Ogólne zasady dawkowania liotyroniny
Liotyronina jest hormonem tarczycy podawanym doustnie, najczęściej w połączeniu z lewotyroksyną. Występuje w postaci tabletek, a każda z nich zawiera określoną ilość obu substancji czynnych – przykładowo 15 lub 20 mikrogramów liotyroniny oraz 75 lub 100 mikrogramów lewotyroksyny12. Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody34.
Standardowa dawka początkowa to zazwyczaj połowa tabletki na dobę. Dawka ta może być stopniowo zwiększana co dwa tygodnie, w zależności od indywidualnej tolerancji i efektów leczenia, aż do uzyskania właściwego poziomu hormonów tarczycy we krwi56. Całkowita dawka dobową ustala lekarz na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz samopoczucia pacjenta, ponieważ zapotrzebowanie na liotyroninę jest bardzo indywidualne.
- Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie badań i oceny klinicznej56.
- Początkowo stosuje się małe dawki, stopniowo je zwiększając78.
- Tabletki można dzielić na równe części, co ułatwia dostosowanie dawki12.
- Stosowanie odbywa się raz dziennie, najlepiej rano przed posiłkiem34.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Dzieci w wieku od 4 do 12 lat otrzymują zazwyczaj od połowy do jednej tabletki na dobę, zależnie od potrzeb i zaleceń lekarza56. W tej grupie wiekowej szczególną uwagę należy zwrócić na stopniowe zwiększanie dawki oraz regularną kontrolę poziomu hormonów tarczycy.
Dorośli i młodzież powyżej 12 lat
Zalecana dawka dla dorosłych oraz młodzieży to od połowy do dwóch tabletek na dobę56. W niektórych wskazaniach, takich jak leczenie po operacji z powodu złośliwego nowotworu tarczycy, dawka może być większa – do dwóch tabletek dziennie w przypadku tabletek zawierających 20 µg liotyroniny lub do trzech tabletek dziennie w przypadku tabletek z 15 µg liotyroniny78.
- W przypadku osób starszych, osób z małą masą ciała lub dużym wolem guzkowym, lekarz może zalecić mniejsze dawki liotyroniny niż standardowe34.
- Początkowe dawki powinny być szczególnie niskie u pacjentów z chorobami serca lub ciężką, długo trwającą niedoczynnością tarczycy78.
- U osób starszych zaleca się większą dawkę lewotyroksyny, a mniejszą liotyroniny niż zwykle34.
- Regularna kontrola poziomu hormonów jest niezbędna w każdej grupie wiekowej56.
Pacjenci w podeszłym wieku
Osoby starsze wymagają ostrożniejszego dawkowania, szczególnie jeśli mają schorzenia serca lub inne choroby przewlekłe. W praktyce stosuje się u nich niższe dawki liotyroniny oraz częstsze kontrole laboratoryjne34.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
W dostępnych materiałach źródłowych nie określono szczegółowych zaleceń dotyczących modyfikacji dawki liotyroniny u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Jednak w przypadku obecności takich schorzeń leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta56.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Liotyronina w połączeniu z lewotyroksyną nie jest zalecana do stosowania w ciąży – w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia, lekarz powinien rozważyć zmianę terapii na samą lewotyroksynę910. W okresie karmienia piersią liotyronina przenika do mleka, ale przy zalecanych dawkach nie powoduje zagrożenia dla dziecka9.
Dawkowanie w zależności od wskazania
Dawka liotyroniny (w połączeniu z lewotyroksyną) zależy od rozpoznania oraz celu leczenia:
- Niedoczynność tarczycy: dzieci (4-12 lat): ½–1 tabletka dziennie; dorośli i młodzież: ½–2 tabletki dziennie56.
- Leczenie wola nienowotworowego i profilaktyka nawrotów po resekcji: ½–1 tabletka dziennie78.
- Leczenie po operacji z powodu nowotworu złośliwego tarczycy: 1–2 tabletki (20 µg liotyroniny) lub 2–3 tabletki (15 µg liotyroniny) na dobę78.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Maksymalna dawka liotyroniny nie została ściśle określona w źródłach, ponieważ jest ona ustalana indywidualnie w zależności od potrzeb i tolerancji pacjenta. Przekroczenie indywidualnego progu tolerancji może prowadzić do objawów przedawkowania, takich jak zaburzenia rytmu serca, pobudzenie, bezsenność, drżenie, biegunka czy utrata masy ciała111213.
W przypadku pojawienia się tych objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Dawkę można zmniejszyć lub przerwać leczenie na kilka dni, a po ustąpieniu objawów powrócić do terapii, zachowując ostrożność111213.
- Nie należy stosować liotyroniny (ani lewotyroksyny) w celu odchudzania – duże dawki mogą prowadzić do groźnych dla życia powikłań1415.
- Przyjmowanie tabletek zawsze powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza, a każda zmiana dawki wymaga konsultacji i kontroli badań56.
- W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem – objawy mogą świadczyć o konieczności zmiany dawki1113.
- Przyjmowanie innych leków może wpływać na działanie liotyroniny, dlatego ważne jest informowanie lekarza o wszystkich stosowanych preparatach1617.
Podsumowanie dawkowania liotyroniny w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli i młodzież | ½–2 tabletki dziennie (dawka dostosowywana indywidualnie); większe dawki przy nowotworze tarczycy5768 |
| Dzieci (4–12 lat) | ½–1 tabletka dziennie56 |
| Osoby starsze | Mniejsza dawka liotyroniny niż u dorosłych; częsta kontrola poziomu hormonów34 |
| Kobiety w ciąży | Nie zaleca się stosowania liotyroniny – preferowana jest monoterapia lewotyroksyną910 |
| Kobiety karmiące piersią | Możliwe stosowanie liotyroniny/lewotyroksyny – stężenie w mleku zbyt niskie, by szkodzić dziecku9 |
| Pacjenci z niewydolnością nerek/wątroby | Brak szczegółowych zaleceń – dawka ustalana indywidualnie przez lekarza56 |
Liotyronina – elastyczne i indywidualne dawkowanie
Dawkowanie liotyroniny, podawanej zawsze razem z lewotyroksyną, jest dostosowywane do potrzeb każdego pacjenta, jego wieku, masy ciała, stanu zdrowia i rodzaju schorzenia. Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki oraz regularna kontrola poziomu hormonów tarczycy, aby zapewnić skuteczność leczenia i bezpieczeństwo. W przypadku kobiet w ciąży zaleca się zmianę terapii na samą lewotyroksynę, natomiast osoby starsze oraz dzieci wymagają ostrożniejszego podejścia i niższych dawek. Przedawkowanie może prowadzić do groźnych powikłań, dlatego samodzielna zmiana dawkowania jest niewskazana.


















