Etomidat – profil bezpieczeństwa

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu (Etomidatum). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu. Każda ampułka zawiera 3,5 ml glikolu propylenowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dorośli Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego u pacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Ten produkt musi być podawany wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych w zakresie wykonywania intubacji dotchawiczej. Musi być dostępny sprzęt do sztucznego oddychania. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia może być konieczne zwiększenie dawki w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, którą następnie należy dostosować w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate należy podawać wyłącznie dożylnie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego. U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. Należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. Produkt Hypnomidate należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Jeśli to możliwe należy unikać stosowania innych leków do wprowadzenia do znieczulenia. Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Pojedyncze indukujące dawki etomidatu mogą prowadzić do przemijającej niewydolności nadnerczy i zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy (patrz punkt 5.1 Właściwości farmakodynamiczne). U pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania. Etomidat należy stosować z ostrożnością u pacjentów w stanie krytycznym, w tym u pacjentów z posocznicą. Etomidat należy stosować z ostrożnością u pacjentów z istniejącą niewydolnością kory nadnerczy jak np. u pacjentów z posocznicą. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Podczas podawania produktu Hypnomidate stwierdzano drgawki miokloniczne i bóle w miejscu wstrzyknięcia, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył. Można zwykle temu zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia. Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki neuroleptyczne, opioidy, leki o działaniu sedatywnym oraz alkohol mogą zwiększać działanie nasenne etomidatu. Indukcji etomidatem może towarzyszyć lekkie i przemijające zmniejszenie oporu obwodowego, co może nasilać działanie innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze krwi. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując etomidat i alfentanyl jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach nie wykazały pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego etomidatu. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat przenika przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały produkt Hypnomidate, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Karmienie piersi? Etomidat przenika do mleka ludzkiego. Wpływ etomidatu na organizm noworodków jest nieznany. Podczas leczenia oraz w ciągu 24 godzin od stosowania produktu Hypnomidate nie należy karmić piersią.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Płodność Badania rozrodczości u zwierząt nie wykazały, że produkt Hypnomidate stosowany w zalecanych dawkach wpływa na płodność.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Etomidat wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie zaleca się obsługiwania potencjalnie niebezpiecznych maszyn i prowadzenia pojazdów przez pierwsze 24 godziny po podaniu produktu. Czas powrotu do normalnej sprawności może być różny w zależności od czasu trwania zabiegu, całkowitej przyjętej dawki i innych zastosowanych leków. Dlatego też, decyzję zezwalającą pacjentowi na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn musi podjąć lekarz anestezjolog.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zbiorczych danych z tych badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (o częstości ≥5%) były dyskinezy (u 10,3 %) i ból żył (u 7,6%). W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane (w tym powyżej wymienione) stwierdzone podczas stosowania produktu Hypnomidate w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu do obrotu. Kategorie częstości występowania podano zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić niedociśnienie, zahamowanie czynności wydzielniczej kory nadnerczy, depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. W razie zatrzymania oddechu należy koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. Może również wystąpić dezorientacja i przedłużone wybudzanie. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie hormonu adrenokortykotropowego [ACTH]).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki do znieczulenia ogólnego, etomidat, kod ATC: N01A X07. Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby. Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4-krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej. Toksyczne dawki dla matek szczurów zmniejszały przeżywalność potomstwa.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Woda do wstrzykiwań 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed otwarciem ampułki należy założyć rękawiczki ochronne. Ampułki: Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką. W razie przypadkowego narażenia skóry na działanie produktu miejsce obmyć wodą. Należy unikać stosowania mydła, alkoholu i innych środków myjących, które mogą wywołać chemiczne lub mechaniczne uszkodzenie skóry.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Etomidate-Lipuro, 2 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml emulsji do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu (Etomidatum). 1 ampułka zawiera 20 mg etomidatu w 10 ml emulsji do wstrzykiwań. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ampułka (10 ml) emulsji do wstrzykiwań zawiera: Olej sojowy 1,0 g Sód (w postaci sodu oleinianu) 0,23 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań. Mleczno biała emulsja typu ”olej w wodzie”.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Znieczulenie ogólne Uwaga: W przypadku krótkotrwałego znieczulenia Etomidate-Lipuro należy podawać łącznie z odpowiednim środkiem przeciwbólowym.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Produkt Etomidate-Lipuro może być podawany wyłącznie przez lekarza umiejącego wykonać intubację dotchawiczą i dysponującego sprzętem do resuscytacji. Dawkowanie Dawki muszą być dostosowane odpowiednio do indywidualnych reakcji pacjenta i klinicznego efektu działania leku. Należy przestrzegać poniższych instrukcji dawkowania: Ogólnie: bezpieczna dawka nasenna mieści się w zakresie: od 0,15 do 0,3 mg etomidat /kg masy ciała, co odpowiada od 0,075 do 0,15 ml Etomidate–Lipuro /kg masy ciała. Dzieci powyżej 6 miesiąca życia i młodzież w wieku do 15 roku życia oraz osoby starsze otrzymują pojedynczą dawkę od 0,15 do 0,2 mg etomidatu /kg masy ciała, co odpowiada od 0,075 do 0,1 ml Etomidate–Lipuro /kg masy ciała. U pacjentów należących do wymienionych grup wiekowych dokładną dawkę należy dostosować do efektów klinicznych działania leku. U pacjentów z marskością wątroby oraz leczonych wcześniej lekami neuroleptycznymi dawkę należy zmniejszyć.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

W celu uniknięcia zbyt wolnej dyfuzji produktu Etomidate-Lipuro w mózgu u pacjentów z jawną padaczką lub podwyższoną tendencją do drgawek, produkt Etomidate-Lipuro należy wstrzykiwać szybko, tj. w przeciągu kilku sekund. Dobra dostępność biologiczna i szybka dystrybucja etomidatu w mózgu zapobiegają występowaniu drgawek. W przypadku zastosowania produktu w celu przerwania stanu padaczkowego lub serii napadów padaczkowych należy szybko, tj. w ciągu 10 sekund, wstrzyknąć odpowiednią dawkę etomidatu (0,3 mg/kg masy ciała, odpowiadającą 0,15 ml produktu Etomidate-Lipuro). W razie potrzeby dawkę tą można podać kilka razy. Sposób i droga podawania Produkt Etomidate-Lipuro należy wyłącznie podawać dożylnie, z zasady powoli (pojedyncza dawka w ciągu ok. 30 sekund), w razie potrzeby dawkę można podzielić na kilka części. Jeśli uprzednio nie podano pacjentowi fentanylu, podczas wstrzykiwania nierozcieńczonego produktu Etomidate-Lipuro do małych żył pojawia się łagodny ból.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Dlatego należy podawać produkt do większych żył. Należy unikać wstrzyknięć dotętniczych, gdyż istnieje ryzyko spowodowania martwicy przez etomidat podawany dotętniczo. Wstrzykiwanie poza żyłę może spowodować silny ból. Przed podaniem Etomidate-Lipuro należy zastosować odpowiednią premedykację w celu uniknięcia mioklonii. Zalecane jest podanie beznodiazepin, np. diazepamu, który może być wstrzykiwany domięśniowo na około 1 godzinę lub dożylnie na 10 minut przed podaniem produktu Etomidate-Lipuro. Więcej informacji, patrz punkty 6.2 i 6.6.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Produktu Etomidate-Lipuro nie wolno podawać pacjentom z rozpoznaną nadwrażliwością na etomidat, olej sojowy lub inną substancję pomocniczą. Nie należy stosować u noworodków i niemowląt do szóstego miesiąca życia.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Badania na zwierzętach wykazały, że produkt Etomidate-Lipuro posiada potencjał porfirogeniczny. W związku z tym nie należy go podawać pacjentom z zaburzeniami dziedzicznymi biosyntezy hemu. Chwilowy bezdech może wystąpić po podaniu większych dawek etomidatu w połączeniu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy. Pojedyncze indukujące dawki etomidatu mogą prowadzić do przemijającej niewydolności nadnerczy i zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy (patrz punkt 5.1 Właściwości farmakodynamiczne). Etomidat należy stosować z ostrożnością u pacjentów w stanie krytycznym, w tym u pacjentów z posocznicą. W przypadku zaburzeń czynności kory nadnerczy oraz w trakcie bardzo długich zabiegów chirurgicznych, może być konieczne podanie kortyzolu, np. 50 – 100 mg hydrokortyzonu. Produkt Etomidate-Lipuro nie działa przeciwbólowo. W przypadku krótkotrwałego znieczulenia należy podać silny lek przeciwbólowy, taki jak np.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

fentanyl, równocześnie lub przed podaniem produktu Etomidate-Lipuro. Należy zapoznać się z informacjami w punkcie 6.2. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu (w postaci olenianiu sodu) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Lek zawiera olej sojowy. Nie stosować w razie stwierdzonej nadwrażliwości na orzeszki ziemne albo soję.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie nasenne etomidatu nasilają: neuroleptyki, opioidy, leki uspokajające i alkohol.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. W związku z tym produkt Etomidate-Lipuro można podawać kobietom w ciąży tylko w wyjątkowych przypadkach, w razie braku innej alternatywy. Etomidat przenika do mleka matki. Jeżeli produkt Etomidate-Lipuro musi być podawany w okresie laktacji, należy przerwać karmienie piersią na co najmniej 24 godziny od podania leku; uzyskane w tym czasie mleko ludzkie należy zniszczyć.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet jeżeli produkt Etomidate-Lipuro jest stosowany zgodnie z zaleceniami, pacjenci po jego zażyciu nie będą w stanie prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn w ciągu co najmniej 24 godzin od zażycia. Produkt leczniczy Etomidate-Lipuro wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Podobnie jak większość anestetyków o działaniu ogólnym, etomidat wpływa na funkcje układu oddechowego i układu krążenia. Także, jak większość innych anestetyków o działaniu ogólnym, etomidat może wywoływać mimowolne ruchy mięśniowe (mioklonie). Poza tym, etomidat często wpływa na czynność kory nadnerczy. Zaobserwowano następujące działania niepożądane etomidatu: Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko (< 1 na 10 000 przypadków): Odnotowano reakcje alergiczne oraz rzadkie przypadki skurczy oskrzeli i reakcje anafilaktycznych. Zanotowano przypadki uwalniania histaminy po podaniu etomidatu. Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo często (≥ 1 na 10 przypadków): Etomidat hamuje syntezę steroidów w korze nadnerczy. Po podaniu pojedynczej dawki etomidatu odpowiedź nadnerczy na czynniki powodujące stres jest w widoczny sposób zmniejszona przez ok. 3 – 6 godzin. Patrz punkt 4.4. Zmniejszenie stężenia kortyzolu.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często (≥ 1 na 10 przypadków): Po pojedynczej dawce etomidatu u pacjentów, którzy nie potrzymali premedykacji, obserwuje się niekontrolowane ruchy mięśni (mioklonie), patrz punkt 5.1. Można im zapobiec poprzez podanie pacjentom przed znieczuleniem opioidów lub benzodiazepin. Patrz też punkt 4.2. Rzadko (<1 na 100, ≥ 1 na 1 000 przypadków): Dreszcze. Bardzo rzadko (<1 na 10 000 przypadków): Drgawki. Zaburzenia serca Rzadko (<1 na 1 000, ≥ 1 na 10 000 przypadków): Arytmia. Zaburzenia naczyniowe Często (<1 na 10, ≥1 na 100 przypadków): Może wystąpić lekkie, przejściowe obniżenie ciśnienia krwi jako reakcja na obniżenie obwodowego oporu naczyniowego. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często (<1 na 10, ≥1 na 100 przypadków): Zatrzymanie oddychania oraz bezdech mogą wystąpić szczególnie po podaniu dużych dawek etomidatu w połączeniu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Rzadko (<1 na 100, ≥ 1 na 1 000 przypadków): Kaszel, kurcz krtani. Zaburzenia żołądka i jelit Często (<1 na 10, ≥1 na 100 przypadków): Po podaniu etomidatu występują mdłości i wymioty, które jednak są spowodowane głównie opioidami podanymi jednocześnie lub w premedykacji. Rzadko (<1 na 100, ≥ 1 na 1 000 przypadków): Czkawka. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często (<1 na 10, ≥1 na 100 przypadków): Łagodny ból w trakcie wstrzykiwania, pojawiający się głównie w przypadku podawania nierozcieńczonego produktu do małych żył bez uprzedniego podania fentanylu - patrz punkt 4.4.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie W przypadkach przedawkowania, zwłaszcza gdy etomidat jest stosowany jednocześnie z wziewnymi środkami usypiającymi, może nastąpić wydłużenie okresu snu oraz krótki okres bezdechu. Stosując produkt Etomidate-Lipuro należy mieć dostęp do sprzętu i środków leczniczych wymaganych w trakcie prowadzenia znieczulenia ogólnego w tym wspomagających oddychanie.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki do znieczulania ogólnego. Kod ATC: N01A X07. W badaniu EEG pierwsze zmiany zapisu występują po 36 sekund po podaniu dawki produktu Etomidate-Lipuro, efekt szczytowy pojawia się po 46 sekundach. Efekt działania leku pojawia się bardzo szybko, działanie nasenne jest krótkie w wyniku redystrybucji i degradacji. Pojedyncza dawka 0,3 mg/kg masy ciała prowadzi w ciągu 10 s do utraty przytomności i anestezji trwającej 3-5 minut. Etomidat powoduje przemijające hamowanie czynności wydzielniczej nadnerczy, z następowym obniżeniem poziomu kortyzolu w surowicy krwi. Spadek poziomu kortyzolu w osoczu jest spowodowany czasowym, całkowicie odwracalnym, hamowaniem aktywności enzymatycznej 11--hydroksylazy. Hamowanie syntezy kortyzolu, nie reagujące na podanie ACTH, może trwać do 6 godzin po podaniu pojedynczej dawki 0,3 mg etomidatu na kilogram masy ciała.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie syntezy kortyzolu jest odwracalne i zależy od stężenia etomidatu w osoczu. Osoczowe stężenie poniżej 50 nmol nie ma lub prawie nie ma hamującego efektu. Takie stężenie występuje po 4 godzinach od podania pojedynczej dawki etomidatu. Po podaniu etomidatu, czasem obserwuje się niekontrolowane ruchy mięśni (mioklonie). Związane są one z odhamowaniem fizjologicznych pobudzeń z międzymózgowia, identycznych do mioklonii hypnogenicznych podczas snu fizjologicznego. Stwierdzono, że etomidat posiada właściwości przeciwdrgawkowe oraz wywiera ochronny efekt na komórki mózgowe chroniąc je przed uszkodzeniem związanym z niedotlenieniem. Ponieważ etomidat nie działa przeciwbólowo, w przypadku znieczulenia do zabiegów operacyjnych należy podać odpowiedni silny lek przeciwbólowy. Substancja czynna – etomidat - działa nasennie i jest stosowana w znieczuleniu ogólnym.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Etomidate-Lipuro to produkt leczniczy, w którym etomidat, rozpuszczalny w tłuszczach, obecny jest w emulsji tłuszczowej będącej mieszaniną oleju sojowego, średniołańcuchowych trójglicerydów i lecytyny jaja kurzego, nie zawierający żadnych środków zwiększających rozpuszczalność. Emulsja, użyta jako nośnik, jest od wielu lat stosowana w żywieniu pozajelitowym i jest dobrze tolerowana. Emulsje zawierające etomidat do wstrzykiwań pozwalają, statystycznie znamiennie (p<0.00001), obniżyć częstość występowania miejscowych działań niepożądanych, obserwowanych podczas stosowania wodnych preparatów etomidatu.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne W oparciu o piśmiennictwo, powszechnie wiadomo, że cząsteczki tłuszczu mają krótki okres półtrwania. Po podaniu dożylnym, etomidat - składnik aktywny - ulega szybkiemu oddzieleniu od cząsteczek emulsji tłuszczowej. Nie stwierdzono różnic pomiędzy Etomidate-Lipuro, a innymi postaciami etomidatu pod względem stężeń w surowicy krwi i parametrów farmakokinetycznych. Znikanie z osocza - metabolizm emulsji lipidowej nie koliduje z okresem półtrwania etomidatu. Etomidate-Lipuro i preparat wodny mają porównywalne okresy półtrwania, czasy dystrybucji i czasy aktywności. Statystycznie znaczących różnic nie wykryto. Po podaniu dożylnym około 76,5% leku ulega związaniu z białkami osocza (głównie z albuminami). Odsetek związanego leku zmniejsza się w przewlekłych chorobach wątroby i nerek. Nie zaobserwowano akumulacji.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Całkowita objętość dystrybucji leku jest bardzo duża i wynosi 4,62,2 l/kg i świadczy o znacznym wychwycie przez tkanki; objętość dystrybucji w kompartmencie centralnym jest znamiennie wyższa od wewnątrznaczyniowej objętości osocza i mieści się w granicach 24,24,2 litra lub 21,22,8 litra lub 23,211,41 litra. Wobec powyższego można wnioskować, że oprócz objętości krwi krążącej, kompartment centralny zawiera narządy wewnętrzne o przepływie krwi stanowiącym znaczną część objętości minutowej (np. mózg i wątroba), o szybkości eliminacji decyduje redystrybucja z kompartmentu głębokiego do centralnego. Profil stężeń etomidatu rozkłada się na trzy fazy, a więc może być opisany za pomocą modelu trójkompartmentowego. Po podaniu pojedynczej dawki, stężenie leku w surowicy gwałtownie spada ze względu na jego szybkie przechodzenie z kompartmentu centralnego do kompartmentów głębokich (początkowy okres półtrwania 1,3 do 4,5 minut).

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Ze względu na duże objętości dystrybucji, półokres eliminacji jest względnie długi, pomimo szybkiego usuwania przez wątrobę. Półokres końcowej eliminacji wynosi od 2,4 do 5 godzin. Właściwości lipofilne ułatwiają szybkie przejście przez barierę krew-mózg. Stężenie płynu mózgowo-rdzeniowego w przybliżeniu odpowiada stężeniu wolnej, nie związanej białkiem frakcji etomidatu w osoczu (25 3%). Pierwszym etapem biotransformacji leku jest hydroliza wiązań estrowych w wątrobie. Dodatkowo niewielka część etomidatu ulega N-dealkilacji oksydatywnej. Żaden z metabolitów etomidatu nie jest aktywny farmakologicznie. Po podaniu dożylnym 15 mg znakowanego radioizotopem etomidatu, około 75% całkowitej dawki wydala się z moczem w ciągu 24 godzin. Ok. 50% dawki pojawiło się w moczu w ciągu pierwszych 4 godzin po wstrzyknięciu. Można wyliczyć, że po wystarczająco długim czasie około 87% zostanie wydalane z moczem po wystarczająco długim okresie, tzn. inne drogi wydalania mają mniejsze znaczenie.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Główny metabolit wydalany z moczem to produkt hydrolizy etomidatu, kwas R-(+)-1-(-metylbenzyl)-5-imidazowęglowy, którego pewne ilości są obecne jako glukuronian i który odpowiada za ok. 80% radioaktywności w moczu; 55-59% w formie kwasu i 21-24% w formie jego glukuronianu.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania niepożądane, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, a które występowały u zwierząt otrzymujących dawki podobne do stosowanych u ludzi, i które mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej, były następujące: Ostra toksyczność Wartości LD50 są dostępne zarówno dla roztworu etomidatu i produktu Etomidate-Lipuro: Gatunek: Mysz, LD50 (mg/kg masy ciała): 29,5, ED50: 29 Gatunek: Szczur, LD50 (mg/kg masy ciała): 18,5, ED50: 31 Gatunek: Świnka morska, LD50 (mg/kg masy ciała): 7,1, ED50: 50 Gatunek: Królik, LD50 (mg/kg masy ciała): 11,9, ED50: 24 Gatunek: Pies, LD50 (mg/kg masy ciała): 7,6, ED50: 16 Legenda: S = roztwór, E = Etomidate-Lipuro. Indeks terapeutyczny = LD50/ED50 Podostra toksyczność Po trzytygodniowym okresie codziennego podawania etomidatu u szczurów (najwyższa dawka 5,0 mg/kg m.c.) i dwutygodniowym u psów (najwyższa dawka 1,5 mg/kg m.c.) w badaniach EKG, pomiarach ciśnienia tętniczego krwi, badaniach hematologicznych, badaniach moczu i badaniach histopatologicznych narządów i tkanek nie stwierdzono związanych z lekiem działań niepożądanych.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wpływ na płodność Badania na szczurach i królikach, którym podawano etomidat w dawkach 5 lub 4,5 mg/kg masy ciała na dobę w okresie organogenezy nie wykazały żadnego działania teratogennego i toksyczności w stosunku do płodu. Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu etomidatu na rozwój płodu ludzkiego. Doświadczenie z podawaniem kobietom w ciąży ogranicza się do okresu porodu. Etomidat przechodzi do łożyska, kiedy jest używany do znieczuleń w położnictwie. Po zabiegu wartości punktacji Apgar u noworodków są porównywalne z wartościami osiąganymi po zastosowaniu innych anestetyków. Rozmiary i objawy kliniczne supresji kory nadnerczy u noworodków nie są znane. Mutageniczność i rakotwórczość Etomidat nie został przetestowany pod względem ewentualnych efektów mutagenicznych. Z zasady nie można wykluczyć takiego działania. Wyniki długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości na zwierzętach nie są dostępne.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych: Olej sojowy Średniołańcuchowe trójglicerydy Glicerol Fosfolipidy jajeczne do wstrzykiwań Sodu oleinian Woda do wstrzykiwań 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Etomidate-Lipuro nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwania bez wcześniejszego sprawdzenia ich zgodności. Ponadto produktu Etomidate-Lipuro nie wolno podawać jednocześnie z innymi roztworami do wstrzykiwania przez ten sam przewód, chyba że sprawdzono ich zgodność. Równocześnie podawane leki, jak na przykład leki przeciwbólowe, muszą być podawane przez to samo wkłucie w następnej kolejności albo jednocześnie przez inne wkłucie do żyły. Produkt Etomidate-Lipuro może być wstrzyknięty podczas wlewu izotonicznego roztworu sodu chlorku w czasie krótkiej przerwy w jego podawaniu. 6.3. Okres ważności 2 lata Patrz też punkt 6.6 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

CHPL leku Etomidate-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Nie zamrażać. Ampułki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 10 ampułek po 10 ml emulsji do wstrzykiwań. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed użyciem należy wstrząsnąć ampułkę, aby zapewnić równomierne rozprowadzanie. Nie używać, jeśli po wstrząśnięciu emulsja jest przebarwiona i (lub) niejednolita. Produkt nie zawiera konserwantów przeciwbakteryjnych. Ponieważ emulsje tłuszczowe mogą sprzyjać namnożeniu bakterii, należy natychmiast po otwarciu ampułki pobrać emulsję za pomocą strzykawki w warunkach aseptycznych, a następnie wstrzyknąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HYPNOMIDATE, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg etomidatu ( Etomidatum ). Każda ampułka zawiera 20 mg etomidatu, 3,5 ml glikolu propylowego i wodę do wstrzykiwań do 10 ml. Substancje pomocnicze: Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Jałowy, przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1. Wskazania do stosowania Etomidat jest środkiem do wprowadzenia oraz podtrzymania znieczulenia ogólnego. Stosuje się go również, jako znieczulenie dodatkowe w znieczuleniu miejscowym. Równoczesne stosowanie znieczulenia drogą wziewną nie jest konieczne; jeśli natomiast jest stosowane, lek wziewny może być podany w bardzo niewielkiej dawce (ogólne znieczulenie dożylne). Produkt Hypnomidate wskazany jest do krótkich zabiegów diagnostycznych lub zabiegów przeprowadzanych w warunkach ambulatoryjnych, w których konieczne jest szybkie wybudzenie pacjenta. Wpływ etomidatu w zalecanych dawkach na wskaźniki hemodynamiczne jest bardzo niewielki (patrz punkt 4.4 i 4.8), a zatem jest on szczególnie wskazany w kardiochirurgii i u pacjentów z chorobami serca.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

4.2. Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. Ampułki produktu Hypnomidate zawierają po 10 ml (20 mg etomidatu) roztworu gotowego do użycia (2 mg etomidatu w 1 ml roztworu). Skuteczna dawka wywołująca sen wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. Dlatego upacjentów dorosłych jedna ampułka zwykle wystarcza do wywołania snu trwającego 4-5 minut. Dawka ta może być dostosowana do masy ciała. Produkt Hypnomidate należy podawać powoli drogą dożylną. Sen może być wydłużany przez podawanie dodatkowych dawek produktu Hypnomidate. Nie wolno stosować więcej niż 3 ampułki (30 ml). Produkt Hypnomidate nie ma właściwości przeciwbólowych, dlatego zaleca się podawanie razem z odpowiednim opioidem, np. 1-2 ml fentanylu dożylnie na 1-2 minuty przed wstrzyknięciem produktu Hypnomidate. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i działania klinicznego.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku należy podać dawkę pojedynczą 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, która następnie powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.2). Dzieci U dzieci poniżej 15 roku życia dawka powinna być zwiększona w celu uzyskania takiej samej głębokości i czasu snu jak u dorosłych. Niekiedy niezbędna jest dawka uzupełniająca, wynosząca około 30% zwykłej dawki dla dorosłych (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt Hypnomidate powinien być podawany wyłącznie dożylnie. Bez powodowania dodatkowego ryzyka można stosować usypianie (anestezję) produktem Hypnomidate u pacjentów z padaczką, jaskrą, porfirią, a także u chorych z objawami złośliwej hipertermii w wywiadzie. Wprowadzeniu do znieczulenia produktem Hypnomidate może towarzyszyć niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, związane ze zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego (zwłaszcza w wyniku wcześniejszego podania droperydolu). U pacjentów osłabionych, u których hipotensja może być niebezpieczna, należy zastosować następujące środki zaradcze: 1. Przed wprowadzeniem do znieczulenia należy uzyskać dostęp do żyły w celu zapewnienia odpowiedniej objętości krwi krążącej. 2. Na ile to możliwe należy unikać stosowania innych leków stosowanych do wprowadzenia do znieczulenia. 3. Pacjent wprowadzany do znieczulenia powinien leżeć na wznak. 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lek należy wstrzykiwać wolno (np. 10 ml w ciągu 1 minuty). Stosując produkt Hypnomidate należy mieć przygotowany sprzęt do resuscytacji na wypadek wystąpienia depresji oddechowej i bezdechu. Stosowane do wprowadzenia do znieczulenia dawki etomidatu powodowały zmniejszenie stężenia kortyzolu i aldosteronu w osoczu (patrz punkt 5.1). Nie wiązało się to z zaburzeniami czynności życiowych lub zwiększoną umieralnością. Jednak w przypadku pacjentów w stanie ciężkiego stresu, szczególnie z zaburzeniami czynności kory nadnerczy, należy rozważyć uzupełnienie kortyzolu. W takich sytuacjach stymulacja nadnercza za pomocą ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. Bezpośrednią konsekwencją działania etomidatu, jeśli był on podawany w ciągłym wlewie lub dawkach wielokrotnych, może być długotrwałe tłumienie wydzielania endogennego kortyzolu i aldosteronu. Z tego względu należy unikać tego sposobu podawania.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W takich sytuacjach stymulacja nadnercza przy pomocy ACTH (hormonu adrenokortykotropowego) nie daje pożądanych rezultatów. U pacjentów z marskością wątroby oraz u tych, którzy otrzymali już neuroleptyk, lek z grupy opioidów lub lek o działaniu uspokajającym, dawkę etomidatu należy zmniejszyć. Mogą występować spontaniczne ruchy mięśni lub grupy mięśni, zwłaszcza, jeśli nie zastosowano premedykacji. Ruchy te są przypisywane odhamowaniu podkorowemu. Można im zwykle zapobiec podając dożylnie niewielkie dawki fentanylu z droperydolem lub diazepamem na 1-2 min. przed rozpoczęciem wprowadzania do znieczulenia za pomocą produktu Hypnomidate. Drgawkom mioklonicznym i bólowi w miejscu wstrzyknięcia towarzyszącemu wstrzykiwaniu leku, zwłaszcza w czasie wstrzykiwania do małych żył, można zwykle zapobiec podając dożylnie niewielką dawkę odpowiedniego leku z grupy opioidów, np. fentanylu, na 1-2 minuty przed wprowadzeniem do znieczulenia.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować ostrożność podając produkt Hypnomidate osobom w podeszłym wieku, gdyż może on zmniejszać pojemność minutową serca, co stwierdzano podając dawki większe od zalecanych (patrz punkt 4.2). Produkt Hypnomidate nie działa przeciwbólowo i dlatego w czasie zabiegu chirurgicznego należy podać odpowiedni lek przeciwbólowy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Interakcje

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki o działaniu uspokajającym nasilają działanie nasenne produktu Hypnomidate. Wpływ innych leków na etomidat Jednoczesne podanie etomidatu z alfentanylem zmniejsza końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut. Należy zachować ostrożność stosując oba leki jednocześnie gdyż stężenie etomidatu może spaść poniżej progu nasennego. Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2 do 3 razy bez wpływu na okres półtrwania, gdy podawany jest z fentanylem podanym dożylnie. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, gdy etomidat jest podawany jednocześnie z fentanylem podanym dożylnie. Wpływ etomidatu na inne leki Jednoczesne podawanie etomidatu i ketaminy nie wywiera istotnego wpływu na stężenie w osoczu lub parametry farmakokinetyczne ketaminy lub jej głównego metabolitu, norketaminy.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ani pośredniego działania embriotoksycznego i teratogennego. Zmniejszenie przeżywalności potomstwa stwierdzono po podaniu dawek toksycznych dla matek szczurów. Produkt Hypnomidate może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie znieczulenia kobiet w ciąży etomidat może przenikać przez łożysko. Ocena noworodków, których matki otrzymywały etomidat, w skali Apgar była porównywalna z oceną noworodków, których matki otrzymywały inne leki nasenne. U noworodka, którego matka otrzymywała produkt Hypnomidate wystąpiło przemijające, trwające około 6 godzin zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zmniejszone wartości pozostawały w granicach wartości prawidłowych. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet, należy zachować ostrożność stosując produkt Hypnomidate u karmiących kobiet.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po bardzo krótkim zabiegu chirurgicznym (do 15 minut) pacjent odzyskuje normalną sprawność po 30-60 minutach po obudzeniu się.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

4.8. Działania niepożądane Dane z badań klinicznych Bezpieczeństwo produktu Hypnomidate oceniano u 812 badanych, którzy wzięli udział w 4 otwartych badaniach klinicznych z produktem Hypnomidate stosowanym do indukowania znieczulenia ogólnego. Wskazani pacjenci przyjęli co najmniej jedną dawkę produktu Hypnomidate i dostarczyli dane dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane leku, zidentyfikowane przez badacza, wystąpiły u  1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate, co pokazano w Tabeli 1. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane przez ≥ 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hypnomidate (n=812) % Dyskinezy 10,3 Drgawki miokloniczne mięśni 2,1 Zaburzenia naczyniowe Bolesność żył 7,6 Obniżenie ciśnienia tętniczego 1,0 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bezdech 3,3 Hiperwentylacja 2,6 Świst krtaniowy 2,5 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty 2,1 Nudności 2,0 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka 1,2 Dodatkowe działania niepożądane, które wystąpiły u <1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych wymieniono w Tabeli 2.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zgłaszane przez < 1% pacjentów leczonych produktem Hypnomidate w 4 badaniach klinicznych Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia układu nerwowego Hipertonia Mimowolne skurcze mięśni Oczopląs Zaburzenia serca Bradykardia Skurcze dodatkowe Skurcze dodatkowe komorowe Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Czkawka Hipowentylacja Zaburzenia żołądka i jelit Nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania anestezji Opóźnione odzyskanie przytomności po anestezji Niewystarczająca analgezja Nudności w trakcie zabiegów Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu Działania niepożądane stwierdzone po raz pierwszy po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu zebrano w Tabeli 3 i Tabeli 4.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Działania niepożądane

W każdej tabeli, podano częstości występowania zgodnie z następującym schematem: Bardzo często (  1/10) Często (  1/100 do < 1/10) Niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100) Rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki W Tabeli 3, działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość raportów spontanicznych, podczas gdy w Tabeli 4, te same działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania w oparciu o częstość występowania w badaniach klinicznych lub badaniach epidemiologicznych, jeśli były znane. Kategoria częstości “nieznana” używana jest dla działań niepożądanych, dla których nie można określić częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Tabela 3: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie częstości raportów spontanicznych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Bardzo rzadko Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko Szczękościsk Tabela 4: Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu Hypnomidate do obrotu według kategorii częstości występowania ocenionej na podstawie badań klinicznych i epidemiologicznych Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (włączając wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Niewydolność nadnerczy Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Drgawki (włącznie z napadami pierwotnie uogólnionymi) Zaburzenia serca Nieznana Zatrzymanie serca, całkowity blok przedsionkowo komorowy Zaburzenia naczyniowe Nieznana Wstrząs, zakrzepowe zapalenie żył (głębokich i powierzchownych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Depresja oddechowa i skurcz oskrzeli (włącznie ze zgonem) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznana Szczękościsk

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedawkowanie

4.9. Przedawkowanie Objawy W przypadku przedawkowania etomidatu podanego w postaci bolusa, sen staje się głębszy oraz może wystąpić depresja oddechowa lub nawet zatrzymanie oddychania. Należy wówczas koniecznie przedsięwziąć odpowiednie środki wspomagające oddychanie. W takich przypadkach występowało również niedociśnienie. Przedawkowanie może zahamować czynność wydzielniczą kory nadnerczy. Może to być związane z wystąpieniem dezorientacji i przedłużonym wybudzaniem. Leczenie Poza środkami wspomagającymi (np. oddychanie), niezbędne może okazać się podanie 50 mg-100 mg hydrokortyzonu (a nie ACTH).

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne Etomidat jest lekiem o krótkotrwałym działaniu nasennym do stosowania dożylnego w znieczuleniu ogólnym. U dorosłych dawka 0,2 – 0,3 mg/kg masy ciała (w przybliżeniu 1 ampułka zawierająca 10 ml produktu Hypnomidate) wywołuje w ciągu 10 sekund sen trwający przez około 5 minut (lub dłużej, u pacjentów premedykowanych lekami o działaniu uspokajającym). Przy odpowiednim stężeniu w mózgu etomidat działa przeciwdrgawkowo i chroni tkankę mózgową przed uszkodzeniem komórek, wywołanym niedotlenieniem. Etomidat nie działa przeciwbólowo, co wyklucza stosowanie jego jako jedynego środka znieczulającego. Etomidat jest szybko hydrolizowany, głównie w wątrobie. Wybudzenie następuje szybko i rzadko towarzyszy mu uczucie senności czy zawroty głowy. Wpływ etomidatu na układ naczyniowo – sercowy jest minimalny. Środek ten nie powoduje uwalniania histaminy, ani nie wpływa na czynność wątroby.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy Etomidat stosowany do wprowadzenia do znieczulenia zmniejsza stężenie kortyzolu i aldosteronu w osoczu. Pozostają one niższe przez 6-8 godzin. Zwykle ich stężenia wracają do wartości wyjściowych w ciągu 24 godzin. Etomidat jest specyficznym i odwracalnym inhibitorem 11-beta-hydroksylacji syntezy steroidów w nadnerczach.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2. Właściwości farmakokinetyczne Stężenie w osoczu Po podaniu dożylnym zmiany stężenia etomidatu w osoczu mogą być opisane jako model trójkompartmentowy odzwierciedlający procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Dystrybucja Około 76,5% etomidatu wiąże się z białkami osocza. Etomidat szybko ulega dystrybucji do mózgu i innych tkanek. Objętość dystrybucji wynosi około 4,5 l/kg. Metabolizm i eliminacja Etomidat metabolizowany jest w wątrobie. Po 24 godzinach 75% podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Tylko 2% etomidatu wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Końcowy okres półtrwania wynoszący od 3 do 5 godzin odzwierciedla powolną dystrybucję etomidatu z głębokiego kompartmentu obwodowego. Zależność stężenie-efekt Minimalne stężenie etomidatu w osoczu wywołujące działania nasenne wynosi około 0,3 μg/ml.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Populacje specjalne Dzieci: W badaniu przeprowadzonym u 12 dzieci (wiek 7-13 lat, masa ciała 22-48 kg) początkowa objętość dystrybucji skorygowana o masę ciała była 2,4- krotnie większa niż u dorosłych (0,66 wobec 0,27 l/kg), a klirens u dzieci był o około 58% większy niż u dorosłych. Wyniki te wskazują na konieczność stosowania u dzieci większych dawek leku niż u dorosłych. Niewydolność wątroby: Opisywano wydłużenie okresu półtrwania u pacjentów z marskością wątroby otrzymujących etomidat w skojarzeniu z fentanylem. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie szybkości wlewu. Osoby w podeszłym wieku: Klirens etomidatu u osób w podeszłym wieku (> 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi jest zmniejszony. Początkowe stężenia w osoczu są większe u osób w podeszłym wieku w wyniku mniejszej początkowej objętości dystrybucji. Z tego względu w tej grupie pacjentów konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki standardowych badań na zwierzętach wskazują na działania szkodliwe wynikające z aktywności farmakologicznej etomidatu, przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym maksymalną ekspozycję człowieka. Dlatego wyniki te mają niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy, woda do wstrzykiwań. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu Hypnomidate roztwór do wstrzykiwań nie wolno mieszać z innymi lekami. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Hypnomidate (2 mg/ml) dostępny jest w ampułkach o pojemności 10 ml w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek po 10 ml. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki kolorowy pierścień kolorowy punkt miejsce złamania

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

1. Chwycić ampułkę między kciuk i palec wskazujący pozostawiając wolny koniec ampułki. 2. Drugą ręką chwycić koniec ampułki przykładając palec wskazujący do końca ampułki a kciuk ustawiając na kolorowym punkcie równolegle do kolorowego pierścienia na końcu ampułki. 3. Trzymając kciuk na tym punkcie energicznie złamać koniec ampułki, utrzymując jednocześnie mocno pozostałą część ampułki drugą ręką.

