesiwir w dawce 200 mg w dniu 1., a następnie w dawce 100 mg od dnia 2. do dnia 5 (tabela 12). Na ekspozycję farmakokinetyczną na remdesiwir nie wpływała czynność nerek ani czas podawania remdesiwiru względem zabiegu dializy.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wartości ekspozycji na GS-704277, GS-441524 oraz SBECD były, odpowiednio, 2,8-krotnie, 7,9-krotnie oraz 26-krotnie większe u osób z zaburzeniami czynności nerek niż u osób z prawidłową czynnością nerek, czego nie uznaje się za istotne klinicznie na podstawie dostępnych ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie ma konieczności dostosowania dawki remdesiwiru u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych dializie. Tabela 11: Statystyczne porównanie parametrów farmakokinetycznych po podaniu pojedynczej dawki a remdesiwiru oraz jego metabolitów (GS-441524 i GS-704277) pomiędzy dorosłymi uczestnikami ze zmniejszoną czynnością nerek b (łagodne, umiarkowane, ciężkie zaburzenia czynności nerek oraz ESRD) oraz dorosłych uczestników a z prawidłową czynnością nerek

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Stosunek GLSMc (90%CI) 60-89 mlna minutęN=10 30-59 mlna minutęN=10 15-29 mlna minutęN=10 < 15 ml na minutę
Przed hemodializąN=6 PohemodializieN=6 BrakdializyN=3
Remdesiwir
Cmax (ng/ml) 96,0(70,5; 131) 120(101; 142) 97,1(83,3; 113) 89,1 (67,1; 118) 113(79,4; 160) 93,9(65,4; 135)
AUCinf (h•ng/ml) 99,5(75,3; 132) 122(97,5; 152) 94(83,0; 107) 79,6 (59,0; 108) 108(71,5; 163) 88,9(55,2; 143)
GS-441524
Cmax (ng/ml) 107(90; 126) 144(113; 185) 168(128; 220) 227 (172; 299) 307 (221; 426) 300(263; 342)
AUCinfd (h•ng/ml) 119(97; 147) 202(157; 262) 326(239; 446) 497 (365; 677) 622 (444; 871) 787(649; 953)
GS-704277
Cmax (ng/ml) 225(120; 420) 183(134; 249) 127(96,1; 168) 143 (100; 205) 123(83,6; 180) 176(119; 261)
AUCinf (h•ng/ml) 139(113; 171) 201(148; 273) 178(127; 249) 218 (161; 295) 206 (142; 297) 281(179; 443)

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
CI=przedział ufności; GLSM=geometryczna średnia najmniejszych kwadratów a Wartości ekspozycji oszacowano z wykorzystaniem analizy niekompartmentowej z dedykowanego badania fazy I GS-US-540-9015 dotyczącego zaburzeń czynności nerek; podawano pojedyncze dawki do 100 mg; każdy uczestnik z zaburzeniami czynności nerek miał przypisanego włączonego dorosłego uczestnika z prawidłową czynnością nerek (eGFR ≥90 ml/min/1,73m 2 ), tej samej płci oraz o podobnym wskaźniku masy ciała (BMI (± 20%) oraz wieku (± 10 lat). Uczestnicy ze zmniejszoną czynnością nerek oraz przypisani dorośli uczestnicy z prawidłową czynnością nerek otrzymywali taką samą dawkę remdesiwiru. B eGFR obliczono z wykorzystaniem wzoru modyfikacji diety w chorobach nerek (ang. modification of diet in renal disease , MDRD)oraz podano w ml/min/1,73m 2 .
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
c Stosunek wyliczono dla porównania parametrów PK w grupie testowej (uczestnicy ze zmniejszoną czynnością nerek) względem grupy odniesienia (uczestnicy z prawidłową czynnością nerek). d AUC 0-72h dla pacjentów hemodializowanych Tabela 12: Parametry farmakokinetyczne a remdesiwiru i jego metabolitów (GS-441524 oraz GS-704277) po dożylnym podaniu remdesiwiru (200 mg w dniu 1., następnie 100 mg raz na dobę w dniach 2.-5.) osobom dorosłym z COVID-19 oraz znacząco zmniejszoną czynnością nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m 2 )
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
ParametrŚredniab (centyl, 5., 95.) Remdesiwir GS-441524 GS-704277
Cmax (ng/ml) 3850(1530; 8720) 703(343; 1250) 378(127; 959)
AUCtau (h•ng/ml) 2950(1390; 8370) 15400(7220; 27900) 1540(767; 3880)
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
a Szacowane wartości PK populacyjnej 30-minutowych infuzji remdesiwiru przez 5 dni (badanie GS-US-540-5912, n=90) b Szacowane średnie geometryczne Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka remdesiwiru oraz jego metabolitów (GS-441524 oraz GS-704277) była oceniana u zdrowych uczestników oraz u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B lub C w skali Childa-Pugha) po podaniu pojedynczej dawki remdesiwiru wynoszącej 100 mg. W odniesieniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby średnie wartości ekspozycji (AUC inf , C max ) na remdesiwir oraz GS-704277 były porównywalne do wartości występujących u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i maksymalnie 2,4-krotnie większe u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; jednakże zwiększenia tego nie uznano za klinicznie istotne.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Hospitalizacja Farmakokinetyczne parametry ekspozycji na remdesiwir u hospitalizowanych pacjentów z ciężkim zapaleniem płuc wywołanym przez COVID-19 mieściły się na ogół w zakresie ekspozycji obserwowanej u niehospitalizowanych pacjentów. Stężenia metabolitów GS-704277 i GS-441524 były nieznacznie zwiększone. Interakcje Remdesiwir hamował CYP3A4 w badaniach in vitro (patrz punkt 4.5). W fizjologicznie istotnych stężeniach (stan stacjonarny), remdesiwir lub jego metabolity GS-441524 oraz GS-704277 nie hamowały CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 oraz 2D6 w badaniach in vitro. Remdesiwir nie jest zależnym od czasu inhibitorem enzymów CYP450 w warunkach in vitro . Remdesiwir indukował CYP1A2 oraz potencjalnie CYP3A4, ale nie CYP2B6 w badaniach in vitro (patrz punkt 4.5) . Dane z badań in vitro nie wskazują na klinicznie istotne hamowanie UGT1A3, 1A4, 1A6, 1A9 lub 2B7 przez remdesiwir lub jego metabolity GS-441524 oraz GS-704277.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Remdesiwir, ale nie jego metabolity, hamował UGT1A1 w warunkach in vitro . W odniesieniu do GS-441524 i GS-704277, jedynym enzymem, którego udział w metabolizmie wykryto, był UGT1A3. Remdesiwir hamował OAT3, MATE1, OCT1, OATP1B1 oraz OATP1B3 w badaniach in vitro (patrz punkt 4.5). W fizjologicznie istotnych stężeniach, remdesiwir oraz jego metabolity nie hamowały P-gp i BCRP w badaniach in vitro.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksykologia W następstwie podania dożylnego (powolny bolus) remdesiwiru małpom gatunku rezus oraz szczurom wystąpiło ciężkie działanie toksyczne na nerki po krótkim czasie leczenia. U samców małp gatunku rezus podawanie leku w dawce wynoszącej 5, 10 oraz 20 mg/kg/dobę przez 7 dni powodowało, dla wszystkich wielkości dawki, zwiększenie średniego stężenia azotu mocznikowego oraz zwiększenie średniego stężenia kreatyniny, zanik kanalików nerkowych oraz bazofilię i obecność wałeczków w moczu oraz pozaplanowy zgon jednego zwierzęcia przy dawce wynoszącej 20 mg/kg/dobę. U szczurów podanie dawki wynoszącej > 3 mg/kg/dobę przez okres do 4 tygodni powodowało zmiany wskazujące na uszkodzenie i (lub) zaburzenie czynności nerek. Ekspozycje ogólnoustrojowe (AUC) na główny krążący metabolit remdesiwiru (GS-441524) stanowiły 0,1-krotność (małpy przy dawce 5 mg/kg/dobę) oraz 0,3-krotność (szczury przy dawce 3 mg/kg/dobę) ekspozycji u ludzi po dożylnym podaniu zalecanej dawki dla ludzi (ang.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
recommended human dose , RHD). Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach w celu oceny działania rakotwórczego remdesiwiru. Mutagenność Nie obserwowano działania genotoksycznego remdesiwiru w szeregu testów, w tym w testach działania mutagennego na bakteriach, aberracji chromosomalnych przy użyciu limfocytów z ludzkiej krwi obwodowej i testach mikrojądrowych in vivo u szczurów. Toksyczny wpływ na rozrodczość U samic szczurów obserwowano zmniejszenie liczby ciałek żółtych, liczby miejsc zagnieżdżeń oraz zarodków zdolnych do życia, gdy remdesiwir podawano samicom szczurów dożylnie codziennie w toksycznej dawce ogólnoustrojowej (10 mg/kg) na 14 dni przed kryciem oraz w trakcie poczęcia; wartości ekspozycji na główny krążący metabolit (GS-441524) stanowiły 1,3-krotność ekspozycji u ludzi po zastosowaniu RHD. Przy tej dawce nie stwierdzono żadnego wpływu na zdolności rozrodcze samic (krycie, płodność i poczęcie).
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów i królików, remdesiwir nie wykazywał szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu w przypadku podawania ciężarnym zwierzętom przy ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) na główny krążący metabolit remdesiwiru (GS-441524), która wynosiła maksymalnie 4-krotność ekspozycji u ludzi po zastosowaniu RHD. U szczurów, nie stwierdzono szkodliwego wpływu na rozwój pre- i postnatalny przy ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) na główny krążący metabolit remdesiwiru (GS-441524), która była podobna do ekspozycji u ludzi po zastosowaniu RHD.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sól sodowa eteru sulfobutylowego beta-cyklodekstryny Kwas solny (do dostosowania pH) (E507) Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) (E524) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać ani nie podawać tego produktu leczniczego jednocześnie z innymi produktami leczniczymi w tej samej dedykowanej linii, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki 4 lata Roztwór do infuzji po rekonstytucji i rozcieńczeniu Rozcieńczony roztwór do infuzji remdesiwiru przechowywać do 24 godzin w temperaturze poniżej 25°C lub 48 godzin w lodówce (2°C–8°C). 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z przezroczystego szkła typu I, z zamknięciem z elastomeru oraz aluminiowym zaciskanym wieczkiem z kapslem.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkość opakowania: 1 fiolka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór do infuzji należy przygotować w warunkach aseptycznych i tego samego dnia co podanie. Remdesiwir należy przed podaniem sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych oraz zmiany barwy zawsze, gdy pozwala na to roztwór oraz rodzaj opakowania. W razie stwierdzenia któregokolwiek z powyższych roztwór należy wyrzucić i przygotować nowy. Remdesiwir musi być rozpuszczony w 19 ml jałowej wody do wstrzykiwań oraz rozcieńczony 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań przed podaniem w infuzji dożylnej w czasie od 30 do 120 minut. Przygotowanie roztworu remdesiwiru do infuzji Rozpuszczenie Wyjąć wymaganą liczbę fiolek do jednorazowego użycia z miejsca przechowywania.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku każdej fiolki:  W warunkach aseptycznych rozpuścić remdesiwir proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, dodając do fiolki 19 ml jałowej wody do wstrzykiwań za pomocą strzykawki oraz igły o odpowiednim rozmiarze, igłę wprowadzić na środku korka fiolki. • Wyrzucić fiolkę, jeśli próżnia nie zaciągnie jałowej wody do wstrzykiwań do fiolki.  Do rozpuszczenia remdesiwiru w postaci proszku należy stosować wyłącznie jałową wodę do wstrzykiwań.  Natychmiast potrząsać fiolką przez 30 sekund.  Zawartość fiolki pozostawić na 2 do 3 minut do ustabilizowania. Powinien powstać przezroczysty roztwór.  Jeśli zawartość fiolki nie rozpuściła się całkowicie, ponownie potrząsać fiolką przez 30 sekund i pozostawić zawartość na 2 do 3 minut do ustabilizowania. Powtórzyć tę procedurę, jeśli jest to konieczne, aż zawartość fiolki rozpuści się całkowicie.  Sprawdzić fiolkę, aby upewnić się, że zamknięcie pojemnika nie zostało uszkodzone, a roztwór nie zawiera cząstek stałych.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
 Rozcieńczyć natychmiast po rozpuszczeniu. Rozcieńczenie Należy zachować ostrożność, aby zapobiec nieumyślnemu zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu. Ten produkt nie zawiera żadnego środka konserwującego ani środka bakteriostatycznego, dlatego podczas przygotowywania ostatecznego roztworu do podania parenteralnego należy przestrzegać zasad aseptyki. Zaleca się podanie niezwłocznie po przygotowaniu, o ile jest to możliwe. Pacjenci dorośli oraz dzieci i młodzież (o masie ciała co najmniej 40 kg)  Korzystając z tabeli 13, należy ustalić objętość 0,9% (9 mg/ml) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań do pobrania z worka do infuzji. Tabela 13: Zalecana instrukcja rozcieńczenia – rozpuszczony remdesiwir proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne

Dawka remdesiwiru Objętość worka do infuzji z 0,9% (9 mg/ml)roztworem chlorku sodu, którego należy użyć Objętość do pobrania z workado infuzji z 0,9% (9 mg/ml)roztworem chlorku sodu i wyrzucenia Wymagana objętośćrozpuszczonego remdesiwiru
200 mg(2 fiolki) 250 ml 40 ml 2 × 20 ml
100 ml 40 ml 2 × 20 ml
100 mg(1 fiolka) 250 ml 20 ml 20 ml
100 ml 20 ml 20 ml

