Prokaina – kiedy dochodzi do przedawkowania?
Prokaina (Procaini hydrochloridum) to środek miejscowo znieczulający, stosowany przede wszystkim w postaci roztworu do wstrzykiwań. Standardowe dawki są precyzyjnie określone i dostosowane do potrzeb pacjenta oraz rodzaju zabiegu1. Przedawkowanie może wystąpić, gdy do organizmu dostanie się zbyt duża ilość substancji, na przykład przez przypadkowe wstrzyknięcie zbyt dużej dawki, niezamierzone podanie do naczynia krwionośnego lub z powodu błędów w technice podania2.
Ryzyko przedawkowania wzrasta, jeśli prokaina zostanie podana dożylnie – objawy toksyczne mogą wtedy pojawić się nawet w ciągu jednej minuty2. Choć w zalecanych dawkach ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności jest niskie, przedawkowanie zawsze stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.
Objawy przedawkowania prokainy
Objawy przedawkowania prokainy dotyczą głównie dwóch układów: ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Ich nasilenie zależy od ilości wchłoniętej substancji oraz drogi podania3.
- Ośrodkowy układ nerwowy: wczesne objawy to mrowienie wokół ust, drętwienie języka, uczucie oszołomienia, problemy ze słuchem, szumy uszne3.
- W cięższych przypadkach mogą pojawić się zaburzenia widzenia, skurcze mięśni, a następnie drgawki toniczno-kloniczne, utrata przytomności oraz zaburzenia oddychania, które mogą prowadzić do zatrzymania oddechu3.
- Układ sercowo-naczyniowy: w przypadku ciężkiego zatrucia możliwe są spadek ciśnienia tętniczego, zwolnienie akcji serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie akcji serca4.
- Objawy przedawkowania prokainy mogą pojawić się bardzo szybko, szczególnie po przypadkowym podaniu dożylnym.
- Najpierw pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak drętwienie i drgawki, a następnie mogą wystąpić groźne powikłania ze strony serca.
- Każde przedawkowanie prokainy wymaga szybkiej reakcji i może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
- W ciężkich przypadkach konieczne jest natychmiastowe podjęcie leczenia i wsparcie specjalisty.
Objawy według układów narządowych
- Układ nerwowy: mrowienie, drętwienie, oszołomienie, drgawki, utrata przytomności, zaburzenia oddychania3.
- Układ sercowo-naczyniowy: spadek ciśnienia, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca4.
Co robić w przypadku przedawkowania prokainy?
Jeśli podejrzewa się przedawkowanie prokainy, należy natychmiast przerwać jej podawanie i wdrożyć działania ratunkowe5:
- Zapewnić drożność dróg oddechowych i podać tlen5.
- W razie potrzeby zastosować sztuczną wentylację lub intubację5.
- W przypadku problemów z sercem konieczna jest stabilizacja krążenia5.
- Jeśli pojawią się drgawki, a nie ustąpią samoistnie w ciągu 15-20 sekund, należy podać dożylnie lek przeciwdrgawkowy (z wyłączeniem analeptyków działających na ośrodkowy układ nerwowy)5.
- W przypadku pacjentów z niedoborem cholinesterazy osocza można zastosować dożylny roztwór lipidów5.
W poważnych sytuacjach niezbędne jest wsparcie lekarza specjalizującego się w medycynie ratunkowej lub anestezjologii5. Nie istnieje swoiste antidotum dla prokainy, a leczenie polega na wsparciu funkcji życiowych i objawowym łagodzeniu skutków przedawkowania5.
Podsumowanie – prokaina a ryzyko przedawkowania
Przedawkowanie prokainy, choć rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza jeśli lek zostanie podany w zbyt dużej ilości lub niewłaściwą drogą. Najczęściej pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, które w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do utraty przytomności, drgawek czy zatrzymania krążenia34. Leczenie opiera się na szybkim przerwaniu podawania leku, wsparciu oddychania i krążenia oraz podaniu leków przeciwdrgawkowych, jeśli zajdzie taka potrzeba5. Nie ma swoistej odtrutki, a szybka reakcja jest kluczowa dla ratowania życia i zdrowia pacjenta.
- Przedawkowanie prokainy może prowadzić do bardzo szybkiego pogorszenia stanu zdrowia, zwłaszcza przy podaniu dożylnym.
- Najpierw pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego, a następnie mogą wystąpić zaburzenia pracy serca.
- Leczenie polega na wsparciu funkcji życiowych i szybkim wdrożeniu odpowiednich procedur medycznych.
- Nie istnieje specyficzne antidotum dla prokainy.
Podsumowanie objawów i postępowania – tabela
| Objawy | Postępowanie | Konieczność hospitalizacji |
|---|---|---|
| Łagodne: mrowienie, drętwienie, oszołomienie | Przerwać podawanie leku, obserwacja, zapewnić dostęp do tlenu | Może być konieczna obserwacja szpitalna |
| Umiarkowane: drgawki, zaburzenia widzenia, zaburzenia słuchu | Przerwać podawanie leku, tlen, wentylacja, podanie leku przeciwdrgawkowego | Tak, wskazana hospitalizacja |
| Ciężkie: utrata przytomności, zatrzymanie oddechu, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca | Natychmiastowe wsparcie oddychania i krążenia, leczenie objawowe, wsparcie specjalisty | Bezwzględnie konieczna hospitalizacja i leczenie specjalistyczne |


