CHPL leku Hypnomidate, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml

Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ketalar 10, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 10 mg ketaminy (Ketaminum) w postaci ketaminy chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ketalar 10, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, zawiera 53 mg sodu w każdej fiolce 20 ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania: Jako pojedynczy środek znieczulający do krótkich zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, niewymagających zwiotczenia mięśni szkieletowych. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego przed zastosowaniem innych środków znieczulających. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami znieczulającymi. Szczególne rodzaje zastosowań lub typy zabiegów: Jeżeli bardziej wskazane jest podanie domięśniowe. Chirurgiczne opracowanie ran, bolesne opatrunki, przeszczepy skóry u pacjentów poparzonych i inne zabiegi chirurgiczne obejmujące powłoki ciała. Niektóre zabiegi neurologiczne, radiodiagnostyczne i lecznicze u dzieci, wymagające unieruchomienia. Jeżeli kontrola drożności dróg oddechowych jest trudna. Ketamina jest wskazana do stosowania u dzieci i dorosłych. Uwaga: Ketamina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności w zabiegach chirurgicznych obejmujących gardło, krtań lub tchawicę, ponieważ zwiększa wydzielanie śliny i wydzieliny tchawiczo-oskrzelowej oraz niedostatecznie hamuje odruchy gardłowe i krtaniowe.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie UWAGA: Wszystkie dawki podano w przeliczeniu na ketaminę - zasadę. Dorośli, osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) oraz dzieci Wykazano, że w zabiegach chirurgicznych u pacjentów w podeszłym wieku ketamina może być stosowana sama lub w skojarzeniu z innymi środkami znieczulającymi. Przygotowanie do zabiegu Produkt Ketalar 10 był bezpieczny podczas podawania jako jedyny środek znieczulający u pacjentów niebędących na czczo. Jednak ze względu na możliwość powodowania wymiotów oraz niemożność przewidzenia konieczności stosowania innych leków znieczulających lub środków zwiotczających mięśnie, podczas przygotowania do planowych zabiegów chirurgicznych zaleca się, aby pacjent nie przyjmował żadnych środków doustnych i był na czczo przez co najmniej 6 godzin przed znieczuleniem. Stosowanie ketaminy jest możliwe u pacjentów niebędących na czczo, jeśli według oceny lekarza korzyści z zastosowania produktu przewyższają potencjalne ryzyko.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Ketamina zwiększa wydzielanie śliny. Przed zastosowaniem środka znieczulającego należy z odpowiednim wyprzedzeniem podać atropinę, hioscynę lub glikopyrrolat, lub inny lek zmniejszający wydzielanie śliny. Midazolam, diazepam, lorazepam lub flunitrazepam stosowane jako premedykacja, lub środki wspomagające ketaminę skutecznie zmniejszały częstość negatywnych objawów wybudzania z narkozy. Początek i czas trwania znieczulenia Tak jak w przypadku innych ogólnych środków znieczulających, indywidualna reakcja na Ketalar 10 różni się w zależności od dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz jednocześnie stosowanych leków, w związku z czym nie można jednoznacznie ustalić zaleceń dotyczących dawkowania. Dawkę należy dostosować do potrzeb danego pacjenta. Ze względu na szybki początek działania po podaniu dożylnym, podczas podawania produktu pacjent powinien znajdować się w pozycji podpartej. Dawka dożylna 1 do 2 mg/kg mc.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

zazwyczaj powoduje znieczulenie do operacji w czasie od 30 sekund do 1 minuty po wstrzyknięciu, a działanie znieczulające utrzymuje się najczęściej przez 5 do 10 minut. Dawka domięśniowa 10 mg/kg mc. zazwyczaj powoduje znieczulenie do operacji w czasie 3 do 4 minut po wstrzyknięciu, a działanie znieczulające utrzymuje się najczęściej przez 12 do 25 minut. Odzyskiwanie świadomości następuje stopniowo. A. Ketalar 10 stosowany jako jedyny środek znieczulający. Infuzja dożylna Nie zaleca się rozcieńczania produktu Ketalar 10. Do sporządzania roztworu do infuzji służy produkt Ketalar 50. Dawkowanie w położnictwie W położnictwie, w przypadku porodu naturalnego lub poprzez cesarskie cięcie, zalecane są dawki od 0,2 do 1 mg/kg mc. w podaniu dożylnym (patrz punkt 4.6). Jednakże, brak jest danych na temat podtrzymującej dawki ketaminy stosowanej w infuzji w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Podawanie przerywane Wprowadzenie do znieczulenia Podawanie dożylne Początkowa dawka ketaminy podawana dożylnie może wynosić od 1 mg/kg mc. do 4,5 mg/kg mc. Przeciętna dawka konieczna do uzyskania znieczulenia do zabiegu chirurgicznego trwającego od 5 do 10 minut wynosi 2,0 mg/kg mc. Zaleca się, by dożylne podawanie roztworu ketaminy wykonywać powoli (przez 60 do 120 sekund). Szybsze podanie produktu może spowodować depresję oddechową oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego. Podawanie domięśniowe Początkowa dawka ketaminy podawana domięśniowo może wynosić od 6,5 do 13 mg/kg mc., najczęściej 10 mg/kg mc. Niska początkowa dawka domięśniowa 4 mg/kg mc. była stosowana w mniej bolesnych zabiegach diagnostycznych. Dawka 10 mg/kg mc. zapewnia zazwyczaj 12 do 25 minut okresu znieczulenia do zabiegu chirurgicznego. Dawkowanie w położnictwie Brak jest danych na temat stosowania domięśniowego ketaminy w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Dostępne dane farmakokinetyczne znajdują się w punkcie 5.2. Podtrzymywanie znieczulenia Zmniejszenie głębokości znieczulenia objawia się oczopląsem, ruchami w odpowiedzi na bodziec oraz wydawaniem dźwięków. Znieczulenie podtrzymuje się poprzez podawanie dodatkowych dawek ketaminy dożylnie lub domięśniowo. Jednakże, brak jest danych na temat podtrzymującej dawki ketaminy stosowanej w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek. Każda dodatkowa dawka podtrzymująca wynosi dla wybranej drogi podtrzymywania od ½ do całej dawki zalecanej przy wprowadzeniu do znieczulenia tą drogą, niezależnie od drogi podania dawki wprowadzającej. Im wyższa była całkowita podana dawka produktu Ketalar 10, tym dłużej potrwa odzyskiwanie świadomości po znieczuleniu. Podczas znieczulenia mogą występować nieświadome oraz toniczno-kloniczne ruchy kończyn. Ruchy te nie wskazują na nieodpowiednią głębokość znieczulenia i nie oznaczają konieczności podania dodatkowej dawki produktu znieczulającego. B.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Ketalar 10 jako środek wprowadzający do znieczulenia przed zastosowaniem innych leków ogólnie znieczulających. Wprowadzenie do znieczulenia uzyskuje się przez dożylne lub domięśniowe podanie pełnej dawki ketaminy określonej powyżej. Jeśli ketaminę podano dożylnie a główny lek znieczulający charakteryzuje powolne działanie, konieczne może być podanie drugiej dawki ketaminy w ciągu 5 do 8 minut po dawce początkowej. Jeśli ketaminę podano domięśniowo a główny lek znieczulający charakteryzuje szybkie działanie, podanie głównego leku znieczulającego można opóźnić do 15 minut po wstrzyknięciu ketaminy. C. Ketalar 10 stosowany z innymi środkami znieczulającymi. Ketaminę można kojarzyć z powszechnie stosowanymi lekami znieczulającymi o działaniu ogólnym i miejscowym pod warunkiem utrzymania odpowiedniej wymiany oddechowej.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Zakres dawek ketaminy stosowanej jednocześnie z innymi lekami znieczulającymi jest na ogół podobny do podanego powyżej; drugi lek znieczulający może jednak niekiedy pozwolić na zmniejszenie dawki ketaminy. Postępowanie podczas wybudzania pacjenta ze znieczulenia Po zakończeniu zabiegu należy pacjenta obserwować i zapewnić mu spokój. Nie wyklucza to monitorowania parametrów życiowych. Jeśli podczas wybudzania u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy majaczenia przy odzyskiwaniu świadomości, należy rozważyć podanie diazepamu (5 do 10 mg iv. u dorosłych). W celu przerwania ciężkich reakcji podczas wychodzenia ze znieczulenia można podać nasenną dawkę tiobarbitalu (50 do 100 mg iv.). W razie zastosowania któregokolwiek z tych leków, okres wybudzania pacjenta może ulec wydłużeniu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z marskością wątroby lub innymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Sposób podawania Podanie dożylne i podanie domięśniowe.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Ketalar 10 jest przeciwwskazany u pacjentów: w wieku poniżej 3. miesiąca życia; u których zwiększenie ciśnienia tętniczego może stanowić poważne ryzyko (patrz punkt 4.8); z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; z rzucawką lub zagrażającą rzucawką; z ciężką chorobą wieńcową lub inną chorobą mięśnia sercowego; ze zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (C.V.A.) w wywiadzie; z zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie; u których podejrzewa się lub rozpoznano schizofrenię (nawet jeżeli jest dobrze kontrolowana farmakologicznie).

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt powinien być stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez lub pod nadzorem doświadczonych anestezjologów, chyba że zachodzi konieczność zastosowania w nagłych przypadkach. Podobnie jak w przypadku innych leków ogólnie znieczulających, podczas stosowania produktu Ketalar 10 należy zapewnić dostęp do sprzętu reanimacyjnego. Stosowanie produktu Ketalar 10 musi być zawsze poprzedzone podaniem odpowiedniej dawki atropiny, hioscyny lub innego środka zmniejszającego wydzielanie śliny. Produkt Ketalar 10 jest chemicznie niezgodny z barbituranami i diazepamem. W związku z powyższym, produktów tych nie należy mieszać w tej samej strzykawce lub tym samym płynie do infuzji. W przypadku jednoczesnego stosowania barbituranów i (lub) środków narkotycznych z produktem Ketalar 10, czas wychodzenia ze znieczulenia może ulec wydłużeniu. Podczas wychodzenia ze znieczulenia może wystąpić majaczenie.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Częstość występowania objawów psychotycznych występujących podczas wybudzania ze znieczulenia, a zwłaszcza stanów przypominających marzenia senne i majaczenie, można zmniejszyć poprzez stosowanie niższych dawek ketaminy w połączeniu z dożylnym podaniem diazepamu lub innego leku z grupy benzodiazepin zastosowanych do indukowania i utrzymywania znieczulenia. Częstość tych reakcji można zmniejszyć ograniczając kontakt słowny i dotykowy z pacjentem podczas wychodzenia ze znieczulenia. Powyższe nie wyklucza monitorowania parametrów życiowych. Ponieważ podczas znieczulenia odruchy gardłowe i krtaniowe na ogół pozostają zachowane, ketaminy nie należy stosować jako pojedynczego leku znieczulającego w zabiegach chirurgicznych lub diagnostycznych w obrębie gardła, krtani lub drzewa oskrzelowego. Jeśli ketamina jest stosowana jako pojedynczy środek znieczulający, należy unikać, o ile to możliwe, mechanicznego drażnienia gardła.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W wymienionych przypadkach niezbędne może być zastosowanie leków zwiotczających mięśnie, przy zachowaniu odpowiedniej kontroli czynności oddechowej. Do kilku godzin po znieczuleniu mogą wystąpić wymioty. Duże stężenie leku w osoczu po podaniu dożylnym powodowało krótkotrwałą depresję oddechową oraz zniesienie odruchów gardłowo-krtaniowych. W celu zminimalizowania powyższych działań konieczne jest powolne wstrzykiwanie rozcieńczonego roztworu. W warunkach eksperymentalnych obserwowano aspirację środka kontrastowego podczas znieczulenia produktem Ketalar 10. W praktyce klinicznej rzadko dochodzi do aspiracji, należy jednak brać tę możliwość pod uwagę. Podczas zabiegu należy monitorować czynność serca u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniem czynności serca. W razie przedawkowania ketaminy może wystąpić depresja oddechowa; w takim przypadku konieczne jest zastosowanie wspomagania oddychania.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Preferowane jest mechaniczne wspomaganie oddychania zamiast stosowania analeptyków. Dawkę dożylną należy podawać w czasie od 60 do 120 sekund. Szybsze podanie może spowodować wystąpienie przejściowej depresji oddechowej lub bezdechu, oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego. W zabiegach chirurgicznych powodujących ból trzewny, ketaminę należy uzupełniać środkiem, który hamuje przewodzenie bólu trzewnego. W razie stosowania ketaminy w warunkach ambulatoryjnych pacjent może być wypisany do domu dopiero po całkowitym odzyskaniu świadomości. Później powinien pozostawać pod opieką osoby dorosłej. Należy zalecić pacjentom powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania ryzykownych czynności przez okres 24 godzin, lub dłużej po znieczuleniu. Ciśnienie tętnicze ulega zwiększeniu natychmiast po wstrzyknięciu, następnie w ciągu kilku minut osiąga wartość maksymalną i najczęściej w ciągu 15 minut po wstrzyknięciu powraca do wartości przed podaniem znieczulenia.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Mediana maksymalnego zwiększenia ciśnienia tętniczego w badaniach klinicznych wahała się od 20% do 25% wartości przed znieczuleniem. W zależności od stanu pacjenta, zwiększenie ciśnienia tętniczego może być uznane za działanie niepożądane lub korzystny efekt. Długotrwałe stosowanie: U pacjentów długotrwale stosujących ketaminę notowano przypadki zapalenia pęcherza moczowego, w tym krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego uszkodzenia nerek, wodonercza i zaburzenia moczowodów, zwłaszcza w razie nadużywania ketaminy. (Te działania niepożądane występują u pacjentów długotrwale stosujących ketaminę, tj. przez okres od 1 miesiąca do kilku lat). U pacjentów, którzy stosowali ketaminę przez dłuższy czas (powyżej 3 dni), notowano również przypadki hepatotoksyczności. Nadużywanie produktu leczniczego i uzależnienie: Zgłaszano przypadki stosowania ketaminy jako narkotyku.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Według raportów ketamina wywołuje wiele różnych objawów, między innymi: retrospekcje, omamy, dysforię, lęk, bezsenność i dezorientację. Zgłaszano również inne działania niepożądane: patrz „Długotrwałe stosowanie”. U osób ze stwierdzonym w wywiadzie nadużywaniem lub uzależnieniem od substancji psychoaktywnych może wystąpić uzależnienie od ketaminy i rozwój tolerancji, dlatego ketaminę należy przepisywać i podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności. Podczas ustępowania znieczulenia mogą występować pooperacyjne stany splątania. Reakcje wymagające natychmiastowej pomocy występują u około 12 procent pacjentów. U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, różniące się stopniem nasilenia, od przyjemnego stanu przypominającego marzenia senne, poprzez żywe obrazy, halucynacje, koszmary nocne, po majaczenie wymagające natychmiastowej pomocy (obejmujące często uczucie dysocjacji lub unoszenia się).

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W niektórych przypadkach stanom tym towarzyszą splątanie, pobudzenie i irracjonalne zachowania, które raportowano jako nieprzyjemne doznania. Czas utrzymywania się takich zaburzeń wynosi zazwyczaj do kilku godzin; jednak w niektórych przypadkach obserwowano nawroty do 24 godzin po operacji. Powyższe reakcje są rzadziej obserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku do 15 lat), dlatego ketaminę stosuje się szczególnie w znieczulaniu pacjentów w wieku dziecięcym. Powyższe reakcje występują również rzadziej u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Ponadto występują one rzadziej, gdy produkt jest podawany domięśniowo. Nie są znane żadne trwałe skutki oddziaływania ketaminy na psychikę. Ketamina powinna być stosowana z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów w następujących sytuacjach: zwiększone ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego; przewlekłe nadużywanie alkoholu oraz zatrucie alkoholowe; marskość wątroby lub inny rodzaj zaburzeń czynności wątroby.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Ketamina jest metabolizowana w wątrobie i w związku z tym może działać dłużej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Zgłaszano nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby związane ze stosowaniem ketaminy, zwłaszcza w przypadku dłuższego stosowania (ponad 3 dni) lub nadużywania produktu leczniczego. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie dawki; zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe (np. jaskra), ponieważ ciśnienie to może istotnie zwiększyć się już po podaniu pojedynczej dawki ketaminy; skłonności neurotyczne lub choroby psychiczne (np. schizofrenia i ostre psychozy); ostra nawracająca porfiria; drgawki; nadczynność tarczycy i pacjenci leczeni hormonami tarczycy (zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego i tachykardii); infekcje płuc lub infekcje górnych dróg oddechowych (ketamina nasila odruch kaszlowy, co może wywołać skurcz krtani); lite zmiany śródczaszkowe po urazie głowy, stłuczeniu mózgu lub wodogłowiu; hipowolemia, odwodnienie lub choroby serca, szczególnie naczyń wieńcowych (np.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

zastoinowa niewydolność krążenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca); nadciśnienie tętnicze o stopniu łagodnym do umiarkowanego i tachyarytmia. U pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca należy podczas zabiegu stale monitorować czynność serca. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczej Sód: Produkt leczniczy zawiera 53 mg sodu na każdą fiolkę 20 ml, co odpowiada 2,65% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Stosowanie barbituranów lub środków narkotycznych jednocześnie z ketaminą może wydłużać czas wychodzenia ze znieczulenia, podobnie jak stosowanie premedykacji przy użyciu leków z grupy benzodiazepin. Diazepam zwiększa okres półtrwania ketaminy oraz wydłuża jej działanie farmakodynamiczne. W związku z tym, może być konieczne dostosowanie dawki. Barbiturany oraz diazepam, jako chemicznie niezgodne z produktem Ketalar 10 z powodu wytrącania się osadu, nie powinny być podawane z tej samej strzykawki. Inne leki znieczulające ogólnie blokują pobudzanie przez ketaminę układu sercowo-naczyniowego zależne od ośrodkowego układu nerwowego. Po jednoczesnym zastosowaniu znieczulenia halotanem lub enfluranem występowała istotna depresja układu sercowo-naczyniowego. Jednoczesne zastosowanie halotanu spowalnia dystrybucję i redystrybucję ketaminy i hamuje jej metabolizm wątrobowy.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

Jednoczesne stosowanie diazepamu lub innych benzodiazepin powoduje zwiększenie stężenia leku w osoczu i zmniejsza klirens ketaminy. Jednoczesne stosowanie podtlenku azotu zmniejsza zapotrzebowanie na ketaminę. Jednoczesne stosowanie ketaminy z gallaminą prowadzi do tachykardii, stosowanie z pankuronium prowadzi do nadciśnienia tętniczego. Żadnego z tych środków zwiotczających mięśnie nie należy stosować jednocześnie z ketaminą. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ketaminy u pacjentów przyjmujących hormony tarczycy, ze względu na zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego i tachykardii. Ketamina wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej przez atrakurium oraz tubokurarynę i przyspiesza wystąpienie depresji oddechowej z bezdechem. Jednoczesne stosowanie ketaminy (szczególnie w dużych dawkach lub przy szybkim podawaniu) wraz z wziewnymi lekami znieczulającymi może zwiększać ryzyko bradykardii, zmniejszenia ciśnienia tętniczego lub zmniejszenia pojemności minutowej serca.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

Stosowanie ketaminy z innymi środkami powodującymi depresję ośrodkowego układu nerwowego (jak alkohol, fenotiazyny, antagoniści receptora H1 o działaniu uspokajającym, leki zwiotczające mięśnie szkieletowe) może nasilać zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego i (lub) zwiększać ryzyko wystąpienia depresji oddechowej. Zmniejszenie dawki ketaminy może być konieczne przy jednoczesnym stosowaniu innych środków o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym lub nasennym. Wykazano, że ketamina może zmniejszać nasenne działanie tiopentalu. Jednoczesne podanie leków przeciw nadciśnieniu tętniczemu oraz ketaminy zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia. Sympatykomimetyki (działające bezpośrednio lub pośrednio) oraz wazopresyna mogą zwiększać pobudzające działanie ketaminy na układ współczulny. Jednoczesne stosowanie z ergometryną może prowadzić do zwiększenia ciśnienia krwi.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania ketaminy oraz teofiliny lub aminofiliny można zaobserwować klinicznie istotne zmniejszenie progu drgawkowego. Zgłaszano nieoczekiwane napady drgawek o typie wyprostnym podczas jednoczesnego podawania wymienionych leków. Leki hamujące aktywność enzymu CYP3A4 zazwyczaj zmniejszają klirens wątrobowy, powodując zwiększenie w osoczu stężenia produktów leczniczych będących substratami CYP3A4 (takich jak ketamina). Przy jednoczesnym podawaniu ketaminy wraz z innymi lekami hamującymi enzym CYP3A4 konieczne może być zmniejszenie dawki ketaminy w celu osiągnięcia pożądanego wyniku klinicznego. Leki pobudzające aktywność enzymu CYP3A4 zazwyczaj zwiększają klirens wątrobowy, powodując zmniejszenie w osoczu stężenia produktów leczniczych będących substratami CYP3A4 (takich jak ketamina). Przy jednoczesnym podawaniu ketaminy wraz z innymi lekami pobudzającymi enzym CYP3A4 konieczne może być zwiększenie dawki ketaminy w celu osiągnięcia pożądanego wyniku klinicznego.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie zostało ustalone. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży, z wyjątkiem podawania produktu podczas cesarskiego cięcia lub porodu naturalnego. Ketamina przenika przez łożysko. Niektóre noworodki narażone na działanie ketaminy podawanej matkom dożylnie podczas porodu w dawce ≥ 1,5 mg/kg mc., doznały depresji oddechowej i uzyskiwały mniej punktów w skali Apgar, co wymagało przeprowadzenia resuscytacji. Po podaniu dawki większej niż 2 mg/kg mc. obserwowano znaczny wzrost ciśnienia krwi u matki oraz napięcia macicy. W położnictwie, brak jest danych na temat stosowania ketaminy podawanej domięśniowo oraz podtrzymującej dawki ketaminy podawanej dożylnie, jak również nie można ustalić zalecanych dawek.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące podawania domięśniowego znajdują się w punkcie 5.2. Karmienie piersi? Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego w okresie karmienia piersią, nie zaleca się stosowania produktu Ketalar 10.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy poinformować pacjentów, że nie powinni prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać niebezpiecznych czynności przez co najmniej 24 godziny po znieczuleniu.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych określono stosując konwencję MedDRA: Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego rzadko: reakcje anafilaktyczne* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania niezbyt często: jadłowstręt Zaburzenia psychiczne często: halucynacje, marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie, irracjonalne zachowania niezbyt często: lęk rzadko: majaczenie*, dezorientacja*, epizody typu flashback (powracanie przebytych doznań psychotycznych)*, dysforia*, bezsenność Zaburzenia układu nerwowego często: oczopląs, hipertonia, ruchy toniczno-kloniczne Zaburzenia oka często: podwójne widzenie nieznana: zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego Zaburzenia serca często: zwiększenie ciśnienia krwi, zwiększenie częstości pracy serca niezbyt często: bradykardia, arytmia Zaburzenia naczyniowe niezbyt często: niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia często: zwiększona częstość oddechów niezbyt często: depresja układu oddechowego, skurcz krtani rzadko: niedrożność układu oddechowego*, bezdech* Zaburzenia żołądka i jelit często: nudności, wymioty rzadko: nadmierne wydzielanie śliny* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nieznana: nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby*, polekowe uszkodzenie wątroby* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej często: rumień, wysypka odropodobna Zaburzenia nerek i dróg moczowych rzadko: krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego*, zapalenie pęcherza moczowego* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania niezbyt często: ból w miejscu wstrzyknięcia, wysypka w miejscu wstrzyknięcia * Częstość działań niepożądanych została określona na podstawie zgłoszeń zebranych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Działania niepożądane

** W przypadku dłuższego stosowania (ponad 3 dni) lub nadużywania produktu leczniczego. *** W przypadku długotrwałego stosowania (przez okres od 1 miesiąca do kilku lat), zwłaszcza w razie nadużywania produktu leczniczego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie lub zbyt szybkie podanie ketaminy chlorowodorku może prowadzić do depresji oddechowej. Należy wówczas zastosować wspomaganie oddychania, które jest bardziej zalecane niż stosowanie analeptyków, gdyż utrzymuje odpowiednie nasycenie krwi tlenem oraz wydalanie dwutlenku węgla. Ketamina ma szeroki margines bezpieczeństwa; w kilku przypadkach nieumyślnego przedawkowania (do 10-krotności zazwyczaj stosowanej dawki produktu) następowało stopniowe, ale całkowite wyjście ze znieczulenia.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki do znieczulenia ogólnego; ketamina, kod ATC N01AX03. Ketamina jest szybko działającym ogólnym lekiem znieczulającym do podawania dożylnego lub domięśniowego o specyficznym działaniu farmakologicznym. Chlorowodorek ketaminy wywołuje znieczulenie dysocjacyjne, charakteryzujące się katalepsją, niepamięcią oraz wyraźnym znoszeniem czucia bólu, co może utrzymywać się w okresie wybudzania. Występuje zaledwie niewielkie zmniejszenie odruchów gardłowo-krtaniowych, natomiast napięcie mięśni szkieletowych może być normalne lub nasilone w różnym stopniu. Występuje łagodne pobudzenie serca i układu oddechowego oraz niekiedy depresja oddechowa. Mechanizm działania Ketamina wywołuje sedację, unieruchomienie, niepamięć oraz znaczący efekt przeciwbólowy.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Stan znieczulenia ogólnego wywoływany przez ketaminę, został nazwany „znieczuleniem dysocjacyjnym”, ponieważ, jak się wydaje, lek ten wybiórczo przerywa przewodzenie w obrębie asocjacyjnych szlaków mózgowych przed wywołaniem blokady czucia somatycznego. Ketamina może w sposób wybiórczy powodować depresję układu podwzgórza i kory nowej przed wywołaniem istotnej blokady starszych rozwojowo ośrodków i szlaków (aktywujący układ siateczkowy i układ limbiczny). Przedstawiono szereg teorii mających na celu wyjaśnienie mechanizmu działania ketaminy. Obejmowały one między innymi wiązanie z receptorami N-metylo-D-asparaginianu (NMDA) w ośrodkowym układzie nerwowym, oddziaływanie na receptory opioidowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego i rdzenia kręgowego, a także interakcje z receptorami dla norepinefryny, serotoniny oraz muskarynowymi receptorami cholinergicznymi.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Oddziaływanie na receptory N-metylo-D-asparaginianu (NMDA) może być odpowiedzialne zarówno za działanie przeciwbólowe, jak i psychotyczne ketaminy. Ketamina charakteryzuje się także aktywnością sympatykomimetyczną, której skutkiem jest tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie zapotrzebowania na tlen w obrębie mięśnia sercowego oraz mózgu, zwiększenie mózgowego przepływu krwi oraz zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego i wewnątrzgałkowego. Ketamina ma także silne działanie rozszerzające oskrzela. Skutki kliniczne obserwowane po podaniu ketaminy obejmują zwiększenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie napięcia mięśniowego (co może przypominać stan katatoniczny), otwieranie oczu (zwykle z towarzyszącym oczopląsem) i zwiększenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Ketamina jest szybko wchłaniana po podaniu pozajelitowym. Dystrybucja Ketamina łatwo ulega najpierw szybkiej dystrybucji w tkankach o wysokiej perfuzji (na przykład serce, płuca, mózg), następnie w mięśniach i tkankach obwodowych, a na końcu w tkance tłuszczowej. U ludzi, po podaniu dożylnym w bolusie 2,5 mg/kg mc. faza dystrybucyjna trwa około 45 minut, zaś okres półtrwania od 10 do 15 minut, co jest związane z czasem trwania efektu anestezjologicznego (około 20 minut). U dorosłych oraz u dzieci i młodzieży, po 5 minutach po podaniu dożylnym w bolusie 2 mg/kg mc., maksymalne stężenie ketaminy w osoczu krwi wynosiło od 1,8 do 2,0 μg/ml, a po 15 minutach po podaniu domięśniowym dawki 6 mg/kg mc. stężenie to wynosiło od 1,7 do 2,2 μg/ml.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

W położnictwie, po podaniu domięśniowym dawki 250 mg (około 4,2 mg/kg mc.), transfer łożyskowy z aorty matki do żyły pępowinowej wynosił 47% ketaminy (1,72 w porównaniu do 0,75 μg/ml) w trakcie porodu. U tych kobiet, średni czas porodu naturalnego od momentu podania ketaminy wynosił 12 minut. Metabolizm Ketamina ulega N-demetylacji w wątrobie (w układzie enzymatycznym cytochromu P450) oraz hydroksylacji pierścienia cykloheksanowego, co prowadzi do powstania rozpuszczalnych w wodzie związków sprzężonych, wydalanych z moczem. Enzym CYP3A4 jest podstawowym enzymem odpowiedzialnym za N-demetylację ketaminy do norketaminy w mikrosomach ludzkiej wątroby; przy mniejszym udziale enzymów CYP2B6 i CYP2C9. Zachodzić może dalsze utlenianie z wytworzeniem pochodnych cykloheksanowych. Stwierdzono, że niesprzężony N-demetylowany metabolit ketaminy charakteryzuje się działaniem ponad sześć razy słabszym niż ketamina, a niesprzężona demetylowana pochodna cykloheksanowa – ponad dziesięć razy słabszym.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Eliminacja Badania prowadzone w populacji ludzkiej wykazały, że średnio 91% podanej dawki wydalane jest z moczem, a 3% z kałem.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W opublikowanych badaniach na zwierzętach (w tym naczelnych), którym podawano dawki powodujące znieczulenie od lekkiego do umiarkowanego, wykazano, że stosowanie leków znieczulających w okresie dynamicznego rozwoju mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może skutkować długotrwałymi zaburzeniami funkcji poznawczych. Znaczenie kliniczne powyższych obserwacji z badań nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Benzetonium chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ketalar 10 wykazuje chemiczną niezgodność z barbituranami i diazepamem, ze względu na wytrącanie się osadu. W związku z powyższym, produktów tych nie należy mieszać w tej samej strzykawce lub tym samym płynie do infuzji. 6.3 Okres ważności 5 lat. Zawartość fiolki należy zużyć natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła typu I zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczone aluminiowym kapslem z PP zatyczką, w tekturowym pudełku. 5 fiolek po 20 ml.

CHPL leku Ketalar 10, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Fiolka do stosowania jednorazowego. Po otwarciu: biorąc pod uwagę czystość mikrobiologiczną, jeżeli sposób otwierania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego należy wyrzucić. Produkty lecznicze przeznaczone do podawania pozajelitowego, należy za każdym razem przed podaniem sprawdzić wizualnie na obecność cząstek stałych i odbarwień, o ile pozwalają na to: rodzaj roztworu i opakowanie. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ketalar 50, 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 50 mg ketaminy (Ketaminum) w postaci ketaminy chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania: Jako pojedynczy środek znieczulający do krótkich zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, niewymagających zwiotczenia mięśni szkieletowych. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego przed zastosowaniem innych środków znieczulających. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami znieczulającymi. Szczególne rodzaje zastosowań lub typy zabiegów: Jeżeli bardziej wskazane jest podanie domięśniowe. Chirurgiczne opracowanie ran, bolesne opatrunki, przeszczepy skóry u pacjentów poparzonych i inne zabiegi chirurgiczne obejmujące powłoki ciała. Niektóre zabiegi neurologiczne, radiodiagnostyczne i lecznicze u dzieci, wymagające unieruchomienia. Jeżeli kontrola drożności dróg oddechowych jest trudna. Ketamina jest wskazana do stosowania u dzieci i dorosłych. Uwaga: Ketamina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności w zabiegach chirurgicznych obejmujących gardło, krtań lub tchawicę, ponieważ zwiększa wydzielanie śliny i wydzieliny tchawiczo-oskrzelowej oraz niedostatecznie hamuje odruchy gardłowe i krtaniowe.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie UWAGA: Wszystkie dawki podano w przeliczeniu na ketaminę - zasadę. Dorośli, osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) oraz dzieci. Wykazano, że w zabiegach chirurgicznych u pacjentów w podeszłym wieku ketamina może być stosowana sama lub w skojarzeniu z innymi środkami znieczulającymi. Przygotowanie do zabiegu Produkt Ketalar 50 był bezpieczny podczas podawania jako jedyny środek znieczulający u pacjentów niebędących na czczo. Jednak ze względu na możliwość powodowania wymiotów oraz niemożność przewidzenia konieczności stosowania innych leków znieczulających lub środków zwiotczających mięśnie, podczas przygotowania do planowych zabiegów chirurgicznych zaleca się, aby pacjent nie przyjmował żadnych środków doustnych i był na czczo przez co najmniej 6 godzin przed znieczuleniem. Stosowanie ketaminy jest możliwe u pacjentów niebędących na czczo, jeśli według oceny lekarza korzyści z zastosowania produktu przewyższają potencjalne ryzyko.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Ketamina zwiększa wydzielanie śliny. Przed zastosowaniem środka znieczulającego należy z odpowiednim wyprzedzeniem podać atropinę, hioscynę lub glikopyrrolat, lub inny lek zmniejszający wydzielanie śliny. Midazolam, diazepam, lorazepam lub flunitrazepam stosowane jako premedykacja, lub środki wspomagające ketaminę skutecznie zmniejszały częstość negatywnych objawów wybudzania z narkozy. Początek i czas trwania znieczulenia Tak jak w przypadku innych ogólnych środków znieczulających, indywidualna reakcja na Ketalar 50 różni się w zależności od dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz jednocześnie stosowanych leków, w związku z czym nie można jednoznacznie ustalić zaleceń dotyczących dawkowania. Dawkę należy dostosować do potrzeb danego pacjenta. Ze względu na szybki początek działania po podaniu dożylnym, podczas podawania produktu pacjent powinien znajdować się w pozycji podpartej. Dawka dożylna 1 do 2 mg/kg mc.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

zazwyczaj powoduje znieczulenie do operacji w czasie od 30 sekund do 1 minuty po wstrzyknięciu, a działanie znieczulające utrzymuje się najczęściej przez 5 do 10 minut. Dawka domięśniowa 10 mg/kg mc. zazwyczaj powoduje znieczulenie do operacji w czasie 3 do 4 minut po wstrzyknięciu, a działanie znieczulające utrzymuje się najczęściej przez 12 do 25 minut. Odzyskiwanie świadomości następuje stopniowo. A. Ketalar 50 stosowany jako jedyny środek znieczulający. Infuzja dożylna. Stosowanie produktu Ketalar 50 w ciągłym wlewie umożliwia dokładniejsze dawkowanie, tym samym zmniejszając całkowitą ilość produktu w porównaniu do podawania przerywanego. Skraca to czas wybudzania i wpływa na stabilność parametrów życiowych. Do infuzji stosuje się zazwyczaj roztwór zawierający 1 mg ketaminy /ml, w 5% roztworze glukozy lub w 0,9% roztworze chlorku sodu.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

W przypadku, gdy konieczne jest ograniczenie podawania płynów, zawartość 1 fiolki produktu Ketalar 50 można dodać do 250 ml płynu do infuzji, otrzymując stężenia około 2 mg ketaminy /ml. Wprowadzenie do znieczulenia Całkowita dawka wprowadzająca do znieczulenia podawana w postaci infuzji wynosi 0,5 do 2 mg/kg mc. Podtrzymywanie znieczulenia Znieczulenie można podtrzymywać poprzez podawanie powolnego wlewu, tj. 10 do 40 mikrogramów/kg mc./min (około 1 do 3 mg/min). Szybkość infuzji zależy od reakcji pacjenta oraz odpowiedzi na znieczulenie. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku stosowania środka blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe o długim czasie działania. Dawkowanie w położnictwie W położnictwie, w przypadku porodu naturalnego lub poprzez cesarskie cięcie, zalecane są dawki od 0,2 do 1 mg/kg mc. w podaniu dożylnym (patrz punkt 4.6).