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
UWAGA: 100 ml należy zachować dla pacjentów z poważnym ograniczeniem podaży płynów, np. z ARDS lub niewydolnością nerek.  Pobrać i wyrzucić wymaganą objętość 9 mg/ml roztworu chlorku sodu z worka za pomocą strzykawki i igły o odpowiednim rozmiarze, zgodnie z tabelą 13.  Pobrać wymaganą objętość rozpuszczonego remdesiwiru za pomocą strzykawki o odpowiednim rozmiarze zgodnie z tabelą 13. Wyrzucić wszelkie niewykorzystane resztki roztworu, które pozostały w fiolce remdesiwiru.  Przenieść wymaganą objętość rozpuszczonego remdesiwiru do wybranego worka do infuzji.  Delikatnie obrócić worek 20 razy, aby wymieszać roztwór w worku. Nie wstrząsać.  Przygotowany roztwór jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze pokojowej (od 20°C do 25°C) lub 48 godzin w lodówce (2°C do 8°C). Dzieci i młodzież (w wieku co najmniej 4 tygodni oraz o masie ciała od 3 kg do mniej niż 40 kg)  Dalej rozcieńczyć 100 mg/20 ml (5 mg/ml) koncentratu remdesiwiru za pomocą 0,9% roztworu chlorku sodu w celu uzyskania ustalonego stężenia wynoszącego 1,25 mg/ml.
CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
 Całkowita wymagana objętość infuzji roztworu remdesiwiru o stężeniu 1,25 mg/ml jest wyliczana na podstawie zależnych od masy ciała schematów dawkowania dla dzieci i młodzieży wynoszących 5 mg/kg mc. dla dawki nasycającej oraz 2,5 mg/kg mc. dla każdej dawki podtrzymującej.  Do podawania u dzieci i młodzieży należy stosować małe worki do infuzji zawierające 0,9% roztwór chlorku sodu (np. 25, 50 lub 100 ml) lub strzykawkę o odpowiedniej wielkości. Zalecaną dawkę podaje się w infuzji dożylnej, w całkowitej objętości zależnej od dawki, w celu uzyskania docelowego stężenia remdesiwiru wynoszącego 1,25 mg/ml.  Strzykawkę można stosować do podawania objętości < 50 ml. Po zakończeniu infuzji należy przepłukać zestaw co najmniej 30 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Paxlovid 150 mg + 100 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda różowa tabletka powlekana zawiera 150 mg nirmatrelwiru. Każda biała tabletka powlekana zawiera 100 mg rytonawiru. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda różowa tabletka powlekana po 150 mg nirmatrelwiru zawiera 176 mg laktozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Nirmatrelwir Tabletka powlekana (tabletka). Różowe, owalne tabletki o wymiarach około 17,6 mm długości oraz 8,6 mm szerokości, z wytłoczonym napisem „PFE” na jednej stronie i „3CL” na drugiej stronie. Rytonawir Tabletka powlekana (tabletka). Białe lub białawe tabletki w kształcie kapsułki, o wymiarach około 17,1 mm długości i 9,1 mm szerokości, z wytłoczoną literą „H” na jednej stronie i „R9” na drugiej stronie.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Paxlovid jest wskazany do stosowania w leczeniu choroby wywołanej przez koronawirusa 2019 (COVID-19) u pacjentów dorosłych, którzy nie wymagają tlenoterapii, i u których występuje zwiększone ryzyko progresji do ciężkiej postaci COVID-19 (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to 300 mg (dwie tabletki o mocy 150 mg) nirmatrelwiru oraz 100 mg (jedna tabletka o mocy 100 mg) rytonawiru, przyjmowane jednocześnie, doustnie co 12 godzin przez 5 dni. Paxlovid należy podać jak najszybciej po rozpoznaniu COVID-19 i w ciągu 5 dni od wystąpienia objawów. Zaleca się ukończenie pełnego 5-dniowego cyklu leczenia, nawet jeśli pacjent wymaga hospitalizacji z powodu ciężkiego lub bardzo ciężkiego przebiegu COVID-19 po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Paxlovid. Jeśli pacjent pominie dawkę produktu leczniczego Paxlovid i od pominięcia zaplanowanego przyjęcia dawki upłynie nie więcej niż 8 godzin, powinien ją przyjąć jak najszybciej, a następnie kontynuować dawkowanie według dotychczasowego schematu. Jeśli jednak pacjent pominie dawkę i od pominięcia zaplanowanego przyjęcia dawki upłynie więcej niż 8 godzin, wówczas nie należy przyjmować pominiętej dawki, tylko przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od ≥ 60 do < 90 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od ≥ 30 do < 60 ml/min) dawkę produktu leczniczego Paxlovid należy zmniejszyć do 150 mg nirmatrelwiru i 100 mg rytonawiru podawanych co 12 godzin przez 5 dni, w celu uniknięcia nadmiernej ekspozycji (dostosowanie dawki nie zostało klinicznie zbadane). Produktu leczniczego Paxlovid nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [eGFR < 30 ml/min, w tym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie (ang. end-stage renal disease , ESRD)] (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie
Szczególne ostrzeżenie dla pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek Blister zawierający standardową dawkę dobową składa się z dwóch oddzielnych części, z których każda zawiera 2 tabletki nirmatrelwiru i jedną tabletkę rytonawiru. Dlatego pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy ostrzec, że co 12 godzin należy przyjmować tylko jedną tabletkę nirmatrelwiru razem z tabletką rytonawiru. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu leczniczego Paxlovid u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym (klasa A w skali Childa-Pugha) lub umiarkowanym (klasa B w skali Childa-Pugha). Produktu leczniczego Paxlovid nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Jednoczesne stosowanie z leczeniem według schematu zawierającego rytonawir lub kobicystat Nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu leczniczego Paxlovid.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie
Pacjenci, u których rozpoznano zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (ang. human immunodeficiency virus, HIV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (ang. hepatitis C virus, HCV), leczeni według schematu zawierającego rytonawir lub kobicystat, powinni kontynuować stosowane leczenie zgodnie ze wskazaniami. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Paxlovid u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie doustne. Nirmatrelwir musi być podawany jednocześnie z rytonawirem. Nieprawidłowe podawanie nirmatrelwiru z rytonawirem spowoduje, że stężenie nirmatrelwiru w osoczu będzie niewystarczające do osiągnięcia pożądanego działania leczniczego. Paxlovid może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2). Tabletki należy połykać w całości; nie należy ich żuć, łamać ani kruszyć, ponieważ dane nie są obecnie dostępne.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkty lecznicze wymienione poniżej stanowią wskazówkę i nie stanowią wyczerpującej listy wszystkich możliwych produktów leczniczych, które są przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z produktem leczniczym Paxlovid. Produkty lecznicze, których klirens w znacznym stopniu zależy od CYP3A oraz w przypadku których zwiększone stężenia w osoczu mogą prowadzić do ciężkich i (lub) zagrażających życiu reakcji:  Antagonista receptorów α 1 -adrenergicznych: alfuzosyna  Lek przeciwdławicowy: ranolazyna  Leki przeciwarytmiczne: dronedaron, propafenon, chinidyna  Leki przeciwnowotworowe: neratynib, wenetoklaks  Lek przeciw dnie moczanowej: kolchicyna  Leki przeciwhistaminowe: terfenadyna  Leki przeciwpsychotyczne, leki neuroleptyczne: lurazydon, pimozyd, kwetiapina  Leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego: sylodosyna  Leki stosowane w chorobach układu krążenia: eplerenon, iwabradyna  Pochodne alkaloidów sporyszu: dihydroergotamina, ergonowina, ergotamina, metyloergonowina  Leki pobudzające perystaltykę: cyzapryd  Leki immunosupresyjne: woklosporyna  Leki zmniejszające stężenie lipidów we krwi: o Inhibitory reduktazy HMG-CoA: lowastatyna, symwastatyna o Inhibitor mikrosomalnego białka transportującego triglicerydy (MTTP): lomitapid  Leki stosowane w migrenie: eletryptan  Antagoniści receptora mineralokortykoidowego: finerenon  Antagoniści receptorów opioidowych: naloksegol  Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5): awanafil, syldenafil, tadalafil, wardenafil  Leki uspokajające, leki nasenne: klorazepat, diazepam, estazolam, flurazepam, midazolam podawany doustnie, triazolam  Antagoniści receptorów wazopresyny: tolwaptan Produkty lecznicze będące silnymi induktorami CYP3A, w przypadku których znaczne zmniejszenie stężeń nirmatrelwiru i rytonawiru w osoczu może prowadzić do utraty odpowiedzi wirusologicznej i powstania oporności na leczenie:  Antybiotyki: ryfampicyna, ryfapentyna  Leki przeciwnowotworowe: apalutamid  Leki przeciwdrgawkowe: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, prymidon  Modulatory mukowiscydozowego przezbłonowego regulatora przewodnictwa: lumakaftor z iwakaftorem  Produkty ziołowe: ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum perforatum ) Nie można rozpocząć podawania produktu leczniczego Paxlovid bezpośrednio po zakończeniu stosowania induktorów CYP3A4 ze względu na opóźnione działanie ostatnio odstawionego induktora CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przeciwwskazania
Należy rozważyć podejście wielodyscyplinarne (na przykład z udziałem lekarzy i specjalistów farmakologii klinicznej) w celu określenia, kiedy najlepiej jest rozpocząć stosowanie produktu leczniczego Paxlovid, biorąc pod uwagę opóźnione działanie ostatnio odstawionego induktora CYP3A oraz konieczność rozpoczęcia stosowania produktu leczniczego Paxlovid w ciągu 5 dni od wystąpienia objawów.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ryzyko ciężkich działań niepożądanych z powodu interakcji z innymi produktami leczniczymi Postępowanie w przypadku interakcji lekowych u pacjentów z wysokim ryzykiem zachorowania na COVID-19, przyjmujących jednocześnie wiele leków, może być złożone i wymagać dokładnego zrozumienia rodzaju i stopnia interakcji ze wszystkimi jednocześnie stosowanymi lekami. U niektórych pacjentów należy rozważyć wielodyscyplinarne podejście (na przykład z udziałem lekarzy i specjalistów farmakologii klinicznej) w postępowaniu w przypadku interakcji lekowych, zwłaszcza jeśli odstawi się leki stosowane jednocześnie, zmniejszy ich dawkę lub będzie konieczne monitorowanie działań niepożądanych. Wpływ produktu leczniczego Paxlovid na inne produkty lecznicze Rozpoczęcie stosowania produktu leczniczego Paxlovid, który jest inhibitorem izoenzymu CYP3A, u pacjentów otrzymujących produkty lecznicze metabolizowane przez CYP3A albo rozpoczęcie stosowania produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A u pacjentów już otrzymujących produkt leczniczy Paxlovid może zwiększać stężenia w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie produktu leczniczego Paxlovid jednocześnie z inhibitorami kalcyneuryny i inhibitorami mTOR Ze względu na złożoność jednoczesnego stosowania tych produktów, związaną z koniecznością ścisłego i regularnego monitorowania stężenia leku immunosupresyjnego w surowicy i dostosowania dawki leku immunosupresyjnego, zgodnie z najnowszymi wytycznymi, wymagana jest konsultacja z grupą wielodyscyplinarną (np. obejmującą lekarzy, specjalistów w dziedzinie leczenia immunosupresyjnego i (lub) specjalistów w dziedzinie farmakologii klinicznej) (patrz punkt 4.5). Wpływ innych produktów leczniczych na Paxlovid Rozpoczęcie stosowania produktów leczniczych, które hamują lub indukują aktywność izoenzymu CYP3A, może odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie produktu leczniczego Paxlovid. Interakcje te mogą powodować:  klinicznie istotne działania niepożądane, które mogą prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu zdarzeń niepożądanych lub zgonu, spowodowanych zwiększoną ekspozycją na jednocześnie stosowane produkty lecznicze,  klinicznie istotne działania niepożądane spowodowane zwiększoną ekspozycją na Paxlovid,  utratę działania terapeutycznego produktu leczniczego Paxlovid i możliwy rozwój oporności wirusowej.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W tabeli 1 wyszczególniono produkty lecznicze, które są przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z nirmatrelwirem w skojarzeniu z rytonawirem i potencjalnie istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5). Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia produktem leczniczym Paxlovid należy rozważyć możliwość wystąpienia interakcji z innymi produktami leczniczymi; jednocześnie stosowane produkty lecznicze powinny być weryfikowane podczas leczenia produktem leczniczym Paxlovid, a pacjenta należy monitorować, czy nie występują u niego działania niepożądane związane z jednocześnie przyjmowanymi produktami leczniczymi. Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano anafilaksję, reakcje nadwrażliwości oraz ciężkie reakcje skórne (w tym toksyczną nekrolizę naskórka i zespół Stevensa-Johnsona) podczas stosowania produktu leczniczego Paxlovid (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpią podmiotowe i przedmiotowe objawy klinicznie istotnej reakcji nadwrażliwości lub anafilaksji, należy natychmiast odstawić produkt leczniczy Paxlovid i rozpocząć odpowiednie leczenie farmakologiczne i (lub) opiekę wspomagającą. Ciężkie zaburzenia czynności nerek Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym pacjentów z ESRD). Na podstawie danych farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2), stosowanie produktu leczniczego Paxlovid u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może prowadzić do nadmiernej ekspozycji z potencjalną toksycznością. Na tym etapie, oczekując na specjalne badanie, nie można było opracować żadnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki. W związku z tym produktu leczniczego Paxlovid nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (eGFR < 30 ml/min, w tym u pacjentów z ESRD poddawanych hemodializie).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Brak danych farmakokinetycznych i klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W związku z tym produktu leczniczego Paxlovid nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Hepatotoksyczność U pacjentów leczonych rytonawirem występowało zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, kliniczne objawy zapalenie wątroby i żółtaczka. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Paxlovid pacjentom z istniejącymi wcześniej chorobami wątroby, zaburzeniami aktywności enzymów wątrobowych lub zapaleniem wątroby. Podwyższone ciśnienie krwi Podczas leczenia produktem leczniczym Paxlovid u pacjentów zgłaszano przypadki nadciśnienia tętniczego, na ogół nieciężkiego i przemijającego.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie pacjentów w podeszłym wieku, w tym regularne kontrolowanie u nich ciśnienia krwi, gdyż są bardziej narażeni na ciężkie powikłania nadciśnienia tętniczego. Ryzyko rozwoju oporności szczepów HIV-1 Ponieważ nirmatrelwir jest podawany jednocześnie z rytonawirem, u osób z niekontrolowanym lub nierozpoznanym zakażeniem HIV-1 może wystąpić ryzyko rozwoju oporności szczepów HIV-1 na inhibitory proteazy HIV. Substancje pomocnicze Tabletki nirmatrelwiru zawierają laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Każda tabletka nirmatrelwiru i każda tabletka rytonawiru zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na Paxlovid Nirmatrelwir i rytonawir są substratami CYP3A. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Paxlovid i produktów leczniczych indukujących CYP3A może zmniejszać stężenie nirmatrelwiru i rytonawiru w osoczu i osłabiać działanie terapeutyczne produktu leczniczego Paxlovid. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Paxlovid i produktu leczniczego hamującego CYP3A4 może zwiększać stężenie nirmatrelwiru i rytonawiru w osoczu. Wpływ produktu leczniczego Paxlovid na inne produkty lecznicze Produkty lecznicze będące substratami CYP3A4 Paxlovid (nirmatrelwir i rytonawir) jest silnym inhibitorem CYP3A i zwiększa w osoczu stężenia produktów leczniczych metabolizowanych głównie przez CYP3A.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
W związku z tym przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie nirmatrelwiru i rytonawiru z produktami leczniczymi, których klirens w znacznym stopniu zależy od CYP3A oraz których zwiększone stężenia w osoczu prowadzą do ciężkich i (lub) zagrażających życiu zdarzeń niepożądanych (patrz tabela 1). Jednoczesne podawanie innych substratów CYP3A4, które mogą prowadzić do istotnych interakcji (patrz tabela 1), należy rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Produkty lecznicze będące substratami CYP2D6 Badania in vitro wykazały, że rytonawir wykazuje wysokie powinowactwo do kilku izoenzymów cytochromu P450 (CYP) i może hamować utlenianie w następującej kolejności: CYP3A4 > CYP2D6. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Paxlovid i leków będących substratami CYP2D6 może zwiększać stężenie substratów CYP2D6.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Produkty lecznicze będące substratami glikoproteiny P Paxlovid wykazuje również duże powinowactwo do glikoproteiny P (P-gp) i hamuje to białko transportujące, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego leczenia. Należy dokładnie monitorować bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leków; można także odpowiednio zmniejszyć dawkę lub unikać jednoczesnego stosowania. Paxlovid może indukować reakcje sprzęgania z kwasem glukuronowym i utleniania z udziałem izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, zwiększając w ten sposób biotransformację niektórych produktów leczniczych metabolizowanych tymi szlakami, i może spowodować zmniejszenie ogólnoustrojowej ekspozycji na te produkty lecznicze, co może osłabić lub skrócić ich działanie lecznicze. Na podstawie badań in vitro , stwierdzono, że nirmatrelwir może hamować MDR1 i OATP1B1 w stężeniach istotnych klinicznie.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Badania interakcji lekowych przeprowadzone z produktem Paxlovid wskazują, że są one powodowane głównie przez rytonawir. W związku z tym interakcje lekowe rytonawiru dotyczą produktu Paxlovid. Produkty lecznicze wymienione w tabeli 1 nie stanowią wyczerpującej listy wszystkich możliwych produktów leczniczych, które są przeciwwskazane lub mogą wchodzić w interakcje z nirmatrelwirem i rytonawirem.