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Jednakże, brak jest danych na temat podtrzymującej dawki ketaminy stosowanej w infuzji w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek. Podawanie przerywane Wprowadzenie do znieczulenia Podawanie dożylne Początkowa dawka ketaminy podawana dożylnie może wynosić od 1 mg/kg mc. do 4,5 mg/kg mc. Przeciętna dawka konieczna do uzyskania znieczulenia do zabiegu chirurgicznego trwającego od 5 do 10 minut wynosi 2,0 mg/kg mc. Zaleca się, by dożylne podawanie roztworu ketaminy wykonywać powoli (przez 60 do 120 sekund). Szybsze podanie produktu może spowodować depresję oddechową oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego. Podawanie domięśniowe Początkowa dawka ketaminy podawana domięśniowo może wynosić od 6,5 do 13 mg/kg mc., najczęściej 10 mg/kg mc. Niska początkowa dawka domięśniowa 4 mg/kg mc. była stosowana w mniej bolesnych zabiegach diagnostycznych. Dawka 10 mg/kg mc. zapewnia zazwyczaj 12 do 25 minut okresu znieczulenia do zabiegu chirurgicznego.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Dawkowanie w położnictwie Brak jest danych na temat stosowania domięśniowego ketaminy w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek. Dostępne dane farmakokinetyczne znajdują się w punkcie 5.2. Podtrzymywanie znieczulenia Zmniejszenie głębokości znieczulenia objawia się oczopląsem, ruchami w odpowiedzi na bodziec oraz wydawaniem dźwięków. Znieczulenie podtrzymuje się poprzez podawanie dodatkowych dawek ketaminy dożylnie lub domięśniowo. Jednakże, brak jest danych na temat podtrzymującej dawki ketaminy stosowanej w położnictwie i nie można ustalić zalecanych dawek. Każda dodatkowa dawka podtrzymująca wynosi dla wybranej drogi podtrzymywania od ½ do całej dawki zalecanej przy wprowadzeniu do znieczulenia tą drogą, niezależnie od drogi podania dawki wprowadzającej. Im wyższa była całkowita podana dawka produktu Ketalar 50, tym dłużej potrwa odzyskiwanie świadomości po znieczuleniu. Podczas znieczulenia mogą występować nieświadome oraz toniczno-kloniczne ruchy kończyn.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Ruchy te nie wskazują na nieodpowiednią głębokość znieczulenia i nie oznaczają konieczności podania dodatkowej dawki produktu znieczulającego. B. Ketalar 50 jako środek wprowadzający do znieczulenia przed zastosowaniem innych leków ogólnie znieczulających. Wprowadzenie do znieczulenia uzyskuje się przez dożylne lub domięśniowe podanie pełnej dawki ketaminy określonej powyżej. Jeśli ketaminę podano dożylnie a główny lek znieczulający charakteryzuje powolne działanie, konieczne może być podanie drugiej dawki ketaminy w ciągu 5 do 8 minut po dawce początkowej. Jeśli ketaminę podano domięśniowo a główny lek znieczulający charakteryzuje szybkie działanie, podanie głównego leku znieczulającego można opóźnić do 15 minut po wstrzyknięciu ketaminy. C. Ketalar 50 stosowany z innymi środkami znieczulającymi. Ketaminę można kojarzyć z powszechnie stosowanymi lekami znieczulającymi o działaniu ogólnym i miejscowym pod warunkiem utrzymania odpowiedniej wymiany oddechowej.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Zakres dawek ketaminy stosowanej jednocześnie z innymi lekami znieczulającymi jest na ogół podobny do podanego powyżej; drugi lek znieczulający może jednak niekiedy pozwolić na zmniejszenie dawki ketaminy. Postępowanie podczas wybudzania pacjenta ze znieczulenia Po zakończeniu zabiegu należy pacjenta obserwować i zapewnić mu spokój. Nie wyklucza to monitorowania parametrów życiowych. Jeśli podczas wybudzania u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy majaczenia przy odzyskiwaniu świadomości, należy rozważyć podanie diazepamu (5 do 10 mg iv. u dorosłych). W celu przerwania ciężkich reakcji podczas wychodzenia ze znieczulenia można podać nasenną dawkę tiobarbitalu (50 do 100 mg iv.). W razie zastosowania któregokolwiek z tych leków, okres wybudzania pacjenta może ulec wydłużeniu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z marskością wątroby lub innymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dawkowanie

Sposób podawania Podanie dożylne i podanie domięśniowe.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Ketalar 50 jest przeciwwskazany u pacjentów: w wieku poniżej 3. miesiąca życia; u których zwiększenie ciśnienia tętniczego może stanowić poważne ryzyko (patrz punkt 4.8); z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; z rzucawką lub zagrażającą rzucawką; z ciężką chorobą wieńcową lub inną chorobą mięśnia sercowego; ze zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (C.V.A.) w wywiadzie; z zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie; u których podejrzewa się lub rozpoznano schizofrenię (nawet jeżeli jest dobrze kontrolowana farmakologicznie).

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt powinien być stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez lub pod nadzorem doświadczonych anestezjologów, chyba że zachodzi konieczność zastosowania w nagłych przypadkach. Podobnie jak w przypadku innych leków ogólnie znieczulających, podczas stosowania produktu Ketalar 50 należy zapewnić dostęp do sprzętu reanimacyjnego. Stosowanie produktu Ketalar 50 musi być zawsze poprzedzone podaniem odpowiedniej dawki atropiny, hioscyny lub innego środka zmniejszającego wydzielanie śliny. Produkt Ketalar 50 jest chemicznie niezgodny z barbituranami i diazepamem. W związku z powyższym, produktów tych nie należy mieszać w tej samej strzykawce lub tym samym płynie do infuzji. W przypadku jednoczesnego stosowania barbituranów i (lub) środków narkotycznych z produktem Ketalar 50 czas wychodzenia ze znieczulenia może ulec wydłużeniu. Podczas wychodzenia ze znieczulenia może wystąpić majaczenie.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Częstość występowania objawów psychotycznych występujących podczas wybudzania ze znieczulenia, a zwłaszcza stanów przypominających marzenia senne i majaczenie, można zmniejszyć poprzez stosowanie niższych dawek ketaminy w połączeniu z dożylnym podaniem diazepamu lub innego leku z grupy benzodiazepin zastosowanych do indukowania i utrzymywania znieczulenia. Częstość tych reakcji można zmniejszyć ograniczając kontakt słowny i dotykowy z pacjentem podczas wychodzenia ze znieczulenia. Powyższe nie wyklucza monitorowania parametrów życiowych. Ponieważ podczas znieczulenia odruchy gardłowe i krtaniowe na ogół pozostają zachowane, ketaminy nie należy stosować jako pojedynczego leku znieczulającego w zabiegach chirurgicznych lub diagnostycznych w obrębie gardła, krtani lub drzewa oskrzelowego. Jeśli ketamina jest stosowana jako pojedynczy środek znieczulający, należy unikać, o ile to możliwe, mechanicznego drażnienia gardła.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W wymienionych przypadkach niezbędne może być zastosowanie leków zwiotczających mięśnie, przy zachowaniu odpowiedniej kontroli czynności oddechowej. Do kilku godzin po znieczuleniu mogą wystąpić wymioty. Duże stężenie leku w osoczu po podaniu dożylnym powodowało krótkotrwałą depresję oddechową oraz zniesienie odruchów gardłowo-krtaniowych. W celu zminimalizowania powyższych działań konieczne jest powolne wstrzykiwanie rozcieńczonego roztworu. W warunkach eksperymentalnych obserwowano aspirację środka kontrastowego podczas znieczulenia produktem Ketalar 50. W praktyce klinicznej rzadko dochodzi do aspiracji, należy jednak brać tę możliwość pod uwagę. Podczas zabiegu należy monitorować czynność serca u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniem czynności serca. W razie przedawkowania ketaminy może wystąpić depresja oddechowa; w takim przypadku konieczne jest zastosowanie wspomagania oddychania.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Preferowane jest mechaniczne wspomaganie oddychania zamiast stosowania analeptyków. Dawkę dożylną należy podawać w czasie od 60 do 120 sekund. Szybsze podanie może spowodować wystąpienie przejściowej depresji oddechowej lub bezdechu, oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego. W zabiegach chirurgicznych powodujących ból trzewny, ketaminę należy uzupełniać środkiem, który hamuje przewodzenie bólu trzewnego. W razie stosowania ketaminy w warunkach ambulatoryjnych pacjent może być wypisany do domu dopiero po całkowitym odzyskaniu świadomości. Później powinien pozostawać pod opieką osoby dorosłej. Należy zalecić pacjentom powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania ryzykownych czynności przez okres 24 godzin, lub dłużej po znieczuleniu. Ciśnienie tętnicze ulega zwiększeniu natychmiast po wstrzyknięciu, następnie w ciągu kilku minut osiąga wartość maksymalną i najczęściej w ciągu 15 minut po wstrzyknięciu powraca do wartości przed podaniem znieczulenia.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Mediana maksymalnego zwiększenia ciśnienia tętniczego w badaniach klinicznych wahała się od 20% do 25% wartości przed znieczuleniem. W zależności od stanu pacjenta, zwiększenie ciśnienia tętniczego może być uznane za działanie niepożądane lub korzystny efekt. Długotrwałe stosowanie: U pacjentów długotrwale stosujących ketaminę notowano przypadki zapalenia pęcherza moczowego, w tym krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego uszkodzenia nerek, wodonercza i zaburzenia moczowodów, zwłaszcza w razie nadużywania ketaminy. (Te działania niepożądane występują u pacjentów długotrwale stosujących ketaminę, tj. przez okres od 1 miesiąca do kilku lat). U pacjentów, którzy stosowali ketaminę przez dłuższy czas (powyżej 3 dni), notowano również przypadki hepatotoksyczności. Nadużywanie produktu leczniczego i uzależnienie: Zgłaszano przypadki stosowania ketaminy jako narkotyku.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Według raportów ketamina wywołuje wiele różnych objawów, między innymi: retrospekcje, omamy, dysforię, lęk, bezsenność i dezorientację. Zgłaszano również inne działania niepożądane: patrz „Długotrwałe stosowanie”. U osób ze stwierdzonym w wywiadzie nadużywaniem lub uzależnieniem od substancji psychoaktywnych może wystąpić uzależnienie od ketaminy i rozwój tolerancji, dlatego ketaminę należy przepisywać i podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności. Podczas ustępowania znieczulenia mogą występować pooperacyjne stany splątania. Reakcje wymagające natychmiastowej pomocy występują u około 12 procent pacjentów. U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, różniące się stopniem nasilenia, od przyjemnego stanu przypominającego marzenia senne, poprzez żywe obrazy, halucynacje, koszmary nocne, po majaczenie wymagające natychmiastowej pomocy (obejmujące często uczucie dysocjacji lub unoszenia się).

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W niektórych przypadkach stanom tym towarzyszą splątanie, pobudzenie i irracjonalne zachowania, które raportowano jako nieprzyjemne doznania. Czas utrzymywania się takich zaburzeń wynosi zazwyczaj do kilku godzin; jednak w niektórych przypadkach obserwowano nawroty do 24 godzin po operacji. Powyższe reakcje są rzadziej obserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku do 15 lat), dlatego ketaminę stosuje się szczególnie w znieczulaniu pacjentów w wieku dziecięcym. Powyższe reakcje występują również rzadziej u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Ponadto występują one rzadziej, gdy produkt jest podawany domięśniowo. Nie są znane żadne trwałe skutki oddziaływania ketaminy na psychikę. Ketamina powinna być stosowana z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów w następujących sytuacjach: zwiększone ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego; przewlekłe nadużywanie alkoholu oraz zatrucie alkoholowe; marskość wątroby lub inny rodzaj zaburzeń czynności wątroby.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Ketamina jest metabolizowana w wątrobie i w związku z tym może działać dłużej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Zgłaszano nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby związane ze stosowaniem ketaminy, zwłaszcza w przypadku dłuższego stosowania (ponad 3 dni) lub nadużywania produktu leczniczego. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie dawki; zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe (np. jaskra), ponieważ ciśnienie to może istotnie zwiększyć się już po podaniu pojedynczej dawki ketaminy; skłonności neurotyczne lub choroby psychiczne (np. schizofrenia i ostre psychozy); ostra nawracająca porfiria; drgawki; nadczynność tarczycy i pacjenci leczeni hormonami tarczycy (zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego i tachykardii); infekcje płuc lub infekcje górnych dróg oddechowych (ketamina nasila odruch kaszlowy, co może wywołać skurcz krtani); lite zmiany śródczaszkowe po urazie głowy, stłuczeniu mózgu lub wodogłowiu; hipowolemia, odwodnienie lub choroby serca, szczególnie naczyń wieńcowych (np.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

zastoinowa niewydolność krążenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca); nadciśnienie tętnicze o stopniu łagodnym do umiarkowanego i tachyarytmia. U pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca należy podczas zabiegu stale monitorować czynność serca.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Stosowanie barbituranów lub środków narkotycznych jednocześnie z ketaminą może wydłużać czas wychodzenia ze znieczulenia, podobnie jak stosowanie premedykacji przy użyciu leków z grupy benzodiazepin. Diazepam zwiększa okres półtrwania ketaminy oraz wydłuża jej działanie farmakodynamiczne. W związku z tym, może być konieczne dostosowanie dawki. Barbiturany oraz diazepam, jako chemicznie niezgodne z produktem Ketalar 50 z powodu wytrącania się osadu, nie powinny być podawane z tej samej strzykawki. Inne leki znieczulające ogólnie blokują pobudzanie przez ketaminę układu sercowo-naczyniowego zależne od ośrodkowego układu nerwowego. Po jednoczesnym zastosowaniu znieczulenia halotanem lub enfluranem występowała istotna depresja układu sercowo-naczyniowego. Jednoczesne zastosowanie halotanu spowalnia dystrybucję i redystrybucję ketaminy i hamuje jej metabolizm wątrobowy.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Interakcje

Jednoczesne stosowanie diazepamu lub innych benzodiazepin powoduje zwiększenie stężenia leku w osoczu i zmniejsza klirens ketaminy. Jednoczesne stosowanie podtlenku azotu zmniejsza zapotrzebowanie na ketaminę. Jednoczesne stosowanie ketaminy z gallaminą prowadzi do tachykardii, stosowanie z pankuronium prowadzi do nadciśnienia tętniczego. Żadnego z tych środków zwiotczających mięśnie nie należy stosować jednocześnie z ketaminą. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ketaminy u pacjentów przyjmujących hormony tarczycy, ze względu na zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego i tachykardii. Ketamina wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej przez atrakurium oraz tubokurarynę i przyspiesza wystąpienie depresji oddechowej z bezdechem. Jednoczesne stosowanie ketaminy (szczególnie w dużych dawkach lub przy szybkim podawaniu) wraz z wziewnymi lekami znieczulającymi może zwiększać ryzyko bradykardii, zmniejszenia ciśnienia tętniczego lub zmniejszenia pojemności minutowej serca.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Interakcje

Stosowanie ketaminy z innymi środkami powodującymi depresję ośrodkowego układu nerwowego (jak alkohol, fenotiazyny, antagoniści receptora H1 o działaniu uspokajającym, leki zwiotczające mięśnie szkieletowe) może nasilać zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego i (lub) zwiększać ryzyko wystąpienia depresji oddechowej. Zmniejszenie dawki ketaminy może być konieczne przy jednoczesnym stosowaniu innych środków o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym lub nasennym. Wykazano, że ketamina może zmniejszać nasenne działanie tiopentalu. Jednoczesne podanie leków przeciw nadciśnieniu tętniczemu oraz ketaminy zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia. Sympatykomimetyki (działające bezpośrednio lub pośrednio) oraz wazopresyna mogą zwiększać pobudzające działanie ketaminy na układ współczulny. Jednoczesne stosowanie z ergometryną może prowadzić do zwiększenia ciśnienia krwi.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania ketaminy oraz teofiliny lub aminofiliny można zaobserwować klinicznie istotne zmniejszenie progu drgawkowego. Zgłaszano nieoczekiwane napady drgawek o typie wyprostnym podczas jednoczesnego podawania wymienionych leków. Leki hamujące aktywność enzymu CYP3A4 zazwyczaj zmniejszają klirens wątrobowy, powodując zwiększenie w osoczu stężenia produktów leczniczych będących substratami CYP3A4 (takich jak ketamina). Przy jednoczesnym podawaniu ketaminy wraz z innymi lekami hamującymi enzym CYP3A4 konieczne może być zmniejszenie dawki ketaminy w celu osiągnięcia pożądanego wyniku klinicznego. Leki pobudzające aktywność enzymu CYP3A4 zazwyczaj zwiększają klirens wątrobowy, powodując zmniejszenie w osoczu stężenia produktów leczniczych będących substratami CYP3A4 (takich jak ketamina). Przy jednoczesnym podawaniu ketaminy wraz z innymi lekami pobudzającymi enzym CYP3A4 konieczne może być zwiększenie dawki ketaminy w celu osiągnięcia pożądanego wyniku klinicznego.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie zostało ustalone. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży, z wyjątkiem podawania produktu podczas cesarskiego cięcia lub porodu naturalnego. Ketamina przenika przez łożysko. Niektóre noworodki narażone na działanie ketaminy podawanej matkom dożylnie podczas porodu w dawce ≥ 1,5 mg/kg mc., doznały depresji oddechowej i uzyskiwały mniej punktów w skali Apgar, co wymagało przeprowadzenia resuscytacji. Po podaniu dawki większej niż 2 mg/kg mc. obserwowano znaczny wzrost ciśnienia krwi u matki oraz napięcia macicy. W położnictwie, brak jest danych na temat stosowania ketaminy podawanej domięśniowo oraz podtrzymującej dawki ketaminy podawanej dożylnie, jak również nie można ustalić zalecanych dawek.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące podawania domięśniowego znajdują się w punkcie 5.2. Karmienie piersi? Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego w okresie karmienia piersią, nie zaleca się stosowania produktu Ketalar 50.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i tobsługiwania maszyn Należy poinformować pacjentów, że nie powinni prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać niebezpiecznych czynności przez co najmniej 24 godziny po znieczuleniu.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych określono stosując konwencję MedDRA: Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane rzadko reakcje anafilaktyczne* niezbyt często jadłowstręt często halucynacje, marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie, irracjonalne zachowania niezbyt często lęk rzadko majaczenie*, dezorientacja*, epizody typu flashback (powracanie przebytych doznań psychotycznych)*, dysforia*, bezsenność często oczopląs, hipertonia, ruchy toniczno-kloniczne często podwójne widzenie nieznana zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego często zwiększenie ciśnienia krwi, zwiększenie częstości pracy serca niezbyt często bradykardia, arytmia niezbyt często niedociśnienie tętnicze często zwiększona częstość oddechów niezbyt często depresja układu oddechowego, skurcz krtani rzadko niedrożność układu oddechowego*, bezdech* często nudności, wymioty rzadko nadmierne wydzielanie śliny* nieznana nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby*, polekowe uszkodzenie wątroby* często rumień, wysypka odropodobna rzadko krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego*, zapalenie pęcherza moczowego* niezbyt często ból w miejscu wstrzyknięcia, wysypka w miejscu wstrzyknięcia * Częstość działań niepożądanych została określona na podstawie zgłoszeń zebranych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Działania niepożądane

** W przypadku dłuższego stosowania (ponad 3 dni) lub nadużywania produktu leczniczego. *** W przypadku długotrwałego stosowania (przez okres od 1 miesiąca do kilku lat), zwłaszcza w razie nadużywania produktu leczniczego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie lub zbyt szybkie podanie ketaminy chlorowodorku może prowadzić do depresji oddechowej. Należy wówczas zastosować wspomaganie oddychania, które jest bardziej zalecane niż stosowanie analeptyków, gdyż utrzymuje odpowiednie nasycenie krwi tlenem oraz wydalanie dwutlenku węgla. Ketamina ma szeroki margines bezpieczeństwa; w kilku przypadkach nieumyślnego przedawkowania (do 10-krotności zazwyczaj stosowanej dawki produktu) następowało stopniowe, ale całkowite wyjście ze znieczulenia.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki do znieczulenia ogólnego; ketamina, kod ATC N01AX03. Ketamina jest szybko działającym ogólnym lekiem znieczulającym do podawania dożylnego lub domięśniowego o specyficznym działaniu farmakologicznym. Chlorowodorek ketaminy wywołuje znieczulenie dysocjacyjne, charakteryzujące się katalepsją, niepamięcią oraz wyraźnym znoszeniem czucia bólu, co może utrzymywać się w okresie wybudzania. Występuje zaledwie niewielkie zmniejszenie odruchów gardłowo-krtaniowych, natomiast napięcie mięśni szkieletowych może być normalne lub nasilone w różnym stopniu. Występuje łagodne pobudzenie serca i układu oddechowego oraz niekiedy depresja oddechowa. Mechanizm działania Ketamina wywołuje sedację, unieruchomienie, niepamięć oraz znaczący efekt przeciwbólowy.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Stan znieczulenia ogólnego wywoływany przez ketaminę, został nazwany „znieczuleniem dysocjacyjnym”, ponieważ, jak się wydaje, lek ten wybiórczo przerywa przewodzenie w obrębie asocjacyjnych szlaków mózgowych przed wywołaniem blokady czucia somatycznego. Ketamina może w sposób wybiórczy powodować depresję układu podwzgórza i kory nowej przed wywołaniem istotnej blokady starszych rozwojowo ośrodków i szlaków (aktywujący układ siateczkowy i układ limbiczny). Przedstawiono szereg teorii mających na celu wyjaśnienie mechanizmu działania ketaminy. Obejmowały one między innymi wiązanie z receptorami N-metylo-D-asparaginianu (NMDA) w ośrodkowym układzie nerwowym, oddziaływanie na receptory opioidowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego i rdzenia kręgowego, a także interakcje z receptorami dla norepinefryny, serotoniny oraz muskarynowymi receptorami cholinergicznymi.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Oddziaływanie na receptory N-metylo-D-asparaginianu (NMDA) może być odpowiedzialne zarówno za działanie przeciwbólowe, jak i psychotyczne ketaminy. Ketamina charakteryzuje się także aktywnością sympatykomimetyczną, której skutkiem jest tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie zapotrzebowania na tlen w obrębie mięśnia sercowego oraz mózgu, zwiększenie mózgowego przepływu krwi oraz zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego i wewnątrzgałkowego. Ketamina ma także silne działanie rozszerzające oskrzela. Skutki kliniczne obserwowane po podaniu ketaminy obejmują zwiększenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie napięcia mięśniowego (co może przypominać stan katatoniczny), otwieranie oczu (zwykle z towarzyszącym oczopląsem) i zwiększenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Ketamina jest szybko wchłaniana po podaniu pozajelitowym. Dystrybucja Ketamina łatwo ulega najpierw szybkiej dystrybucji w tkankach o wysokiej perfuzji (na przykład serce, płuca, mózg), następnie w mięśniach i tkankach obwodowych, a na końcu w tkance tłuszczowej. U ludzi, po podaniu dożylnym w bolusie 2,5 mg/kg mc. faza dystrybucyjna trwa około 45 minut, zaś okres półtrwania od 10 do 15 minut, co jest związane z czasem trwania efektu anestezjologicznego (około 20 minut). U dorosłych oraz u dzieci i młodzieży, po 5 minutach po podaniu dożylnym w bolusie 2 mg/kg mc., maksymalne stężenie ketaminy w osoczu krwi wynosiło od 1,8 do 2,0 μg/ml, a po 15 minutach po podaniu domięśniowym dawki 6 mg/kg mc. stężenie to wynosiło od 1,7 do 2,2 μg/ml.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

W położnictwie, po podaniu domięśniowym dawki 250 mg (około 4,2 mg/kg mc.), transfer łożyskowy z aorty matki do żyły pępowinowej wynosił 47% ketaminy (1,72 w porównaniu do 0,75 μg/ml) w trakcie porodu. U tych kobiet, średni czas porodu naturalnego od momentu podania ketaminy wynosił 12 minut. Metabolizm Ketamina ulega N-demetylacji w wątrobie (w układzie enzymatycznym cytochromu P450) oraz hydroksylacji pierścienia cykloheksanowego, co prowadzi do powstania rozpuszczalnych w wodzie związków sprzężonych, wydalanych z moczem. Enzym CYP3A4 jest podstawowym enzymem odpowiedzialnym za N-demetylację ketaminy do norketaminy w mikrosomach ludzkiej wątroby; przy mniejszym udziale enzymów CYP2B6 i CYP2C9. Zachodzi także dalsze utlenianie z wytworzeniem pochodnych cykloheksanowych. Stwierdzono, że niesprzężony N-demetylowany metabolit ketaminy charakteryzuje się działaniem ponad sześć razy słabszym niż ketamina, a niesprzężona demetylowana pochodna cykloheksanowa – ponad dziesięć razy słabszym.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Eliminacja Badania prowadzone w populacji ludzkiej wykazały, że średnio 91% podanej dawki wydalane jest z moczem, a 3% z kałem.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W opublikowanych badaniach na zwierzętach (w tym naczelnych), którym podawano dawki powodujące znieczulenie od lekkiego do umiarkowanego, wykazano, że stosowanie leków znieczulających w okresie dynamicznego rozwoju mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może skutkować długotrwałymi zaburzeniami funkcji poznawczych. Znaczenie kliniczne powyższych obserwacji z badań nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Benzetonium chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ketalar 50 wykazuje chemiczną niezgodność z barbituranami i diazepamem, ze względu na wytrącanie się osadu. W związku z powyższym, produktów tych nie należy mieszać w tej samej strzykawce lub tym samym płynie do infuzji. 6.3 Okres ważności 5 lat. Zawartość fiolki należy zużyć natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła typu I zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczone aluminiowym kapslem z PP zatyczką, w tekturowym pudełku. 5 fiolek po 10 ml. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Fiolka do stosowania jednorazowego.

CHPL leku Ketalar 50, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Po otwarciu: biorąc pod uwagę czystość mikrobiologiczną, jeżeli sposób otwierania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego należy wyrzucić. Produkty lecznicze przeznaczone do podawania pozajelitowego, należy za każdym razem przed podaniem sprawdzić wizualnie na obecność cząstek stałych i odbarwień, o ile pozwalają na to: rodzaj roztworu i opakowanie. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Spravato 28 mg aerozol do nosa, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy dozownik z aerozolem do nosa zawiera esketaminy chlorowodorek w ilości odpowiadającej 28 mg esketaminy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Aerozol do nosa, roztwór. Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Spravato w skojarzeniu z selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny lub inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SSRI lub SNRI) jest wskazany do leczenia osób dorosłych z opornym na leczenie dużym zaburzeniem depresyjnym, którzy nie zareagowali na co najmniej dwie różne terapie lekami przeciwdepresyjnymi w obecnym epizodzie depresyjnym o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Produkt leczniczy Spravato, stosowany w skojarzeniu z doustną terapią przeciwdepresyjną, jest wskazany u dorosłych pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim epizodem dużego zaburzenia depresyjnego jako intensywna krótkotrwała terapia w celu szybkiego zmniejszenia objawów depresyjnych, które w ocenie klinicznej stanowią nagły przypadek psychiatryczny. Opis badanych populacji, patrz punkt 5.1.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Decyzję o przepisaniu tego produktu leczniczego powinien podjąć psychiatra. Jest on przeznaczony do samodzielnego podawania przez pacjenta pod bezpośrednim nadzorem pracownika ochrony zdrowia. Sesja leczenia obejmuje podanie donosowe i okres obserwacji po podaniu produktu. Zarówno podanie, jak i obserwację po podaniu produktu leczniczego Spravato, należy przeprowadzić w odpowiednich warunkach klinicznych. Ocena przed leczeniem Należy zbadać ciśnienie krwi pacjenta przed podaniem produktu leczniczego Spravato. Jeśli wyjściowe ciśnienie krwi jest podwyższone, należy rozważyć ryzyko krótkotrwałego wzrostu ciśnienia krwi i korzyści z leczenia (patrz punkt 4.4). Nie należy stosować tego produktu leczniczego, jeśli zwiększenie ciśnienia krwi lub ciśnienia śródczaszkowego stanowi poważne zagrożenie (patrz punkt 4.3). Pacjenci z istotnymi klinicznie lub niestabilnymi chorobami układu krążenia lub układu oddechowego wymagają dodatkowych środków ostrożności.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

U tych pacjentów ten produkt leczniczy należy podawać w warunkach, w których dostępny jest odpowiedni sprzęt do resuscytacji oraz pracownicy ochrony zdrowia przeszkoleni w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (patrz punkt 4.4). Obserwacja po podaniu Po podaniu produktu leczniczego Spravato należy ponownie zmierzyć ciśnienie po okresie około 40 minut, a następnie zgodnie z potrzebą kliniczną (patrz punkt 4.4). Ze względu na możliwość sedacji, dysocjacji i zwiększenia ciśnienia krwi pacjenci muszą pozostawać pod obserwacją pracownika ochrony zdrowia, dopóki ich stan nie zostanie uznany za klinicznie stabilny i dopuszczający opuszczenie placówki ochrony zdrowia (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Duże zaburzenie depresyjne, oporne na leczenie Zalecenia dotyczące dawkowania w dużym zaburzeniu depresyjnym opornym na leczenie przedstawiono w tabeli 1. i tabeli 2. (dorośli w wieku od 65 roku życia).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

W fazie podtrzymującej zaleca się utrzymanie dawki, którą pacjent otrzymuje na końcu fazy indukcji. Należy dostosować dawkę w oparciu o skuteczność i tolerancję poprzedniej dawki. Podczas fazy podtrzymującej, w celu utrzymania remisji/odpowiedzi należy indywidualnie dostosować dawkowanie do najniższej częstości podawania. Tabela 1: Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Spravato u dorosłych <65 lat z dużym zaburzeniem depresyjnym opornym na leczenie

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Faza indukcji	Faza podtrzymująca
Tygodnie 1-4.:Dawka rozpoczynająca w dniu 1.: 56 mg Kolejne dawki: 56 mg lub 84 mg dwa razyw tygodniu	Tygodnie 5-8.:56 mg lub 84 mg raz w tygodniuOd Tygodnia 9.:56 mg lub 84 mg co 2 tygodnie lub raz w tygodniu
Pod koniec fazy indukcji należy ocenić dowodykorzyści terapeutycznej, aby określić potrzebę kontynuacji leczenia.	Konieczność dalszego leczenia należy okresowo oceniać.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Tabela 2: Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Spravato u dorosłych ≥ 65 lat z dużym zaburzeniem depresyjnym opornym na leczenie

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Faza indukcji	Faza podtrzymująca
Tygodnie 1-4.:Dawka rozpoczynająca w dniu 1.: 28 mgKolejne dawki: 28 mg, 56 mg lub 84 mg dwarazy w tygodniu, wszystkie zmiany dawki powinny przyrastać stopniowo o 28 mg	Tygodnie 5-8.:28 mg, 56 mg lub 84 mg raz w tygodniu, wszystkie zmiany dawki powinny przyrastać stopniowo o 28 mgOd Tygodnia 9.:28 mg, 56 mg lub 84 mg co 2 tygodnie lubraz w tygodniu, wszystkie zmiany dawki powinny przyrastać stopniowo o 28 mg
Pod koniec fazy indukcji należy ocenić dowody korzyści terapeutycznej, aby określić potrzebę kontynuacji leczenia.	Konieczność dalszego leczenia należy okresowo oceniać.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Po zmniejszeniu nasilenia objawów depresyjnych zaleca się leczenie przez co najmniej 6 miesięcy. Intensywne krótkotrwałe leczenie nagłych przypadków psychiatrycznych dużego zaburzenia depresyjnego Zalecana dawka dla dorosłych pacjentów (<65 lat) wynosi 84 mg dwa razy w tygodniu, przez 4 tygodnie. Należy zmniejszyć dawkę do 56 mg na podstawie tolerancji. Po 4 tygodniach leczenia produktem Spravato należy kontynuować doustną terapię przeciwdepresyjną, zgodnie z oceną kliniczną. U tych pacjentów leczenie produktem Spravato powinno być częścią kompleksowego postępowania klinicznego. Zalecenia dotyczące przyjmowania pokarmów i płynów przed podaniem Ponieważ u niektórych pacjentów mogą wystąpić nudności i wymioty po podaniu tego produktu leczniczego, należy pouczyć pacjentów, aby nie spożywali pokarmów przez co najmniej 2 godziny przed podaniem i nie pili płynów co najmniej 30 minut przed podaniem (patrz punkt 4.8).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Donosowy kortykosteroid lub lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa Pacjentom, którzy w dniu użycia produktu Spravato wymagają podania donosowego kortykosteroidu lub leku zmniejszającego przekrwienie błony śluzowej nosa, należy zalecić, aby nie stosowali tych leków na 1 godzinę przed podaniem. Pominięte sesje leczenia Pacjenci, którzy pominęli sesję(e) leczenia w ciągu pierwszych 4 tygodni leczenia, powinni kontynuować aktualny schemat dawkowania. U pacjentów z opornym na leczenie dużym zaburzeniem depresyjnym, którzy pominęli sesję(e) leczenia w fazie podtrzymującej i wykazują, zgodnie z oceną kliniczną, pogorszenie objawów depresji, należy rozważyć powrót do poprzedniego schematu dawkowania (patrz tabele 1 i 2). Szczególne grupy Osoby w podeszłym wieku (65 lat i więcej) U pacjentów w podeszłym wieku początkowa dawka produktu leczniczego Spravato w dużym zaburzeniu depresyjnym opornym na leczenie wynosi 28 mg (dzień 1, dawka początkowa, patrz tabela 2 powyżej).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Kolejne dawki należy zwiększać stopniowo o 28 mg do 56 mg lub 84 mg, w oparciu o skuteczność i tolerancję. Nie badano stosowania produktu Spravato u pacjentów w podeszłym wieku w intensywnej krótkotrwałej terapii nagłych przypadków psychiatrycznych dużego zaburzenia depresyjnego. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi (klasa A wg Child-Pugh) lub umiarkowanymi (klasa B wg Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby. Jednak u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalną dawkę 84 mg należy stosować ostrożnie. Produkt leczniczy Spravato nie był badany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Stosowanie w tej populacji nie jest zalecane (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu łagodnym do ciężkiego. Nie badano pacjentów dializowanych.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Spravato u dzieci w wieku 17 lat i młodszych. Produkt leczniczy Spravato nie ma zastosowania u dzieci w wieku poniżej 7 lat. Sposób podawania Ten produkt leczniczy przeznaczony jest wyłącznie do stosowania donosowego. Dozownik z aerozolem do nosa jest jednorazowego użytku i dostarcza łącznie 28 mg esketaminy w dwóch rozpyleniach (po jednym do każdego nozdrza (otworu nosowego)). Aby zapobiec utracie produktu leczniczego, dozownik nie powinien być testowany przed użyciem. Produkt leczniczy jest przeznaczony do podawania przez pacjenta pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia, przy użyciu 1 dozownika (dla dawki 28 mg), 2 dozowników (dla dawki 56 mg) lub 3 dozowników (dla dawki 84 mg), z 5 minutową przerwą pomiędzy użyciem każdego dozownika. Kichanie po podaniu Jeśli natychmiast po podaniu nastąpi kichanie, nie trzeba stosować dodatkowego dozownika.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dawkowanie

Podanie 2 kolejnych dawek do tego samego nozdrza W przypadku podania obu rozpyleń do tego samego otworu nosowego, nie należy stosować dodatkowego dozownika. Zakończenie leczenia nie wymaga stopniowego zmniejszania dawki; zgodnie z danymi z badań klinicznych ryzyko wystąpienia objawów odstawienia jest małe.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną, ketaminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Pacjenci, u których zwiększenie ciśnienia krwi lub ciśnienia śródczaszkowego stanowi poważne ryzyko dla zdrowia (patrz punkt 4.8): - Pacjenci z tętniakiem (w tym śródczaszkowym, aorty piersiowej lub brzusznej, lub tętnic obwodowych). - Pacjenci z krwotokiem śródmózgowym w wywiadzie. - Niedawne (w ciągu 6 tygodni) zdarzenie sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego Nie wykazano skuteczności esketaminy w zapobieganiu samobójstwom, zmniejszaniu nasilenia myśli samobójczych ani zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Stosowanie esketaminy nie wyklucza konieczności hospitalizacji, jeśli jest to uzasadnione klinicznie, nawet gdy u pacjentów występuje poprawa po podaniu pierwszej dawki esketaminy. Podczas terapii pacjenci powinni być pod ścisłym nadzorem, zwłaszcza pacjenci z grup wysokiego ryzyka, szczególnie na początku leczenia i po zmianie dawki. Pacjentów (i ich opiekunów) należy poinformować o konieczności zwracania uwagi na każde pogorszenie stanu klinicznego, zachowania lub myśli samobójcze i nietypowe zmiany w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do momentu wystąpienia znaczącej remisji, dlatego pacjentów należy dokładnie obserwować. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może zwiększać się we wczesnych etapach zdrowienia. Wiadomo, że pacjenci ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub wykazujący znaczące nasilenie myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia, są bardziej narażeni na myśli samobójcze lub próby samobójcze i powinni być uważnie obserwowani w trakcie leczenia. Zaburzenia neuropsychiatryczne i motoryczne Podczas badań klinicznych zgłaszano, że esketamina powoduje senność, sedację, objawy dysocjacyjne, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, uczucie wirowania i lęk (patrz punkt 4.8). Działania te mogą upośledzać uwagę, osąd, myślenie, szybkość reakcji i zdolności motoryczne.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Podczas każdej sesji leczenia pacjenci powinni być obserwowani przez pracownika ochrony zdrowia, aby ocenić, kiedy pacjent jest stabilny na podstawie oceny klinicznej (patrz punkt 4.7). Depresja oddechowa Po szybkim, dożylnym wstrzyknięciu dużych dawek esketaminy lub ketaminy stosowanych w znieczuleniu, może wystąpić depresja oddechowa. Zgłaszano rzadkie przypadki głębokiej sedacji. Jednoczesne stosowanie esketaminy z lekami działającymi depresyjnie na OUN może zwiększać ryzyko sedacji (patrz punkt 4.5). Po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano rzadkie przypadki depresji oddechowej. Większość tych przypadków zgłaszano podczas jednoczesnego stosowania z lekami działającymi depresyjnie na OUN i (lub) u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak: otyłość, lęk, choroby układu krążenia i układu oddechowego. Zdarzenia te miały charakter przemijający i ustępowały po stymulacji słownej/dotykowej lub suplementacji tlenem.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Konieczna jest dokładna obserwacja, czy nie występują objawy sedacji i depresji oddechowej. Wpływ na ciśnienie krwi Esketamina może powodować przejściowe zwiększenie skurczowego i (lub) rozkurczowego ciśnienia krwi, które osiąga wartość maksymalną po około 40 minutach od podania produktu leczniczego i trwa około 1-2 godzin (patrz punkt 4.8). Po każdej sesji leczenia może wystąpić znaczny wzrost ciśnienia krwi. Esketamina jest przeciwwskazana u pacjentów, u których wzrost ciśnienia krwi lub ciśnienia śródczaszkowego stwarza poważne ryzyko (patrz punkt 4.3). Przed przepisaniem esketaminy należy dokładnie zbadać pacjentów z innymi chorobami sercowo-naczyniowymi i mózgowo-naczyniowymi, aby określić czy potencjalne korzyści ze stosowania esketaminy przeważają nad ryzykiem. U pacjentów, u których ciśnienie tętnicze przed podaniem dawki uważa się za podwyższone (ogólna zasada: >140/90 mmHg u pacjentów w wieku <65 lat i >150/90 mmHg u pacjentów w wieku ≥65 lat), zaleca się dostosowanie stylu życia i (lub) farmakoterapii, w celu obniżenia ciśnienia krwi przed rozpoczęciem podawania esketaminy.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Jeśli ciśnienie krwi jest podwyższone przed podaniem esketaminy, decyzja o opóźnieniu terapii esketaminą powinna uwzględniać równowagę korzyści i ryzyka u konkretnego pacjenta. Po podaniu dawki należy monitorować ciśnienie krwi. Należy mierzyć ciśnienie krwi około 40 minut po podaniu dawki, a następnie, zgodnie z potrzebą kliniczną, aż do spadku wartości. Jeśli ciśnienie krwi pozostaje podwyższone przez dłuższy czas, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem doświadczonym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Pacjenci, u których wystąpią objawy przełomu nadciśnieniowego, powinni zostać natychmiast przekazani na oddział intensywnej opieki medycznej. Pacjenci z istotnymi klinicznie lub niestabilnymi chorobami układu krążenia lub układu oddechowego Podawanie esketaminy można rozpoczynać u pacjentów z klinicznie istotnymi lub niestabilnymi chorobami układu krążenia lub układu oddechowego, tylko jeśli korzyści przewyższają ryzyko.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Tym pacjentom esketaminę należy podawać w warunkach, w których dostępny jest odpowiedni sprzęt do resuscytacji oraz pracownicy ochrony zdrowia przeszkoleni w zakresie resuscytacji krążeniowo- oddechowej. Przykładowe stany, które należy dokładnie rozważyć: • istotna niewydolność płuc, w tym POChP; • bezdech senny z chorobliwą otyłością (BMI ≥35); • pacjenci z niekontrolowaną brady- lub tachyarytmią, które prowadzą do niestabilności hemodynamicznej; • pacjenci z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie. Ci pacjenci przed podaniem dawki powinni być stabilni klinicznie, bez objawów sercowych; • hemodynamicznie istotna choroba zastawek serca lub niewydolność serca (klasy III-IV wg New York Heart Association (NYHA)). Nadużywanie, uzależnienie, odstawienie narkotyków Osoby z nadużywaniem lub uzależnieniem od narkotyków w wywiadzie mogą być bardziej narażone na nadużywanie i niewłaściwe stosowanie esketaminy.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Przed przepisaniem esketaminy należy ocenić u każdego pacjenta ryzyko nadużyć lub niewłaściwego stosowania i obserwować każdego pacjenta otrzymującego esketaminę, pod kątem rozwoju zachowań lub stanów nadużywania lub niewłaściwego stosowania, w tym zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków podczas terapii. Zgłaszano uzależnienie i tolerancję w przypadku przedłużonego stosowania ketaminy. U osób, które były uzależnione od ketaminy, zgłaszano objawy odstawienia, takie jak: głód leku, lęk, drżenie, pocenie się i kołatanie serca po odstawieniu ketaminy. Ketamina, mieszanina racemiczna arketaminy i esketaminy, jest produktem leczniczym, którego nadużywanie było zgłaszane. Możliwości nadużyć, niewłaściwego stosowania i rekreacyjnego wykorzystania esketaminy są zminimalizowane, ponieważ podawanie produktu odbywa się pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia. Produkt leczniczy Spravato zawiera esketaminę i może podlegać nadużyciu i zmianie zastosowania.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Inne grupy pacjentów z ryzykiem Produkt leczniczy Spravato należy stosować ostrożnie u pacjentów z następującymi stanami: • psychoza obecna lub w wywiadzie • mania lub choroba afektywna dwubiegunowa obecna lub w wywiadzie • nadczynność tarczycy, która jest nieodpowiednio leczona • uraz mózgu, encefalopatia nadciśnieniowa, terapia dokanałowa z zastawkami komorowymi lub dowolny inny stan, związany ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym w wywiadzie. Pacjentów tych należy dokładnie ocenić przed przepisaniem produktu leczniczego Spravato, a leczenie można rozpocząć tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Osoby w podeszłym wieku (65 lat i starsze) U pacjentów w podeszłym wieku, leczonych produktem leczniczym Spravato, istnieje większe ryzyko upadku po uruchomieniu, dlatego należy ich uważnie obserwować.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Specjalne środki ostrozności

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Ze względu na spodziewane zwiększenie ekspozycji i brak doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Spravato u pacjentów z niewydolnością wątroby klasy C (ciężką) wg Child Pugh. Zgłaszano hepatotoksyczność podczas przewlekłego stosowania ketaminy, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia takiego efektu w wyniku długotrwałego stosowania produktu leczniczego Spravato. W długoterminowym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów leczonych przez średni całkowity czas ekspozycji wynoszący 42,9 miesiące (do 79 miesięcy) nie zaobserwowano dowodów na hepatotoksyczność. Objawy ze strony układu moczowego Podczas stosowania produktu leczniczego Spravato zgłaszano objawy ze strony dróg moczowych i pęcherza moczowego (patrz punkt 4.8). Zaleca się obserwowanie objawów ze strony dróg moczowych i pęcherza moczowego w trakcie leczenia i konsultację z odpowiednim lekarzem, gdy objawy się utrzymują.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Spravato z lekami działającymi hamująco na OUN (np. benzodiazepiny, opioidy, alkohol) może nasilać sedację, dlatego należy dokładnie monitorować ich stosowanie. Należy uważnie monitorować ciśnienie krwi, gdy produkt leczniczy Spravato stosuje się jednocześnie z psychostymulantami (np. amfetaminami, metylofenidatem, modafinilem, armodafinilem) lub innymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać ciśnienie krwi (np. pochodnymi ksantyny, ergometryną, hormonami tarczycy, wazopresyną lub IMAO, takimi jak: tranylcypromina, selegilina, fenelzyna).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Produkt leczniczy Spravato nie jest zalecany do stosowania w czasie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym, niestosujących antykoncepcji. Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania esketaminy u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że ketamina, mieszanina racemiczna arketaminy i esketaminy, indukuje neurotoksyczność u rozwijających się płodów (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć podobnego ryzyka z esketaminą. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia produktem leczniczym Spravato, należy przerwać leczenie i jak najszybciej poinformować pacjentkę o ryzyku dla płodu i innych opcjach klinicznych/terapeutycznych. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy esketamina przenika do mleka ludzkiego. Dane dotyczące zwierząt wykazały wydzielanie ketaminy do mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego dziecka.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/powstrzymać się od leczenia produktem leczniczym Spravato, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że esketamina nie wpływa negatywnie na płodność ani na zdolności rozrodcze.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Spravato ma duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych stwierdzono, że produkt leczniczy Spravato powoduje senność, sedację, objawy dysocjacyjne, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, uczucie wirowania i lęk (patrz punkt 4.8). Przed podaniem produktu leczniczego Spravato należy pouczyć pacjentów, aby nie wykonywali potencjalnie niebezpiecznych czynności, wymagających całkowitej czujności umysłowej i koordynacji ruchowej, takich jak prowadzenie pojazdu lub obsługiwanie maszyn, aż do następnego dnia po spokojnie przespanej nocy (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej stwierdzanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych produktem leczniczym Spravato były: zawroty głowy (31%), dysocjacja (27%), nudności (27%), ból głowy (23%), senność (18%), zaburzenia smaku (18%), uczucie wirowania (16%), niedoczulica (11%), wymioty (11%) i zwiększenie ciśnienia krwi (10%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 3 wymieniono działania niepożądane zgłaszane dla esketaminy. W wyznaczonych klasach układów i narządów działania niepożądane są wymienione wg częstości, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych). Tabela 3: Lista działań niepożądanych

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane
Częstość
	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko
Zaburzenia psychiczne	dysocjacja	lęk, nastrój euforyczny, stan splątania, derealizacja, drażliwość, omamy, w tym omamy wzrokowe, pobudzenie, złudzenie, atak paniki, zmienionepoczucie czasu,	opóźnienie psychoruchowe, niepokój emocjonalny, dysforia
Zaburzenia układu nerwowego	zawroty głowy, ból głowy, senność, zaburzenia smaku,niedoczulica	parestezje, sedacja, drżenie, upośledzenie umysłowe, letarg, dyzartria, zaburzeniauwagi	oczopląs, nadpobudliwość psychomotorycz na
Zaburzenia oka		niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika	uczucie wirowania	szum w uszach,nadwrażliwość słuchowa
Zaburzenia serca		tachykardia
Zaburzenia naczyniowe		nadciśnienie tętnicze	niedociśnienie tętnicze

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia		dyskomfort w jamie nosowej, podrażnieniegardła, ból jamy ustnej i gardła, suchość w jamie nosowej, w tym strupy w jamienosowej, świąd nosa		depresja oddechowa
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności, wymioty	niedoczulica jamy ustnej, suchośćw ustach	nadmierne wydzielanie śliny
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej		nadmierna potliwość	zimne poty
Zaburzenia nerek i dróg moczowych		częstomocz, dyzuria, nagła potrzeba oddawaniamoczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		zmienione samopoczucie, uczucie upojenia alkoholowego, astenia, płacz, uczucie zmianytemperatury ciała	zaburzenia chodu
Badania diagnostyczne	zwiększone ciśnienie krwi

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Długoterminowe bezpieczeństwo Długoterminowe bezpieczeństwo stosowania oceniano w wieloośrodkowym, otwartym badaniu kontynuacyjnym fazy 3. (TRD3008) z udziałem 1148 dorosłych pacjentów z opornym na leczenie dużym zaburzeniem depresyjnym, co odpowiada 3777 pacjentolatom ekspozycji. Pacjenci byli leczeni esketaminą przez średni całkowity czas ekspozycji wynoszący 42,9 miesiące (do 79 miesięcy), przy czym 63% i 28% pacjentów otrzymywało leczenie, odpowiednio, przez co najmniej 3 lata i 5 lat. Profil bezpieczeństwa esketaminy był zgodny ze znanym profilem bezpieczeństwa obserwowanym w kluczowych badaniach klinicznych. Nie stwierdzono żadnych nowych zagrożeń dotyczących bezpieczeństwa. Opis wybranych działań niepożądanych Dysocjacja Dysocjacja (27%) była jednym z najczęstszych działań psychologicznych esketaminy. Inne związane stany obejmowały: derealizację (2,2%), depersonalizację (2,2%), złudzenia (1,3%) i zaburzenia postrzegania czasu (1,2%).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Te działania niepożądane zgłaszano jako przemijające i samoograniczające się, i występowały w dniu podania. Dysocjację o nasileniu ciężkim zgłaszano w badaniach u mniej niż 4% badanych. Objawy dysocjacji zazwyczaj ustępowały po 1,5 godziny od podania dawki, a ich nasilenie z czasem zmniejszało się przy kontynuacji terapii. Sedacja/senność/depresja oddechowa W badaniach klinicznych działania niepożądane, takie jak sedacja (9,3%) i senność (18,2%), miały głównie nasilenie łagodne lub umiarkowane, występowały w dniu podania i ustępowały samoistnie tego samego dnia. Działanie uspokajające zazwyczaj ustępowało po 1,5 godziny od podania dawki. Wskaźniki senności były stosunkowo stabilne w czasie, podczas długoterminowego leczenia. W przypadkach sedacji nie obserwowano objawów zaburzeń oddechowych, a parametry hemodynamiczne (w tym parametry życiowe i saturacja tlenem) pozostawały w zakresie normy.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Podczas stosowania po wprowadzeniu do obrotu obserwowano rzadkie przypadki depresji oddechowej (patrz punkt 4.4). Zmiany ciśnienia krwi W badaniach klinicznych terapii dużego zaburzenia depresyjnego opornego na leczenie, zwiększenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi (SBP i DBP) w czasie wynosiło około 7 do 9 mmHg dla SBP i 4 do 6 mmHg dla DBP po 40 minutach od podania dawki i 2 do 5 mmHg dla SBP i 1 do 3 mmHg dla DBP po 1,5 godziny od podania dawki, u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Spravato plus doustne leki przeciwdepresyjne (patrz punkt 4.4). Częstość istotnie nieprawidłowego zwiększenia ciśnienia krwi SBP (zwiększenie o ≥40 mmHg) wynosiła od 8% (<65 lat) do 17% (≥65 lat), a DBP (zwiększenie o ≥25 mmHg) od 13% (<65 lat) do 14% (≥65 lat) u pacjentów otrzymujących esketaminę i doustne leki przeciwdepresyjne. Częstość zwiększenia SBP (≥180 mmHg) wynosiła 3%, a DBP (≥110 mmHg) wynosiła 4%.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

Zaburzenia funkcji poznawczych i pamięci Zgłaszano zaburzenia funkcji poznawczych i pamięci podczas długotrwałego stosowania ketaminy lub nadużywania narkotyków. Efekty te nie nasilały się z czasem i były odwracalne po odstawieniu ketaminy. W długoterminowych badaniach klinicznych, w tym w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów leczonych przez średni całkowity czas ekspozycji wynoszący 42,9 miesiąca (do 79 miesięcy), oceniano w czasie wpływ esketaminy w postaci aerozolu do nosa na funkcjonowanie poznawcze i pozostawało ono stabilne. Objawy ze strony układu moczowego Zgłaszano przypadki śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego podczas codziennego i długotrwałego stosowania ketaminy w dużych dawkach. W badaniach klinicznych z esketaminą nie stwierdzono przypadków śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego, jednak zaobserwowano wyższy odsetek objawów z dolnych dróg moczowych (częstomocz, bolesne oddawanie moczu, potrzeba nagłego oddania moczu, moczenie nocne i zapalenie pęcherza moczowego) u pacjentów leczonych esketaminą, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Działania niepożądane

W długoterminowym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów leczonych przez średni całkowity czas ekspozycji wynoszący 42,9 miesiące (do 79 miesięcy) nie zaobserwowano przypadków śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Możliwość przedawkowania produktu leczniczego Spravato przez pacjenta jest zminimalizowana ze względu na postać produktu i podawanie, odbywające się pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia (patrz punkt 4.2). Objawy Maksymalna, pojedyncza dawka esketaminy w aerozolu do nosa, badana u zdrowych ochotników, wynosiła 112 mg; nie wykazano jej toksyczności ani niekorzystnych działań klinicznych. Jednak, w porównaniu z zalecanym zakresem dawek, dawka 112 mg esketaminy w aerozolu do nosa była związana z częstszym występowaniem działań niepożądanych, w tym: zawrotów głowy, nadmiernej potliwości, senności, niedoczulicy, zmienionego samopoczucia, nudności i wymiotów. Spodziewane jest wystąpienie objawów zagrażających życiu na podstawie doświadczenia z ketaminą podawaną w dawce 25-krotnie większej od zwykłej dawki znieczulającej. Objawy kliniczne opisano jako drgawki, zaburzenia rytmu serca i zatrzymanie oddechu.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przedawkowanie

Jest mało prawdopodobne podanie porównywalnej ponadterapeutycznej dawki esketaminy drogą donosową. Postępowanie Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie esketaminy. W przypadku przedawkowania należy rozważyć możliwość zastosowania wielu produktów leczniczych. Postępowanie po przedawkowaniu produktu leczniczego Spravato powinno polegać na leczeniu objawów klinicznych i odpowiednim monitorowaniu. Ścisły nadzór i monitorowanie powinny być kontynuowane do czasu powrotu pacjenta do zdrowia.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: psychoanaleptyki: leki przeciwdepresyjne, inne, kod ATC: N06AX27. Mechanizm działania Esketamina jest enancjomerem S-racemicznej ketaminy. Jest nieselektywnym, niekonkurencyjnym antagonistą receptora N-metylo-D-asparaginianu (NMDA), jonotropowego receptora glutaminianu. Dzięki antagonizmowi receptora NMDA, esketamina powoduje przejściowy wzrost uwalniania glutaminianu, co prowadzi do zwiększenia stymulacji receptora kwasu α-amino- 3- hydroksy-5-metylo-4-izoksazolopropionowego (AMPAR), a następnie do zwiększenia sygnalizacji neurotroficznej, co może przyczynić się do przywrócenia funkcji synaptycznej w obszarach mózgu, odpowiedzialnych za regulację nastroju i zachowań emocjonalnych. Przywrócenie neurotransmisji dopaminergicznej w obszarach mózgu zaangażowanych w nagrodę i motywację oraz zmniejszenie stymulacji obszarów mózgu odpowiedzialnych za anhedonię, może przyczynić się do szybkiej odpowiedzi.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Działanie farmakodynamiczne Potencjalne nadużycie W badaniu nadużywania, prowadzonym u osób stosujących rekreacyjnie wiele substancji (n=41), pojedyncze dawki esketaminy w aerozolu do nosa (84 mg i 112 mg) oraz dożylna ketamina jako kontrola dodatnia (0,5 mg/kg we wlewie przez 40 minut) dawały znacznie wyższe wyniki niż placebo, w odniesieniu do subiektywnych ocen „lubienia narkotyków” i innych miar subiektywnego wpływu leku. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania esketaminy w postaci aerozolu do nosa, były badane w pięciu badaniach klinicznych fazy 3. (TRD3001, TRD3002, TRD3003, TRD3004, i TRD3005) u dorosłych pacjentów (od 18 do 86 lat) z depresją oporną na leczenie (TRD), którzy spełnili kryteria DSM 5 dla dużego zaburzenia depresyjnego i w obecnym epizodzie dużej depresji nie odpowiadali przynajmniej na dwa doustne leki przeciwdepresyjne (AD), stosowane w odpowiednim dawkowaniu i przez właściwy czas trwania terapii.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Do badania włączono 1833 dorosłych pacjentów, z czego 1601 pacjentów poddano działaniu esketaminy. Ponadto 202 pacjentów poddano randomizacji (122 pacjentów otrzymało esketaminę) w badaniu fazy 2. TRD2005 w Japonii, 252 pacjentów poddano randomizacji (126 pacjentów otrzymało esketaminę) w badaniu fazy 3. TRD3006 głównie w Chinach, a 676 pacjentów poddano randomizacji (334 pacjentów otrzymało esketaminę) w badaniu fazy 3. TRD3013. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania esketaminy w postaci aerozolu do nosa badano w dwóch badaniach klinicznych fazy 3. u dorosłych pacjentów (od 18 do 64 lat) z umiarkowanym do ciężkiego dużym zaburzeniem depresyjnym (całkowity wynik MADRS >28), którzy udzielili twierdzących odpowiedzi na pytania kwestionariusza MINI (Mini International Neuropsychiatric Interview) B3 („Myśli [nawet chwilowe] o wyrządzeniu sobie krzywdy lub zranieniu się: przynajmniej z zamiarem lub świadomością, że w rezultacie można umrzeć; lub myśli o samobójstwie [tzn.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

o zabiciu się]?”) i B10 („Czy zamierzałeś(aś) zrealizować myśli samobójcze w ciągu ostatnich 24 godzin?”). Do badań włączono 456 dorosłych pacjentów, z czego 227 pacjentów poddano leczeniu produktem Spravato. Depresja oporna na leczenie (TRD) - Badania krótkoterminowe Esketaminę oceniano w trzech krótkoterminowych (4 tygodnie) randomizowanych, podwójnie ślepych, aktywnie kontrolowanych badaniach fazy 3. u pacjentów z TRD. Badania TRANSFORM-1 (TRD3001) i TRANSFORM-2 (TRD3002) przeprowadzono u dorosłych (18 do <65 lat), a badanie TRANSFORM-3 (TRD3005) u dorosłych ≥65 lat. Pacjenci w badaniach TRD3001 i TRD3002 rozpoczęli w dniu 1. leczenie esketaminą 56 mg plus nowo rozpoczętą codzienną terapią doustnym lekiem przeciwdepresyjnym (AD) lub nowo rozpoczętą codzienną doustną terapią AD plus placebo w aerozolu do nosa.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Następnie, podczas 4-tygodniowej fazy indukcji z podwójnie ślepą próbą, utrzymywano dawkę 56 mg esketaminy lub zwiększono ją do 84 mg albo dostosowano podawanie placebo w aerozolu do nosa do dwóch razy w tygodniu. Dawki esketaminy 56 mg lub 84 mg były stałe w badaniu TRD3001, a zmienne w badaniu TRD3002. W badaniu TRD3005 pacjenci (≥65 lat) rozpoczęli leczenie esketaminą w dawce 28 mg plus nowo rozpoczętą codzienną doustną dawką AD lub nowo rozpoczętą codzienną doustną dawką AD plus placebo aerozol do nosa (dzień 1). Podczas 4- tygodniowej fazy indukcji z podwójnie ślepą próbą dawkowanie esketaminy zwiększano do 56 mg lub 84 mg, lub dostosowano podawanie placebo w aerozolu do dwóch razy w tygodniu. W badaniach dawek zmiennych, TRD3002 i TRD3005, zwiększanie dawki esketaminy opierało się na ocenie klinicznej i dawka mogła być zmniejszana w zależności od tolerancji. We wszystkich badaniach w dniu 1.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

rozpoczęto otwartą próbę nowym, doustnym AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina). O wyborze nowo rozpoczętego doustnego AD decydował badacz na podstawie wcześniejszej historii leczenia pacjenta. We wszystkich badaniach krótkoterminowych głównym punktem końcowym skuteczności była zmiana całkowitego wyniku MADRS od początku badania do 28 dnia. Wyjściową charakterystykę demograficzną i chorobową pacjenta w badaniach TRD3002, TRD3001 i TRD3005 przedstawiono w tabeli 4. Tabela 4: Wyjściowa charakterystyka demograficzna dla badań TRD3002, TRD3001 i TRD3005 (pełny zestaw analiz)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Badanie TRD3002 (N=223)	Badanie TRD3001 (N=342)	Badanie TRD3005 (N=137)
Wiek, lata
Mediana (Zakres)	47,0 (19; 64)	47,0 (18; 64)	69,0 (65; 86)
Płeć, n (%)
Mężczyźni	85 (38,1%)	101 (29,5%)	52 (38,0%)
Kobiety	138 (61,9%)	241 (70,5%)	85 (62,0%)
Rasa, n (%)
Biała	208 (93,3%)	262 (76,6%)	130 (94,9%)
Czarna lub Afroamerykanie	11 (4,9%)	19 (5,6%)	--
Wcześniejsze doustne leki przeciwdepresyjne bez odpowiedzi (np. niepowodzenie zastosowania leku przeciwdepresyjnego)
Liczba leków przeciwdepresyjnych, n (%)
2	136 (61,0%)	167 (48,8%)	68 (49,6%)
3 lub więcej	82 (36,8%)	167 (48,8%)	58 (42,3%)
Nowo rozpoczęte leczenie doustnym lekiem przeciwdepresyjnym po randomizacji, n (%)
SNRI	152 (68,2%)	196 (57,3%)	61 (44,5%)
SSRI	71 (31,8%)	146 (42,7%)	76 (55,5%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Rezygnacja z badania (z dowolnego powodu), n/N (%)

30/227 (13,2%)

31/346 (9,0%)

16/138 (11,6%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu zmiennego dawkowania TRD3002, w dniu 28., 67% pacjentów przydzielonych losowo do grupy esketaminy przyjmowało dawkę 84 mg esketaminy. W badaniu TRD3002, esketamina z nowo zainicjowanym doustnym AD wykazały znaczącą klinicznie i statystyczną przewagę nad nowo rozpoczętym doustnym AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) i placebo w aerozolu do nosa (tabela 5), a zmniejszenie objawów obserwowano już po 24 godzinach od podania dawki. W badaniu TRD3001 stwierdzono klinicznie znaczący wpływ leczenia na zmianę całkowitych wyników MADRS w stosunku do wartości wyjściowych pod koniec 4-tygodniowej fazy indukcji na korzyść esketaminy z nowo rozpoczętym doustnym AD, w porównaniu z nowo rozpoczętym doustnym AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) wraz z placebo w aerozolu do nosa (tabela 5).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu TRD3001, wpływ leczenia w grupie esketaminy 84 mg z doustnym AD w porównaniu z doustnym AD plus placebo, nie był statystycznie istotny. W badaniu TRD3005, w 28. dniu, 64% pacjentów przydzielonych losowo do esketaminy otrzymywało dawkę 84 mg, 25% dawkę 56 mg, a 10% dawkę 28 mg. W badaniu TRD3005 stwierdzono klinicznie znaczący, lecz nieistotny statystycznie, wpływ leczenia na zmianę całkowitych wyników MADRS w stosunku do wartości wyjściowych pod koniec 4-tygodniowej fazy indukcji na korzyść esketaminy z nowo rozpoczętym doustnym AD, w porównaniu z nowo rozpoczętym doustnym AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) i placebo w aerozolu do nosa (tabela 5). Analizy podgrup sugerują ograniczoną skuteczność w populacji powyżej 75 lat. Tabela 5: Główne wyniki skuteczności jako zmiana całkowitej punktacji MADRS w badaniach trwających 4 tygodnie (ANCOVA BOCF * )

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie nr	Grupa terapeutyczna§	Liczba pacjentów	Średnia punktacja wyjściowa (SD)	Średnia zmiana LS od wartości wyjściowej do końca4 tygodnia (SE)	Średnia różnica LS (95% CI)†
TRD3001	Spravato56 mg + doustny AD	115	37,4 (4,8)	-18,9 (1,3)	-4,3(-7,8; -0,8)#
Spravato84 mg + doustny AD	114	37,8 (5,6)	-16,2 (1,3)	-1,2(-4,7; 2,3)#
Doustny AD +placebo aerozol do nosa	113	37,5 (6,2)	-14,7 (1,3)
TRD3002	Spravato (56 mg lub 84 mg) + doustny AD	114	37,0 (5,7)	-17,7 (1,3)	-3,5(-6,7; -0,3)‡
Doustny AD + placebo aerozol donosa	109	37,3 (5,7)	-14,3 (1,3)
TRD3005(≥65 lat)	Spravato (28 mg,56 mg lub84 mg) + doustny AD	72	35,5 (5,9)	-10,1 (1,7)	-2,9(-6,5; 0,6)#
DoustnyAD + placebo aerozol do nosa	65	34,8 (6,4)	-6,8 (1,7)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; Średnia LS = średnia najmniejszych kwadratów; CI = przedział ufności; AD = lek przeciwdepresyjny * Analiza ANCOVA z przeniesieniem do przyszłości wyników początkowych, co oznacza założenie, że dla pacjenta, który zaprzestaje leczenia, poziom depresji wraca do poziomu wyjściowego (tzn. stan depresji jest taki sam, jak przed rozpoczęciem leczenia) § Donosowo podawana esketamina lub placebo; doustny AD = nowo zainicjowany AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) † Różnica (produkt leczniczy Spravato + doustny AD minus doustny AD + placebo aerozol do nosa) w zmianie średnich najmniejszych kwadratów w stosunku do wartości wyjściowej ‡ Grupa terapeutyczna, która była statystycznie istotnie lepsza od doustnego AD + placebo w aerozolu do nosa # Mediana obiektywnej oceny (tj.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

ważona kombinacja średnich LS różnicy w porównaniu z doustnym AD + placebo w aerozolu do nosa) i 95% elastyczny przedział ufności Wskaźniki odpowiedzi i remisji Odpowiedź zdefiniowano jako ≥50% zmniejszenie całkowitego wyniku MADRS w stosunku do wartości wyjściowej fazy indukcji. W oparciu o zmniejszenie całkowitego wyniku MADRS w stosunku do wartości wyjściowej, odsetek pacjentów w badaniach TRD3001, TRD3002 i TRD3005, którzy przez 4 tygodnie w podwójnie zaślepionej fazie indukcji wykazali odpowiedź na esketaminę z doustnym AD, był większy niż w przypadku doustnego AD razem z placebo w aerozolu do nosa (tabela 6). Remisję zdefiniowano jako wynik całkowity MADRS ≤12. We wszystkich trzech badaniach, większy odsetek pacjentów leczonych esketaminą z doustnym AD, był w remisji na koniec 4-tygodniowej, podwójnie zaślepionej fazy indukcji niż otrzymujących doustny AD i placebo w aerozolu donosowym (tabela 6).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 6: Odsetki odpowiedzi i remisji w 4-tygodniowych badaniach klinicznych na podstawie danych BOCF *

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie nr	Grupa terapeutyczna§	Liczba pacjentów (%)
Odsetek odpowiedzi†	Odsetek remisji‡
24 godziny	Tydzień1	Tydzień2	Tydzień3	Tydzień4	Tydzień 4
TRD3001	Spravato 56 mg+ doustny AD	20(17,4%)	21(18,3%)	29(25,2%)	52(45,2%)	61(53,0%)	40(34,8%)
Spravato 84 mg+ doustny AD	17(14,9%)#	16(14,0%)	25(21,9%)	33(28,9%)	52(45,6%)	38(33,3%)
doustny AD + placebo aerozol donosa	8(7,1%)	5(4,4%)	15(13,3%)	25(22,1%)	42(37,2%)	33(29,2%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

TRD3002	Spravato 56 mg lub84 mg + doustny AD	18(15,8%)	15(13,2%)	29(25,4%)	54(47,4%)	70(61,4%)	53(46,5%)
doustny AD + placebo aerozol donosa	11(10,1%)	13(11,9%)	23(21,1%)	35(32,1%)	52(47,7%)	31(28,4%)
TRD3005(≥65 lat)	Spravato28 mg, 56 mg lub 84 mg + doustny AD	NA	4(5,6%)	4(5,6%)	9(12,5%)	17(23,6%)	11(15,3%)
doustny AD + placebo aerozol donosa	NA	3(4,6%)	8(12,3%)	8(12,3%)	8(12,3%)	4(6,2%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

AD = lek przeciwdepresyjny; NA = dane niedostępne * Przeniesienie do przyszłości wyników początkowych, co oznacza założenie, że dla pacjenta, który zaprzestaje leczenia, poziom depresji wraca do poziomu wyjściowego (tzn. stan depresji jest taki sam, jak przed rozpoczęciem leczenia) § Donosowo podawany produkt leczniczy Spravato lub placebo; doustny AD = nowo zainicjowana terapia AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) † Odpowiedź zdefiniowano jako ≥50% zmniejszenie całkowitego wyniku MADRS w stosunku do wartości wyjściowej ‡ Remisję zdefiniowano jako całkowity wynik MADRS ≤12 # Pierwsza dawka to produkt leczniczy Spravato 56 mg + doustny AD Depresja oporna na leczenie - Badania długoterminowe Badanie zapobiegania nawrotom Utrzymanie skuteczności przeciwdepresyjnej wykazano w badaniu dotyczącym zapobiegania nawrotom.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie SUSTAIN-1 (TRD3003) było długoterminowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, prowadzonym w grupach równoległych, aktywnie kontrolowanym, wieloośrodkowym badaniem zapobiegania nawrotom. Główną miarą oceny zapobiegania nawrotom depresji był czas do nawrotu. Ogółem włączono 705 pacjentów; 437 bezpośrednio włączonych; 150 przeniesionych z badania TRD3001 i 118 przeniesionych z badania TRD3002. Pacjenci bezpośrednio włączeni otrzymywali esketaminę (56 mg lub 84 mg dwa razy w tygodniu) wraz z doustnym AD w 4-tygodniowej otwartej fazie indukcji. Pod koniec otwartej fazy indukcji, 52% pacjentów było w remisji (całkowity wynik MADRS ≤12), a 66% pacjentów uzyskało odpowiedź (≥50% poprawa całkowitego wyniku MADRS). Pacjenci z odpowiedzią (455) kontynuowali przyjmowanie esketaminy i doustnego AD w 12-tygodniowej fazie optymalizacji.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Po fazie indukcji, pacjenci otrzymywali esketaminę raz w tygodniu przez 4 tygodnie, a począwszy od tygodnia 8, wykorzystano algorytm (oparty na MADRS) do określenia częstości dawkowania; pacjenci w remisji (tj. całkowity wynik MADRS wynosił ≤12) przyjmowali lek co drugi tydzień, jednak jeśli całkowity wynik MADRS wzrósł do >12, to częstość zwiększano do dawkowania cotygodniowego przez następne 4 tygodnie; w celu utrzymania pacjenta na najniższej częstości dawkowania z zachowaniem odpowiedzi/remisji. Pod koniec 16-tygodniowego okresu leczenia, pacjenci ze stabilną remisją (n=176) lub stabilną odpowiedzią (n=121) zostali przydzieleni losowo do kontynuacji terapii esketaminą lub przerwania przyjmowania esketaminy i przejścia na placebo w aerozolu do nosa. Stabilną remisję definiowano jako całkowity wynik MADRS ≤12 w co najmniej 3 z ostatnich 4 tygodni fazy optymalizacji, a stabilną odpowiedź definiowano jako ≥50% zmniejszenie całkowitego wyniku MADRS w stosunku do wartości wyjściowych przez ostatnie 2 tygodnie fazy optymalizacji, ale nie w stabilnej remisji.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Stabilna remisja Pacjenci ze stabilną remisją, którzy kontynuowali leczenie esketaminą z doustnym AD, uzyskali statystycznie istotnie dłuższy czas do nawrotu objawów depresyjnych niż pacjenci otrzymujący nowo rozpoczęty doustny AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) wraz z placebo w aerozolu do nosa (wykres 1). Nawrót definiowano jako wynik całkowity MADRS ≥22 przez 2 kolejne tygodnie lub hospitalizację z powodu nasilenia depresji lub jakiegokolwiek innego istotnego klinicznie zdarzenia, wskazującego na nawrót. Mediana czasu do nawrotu w przypadku grupy nowo rozpoczętego doustnego AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) z placebo w aerozolu do nosa wynosiła 273 dni, podczas gdy dla grupy esketaminy z doustnym AD nie można było oszacować mediany, gdyż ta grupa nigdy nie osiągnęła 50% wskaźnika nawrotów.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Wykres 1: Czas do nawrotu u pacjentów w stabilnej remisji w badaniu TRD3003 (pełny zestaw analiz)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów ze stabilną remisją, odsetek nawrotów na podstawie szacunków Kaplana-Meiera podczas 12- i 24-tygodniowego, podwójnie zaślepionego okresu obserwacji wynosił, odpowiednio, 13% i 32% dla esketaminy i 37% oraz 46% w przypadku placebo w aerozolu do nosa. Stabilna odpowiedź Wyniki skuteczności były również spójne dla pacjentów ze stabilną odpowiedzią, którzy kontynuowali leczenie esketaminą z doustnym AD; pacjenci uzyskali statystycznie istotnie dłuższy czas do nawrotu objawów depresyjnych niż pacjenci z nowo zainicjowanym doustnym AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) z placebo w postaci aerozolu do nosa (wykres 2). Mediana czasu do nawrotu w przypadku grupy nowo rozpoczętego doustnego AD (SNRI: duloksetyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu; SSRI: escytalopram, sertralina) oraz grupy placebo w postaci aerozolu do nosa (88 dni) była krótsza w porównaniu do analogicznej wartości dla grupy esketaminy z doustnym AD (635 dni).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Wykres 2: Czas do nawrotu u pacjentów ze stabilną odpowiedzią w badaniu TRD3003 (pełny zestaw analiz)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów ze stabilną odpowiedzią częstość nawrotów w oparciu o szacunki Kaplana-Meiera podczas 12- i 24-tygodniowego, podwójnie zaślepionego okresu obserwacji wynosiła, odpowiednio, 21% i 21% dla esketaminy oraz 47% i 56% dla placebo w aerozolu do nosa. Rekrutacja do badania TRD3003 była rozłożona na około 2 lata. Faza podtrzymująca miała zmienny czas trwania i była prowadzona dopóki u danego pacjenta nie doszło do nawrotu objawów depresyjnych lub przerwania leczenia z jakiegokolwiek innego powodu, lub badanie zakończyło się, ponieważ wystąpiła założona liczba zdarzeń nawrotowych. Na liczbę ekspozycji wpływ miało zatrzymanie badania po wystąpieniu wcześniej określonej liczby nawrotów w oparciu o analizę okresową. Po początkowych 16 tygodniach leczenia esketaminą z doustnym AD, średni czas ekspozycji na esketaminę w fazie podtrzymującej wynosił 4,2 miesiąca (zakres: 1 dzień do 21,2 miesięcy) u pacjentów leczonych esketaminą (stabilna remisja i stabilna odpowiedź).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 31,6% pacjentów otrzymywało produkt esketaminę przez ponad 6 miesięcy, a 7,9% pacjentów przez ponad 1 rok w fazie podtrzymującej. Częstość dawkowania Częstość dawkowania, stosowaną przez większość czasu w fazie podtrzymującej, przedstawiono w tabeli 7. Spośród pacjentów randomizowanych do grupy Spravato, 60% otrzymywało 84 mg esketaminy, a 40% otrzymywało dawkę 56 mg. Tabela 7: Częstość dawkowania przez większość czasu; faza podtrzymująca (badanie TRD3003)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Stabilna remisja	Stabilna odpowiedź
	Spravato + doustny AD(N=90)	Doustny AD+ Placebo w aerozolu donosa (N=86)	Spravato + doustny AD(N=62)	Doustny AD+ Placebo w aerozolu do nosa(N=59)
Częstość dawkowania
Co tydzień	21 (23,3%)	27 (31,4%)	34 (54,8%)	36 (61,0%)
Co dwa tygodnie	62 (68,9%)	48 (55,8%)	21 (33,9%)	19 (32,2%)
Co tydzień lub co dwa tygodnie	7 (7,8%)	11 (12,8%)	7 (11,3%)	4 (6,8%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie TRD3013 (ESCAPE-TRD) Skuteczność produktu leczniczego Spravato oceniano w długoterminowym, randomizowanym, otwartym, zaślepionym badaniu (TRD3013) z aktywną kontrolą, w którym esketaminę porównywano z kwetiapiną o przedłużonym uwalnianiu (XR) u 676 dorosłych pacjentów (w wieku 18-74 lat) z TRD kontynuujących przyjmowanie dotychczas stosowanego doustnego leku przeciwdepresyjnego (SSRI lub SNRI). Pacjenci byli leczeni zmiennymi dawkami esketaminy (28, 56 lub 84 mg) lub kwetiapiną XR, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania zawartymi w ChPL obowiązujących w momencie rozpoczęcia badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była remisja (całkowity wynik w skali MADRS ≤10) w 8. tygodniu, a kluczowym drugorzędowym punktem końcowym był brak nawrotu choroby do 32. tygodnia po uzyskaniu remisji w 8. tygodniu.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Nawrót zdefiniowano jako całkowity wynik w skali MADRS ≥22 przez 2 kolejne tygodnie lub hospitalizację z powodu nasilenia depresji lub innego klinicznie istotnego zdarzenia wskazującego na nawrót. Podstawowe dane demograficzne i charakterystyka choroby pacjentów były podobne w grupach leczonych esketaminą w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwdepresyjnymi i kwetiapiną XR w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwdepresyjnymi. Średnie (SD) wyjściowe całkowite wyniki MADRS wyniosły 31,4 (6,06) dla grupy esketaminy podawanego wraz z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym i 31,0 (5,83) dla grupy kwetiapiny XR podawanej z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym. Leczenie esketaminą z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym wykazało klinicznie znaczącą i statystycznie istotną przewagę nad terapią kwetiapiną XR z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym zarówno pod względem pierwszorzędowej (tabela 8), jak i kluczowej drugorzędowej (tabela 9) miary skuteczności.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 8: Pierwszorzędowe wyniki skuteczności w badaniu TRD3013 a