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
Antagonista receptorów alfa1-adrenergicznych ↑Alfuzosyna Zwiększenie stężenia alfuzosynyw osoczu może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i dlatego jej jednoczesne stosowanie jestprzeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Tamsulosyna Tamsulosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, przy czym oba te enzymy są hamowane przez rytonawir. Należy unikać jednoczesnego jej stosowania z produktem leczniczymPaxlovid.
Pochodne amfetaminy ↑Amfetamina Rytonawir podawany jako lek przeciwretrowirusowy prawdopodobnie hamuje CYP2D6 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia amfetaminy i jej pochodnych. Zaleca się dokładne monitorowanie działań niepożądanych, gdy leki te są podawane jednocześniez produktem leczniczym Paxlovid.
Leki przeciwbólowe ↑Buprenorfina (57%, 77%) Zwiększenie stężeń w osoczu buprenorfiny i jej czynnego metabolitu nie prowadziło do istotnych klinicznie zmian farmakodynamicznychw populacji pacjentów tolerujących opioidy. W związku z tym nie ma konieczności dostosowywania dawki buprenorfiny, gdy oba te produkty sąpodawane jednocześnie.
↑Fentanyl,↑Oksykodon Rytonawir hamuje CYP3A4 i w wyniku tego oczekuje się, że będzie zwiększał stężenie tych opioidowych leków przeciwbólowych w osoczu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Paxlovid, należy rozważyć zmniejszenie dawki tych opioidowych leków przeciwbólowychi ściśle monitorować stan pacjenta pod kątem występowania u niego działań leczniczych i działań niepożądanych (w tym depresji oddechowej). Więcej informacji można znaleźć w ChPLposzczególnych produktów leczniczych.
↓Metadon (36%, 38%) Może być konieczne zwiększenie dawki metadonu podczas jednoczesnego stosowania z rytonawirem podawanym jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne, ze względu na indukcję procesu sprzęgania z kwasemglukuronowym. W zależności od

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
odpowiedzi klinicznej pacjenta naleczenie metadonem należy rozważyć dostosowanie dawki.
↓Morfina Stężenie morfiny może być zmniejszone ze względu na indukcję procesu sprzęgania z kwasem glukuronowym przez podawany jednocześnie rytonawir stosowany jako środek nasilającywłaściwości farmakokinetyczne.
↑Petydyna Jednoczesne podawanie może nasilać lub przedłużać działanie opioidowe. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy rozważyć zmniejszenie dawki petydyny. Należy monitorować pod kątem depresjioddechowej i sedacji.
↓Piroksykam Zmniejszona ekspozycja na piroksykamz powodu indukcji CYP2C9 przez produkt leczniczy Paxlovid.
Lek przeciwdławicowy ↑Ranolazyna Ze względu na hamowanie przez rytonawir CYP3A należy oczekiwać zwiększenia stężenia ranolazyny.Równoczesne podawanie ranolazynyjest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki przeciwarytmiczne ↑Amiodaron,↑Flekainid Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na amiodaron lub flekainid i tym samym związanychz tym działań niepożądanych, nie należy jednocześnie stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarną w celubezpiecznego podania.
↑Digoksyna Ta interakcja może być spowodowana modyfikacją przez rytonawir, stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne, wypływu digoksyny następującego z udziałem glikoproteinyP. Oczekuje się, że stężenie digoksyny zwiększy się. W miarę możliwości należy monitorować stężenie digoksyny oraz bezpieczeństwo jej stosowania i jejskuteczność.
↑Dyzopiramid Rytonawir może zwiększać stężenie dyzopiramidu w osoczu, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca. Należy zachowaćostrożność i, jeśli to możliwe, zaleca się

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
monitorowanie stężenia leczniczegodyzopiramidu.
↑Dronedaron,↑Propafenon,↑Chinidyna Podawanie w skojarzeniu z rytonawirem prawdopodobnie spowoduje zwiększenie stężeń dronedaronu, propafenonu oraz chinidyny w osoczui dlatego jest przeciwwskazane (patrzpunkt 4.3).
Lek przeciwastmatyczny ↓Teofilina (43%, 32%) Może być konieczne zwiększenie dawki teofiliny podczas jednoczesnego podawania z rytonawirem, ze względuna indukcję CYP1A2.
Leki przeciwnowotworowe ↑Abemacyklib Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania CYP3A4 przez rytonawir.Należy unikać jednoczesnego podawania abemacyklibu i produktu leczniczego Paxlovid. Jeśli uważa się, że takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy zapoznać sięz zaleceniami dotyczącymi dostosowania dawki w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla abemacyklibu. Należy monitorować działania niepożądane związane zestosowaniem abemacyklibu.
↑Afatynib Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania aktywności białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP) i silnego hamowania glikoproteiny P przez rytonawir. Stopień zwiększenia wartości AUC i Cmax zależy od czasu podania rytonawiru. Należy zachować ostrożność podczas podawania afatynibu w skojarzeniuz produktem leczniczym Paxlovid (należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla afatynibu). Należy monitorować działania niepożądane związane ze stosowaniemafatynibu.
↑Apalutamid Apalutamid jest umiarkowanym do silnego induktorem CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na nirmatrelwir i rytonawir, i może spowodować utratę odpowiedzi wirusologicznej. Ponadto stężenia apalutamidu w surowicy mogą byćzwiększone podczas jednoczesnego

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
podawania z rytonawirem, prowadząc do potencjalnie ciężkich działań niepożądanych, w tym drgawek.Jednoczesne stosowanie produktuleczniczego Paxlovid z apalutamidem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Cerytynib Stężenie cerytynibu w surowicy może być zwiększone w wyniku hamowania CYP3A i glikoproteiny P przez rytonawir. Należy zachować ostrożność podczas podawania cerytynibuw skojarzeniu z produktem leczniczym Paxlovid. Należy zapoznać sięz zaleceniami dotyczącymi dostosowania dawki w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla cerytynibu. Należy monitorować działania niepożądane związane ze stosowaniemcerytynibu.
↑Dazatynib,↑Nilotynib,↑Winblastyna,↑Winkrystyna Gdy leki te podawane są w skojarzeniu z rytonawirem, ich stężenia w surowicy mogą się zwiększyć, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowaniadziałań niepożądanych.
↑Enkorafenib,↑Iwozydenib Stężenie enkorafenibu lub iwozydenibu w surowicy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawaniaz rytonawirem, co może zwiększać ryzyko toksyczności, w tym ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT. Należy unikać jednoczesnego podawania enkorafenibu lub iwozydenibu. Jeśli uważa się, że korzyści przewyższają ryzyko i konieczne jest zastosowanie rytonawiru, pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątembezpieczeństwa.
↑Fostamatynib Jednoczesne podawanie fostamatynibu z rytonawirem może zwiększać ekspozycję na metabolit fostamatynibu R406, powodując zależne od dawki działania niepożądane, takie jak hepatotoksyczność, neutropenia, nadciśnienie tętnicze lub biegunka.W przypadku wystąpienia takich działań należy zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi zmniejszenia dawkifostamatynibu zawartymi

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
w Charakterystyce ProduktuLeczniczego dla fostamatynibu.
↑Ibrutynib Stężenia ibrutynibu w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania CYP3A przez rytonawir, co powoduje zwiększone ryzyko toksyczności, w tym ryzyko zespołu rozpadu guza. Należy unikać podawania ibrutynibu w skojarzeniu z rytonawirem. Jeżeli uważa się, że korzyści przewyższają ryzykoi konieczne jest zastosowanie rytonawiru, dawkę ibrutynibu należy zmniejszyć do 140 mg i dokładnie monitorować pacjenta w celu wykryciatoksyczności.
↑Neratynib Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania CYP3A4 przez rytonawir.Jednoczesne stosowanie neratynibuz produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane ze względu na ciężkie i (lub) zagrażające życiu reakcje, w tymhepatotoksyczność (patrz punkt 4.3).
↑Wenetoklaks Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania CYP3A przez rytonawir, co powoduje zwiększone ryzyko zespołu rozpadu guza w momencie rozpoczynania podawania dawki i podczas fazy stopniowego zwiększania dawkii dlatego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego dla wenetoklaksu). U pacjentów, którzy ukończyli fazę stopniowego zwiększania dawki i przyjmują stałą dawkę dobową wenetoklaksu, dawkę wenetoklaksu należy zmniejszyć o co najmniej 75%, jeśli jest stosowany jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A (instrukcje dotyczące dawkowania, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego dlawenetoklaksu).
Leki przeciwzakrzepowe ↑Apiksaban Skojarzone stosowanie inhibitorów glikoproteiny P i silnych inhibitorów CYP3A4 powoduje zwiększenie stężenia apiksabanu we krwi i zwiększa ryzyko krwawienia. Zaleceniadotyczące dawkowania w przypadku

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
jednoczesnego stosowania apiksabanu z produktem leczniczym Paxlovid zależą od dawki apiksabanu. Więcej informacji można znaleźć w ChPLdotyczącej apiksabanu.
↑Dabigatran (94%, 133%)* Oczekuje się, że jednoczesne podawanie produktu leczniczego Paxlovid zwiększy stężenie dabigatranu, co spowoduje zwiększone ryzyko krwawienia. Należy zmniejszyć dawkę dabigatranu lub unikać jednoczesnego stosowania. W celu uzyskania dalszych informacji należy zapoznać się z ChPLdotyczącą dabigatranu.
↑Rywaroksaban (153%,53%) Hamowanie CYP3A i glikoproteiny P prowadzi do zwiększenia stężeniaw osoczu i działania farmakodynamicznego rywaroksabanu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień. W związku z tym nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Paxlovid u pacjentówotrzymujących rywaroksaban.
Warfaryna↑↓S-Warfaryna (9%, 9%),↓↔R-Warfaryna (33%) Podczas jednoczesnego stosowania z rytonawirem indukcja CYP1A2i CYP2C9 prowadzi do zmniejszenia stężenia R-warfaryny, natomiast stwierdzone działanie farmakokinetyczne na S-warfarynę jest niewielkie. Zmniejszone stężenie R- warfaryny może prowadzić do zmniejszenia działania przeciwzakrzepowego i dlatego zaleca się monitorowanie parametrów krzepliwości podczas jednoczesnegopodawania warfaryny z rytonawirem.
Leki przeciwdrgawkowe Karbamazepina*, Fenobarbital, Fenytoina, Prymidon Karbamazepina zmniejsza AUC i Cmax nirmatrelwiru odpowiednio o 55%i 43%. Fenobarbital, fenytoinai prymidon są silnymi induktorami CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na nirmatrelwir i rytonawir, i potencjalnej utraty odpowiedzi wirusologicznej.Jednoczesne stosowanie karbamazepiny, fenobarbitalu, fenytoiny i prymidonuz produktem leczniczym Paxlovid jestprzeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Klonazepam Podczas jednoczesnego stosowaniaz produktem leczniczym Paxlovid może

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
być konieczne zmniejszenie dawkiklonazepamu i zaleca się monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.
↓Dywalproeks, Lamotrygina Rytonawir podawany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne indukuje reakcję utleniania przez CYP2C9 oraz sprzęgania z kwasem glukuronowym, w wyniku czego oczekuje się, że zmniejszy stężenia leków przeciwdrgawkowych w osoczu. Zaleca się dokładne monitorowanie stężeńw surowicy lub działania leczniczego,gdy leki te są podawane jednocześnie z rytonawirem.
Leki przeciwkortykosteroidowe ↑Ketokonazol (3,4-krotnie, 55%) Rytonawir hamuje metabolizm ketokonazolu, w którym pośredniczy CYP3A. Ze względu na zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego oraz wątroby, należy rozważyć zmniejszenie dawki ketokonazolu podczas jednoczesnegostosowania z rytonawirem.
Leki przeciwdepresyjne ↑Amitryptylina, Fluoksetyna, Imipramina, Nortryptylina, Paroksetyna, Sertralina Rytonawir podawany jako lek przeciwretrowirusowy prawdopodobnie hamuje CYP2D6 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia imipraminy, amitryptyliny, nortryptyliny, fluoksetyny, paroksetyny lub sertraliny. Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy leki te są podawane jednocześniez rytonawirem stosowanym w dawkach wywołujących działanieprzeciwretrowirusowe.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej ↑Kolchicyna Oczekuje się, że stężenia kolchicyny mogą się zwiększyć podczas jednoczesnego stosowaniaz rytonawirem. U pacjentów leczonych kolchicyną i rytonawirem zgłaszano występowanie interakcji zagrażających życiu i powodujących zgon (hamowanie CYP3A4 i glikoproteiny P).Jednoczesne stosowanie kolchicynyz produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki stosowane w leczeniu wirusowego zapaleniawątroby typu C ↑Glekaprewirz pibrentaswirem Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowaniaglikoproteiny P, BCRP i OATP1B przez

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
rytonawir. Jednoczesne stosowanie glekaprewiru z pibrentaswiremi produktem leczniczym Paxlovid nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko zwiększenia aktywności AlAT w związku ze zwiększoną ekspozycją naglekaprewir.
↑ Sofosbuwirz welpataswiremi woksylaprewirem Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowania OATP1B przez rytonawir. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania sofosbuwiru z welpataswiremi woksylaprewirem oraz produktu leczniczego Paxlovid. Więcej informacji można znaleźć w ChPL dotyczącej sofosbuwiru z welpataswiremi woksylaprewirem.
Leki przeciwhistaminowe ↑Feksofenadyna Rytonawir, podawany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne, może modyfikować wypływ feksofenadyny, następującyz udziałem glikoproteiny P, powodujączwiększenie stężenia feksofenadyny.
↑Loratadyna Rytonawir stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne hamuje CYP3A i dlatego oczekuje się, że zwiększystężenie loratadyny w osoczu. Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy loratadyna jest podawana jednocześniez rytonawirem.
↑Terfenadyna Zwiększenie stężenia terfenadynyw osoczu. W wyniku tego zwiększenie ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca wywołanych przez ten leki dlatego jednoczesne stosowaniez produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV ↑Biktegrawirz ↔emtrycytabiną i ↑tenofowirem Rytonawir może znacząco zwiększać stężenie biktegrawiru w osoczu przez hamowanie CYP3A. Oczekuje się, że rytonawir będzie zwiększał wchłanianie alafenamidu tenofowiru przez hamowanie glikoproteiny P i tym samym zwiększał ogólnoustrojowestężenie tenofowiru.
↑Efawirenz (21%) Podczas jednoczesnego podawania efawirenzu z rytonawirem obserwowanowiększą częstość występowania działań

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
niepożądanych (np. zawroty głowy, nudności, parestezje) i nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych (zwiększona aktywność enzymówwątrobowych).
↑Marawirok (161%, 28%) Rytonawir zwiększa stężenie marawiroku w surowicy w wyniku hamowania izoenzymu CYP3A.Marawirok można podawaćz rytonawirem w celu zwiększenia ekspozycji na marawirok. Więcej informacji można znaleźćw Charakterystyce Produktu Leczniczego dla marawiroku.
↓Raltegrawir (16%, 1%) Jednoczesne stosowanie rytonawirui raltegrawiru powoduje niewielkie zmniejszenie stężenia raltegrawiru.
↓Zydowudyna (25%, nie ustalono) Rytonawir może indukować sprzęganie zydowudyny z kwasem glukuronowym, powodując niewielkie zmniejszenie stężenia zydowudyny. Zmiana dawkinie jest konieczna.
Leki przeciwzakaźne ↓Atowakwon Rytonawir podawany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne indukuje sprzęganie z kwasem glukuronowym, i dlatego oczekuje się, że będzie zmniejszać stężenie atowakwonu w osoczu.Podczas jednoczesnego stosowania atowakwonu z rytonawirem zaleca się uważne monitorowanie stężeńw surowicy lub działania leczniczego.
↑Bedakilina Nie przeprowadzono badania interakcji wyłącznie z rytonawirem. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem bedakiliny należy unikać jednoczesnego podawania. Jeśli korzyści przewyższają ryzyko, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania bedakiliny z rytonawirem. Zaleca się częstsze wykonywanie badań EKG oraz oznaczanie aktywności aminotransferaz (patrz Charakterystyka ProduktuLeczniczego dla bedakiliny).
↑Klarytromycyna (77%,31%),↓14-OH klarytromycyna (metabolit 100%, 99%) Ze względu na wysoki indeks terapeutyczny klarytromycyny nie ma konieczności zmniejszania dawkiu pacjentów z prawidłową czynnościąnerek. Nie należy podawać

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
klarytromycyny w dawkach większych niż 1 g na dobę w skojarzeniuz rytonawirem stosowanym jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne. U pacjentówz zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki klarytromycyny: u pacjentówz klirensem kreatyniny od 30 do60 ml/min dawkę należy zmniejszyć o 50% (patrz punkt 4.2. informacje dotyczące pacjentów z ciężkimizaburzeniami czynności nerek).
Delamanid Nie przeprowadzono badania interakcji wyłącznie z rytonawirem.W przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników badaniu interakcji delamanidu w dawce 100 mg dwa razy na dobę i lopinawiruz rytonawirem w dawce 400/100 mg dwa razy na dobę przez 14 dni, ekspozycja na metabolit delamanidu DM-6705 była zwiększona o 30%. Ze względu na ryzyko wydłużenia QTc związane z DM-6705, jeśli jednoczesne podawanie delamanidu i rytonawiru uważa się za konieczne, zaleca się bardzo częste monitorowanie EKG przez cały okres leczenia produktem leczniczym Paxlovid (patrz punkt 4.4 oraz Charakterystyka ProduktuLeczniczego dla delamanidu).
↑Erytromycyna,↑Itrakonazol* Itrakonazol zwiększa AUC i Cmax nirmatrelwiru odpowiednio o 39% i 19%. Rytonawir stosowany jako środek nasilający właściwościfarmakokinetyczne hamuje CYP3A4 i dlatego oczekuje się, że będzie zwiększał stężenie itrakonazolui erytromycyny w osoczu. Zaleca się dokładne monitorowanie działania leczniczego i działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny lub itrakonazolui rytonawiru.
↑Kwas fusydowy (podawany ogólnoustrojowo) Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na kwas fusydowy (podawany ogólnoustrojowo) i tym samym związanych z tym działańniepożądanych, nie należy jednocześnie

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarnąw celu bezpiecznego podania.
↑Ryfabutyna (4-krotnie, 2,5-krotnie),↑Metabolit25-O-deacetyloryfabutyny (38-krotnie, 16-krotnie) Ze względu na znaczne zwiększenie wartości AUC ryfabutyny, może być wskazane zmniejszenie dawki ryfabutyny do 150 mg 3 razyw tygodniu w przypadku jednoczesnego podawania z rytonawirem jako środkiem nasilającym właściwościfarmakokinetyczne.
Ryfampicyna, Ryfapentyna Ryfampicyna i ryfapentyna są silnymi induktorami CYP3A4, dlatego mogą prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na nirmatrelwir i rytonawir, potencjalnej utraty odpowiedzi wirusologicznej oraz możliwej oporności. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny lub ryfapentyny z produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane (patrzpunkt 4.3).
Sulfametoksazol z trimetoprimem Nie ma konieczności zmiany dawki sulfametoksazolu podawanegoz trimetoprimem w przypadkujednoczesnego leczenia rytonawirem.
↓Worykonazol (39%, 24%) Należy unikać jednoczesnego podawania worykonazolu i rytonawiru stosowanego jako środka nasilającego właściwości farmakokinetyczne, chyba że ocena stosunku korzyści do ryzyka uzasadnia słuszność zastosowaniaworykonazolu.
Leki przeciwpsychotyczne ↑Klozapina Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na klozapinę i związanych z tym działańniepożądanych, nie należy jednocześnie stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarnąw celu bezpiecznego podania.
↑Haloperydol,↑Rysperydon,↑Tiorydazyna Rytonawir hamuje prawdopodobnie CYP2D6 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia haloperydolu, rysperydonu i tiorydazyny. Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy leki te są stosowane jednocześniez rytonawirem w dawkach o działaniuprzeciwretrowirusowym.

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
↑Lurazydon Ze względu na hamowanie przez rytonawir izoenzymu CYP3A należy oczekiwać zwiększenia stężenia lurazydonu. Jednoczesne stosowanie z lurazydonem jest przeciwwskazane(patrz punkt 4.3).
↑Pimozyd Jednoczesne stosowanie z rytonawirem spowoduje prawdopodobnie zwiększenie stężenia pimozyduw osoczu i dlatego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Kwetiapina Ze względu na hamowanie przez rytonawir izoenzymu CYP3A należy oczekiwać zwiększenia stężenia kwetiapiny. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Paxlovidz kwetiapiną jest przeciwwskazane, ponieważ może zwiększyć się działanietoksyczne kwetiapiny (patrz punkt 4.3).
Lek stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego ↑Sylodosyna Jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane ze względu na możliwość niedociśnieniaortostatycznego (patrz punkt 4.3).
Agonista receptorów β2- adrenergicznych (długo działający) ↑Salmeterol Rytonawir hamuje CYP3A4 i dlatego oczekuje się znacznego zwiększenia stężenia salmeterolu w osoczu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym wydłużenia odstępu QT, kołatania serca i tachykardii zatokowej związanych ze stosowaniem salmeterolu. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania tego leku zproduktem leczniczym Paxlovid.
Antagoniści kanału wapniowego ↑Amlodypina,↑Diltiazem,↑Felodypina,↑Nikardypina,↑Nifedypina↑Werapamil Rytonawir podawany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne lub jako lek przeciwretrowirusowy hamuje CYP3A4 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia antagonistów kanału wapniowego w osoczu. Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy amlodypina, diltiazem, felodypina, nikardypina, nifedypina lub werapamil są podawane jednocześniez rytonawirem.

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
↑Lerkanidypina Należy unikać jednoczesnegopodawania lerkanidypiny i produktu leczniczego Paxlovid.
Leki stosowanew chorobach układu krążenia ↑Aliskiren Należy unikać jednoczesnego stosowania z produktem leczniczym Paxlovid.
↑Cilostazol Zaleca się dostosowanie dawki cilostazolu. Więcej informacji można znaleźć w ChPL dotyczącej cilostazolu.
Klopidogrel Jednoczesne stosowanie z klopidogrelem może zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu klopidogrelu. Należy unikać jednoczesnego stosowania z produktemleczniczym Paxlovid.
↑Eplerenon Jednoczesne podawanie z eplerenonem jest przeciwwskazane ze względu naryzyko hiperkaliemii (patrz punkt 4.3).
↑Iwabradyna Jednoczesne podawanie z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii lub zaburzeńprzewodzenia (patrz punkt 4.3).
↑Tikagrelor Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na tikagrelor i związanych z tym działańniepożądanych, nie należy jednocześnie stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarnąw celu bezpiecznego podania.
Modulatory mukowiscydozowego przezbłonowego regulatora przewodnictwa ↑Eleksakaftor z tezakaftorem i iwakaftorem,↑Iwakaftor,↑Tezakaftor z iwakaftorem W przypadku jednoczesnego stosowania z produktem leczniczym Paxlovid należy zmniejszyć dawkę. Więcej informacji można znaleźć w ChPLposzczególnych produktów leczniczych.
Lumakaftor z iwakaftorem Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na potencjalną utratę odpowiedzi wirusologicznej i możliwą oporność(patrz punkt 4.3).
Inhibitorydipeptydylopeptydazy 4 (DPP4) ↑Saksagliptyna Zaleca się dostosowanie dawkisaksagliptyny. Więcej informacji można znaleźć w ChPL saksagliptyny.
Antagoniści endoteliny ↑Bozentan Jednoczesne stosowanie bozentanui rytonawiru może zwiększać w stanie stacjonarnym stężenie maksymalnebozentanu (Cmax) i AUC.
↑Riocyguat Stężenia w surowicy mogą być zwiększone w wyniku hamowaniaCYP3A i glikoproteiny P przez

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
rytonawir. Nie zaleca się jednoczesnego podawania riocyguatu z produktem leczniczym Paxlovid (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczegodla riocyguatu).
Pochodne alkaloidów sporyszu ↑Dihydroergotamina,↑Ergonowina,↑Ergotamina,↑Metyloergonowina Jednoczesne stosowanie z rytonawirem spowoduje prawdopodobnie zwiększenie stężenia pochodnych alkaloidów sporyszu w osoczu i dlategojest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Lek pobudzający perystaltykę ↑Cyzapryd Zwiększone stężenie cyzapryduw osoczu. W wyniku tego zwiększenie ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca wywołanych przez ten leki dlatego jednoczesne stosowaniez produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Produkty ziołowe Ziele dziurawca zwyczajnego Jednoczesne stosowanie produktów ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) z produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia stężeń nirmatrelwiru i rytonawiru w osoczu oraz zmniejszenie ich działaniaklinicznego (patrz punkt 4.3).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA ↑Atorwastatyna, Fluwastatyna, Lowastatyna, Prawastatyna, Rozuwastatyna, Symwastatyna Oczekuje się, że stężenia w osoczu inhibitorów reduktazy HMG-CoA, takich jak lowastatyna i symwastatyna, których metabolizm w znacznym stopniu zależy od CYP3A, istotnie zwiększą się podczas jednoczesnego podawania z rytonawirem stosowanym jako lek przeciwretrowirusowy lub jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne. Ponieważ zwiększenie stężeń lowastatynyi symwastatyny może zwiększać skłonność do miopatii, w tym rabdomiolizy, podawanie tych produktów leczniczych w skojarzeniu z rytonawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Metabolizm atorwastatyny w mniejszym stopniu zależy od CYP3A. Chociaż eliminacja rozuwastatyny nie zależy od CYP3A, zgłaszano przypadki zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę podczas jednoczesnego podawaniaz rytonawirem. Mechanizm tej interakcji

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
nie jest jasny, ale może być wynikiem hamowania nośnika. W przypadku jednoczesnego podawaniaz rytonawirem stosowanym jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne lub jako lek przeciwretrowirusowy, należy podawać najmniejsze możliwe dawki atorwastatyny lub rozuwastatyny.Metabolizm prawastatynyi fluwastatyny nie zależy od izoenzymu CYP3A i dlatego nie oczekuje się interakcji z rytonawirem. Jeśli wskazane jest leczenie inhibitorem reduktazy HMG-CoA, zaleca się stosowanieprawastatyny lub fluwastatyny.
Hormonalne środki antykoncepcyjne ↓Etynyloestradiol (40%,32%) Ze względu na zmniejszenie stężenia etynyloestradiolu należy rozważyć zastosowanie mechanicznych (barierowych) metod antykoncepcji lub innych, niehormonalnych metod antykoncepcji podczas jednoczesnego podawania rytonawiru stosowanego jako lek przeciwretrowirusowy lub jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne. Rytonawir prawdopodobnie zmieni profil krwawienia macicznego i zmniejszy skuteczność środków antykoncepcyjnych zawierającychestradiol.
Leki immunosupresyjne ↑Woklosporyna Jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrej i (lub) przewlekłejnefrotoksyczności (patrz punkt 4.3).
Leki immunosupresyjne Inhibitory kalcyneuryny:↑Cyklosporyna,↑TakrolimusInhibitory mTOR:↑Ewerolimus,↑Syrolimus Rytonawir stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne hamuje CYP3A4 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia cyklosporyny, ewerolimusu, syrolimusu lub takrolimusu w osoczu. Jednoczesne podawanie należy rozważyć wyłącznie przy ścisłymi regularnym monitorowaniu stężenia leku immunosupresyjnego w surowicy w celu zmniejszenia dawki leku immunosupresyjnego, zgodniez najnowszymi wytycznymi, oraz aby uniknąć nadmiernej ekspozycjii późniejszego nasilenia ciężkich działań

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
niepożądanych leku immunosupresyjnego. Ważne jest, aby ścisłe i regularne monitorowanie było prowadzone nie tylko podczas jednoczesnego podawania z produktem leczniczym Paxlovid, ale również po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Paxlovid. Zgodniez ogólnymi zaleceniami dotyczącymi interakcji lekowych, wymagana jest konsultacja z grupą wielodyscyplinarną, aby poradzić sobie ze złożonością jednoczesnego podawania tych leków(patrz punkt 4.4).
Inhibitory kinazy janusowej (JAK) ↑Tofacytynib Zaleca się dostosowanie dawkitofacytynibu. Więcej informacji można znaleźć w ChPL tofacytynibu.
↑Upadacytynib Zalecenia dotyczące dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania upadacytynibu i produktu leczniczego Paxlovid zależą od wskazania do stosowania upadacytynibu. Więcej informacji można znaleźć w ChPLupadacytynibu.
Leki zmniejszające stężenie lipidów we krwi ↑Lomitapid Inhibitory izoenzymu CYP3A4 zwiększają ekspozycję na lomitapid,a silne inhibitory zwiększają ekspozycję około 27-krotnie. Ze względu na hamowanie przez rytonawir izoenzymu CYP3A należy oczekiwać zwiększenia stężenia lomitapidu. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Paxlovid z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczegodla lomitapidu) (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze stosowane w leczeniu migreny ↑Eletryptan Podanie eletryptanu w ciągu co najmniej 72 godzin od podania produktu leczniczego Paxlovid jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zdarzeń sercowo-naczyniowychi mózgowo-naczyniowych (patrzpunkt 4.3).
↑Rimegepant Należy unikać jednoczesnego stosowania z produktem leczniczymPaxlovid.

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
Antagoniści receptora mineralokortykoidowego ↑Finerenon Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na możliwość ciężkich działańniepożądanych, w tym hiperkaliemii,niedociśnienia tętniczego i hiponatremii (patrz punkt 4.3).
Antagoniści receptorów muskarynowych ↑Daryfenacyna Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na daryfenacynę i związanych z tym działań niepożądanych, nie należy jednocześnie stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarnąw celu bezpiecznego podania.
↑Solifenacyna Biorąc pod uwagę ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na solifenacynę i związanych z tym działań niepożądanych, nie należy jednocześnie stosować tych produktów leczniczych, chyba że jest możliwe uzyskanie konsultacji z grupą wielodyscyplinarnąw celu bezpiecznego podania..
Leki przeciwpsychotyczne ↑Arypiprazol,↑Brekspiprazol,↑Kariprazyna Zaleca się dostosowanie dawkowania arypiprazolu, brekspiprazolui kariprazyny. Więcej informacji można znaleźć w ChPL poszczególnych produktów leczniczych.
Antagoniści receptorów opioidowych ↑Naloksegol Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia leków opioidowych (patrzpunkt 4.3).
Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) ↑Awanafil (13-krotnie, 2,4-krotnie),↑Syldenafil (11-krotnie, 4-krotnie),↑Tadalafil (124%, ),↑Wardenafil (49-krotnie, 13-krotnie) Jednoczesne stosowanie awanafilu, syldenafilu, tadalafilu i wardenafiluz produktem leczniczym Paxlovid jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki uspokajające, leki nasenne ↑Alprazolam (2,5-krotnie,) Po rozpoczęciu stosowania rytonawiru metabolizm alprazolamu jest zahamowany. Należy zachować ostrożność podczas pierwszych kilku dni podawania alprazolamuw skojarzeniu z rytonawirem stosowanym jako lek przeciwretrowirusowy lub środek nasilający właściwości farmakokinetyczne, zanim nastąpiindukcja metabolizmu alprazolamu.