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa terapeutyczna	Spravato + doustny AD	Kwetiapina XR + doustny AD
Liczba pacjentów z remisją w 8. tygodniu	91/336 (27,1%)	60/340 (17,6%)
Skorygowana różnica ryzyka w procentach (95% CI)b	9,5 (3,3; 15,8)	–
Wartość pc	P = 0,003	–

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CI = przedział ufności; AD = lek przeciwdepresyjny; XR = lek o przedłużonym uwalnianiu a Przypadek pacjenta, który przerwał interwencję w ramach badania przed 8. tygodniem, uznano za wynik negatywny (tj. brak remisji). W przypadku pacjentów, dla których wynik MADRS nie był dostępny podczas wizyty w 8. tygodniu, ale którzy nie przerwali interwencji lub nie wycofali się z badania przed 8. tygodniem, zastosowano LOCF MADRS. b Wykorzystano o szacowanie Mantela-Haenszela różnicy ryzyka, stratyfikowane według grup wiekowych (18-64; ≥65) i całkowitej liczby niepowodzeń leczenia. Ta szacunkowa różnica wskazuje na przewagę esketaminy. c Test Cochrana-Mantela-Haenszela (CMH) z uwzględnieniem grup wiekowych (18-64; ≥65) i całkowitej liczby niepowodzeń leczenia. Tabela 9: Kluczowe drugorzedowe wyniki skuteczności w badaniuTRD3013 a

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa terapeutyczna	Spravato + doustny AD	Kwetiapina XR + doustny AD
Liczba pacjentów z remisją w 8. tygodniu i bez nawrotu w 32. tygodniu	73/336 (21,7%)	48/340 (14,1%)
Skorygowana różnica ryzyka w procentach (95% CI)b	7,7 (2,0; 13,5)	–
Wartość pc	P = 0,008	–

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CI = przedział ufności; AD = lek przeciwdepresyjny; XR = lek o przedłużonym uwalnianiu a Przypadek pacjenta, który przerwał interwencję w ramach badania, uznano za wynik negatywny. W przypadku pacjentów, dla których wynik MADRS nie był dostępny podczas wizyty w 8. tygodniu, ale którzy nie przerwali interwencji lub nie wycofali się z badania przed 8. tygodniem, zastosowano LOCF MADRS. b Wykorzystano o szacowanie Mantela-Haenszela różnicy ryzyka, stratyfikowane według grup wiekowych (18-64; ≥65) i całkowitej liczby niepowodzeń leczenia. Ta szacunkowaa różnica wskazuje na przewagę esketaminy. c Test Cochrana-Mantela-Haenszela (CMH) z uwzględnieniem grup wiekowych (18-64; ≥65) i całkowitej liczby niepowodzeń leczenia. Wskaźniki przerwania leczenia w 32-tygodniowym okresie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych, braku skuteczności i ogólnego stanu wynosiły odpowiednio, 4,2%, 8,3% i 23,2%, dla pacjentów w grupie esketaminy przyjmowanej z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym oraz odpowiednio, 11,5%, 15,0% i 40,3%, dla pacjentów w grupie kwetiapiny XR przyjmowanej z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Depresja oporna na leczenie - badanie krótkoterminowe u pacjentów pochodzenia japońskiego Skuteczność produktu Spravato oceniano również w krótkoterminowym (4 tygodnie), randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z aktywną kontrolą (TRD2005) u 202 dorosłych japońskich pacjentów z TRD. Pacjenci otrzymywali 4-tygodniowe leczenie indukcyjne esketaminą w stałej dawce 28 mg, 56 mg, 84 mg lub placebo w aerozolu do nosa, jako dodatek do kontynuowanego, stosowanego aktualnie doustnego AD. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była zmiana całkowitego wyniku MADRS od wartości wyjściowej do wartości w dniu 28. Wyjściowa demograficzna i chorobowa charakterystyka pacjentów była podobna w grupach otrzymujących esketaminę razem z AD i placebo w aerozolu do nosa razem z AD. W badaniu TRD2005 nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zmianie całkowitych wyników MADRS w stosunku do wartości wyjściowych pod koniec 4-tygodniowej fazy indukcyjnej dla żadnej dawki esketaminy razem z doustnym AD w porównaniu z doustnym AD i placebo w aerozolu do nosa (tabela 10).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 10: Pierwszorzędowe wyniki skuteczności dla zmiany całkowitego wyniku MADRS w 4-tygodniowym badaniu TRD2005 u pacjentów pochodzenia japońskiego (MMRM)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa terapeutyczna	Liczba pacjentów	Średnia wartość wyjściowa (SD)	Średnia zmiana LS od wartości wyjściowych do końca tygodnia4. (SE)	Średnia różnica LS (90% CI)†,#
Spravato 28 mg + doustny AD	41	38,4 (6,1)	-15,6 (1,8)	-1,0-5,77; 3,70
Spravato 56 mg + doustny AD	40	37,9 (5,4)	-14,0 (1,9)	0,6-4,32; 5,47
Spravato 84 mg + doustny AD	41	35,9 (5,3)	-15,5 (1,8)	-0,9-5,66; 3,83
Doustny AD + placebo w aerozolu do nosa	80	37,7 (5,7)	-14,6 (1,3)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; Średnia LS = średnia najmniejszych kwadratów; CI = przedział ufności; AD = lek przeciwdepresyjny. † Różnica (Spravato + doustny AD minus doustny AD + placebo w aerozolu do nosa) średniej najmniejszych kwadratów zmiany z punktu wyjścia. # Przedział ufności oparto na dopasowaniu Dunnett’a. Depresja oporna na leczenie - badanie krótkoterminowe u pacjentów pochodzenia chińskiego Skuteczność produktu Spravato oceniano również w krótkoterminowym (4 tygodnie), randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z aktywną kontrolą (TRD3006) z udziałem 252 dorosłych pacjentów (224 pacjentów pochodzenia chińskiego, 28 pacjentów pochodzenia innego niż chińskie) z TRD. Pacjenci przez 4 tygodnie leczenia indukcyjnego otrzymywali zmienne dawki esketaminy (56 mg lub 84 mg) lub placebo, w postaci aerozolu do nosa, jako uzupełnienie nowo rozpoczętej terapii lekiem AD.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była zmiana całkowitego wyniku w skali MADRS od wartości wyjściowej do 28. dnia. Wyjściowe dane demograficzne i charakterystyka choroby pacjentów były podobne w grupach esketaminy z AD i placebo aerozol do nosa z AD. W badaniu TRD3006 nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zmianie całkowitych wyników MADRS w stosunku do wartości wyjściowych na koniec 4-tygodniowej fazy indukcyjnej w przypadku stosowania esketaminy z doustnym AD w porównaniu z doustnym AD i placebo w aerozolu do nosa (tabela 11). Tabela 11: Pierwszorzędowe wyniki skuteczności dla zmiany całkowitego wyniku MADRS w 4-tygodniowym badaniu TRD3006 (MMRM)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa terapeutyczna	Liczba pacjentów#	Średnia wartość wyjściowa (SD)	Średnia zmiana LS od wartości wyjściowych do końcatygodnia 4. (SE)	Średnia różnica LS (90% CI)†
Wszyscy pacjenci
Spravato (56 mg lub 84 mg)+ doustny AD	124	36,5 (5,21)	-11,7 (1,09)	-2,0-4,64; 0,55
Doustny AD + placebo w aerozolu do nosa	126	35,9 (4,50)	-9,7 (1,09)
Populacja chińska
Spravato (56 mg lub 84 mg)+ doustny AD	110	36,2 (5,02)	-8,8 (0,95)	-0,7-3,35; 1,94
Doustny AD + placebo w aerozolu do nosa	112	35,9 (4,49)	-8,1 (0,95)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; Średnia LS = średnia najmniejszych kwadratów; CI = przedział ufności; AD = lek przeciwdepresyjny. # Dwóch pacjentów nie otrzymywało doustnego AD i nie zostali uwzględnieni w analizie skuteczności. † Różnica (Spravato + doustny AD minus doustny AD + placebo w aerozolu do nosa) średniej najmniejszych kwadratów zmiany z punktu wyjścia. Intensywne krótkotrwałe leczenie nagłych przypadków psychiatrycznych dużego zaburzenia depresyjnego Produkt leczniczy Spravato badano w dwóch identycznych krótkoterminowych (4-tygodniowych) badaniach fazy 3., randomizowanych, podwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych, kontrolowanych placebo, Aspire I (SUI3001) i Aspire II (SUI3002) u dorosłych pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego dużym zaburzeniem depresyjnym (całkowity wynik MADRS >28), którzy udzielili twierdzących odpowiedzi na pytania MINI B3 („Myśli [nawet chwilowe] o wyrządzeniu sobie krzywdy lub zranieniu się: przynajmniej z zamiarem lub świadomością, że w rezultacie można umrzeć; lub myśli o samobójstwie [tzn.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

o zabiciu się]?”) i B10 („Czy zamierzałeś(aś) zrealizować myśli samobójcze w ciągu ostatnich 24 godzin?”). W tych badaniach pacjenci otrzymywali esketaminę 84 mg lub placebo w aerozolu do nosa, dwa razy w tygodniu, przez 4 tygodnie. Wszyscy pacjenci otrzymywali kompleksową standardową terapię (SOC), obejmującą wstępną hospitalizację w szpitalu oraz nowo rozpoczętą lub zoptymalizowaną doustną terapię przeciwdepresyjną (AD) (monoterapia AD lub AD i wzmocnienie) zgodnie z ustaleniami badacza. W opinii lekarza niezwłoczna hospitalizacja psychiatryczna była uzasadniona klinicznie ze względu na bezpośrednie ryzyko popełnienia przez badanego samobójstwa. Po pierwszej dawce dopuszczono jednorazowe zmniejszenie dawki esketaminy do 56 mg u pacjentów, którzy nie tolerowali dawki 84 mg. Podstawowa charakterystyka demograficzna i chorobowa pacjentów w badaniach SUI3001 i SUI3002 była podobna w grupach esketaminy podawanej z SOC lub placebo w aerozolu do nosa podawanego z SOC.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Mediana wieku pacjentów wynosiła 40 lat (od 18 do 64 lat), 61% stanowiły kobiety; 73% osoby rasy kaukaskiej i 6% czarnej; a 63% pacjentów miało co najmniej jedną wcześniejszą próbę samobójczą. Przed przystąpieniem do badania 92% pacjentów otrzymywało leki przeciwdepresyjne. W trakcie badania w ramach standardowej terapii 40% pacjentów otrzymywało monoterapię AD, 54% otrzymywało monoterapię AD oraz wzmocnienie, a 6% otrzymywało zarówno monoterapię AD/AD oraz wzmocnienie. Podstawową miarą skuteczności była redukcja objawów dużego zaburzenia depresyjnego, mierzona zmianą w stosunku do wartości wyjściowej w całkowitej punktacji MADRS po 24 godzinach od podania pierwszej dawki (dzień 2). W badaniach SUI3001 i SUI3002, produkt Spravato podawany wraz z SOC wykazał statystyczną przewagę w zakresie podstawowej miary skuteczności nad placebo w aerozolu do nosa i SOC (patrz tabela 12).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 12: Pierwszorzędowe wyniki skuteczności dla zmiany w stosunku do wartości wyjściowych w całkowitej punktacji MADRS po 24 godzinach od podania pierwszej dawki (badania SUI3001 i SUI3002) (ANCOVA BOCF * )

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie nr	Grupa terapeutyczna‡	Liczba pacjentów	Średni wynik wyjściowy(SD)	Średnia zmiana LS od wartości wyjściowych do 24 godzinpo pierwszej dawce (SE)	Różnicaśrednich LS (95% CI)§
Badanie 1 (SUI3001)	Spravato 84 mg + SOC	112	41,2 (5,87)	-15,7 (1,05)	-3,7(-6,41; -0,92)# P=0,006
Placebo w aerozolu donosa + SOC	112	41,0 (6,29)	-12,1 (1,03)	–
Badanie 2 (SUI3002)	Spravato 84 mg + SOC	114	39,5 (5,19)	-15,9 (1,02)	-3,9(-6,65; -1,12)# P=0,006
Placebo w aerozolu donosa + SOC	113	39,9 (5,76)	-12,0 (1,06)	–
Zbiorczo badania 1i 2	Spravato 84 mg + SOC	226	40,3 (5,60)	-15,8 (0,73)	-3,8(-5,69; -1,82)
Placebo w aerozolu donosa + SOC	225	40,4 (6,04)	-12,1 (0,73)	–

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

SD=odchylenie standardowe; SE=błąd standardowy; LS średnia=średnia najmniejszych kwadratów; CI=przedział ufności; SOC=standardowa terapia * Analiza ANCOVA z przeniesieniem do przyszłości wyników wyjściowych: W badaniu SUI3001 u 2 osób (1 osoba w każdej grupie) nie uzyskano wyniku całkowitego MADRS w 2. dobie (24 godziny po przyjęciu pierwszej dawki), a w badaniu SUI3002 u 6 osób (4 osoby w grupie esketaminy i 2 osoby w grupie placebo) nie uzyskano wyniku całkowitego MADRS w 2. dobie (24 godziny po przyjęciu pierwszej dawki). Dla tych osób zakłada się, że stan depresji wraca do poziomu wyjściowego (tj. stan depresji jest taki sam jak na początku leczenia), a całkowite wyniki MADRS z punktu początkowego zostały przeniesione do dalszej analizy. ‡ Esketamina lub placebo podawane donosowo § Różnica (Spravato + SOC minus placebo w aerozolu do nosa + SOC) średnich najmniejszych kwadratów zmiany w stosunku do wartości wyjściowych.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

# Grupy terapeutyczne, które znamiennie statystycznie przewyższały grupę placebo w aerozolu do nosa + SOC Różnice terapeutyczne (95% CI) dotyczące zmiany w stosunku do wartości wyjściowych całkowitego wyniku MADRS w 2. dniu (24 godziny po pierwszej dawce) pomiędzy terapiami esketaminą z SOC, a placebo z SOC wynosiły -4,70 (-7,16; -2,24) dla subpopulacji, w której odnotowano wcześniejsze próby samobójcze (N=284) i -2,34 (-5,59; 0,91) dla subpopulacji, w której nie odnotowano wcześniej takich prób (N=166). Charakterystyka czasowa odpowiedzi na leczenie W obu badaniach, SUI3001 i SUI3002, różnica w leczeniu esketaminą w porównaniu z placebo zauważalna była począwszy od 4. godziny. Pomiędzy 4. godziną, a 25. dniem, czyli końcem fazy leczenia, zarówno w grupie esketaminy, jak i placebo nastąpiła dalsza poprawa; różnica pomiędzy grupami na ogół się utrzymywała, ale nie wydawała się zwiększać w czasie do 25. dnia.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Wykres 3 przedstawia przebieg w czasie pierwszorzędowej miary skuteczności zmiany całkowitego wyniku MADRS zbiorczo w badaniach SUI3001 i SUI3002. Wykres 3: Średnia zmiana najmniejszych kwadratów od wartości wyjściowych całkowitego wyniku MADRS w czasie w badaniach SUI3001 i SUI3002* (dane zbiorcze, zestaw analiz bezpieczeństwa) – ANCOVA BOCF

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* Uwaga: W tych badaniach po pierwszej dawce dopuszczono jednorazowe zmniejszenie dawki do 56 mg produktu Spravato u pacjentów nietolerujących dawki 84 mg. Około 16% pacjentów stosowało zmniejszoną dawkę produktu Spravato (z 84 mg do 56 mg dwa razy w tygodniu). Odsetki remisji W badaniach fazy 3. odsetek pacjentów, którzy uzyskali remisję (całkowity wynik MADRS ≤12 w dowolnym momencie badania) był większy w grupie esketaminy podawnej z SOC niż w grupie placebo i SOC we wszystkich punktach czasowych podczas 4-tygodniowej podwójnie zaślepionej fazy leczenia (tabela 13). Tabela 13: Pacjenci, którzy osiągnęli remisję dużego zaburzenia depresyjnego (ang. Major Depressive Disorder, MDD ); Faza leczenia z podwójnie zaślepioną próbą; Pełny zestaw analiz skuteczności

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	SUI3001	SUI3002	Zbiorczo badania (SUI3001 i SUI3002)
Placebo +SOC 112	Spravato +SOC 112	Placebo +SOC 113	Spravato +SOC 114	Placebo +SOC 225	Spravato +SOC 226
Dzień 1., 4 godziny po podaniu pierwszej dawkiPacjenci z remisją MDD	9 (8,0%)	12 (10,7%)	4 (3,5%)	12 (10,5%)	13 (5,8%)	24 (10,6%)
Dzień 2., 24 godzin po podaniu pierwszej dawkiPacjenci z remisją MDD	10 (8,9%)	21 (18,8%)	12 (10,6%)	25 (21,9%)	22 (9,8%)	46 (20,4%)
Dzień 25. (przed podaniem dawki) Pacjenci z remisjąMDD	38(33,9%)	46 (41,1%)	31 (27,4%)	49 (43,0%)	69 (30,7%)	95 (42,0%)
Dzień 25. (4 godziny po podaniu dawki)Pacjenci z remisją MDD	42(37,5%)	60 (53,6%)	42 (37,2%)	54 (47,4%)	84 (37,3%)	114(50,4%)

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakodynamiczne

SOC = terapia standardowa Uwaga: Remisja opiera się na łącznym wyniku MADRS wynoszącym ≤12. Osoby, które nie spełniły tego kryterium lub z jakiegokolwiek powodu przerwały leczenie przed punktem czasowym, nie są uznawane za będące w remisji. Wpływ na objawy związane z samobójstwem Ogółem u pacjentów w obu grupach terapeutycznych zaobserwowano poprawę dotyczącą nasilenia objawów związanych z samobójstwem, mierzoną w skali Clinical Global Impression - Severity of Suicidality - skorygowanej (CGI-SS-r) w 24-godzinnym punkcie końcowym, choć nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między leczonymi grupami. Długotrwała skuteczność esketaminy w zapobieganiu samobójstwom nie została ustalona. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Spravato we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (informacje o stosowaniu u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Średnia bezwzględna biodostępność 84 mg esketaminy, podawanej w postaci aerozolu do nosa, wynosi około 48%. Esketamina jest szybko wchłaniana przez śluzówkę nosa po podaniu donosowym i może być zmierzona w osoczu w ciągu 7 minut po podaniu dawki 28 mg. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (t max ) wynosi zazwyczaj 20 do 40 minut po ostatnim rozpyleniu do nosa w sesji leczenia (patrz punkt 4.2). Zależne od dawki zwiększenie maksymalnego stężenia w osoczu (C max ) i pole pod krzywą stężenia w osoczu w czasie (AUC∞) esketaminy w aerozolu do nosa uzyskiwano po podaniu dawek 28 mg, 56 mg i 84 mg. Profil farmakokinetyczny esketaminy jest podobny po podaniu pojedynczej dawki jak i po wielokrotnym dawkowaniu, bez akumulacji w osoczu, gdy esketamina jest podawana dwa razy w tygodniu. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji esketaminy w stanie stacjonarnym, podawanej drogą dożylną, wynosi 709 l.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Proporcja całkowitego stężenia esketaminy, która jest związana z białkami w ludzkim osoczu, wynosi średnio 43 do 45%. Stopień, w jakim esketamina wiąże się z białkami osocza, nie zależy od czynności wątroby ani nerek. Esketamina nie jest substratem transporterów glikoproteiny P (P-gp; białko oporności wielolekowej 1), białka oporności na raka piersi (BCRP) ani organicznego transportera anionów (OATP) 1B1 czy OATP1B3. Esketamina nie hamuje tych transporterów ani transportera usuwania wielu leków i toksyn 1 (MATE1) i MATE2-K, albo transportera kationów organicznych 2 (OCT2), OAT1 czy OAT3. Metabolizm Esketamina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Podstawowym szlakiem metabolicznym esketaminy w mikrosomach ludzkiej wątroby jest N-demetylacja z wytworzeniem noresketaminy. Głównymi enzymami cytochromu P450 (CYP) odpowiedzialnymi za N-demetylację esketaminy są CYP2B6 i CYP3A4. Inne enzymy CYP, w tym CYP2C19 i CYP2C9, przyczyniają się do tych przemian w znacznie mniejszym stopniu.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Noresketamina jest następnie metabolizowana przez szlaki zależne od CYP do innych metabolitów, z których niektóre ulegają glukuronidacji. Eliminacja Średni klirens esketaminy, podawanej drogą dożylną, wynosił około 89 l/godzinę. Po osiągnięciu C max po podaniu donosowym, następował spadek stężenia esketaminy w osoczu, szybki przez pierwsze kilka godzin, a następnie wolniejszy. Średni końcowy okres półtrwania po podaniu rozpylenia do nosa zwykle wynosił od 7 do 12 godzin. Po dożylnym podaniu znakowanej radioaktywnie esketaminy, około 78% i 2% podanej radioaktywności odzyskano, odpowiednio, w moczu i kale. Po doustnym podaniu znakowanej radioaktywnie esketaminy, około 86% i 2% podanej radioaktywności odzyskano, odpowiednio, w moczu i kale. Odzyskana radioaktywność pochodziła głównie od metabolitów esketaminy. W przypadku podawania dożylnego i doustnego, <1% dawki było wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Liniowość/nieliniowość Ekspozycja na esketaminę zwiększa się wraz z dawką od 28 mg do 84 mg. Wzrost wartości C max i AUC był mniejszy niż proporcjonalny do dawki między 28 mg, a 56 mg lub 84 mg, ale był prawie proporcjonalny do dawki między 56 mg, a 84 mg. Interakcje Wpływ innych produktów leczniczych na esketaminę Inhibitory enzymów wątrobowych Wcześniejsze podawanie zdrowym osobom doustnej tyklopidyny, inhibitora wątrobowego enzymu CYP2B6 (250 mg dwa razy na dobę przez 9 dni przed i w dniu podania esketaminy) nie miało wpływu na C max esketaminy podawanej w postaci aerozolu do nosa. AUC ∞ esketaminy zwiększyło się o około 29%. Wcześniejsze podawanie tyklopidyny nie miało wpływu na końcowy okres półtrwania esketaminy. Wcześniejsze podawanie doustnej klarytromycyny, inhibitora wątrobowego enzymu CYP3A4 (500 mg dwa razy dziennie przez 3 dni przed i w dniu podania esketaminy), zwiększa średnie C max i AUC ∞ donosowo podawanej esketaminy, odpowiednio, o około 11% i 4%.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Wcześniejsze podawanie klarytromycyny nie miało wpływu na końcowy okres półtrwania esketaminy. Induktory enzymów wątrobowych Wcześniejsze leczenie doustną ryfampicyną, silnym induktorem aktywności wielu enzymów wątrobowych CYP, takich jak CYP3A4 i CYP2B6 (600 mg na dobę przez 5 dni przed podaniem esketaminy), zmniejszyło średnie wartości C max i AUC ∞ esketaminy podawanej w postaci aerozolu do nosa o, odpowiednio, około 17% i 28%. Inne produkty w aerozolu do nosa Wcześniejsze leczenie oksymetazoliną, podawaną w postaci aerozolu do nosa (2 dawki 0,05% roztworu podanego 1 godzinę przed donosowym podaniem esketaminy) u osób z alergicznym nieżytem nosa w wywiadzie i wcześniej narażonych na pyłki traw, miało niewielki wpływ na farmakokinetykę esketaminy. Wcześniejsze podawanie zdrowym osobom furoinianu mometazonu donosowo (200 mikrogramów dziennie przez 2 tygodnie z ostatnią dawką furoinianu mometazonu podaną 1 godzinę przed donosowym podaniem esketaminy) miało niewielki wpływ na farmakokinetykę esketaminy.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Wpływ esketaminy na inne produkty lecznicze Podawanie donosowe 84 mg esketaminy dwa razy w tygodniu przez 2 tygodnie zmniejszyło średnie AUC ∞ w osoczu doustnego midazolamu (pojedyncza dawka 6 mg), substratu wątrobowego CYP3A4, o około 16%. Podawanie donosowe 84 mg esketaminy dwa razy w tygodniu przez 2 tygodnie, nie wpłynęło na średnią AUC w osoczu doustnego bupropionu (pojedyncza dawka 150 mg), substratu wątrobowego enzymu CYP2B6. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Farmakokinetykę esketaminy, podawanej w postaci aerozolu do nosa, porównano między osobami starszymi, ale zdrowymi, a młodszymi zdrowymi dorosłymi. Średnie wartości C max esketaminy i AUC ∞ , uzyskiwane po podaniu dawki 28 mg, były, odpowiednio, o 21% i 18% wyższe u osób w podeszłym wieku (w wieku od 65 do 81 lat) niż u młodszych dorosłych (zakres wieku od 22 do 50 lat).

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Średnie wartości C max esketaminy i AUC ∞ , uzyskiwane po podaniu dawki 84 mg, były o 67% i 38% wyższe u osób w podeszłym wieku (w wieku od 75 do 85 lat) niż u młodszych dorosłych (przedział wiekowy od 24 do 54 lat). Końcowy okres półtrwania esketaminy był podobny u osób w podeszłym wieku i młodszych dorosłych (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek W porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny [CL CR ], 88 do 140 ml/min), C max esketaminy było średnio 20 do 26% wyższe u pacjentów z łagodnymi (CL CR , 58 do 77 ml/min), umiarkowanymi (CL CR , 30 do 47 ml/min) lub ciężkimi (CL CR , 5 do 28 ml/min, nie dializowani) zaburzeniami czynności nerek po podaniu dawki 28 mg esketaminy w aerozolu do nosa. AUC ∞ było o 13 do 36% większe u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu esketaminy w postaci aerozolu do nosa u pacjentów poddawanych dializie.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Zaburzenia czynności wątroby C max i AUC ∞ esketaminy po podaniu dawek 28 mg były podobne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klasy A (łagodne) w skali Child-Pugh i u osób zdrowych. C max i AUC ∞ esketaminy były, odpowiednio, o 8% i 103% wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klasy B (umiarkowane) w skali Child-Pugh, w porównaniu z osobami zdrowymi. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu esketaminy w postaci aerozolu do nosa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klasy C (ciężkie) w skali Child-Pugh (patrz punkty 4.2 i 4.4). Rasa Farmakokinetykę esketaminy w aerozolu do nosa porównano między zdrowymi osobami rasy azjatyckiej i osobami rasy białej. Średnie wartości C max i AUC ∞ esketaminy w osoczu, uzyskiwane po podaniu pojedynczej dawki esketaminy 56 mg, były, odpowiednio, o około 14% i 33% wyższe u Chińczyków niż u osób rasy białej. Średnie C max esketaminy było o 10% niższe, a AUC ∞ było o 17% wyższe u Koreańczyków w porównaniu z osobami rasy białej.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Przeprowadzono populacyjną analizę farmakokinetyki obejmującą pacjentów japońskich z oporną na leczenie depresją, a także zdrowe osoby pochodzenia japońskiego. Na podstawie tej analizy, dla danej dawki, C max i AUC 24h esketaminy w osoczu u osób pochodzenia japońskiego były o około 20% większe w porównaniu do wartości u osób pochodzenia nie azjatyckiego. Średni okres półtrwania esketaminy w osoczu osób rasy azjatyckiej wynosił od 7,1 do 8,9 godziny, a u osób rasy białej 6,8 godziny. Płeć i masa ciała Brak istotnych różnic w farmakokinetyce esketaminy w postaci aerozolu do nosa względem płci i całkowitej masy ciała (>39 do 170 kg), co stwierdzono na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej. Alergiczny nieżyt nosa Farmakokinetyka pojedynczej dawki 56 mg esketaminy, podawanej w postaci aerozolu do nosa, była podobna u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, którzy byli narażeni na pyłki traw, i u osób zdrowych.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, neurotoksyczności, toksycznego wpływu na rozrodczość i potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach z ketaminą wykazały dowody neurotoksyczności rozwojowej. Nie można wykluczyć, że esketamina ma neurotoksyczny wpływ na rozwijające się płody (patrz punkt 4.6). Genotoksyczność Esketamina nie była mutagenna z lub bez aktywacji metabolicznej w teście Amesa. Genotoksyczne działanie esketaminy zaobserwowano w badaniu mikrojądrowym in vitro w obecności aktywacji metabolicznej. Podawana dożylnie esketamina była jednak pozbawiona właściwości genotoksycznych w mikrojądrowym teście in vivo szpiku kostnego u szczurów i w teście Comet w komórkach wątroby in vivo szczura.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczny wpływ na reprodukcję W badaniu toksycznego wpływu na rozwój embrionalny płodu po donosowym podaniu ketaminy u szczurów, w dawkach skutkujących ekspozycją do 6 razy większą niż ekspozycja u ludzi, co swierdzono na podstawie wartości AUC, nie było negatywnego wpływu na potomstwo w obecności toksyczności u matki. W badaniu toksycznego wpływu na rozwój embrionalny płodu z podawaną donosowo ketaminą u królików, odnotowano wady rozwojowe układu kostnego i zmniejszenie masy płodu po dawkach toksycznych dla matek. U królików ekspozycja była w zakresie ekspozycji u ludzi, co swierdzono na podstawie wartości AUC. Opublikowane badania na zwierzętach (w tym naczelnych) dla dawek skutkujących lekkim lub umiarkowanym znieczuleniem pokazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego rozwoju mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może być związane z przedłużającymi się niedoborami poznawczymi.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Znaczenie kliniczne tych odkryć nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas cytrynowy jednowodny Wersenian disodowy Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Ten produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła typu I z korkiem z gumy chlorobutylowej. Napełniona i zakorkowana fiolka jest zamontowana w ręcznie aktywowanym dozowniku do rozpylania do nosa. Dozownik dozuje dwa rozpylenia. W każdym opakowaniu każdy dozownik jest indywidualnie zapakowany w szczelny blister. Opakowania zawierające 1, 2, 3 lub 6 dozowników z aerozolem do nosa oraz opakowania zbiorcze zawierające 12 dozowników (4 opakowania po 3) lub 24 dozowniki (8 opakowań po 3) z aerozolem do nosa. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