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
↑Buspiron Rytonawir podawany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne lub jako lek przeciwretrowirusowy hamuje CYP3A i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenie buspironu w osoczu. Podczas jednoczesnego podawania buspironuz rytonawirem zaleca się dokładne monitorowanie działania leczniczegoi działań niepożądanych.
↑Klorazepat,↑Diazepam,↑Estazolam,↑Flurazepam, Podawanie w skojarzeniu z rytonawirem spowoduje prawdopodobnie zwiększenie stężeń klorazepatu, diazepamu, estazolamu i flurazepamuw osoczu i dlatego jestprzeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Midazolam podawany doustnie (1330%, 268%)*i midazolam podawany pozajelitowo Midazolam jest w znacznym stopniu metabolizowany przez izoenzym CYP3A4. Podawanie w skojarzeniuz produktem leczniczym Paxlovid może spowodować znaczne zwiększenie stężenia midazolamu. Oczekuje się, że stężenia midazolamu w osoczu będą znacznie wyższe, gdy midazolam jest podawany doustnie. Dlatego jednoczesne podawanie produktu leczniczego Paxlovid i midazolamu podawanego doustnie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3),a podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Paxlovidi midazolamu podawanego pozajelitowo należy zachować ostrożność. Dane dotyczące jednoczesnego stosowania midazolamu podawanego pozajelitowo z innymi inhibitorami proteazy wskazują na możliwość 3- do 4- krotnego zwiększenia stężenia midazolamu w osoczu. Jeśli produkt leczniczy Paxlovid stosuje sięw skojarzeniu z midazolamem podawanym pozajelitowo, leczenie należy prowadzić na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) lub w podobnych warunkach umożliwiających dokładne monitorowanie stanu klinicznegoi wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznegow przypadku depresji oddechowej

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
i (lub) przedłużonej sedacji. Dostosowywanie dawki midazolamu należy rozważać zwłaszczaw przypadku, gdy podaje się więcej niżjedną dawkę midazolamu.
↑Triazolam (> 20-krotnie, 87%) Podawanie w skojarzeniu z rytonawirem spowoduje prawdopodobnie zwiększenie stężenia triazolamuw osoczu i dlatego jestprzeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Lek nasenny ↑Zolpidem (28%, 22%) Zolpidem i rytonawir można podawać w skojarzeniu, dokładnie kontrolując, czy działanie uspokajające nie jestnadmiernie nasilone.
Leki stosowane w leczeniu uzależnienia od nikotyny ↓Bupropion (22%, 21%) Bupropion jest metabolizowany głównie z udziałem izoenzymu CYP2B6.Oczekuje się zmniejszenia stężenia bupropionu podczas jednoczesnego stosowania bupropionu i wielokrotnych dawek rytonawiru. Uważa się, że taki skutek wynika z indukcji metabolizmu bupropionu. Ponieważ jednak wykazano również, że rytonawir hamuje CYP2B6 w warunkach in vitro, nie należy stosować większej dawki bupropionu niż zalecana. W przeciwieństwie do długotrwałego podawania rytonawiru, po krótkim okresie podawania małych dawek rytonawiru (200 mg dwa razy na dobę przez 2 dni), nie wystąpiły istotne interakcje z bupropionem, co wskazuje, że zmniejszanie się stężeń bupropionu może wystąpić kilka dni po rozpoczęciujednoczesnego podawania rytonawiru.
Steroidy Budezonid,Wziewny, do wstrzykiwań lub donosowy flutykazonu propionian,Triamcynolon U pacjentów, którzy otrzymywali rytonawir i wziewnie lub donosowo flutykazonu propionian zgłaszano przypadki występowania ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów, w tym zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy (stwierdzono zmniejszenie stężenia kortyzoluw osoczu o 86%). Podobne działanie może również wystąpić w przypadku stosowania innych kortykosteroidów metabolizowanych z udziałem izoenzymu CYP3A, np. budezonidui triamcynolonu. W związku z tym niezaleca się jednoczesnego stosowania

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje

Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
rytonawiru jako leku przeciwretrowirusowego lub jako środka nasilającego właściwości farmakokinetyczne i tych glikokortykosteroidów, chyba że potencjalne korzyści z leczenia przewyższają ryzyko ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów. Należy rozważyć zmniejszenie dawki glikokortykosteroidu, uważnie monitorując jego działanie miejscowe i ogólnoustrojowe lub przejść na stosowanie glikokokortykosteroidu, który nie jest substratem dla CYP3A4 (np. beklometazon). Ponadto w przypadku odstawiania glikokortykosteroidów może być konieczne stopniowe zmniejszaniedawki przez dłuższy czas.
↑Deksametazon Rytonawir stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne lub jako lek przeciwretrowirusowy hamuje CYP3A i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia deksametazonu w osoczu.Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy deksametazon podawany jestjednocześnie z rytonawirem.
↑Prednizolon (28%, 9%) Zaleca się dokładne monitorowanie działań leczniczych i niepożądanych, gdy prednizolon podawany jest jednocześnie z rytonawirem. AUC metabolitu prednizolonu zwiększyło się odpowiednio o 37% i 28% po 4 i 14dniach podawania rytonawiru.
Terapia zastępcza hormonami tarczycy Lewotyroksyna Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki wskazujące na możliwe interakcje między produktami zawierającymi rytonawira lewotyroksyną. U pacjentów leczonych lewotyroksyną należy monitorować stężenie tyreotropiny (TSH) co najmniej przez pierwszy miesiąc po rozpoczęciu i (lub)zakończeniu leczenia rytonawirem.
Antagonista receptorów wazopresyny ↑Tolwaptan Jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Grupa farmakoterapeu- tyczna Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax) Uzasadnienie kliniczne
odwodnienia, hipowolemii ihiperkaliemii (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Skróty: AlAT = aminotransferaza alaninowa; AUC = pole pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu * Wyniki badań interakcji lekowych przeprowadzonych z produktem leczniczym Paxlovid.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Paxlovid u kobiet w okresie ciąży, w związku z tym nie można określić, czy stosowanie tego produktu leczniczego wiąże się ze szkodliwym wpływem na rozwój płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia produktem leczniczym Paxlovid i w celu zachowania ostrożności przez 7 dni po zakończeniu leczenia tym produktem leczniczym. Stosowanie rytonawiru może zmniejszać skuteczność złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Pacjentkom stosującym złożone hormonalne środki antykoncepcyjne należy zalecić stosowanie innej skutecznej metody antykoncepcji lub dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas leczenia produktem leczniczym Paxlovid oraz do jednego cyklu miesiączkowego po zaprzestaniu leczenia produktem leczniczym Paxlovid (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Paxlovid u kobiet w okresie ciąży. Wyniki badań na zwierzętach, oceniających wpływ stosowania nirmatrelwiru, wykazały toksyczność rozwojową u królików (zmniejszoną masę ciała płodu), ale nie u szczurów (patrz punkt 5.3). U dużej liczby kobiet narażonych na działanie rytonawiru w okresie ciąży nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania wad wrodzonych w porównaniu do częstości stwierdzonych w populacyjnych systemach nadzorujących występowanie wrodzonych wad rozwojowych. Badania dotyczące rytonawiru prowadzone na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy Paxlovid nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących antykoncepcji, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia produktem leczniczym Paxlovid.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Paxlovid u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy nirmatrelwir jest obecny w mleku ludzkim bądź zwierzęcym, ani czy wywiera jakikolwiek wpływ na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią lub na laktację. Ograniczone opublikowane dane wskazują, że rytonawir przenika do mleka ludzkiego. Brak danych dotyczących wpływu rytonawiru na noworodki/dzieci karmione piersią lub na laktację. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia produktem leczniczym Paxlovid i w celu zachowania ostrożności przez 7 dni po zakończeniu leczenia tym produktem należy przerwać karmienie piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Paxlovid (nirmatrelwir i rytonawir) lub rytonawiru w monoterapii na płodność u ludzi. Zarówno nirmatrelwir, jak i rytonawir badane oddzielnie, nie wpływały na płodność u szczurów (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oczekuje się, że Paxlovid nie będzie miał wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania Najczęstszymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi podczas stosowania produktu leczniczego Paxlovid (nirmatrelwir 300 mg + rytonawir 100 mg) były: zaburzenia smaku (4,6%), biegunka (3,0%), ból głowy (1,2%) i wymioty (1,2%). Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Profil bezpieczeństwa tego produktu oparty jest na działaniach niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych oraz raportowanych w zgłoszeniach spontanicznych. Działania niepożądane wymieniono w Tabeli 2 według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania określone są w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2. Działania niepożądane związane ze stosowaniem produktu leczniczego Paxlovid

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Kategoria częstości występowania Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwość
Rzadko Anafilaksja
Zaburzenia układu nerwowego Często Zaburzenia smaku, ból głowy
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Często Biegunka, wymioty, nudności
Niezbyt często Ból brzucha
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Wysypka*
Rzadko Toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, świąd*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Ból mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko Złe samopoczucie

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
* Te działania niepożądane są również objawami reakcji nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Postępowanie w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Paxlovid powinno polegać na ogólnym leczeniu podtrzymującym, w tym monitorowaniu czynności życiowych i obserwacji stanu klinicznego pacjenta. Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Paxlovid.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego; inhibitory proteazy, kod ATC: J05AE30 Mechanizm działania Nirmatrelwir jest peptydomimetycznym inhibitorem głównej proteazy (Mpro) wirusa SARS-CoV-2, określanej również jako proteaza 3CLpro (ang. 3C-like protease ) lub proteaza nsp5. Hamowanie proteazy Mpro wirusa SARS-CoV-2 uniemożliwia przetwarzanie prekursorów poliproteinowych, co zapobiega replikacji wirusa. Mechanizm działania rytonawiru polega na hamowaniu metabolizmu nirmatrelwiru, w którym pośredniczy CYP3A, zapewniając w ten sposób zwiększone stężenie nirmatrelwiru w osoczu. Aktywność przeciwwirusowa Nirmatrelwir wykazywał aktywność przeciwwirusową wobec zakażenia wirusem SARS-CoV-2 zróżnicowanych prawidłowych ludzkich komórek nabłonka oskrzelowego, pierwotnych ludzkich linii komórkowych nabłonka pęcherzyków płucnych (wartość EC 50 wynosząca 61,8 nM, a wartość EC 90 wynosząca 181 nM) po 3 dniach od ekspozycji na lek.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Aktywność przeciwwirusową nirmatrelwiru wobec podwariantów Omicron BA.2, BA.2.12.1, BA.4, BA.4.6, BA.5, BF.7 (P252L+F294L), BF.7 (T243I), BQ.1.11, BQ.1 oraz XBB.1.5 oceniano w komórkach Vero E6-TMPRSS2 w obecności inhibitora P-gp. Mediana wartości EC 50 nirmatrelwiru względem podwariantów Omicron wyniosła 83 nM (zakres: 39 – 146 nM), odzwierciedlając ≤ 1,5-krotne zmiany wartości EC 50 w porównaniu z izolatem USA-WA1/2020. Ponadto aktywność przeciwwirusową nirmatrelwiru względem wariantów Alpha, Beta, Gamma, Delta, Lambda, Mu i Omicron BA.1 wirusa SARS-CoV 2 oceniono w komórkach Vero E6 P-gp knockout . Mediana wartości EC 50 nirmatrelwiru wyniosła 25 nM (zakres: 16 – 141 nM). Wariant Beta był najmniej wrażliwym testowanym wariantem — wykazywał 3,7-krotne zmiany wartości EC 50 w porównaniu z izolatem USA-WA1/2020. W przypadku pozostałych wariantów zmiany wartości EC 50 wynosiły ≤ 1,1-krotności w porównaniu z izolatem USA-WA1/2020.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na leki przeciwwirusowe w hodowlach komórkowych i oznaczeniach biochemicznych Pozostałości proteazy M pro wirusa SARS-CoV-2 potencjalnie związane z opornością na nirmatrelwir zostały zidentyfikowane przy użyciu różnych metod, w tym selekcji oporności wirusa SARS-CoV-2, badania rekombinowanych wirusów SARS-CoV-2 z substytucjami proteazy M pro oraz oznaczeń biochemicznych z zastosowaniem rekombinowanej proteazy M pro wirusa SARS-CoV-2, zawierającej substytucje aminokwasów. W tabeli 3 przedstawiono substytucje proteazy M pro oraz kombinacje substytucji proteazy M pro , które zaobserwowano w wirusie SARS-CoV-2 z opornością na nirmatrelwir, wytworzoną w hodowli komórkowej. Poszczególne substytucje proteazy M pro zamieszczono w tabeli niezależnie od tego, czy występowały pojedynczo, czy w połączeniu z innymi substytucjami proteazy M pro .
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Należy zauważyć, że substytucje M pro S301P i T304I nakładają się na pozycje P6 i P3 miejsca cięcia NSP5/NSP6 znajdującego się na końcu C proteazy M pro . Substytucje w innych miejscach cięcia proteazy M pro nie były związane z opornością na nirmatrelwir w hodowli komórkowej. Znaczenie kliniczne tych substytucji jest nieznane. Tabela 3: Substytucje aminokwasów proteazy M pro wirusa SARS-CoV-2 wywołane przez nirmatrelwir w hodowli komórkowej (przy > 5-krotnej zmianie wartości EC 50 ) S144A (2,2-5,3), E166V (25-288), P252L (5,9), T304I (1,4-5,5), T21I+S144A (9,4), T21I+E166V (83), T21I+T304I (3,0-7,9), L50F+E166V (34-175), L50F+T304I (5,9), F140L+A173V (10,1), A173V+T304I (20,2), T21+L50F+A193P+S301P (28,8), T21I+S144A+T304I (27,8), T21I+C160F+A173V+V186A+T304I (28,5), T21I+A173V+T304I (15), L50F+F140L+L167F+T304I (54,7) Większość zidentyfikowanych pojedynczych oraz niektórych podwójnych substytucji aminokwasów proteazy M pro , które zmniejszały wrażliwość wirusa SARS-CoV-2 na nirmatrelwir, powodowała < 5- krotne przesunięcie wartości EC 50 w porównaniu z wirusem SARS-CoV-2 typu dzikiego.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Uogólniając, potrójne i niektóre podwójne substytucje aminokwasów proteazy M pro prowadziły do > 5-krotnych zmian wartości EC 50 w stosunku do wirusa SARS-CoV-2 typu dzikiego. Znaczenie kliniczne tych substytucji wymaga dalszego poznania. Efekt z odbicia (nawrót wiremii) Zarówno w podgrupie pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Paxlovid, jak i w podgrupie z placebo w badaniu EPIC-HR, w 10. i (lub) 14. dniu obserwowano efekt z odbicia po zakończeniu leczenia, który objawiał się nawrotem wirusowego RNA w błonie śluzowej nosa, niezależnie od objawów COVID-19. Nawrót wiremii w badaniu EPIC-HR występował zarówno u uczestników badania leczonych produktem leczniczym Paxlovid, jak i u uczestników nieleczonych (otrzymujących placebo), jednakże z większą liczbową częstością występowania przypadki te obserwowano w grupie otrzymującej produkt leczniczy Paxlovid (6,3% w porównaniu z 4,2%).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nawrót wiremii i objawów choroby COVID-19 nie był powiązany z progresją do ciężkiego przebiegu choroby, w tym hospitalizacją, zgonem lub wytworzeniem się oporności. Skuteczność kliniczna Skuteczność produktu leczniczego Paxlovid określono na podstawie danych pochodzących z analizy okresowej i uzupełniającej analizy końcowej przeprowadzonej podczas randomizowanego badania fazy II/III EPIC-HR, prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, z udziałem niehospitalizowanych osób dorosłych z potwierdzonym laboratoryjnie objawowym zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Osoby kwalifikujące się do udziału w tym badaniu były w wieku 18 lat i powyżej, i występował u nich co najmniej jeden z następujących czynników ryzyka progresji do ciężkiej postaci choroby: cukrzyca, nadwaga (BMI > 25 kg/m 2 ), przewlekła choroba płuc (w tym astma), przewlekła choroba nerek, palenie tytoniu, choroba immunosupresyjna lub leczenie immunosupresyjne, choroba układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, zaburzenia neurorozwojowe, czynny nowotwór, zależność od medycznych rozwiązań technologicznych albo, niezależnie od chorób współistniejących w wywiadzie, wiek 60 lat i powyżej.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono uczestników, u których od momentu wystąpienia objawów COVID-19 upłynęło ≤ 5 dni. Z badania wykluczono osoby, które wcześniej przebyły COVID-19 oraz osoby zaszczepione. Uczestników randomizowano (w stosunku 1:1) do grupy otrzymującej produkt leczniczy Paxlovid (nirmatrelwir w dawce 300 mg w skojarzeniu z rytonawirem w dawce 100 mg) albo do grupy otrzymującej placebo w postaci doustnej, podawane co 12 godzin przez 5 dni. Pierwszorzędowym punktem końcowym w ocenie skuteczności był odsetek uczestników, którzy wymagali hospitalizacji w związku z COVID-19 lub u których wystąpił zgon z dowolnej przyczyny do 28. dnia włącznie. Analizę przeprowadzono w populacji poddanej zmodyfikowanej analizie zgodnej z intencją leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT) [u wszystkich uczestników leczenie zostało rozpoczęte w ciągu ≤ 3 dni od wystąpienia objawów i żaden z nich na początku badania nie przyjmował ani nie spodziewano się, że będzie przyjmował terapeutyczne przeciwciało monoklonalne (ang.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
monoclonal antibody , mAb) stosowane w leczeniu COVID-19], populacji poddanej zmodyfikowanej analizie zgodnej z intencją leczenia (mITT1) (u wszystkich uczestników leczenie zostało rozpoczęte w ciągu ≤ 5 dni od wystąpienia objawów i żaden z nich na początku badania nie przyjmował ani nie spodziewano się, że będzie przyjmował terapeutyczne mAb stosowane w leczeniu COVID-19) oraz w populacji poddanej zmodyfikowanej analizie zgodnej z intencją leczenia (mITT2) (u wszystkich uczestników leczenie zostało rozpoczęte w ciągu ≤ 5 dni od wystąpienia objawów). Łącznie 2113 uczestników zrandomizowano do grupy leczonej produktem leczniczym Paxlovid lub do grupy przyjmującej placebo. Na początku badania średni wiek wynosił 45 lat; przy czym 12% uczestników było w wieku 65 lat i starszych (3% było w wieku 75 lat i starszych); 51% stanowili mężczyźni, 71% było rasy białej, 4% stanowili uczestnicy rasy czarnej lub Afroamerykanie, 15% stanowili Azjaci, a 41% Latynosi; u 67% uczestników upłynęło ≤ 3 dni od wystąpienia objawów przed rozpoczęciem leczenia w ramach badania; u 80% uczestników BMI wynosił ≥ 25 kg/m 2 (u 36% wskaźnik BMI wynosił ≥ 30 kg/m 2 ); u 11% uczestników występowała cukrzyca; mniej niż 1% badanej populacji miało niedobory odporności; u 49% uczestników uzyskano wynik ujemny w teście serologicznym na początku badania a u 49% uzyskano wynik dodatni w teście serologicznym.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średnie (SD) wyjściowe miano wirusa wynosiło 4,71 log 10 kopii/ml (2,89); u 27% uczestników wyjściowe miano wirusa wynosiło > 10^7 (kopii/ml); 6,0% uczestników w okresie randomizacji zostało poddanych lub spodziewano się, że zostanie poddanych leczeniu terapeutycznym mAb, stosowanym w leczeniu COVID-19. Uczestników tych wykluczono z analiz mITT i mITT1. Dominującym wariantem SARS-CoV-2 w obu ramionach leczenia była Delta (99%), głównie klad 21J. Wyjściowa charakterystyka demograficzna i charakterystyka choroby były zrównoważone między grupą leczoną produktem leczniczym Paxlovid a grupą otrzymującą placebo. Pierwszorzędowy punkt końcowy w ocenie skuteczności określono na podstawie zaplanowanej analizy okresowej obejmującej 754 uczestników w populacji poddanej analizie mITT. Szacowane zmniejszenie ryzyka wyniosło -6,5% przy nieskorygowanym 95% CI (-9,3%; -3,7%) i 95% CI (-10,92%; -2,09%) przy dostosowaniu do wielokrotności.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość p w teście dwustronnym wyniosła <0,0001 przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 0,002. W tabeli 4 przedstawiono wyniki dotyczące pierwszorzędowego punktu końcowego w populacji poddanej analizie mITT1 dla pełnego zestawu danych po zakończeniu badania. Tabela 4. Wyniki dotyczące skuteczności u niehospitalizowanych osób dorosłych z rozpoznaniem COVID-19, u których leczenie produktem leczniczym Paxlovid rozpoczęto w ciągu 5 dni od wystąpienia objawów i którzy na początku badania nie przyjmowali mAb stosowanego w leczeniu COVID-19 (populacja poddawana analizie mITT1 b )