CHPL leku Spravato, aerozol do nosa, roztwór, 28 mg

Dane farmaceutyczne

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DIPRIVAN, 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml emulsji zawiera 10 miligramów propofolu (Propofolum). Każda ampułka po 20 ml zawiera 200 mg propofolu. Każda fiolka po 50 ml zawiera 500 mg propofolu. Każda ampułkostrzykawka po 50 ml zawiera 500 mg propofolu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 ml emulsji do wstrzykiwań zawiera 100 mg oleju sojowego oczyszczonego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań. Biała, jałowa, izotoniczna emulsja typu olej w wodzie.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Diprivan jest krótko działającym, dożylnym lekiem znieczulającym stosowanym do: wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca życia, wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 1. miesiąca życia poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym jako pojedynczy produkt leczniczy lub w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w celu wywołania znieczulenia miejscowego lub regionalnego, sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 lat podczas oddychania kontrolowanego, leczonych w oddziale intensywnej terapii.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podanie dożylne. W podpunkcie „Sposób podawania” znajdują się informacje dotyczące podawania produktu leczniczego Diprivan za pomocą systemu Diprifusor TCI (ang. Target Controlled Infusion system - docelowa kontrolowana infuzja). Ten sposób podawania jest stosowany wyłącznie do indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Nie zaleca się stosowania tego systemu podczas wywoływania uspokojenia na oddziałach intensywnej terapii, wywoływania uspokojenia z zachowaniem świadomości w trakcie zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych oraz podczas zabiegów u dzieci. Dawkowanie DOROŚLI Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego Indukcję znieczulenia można przeprowadzić, podając pacjentowi produkt leczniczy we wstrzyknięciu (bolus) lub rozpoczynając wlew dożylny.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Pacjentom z premedykacją lub bez niej zaleca się podawanie produktu leczniczego Diprivan w dawkach podzielonych (około 40 mg, czyli 4 ml produktu leczniczego co 10 sekund u przeciętnie zdrowego człowieka) w postaci pojedynczego wstrzyknięcia lub wlewu dożylnego, w zależności od reakcji, aż do wystąpienia klinicznych cech znieczulenia. Dla większości dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat wystarczającą dawką propofolu jest 1,5 do 2,5 mg/kg mc. Dawkę całkowitą, konieczną do znieczulenia, można zmniejszyć wydłużając czas podawania i zmniejszając szybkość wlewu do około 20-50 mg/min. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat zapotrzebowanie na propofol jest mniejsze. U pacjentów z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA (American Society of Anesthesiologist) należy stosować mniejsze dawki (około 20 mg, czyli 2 ml co 10 sekund).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego W celu utrzymania pożądanej głębokości znieczulenia produkt leczniczy Diprivan można podawać we wlewie albo w powtarzanych wstrzyknięciach (bolus). Szybkość wlewu konieczna do zapewnienia właściwej głębokości znieczulenia znacznie się różni u poszczególnych pacjentów i mieści się zwykle w zakresie od 4 mg/kg mc./h do 12 mg/kg mc./h. Produkt leczniczy Diprivan można również podawać w powtarzanych wstrzyknięciach. W zależności od zapotrzebowania klinicznego, dawka wynosi od 25 mg do 50 mg (2,5 do 5 ml). Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej opieki medycznej u pacjentów w wieku powyżej 16 lat W przypadku konieczności uspokojenia dorosłych pacjentów, u których stosuje się oddychanie wspomagane, zaleca się podawanie produktu leczniczego Diprivan w ciągłym wlewie dożylnym. Szybkość wlewu należy dostosować do pożądanego stopnia sedacji. Zwykle skuteczne są dawki w zakresie od 0,3 do 4,0 mg/kg mc./h (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Diprivan w celu wywołania uspokojenia podczas intensywnej terapii u pacjentów w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania systemu Diprifusor TCI podczas wywoływania uspokojenia u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii. Wywołanie uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych Nie zaleca się stosowania systemu Diprifusor TCI w celu wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych. W celu wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości koniecznego do przeprowadzenia zabiegu diagnostycznego lub chirurgicznego należy dobrać dawkę indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta. Do wywołania wstępnego uspokojenia u większości pacjentów konieczne jest podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg/kg mc. w czasie 1 do 5 minut. Podtrzymanie żądanej głębokości uspokojenia osiąga się, dobierając odpowiednio szybkość wlewu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Szybkość wlewu wynosi zwykle od 1,5 do 4,5 mg/kg mc./h. Jeśli konieczne jest szybkie pogłębienie uspokojenia, można dodatkowo podać pojedyncze wstrzyknięcia (bolus) produktu leczniczego Diprivan w dawce 10 do 20 mg. U pacjentów z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA może być konieczne zmniejszenie szybkości wlewu oraz dawki produktu leczniczego Diprivan. PACJENCI W PODESZŁYM WIEKU Produkt leczniczy Diprivan należy dawkować indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat, zarówno podczas wprowadzenia do znieczulenia jak i podczas sedacji z zachowaniem świadomości w trakcie zabiegów diagnostycznych lub chirurgicznych, może być konieczne podanie mniejszej dawki produktu leczniczego Diprivan. U pacjentów z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA należy stosować mniejsze dawki i rzadziej je podawać. Nie należy podawać pojedynczych lub powtarzanych wstrzyknięć (bolus) ze względu na możliwość zatrzymania czynności serca i oddechu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

ZNIECZULENIE OGÓLNE U DZIECI W WIEKU POWYŻEJ 1. MIESIĄCA ŻYCIA Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca życia Produkt leczniczy Diprivan stosowany do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dzieci należy podawać powoli, aż do wystąpienia klinicznych cech znieczulenia. Dawkę należy dostosować do wieku i (lub) masy ciała dziecka. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do indukcji znieczulenia wystarcza dawka około 2,5 mg/kg mc. U dzieci młodszych, szczególnie w wieku od 1. miesiąca do 3 lat, wymagana dawka może być większa (2,5-4 mg/kg mc.). Mniejsze dawki zaleca się u dzieci z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA (patrz punkt 4.4). Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego W celu podtrzymania znieczulenia ogólnego na odpowiednim poziomie produkt leczniczy Diprivan można podawać w ciągłym wlewie dożylnym lub w pojedynczych powtarzanych wstrzyknięciach.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Szybkość wlewu konieczna do zapewnienia odpowiednio głębokiego znieczulenia może znacznie się różnić między poszczególnymi pacjentami, przy czym zwykle mieści się w zakresie 9 -15 mg/kg mc./h. U młodszych dzieci, szczególnie w wieku od 1. miesiąca do 3 lat, wymagane może być zastosowanie większej dawki. Mniejsze dawki zaleca się u dzieci z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA (patrz punkt 4.4). Uspokojenie z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca życia Dawkowanie i schemat dawkowania zależą od oczekiwanej głębokości uspokojenia oraz odpowiedzi klinicznej. Do wywołania sedacji u większości pacjentów pediatrycznych wymagane jest podanie dawki od 1-2 mg propofolu/kg mc. Podtrzymanie efektu uspokojenia jest osiągane poprzez podawanie produktu leczniczego Diprivan dożylnie aż do uzyskania odpowiedniego poziomu uspokojenia. Dla większości pacjentów niezbędna dawka waha się od 1,5 do 9 mg/kg mc./h.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Wlew może być uzupełniony przez pojedyncze wstrzyknięcia do 1 mg propofolu/kg mc., jeśli konieczne jest szybko pogłębiające się uspokojenie. Mniejsze dawki zaleca się u dzieci z III lub IV grupy według klasyfikacji ASA (patrz punkt 4.4). Uspokojenie podczas intensywnej opieki medycznej u dzieci Stosowanie produktu leczniczego Diprivan podczas prowadzenia intensywnej terapii u dzieci w wieku poniżej 16 lat jest przeciwwskazane. Sposób podawania Produkt leczniczy Diprivan nie ma właściwości analgetycznych, dlatego podczas jego podawania zaleca się stosowanie dodatkowo leków znieczulających. Do wlewów można używać nierozcieńczony produkt leczniczy Diprivan w plastikowych strzykawkach, szklanych butelkach infuzyjnych lub ampułkostrzykawkach. Jeśli propofol stosuje się nierozcieńczony do podtrzymania znieczulenia, zaleca się używanie pomp strzykawkowych lub wolumetrycznych w celu ustalenia właściwej szybkości wlewu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Produkt leczniczy Diprivan można także podawać w postaci rozcieńczonej. Rozpuszczalnikiem może być wyłącznie 5% roztwór glukozy w workach z polichlorku winylu lub szklanych butelkach infuzyjnych. W 5 objętościach rozpuszczalnika należy rozcieńczyć co najmniej 1 objętość produktu leczniczego Diprivan (2 mg propofolu w 1 ml). Mieszaninę należy przygotowywać z zachowaniem zasad aseptyki, tuż przed podaniem. Mieszanina jest trwała przez 6 godzin. Rozcieńczony produkt leczniczy Diprivan można podawać stosując jedną z wielu metod regulacji szybkości wlewu dożylnego. Użycie samego zestawu do infuzji nie chroni przed niekontrolowanym podaniem dużej objętości rozcieńczonego produktu leczniczego. Do zestawu do wlewów należy dołączyć biuretę, licznik kropli lub pompę infuzyjną wolumetryczną. W razie maksymalnego wypełnienia biurety roztworem również istnieje niebezpieczeństwo niekontrolowanego wlewu produktu leczniczego.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

Produkt leczniczy Diprivan może być podawany za pomocą łącznika Y (umieszczonego jak najbliżej kaniuli dożylnej) jednocześnie z jednym z następujących płynów infuzyjnych: 5% roztworem glukozy; 0,9% roztworem chlorku sodu; mieszaniną 4% roztworu glukozy i 0,18% roztworu chlorku sodu. Fabrycznie napełniana ampułkostrzykawka jest szklana, w związku z tym stawia mniejszy opór niż plastikowa i lżej się ją obsługuje. Jeśli produkt leczniczy jest podawany z ampułkostrzykawki bez zastosowania pompy infuzyjnej, nie należy pozostawiać bez kontroli otwartego połączenia kaniuli i linii infuzyjnej. Ampułkostrzykawka może być używana tylko w odpowiedniej pompie strzykawkowej, przed podłączeniem należy sprawdzić zgodność obu elementów. Pompa powinna mieć zabezpieczenie zapobiegające zasysaniu płynu oraz alarm niedrożności systemu przy ciśnieniu nie większym niż 1000 mmHg.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dawkowanie

W pompach mających oprogramowanie, które umożliwia stosowanie różnych typów strzykawek, przed zastosowaniem ampułkostrzykawki z produktem leczniczym Diprivan należy ustawić opcję B-D 50/60 m1 PLASTIPAK. Produkt leczniczy Diprivan można mieszać z roztworem alfentanylu w stężeniu 500 g/ml, w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Mieszaninę należy przygotować z zachowaniem zasad aseptyki i zużyć w ciągu 6 godzin. Ból podczas pierwszego wstrzyknięcia produktu leczniczego Diprivan można zmniejszyć dodając lidokainę. Bezpośrednio przed podaniem, w plastikowej strzykawce, należy przygotować roztwór zawierający 20 części produktu leczniczego Diprivan oraz 1 część 0,5% lub 1% roztworu chlorowodorku lidokainy.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkt leczniczy Diprivan zawiera olej sojowy. Nie stosować u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na orzeszki ziemne albo soję. Produktu leczniczego Diprivan nie wolno stosować w celu wywołania uspokojenia w oddziałach intensywnej terapii u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych (patrz punkt 4.4). Nie ma danych z badań klinicznych uzasadniających stosowanie produktu leczniczego Diprivan do wywołania uspokojenia u dzieci chorych na podgłośniowe zapalenie krtani (krup) lub zapalenie nagłośni, otrzymujących intensywną terapię.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Diprivan powinny podawać osoby wyszkolone w zakresie anestezjologii (lub lekarze wyspecjalizowani w intensywnej opiece medycznej). Produkt leczniczy Diprivan należy stosować wyłącznie w oddziałach, w których jest dostępny system ciągłego monitorowania pacjenta, sprzęt do zapewnienia drożności dróg oddechowych, oddychania kontrolowanego, podawania tlenu oraz resuscytacji. Osoba przeprowadzająca zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny nie powinna podawać pacjentowi produktu leczniczego Diprivan. Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od produktu leczniczego Diprivan, głównie przez personel medyczny. Podobnie jak w przypadku innych ogólnych środków znieczulających, zastosowanie produktu leczniczego Diprivan bez kontroli układu oddechowego może prowadzić do poważnych komplikacji oddechowych.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeśli produkt leczniczy Diprivan jest stosowany w celu uspokojenia z zachowaniem świadomości w trakcie zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, należy zapewnić ciągłe monitorowanie pacjenta w celu wykrycia wczesnych objawów hipotensji, niedrożności dróg oddechowych lub desaturacji. Tak jak w przypadku innych dożylnych leków uspokajających, po zastosowaniu produktu leczniczego Diprivan w celu uspokojenia pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym, mogą wystąpić mimowolne ruchy pacjentów. Jest to szczególnie niebezpieczne w trakcie zabiegów wymagających całkowitego unieruchomienia pacjentów (np. w okulistyce). W tych przypadkach produkt leczniczy Diprivan należy stosować ostrożnie. Przed przeniesieniem na oddział pacjent powinien być w pełni wybudzony. Bardzo rzadko po zastosowaniu produktu leczniczego Diprivan obserwowano wydłużenie czasu wybudzania z towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Chociaż wybudzenie następuje samoistnie, pacjent przed wybudzeniem musi być monitorowany ze szczególną uwagą. Zaburzenia świadomości wywołane przez produkt leczniczy Diprivan nie są na ogół wykrywane po upływnie 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę działanie produktu leczniczego Diprivan, rodzaj zabiegu, stosowane jednocześnie leki, wiek i stan pacjenta, doradzając pacjentowi w zakresie: wskazań do obecności osoby towarzyszącej pacjentowi podczas opuszczania przez niego miejsca, w którym produkt leczniczy Diprivan był podawany; czasu, po jakim pacjent może wykonywać czynności wymagające zręczności lub czynności niebezpiecznych i wymagających szczególnej uwagi, np. prowadzenie pojazdów; stosowania innych leków, które mogą mieć działanie uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy, alkohol).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Podobnie jak w przypadku innych dożylnych leków znieczulających, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z niewydolnością układu krążenia, układu oddechowego, nerek, wątroby, pacjentom z hipowolemią, pacjentom osłabionym. Klirens produktu leczniczego Diprivan zależy od przepływu krwi, dlatego też ulega on zmniejszeniu po jednoczesnym zastosowaniu leków zmniejszających pojemność minutową serca. Tak, jak w przypadku innych leków znieczulających oraz wywołujących uspokojenie, należy poinformować pacjenta o zakazie spożywania alkoholu co najmniej 8 godzin przed podaniem produktu leczniczego Diprivan i 8 godzin po jego podaniu. Tak, jak w przypadku innych dożylnych leków wywołujących uspokojenie, jednoczesne podawanie produktu leczniczego Diprivan i leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

silnych leków przeciwbólowych, narkotycznych leków przeciwbólowych, alkoholu, leków stosowanych do znieczulenia ogólnego) może zwiększać działanie uspokajające propofolu oraz zwiększać ryzyko niewydolności układu oddechowego i (lub) układu krążenia. W związku z tym zaleca się podawanie produktu leczniczego Diprivan po podaniu leków przeciwbólowych, a jego dawka powinna być dostosowana do reakcji pacjenta. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Diprivan w pojedynczych wstrzyknięciach dożylnych (bolus) pacjentom z ostrą niewydolnością układu oddechowego lub depresją oddechową. Podczas wprowadzania do znieczulenia u części pacjentów może wystąpić niedociśnienie tętnicze i przemijający bezdech. Bardzo rzadko, z powodu niedociśnienia tętniczego, konieczne jest dożylne podanie płynów i zmniejszenie szybkości podawania produktu leczniczego Diprivan w trakcie podtrzymywania znieczulenia.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Propofol nie ma działania blokującego czynność nerwu błędnego i może wywoływać bradykardię (czasami ciężką), a nawet asystolię. Podczas wprowadzenia lub podtrzymywania znieczulenia ogólnego należy rozważyć konieczność dożylnego podania produktu leczniczego cholinolitycznego, zwłaszcza gdy może przeważać napięcie nerwu błędnego lub gdy produkt leczniczy Diprivan stosuje się z innymi lekami, które mogą wywołać bradykardię. Produkt leczniczy Diprivan podawany pacjentom z padaczką może zwiększyć ryzyko wystąpienia drgawek. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Diprivan łącznie z leczeniem elektrowstrząsami. Podobnie jak po innych lekach anestetycznych, podczas wybudzania może wystąpić odhamowanie seksualne. Przed rozpoczęciem wielokrotnego lub długotrwałego (powyżej 3 godzin) podawaniu propofolu u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) i u kobiet w ciąży, należy rozważyć korzyści i ryzyko związane z proponowanym zabiegiem, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano działanie neurotoksyczne (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Diprivan u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie prowadzono odpowiednich badań w tej grupie wiekowej. Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wykazują, iż klirens ulega znacznemu obniżeniu u noworodków i jest zmienny - w zależności od pacjenta. Podawanie niemowlętom dawek stosowanych u starszych dzieci może prowadzić do relatywnego przedawkowania i powodować ciężką niewydolność sercowo-naczyniową. Propofolu nie wolno stosować u pacjentów w wieku do 16 lat w celu sedacji podczas intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność propofolu do sedacji w tej grupie wiekowej nie zostało określone (patrz punkt 4.3). Zalecenia dotyczące stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej Ze stosowaniem propofolu w postaci emulsji podawanej w infuzji w celu uzyskania sedacji podczas intensywnej terapii związane było występowanie szeregu zaburzeń metabolicznych i niewydolności narządów, które mogą prowadzić do zgonu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgłaszano połączenia następujących działań niepożądanych: kwasica metaboliczna, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, arytmia serca, zmiany w obrazie EKG typu Brugada (uniesiony ST i zaokrąglona frakcja T) i szybko nasilająca się niewydolność serca zwykle niereagująca na wspomagające leczenie inotropowe. Połączenie tych działań niepożądanych nazwano zespołem propofolowym (ang. Propofol Infusion Syndrome, PIS). Te działania niepożądane były obserwowane najczęściej u pacjentów z ciężkimi urazami głowy oraz u dzieci z zakażeniami dróg oddechowych, którzy otrzymywali dawki większe niż dawki zalecane dla dorosłych w celu uzyskania sedacji w warunkach leczenia na oddziale intensywnej terapii. Główne czynniki ryzyka rozwoju powyższych objawów to: zmniejszona objętość tlenu dostarczanego do tkanek; ciężkie obrażenia neurologiczne i (lub) sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub więcej leków – leków zwężających naczynia krwionośne, glikokortykosteroidów, leków działających inotropowo dodatnio/ujemnie i (lub) produktu leczniczego Diprivan (zwykle dla dawek większych od zalecanej 4 mg/kg mc./h podawanych dłużej niż 48 godzin).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Lekarz zlecający podanie propofolu powinien zwrócić szczególną uwagę na pojawianie się takich objawów u pacjentów obciążonych wymienionymi powyżej czynnikami ryzyka, a jeśli takie objawy wystąpią, należy natychmiast przerwać podawanie propofolu. Wszystkie leki uspokajające i terapeutyczne stosowane na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej należy dawkować w sposób właściwy dla utrzymania optymalnej dostawy tlenu i parametrów hemodynamicznych. Podczas zmiany leczenia u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym należy zastosować właściwe leczenie w celu zapewnienia odpowiedniego przepływu mózgowego. Lekarz prowadzący leczenie powinien pamiętać, aby nie podawać dawki większej niż 4 mg/kg mc./h, jeśli jest to możliwe. Produkt leczniczy Diprivan należy podawać szczególnie ostrożnie pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz pacjentom z innymi chorobami, wymagającymi szczególnej uwagi podczas stosowania emulsji tłuszczowych.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zaleca się monitorowanie stężenia tłuszczów we krwi w przypadku podawania propofolu pacjentom uważanym za szczególnie zagrożonych przeładowaniem tłuszczami. Ilość podawanego propofolu należy odpowiednio skorygować, jeżeli monitorowanie wskazuje na niedostateczne wydalanie tłuszczu z organizmu. Jeżeli pacjent jednocześnie otrzymuje dożylnie tłuszcze, ich ilość należy zmniejszyć biorąc pod uwagę ilość tłuszczów podawanych we wlewie jako składnik produktu leczniczego zawierającego propofol; 1,0 ml produktu leczniczego Diprivan zawiera około 0,1 g tłuszczu. Dodatkowe środki ostrożności Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z chorobą mitochondrialną. Pacjenci tacy mogą być podatni na występowanie zaostrzeń choroby podczas znieczulenia, zabiegów chirurgicznych oraz intensywnej terapii (w OIT). Zaleca się utrzymywanie u tych pacjentów normotermii, podawanie węglowodanów oraz przestrzeganie właściwego nawodnienia organizmu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Wczesne objawy zaostrzenia choroby mitochondrialnej oraz „zespołu propofolowego” mogą być podobne. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt leczniczy Diprivan nie zawiera środków konserwujących. Produkt leczniczy Diprivan zawiera disodu edetynian (EDTA), który chelatuje kationy metali, np. cynk, i zmniejsza odsetek przyrostu drobnoustrojów. Dlatego podczas przedłużonego stosowania produktu leczniczego Diprivan może być konieczne podawanie preparatów cynku. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów ze zwiększonym ryzykiem niedoboru cynku, np. pacjentów poparzonych, pacjentów z biegunką i (lub) uogólnionymi zakażeniami. Wszystkie czynności związane z pobieraniem i podawaniem produktu leczniczego należy wykonywać z zachowaniem zasad aseptyki. Emulsję należy pobrać do strzykawki lub zestawu do infuzji zaraz po otwarciu ampułki lub fiolki. Natychmiast też należy przystąpić do podawania produktu leczniczego.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Przez cały okres infuzji należy utrzymywać jałowość propofolu i zestawu do infuzji. Wszystkie inne leki lub płyny stosowane jednocześnie z produktem leczniczym Diprivan należy podawać w pobliżu miejsca wkłucia. Produktu leczniczego Diprivan nie należy podawać przez filtry mikrobiologiczne. Produkt leczniczy Diprivan i wszystkie strzykawki zawierające ten produkt leczniczy są przeznaczone do jednorazowego użytku, indywidualnie dla każdego pacjenta. Wlew produktu leczniczego Diprivan za pomocą tego samego sprzętu nie może trwać dłużej niż 12 godzin. Po tym czasie należy wymienić zarówno pojemnik z produktem leczniczym, jak i zestaw do wlewów.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkt leczniczy Diprivan może być stosowany w skojarzeniu ze znieczuleniem podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym, lekami używanymi do premedykacji, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Diprivan i leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. silnych leków przeciwbólowych, narkotycznych leków przeciwbólowych, alkoholu, leków stosowanych do znieczulenia ogólnego) może zwiększać działanie uspokajające propofolu oraz zwiększać ryzyko niewydolności układu oddechowego i (lub) układu krążenia (patrz punkt 4.4). W związku z tym zaleca się podawanie produktu leczniczego Diprivan po podaniu leków przeciwbólowych, a jego dawka powinna być dostosowana do reakcji pacjenta. Zaleca się podawanie mniejszych dawek propofolu, jeśli stosuje się go jako uzupełnienie znieczulenia regionalnego.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Interakcje

U pacjentów leczonych ryfampicyną po indukcji znieczulenia propofolem zgłaszano występowanie ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Zaobserwowano, że pacjentom przyjmującym walproinian, należy podawać mniejsze dawki propofolu. W przypadku jednoczesnego przyjmowania obu leków można rozważyć zmniejszenie dawki propofolu. U pacjentów przyjmujących midazolam zaobserwowano konieczność stosowania mniejszych dawek propofolu. Jednoczesne podawanie propofolu z midazolamem może powodować nasiloną sedację i depresję oddechową. W przypadku jednoczesnego stosowania należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania propofolu w okresie ciąży nie zostało ustalone. Nie stwierdzono działania teratogennego propofolu w badaniach na szczurach i królikach. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród (patrz punkt 5.3). Nie należy stosować produktu leczniczego Diprivan u kobiet w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jednakże produkt leczniczy Diprivan może być stosowany podczas zabiegu przerwania ciąży. Położnictwo Produkt leczniczy Diprivan przenika przez łożysko i może wywołać u noworodka niewydolność krążenia i (lub) oddychania. Nie należy stosować produktu leczniczego Diprivan w anestezjologii położniczej, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Badania z udziałem kobiet karmiących piersią wykazały, iż niewielka ilość produktu leczniczego Diprivan przenika do mleka ludzkiego. Dlatego też, nie należy karmić piersią przez 24 godziny od zastosowania produktu leczniczego Diprivan.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wytworzone w tym czasie mleko należy zebrać i wyrzucić.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy uprzedzić pacjenta, że zdolność wykonywania precyzyjnych czynności, takich jak prowadzenie samochodu czy obsługa maszyn, może być zaburzona przez pewien czas po znieczuleniu. Zaburzenia świadomości spowodowane zastosowaniem produktu leczniczego Diprivan nie są na ogół wykrywalne po 12 godzinach (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Ogólne Wprowadzenie do znieczulenia i jego podtrzymanie lub sedacja przebiega zazwyczaj łagodnie z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej występujące działania niepożądane, np. niedociśnienie tętnicze, są znanymi działaniami środków anestetycznych i uspokajających. Rodzaj, nasilenie i częstość występowania działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Diprivan mogą być związane ze stanem pacjenta oraz procedurami zabiegowymi i leczniczymi, którym pacjent był poddawany. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane w tabeli poniżej zostały wymienione według klasyfikacji MedDRA układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Przypadkowe przedawkowanie może spowodować depresję krążeniowo-oddechową. W razie wystąpienia depresji oddechowej stosuje się oddychanie kontrolowane mieszaniną wzbogaconą w tlen. W przypadku depresji krążeniowej należy ułożyć pacjenta w pozycji Trendelenburga, a w ciężkich przypadkach podać płyny zwiększające objętość osocza lub leki zwiększające ciśnienie tętnicze.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne środki znieczulenia ogólnego, stosowane dożylnie, kod ATC: N01A X10 Mechanizm działania Propofol (2,6-diizopropylofenol) jest krótko działającym produktem leczniczym stosowanym do znieczulenia ogólnego. Początek działania jest szybki i wynosi około 30 sekund. Wybudzenie po znieczuleniu jest zwykle szybkie. Mechanizm działania propofolu, podobnie jak innych leków stosowanych do znieczulenia ogólnego, jest słabo poznany. Jednak uważa się, że mechanizm działania sedatywnego/anestetycznego propofolu polega na pozytywnej modulacji hamującej funkcji neurotransmitera GABA, wywieranej przez bramkowany ligandem receptor GABAA. Działanie farmakodynamiczne Podczas wprowadzenia do znieczulenia ogólnego oraz podtrzymywania znieczulenia za pomocą produktu leczniczego Diprivan obserwowano zmniejszenie średniego ciśnienia tętniczego oraz niewielkie zmiany w częstości pracy serca.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Jednak w trakcie podtrzymywania znieczulenia parametry hemodynamiczne pozostają zwykle stabilne, a częstość tego typu zaburzeń jest niewielka. Po podaniu produktu leczniczego Diprivan może wystąpić niewydolność oddechowa. Objaw ten nie różni się jednak od wywoływanego przez inne dożylne leki stosowane do znieczulenia ogólnego i jest łatwy do opanowania w praktyce klinicznej. Produkt leczniczy Diprivan zmniejsza przepływ mózgowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe i metabolizm mózgowy. U pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym zmniejszenie jego wartości jest wyraźniejsze. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Wybudzenie ze znieczulenia po zastosowaniu produktu leczniczego Diprivan jest zwykle szybkie, bez objawów „resztkowego” działania anestetyku. Po zastosowaniu produktu leczniczego Diprivan nudności i wymioty pooperacyjne występują zwykle rzadziej niż po zastosowaniu wziewnych leków stosowanych do znieczulenia ogólnego.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Udowodniono, że może to być związane ze zmniejszoną zdolnością wywoływania wymiotów przez propofol. Produkt leczniczy Diprivan w stężeniach, jakie osiąga w warunkach klinicznych, nie hamuje syntezy hormonów kory nadnerczy. Dzieci i młodzież Wyniki ograniczonej liczby badań dotyczących czasu trwania efektu znieczulenia po zastosowaniu propofolu u dzieci wskazują na to, że bezpieczeństwo i skuteczność propofolu nie zmieniają się przez okres do 4 godzin. Dane literaturowe dotyczące stosowania propofolu u dzieci wskazują na brak zmian w odniesieniu do bezpieczeństwa i skuteczności propofolu podczas długotrwałych procedur leczniczych.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Podczas podawania produktu leczniczego Diprivan ze stałą szybkością w celu podtrzymania znieczulenia, stężenie propofolu we krwi dąży asymptotycznie do stężenia stacjonarnego. Dystrybucja Propofol jest rozmieszczany w wielu tkankach organizmu i szybko wydalany (całkowity klirens wynosi 1,5 do 2 l/min). Eliminacja Farmakokinetykę propofolu po wstrzyknięciu pojedynczej dawki (bolus) lub po zakończeniu wlewu dożylnego opisuje trójkompartmentowy model otwarty. W pierwszej fazie charakterystyczna jest bardzo szybka dystrybucja (okres półtrwania 2 do 4 minut), następnie zachodzi szybka eliminacja (okres półtrwania 30 do 60 minut) i wolniejsza faza końcowa, w której następuje uwalnianie propofolu ze słabo ukrwionych tkanek. Wydalanie następuje głównie w wyniku procesów metabolicznych zachodzących w wątrobie, zależnych od przepływu krwi: sprzęgania propofolu i chinolu do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane z moczem.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Po pojedynczym podaniu dożylnym propofolu w dawce 3 mg/kg, klirens propofolu na kg mc. zwiększał się w poszczególnych grupach wiekowych w następujący sposób: średni klirens był znacząco niższy u noworodków w wieku poniżej 1. miesiąca życia (n=25) (20 ml/kg mc./min) w porównaniu ze starszymi dziećmi (n=36, wiek od 4. miesięcy do 7 lat). Dodatkowo, zmienność międzyosobnicza klirensu w grupie noworodków była znaczna (zakres od 3,7 do 78 ml/kg mc./min). Z powodu ograniczonych danych wykazujących dużą zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej. Średni klirens propofolu u starszych dzieci po pojedynczym wstrzyknięciu 3 mg/kg mc wynosił 37,5 ml/min/kg mc. (wiek od 4 do 24 miesięcy) (n=8), 38,7 ml/min/kg mc. (wiek od 11 do 43 miesięcy) (n=6), 48 ml/min/kg mc. (wiek od 1 do 3 lat) (n=12), 28,2 ml/min/kg mc. (wiek od 4 do 7 lat) (n=10) w porównaniu do 23,6 ml/min/kg mc. u pacjentów dorosłych (n=6).

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Liniowość Farmakokinetyka propofolu jest liniową funkcją stężenia w zalecanym zakresie szybkości wlewu.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W opublikowanych badaniach na zwierzętach (w tym na naczelnych) z zastosowaniem dawek wywołujących znieczulenie płytkie do umiarkowanego wykazano, że stosowanie leków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgowia lub synaptogenezy prowadzi do obumierania komórek w rozwijającym się mózgu, co może wiązać się z długotrwałymi deficytami poznawczymi. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy oczyszczony Oczyszczone fosfolipidy jaja kurzego Glicerol (E 422) Disodu edetynian Sodu wodorotlenek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt leczniczy Diprivan można przed podaniem mieszać tylko z 5% roztworem glukozy w workach z polichlorku winylu (PCV) lub szklanych butelkach, z roztworem chlorowodorku lidokainy oraz alfentanylu w plastikowych strzykawkach (patrz punkt 4.2). Produktów leczniczych hamujących przewodnictwo w płytce nerwowo-mięśniowej (atrakurium, miwakurium) nie należy podawać bezpośrednio po produkcie leczniczym Diprivan bez uprzedniego przepłukania zestawu do wlewów lub wkłucia dożylnego. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po rozcieńczeniu: Po rozcieńczeniu roztwór jest trwały przez 6 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.

CHPL leku Diprivan, emulsja do wstrzykiwań, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tekturowe pudełko zawierające 5 ampułek z bezbarwnego szkła po 20 ml. Tekturowe pudełko zawierające 1 fiolkę z bezbarwnego szkła po 50 ml zamkniętą gumowym korkiem i aluminiowym kapslem. Tekturowe pudełko zawierające 1 ampułkostrzykawkę z bezbarwnego szkła po 50 ml. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy wstrząsnąć przed użyciem. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszystkie czynności związane z pobieraniem i podawaniem produktu leczniczego należy wykonywać zgodnie z zasadami aseptyki.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml emulsji zawiera 10 mg propofolu. Każda ampułka po 20 ml zawiera 200 mg propofolu. Każda fiolka po 20 ml zawiera 200 mg propofolu. Każda fiolka po 50 ml zawiera 500 mg propofolu. Każda fiolka po 100 ml zawiera 1000 mg propofolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każdy ml emulsji zawiera: olej sojowy oczyszczony 50 mg, sód maks. 0,06 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji Biała emulsja typu olej w wodzie

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest krótko działającym, dożylnym lekiem znieczulenia ogólnego przeznaczonym do: wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia; sedacji dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym, jako pojedynczy produkt leczniczy lub w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w celu wywołania znieczulenia miejscowego lub regionalnego; sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 lat wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej opieki medycznej.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Propofol 1% MCT/LCT Fresenius może być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych lub na odpowiednio wyposażonych oddziałach dziennych przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej. Należy stale monitorować wydolność krążeniową i oddechową (np. EKG, pulsoksymetria) i zapewnić przez cały czas natychmiastowy dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych i zastosowanie sztucznej wentylacji oraz innych urządzeń resuscytacyjnych. Produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w celu sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny. Dawka produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius powinna być dobrana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta i zastosowanej premedykacji.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Zazwyczaj, oprócz produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, konieczne jest podanie dodatkowych leków przeciwbólowych. Dawkowanie Znieczulenie ogólne u dorosłych Wprowadzenie do znieczulenia: W celu wprowadzenia do znieczulenia, Propofol 1% MCT/LCT Fresenius należy podawać stopniowo (około 20-40 mg propofolu co 10 sekund) obserwując reakcję pacjenta, aż do wystąpienia objawów klinicznych wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat konieczne jest podanie propofolu w dawce od 1,5 do 2,5 mg/kg mc. U pacjentów powyżej tego wieku i u pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA (ang. American Society of Anesthesiologists), w szczególności tych z zaburzeniami czynności serca, zapotrzebowania będą zazwyczaj mniejsze i całkowita dawka produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius może być zmniejszona do minimum 1 mg propofolu/kg mc.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Należy zmniejszyć szybkość podawania produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius [około 2 ml emulsji 10 mg/ml (20 mg propofolu) co 10 sekund]. Podtrzymanie znieczulenia: Znieczulenie można podtrzymać podając Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w infuzji ciągłej lub w postaci powtarzanych wstrzyknięć (bolusów). W celu podtrzymania znieczulenia zazwyczaj stosuje się dawki od 4 do 12 mg propofolu/kg mc./godz. W przypadku mniej obciążających zabiegów chirurgicznych, takich jak zabiegi z zakresu chirurgii małoinwazyjnej, wystarczające może być podanie mniejszej dawki podtrzymującej, około 4 mg propofolu/kg mc./godz. U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów w nieustabilizowanym stanie ogólnym, pacjentów z zaburzeniami czynności serca lub hipowolemią oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA dawka produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius może być dalej zmniejszona w zależności od stanu pacjenta oraz stosowanej techniki znieczulenia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

W celu podtrzymania znieczulenia z zastosowaniem powtarzanych wstrzyknięć (bolusów) należy podawać zwiększone dawki od 25 do 50 mg propofolu (= 2,5-5 ml produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius), zgodnie z wymaganiami klinicznymi. U pacjentów w podeszłym wieku nie należy stosować szybkich wstrzyknięć (bolusów, pojedynczych ani powtarzanych) produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, gdyż może to prowadzić do depresji krążeniowo-oddechowej. Znieczulenie ogólne u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia Wprowadzenie do znieczulenia: W celu wprowadzenia do znieczulenia Propofol 1% MCT/LCT Fresenius należy podawać stopniowo, aż do wystąpienia objawów klinicznych wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. Dawkę należy dostosować uwzględniając wiek i(lub) masę ciała. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do wprowadzenia do znieczulenia wymagana dawka wynosi około 2,5 mg/kg mc. produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

U młodszych dzieci, w szczególności tych pomiędzy 1 miesiącem a 3 rokiem życia, wymagana dawka może być większa (od 2,5 do 4 mg/kg mc.). Podtrzymanie znieczulenia ogólnego: Wymagana głębokość znieczulenia może być podtrzymana przez podawanie produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w infuzji lub w postaci powtarzanych wstrzyknięć (bolusów). Wymagana szybkość podawania różni się znacznie u poszczególnych pacjentów, ale dawki w zakresie od 9 do 15 mg/kg mc./godz. zwykle pozwalają osiągnąć wymaganą głębokość znieczulenia. U młodszych dzieci, w szczególności tych pomiędzy 1 miesiącem a 3 rokiem życia, może być wymagana większa dawka. U pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz także punkt 4.4).

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Sedacja podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dorosłych pacjentów W celu zapewnienia sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych, dawka i szybkość podawania powinny być dostosowane w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Do wywołania sedacji u większości pacjentów wymagane będzie podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg propofolu/kg mc. w czasie od 1 do 5 minut. Podtrzymanie wymaganego poziomu sedacji można osiągnąć dobierając odpowiednio szybkość infuzji produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius. U większości pacjentów wymagane będzie zastosowanie od 1,5 do 4,5 mg propofolu/kg mc./godz. Jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie poziomu sedacji, infuzję można uzupełnić podając w bolusie propofol w dawce od 10 do 20 mg (od 1 do 2 ml produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius).

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius oraz zmniejszenie szybkości podawania. Sedacja podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia Dawka i szybkość podawania powinny być dostosowane w zależności od wymaganego poziomu sedacji oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Do wywołania wstępnej sedacji u większości dzieci i młodzieży wymagane jest podanie dawki od 1 do 2 mg propofolu/kg mc. Podtrzymanie wymaganego poziomu sedacji osiąga się dobierając odpowiednio szybkość infuzji produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius. U większości pacjentów wymagane jest zastosowanie od 1,5 do 9 mg propofolu/kg mc./godz.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie poziomu sedacji, infuzję produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius można uzupełnić podając w bolusie propofol w dawce do 1 mg/kg mc. U pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek. Sedacja u pacjentów w wieku powyżej 16 lat na oddziałach intensywnej opieki medycznej W celu sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie w trakcie intensywnej opieki medycznej zaleca się podawanie produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w ciągłej infuzji dożylnej. Dawkę należy dostosować w zależności od wymaganego poziomu sedacji. Zadowalający poziom sedacji osiąga się zwykle stosując szybkość podawania w zakresie od 0,3 do 4,0 mg propofolu/kg mc./godz. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w infuzji z szybkością większą niż 4,0 mg propofolu/kg mc./godz. (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się podawania propofolu z zastosowaniem systemu TCI (ang.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Target Controlled Infusion - infuzja sterowana docelowym stężeniem produktu leczniczego we krwi) do sedacji na oddziale intensywnej opieki medycznej. Czas podawania Produktu leczniczego nie można podawać dłużej niż przez 7 dni. Sposób podawania Podanie dożylne. Do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki emulsji należy wyrzucić. Opakowanie należy wstrząsnąć przed użyciem. Jeśli po wstrząśnięciu w emulsji widoczne są dwie warstwy, nie należy jej stosować. Stosować wyłącznie produkt leczniczy o jednorodnej konsystencji i z nieuszkodzonego opakowania. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius może być stosowany do infuzji w postaci nierozcieńczonej lub rozcieńczonej (patrz punkt 6.6). Jeżeli Propofol 1% MCT/LCT Fresenius podaje się w infuzji, zaleca się zawsze stosowanie urządzeń takich jak biurety, liczniki kropel, pompy strzykawkowe (włącznie z systemami TCI) lub pompy infuzyjne wolumetryczne w celu kontroli szybkości infuzji.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Przed użyciem szyjkę ampułki lub gumową membranę należy oczyścić alkoholem w aerozolu lub wacikiem nasączonym alkoholem. Po użyciu przekłute opakowania należy wyrzucić. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest emulsją zawierającą tłuszcze bez przeciwbakteryjnych środków konserwujących i może sprzyjać szybkiemu wzrostowi drobnoustrojów. Emulsję należy pobrać z zachowaniem zasad aseptyki do sterylnej strzykawki i zestawu infuzyjnego bezpośrednio po otwarciu ampułki lub przebiciu korka fiolki. Niezwłocznie rozpocząć podawanie. Przez cały czas trwania infuzji należy przestrzegać zasad aseptyki w odniesieniu zarówno do produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, jak i sprzętu infuzyjnego. Inne produkty lecznicze lub płyny podawane jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 1% MCT/LCT Fresenius z wykorzystaniem tej samej linii infuzyjnej należy podawać w pobliżu miejsca założenia kaniuli stosując łącznik Y lub zawór trójdrożny.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Instrukcja dotycząca podawania produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, patrz punkt 6.6. Produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius nie wolno podawać przez filtr mikrobiologiczny. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius oraz wszelki sprzęt infuzyjny zawierający ten produkt leczniczy przeznaczone są do jednorazowego użycia u jednego pacjenta. Po użyciu pozostałość roztworu produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius należy wyrzucić. Infuzja nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius Tak jak zazwyczaj w przypadku stosowania emulsji tłuszczowych, infuzji nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius nie wolno podawać dłużej niż 12 godzin przez jeden zestaw do infuzji. Po upływie 12 godzin zestaw do infuzji i zbiornik produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius należy wyrzucić lub, jeśli konieczne, wymienić na nowy.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Infuzja rozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius Do podawania w infuzji rozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1 % MCT/LCT Fresenius należy zawsze stosować biurety, liczniki kropel lub pompy infuzyjne w celu kontroli szybkości infuzji oraz uniknięcia ryzyka przypadkowego i niekontrolowanego podania dużych objętości rozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1 % MCT/LCT Fresenius. Należy uwzględniać to ryzyko podczas podejmowania decyzji o maksymalnym rozcieńczeniu w biurecie. W celu złagodzenia bólu w miejscu wstrzyknięcia, bezpośrednio przed podaniem produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius można wstrzyknąć lidokainę (patrz punkt 4.4). Alternatywnie, można zmieszać Propofol % MCT/LCT Fresenius z niezawierającym środków konserwujących roztworem lidokainy do wstrzykiwań (20 części produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius i co najwyżej 1 część 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwań) w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Mieszanina ta musi być podana w ciągu 6 godzin po przygotowaniu. Produkty lecznicze zwiotczające mięśnie, jak atrakurium i miwakurium można podać przez tę samą linię infuzyjną co Propofol 1% MCT/LCT Fresenius wyłącznie po uprzednim jej przepłukaniu. Jeśli Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest wstrzykiwany do żyły za pomocą pompy elektrycznej, należy zapewnić jej zgodność. Infuzja sterowana docelowym stężeniem produktu leczniczego we krwi (ang. Target Controlled Infusion) - podawanie produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius za pomocą pompy Podawanie produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius za pomocą systemu TCI stosuje się do indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Nie zaleca się stosowania tej metody w celu sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, sedacji pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym i diagnostycznym.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Propofol 1% MCT/LCT Fresenius może być podawany za pomocą systemu TCI, zawierającego komputerowe oprogramowanie przeznaczone do tego celu. Użytkownicy powinni zapoznać się z instrukcją obsługi pompy oraz z zasadami podawania produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w systemie TCI. System ten umożliwia anestezjologowi lub lekarzowi wyspecjalizowanemu w zakresie intensywnej opieki medycznej uzyskanie i kontrolę pożądanej szybkości indukcji oraz planowanej głębokości znieczulenia poprzez wcześniejsze określenie i dostosowanie pożądanego (przewidywanego) stężenia propofolu w surowicy i(lub) działań niepożądanych. Należy wziąć pod uwagę różne sposoby działania różnych systemów pomp, np. system TCI może zakładać, że początkowe stężenie propofolu we krwi pacjenta wynosi zero. Dlatego u pacjentów, którym rozpoczyna się podawanie propofolu za pomocą systemu TCI i którym wcześniej podano propofol, może zaistnieć potrzeba wybrania mniejszego początkowego stężenia docelowego.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Podobnie, natychmiastowe rozpoczęcie ponownego podawania za pomocą systemu TCI nie jest zalecane, gdy pompa została wyłączona. Poniżej podano zasady ustalania pożądanego stężenia produktu leczniczego w surowicy. Istnieją osobnicze różnice w farmakokinetyce i farmakodynamice propofolu, dlatego w celu osiągnięcia wymaganej głębokości znieczulenia, stężenie propofolu należy zwiększać w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta, niezależnie od tego, czy stosowano premedykację, czy nie. Wprowadzenie i podtrzymanie znieczulenia ogólnego podczas podawania za pomocą systemu TCI U dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat wprowadzenie do znieczulenia uzyskuje się zwykle, gdy stężenie propofolu w surowicy wynosi od 4 do 8 μg/ml. Zaleca się, aby stężenie początkowe propofolu u pacjentów po premedykacji wynosiło 4 μg/ml, a u pacjentów bez premedykacji 6 μg/ml. Czas wprowadzania do znieczulenia wynosi wtedy zwykle od 60 do 120 sekund.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Jeśli ustalono większe docelowe stężenie produktu leczniczego w surowicy, możliwa jest szybsza indukcja znieczulenia, ale jednocześnie może wystąpić bardziej nasilona depresja układu oddechowego i układu krążenia. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz należących do 3 lub 4 grupy według klasyfikacji ASA należy przyjąć niższe wartości początkowego stężenia produktu leczniczego w surowicy. Następnie należy je zwiększać o 0,5 do 1,0 μg/ml w odstępie 1 minuty, stopniowo osiągając indukcję znieczulenia. Z reguły konieczne jest jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych. Dawka podawanych leków przeciwbólowych może wpływać na zmniejszenie stężenia produktu leczniczego niezbędnego do podtrzymania znieczulenia. Stężenie produktu leczniczego w surowicy umożliwiające podtrzymanie znieczulenia wynosi zwykle od 3 do 6 μg/ml. Podczas wybudzania pacjenta, w zależności od dawki leków przeciwbólowych zastosowanej w celu podtrzymania znieczulenia, stężenie propofolu wynosi zwykle 1,0 do 2,0 μg/ml.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dawkowanie

Sedacja na oddziałach intensywnej opieki medycznej (podawanie za pomocą systemu TCI nie jest zalecane) Do wywołania sedacji wymagane będzie ustawienie docelowego stężenia propofolu we krwi zwykle w zakresie od 0,2 do 2,0 μg/ml. Podawanie należy rozpoczynać od małych dawek, które należy zwiększać w zależności od wymaganego poziomu sedacji oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Propofol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius zawiera olej sojowy i nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję. Propofolu nie wolno stosować u pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych w celu wywołania sedacji podczas intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Propofol powinien być podawany przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii (lub, jeśli to wskazane, lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie intensywnej opieki medycznej). Należy stale monitorować stan pacjenta. Należy zapewnić stały, bezpośredni dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych, zastosowanie sztucznej wentylacji i wzbogacania tlenem oraz do innych urządzeń resuscytacyjnych. Propofolu nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny. Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od propofolu, zwłaszcza przez fachowy personel medyczny. Podobnie, jak w przypadku innych leków do znieczulenia ogólnego, stosowanie propofolu bez utrzymania czynności oddechowej może spowodować powikłania oddechowe prowadzące do zgonu.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeśli propofol stosowany jest w celu uzyskania sedacji u przytomnych pacjentów podczas chirurgicznych i diagnostycznych zabiegów, należy stale kontrolować, czy nie występują wczesne objawy niedociśnienia tętniczego, niedrożności dróg oddechowych i desaturacji. Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych o działaniu uspokajającym, po zastosowaniu propofolu do sedacji pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym mogą wystąpić ruchy mimowolne. Jest to szczególnie niebezpieczne w trakcie zabiegów wymagających całkowitego unieruchomienia pacjenta. Przed wypisaniem pacjenta do domu po zastosowaniu propofolu koniecznie należy odczekać przez pewien czas i upewnić się, że pacjent jest w pełni wybudzony. Bardzo rzadko zastosowanie propofolu może spowodować wydłużenie czasu wybudzania z towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania lub nie.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Wprawdzie wybudzenie następuje samoistnie, ale stan pacjenta przed wybudzeniem należy kontrolować ze szczególną uwagą. Zmniejszenie świadomości wywołane przez propofol nie utrzymuje się na ogół dłużej niż 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę działanie propofolu, rodzaj zabiegu, stosowane jednocześnie produkty lecznicze, wiek i stan pacjenta, udzielając porady w zakresie: obecności osoby towarzyszącej pacjentowi podczas opuszczania przez pacjenta miejsca podania propofolu; czasu powrotu do wykonywania skomplikowanych lub ryzykownych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów; stosowania innych środków, które mogą mieć działanie uspokajające (tj. benzodiazepiny, opiaty, alkohol). Opóźnione napady padaczkopodobne mogą wystąpić nawet u pacjentów nie chorujących na padaczkę. Opóźnienie może wynosić od kilku godzin do kilku dni.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Szczególne grupy pacjentów Niewydolność serca, krążenia lub oddechowa oraz hipowolemia Tak jak w przypadku innych dożylnych leków znieczulających, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, oddychania, nerek lub wątroby oraz u pacjentów z hipowolemią lub osłabionych. Klirens propofolu zależy od przepływu krwi, dlatego też, jednoczesne podawanie leków spowalniających pracę serca zmniejszy także klirens propofolu. Przed podaniem propofolu należy wyrównać niewydolność serca, krążenia lub oddechową oraz hipowolemię. Propofolu nie należy podawać pacjentom z zaawansowaną niewydolnością serca lub innymi ciężkimi chorobami mięśnia sercowego, chyba że ze szczególną ostrożnością oraz zapewnionym intensywnym monitorowaniem. U pacjentów ze znaczną nadwagą, po podaniu produktu leczniczego należy wziąć pod uwagę ryzyko zaburzeń hemodynamicznych w układzie sercowo-naczyniowym ze względu na zastosowanie większej dawki.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Propofol nie wykazuje działania wagolitycznego. Zgłaszano przypadki bradykardii (niekiedy nasilonej), a nawet asystolii. Należy rozważyć dożylne podanie leku przeciwcholinergicznego przed wprowadzeniem lub w trakcie podtrzymywania znieczulenia, zwłaszcza w sytuacjach, w których może przeważać napięcie nerwu błędnego lub kiedy propofol jest stosowany w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi mogącymi powodować bradykardię. Padaczka Podawanie propofolu pacjentom z padaczką może zwiększać ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego. U pacjentów z padaczką mogą wystąpić opóźnione napady padaczkopodobne. Opóźnienie może wynosić od kilku godzin do kilku dni. Przed znieczuleniem pacjenta z padaczką należy sprawdzić, czy pacjent otrzymał leki przeciwpadaczkowe. Chociaż wiele badań wykazało skuteczność stosowania propofolu w leczeniu stanu padaczkowego, podawanie propofolu u pacjentów z padaczką może zwiększać ryzyko napadu drgawkowego.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania propofolu podczas leczenia elektrowstrząsami. Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz z innymi schorzeniami wymagającymi ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych. Pacjenci ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym i niskim średnim ciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko znacznego zmniejszenia ciśnienia perfuzji mózgowej. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania propofolu u noworodków, ponieważ brak jest wystarczających danych w tej populacji pacjentów. Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wskazują, że klirens jest znacząco zmniejszony u noworodków z bardzo wysoką zmiennością międzyosobniczą. Podczas podawania dawek zalecanych u starszych dzieci może wystąpić względne przedawkowanie prowadzące do poważnej depresji sercowo-naczyniowej.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius do wywołania znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Ze względu na ograniczone dostępne dane nie zaleca się podawania produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT za pomocą systemu TCI (ang. Target Controlled Infusion - infuzja sterowana docelowym stężeniem leku we krwi) u dzieci poniżej 2 lat. Nie wolno stosować propofolu do sedacji pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych podczas intensywnej opieki, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3). Zalecenia dotyczące stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej Stosowanie propofolu w infuzji do sedacji na oddziałach intensywnej opieki medycznej może powodować wystąpienie zaburzeń metabolicznych i niewydolności wielonarządowej, które mogą prowadzić do zgonu.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgłaszano występowanie zespołu następujących działań niepożądanych: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG odpowiadający zespołowi Brugadów (uniesienie odcinka ST i odwrócenie fali T) oraz gwałtownie postępująca niewydolność serca, nieodpowiadająca na leczenie wspomagające lekami inotropowymi. Zespół tych objawów nazywany jest „zespołem infuzji propofolu”. Takie objawy obserwowano częściej u pacjentów z ciężkimi urazami głowy i u dzieci z zakażeniem dróg oddechowych, którym podawano dawki propofolu, przekraczające zalecane dawki stosowane do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej. Następujące czynniki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia wymienionych działań niepożądanych: zmniejszona podaż tlenu do tkanek, ciężkie uszkodzenia neurologiczne i(lub) posocznica, stosowanie dużych dawek jednego lub wielu z następujących produktów leczniczych – leki obkurczające naczynia krwionośne, steroidy, leki inotropowe i(lub) propofol (zwykle po zwiększeniu dawek do większych niż 4 mg/kg mc./godz.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

przez ponad 48 godzin). Lekarze stosujący produkt leczniczy powinni zwrócić szczególną uwagę na pojawianie się takich objawów u pacjentów obciążonych wymienionymi powyżej czynnikami ryzyka, a jeśli takie objawy wystąpią, należy natychmiast przerwać podawanie propofolu. Wszystkie produkty lecznicze stosowane do sedacji lub inne produkty lecznicze stosowane na oddziale intensywnej opieki medycznej należy dobierać tak, aby podaż tlenu oraz parametry hemodynamiczne były optymalne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym powinni otrzymywać odpowiednie produkty lecznicze wspomagające perfuzję mózgową podczas modyfikacji leczenia. Zaleca się nie przekraczanie dawki propofolu 4 mg/kg mc./godz., jeśli to możliwe. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania propofolu pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz innymi schorzeniami wymagającymi ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W przypadku stosowania propofolu u pacjentów ze szczególnym ryzykiem przeciążenia tłuszczami, zaleca się monitorowanie stężenia tłuszczów w surowicy. Jeśli występują objawy niewystarczającej eliminacji tłuszczów, można dostosować podawanie propofolu. U pacjentów otrzymujących dożylnie inne produkty lecznicze zawierające tłuszcze, należy zmniejszyć całkowitą ilość podawanych tłuszczów, uwzględniając ilość tłuszczów zawartych w produkcie leczniczym Propofol 1% MCT/LCT Fresenius: 1 ml produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius zawiera 0,1 g tłuszczu. Dodatkowe środki ostrożności Należy zachować ostrożność podczas stosowania propofolu u pacjentów z chorobą mitochondrialną. Pacjenci ci mogą być narażeni na zaostrzenie objawów tej choroby podczas znieczulenia, operacji i opieki na oddziale intensywnej opieki medycznej. W tej grupie pacjentów zaleca się zapewnienie normotermii, dostarczenia węglowodanów i dobrego nawodnienia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Pierwsze objawy zaostrzenia choroby mitochondrialnej i „zespołu infuzji propofolu” mogą być podobne. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i może sprzyjać szybkiemu wzrostowi drobnoustrojów. Propofol należy pobrać z zachowaniem zasad aseptyki do sterylnej strzykawki oraz sterylnego zestawu do infuzji bezpośrednio po otwarciu ampułki lub przebiciu korka fiolki. Niezwłocznie rozpocząć podawanie. Przez cały czas trwania infuzji należy przestrzegać zasad aseptyki w odniesieniu zarówno do produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, jak i sprzętu infuzyjnego. Płyny podawane jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 1% MCT/LCT Fresenius z wykorzystaniem tej samej linii infuzyjnej należy podawać w pobliżu miejsca założenia kaniuli. Nie należy podawać propofolu przez filtr mikrobiologiczny. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius i wszystkie ampułki lub fioki z tym produktem leczniczym są przeznaczone do jednorazowego użycia u jednego pacjenta.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgodnie z ustalonymi wytycznymi dla innych emulsji tłuszczowych, infuzja propofolu z użyciem jednego systemu infuzyjnego nie może trwać dłużej niż 12 godzin. Po zakończeniu procedury lub po 12 godzinach, cokolwiek nastąpi szybciej, należy wymienić zarówno pojemnik z propofolem, jak i zestaw do infuzji. Ból w miejscu wstrzyknięcia W celu zmniejszenia bólu w miejscu wstrzyknięcia w trakcie wprowadzenia do znieczulenia produktem leczniczym Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, przed podaniem emulsji propofolu można podać pacjentowi lidokainę (patrz punkt 4.2.). Lidokainy nie wolno stosować dożylnie u pacjentów z dziedziczną ostrą porfirią. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 100 ml, to znaczy, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Propofol można stosować w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w znieczuleniu rdzeniowym lub zewnątrzoponowym i premedykacji, lekami zwiotczącymi mięśnie, wziewnymi lekami znieczulającymi oraz lekami przeciwbólowymi. Nie zaobserwowano żadnych niezgodności farmakologicznych pomiędzy tymi produktami leczniczymi. W przypadkach stosowania znieczulenia ogólnego lub sedacji w połączeniu ze znieczuleniem regionalnym, może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek. Zgłaszano przypadki wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego po wprowadzeniu do znieczulenia za pomocą propofolu u pacjentów leczonych ryfampicyną. Zgłaszano, że jednoczesne stosowanie benzodiazepin, parasympatykolityków lub wziewnych leków znieczulających przedłuża znieczulenie i zmniejsza częstość oddechów. U pacjentów przyjmujących midazolam zaobserwowano konieczność stosowania mniejszych dawek propofolu.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Interakcje

Jednoczesne podawanie propofolu z midazolamem może powodować nasiloną sedację i depresję oddechową. W przypadku jednoczesnego stosowania, należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu. Po dodatkowej premedykacji opioidami, działanie uspokajające propofolu może być nasilone i utrzymywać się dłużej, a bezdech może być częstszy i dłuższy. Należy wziąć pod uwagę, że stosowanie propofolu jednocześnie z lekami stosowanymi w premedykacji, lekami wziewnymi lub przeciwbólowymi może pogłębić znieczulenie i nasilić sercowo-naczyniowe działania niepożądane. Jednoczesne podawanie propofolu i substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. alkohol, leki znieczulenia ogólnego, narkotyczne leki przeciwbólowe) nasili ich działanie uspokajające. Jeśli Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest stosowany razem z podawanymi pozajelitowo lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, może wystąpić ciężka niewydolność układu oddechowego i układu krążenia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Interakcje

Po podaniu fentanylu stężenie propofolu we krwi może być przez pewien czas podwyższone ze zwiększoną częstością bezdechów. Po zastosowaniu suksametonium lub neostygminy może wystąpić bradykardia i zatrzymanie czynności serca. Zgłaszano przypadki występowania leukoencefalopatii u pacjentów otrzymujących cyklosporynę i emulsje lipidowe, takie jak Propofol 1% MCT/LCT Fresenius. Zaobserwowano, że pacjentom przyjmującym walproinian należy podawać mniejsze dawki propofolu. W przypadku jednoczesnego przyjmowania obu leków można rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania propofolu w okresie ciąży nie zostało ustalone. Propofolu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Propofol przenika przez łożysko i może osłabiać czynności życiowe noworodka. Propofol można jednak stosować podczas zabiegu przerwania ciąży. Należy unikać stosowania dużych dawek propofolu (większych niż 2,5 mg propofolu/kg mc. do wprowadzenia do znieczulenia lub 6 mg propofolu/kg mc./godz. do podtrzymania znieczulenia). W badaniach na zwierzętach stwierdzono toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Badania z udziałem kobiet karmiących piersią wykazały, że propofol w małym stopniu przenika do mleka ludzkiego. Dlatego też, matki nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po zakończeniu podawania propofolu. Pokarm zebrany w tym okresie należy wyrzucić.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenta należy poinformować, że po znieczuleniu ogólnym zdolność wykonywania skomplikowanych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, może być przez pewien czas zaburzona. Po podaniu produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius pacjent powinien znajdować się przez odpowiedni czas pod obserwacją. Pacjent powinien być poinformowany, że nie wolno mu prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani pracować w potencjalnie niebezpiecznych warunkach. Pacjent nie powinien być wypisany do domu bez towarzyszącej mu osoby oraz należy go poinformować o konieczności unikania picia alkoholu. Takie działanie propofolu nie jest zazwyczaj stwierdzane po upływie ponad 12 godzin (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Wprowadzenie do znieczulenia i jego podtrzymanie lub sedacja z zastosowaniem propofolu przebiegają na ogół łagodnie, z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane propofolu, to przewidywane farmakologicznie działania niepożądane leków znieczulających i(lub) uspokajających, takie jak niedociśnienie tętnicze. Rodzaj, nasilenie i częstość działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących propofol mogą być związane ze stanem pacjenta i z zastosowanymi procedurami operacyjnymi lub terapeutycznymi. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko (<1/10 000) Anafilaksja – może obejmować obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie tętnicze. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hiperlipidemia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Działania niepożądane

Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana Euforia, fantazje seksualne. Nadużywanie substancji i uzależnienie od produktu leczniczego. Zaburzenia układu nerwowego Często (≥1/100 do <1/10) Ból głowy podczas wybudzania ze znieczulenia. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Ruchy padaczkopodobne, w tym drgawki i opistotonus podczas wprowadzenia, podtrzymywania i wybudzania ze znieczulenia. Zawroty głowy, drżenie i uczucie zimna podczas wybudzania ze znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Pooperacyjna utrata przytomności. Częstość nieznana Ruchy mimowolne. Zaburzenia serca Często (≥1/100 do <1/10) Bradykardia i tachykardia podczas wprowadzenia do znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Obrzęk płuc. Częstość nieznana Arytmia, niewydolność serca. Zaburzenia naczyniowe Często (≥1/100 do <1/10) Niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często Zakrzepica i zapalenie żył.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często (≥1/100 do <1/10) Przemijający bezdech, kaszel, czkawka podczas wprowadzenia do znieczulenia. Częstość nieznana Depresja oddechowa (zależna od dawki). Zaburzenia żołądka i jelit Często (≥1/100 do <1/10) Nudności lub wymioty podczas wybudzania ze znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana Hepatomegalia. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana Rabdomioliza. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko (<1/10 000) Odbarwienie moczu po przedłużonym podawaniu propofolu. Częstość nieznana Niewydolność nerek. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana Priapizm. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często (≥1/10) Ból w miejscu podania podczas wprowadzania do znieczulenia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Działania niepożądane

Bardzo rzadko (<1/10 000) Martwica tkanek po przypadkowym podaniu poza naczynie krwionośne. Częstość nieznana Ból w miejscu podania, obrzęk po przypadkowym podaniu poza naczynie krwionośne. Badania diagnostyczne Częstość nieznana Zapis elektrokardiogramu odpowiadający zespołowi Brugadów. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo rzadko (<1/10 000) Gorączka w okresie pooperacyjnym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Działania niepożądane

Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Nieumyślne przedawkowanie może spowodować depresję czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Depresję oddechową należy leczyć stosując sztuczną wentylację wzbogaconą tlenem. Depresja czynności układu sercowo-naczyniowego może wymagać ułożenia pacjenta z głową poniżej klatki piersiowej i w ciężkich przypadkach podania płynów uzupełniających objętość osocza oraz leków zwiększających ciśnienie tętnicze.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki znieczulające; inne leki do znieczulenia ogólnego, kod ATC: N01AX10. Mechanizm działania/Rezultat działania farmakodynamicznego Propofol (2,6-diizopropylofenol) jest krótko działającym lekiem stosowanym do ogólnego znieczulenia, o szybkim początku działania. W zależności od szybkości wstrzyknięcia, czas wystąpienia początku działania znieczulenia wynosi od 30 do 40 sekund. Działanie po podaniu w pojedynczym wstrzyknięciu (bolusie) jest krótkie i trwa, w zależności od metabolizmu i wydalania, od 4 do 6 minut. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas przestrzegania zaleconego schematu dawkowania nie obserwowano klinicznie znaczącej kumulacji propofolu ani po powtarzanych wstrzyknięciach (bolusach), ani po podaniu w infuzji. Pacjenci szybko odzyskują przytomność.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Bradykardia i niedociśnienie tętnicze obserwowane podczas wprowadzania do znieczulenia mogą być spowodowane przez działanie wagotoniczne lub hamowanie aktywności współczulnej. Jednakże, w trakcie podtrzymywania znieczulenia hemodynamika zazwyczaj powraca do normalnego stanu. Dzieci i młodzież Ograniczone badania dotyczące czasu działania znieczulenia z wykorzystaniem propofolu u dzieci wskazują, że bezpieczeństwo i skuteczność pozostają niezmienione przez okres do 4 godzin. Dane z piśmiennictwa dotyczące stosowania u dzieci dokumentują stosowanie propofolu do przedłużonych zabiegów bez zmiany bezpieczeństwa i skuteczności.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Propofol wiąże się z białkami osocza w około 98%. Farmakokinetyka propofolu po podaniu dożylnym może być opisana za pomocą modelu trójkompartmentowego. Dystrybucja/Metabolizm/Eliminacja Propofol jest dystrybuowany do wielu tkanek ustroju i szybko eliminowany (całkowity klirens: od 1,5 do 2 l/min). Eliminacja odbywa się w wyniku procesów metabolicznych, głównie w wątrobie, gdzie jest zależna od przepływu krwi, poprzez tworzenie nieaktywnych połączeń propofolu i chinolu, które są wydalane z moczem. Po pojedynczej dawce dożylnej 3 mg/kg mc. klirens propofolu/kg mc. wzrastał wraz z wiekiem następująco: mediana klirensu była znacznie niższa u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca życia (n=25) (20 ml/kg mc./min) w porównaniu do starszych dzieci (n=36, przedział wiekowy od 4 miesięcy do 7 lat). Ponadto, zmienność międzyosobnicza była znaczna u noworodków (przedział od 3,7 do 78 ml/kg mc./min).

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Z powodu tych ograniczonych danych, które wskazują na dużą zmienność, nie można zalecić dawek dla tej grupy wiekowej. Mediana klirensu propofolu u starszych dzieci po pojedynczym bolusie 3 mg/kg mc. wynosiła 37,5 ml/min/kg mc. (od 4 do 24 miesięcy) (n=8), 38,7 ml/min/kg mc. (od 11 do 43 miesięcy) (n=6), 48 ml/min/kg mc. (od 1 do 3 lat) (n=12), 28,2 ml/min/kg mc. (od 4 do 7 lat) (n=10) w porównaniu z 23,6 ml/min/kg mc. u dorosłych (n=6). Ze względu na ograniczone dane, nie zaleca się podawania produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius za pomocą systemu TCI u dzieci poniżej 2 lat.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości. Nie stwierdzono działania teratogennego. Badania tolerancji miejscowej wykazały uszkodzenia tkanek otaczających miejsce podania po wstrzyknięciu domięśniowym oraz odczyn histologiczny w postaci nacieku zapalnego i miejscowe włóknienie po wstrzyknięciu poza żyłę lub podskórnie. Opublikowane badania na zwierzętach (w tym na naczelnych) wskazują, że stosowanie środków znieczulających w dawkach powodujących znieczulenie lekkie do umiarkowanego w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może być związane z długo utrzymującymi się deficytami poznawczymi.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Znaczenie kliniczne tych obserwacji nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy oczyszczony Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha Oczyszczone fosfatydy jaja kurzego Glicerol Kwas oleinowy Sodu wodorotlenek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Okres ważności produktu leczniczego w oryginalnym opakowaniu przed otwarciem: 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu: po otwarciu produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Zestawy do podawania nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius powinny być wymienione po upływie 12 godzin. Okres ważności po rozcieńczeniu: produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po rozcieńczeniu. Podać w ciągu 6 godzin po rozcieńczeniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I po 20 ml. Fiolki z bezbarwnego szkła typu I lub II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej po 20 ml. Fiolki z bezbarwnego szkła typu II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej po 50 ml. Fiolki z bezbarwnego szkła typu II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej po 100 ml. 5 szklanych ampułek zawierających po 20 ml emulsji. 10 szklanych ampułek zawierających po 20 ml emulsji. 1 szklana fiolka zawierająca 50 lub 100 ml emulsji. 5 szklanych fiolek zawierających po 20 ml emulsji. 10 szklanych fiolek zawierających po 50 lub 100 ml emulsji. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius nie należy mieszać przed podaniem z roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem 50 mg/ml (5%) roztworu glukozy do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, lub 1% roztworu lidokainy bez konserwantów do wstrzykiwań.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Maksymalne rozcieńczenie nie może być większe niż 1 część produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius w 4 częściach 50 mg/ml (5%) roztworu glukozy do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań (minimalne stężenie 2 mg propofolu/ml). Rozcieńczony produkt leczniczy należy przygotować aseptycznie (z zachowaniem kontrolowanych i zwalidowanych warunków) bezpośrednio przed podaniem i podać w ciągu 6 godzin po przygotowaniu (patrz także punkt 4.2). Końcowe stężenie propofolu nie może być mniejsze niż 2 mg/ml. Jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 1% MCT/LCT Fresenius można podawać 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań lub 1,8 mg/ml (0,18%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań z 40 mg/ml (4%) roztworem glukozy do wstrzykiwań stosując łącznik Y znajdujący się blisko miejsca wkłucia.

CHPL leku Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Przed użyciem szyjkę ampułki lub gumową membranę należy oczyścić alkoholem w aerozolu lub wacikiem nasączonym alkoholem. Po użyciu przekłute opakowania należy wyrzucić.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, 20 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml emulsji zawiera 20 mg propofolu. Każda fiolka po 20 ml zawiera 400 mg propofolu. Każda fiolka po 50 ml zawiera 1000 mg propofolu. Każda fiolka po 100 ml zawiera 2000 mg propofolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każdy ml emulsji zawiera: olej sojowy oczyszczony 50 mg sód maks. 0,06 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji Biała emulsja typu olej w wodzie

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Propofol 2% MCT/LCT Fresenius jest krótko działającym dożylnym lekiem znieczulenia ogólnego przeznaczonym do: wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 3 lat; sedacji dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 3 lat poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym, jako pojedynczy produkt leczniczy lub w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w celu wywołania znieczulenia miejscowego lub regionalnego; sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 lat wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej opieki medycznej.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Propofol 2% MCT/LCT Fresenius może być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych lub na odpowiednio wyposażonych oddziałach dziennych przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej. Należy stale monitorować wydolność krążeniową i oddechową (np. EKG, pulsoksymetria) i zapewnić przez cały czas natychmiastowy dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych i zastosowanie sztucznej wentylacji oraz innych urządzeń resuscytacyjnych. Produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius w celu sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny. Dawka produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius powinna być dobrana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta i zastosowanej premedykacji.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Zazwyczaj, oprócz produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, konieczne jest podanie dodatkowych leków przeciwbólowych. Dawkowanie Znieczulenie ogólne u dorosłych Wprowadzenie do znieczulenia W celu wprowadzenia do znieczulenia Propofol 2% MCT/LCT Fresenius należy podawać stopniowo (około 20-40 mg propofolu co 10 sekund) obserwując reakcję pacjenta, aż do wystąpienia objawów klinicznych wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat konieczne jest podanie propofolu w dawce od 1,5 do 2,5 mg/kg mc. U pacjentów powyżej tego wieku i u pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA (ang. American Society of Anesthesiologists), w szczególności tych z zaburzeniami czynności serca, zapotrzebowania będą zazwyczaj mniejsze i całkowita dawka produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius może być zmniejszona do minimum 1 mg propofolu/kg mc.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Należy zmniejszyć szybkość podawania produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius [około 1 ml emulsji 20 mg/ml (20 mg propofolu) co 10 sekund]. Podtrzymanie znieczulenia Znieczulenie można podtrzymać podając Propofol 2% MCT/LCT Fresenius w postaci infuzji ciągłej. W celu podtrzymania znieczulenia zazwyczaj stosuje się dawki od 4 do 12 mg propofolu/kg mc./godz. W przypadku mniej obciążających zabiegów chirurgicznych, takich jak zabiegi z zakresu chirurgii małoinwazyjnej, wystarczające może być podanie mniejszej dawki podtrzymującej około 4 mg propofolu/kg mc./godz. U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów w nieustabilizowanym stanie ogólnym, pacjentów z zaburzeniami czynności serca lub hipowolemią oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA dawka produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius może być dalej zmniejszona w zależności od stanu pacjenta oraz stosowanej techniki znieczulenia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Znieczulenie ogólne u dzieci w wieku powyżej 3 lat Wprowadzenie do znieczulenia: W celu wprowadzenia do znieczulenia Propofol 2% MCT/LCT Fresenius należy podawać stopniowo, aż do wystąpienia objawów klinicznych wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. Dawkę należy dostosować uwzględniając wiek i(lub) masę ciała. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do wprowadzenia do znieczulenia wymagana dawka wynosi około 2,5 mg/kg mc. produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius. U młodszych dzieci wymagana dawka może być większa (od 2,5 do 4 mg/kg mc.). Podtrzymanie znieczulenia ogólnego Wymagana głębokość znieczulenia może być podtrzymana przez podawanie produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius w postaci infuzji. Wymagana szybkość podawania różni się znacznie u poszczególnych pacjentów, ale dawki w zakresie od 9 do 15 mg/kg mc./godz. zwykle pozwalają osiągnąć wymaganą głębokość znieczulenia. U młodszych dzieci może być wymagana większa dawka.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

U pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz także punkt 4.4). Sedacja podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dorosłych pacjentów W celu zapewnienia sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych, dawka i szybkość podawania powinny być dostosowane w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Do wywołania wstępnej sedacji u większości pacjentów wymagane będzie podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg propofolu/kg mc. w czasie od 1 do 5 minut. Podtrzymanie wymaganego poziomu sedacji można osiągnąć dobierając odpowiednio szybkość infuzji produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius. U większości pacjentów wymagane będzie zastosowanie od 1,5 do 4,5 mg propofolu/kg mc./godz. Jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie poziomu sedacji, infuzję można uzupełnić podając w bolusie propofol w dawce od 10 do 20 mg (od 0,5 do 1 ml produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius).