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Paxlovid(N = 977) Placebo(N = 989)
Pacjenci, którzy wymagali hospitalizacji lub u których wystąpił zgon z dowolnej przyczyny do 28.dnia włącznie w związku z występowaniem COVID-19
n (%)Zmniejszenie w stosunku do placeboa (95% CI), % 9 (0,9%)-5,64 (-7,31; -3,97) 64 (6,5%)
Wartość p < 0,0001
Śmiertelność z dowolnej przyczyny do 28.dnia włącznie, % 0 12 (1,2%)

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skróty: CI = przedział ufności (ang. confidence interval ); COVID-19 = choroba wywołana przez koronawirusa 2019; mAb = przeciwciało monoklonalne; mITT1 = populacja poddawana zmodyfikowanej analizie zgodnej z intencją leczenia 1 (wszyscy uczestnicy losowo przydzieleni do leczenia, którzy przyjęli co najmniej 1 dawkę badanego leku i odbyli co najmniej 1 wizytę od rozpoczęcia badania do dnia 28. i którzy na początku badania nie otrzymali ani nie oczekiwano, że mają otrzymać, terapeutyczne mAb stosowane w leczeniu COVID-19 oraz, u których leczenie rozpoczęto w okresie ≤ 5 dni od wystąpienia objawów COVID-19) a. Szacowany łączny odsetek uczestników, którzy wymagali hospitalizacji lub u których wystąpił zgon do 28. dnia włącznie, obliczono dla każdej grupy leczonej w ramach badania z zastosowaniem metody Kaplana-Meiera, przy czym uczestnicy, którzy nie wymagali hospitalizacji i u których nie wystąpił zgon do 28. dnia włącznie, byli oceniani w momencie zakończenia badania. b.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące populacji objętej analizą zostały zaktualizowane po usunięciu danych dla 133 uczestników w wyniku analizy post-hoc ze względów jakościowych zgodnie z Dobrą Praktyką Kliniczną ( ang. Good Clinical Practice , GCP). Szacowane zmniejszenie ryzyka wyniosło -6,1% przy 95% CI (-8,2%; -4,1%) u uczestników, którzy otrzymali lek w ciągu 3 dni od wystąpienia objawów i -4,6% przy 95% CI (-7,4%; -1,8%) w podgrupie uczestników poddanej analizie mITT1, którzy otrzymali lek > 3 dni od wystąpienia objawów. Wyniki uzyskane w populacjach poddanych końcowym analizom mITT oraz mITT2 pokrywały się. W populacji poddanej analizie mITT uwzględniono łącznie 1318 uczestników. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych wyniosła 5/671 (0,75%) w grupie leczonej produktem leczniczym Paxlovid i 44/647 (6,80%) w grupie otrzymującej placebo. Tabela 5: Progresja COVID-19 (hospitalizacja lub zgon) do 28.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dnia u pacjentów z objawami choroby i zwiększonym ryzykiem progresji do ciężkiej postaci choroby; populacja objęta analizą mITT1

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Paxlovid 300 mg/100 mg Placebo
Liczba pacjentów N = 977 N = 989
Ujemny wynik badania serologicznego n = 475 n = 497
Pacjenci wymagający hospitalizacji lub u których 8 (1,7%) 56 (11,3%)
doszło do zgonua (%)
Szacunkowy odsetek w okresie 28 dni [95% CI], % 1,72 (0,86; 3,40) 11,50 (8,97; 14,68)
Szacunkowe zmniejszenie względem placebo [95% -9,79 (-12,86; -6,72)
CI]
Dodatni wynik badania serologicznego n = 490 n = 479
Pacjenci wymagający hospitalizacji lub u których 1 (0,2%) 8 (1,7%)
doszło do zgonua (%)
Szacunkowy odsetek w okresie 28 dni [95% CI], % 0,20 (0,03; 1,44) 1,68 (0,84; 3,33)
Szacunkowe zmniejszenie względem placebo [95% -1,5 (-2,70; -0,25)
CI]

CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skróty: CI – przedział ufności; COVID-19 = choroba wywołana przez koronawirusa 2019, mITT1 – populacja poddawana zmodyfikowanej analizie zgodnej z intencją leczenia 1 (wszyscy uczestnicy losowo przydzieleni do udziału w badaniu, którzy przyjęli co najmniej 1 dawkę badanego leku i którzy na wizycie początkowej nie otrzymali ani nie oczekiwano, że mają otrzymać terapeutyczne przeciwciało monoklonalne stosowane w leczeniu COVID-19 oraz, u których leczenie rozpoczęto w okresie ≤ 5 dni od wystąpienia objawów COVID-19). Dodatni wynik badania serologicznego zdefiniowano jako dodatni wynik immunologicznego testu serologicznego swoistego dla przeciwciał gospodarza przeciwko białku S lub białku N wirusa. Różnicę między odsetkami w 2 grupach terapeutycznych oraz jej 95% przedział ufności przedstawiono na podstawie przybliżenia normalnego rozkładu danych. a. Hospitalizacja związana z COVID-19 lub zgon z dowolnej przyczyny.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki dotyczące skuteczności w mITT1 były zgodne we wszystkich podgrupach uczestników, w tym niezależnie od wieku (≥ 65 lat) i BMI (BMI > 25 i BMI > 30) oraz cukrzycy. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Paxlovid w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu COVID-19 (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem oceniano w badaniach z udziałem zdrowych uczestników oraz uczestników z łagodnym do umiarkowanego przebiegiem COVID-19. Rytonawir jest podawany z nirmatrelwirem jako lek nasilający właściwości farmakokinetyczne, co skutkuje wyższymi stężeniami ogólnoustrojowymi i dłuższym okresem półtrwania nirmatrelwiru. Po podaniu wielokrotnym nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem w dawkach wynoszących 75 mg + 100 mg, 250 mg + 100 mg oraz 500 mg + 100 mg dwa razy na dobę zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej w stanie stacjonarnym wydaje się być mniejsze niż proporcjonalne do dawki. Po podawaniu wielokrotnym przez okres 10 dni stan stacjonarny uzyskano w 2. dniu, przy czym zaobserwowano około 2-krotną kumulację. Ekspozycje ogólnoustrojowe w 5. dniu były podobne do ekspozycji uzyskanych w 10. dniu we wszystkich zakresach dawek.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Po podaniu doustnym nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem w pojedynczej dawce 300 mg + 100 mg, średnia geometryczna C max oraz AUC inf nirmatrelwiru w stanie stacjonarnym wynosiły odpowiednio 2,21 µg/ml i 23,01 µg • h/ml. Mediana czasu do C max (T max ) wynosiła 3,00 godziny. Średni (arytmetyczny) okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosił 6,1 godziny. Po podaniu doustnym nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem w pojedynczej dawce 300 mg + 100 mg, wartości średniej geometrycznej C max i AUC inf rytonawiru wynosiły odpowiednio 0,36 μg/ml i 3,60 μg • h/ml. Mediana czasu do C max (T max ) wynosiła 3,98 godziny. Średni (arytmetyczny) okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosił 6,1 godziny. Wpływ pokarmu na wchłanianie po podaniu doustnym Podawanie z posiłkiem o wysokiej zawartości tłuszczu zwiększało ekspozycję na nirmatrelwir (zwiększenie średniej wartości C max o około 61% i zwiększenie średniej wartości AUC last o 20%) w stosunku do podawania na czczo nirmatrelwiru 300 mg (2 × 150 mg) i rytonawiru 100 mg, w postaci tabletek.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Nirmatrelwir wiąże się z białkami ludzkiego osocza w około 69%. Rytonawir wiąże się z białkami ludzkiego osocza w około 98–99%. Metabolizm Wyniki badań in vitro , w których oceniano nirmatrelwir bez jednoczesnego stosowania rytonawiru sugerują, że nirmatrelwir jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 (CYP) 3A4. Jednak podawanie nirmatrelwiru z rytonawirem hamuje metabolizm nirmatrelwiru. Nirmatrelwir w postaci niezmienionej był jedyną obserwowaną cząsteczką związaną z produktem leczniczym w osoczu. Nieznaczną ilość metabolitów powstających w wyniku utleniania obserwowano w kale i w moczu. W badaniach in vitro z zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej wykazano, że CYP3A jest główną izoformą biorącą udział w metabolizmie rytonawiru, chociaż w tworzeniu metabolitu M-2, powstającego w wyniku utleniania, bierze również udział izoenzym CYP2D6.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Główną drogą eliminacji nirmatrelwiru, gdy był podawany z rytonawirem, było wydalanie produktu leczniczego w postaci niezmienionej przez nerki. Około 49,6% i 35,3% podanej dawki nirmatrelwiru wynoszącej 300 mg wykryto odpowiednio w moczu i w kale. Nirmatrelwir był dominującą cząsteczką związaną z lekiem w wydalinach, z niewielkimi ilościami metabolitów powstających w reakcjach hydrolizy. Nirmatrelwir w postaci niezmienionej był jedyną możliwą do oznaczenia ilościowego cząsteczką związaną z lekiem w osoczu. Badania z użyciem znakowanego radioizotopem rytonawiru u ludzi wykazały, że rytonawir jest eliminowany głównie przez wątrobę i drogi żółciowe; około 86% radioaktywności wykryto w kale, z czego część prawdopodobnie pochodzi z niewchłoniętego rytonawiru. Szczególne grupy pacjentów Wiek i płeć Nie oceniano farmakokinetyki nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem w zależności od wieku i płci.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Grupy rasowe lub etniczne Ekspozycja ogólnoustrojowa u uczestników pochodzących z Japonii była liczbowo mniejsza, ale nie różniła się w sposób istotny klinicznie od ekspozycji u uczestników z krajów zachodnich. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek W porównaniu ze zdrowymi osobami bez zaburzeń czynności nerek z grupy kontrolnej, u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek wartości C max i AUC nirmatrelwiru były odpowiednio o 30% i 24% większe, u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek — o 38% i 87% większe, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek — o 48% i 204% większe. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie zaobserwowano znaczących różnic we właściwościach farmakokinetycznych nirmatrelwiru u uczestników z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby w porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej bez zaburzeń czynności wątroby.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Skorygowany stosunek średniej geometrycznej (90% CI) wartości AUC inf i C max nirmatrelwiru, porównujący umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (badanie) z prawidłową czynnością wątroby (wartości referencyjne), wynosił odpowiednio 98,78% (70,65%; 138,12%) i 101,96% (74,20%, 140,11%). Nie badano stosowania nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Badania interakcji przeprowadzone z zastosowaniem nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem Izoenzym CYP3A4 odgrywał główną rolę w procesach metabolizmu tlenowego nirmatrelwiru, gdy nirmatrelwir był testowany osobno w mikrosomach wątroby ludzkiej. Rytonawir jest inhibitorem CYP3A i zwiększa stężenie w osoczu nirmatrelwiru i innych leków metabolizowanych głównie przez CYP3A. Pomimo jego skojarzonego stosowania z rytonawirem, który nasila jego właściwości farmakokinetyczne, silne inhibitory i induktory mogą zmienić farmakokinetykę nirmatrelwiru.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nirmatrelwir nie hamuje w sposób odwracalny CYP2B6, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2C8 ani CYP1A2 w warunkach in vitro , w stężeniach istotnych klinicznie. Wyniki badań in vitro wykazały, że nirmatrelwir może być induktorem CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8 i CYP2C9. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane. Na podstawie danych z badań in vitro nirmatrelwir ma niski potencjał hamowania BCRP, MATE1, MATE2K, OAT1, OAT3, OATP1B3, OCT1 i OCT2. Istnieje możliwość, że nirmatrelwir hamuje MDR1i OATP1B1 w stężeniach istotnych klinicznie. (inhibitora CYP3A) i karbamazepiny (induktora CYP3A). Stosunek test/odniesienie skorygowanych średnich geometrycznych dla AUC inf i C max nirmatrelwiru wynosił odpowiednio 44,50% i 56,82% po jednoczesnym podaniu nirmatrelwiru 300 mg i rytonawiru 100 mg z wielokrotnymi doustnymi dawkami karbamazepiny.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stosunek test/odniesienie skorygowanych średnich geometrycznych dla AUC tau i C max nirmatrelwiru wynosił odpowiednio 138,82% i 118,57%, gdy nirmatrelwir i rytonawir podawano jednocześnie z wielokrotnymi dawkami itrakonazolu, w porównaniu ze stosowaniem tylko nirmatrelwiru z rytonawirem. Wpływ nirmatrelwiru i rytonawiru na inne leki oceniano z zastosowaniem midazolamu (substratu CYP3A) i dabigatranu (substratu P-gp). Stosunek test/odniesienie skorygowanych średnich geometrycznych dla AUC inf i C max midazolamu wynosił odpowiednio 1430,02% i 368,33%, gdy midazolam był podawany jednocześnie z wielokrotnymi dawkami nirmatrelwiru i rytonawiru w porównaniu z midazolamem w monoterapii. Stosunek test/odniesienie skorygowanych średnich geometrycznych dla AUCi nf i C max dabigatranu wynosił odpowiednio 194,47% i 233,06% po podaniu dabigatranu z wielokrotnymi dawkami nirmatrelwiru i rytonawiru, w porównaniu z dabigatranem w monoterapii.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono nieklinicznych badań bezpieczeństwa stosowania nirmatrelwiru w skojarzeniu z rytonawirem. Nirmatrelwir Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie wykazały ryzyka związanego ze stosowaniem nirmatrelwiru. Nie obserwowano działań niepożądanych w badaniach wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów. W badaniu na ciężarnych królikach wykazano niekorzystne zmniejszenie masy ciała płodów, któremu nie towarzyszył istotny toksyczny wpływa na matki. Oszacowano, że u królików ogólnoustrojowa ekspozycja na lek (AUC 24 ) podawany w maksymalnej dawce bez niepożądanego wpływu na masę ciała płodu była około 3 razy większa niż ekspozycja u ludzi po podaniu zalecanej dawki leczniczej produktu leczniczego Paxlovid. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości nirmatrelwiru.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rytonawir W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym rytonawiru prowadzonych na zwierzętach, określono jako główne narządy docelowe wątrobę, siatkówkę, tarczycę i nerki. Zmiany w wątrobie obejmowały komórki wątrobowe, drogi żółciowe i układ fagocytarny jednocześnie występowało zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Przerost nabłonka barwnikowego siatkówki i zwyrodnienie siatkówki stwierdzono we wszystkich badaniach z rytonawirem na gryzoniach, ale nie znaleziono tych zmian u psów. Wyniki badań ultrastrukturalnych sugerują, że zmiany w siatkówce mogą być wtórne do fosfolipidozy. Jednakże badania kliniczne nie dostarczyły dowodów na występowanie wywołanych przez produkt leczniczy zmian w narządzie wzroku u ludzi. Wszystkie zmiany w obrębie tarczycy ustępowały po odstawieniu rytonawiru. Badania kliniczne u ludzi nie wykazały klinicznie istotnych zmian w badaniach czynności tarczycy.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów zaobserwowano zmiany w nerkach, w tym zwyrodnienie kanalików nerkowych, przewlekłe zapalenie i białkomocz. Uważa się, że zmiany te można przypisać samoistnej chorobie swoistej dla gatunku. Ponadto w badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie nieprawidłowości dotyczących nerek. Badania genotoksyczności nie wykazały ryzyka związanego ze stosowaniem rytonawiru. Długotrwałe badania dotyczące działania rakotwórczego rytonawiru prowadzone na myszach i szczurach wykazały działanie rakotwórcze swoiste dla tych gatunków, uważane za nieistotne dla rozwój potomstwa (obumieranie zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów i opóźnienie kostnienia oraz zmiany dotyczące narządów trzewnych, w tym opóźnione zstąpienie jąder) występował głównie wtedy, gdy podawano dawki toksyczne dla matek. Toksyczny wpływ na rozwój potomstwa u królików (obumieranie zarodków, zmniejszona wielkość miotu i zmniejszona masa ciała płodów) występował po podaniu matkom toksycznych dawek.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nirmatrelwir tabletki powlekane Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna Laktoza jednowodna Kroskarmeloza sodowa Krzemionka koloidalna Sodu stearylofumaran Otoczka tabletki: Hydroksypropylometyloceluloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol/glikol polietylenowy (E1521) Żelaza tlenek czerwony (E172) Rytonawir tabletki powlekane Rdzeń tabletki: Kopowidon Sorbitanu laurynian Krzemionka koloidalna bezwodna (E551) Wapnia wodorofosforan Sodu stearylofumaran Otoczka tabletki: Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol/glikol polietylenowy (E1521) Hydroksypropyloceluloza (E463) Talk (E553b) Krzemionka koloidalna bezwodna (E551) Polisorbat 80 (E433) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
CHPL leku Paxlovid, tabletki powlekane, 150 mg + 100 mg
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii OPA/Al/PVC zawierające 30 tabletek. Paxlovid jest dostępny w pudełkach tekturowych, w których znajduje się 5 blistrów z dawką dobową, zawierających 30 tabletek. Każdy blister z dawką dobową zawiera 4 tabletki nirmatrelwiru i 2 tabletki rytonawiru (dawki na rano i wieczór). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie - Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. - Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
- Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: - jednej kapsułki 75 mg lub - jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub - jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 - 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis - CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie - Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. - Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
- Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: - jednej kapsułki 75 mg lub - jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub - jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 - 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis - CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie - Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. - Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
- Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: - jednej kapsułki 75 mg lub - jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub - jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 - 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis - CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 6 mg/ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml zawiesiny po rekonstytucji zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 6 mg oseltamiwiru. Jedna butelka sporządzonej zawiesiny (65 ml) zawiera 390 mg oseltamiwiru. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 0,9 g sorbitolu oraz 2,5 mg benzoesanu sodu. 7,5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 1,3 g sorbitolu oraz 3,75 mg benzoesanu sodu. 10 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 1,7 g sorbitolu oraz 5,0 mg benzoesanu sodu. 12,5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 2,1 g sorbitolu oraz 6,25 mg benzoesanu sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Proszek jest granulatem lub zbrylonym granulatem o barwie białej do jasnożółtej.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie - Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. - Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wskazania do stosowania
- Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zawiesina Tamiflu i kapsułki twarde Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: - jednej kapsułki 75 mg lub - jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub - jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Dorośli, młodzież i dzieci (>40 kg), którzy mogą połykać kapsułki, mogą przyjmować odpowiednie dawki Tamiflu w kapsułkach. Leczenie Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych : Zalecana dawka doustna to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni (lub 10 dni u pacjentów z obniżoną odpornością). Dzieci i młodzież Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych : Zalecane dawki doustnej zawiesiny Tamiflu 6 mg/ml przedstawiono w tabeli zamieszczonej poniżej. Tamiflu kapsułki 30 mg i 45 mg można podać jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu 6 mg/ml w zawiesinie.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni* Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżonąodpornością Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 5 ml dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 10 ml dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę 12,5 ml dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku > 1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. U dzieci o masie ciała > 40 kg oraz które są w stanie połknąć kapsułki, można zastosować kapsułki 75 mg 2 raz na dobę przez 5 dni jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu w zawiesinie. Dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku : Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Należy użyć dozownika o pojemności 3 ml (z podziałką 0,1 ml) do podawania dzieciom w wieku 0-12 miesięcy wymaganych 1 ml do 3 ml Tamiflu 6 mg/ml zawiesiny doustnej. Dla większych dawek należy stosować 10 ml strzykawki. Zaleca się następujące dawkowanie u dzieci w wieku poniżej 1 roku: Tabela z dawkowaniem oseltamiwiru u dzieci w wieku poniżej 1 roku: 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni** Zalecana dawka przez 10 dni**Pacjenci z obniżonąodpornością Objętość zawiesiny doustnej dopobrania Objętość dozownika, której należyużyć
3 kg 9 mg dwa razy nadobę 9 mg dwa razy nadobę 1,5 ml dwa razy nadobę 3 ml
3,5 kg 10,5 mg dwa razy nadobę 10,5 mg dwa razy nadobę 1,8 ml dwa razy nadobę 3 ml
4 kg 12 mg dwa razy nadobę 12 mg dwa razy nadobę 2,0 ml dwa razy nadobę 3 ml
4,5 kg 13,5 mg dwa razy nadobę 13,5 mg dwa razy nadobę 2,3 ml dwa razy nadobę 3 ml
5 kg 15 mg dwa razy nadobę 15 mg dwa razy nadobę 2,5 ml dwa razy nadobę 3 ml
5,5 kg 16,5 mg dwa razy nadobę 16,5 mg dwa razy nadobę 2,8 ml dwa razy nadobę 3 ml
6 kg 18 mg dwa razy nadobę 18 mg dwa razy nadobę 3,0 ml dwa razy nadobę 3 ml
>6-7 kg 21 mg dwa razy nadobę 21 mg dwa razy nadobę 3,5 ml dwa razy nadobę 10 ml
>7-8 kg 24 mg dwa razy nadobę 24 mg dwa razy nadobę 4,0 ml dwa razy nadobę 10 ml
>8-9 kg 27 mg dwa razy nadobę 27 mg dwa razy nadobę 4,5 ml dwa razy nadobę 10 ml
>9-10 kg 30 mg dwa razy nadobę 30 mg dwa razy nadobę 5,0 ml dwa razy nadobę 10 ml

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. ** Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Zapobieganie Profilaktyka po ekspozycji na wirus Dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Stosowanie leku należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych : Tamiflu kapsułki 30 mg i 45 mg można podać jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu 6 mg/ml w zawiesinie. Zalecane dawki preparatu Tamiflu w zapobieganiu ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornościąZalecana dawka przez 10dni Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg 30 mg jeden raz na dobę 30 mg jeden raz na dobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg jeden raz na dobę 45 mg jeden raz na dobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg jeden raz na dobę 60 mg jeden raz na dobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg jeden raz na dobę 75 mg jeden raz na dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
U dzieci o masie ciała > 40 kg oraz które są w stanie połknąć kapsułki, można profilaktycznie zastosować kapsułki 75 mg 1 raz na dobę przez 10 dni jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu w zawiesinie. Dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku: Zalecana dawka profilaktyczna dla niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy podczas wybuchu pandemii grypy wynosi połowę dobowej dawki leczniczej. Jest ona oparta na danych klinicznych dzieci w wieku > 1 roku i dorosłych wskazujących, że dawka profilaktyczna odpowiada połowie dobowej dawki leczniczej i jest klinicznie skuteczna w zapobieganiu grypie (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji). W przypadku pandemii należy używać doustnego dozownika o pojemności 3 ml (z podziałką 0,1 ml) do podawania dzieciom w wieku 0-12 miesięcy wymaganych 1 ml do 3 ml Tamiflu 6 mg/ml zawiesiny doustnej.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Dla większych dawek powinien być używany dozownik o pojemności 10 ml Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u dzieci w wieku poniżej 1 roku: Tabela z dawkowaniem oseltamiwiru u dzieci w wieku poniżej 1 roku: 3 mg/kg mc. raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecana dawka przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornościąZalecana dawka przez10 dni Objętośćzawiesiny doustnej do pobrania Objętość dozownika, której należyużyć
3 kg 9 mg raz na dobę 9 mg raz na dobę 1,5 ml raz na dobę 3 ml
3,5 kg 10,5 mg raz na dobę 10,5 mg raz na dobę 1,8 ml raz na dobę 3 ml
4 kg 12 mg raz na dobę 12 mg raz na dobę 2,0 ml raz na dobę 3 ml
4,5 kg 13,5 mg raz na dobę 13,5 mg raz na dobę 2,3 ml raz na dobę 3 ml
5 kg 15 mg raz na dobę 15 mg raz na dobę 2,5 ml raz na dobę 3 ml
5,5, kg 16,5 mg raz na dobę 16,5 mg raz na dobę 2,8 ml raz na dobę 3 ml
6 kg 18 mg raz na dobę 18 mg raz na dobę 3,0 ml raz na dobę 3 ml
>6-7 kg 21 mg raz na dobę 21 mg raz na dobę 3,5 ml raz na dobę 10 ml
>7-8 kg 24 mg raz na dobę 24 mg raz na dobę 4,0 ml raz na dobę 10 ml
>8-9 kg 27 mg raz na dobę 27 mg raz na dobę 4,5 ml raz na dobę 10 ml
>9-10 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę 5,0 ml raz na dobę 10 ml

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością). Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowane przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razyna dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz nadobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki)pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis - CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz nadobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugidzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz wtygodniu

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania W opakowaniu dołączony jest doustny dozownik o pojemności 3 ml i 10 ml do dawkowania leku. Zaleca się, aby przed wydaniem pacjentowi produktu, Tamiflu proszek do sporządzania zawiesiny doustnej został przygotowany przez farmaceutę (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera sorbitol. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy (ang.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
hereditary fructose intolerance, HFI) nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego. Sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Ten produkt leczniczy zawiera benzoesan sodu. Benzoesan sodu (E211) może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków (do 4. tygodnia życia).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci, otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000 i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (Post Marketing Surveillance)

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych drógoddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia kaszel,

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelitagrubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątrobyzapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (wtym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układunerwowego ból głowy
Zaburzenia oka: zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika: ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby w starszym wieku i osoby z przewlekła chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżona odpornością oceniono w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) dawek Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8ºC, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób starszych, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami, z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych, otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystapiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sorbitol (E420) Sodu diwodorocytrynian (E331[a]) Guma ksantan (E415) Sodu benzoesan (E211) Sodu sacharynian (E954) Tytanu dwutlenek (E171) Aromat tutti frutti (zawierający maltodekstrynę kukurydzianą, glikol propylenowy, gumę arabską E414 i substancje aromatyczne identyczne z naturalnymi - głównie składające się z aromatu bananowego, ananasowego i brzoskwiniowego). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata Po sporządzeniu zawiesinę przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC przez 10 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 100 ml butelkę z pomarańczowego szkła (z nakrętką z polipropylenu zabezpieczającą przed dostępem dzieci, zewnętrzna część: polietylen; wewnętrzna część: polipropylen; wkładka (ang.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
liner): polietylen) z 13 g proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, plastikowy łącznik (polietylen niskiej gęstości), plastikowy 3 ml doustny dozownik (z podziałką 0,1 ml) i 10 ml doustny dozownik (z podziałką 0,5 ml) (zbiorniczek i tłok: polipropylen, silikonowy pierścień uszczelniający) oraz plastikowy kubek miarowy (polipropylen). Wielkość opakowania jedna butelka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Zaleca się, aby zawiesinę doustną Tamiflu sporządzał farmaceuta przed wydaniem leku pacjentowi. Po rozpuszczeniu w 55 ml wody, dostępna do użycia objętość zawiesiny doustnej pozwala na pobranie łącznie 10 dawek po 30 mg oseltamiwiru. Przygotowanie doustnej zawiesiny 1. Postukać delikatnie kilka razy zamkniętą butelką, aby rozluźnić proszek. 2. Odmierzyć 55 ml wody, napełniając kubek miarowy do wskazanego poziomu (kubek miarowy jest dołączony do opakowania). 3.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dodać całą objętość 55 ml wody do butelki, ponownie zakręcić butelkę i dobrze potrząsnąć zamkniętą butelką przez 15 sekund. 4. Zdjąć nakrętkę i włożyć łącznik do szyjki butelki. 5. Zamknąć szczelnie butelkę nakrętką (na końcu łącznika). W ten sposób uzyskamy pewność, że łącznik znajduje się w butelce we właściwej pozycji. Po sporządzeniu zawiesina proszku Tamiflu jest nieprzezroczysta i ma barwę białą do jasnożółtej. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

	Podawana w infuzji dożylnej
Dorośli	Młodzież i dzieci (o masie ciałaco najmniej 40 kg)	Młodzież i dzieci w wieku co najmniej 4 tygodni(o masie ciała co najmniej3 kg, ale mniej niż 40 kg)
Dzień 1. (pojedyncza dawka nasycająca)	200 mg	200 mg	5 mg/kg mc.
Dzień 2. i kolejne(raz na dobę)	100 mg	100 mg	2,5 mg/kg mc.

Objętość worka do infuzji	Czas trwania infuzji	Szybkość infuzji
250 ml	30 min	8,33 ml/min
60 min	4,17 ml/min
120 min	2,08 ml/min
100 ml	30 min	3,33 ml/min
60 min	1,67 ml/min
120 min	0,83 ml/min

Objętość worka do infuzji	Czas trwania infuzji	Szybkość infuzjia
100 ml	30 min	3,33 ml/min
60 min	1,67 ml/min
120 min	0,83 ml/min
50 ml	30 min	1,67 ml/min
60 min	0,83 ml/min
120 min	0,42 ml/min
25 ml	30 min	0,83 ml/min
60 min	0,42 ml/min
120 min	0,21 ml/min

Jednocześnie podawany lekDawka (mg)	InterakcjaZmiana średniej geometrycznej (%)	Zalecenia dotyczącejednoczesnego stosowania
Cyklosporyna 400 w dawce pojedynczej	Remdesiwir: Cmax ↑49%AUCinf ↑89%	Nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru w przypadku równoczesnego stosowania z inhibitorami OATP1B1i OATP1B3.
GS-704277: Cmax ↑151%AUCinf ↑197%
GS-441524: Cmax ↑17%AUCinf ↔
Nie oczekuje się interakcji w przypadku równoczesnego stosowania remdesiwiru z inhibitorami OATP1B1/1B3 i (lub) P-gp.
Karbamazepina 300 dwa razy na dobę	Remdesiwir: Cmax ↓13%AUCinf ↓8%	Nie jest konieczne dostosowanie dawki remdesiwiru w przypadku równoczesnego stosowania z silnymi induktorami CYP3A4 i (lub) P-gp.
GS-704277: Cmax ↔AUCinf ↔
GS-441524: Cmax ↔AUCinf ↓17%
Nie oczekuje się wystąpienia interakcji w przypadku równoczesnego stosowania remdesiwiru z silnymi induktorami CYP3A4 lub silnymi inhibitorami CYP3A4.

Częstość występowania	Działanie niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko	nadwrażliwość
Nieznana	reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia układu nerwowego
Często	ból głowy
Zaburzenia serca
Nieznana	bradykardia zatokowa*
Zaburzenia żołądka i jelit
Często	nudności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często	zwiększenie aktywności aminotransferaz
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często	wysypka
Badania diagnostyczne
Bardzo często	wydłużony czas protrombinowy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Rzadko	reakcja związana z infuzją

Linia SARS- CoV-2	Nomenklatura WHO	Kluczowe podstawienia	EC50remdesiwiru(nM)	Krotność zmiany wrażliwości	Zmianawrażliwości
A	-	-	110	1,0
B.1.1.7	Alfa	P323L	192	1,58	Brak zmianya
B.1.351	Beta	P323L	141	1,19	Brak zmianya
P.1	Gamma	P323L	97	0,82	Brak zmianya
B.1.617.2	Delta	P323L, G671S	70	0,59	Brak zmianya
B.1.429	Epsilon	P323L	210	1,94	Brak zmianya
P.2	Zeta	P323L	151	1,17	Brak zmianya
B.1.526	Jota	P323L	258	2,33	Brak zmianya
B.1.617.1	Kappa	P323L	77	0,63	Brak zmianya
C.37	Lambda	P323L	175	1,37	Brak zmianya
B.1.1.529/BA.1BA.2	Omikron	P323LP323L	4425	0,450,23	Brak zmianyaBrak zmianya

	Wyjściowa ocena w skali porządkowej
5	6
Wymagający tlenu o małym przepływie	Wymagający tlenu o dużym przepływielub nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej
Remdesiwir(N=232)	Placebo(N=203)	Remdesiwir(N=95)	Placebo(N=98)
Śmiertelność w ciągu29 dni	4,1	12,8	21,8	20,6
Hazard względnyb (95% CI)	0,30 (0,14; 0,64)	1,02 (0,54; 1,91)

Parametry Średniab (95%CI)	Remdesiwir	GS-441524	GS-704277
Cmax (ng/ml)	2700 (2440; 2990)	143 (135; 152)	198 (180; 218)
AUCtau (ng•h/ml)	1710 (1480; 1980)	2410 (2250; 2580)	392 (348; 442)
Ctau (ng/ml)	NW	61,5 (56,5; 66,8)	NW

Parametry Średniab	Dzieci i młodzież	Dorośli pacjenci hospitalizowani(N=277)
Kohorta 1.	Kohorta 8.	Kohorta 2.	Kohorta 3.	Kohorta 4.
wiek 12 do<18 lat i masa ciała≥40 kg (N=12)	wiek<12 lat i masa ciała≥40 kg (N=5)	wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 20 do<40 kg (N=12)	wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 12 do<20 kg (N=11)	wiek 28 dni do<18 lat i masa ciała 3 do<12 kg (N=10)
Remdesiwir
Cmax (ng/ml)	3910	3920	5680	5530	4900	2650
AUCtau (h•ng/ml)	2470	2280	3500	3910	2930	1590
GS-441524
Cmax (ng/ml)	197	162	181	158	202	170
AUCtau (h•ng/ml)	3460	2640	2870	2400	2770	3060
Ctau (ng/ml)	98,3	76,2	73,8	69,4	78,4	78,4
GS-704277
Cmax (ng/ml)	307	278	423	444	390	233
AUCtau (h•ng/ml)	815	537	754	734	691	501

Stosunek GLSMc (90%CI)	60-89 mlna minutęN=10	30-59 mlna minutęN=10	15-29 mlna minutęN=10	< 15 ml na minutę
Przed hemodializąN=6	PohemodializieN=6	BrakdializyN=3
Remdesiwir
Cmax (ng/ml)	96,0(70,5; 131)	120(101; 142)	97,1(83,3; 113)	89,1 (67,1; 118)	113(79,4; 160)	93,9(65,4; 135)
AUCinf (h•ng/ml)	99,5(75,3; 132)	122(97,5; 152)	94(83,0; 107)	79,6 (59,0; 108)	108(71,5; 163)	88,9(55,2; 143)
GS-441524
Cmax (ng/ml)	107(90; 126)	144(113; 185)	168(128; 220)	227 (172; 299)	307 (221; 426)	300(263; 342)
AUCinfd (h•ng/ml)	119(97; 147)	202(157; 262)	326(239; 446)	497 (365; 677)	622 (444; 871)	787(649; 953)
GS-704277
Cmax (ng/ml)	225(120; 420)	183(134; 249)	127(96,1; 168)	143 (100; 205)	123(83,6; 180)	176(119; 261)
AUCinf (h•ng/ml)	139(113; 171)	201(148; 273)	178(127; 249)	218 (161; 295)	206 (142; 297)	281(179; 443)

ParametrŚredniab (centyl, 5., 95.)	Remdesiwir	GS-441524	GS-704277
Cmax (ng/ml)	3850(1530; 8720)	703(343; 1250)	378(127; 959)
AUCtau (h•ng/ml)	2950(1390; 8370)	15400(7220; 27900)	1540(767; 3880)

Dawka remdesiwiru	Objętość worka do infuzji z 0,9% (9 mg/ml)roztworem chlorku sodu, którego należy użyć	Objętość do pobrania z workado infuzji z 0,9% (9 mg/ml)roztworem chlorku sodu i wyrzucenia	Wymagana objętośćrozpuszczonego remdesiwiru
200 mg(2 fiolki)	250 ml	40 ml	2 × 20 ml
100 ml	40 ml	2 × 20 ml
100 mg(1 fiolka)	250 ml	20 ml	20 ml
100 ml	20 ml	20 ml

Grupa farmakoterapeu- tyczna	Produkty lecznicze należące do tej grupy (zmiana AUC, zmianaCmax)	Uzasadnienie kliniczne
Antagonista receptorów alfa1-adrenergicznych	↑Alfuzosyna	Zwiększenie stężenia alfuzosynyw osoczu może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i dlatego jej jednoczesne stosowanie jestprzeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
↑Tamsulosyna	Tamsulosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, przy czym oba te enzymy są hamowane przez rytonawir. Należy unikać jednoczesnego jej stosowania z produktem leczniczymPaxlovid.
Pochodne amfetaminy	↑Amfetamina	Rytonawir podawany jako lek przeciwretrowirusowy prawdopodobnie hamuje CYP2D6 i dlatego oczekuje się, że zwiększy stężenia amfetaminy i jej pochodnych. Zaleca się dokładne monitorowanie działań niepożądanych, gdy leki te są podawane jednocześniez produktem leczniczym Paxlovid.
Leki przeciwbólowe	↑Buprenorfina (57%, 77%)	Zwiększenie stężeń w osoczu buprenorfiny i jej czynnego metabolitu nie prowadziło do istotnych klinicznie zmian farmakodynamicznychw populacji pacjentów tolerujących opioidy. W związku z tym nie ma konieczności dostosowywania dawki buprenorfiny, gdy oba te produkty sąpodawane jednocześnie.
↑Fentanyl,↑Oksykodon	Rytonawir hamuje CYP3A4 i w wyniku tego oczekuje się, że będzie zwiększał stężenie tych opioidowych leków przeciwbólowych w osoczu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Paxlovid, należy rozważyć zmniejszenie dawki tych opioidowych leków przeciwbólowychi ściśle monitorować stan pacjenta pod kątem występowania u niego działań leczniczych i działań niepożądanych (w tym depresji oddechowej). Więcej informacji można znaleźć w ChPLposzczególnych produktów leczniczych.
↓Metadon (36%, 38%)	Może być konieczne zwiększenie dawki metadonu podczas jednoczesnego stosowania z rytonawirem podawanym jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne, ze względu na indukcję procesu sprzęgania z kwasemglukuronowym. W zależności od

Klasyfikacja układów i narządów	Kategoria częstości występowania	Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Nadwrażliwość
Rzadko	Anafilaksja
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Zaburzenia smaku, ból głowy
Zaburzenia naczyniowe	Niezbyt często	Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit	Często	Biegunka, wymioty, nudności
Niezbyt często	Ból brzucha
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Niezbyt często	Wysypka*
Rzadko	Toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, świąd*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Niezbyt często	Ból mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Rzadko	Złe samopoczucie

	Paxlovid(N = 977)	Placebo(N = 989)
Pacjenci, którzy wymagali hospitalizacji lub u których wystąpił zgon z dowolnej przyczyny do 28.dnia włącznie w związku z występowaniem COVID-19
n (%)Zmniejszenie w stosunku do placeboa (95% CI), %	9 (0,9%)-5,64 (-7,31; -3,97)	64 (6,5%)
Wartość p	< 0,0001
Śmiertelność z dowolnej przyczyny do 28.dnia włącznie, %	0	12 (1,2%)

	Paxlovid 300 mg/100 mg	Placebo
Liczba pacjentów	N = 977	N = 989
Ujemny wynik badania serologicznego	n = 475	n = 497
Pacjenci wymagający hospitalizacji lub u których	8 (1,7%)	56 (11,3%)
doszło do zgonua (%)
Szacunkowy odsetek w okresie 28 dni [95% CI], %	1,72 (0,86; 3,40)	11,50 (8,97; 14,68)
Szacunkowe zmniejszenie względem placebo [95%	-9,79 (-12,86; -6,72)
CI]
Dodatni wynik badania serologicznego	n = 490	n = 479
Pacjenci wymagający hospitalizacji lub u których	1 (0,2%)	8 (1,7%)
doszło do zgonua (%)
Szacunkowy odsetek w okresie 28 dni [95% CI], %	0,20 (0,03; 1,44)	1,68 (0,84; 3,33)
Szacunkowe zmniejszenie względem placebo [95%	-1,5 (-2,70; -0,25)
CI]

Masa ciała	Zalecana dawka przez 5 dni	Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecana dawka przez 10 dni	Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg	75 mg raz na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecane dawkowanie przez 5 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg	30 mg dwa razy na dobę	30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg dwa razy na dobę	45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg dwa razy na dobę	60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecane dawkowanie przez 10 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg	30 mg raz na dobę	30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg raz na dobę	45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg raz na dobę	60 mg raz na dobę
> 40 kg	75 mg raz na dobę	75 mg raz na dobę

Masa ciała*	Zalecane dawkowanie przez 5 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg	9 mg dwa razy na dobę	9 mg dwa razy na dobę
4 kg	12 mg dwa razy na dobę	12 mg dwa razy na dobę
5 kg	15 mg dwa razy na dobę	15 mg dwa razy na dobę
6 kg	18 mg dwa razy na dobę	18 mg dwa razy na dobę
7 kg	21 mg dwa razy na dobę	21 mg dwa razy na dobę
8 kg	24 mg dwa razy na dobę	24 mg dwa razy na dobę
9 kg	27 mg dwa razy na dobę	27 mg dwa razy na dobę
10 kg	30 mg dwa razy na dobę	30 mg dwa razy na dobę

Remdesiwir – dawkowanie leku

Spis treści

Ogólne zasady dawkowania remdesiwiru

Standardowe dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Osoby w podeszłym wieku

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Podsumowanie dawkowania remdesiwiru w praktyce klinicznej

Remdesiwir – skuteczne i bezpieczne dawkowanie

Pytania i odpowiedzi

Jak podaje się remdesiwir?

Jak długo trwa leczenie remdesiwirem?

Czy dzieci mogą otrzymywać remdesiwir?

Czy trzeba zmieniać dawkę remdesiwiru u osób starszych lub z niewydolnością nerek?

Czy remdesiwir można stosować u kobiet w ciąży?

Sposób podawania remdesiwiru

Monitorowanie podczas leczenia remdesiwirem

Zalecenia dotyczące dzieci i młodzieży

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgInterakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgInterakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgInterakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Veklury, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne

Wiek	Zalecane dawkowanie przez 10 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 - 12 miesięcy	3 mg/kg raz na dobę	3 mg/kg raz na dobę

Klirens kreatyniny	Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min)	75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min)	Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani	30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo*	30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

Klirens kreatyniny	Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min)	75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min)	Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani	30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo*	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

Klasyfikacja układów i narządów (SOC)	Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste	Częste	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze		zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego				małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go			reakcjenadwrażliwości	reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne				wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy	bezsenność	zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka				zaburzenia wzroku

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC)	Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste	Częste	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego		ból głowy
Zaburzenia oka		zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika		ból ucha	zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia	kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa,	wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit	wymioty	ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

Masa ciała(kg)	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg	50 ml	60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg	75 ml	90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg	100 ml	125 ml
> 40 kg	125 ml	137,5 ml (lub 150 ml)*

Masa ciała (kg)	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg	100 ml	125 ml
> 15 kg do 23 kg	150 ml	187,5 ml
> 23 kg do 40 kg	200 ml	250 ml
> 40 kg	250 ml	300 ml

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować	Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
60 ml	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	8 kapsułek (360mg)	12 kapsułek(360 mg)	59,5 ml
75 ml	6 kapsułek(450 mg)	10 kapsułek(450 mg)	15 kapsułek(450 mg)	74 ml
90 ml	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	12 kapsułek(540 mg)	18 kapsułek(540 mg)	89 ml
100 ml	8 kapsułek(600 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	20 kapsułek(600 mg)	98,5 ml
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
137,5 ml	11 kapsułek(825 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	136 ml

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować	Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
187,5 ml	15 kapsułek(1120 mg)	25 kapsułek(1120 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	185 ml
250 ml	20 kapsułek(1500 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	50 kapsułek(1500 mg)	246,5 ml
300 ml	24 kapsułki(1800 mg)	40 kapsułek(1800 mg)	60 kapsułek(1800 mg)	296 ml

Masa ciała(kg)	Dawka (mg)	Objętość na dawkę 6 mg/ml	Dawka lecznicza (przez 5 dni*)	Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością	Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg	30 mg	5 ml	5 ml dwa razy nadobę	5 ml dwa razy nadobę	5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg	7,5 ml	7,5 ml dwa razyna dobę	7,5 ml dwa razy nadobę	7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg	10 ml	10 ml dwa razy nadobę	10 ml dwa razy nadobę	10 ml raz na dobę
> 40 kg	75 mg	12,5 ml	12,5 ml dwa razyna dobę	12,5 ml dwa razyna dobę	12,5 ml raz na dobę