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius oraz zmniejszenie szybkości podawania. Sedacja podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku powyżej 3 lat Dawka i szybkość podawania powinny być dostosowane w zależności od wymaganego poziomu sedacji oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Do wywołania wstępnej sedacji u większości dzieci i młodzieży wymagane jest podanie dawki od 1 do 2 mg propofolu/kg mc. Podtrzymanie wymaganego poziomu sedacji osiąga się dobierając odpowiednio szybkość infuzji produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius. U większości pacjentów wymagane jest zastosowanie od 1,5 do 9 mg propofolu/kg mc./godz. U pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Sedacja u pacjentów w wieku powyżej 16 lat na oddziałach intensywnej opieki medycznej W celu sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie w trakcie intensywnej opieki medycznej zaleca się podawanie produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius w ciągłej infuzji dożylnej. Dawkę należy dostosować w zależności od wymaganego poziomu sedacji. Zadowalający poziom sedacji osiąga się zwykle stosując szybkość podawania w zakresie od 0,3 do 4,0 mg propofolu/kg mc./godz. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w infuzji z szybkością większą niż 4,0 mg propofolu/kg mc./godz. (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się podawania propofolu z zastosowaniem systemu TCI (ang. Target Controlled Infusion - infuzja sterowana docelowym stężeniem leku we krwi) do sedacji na oddziale intensywnej opieki medycznej. Czas podawania Produktu leczniczego nie można podawać dłużej niż przez 7 dni. Sposób podawania Podanie dożylne. Do jednorazowego użycia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Wszelkie niewykorzystane resztki emulsji należy wyrzucić. Opakowanie należy wstrząsnąć przed użyciem. Jeśli po wstrząśnięciu w emulsji widoczne są dwie warstwy, nie należy jej stosować. Stosować wyłącznie produkt leczniczy o jednorodnej konsystencji i z nieuszkodzonego opakowania. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius należy stosować w ciągłej infuzji w postaci nierozcieńczonej. Produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius nie należy stosować w postaci powtarzanych wstrzyknięć (bolusów) w celu podtrzymania znieczulenia. Jeżeli Propofol 2% MCT/LCT Fresenius podaje się w infuzji, zaleca się zawsze stosowanie urządzeń takich jak biurety, liczniki kropel, pompy strzykawkowe (włącznie z systemami TCI) lub pompy infuzyjne wolumetryczne w celu kontroli szybkości infuzji. Przed użyciem gumową membranę należy oczyścić alkoholem w aerozolu lub wacikiem nasączonym alkoholem. Po użyciu przekłute opakowania należy wyrzucić.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Propofol 2% MCT/LCT Fresenius jest emulsją zawierającą tłuszcze bez przeciwbakteryjnych środków konserwujących i może sprzyjać szybkiemu wzrostowi drobnoustrojów. Emulsję należy pobrać z zachowaniem zasad aseptyki do sterylnej strzykawki i zestawu infuzyjnego bezpośrednio po przebiciu korka fiolki. Niezwłocznie rozpocząć podawanie. Przez cały czas trwania infuzji należy przestrzegać zasad aseptyki w odniesieniu zarówno do produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, jak i sprzętu infuzyjnego. Inne produkty lecznicze lub płyny podawane jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 2% MCT/LCT Fresenius z wykorzystaniem tej samej linii infuzyjnej należy podawać w pobliżu miejsca założenia kaniuli stosując łącznik Y lub zawór trójdrożny. Instrukcja dotycząca podawania produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, patrz punkt 6.6. Produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius nie wolno podawać przez filtr mikrobiologiczny.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Propofol 2% MCT/LCT Fresenius oraz wszelki sprzęt infuzyjny zawierający ten produkt leczniczy przeznaczone są do jednorazowego użycia u jednego pacjenta. Po użyciu pozostałość roztworu produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius należy wyrzucić. Tak jak zazwyczaj w przypadku stosowania emulsji tłuszczowych, infuzji nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius nie wolno podawać dłużej niż 12 godzin przez jeden zestaw do infuzji. Po upływie 12 godzin zestaw do infuzji i zbiornik produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius należy wyrzucić lub, jeśli konieczne, wymienić na nowy. W celu złagodzenia bólu w miejscu wstrzyknięcia, bezpośrednio przed podaniem produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius można wstrzyknąć lidokainę (patrz punkt 4.4). Produkty lecznicze zwiotczające mięśnie jak atrakurium i miwakurium można podać przez tę samą linię infuzyjną co Propofol 2% MCT/LCT Fresenius wyłącznie po uprzednim jej przepłukaniu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Jeśli Propofol 2% MCT/LCT Fresenius jest wstrzykiwany do żyły za pomocą pomp elektrycznych, należy zapewnić jej zgodność. Infuzja sterowana docelowym stężeniem produktu leczniczego we krwi (ang. Target Controlled Infusion) Podawanie produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius za pomocą systemu TCI stosuje się do indukcji i podtrzymywania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Nie zaleca się stosowania tej metody w celu sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, sedacji pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym i diagnostycznym. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius może być podawany za pomocą systemu TCI, zawierającego komputerowe oprogramowanie przeznaczone do tego celu. Użytkownicy powinni zapoznać się z instrukcją obsługi pompy oraz z zasadami podawania produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius w systemie TCI.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

System ten umożliwia anestezjologowi lub lekarzowi wyspecjalizowanemu w zakresie intensywnej opieki medycznej uzyskanie i kontrolę pożądanej szybkości indukcji oraz planowanej głębokości znieczulenia poprzez wcześniejsze określenie i dostosowanie pożądanego (przewidywanego) stężenia propofolu w surowicy i(lub) działań niepożądanych. Należy wziąć pod uwagę różne sposoby działania różnych systemów pomp np. system TCI może zakładać, że początkowe stężenie propofolu we krwi pacjenta wynosi zero. Dlatego u pacjentów, którym rozpoczyna się podawanie propofolu za pomocą systemu TCI i którym wcześniej podano propofol, może zaistnieć potrzeba wybrania mniejszego początkowego stężenia docelowego. Podobnie, natychmiastowe rozpoczęcie podawania za pomocą systemu TCI nie jest zalecane, gdy pompa została wyłączona. Poniżej podano zasady ustalania pożądanego stężenia produktu leczniczego w surowicy.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Istnieją osobnicze różnice w farmakokinetyce i farmakodynamice propofolu, dlatego w celu osiągnięcia wymaganej głębokości znieczulenia, stężenie propofolu należy zwiększać w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta, niezależnie od tego czy stosowano premedykację, czy nie. Wprowadzenie i podtrzymanie znieczulenia ogólnego podczas podawania za pomocą systemu TCI U dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat wprowadzenie do znieczulenia uzyskuje się zwykle, gdy stężenie propofolu w surowicy wynosi od 4 do 8 μg/ml. Zaleca się, aby stężenie początkowe propofolu u pacjentów po premedykacji wynosiło 4 μg/ml, a u pacjentów bez premedykacji 6 μg/ml. Czas wprowadzania do znieczulenia wynosi wtedy zwykle od 60 do 120 sekund. Jeśli ustalono większe docelowe stężenie produktu leczniczego w surowicy, możliwa jest szybsza indukcja znieczulenia, ale jednocześnie może wystąpić bardziej nasilona depresja układu oddechowego i układu krążenia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz należących do 3 lub 4 grupy według klasyfikacji ASA należy przyjąć niższe wartości początkowego stężenia produktu leczniczego w surowicy. Następnie należy je zwiększać o 0,5 do 1,0 μg/ml w odstępie 1 minuty, stopniowo osiągając indukcję znieczulenia. Z reguły konieczne jest jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych. Dawka podawanych leków przeciwbólowych może wpływać na zmniejszenie stężenia produktu leczniczego niezbędnego do podtrzymania znieczulenia. Stężenie produktu leczniczego w surowicy umożliwiające podtrzymanie znieczulenia wynosi zwykle od 3 do 6 μg/ml. Podczas wybudzania pacjenta, w zależności od dawki leków przeciwbólowych zastosowanej w celu podtrzymania znieczulenia, stężenie propofolu wynosi zwykle 1,0 do 2,0 μg/ml. Sedacja na oddziałach intensywnej opieki medycznej (podawanie za pomocą systemu TCI nie jest zalecane) Do wywołania sedacji wymagane będzie ustawienie docelowego stężenia propofolu we krwi zwykle w zakresie od 0,2 do 2,0 μg/ml.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Podawanie należy rozpoczynać od małych dawek, które należy zwiększać w zależności od wymaganego poziomu sedacji oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Propofol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius zawiera olej sojowy i nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję. Propofolu nie wolno stosować u pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych w celu wywołania sedacji podczas intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Propofol powinien być podawany przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii (lub, jeśli to wskazane, lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie intensywnej opieki medycznej). Należy stale monitorować stan pacjenta. Należy zapewnić stały, bezpośredni dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych, zastosowanie sztucznej wentylacji i wzbogacania tlenem oraz do innych urządzeń resuscytacyjnych. Propofolu nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny. Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od propofolu, zwłaszcza przez fachowy personel medyczny. Podobnie, jak w przypadku innych leków do znieczulenia ogólnego, stosowanie propofolu bez utrzymania czynności oddechowej może spowodować powikłania oddechowe prowadzące do zgonu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeśli propofol stosowany jest w celu uzyskania sedacji u przytomnych pacjentów, podczas chirurgicznych i diagnostycznych zabiegów, należy stale kontrolować, czy nie występują wczesne objawy niedociśnienia tętniczego, niedrożności dróg oddechowych i desaturacji. Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych o działaniu uspokajającym, po zastosowaniu propofolu do sedacji pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym mogą wystąpić ruchy mimowolne. Jest to szczególnie niebezpieczne w trakcie zabiegów wymagających całkowitego unieruchomienia pacjenta. Przed wypisaniem pacjenta do domu po zastosowaniu propofolu koniecznie należy odczekać przez pewien czas i upewnić się, że pacjent jest w pełni wybudzony. Bardzo rzadko zastosowanie propofolu może spowodować wydłużenie czasu wybudzania z towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania lub nie.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Wprawdzie wybudzenie następuje samoistnie, ale stan pacjenta przed wybudzeniem należy kontrolować ze szczególną uwagą. Zmniejszenie świadomości wywołane przez propofol nie utrzymuje się na ogół dłużej niż 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę działanie propofolu, rodzaj zabiegu, stosowane jednocześnie produkty lecznicze, wiek i stan pacjenta, udzielając porady w zakresie: obecności osoby towarzyszącej pacjentowi podczas opuszczania przez pacjenta miejsca podania propofolu; czasu powrotu do wykonywania skomplikowanych lub niebezpiecznych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów; stosowania innych środków, które mogą mieć działanie uspokajające (tj. benzodiazepiny, opiaty, alkohol). Opóźnione napady padaczkopodobne mogą wystąpić nawet u pacjentów nie chorujących na padaczkę. Opóźnienie może wynosić od kilku godzin do kilku dni.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Szczególne grupy pacjentów Niewydolność serca, krążenia lub oddechowa oraz hipowolemia Tak jak w przypadku innych dożylnych leków znieczulających, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, oddychania, nerek lub wątroby oraz u pacjentów z hipowolemią lub osłabionych. Klirens propofolu jest zależny od przepływu krwi, dlatego też, jednoczesne podawanie leków spowalniających pracę serca zmniejszy także klirens propofolu. Przed podaniem propofolu należy wyrównać niewydolność serca, krążenia lub oddechową oraz hipowolemię. Propofolu nie należy podawać pacjentom z zaawansowaną niewydolnością serca lub innymi ciężkimi chorobami mięśnia sercowego, chyba że ze szczególną ostrożnością oraz zapewnionym intensywnym monitorowaniem. U pacjentów ze znaczną nadwagą, po podaniu produktu leczniczego należy wziąć pod uwagę ryzyko zaburzeń hemodynamicznych w układzie sercowo-naczyniowym ze względu na zastosowanie większej dawki.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Propofol nie wykazuje działania wagolitycznego. Zgłaszano przypadki bradykardii (niekiedy nasilonej), a nawet asystolii. Należy rozważyć dożylne podanie leku przeciwcholinergicznego przed wprowadzeniem lub w trakcie podtrzymywania znieczulenia, zwłaszcza w sytuacjach, w których może przeważać napięcie nerwu błędnego lub kiedy propofol jest stosowany w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi mogącymi powodować bradykardię. Padaczka Podawanie propofolu pacjentom z padaczką może zwiększać ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego. U pacjentów z padaczką mogą wystąpić opóźnione napady padaczkopodobne. Opóźnienie może wynosić od kilku godzin do kilku dni. Przed znieczuleniem pacjenta z padaczką należy sprawdzić, czy pacjent otrzymał leki przeciwpadaczkowe. Chociaż wiele badań wykazało skuteczność stosowania propofolu w leczeniu stanu padaczkowego, podawanie propofolu u pacjentów z padaczką może zwiększać ryzyko napadu drgawkowego.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania propofolu podczas leczenia elektrowstrząsami. Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz z innymi schorzeniami wymagającymi ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych. Pacjenci ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym i niskim średnim ciśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko znacznego zmniejszenia ciśnienia perfuzji mózgowej. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania propofolu u noworodków, ponieważ brak jest wystarczających danych w tej populacji pacjentów. Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wskazują, że klirens jest znacząco zmniejszony u noworodków z bardzo wysoką zmiennością międzyosobniczą. Podczas podawania dawek zalecanych u starszych dzieci może wystąpić względne przedawkowanie prowadzące do poważnej depresji sercowo-naczyniowej.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius u dzieci w wieku poniżej 3 lat, ponieważ dawkę 20 mg/ml trudno jest odpowiednio zwiększać u małych dzieci ze względu na potrzebne bardzo małe ilości produktu leczniczego. Należy rozważyć zastosowanie produktu leczniczego Propofol 1% MCT/LCT Fresenius u dzieci w wieku pomiędzy 1 miesiącem a 3 rokiem życia jeśli spodziewane są dawki np. mniejsze niż 100 mg/godz. Nie wolno stosować propofolu w celu sedacji pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych podczas intensywnej opieki, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3). Zalecenia dotyczące stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej Stosowanie propofolu w infuzji do sedacji na oddziałach intensywnej opieki medycznej może powodować wystąpienie zaburzeń metabolicznych i niewydolności wielonarządowej, które mogą prowadzić do zgonu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgłaszano występowanie zespołu następujących działań niepożądanych: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG odpowiadający zespołowi Brugadów (uniesienie odcinka ST i odwrócenie fali T) oraz gwałtownie postępująca niewydolność serca, nieodpowiadająca na leczenie wspomagające lekami inotropowymi. Zespół tych objawów nazywany jest „zespołem infuzji propofolu”. Takie objawy obserwowano częściej u pacjentów z ciężkimi urazami głowy i u dzieci z zakażeniem dróg oddechowych, którym podawano dawki propofolu, przekraczające zalecane dawki stosowane do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej. Następujące czynniki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia wymienionych działań niepożądanych: zmniejszona podaż tlenu do tkanek, ciężkie uszkodzenia neurologiczne i(lub) posocznica, stosowanie dużych dawek jednego lub wielu z następujących produktów leczniczych – leki obkurczające naczynia krwionośne, steroidy, leki inotropowe i(lub) propofol (zwykle po zwiększeniu dawek do większych niż 4 mg/kg mc./godz.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

przez ponad 48 godzin). Lekarze stosujący produkt leczniczy powinni zwrócić szczególną uwagę na pojawianie się takich objawów u pacjentów obciążonych wymienionymi powyżej czynnikami ryzyka, a jeśli takie objawy wystąpią, należy natychmiast przerwać podawanie propofolu. Wszystkie produkty lecznicze stosowane do sedacji lub inne produkty lecznicze stosowane na oddziale intensywnej opieki medycznej, należy dobierać tak, aby podaż tlenu oraz parametry hemodynamiczne były optymalne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym powinni otrzymywać odpowiednie produkty lecznicze wspomagające perfuzję mózgową podczas modyfikacji leczenia. Zaleca się nie przekraczanie dawki propofolu 4 mg/kg mc./godzinę, jeśli to możliwe. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania propofolu pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz innymi schorzeniami wymagającymi ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

W przypadku stosowania propofolu u pacjentów ze szczególnym ryzykiem przeciążenia tłuszczami, zaleca się monitorowanie stężenia tłuszczów w surowicy. Jeśli występują objawy niewystarczającej eliminacji tłuszczów, można dostosować podawanie propofolu. U pacjentów otrzymujących dożylnie inne produkty lecznicze zawierające tłuszcze, należy zmniejszyć całkowitą ilość podawanych tłuszczów, uwzględniając ilość tłuszczów zawartych w produkcie leczniczym Propofol 2% MCT/LCT Fresenius: 1 ml produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius zawiera 0,1 g tłuszczu. Dodatkowe środki ostrożności Należy zachować ostrożność podczas stosowania propofolu u pacjentów z chorobą mitochondrialną. Pacjenci ci mogą być narażeni na zaostrzenie objawów tej choroby podczas znieczulenia, operacji i opieki na oddziale intensywnej opieki medycznej. W tej grupie pacjentów zaleca się zapewnienie normotermii, dostarczenia węglowodanów i dobrego nawodnienia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Pierwsze objawy zaostrzenia choroby mitochondrialnej i „zespołu infuzji propofolu” mogą być podobne. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i może sprzyjać szybkiemu wzrostowi drobnoustrojów. Propofol należy pobrać z zachowaniem zasad aseptyki do sterylnej strzykawki oraz sterylnego zestawu do infuzji bezpośrednio po otwarciu fiolki. Niezwłocznie rozpocząć podawanie. Przez cały czas trwania infuzji należy przestrzegać zasad aseptyki w odniesieniu zarówno do produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, jak i sprzętu infuzyjnego. Płyny podawane jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 2% MCT/LCT Fresenius z wykorzystaniem tej samej linii infuzyjnej należy podawać w pobliżu miejsca założenia kaniuli. Nie należy podawać propofolu przez filtr mikrobiologiczny. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius i wszystkie fiolki z tym produktem leczniczym są przeznaczone do jednorazowego użycia u jednego pacjenta.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgodnie z ustalonymi wytycznymi dla innych emulsji tłuszczowych, infuzja propofolu z użyciem jednego systemu infuzyjnego nie może trwać dłużej niż 12 godzin. Po zakończeniu procedury lub po 12 godzinach (cokolwiek nastąpi szybciej) należy wymienić zarówno pojemnik z propofolem, jak i zestaw do infuzji. Ból w miejscu wstrzyknięcia W celu zmniejszenia bólu w miejscu wstrzyknięcia w trakcie wprowadzenia do znieczulenia produktem leczniczym Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, przed podaniem emulsji propofolu można podać pacjentowi lidokainę (patrz punkt 4.2.). Lidokainy nie wolno stosować dożylnie u pacjentów z dziedziczną ostrą porfirią. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 100 ml, to znaczy, że produkt leczniczy uznaje się za “wolny od sodu”.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Propofol można stosować w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w znieczuleniu rdzeniowym lub zewnątrzoponowym i premedykacji, lekami zwiotczącymi mięśnie, wziewnymi lekami znieczulającymi oraz lekami przeciwbólowymi. Nie zaobserwowano żadnych niezgodności farmakologicznych pomiędzy tymi produktami leczniczymi. W przypadkach stosowania znieczulenia ogólnego lub sedacji w połączeniu ze znieczuleniem regionalnym może być wymagane zastosowanie mniejszych dawek. Zgłaszano przypadki wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego po wprowadzeniu do znieczulenia za pomocą propofolu u pacjentów leczonych ryfampicyną. Zgłaszano, że jednoczesne stosowanie benzodiazepin, parasympatykolityków lub wziewnych leków znieczulających przedłuża znieczulenie i zmniejsza częstość oddechów. U pacjentów przyjmujących midazolam zaobserwowano konieczność stosowania mniejszych dawek propofolu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

Jednoczesne podawanie propofolu z midazolamem może powodować nasiloną sedację i depresję oddechową. W przypadku jednoczesnego stosowania, należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu. Po dodatkowej premedykacji opioidami, działanie uspokajające propofolu może być nasilone i utrzymywać się dłużej, a bezdech może być częstszy i dłuższy. Należy wziąć po uwagę, że stosowanie propofolu jednocześnie z lekami stosowanymi w premedykacji, lekami wziewnymi lub przeciwbólowymi może pogłębić znieczulenie i nasilić sercowo-naczyniowe działania niepożądane. Jednoczesne podawanie propofolu i substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. alkohol, leki znieczulenia ogólnego, narkotyczne leki przeciwbólowe) nasili ich działanie uspokajające. Jeśli Propofol 2% MCT/LCT Fresenius jest stosowany razem z podawanymi pozajelitowo lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, może wystąpić ciężka niewydolność układu oddechowego i układu krążenia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

Po podaniu fentanylu stężenie propofolu we krwi może być przez pewien czas podwyższone ze zwiększoną częstością bezdechów. Po zastosowaniu suksametonium lub neostygminy może wystąpić bradykardia i zatrzymanie czynności serca. Zgłaszano przypadki występowania leukoencefalopatii u pacjentów otrzymujących cyklosporynę i emulsje lipidowe, takie jak Propofol 2 % MCT/LCT Fresenius. Zaobserwowano, że pacjentom przyjmującym walproinian należy podawać mniejsze dawki propofolu. W przypadku jednoczesnego przyjmowania obu leków można rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania propofolu w okresie ciąży nie zostało ustalone. Propofolu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Propofol przenika przez łożysko i może osłabiać czynności życiowe noworodka. Propofol można jednak stosować podczas zabiegu przerwania ciąży. Należy unikać stosowania dużych dawek propofolu (większych niż 2,5 mg propofolu/kg mc. do wprowadzenia do znieczulenia lub 6 mg propofolu/kg mc./godz. do podtrzymania znieczulenia). W badaniach na zwierzętach stwierdzono toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Badania z udziałem kobiet karmiących piersią wykazały, że propofol w małym stopniu przenika do mleka ludzkiego. Dlatego też, matki nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po zakończeniu podawania propofolu. Pokarm zebrany w tym okresie należy wyrzucić.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenta należy poinformować, że po znieczuleniu ogólnym zdolność wykonywania skomplikowanych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, może być przez pewien czas zaburzona. Po podaniu produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius pacjent powinien znajdować się przez odpowiedni czas pod obserwacją. Pacjent powinien być poinformowany, że nie wolno mu prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani pracować w potencjalnie niebezpiecznych warunkach. Pacjent nie powinien być wypisany do domu bez towarzyszącej mu osoby oraz należy go poinformować o konieczności unikania picia alkoholu. Takie działanie propofolu nie jest zazwyczaj stwierdzane po upływie ponad 12 godzin (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Wprowadzenie do znieczulenia i jego podtrzymanie lub sedacja z zastosowaniem propofolu przebiegają na ogół łagodnie z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane propofolu, to przewidywane farmakologicznie działania niepożądane leków znieczulających i(lub) uspokajających, takie jak niedociśnienie tętnicze. Rodzaj, nasilenie i częstość działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących propofol mogą być związane ze stanem pacjenta i z zastosowanymi procedurami operacyjnymi lub terapeutycznymi. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko (<1/10 000) Anafilaksja – może obejmować obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie tętnicze. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hiperlipidemia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana Euforia, fantazje seksualne. Nadużywanie substancji i uzależnienie od produktu leczniczego. Zaburzenia układu nerwowego Często (≥1/100 do <1/10) Ból głowy podczas wybudzania ze znieczulenia. Rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000) Ruchy padaczkopodobne, w tym drgawki i opistotonus podczas wprowadzenia, podtrzymywania i wybudzania ze znieczulenia. Zawroty głowy, drżenie i uczucie zimna podczas wybudzania ze znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Pooperacyjna utrata przytomności. Częstość nieznana Ruchy mimowolne. Zaburzenia serca Często (≥ 1/100 do <1/10) Bradykardia i tachykardia podczas wprowadzenia do znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Obrzęk płuc. Częstość nieznana Arytmia, niewydolność serca. Zaburzenia naczyniowe Często (≥ 1/100 do <1/10) Niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) Zakrzepica i zapalenie żył.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często (≥1/100 do <1/10) Przemijający bezdech, kaszel, czkawka podczas wprowadzenia do znieczulenia. Częstość nieznana Depresja oddechowa (zależna od dawki). Zaburzenia żołądka i jelit Często (≥1/100 do <1/10) Nudności lub wymioty podczas wybudzania ze znieczulenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) Zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana Hepatomegalia. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana Rabdomioliza. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko (<1/10 000) Odbarwienie moczu po przedłużonym podawaniu propofolu. Częstość nieznana Niewydolność nerek. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana Priapizm. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często (≥1/10) Ból w miejscu podania podczas wprowadzania do znieczulenia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Bardzo rzadko (<1/10 000) Martwica tkanek po przypadkowym podaniu poza naczynie krwionośne. Częstość nieznana Ból w miejscu podania, obrzęk po przypadkowym podaniupoza naczynie krwionośne. Badania diagnostyczne Częstość nieznana Zapis elektrokardiogramu odpowiadający zespołowi Brugadów. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo rzadko (<1/10 000) Gorączka w okresie pooperacyjnym. 1 Ciężka bradykardia występuje rzadko. Zgłaszano pojedyncze przypadki o progresji w kierunku asystolii. 2 Czasem niedociśnienie tętnicze może wymagać dożylnego podania płynów i zmniejszenia szybkości podawania propofolu. 3 Bardzo rzadko zgłaszano występowanie rabdomiolizy, gdy propofol podawano do sedacji na oddziale intensywnej opieki medycznej z szybkością większą niż 4 mg/kg mc./godz. 4 Można zmniejszyć podając do większych żył przedramienia i zgięcia łokciowego i(lub) przez wstrzyknięcie lidokainy bezpośrednio przed podaniem produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

5 Połączenie tych działań niepożądanych zgłaszano jako „zespół infuzji propofolu” i może on wystąpić u ciężko chorych osób, u których występuje często kilka czynników ryzyka wystąpienia tych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4. 6 Zapis elektrokardiogramu odpowiadający zespołowi Brugadów – uniesienie odcinka ST oraz odwrócenie załamka T w elektrokardiogramie. 7 Szybko postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach zakończona zgonem) u dorosłych pacjentów. W takich przypadkach niewydolność serca zazwyczaj nie odpowiadała na leczenie wspomagające lekami inotropowymi. 8 Nadużywanie i uzależnienie od propofolu, zwłaszcza przez fachowy personel medyczny. 9 Częstość nieznana, ponieważ nie może być określona na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych. 10 Martwicę obserwowano w przypadkach osłabienia żywotności tkanek.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Nieumyślne przedawkowanie może spowodować depresję czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Depresję oddechową należy leczyć stosując sztuczną wentylację wzbogaconą tlenem. Depresja czynności układu sercowo-naczyniowego może wymagać ułożenia pacjenta z głową poniżej klatki piersiowej i w ciężkich przypadkach podania płynów uzupełniających objętość osocza oraz leków zwiększających ciśnienie tętnicze.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki znieczulające; inne leki do znieczulenia ogólnego, kod ATC: N01AX10. Mechanizm działania/Rezultat działania farmakodynamicznego Propofol (2,6-diizopropylofenol) jest krótko działającym lekiem stosowanym do ogólnego znieczulenia o szybkim początku działania. W zależności od szybkości wstrzyknięcia, czas wystąpienia początku działania znieczulenia wynosi od 30 do 40 sekund. Działanie po podaniu w pojedynczym wstrzyknięciu (bolusie) jest krótkie i trwa, w zależności od metabolizmu i wydalania, od 4 do 6 minut. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podczas przestrzegania zaleconego schematu dawkowania nie obserwowano klinicznie znaczącej kumulacji propofolu ani po powtarzanych wstrzyknięciach (bolusach) ani po podaniu w infuzji. Pacjenci szybko odzyskują przytomność.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Bradykardia i niedociśnienie tętnicze obserwowane podczas wprowadzenia do znieczulenia mogą być spowodowane przez działanie wagotoniczne lub hamowanie aktywności współczulnej. Jednakże, w trakcie podtrzymywania znieczulenia hemodynamika zazwyczaj powraca do normalnego stanu. Dzieci i młodzież Ograniczone badania dotyczące czasu działania znieczulenia z wykorzystaniem propofolu u dzieci wskazują, że bezpieczeństwo i skuteczność pozostają niezmienione przez okres do 4 godzin. Dane z piśmiennictwa dotyczące stosowania u dzieci dokumentują stosowanie propofolu do przedłużonych zabiegów bez zmiany bezpieczeństwa i skuteczności.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Propofol wiąże się z białkami osocza w około 98%. Farmakokinetyka propofolu po podaniu dożylnym może być opisana za pomocą modelu trójkompartmentowego. Dystrybucja/Metabolizm/Eliminacja Propofol jest dystrybuowany do wielu tkanek ustroju i szybko eliminowany (całkowity klirens: od 1,5 do 2 l/min). Eliminacja odbywa się w wyniku procesów metabolicznych, głównie w wątrobie, gdzie jest zależna od przepływu krwi, poprzez tworzenie nieaktywnych połączeń propofolu i chinolu, które są wydalane z moczem. Po pojedynczej dawce dożylnej 3 mg/kg mc. klirens propofolu/kg mc. wzrastał wraz z wiekiem następująco: mediana klirensu była znacznie niższa u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca życia (n=25) (20 ml/kg mc./min) w porównaniu do starszych dzieci (n=36, przedział wiekowy od 4 miesięcy do 7 lat). Ponadto, zmienność międzyosobnicza była znaczna u noworodków (przedział od 3,7 do 78 ml/kg mc./min).

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Z powodu tych ograniczonych danych, które wskazują na dużą zmienność, nie można zalecić dawek dla tej grupy wiekowej. Mediana klirensu propofolu u starszych dzieci po pojedynczym bolusie 3 mg/kg mc. wynosiła 37,5 ml/min/kg mc. (od 4 do 24 miesięcy) (n=8), 38,7 ml/min/kg mc. (od 11 do 43 miesięcy) (n=6), 48 ml/min/kg mc. (od 1 do 3 lat) (n=12), 28,2 ml/min/kg mc. (od 4 do 7 lat) (n=10) w porównaniu z 23,6 ml/min/kg mc. u dorosłych (n=6).

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości. Nie stwierdzono działania teratogennego. Badania tolerancji miejscowej wykazały uszkodzenia tkanek otaczających miejsce podania po wstrzyknięciu domięśniowym oraz odczyn histologiczny w postaci nacieku zapalnego i miejscowe włóknienie po wstrzyknięciu poza żyłę lub podskórnie. Opublikowane badania na zwierzętach (w tym na naczelnych) wskazują, że stosowanie środków znieczulających w dawkach powodujących znieczulenie lekkie do umiarkowanego w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może być związane z długo utrzymującymi się deficytami poznawczymi. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nieklinicznych nie jest znane.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy oczyszczony Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha Oczyszczone fosfatydy jaja kurzego Glicerol Kwas oleinowy Sodu wodorotlenek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności Okres ważności produktu leczniczego w oryginalnym opakowaniu przed otwarciem: Fiolka 20 ml i 100 ml: 2 lata Fiolka 50 ml: 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu: po otwarciu produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Zestawy do podawania nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius powinny być wymienione po upływie 12 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki 20 ml z bezbarwnego szkła typu I lub II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej. Fiolki 50 ml i 100 ml z bezbarwnego szkła typu II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej. 10 szklanych fiolek zawierających po 20 ml emulsji. 1 szklana fiolka zawierająca 50 ml emulsji. 10 szklanych fiolek zawierających po 50 ml emulsji. 15 szklanych fiolek zawierających po 50 ml emulsji. 10 szklanych fiolek zawierających po 100 ml emulsji. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Jednocześnie z produktem leczniczym Propofol 2% MCT/LCT Fresenius można podawać 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań lub 1,8 mg/ml (0,18%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań z 40 mg/ml (4%) roztworem glukozy do wstrzykiwań stosując łącznik Y znajdujący się blisko miejsca wkłucia.

CHPL leku Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego Propofol 2% MCT/LCT Fresenius z innymi roztworami do infuzji lub do wstrzykiwań. Przed użyciem gumową membranę należy oczyścić alkoholem w aerozolu lub wacikiem nasączonym alkoholem. Po użyciu przekłute opakowania należy wyrzucić.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Provive, 20 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml emulsji do wstrzykiwań / do infuzji zawiera 20 mg propofolu. Fiolka o pojemności 50 ml zawiera 1000 mg propofolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml emulsji do wstrzykiwań / do infuzji zawiera: 100 mg oleju sojowego, oczyszczonego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji. Biała emulsja typu olej w wodzie. Osmolalność: 250 do 390 mOsm/kg. Wartość pH pomiędzy 6,00 a 8,50.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Provive 20 mg/ml jest krótko działającym, dożylnym lekiem do znieczulenia ogólnego stosowanym: w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 lat, w celu sedacji u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 lat poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym, oddzielnie lub w skojarzeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym, w celu sedacji u mechanicznie wentylowanych pacjentów w wieku powyżej 16 lat na oddziałach intensywnej opieki medycznej.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Provive podaje się dożylnie. Zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie i zależy od odpowiedzi pacjenta. Patrz także punkt 6.6. Jeśli propofol ma zostać podawany w bolusie, zaleca się podawanie produktu leczniczego Provive wyłącznie o mocy 10 mg/ml. Znieczulenie produktem leczniczym Provive 20 mg/ml należy rozpocząć poprzez wlew i tylko u tych pacjentów, którzy otrzymają produkt leczniczy Provive 20 mg/ml w celu podtrzymania znieczulenia. Szczegółowe wytyczne dotyczące podawania propofolu za pomocą urządzenia do infuzji sterowanej stężeniem docelowym (ang. TCI, Target Controlled Infusion), które zawiera komputerowe oprogramowanie przeznaczone do tego celu, patrz punkt 4.2 w części ”Infuzja sterowana stężeniem docelowym produktu leczniczego (TCI)- podawanie produktu leczniczego Provive. Takie zastosowanie jest ograniczone do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

System TCI nie jest zalecany do stosowania w sedacji na oddziale intensywnej terapii ani u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych. Dawkowanie Dorośli Indukcja znieczulenia ogólnego: W przypadku pacjentów dorosłych w wieku do 55 lat propofol podaje się w dawce 1,5–2,5 mg/kg masy ciała. Powolne tempo podawania (20–50 mg/min propofolu) zmniejsza wymaganą dawkę. U zdrowych dorosłych szybkość podawania wynosi 40 mg propofolu co 10 sekund; u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka znieczulenia (III i IV wg klasyfikacji ASA; American Society of Anesthesiologists) dawka jest mniejsza i wynosi około 20 mg propofolu co 10 sekund. W przypadku pacjentów w wieku powyżej 55 lat na ogół wystarczy mniejsza dawka, podawana wolniej. Zarówno dawka, jak i szybkość podawania zależą od odpowiedzi pacjenta. Podtrzymanie znieczulenia ogólnego: Do podtrzymania znieczulenia u dorosłych stosowana jest dawka 4-12 mg/kg mc. na godzinę propofolu w postaci ciągłej infuzji.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

W przypadku wielokrotnych wstrzyknięć w bolusie dawkę należy powtarzać stopniowo od 25 mg propofolu (2,5 ml Provive 10 mg/ml) do 50 mg propofolu (5 ml Provive 10 mg/ml). Sedacja wentylowanych pacjentów na oddziale intensywnej terapii: W celu wywołania sedacji podczas intensywnej terapii zaleca się podawanie propofolu w postaci infuzji ciągłej. Szybkość wlewu dostosowuje się do pożądanego poziomu sedacji. Wymagana dawka różni się znacznie w przypadku różnych pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku na ogół wymagają wolniejszej infuzji. U większości pacjentów wystarczającą sedację propofolem uzyskuje się przy dawce 0,3-4,0 mg/kg mc. na godzinę (patrz także punkt 4.4). Podając propofol dorosłym pacjentom w celu sedacji na oddziale intensywnej terapii dawka nie powinna być większa niż 4 mg/kg mc. na godzinę, chyba że korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się podawania propofolu za pomocą systemu TCI do sedacji na oddziale intensywnej terapii.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Sedacja podstawowa w zabiegach chirurgicznych i diagnostycznych: Aby uzyskać sedację podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych, dawkę i szybkość podawania należy dostosować do odpowiedzi klinicznej. Na początku u większości pacjentów wystarcza 0,5–1 mg/kg masy ciała propofolu podanego w ciągu 1 do 5 minut. Uspokojenie można utrzymać, dostosowując wlew propofolu do pożądanego poziomu sedacji. U większości pacjentów wystarcza 1,5-4,5 mg/kg masy ciała na godzinę propofolu. Jeśli wymagane jest szybkie zwiększenie poziomu sedacji, w przypadku stosowania propofolu o mocy 10 mg/ml, oprócz wlewu można podać 10-20 mg propofolu w bolusie (1 ml do 2 ml propofolu o mocy 10 mg/ml). U pacjentów w wieku powyżej 55 lat na ogół wystarczy mniejsza dawka. Może być konieczne zmniejszenie szybkości podawania i dawki u pacjentów zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Należy unikać szybkich wstrzyknięć w bolusie u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ mogą one prowadzić do depresji krążeniowo-oddechowej. Nie zaleca się podawania propofolu za pomocą systemu TCI w celu uzyskania sedacji. Dzieci i młodzież Provive 20 mg/ml Znieczulenie ogólne u dzieci w wieku powyżej 3 lat. Indukcja znieczulenia: Podczas indukcji znieczulenia, produkt leczniczy Provive 20 mg/ml należy podawać stopniowo powoli aż do wystąpienia klinicznych objawów wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. Dawkę należy dostosować uwzględniając wiek i (lub) masę ciała pacjenta. U większości pacjentów w wieku 8 lat i starszych do indukcji znieczulenia wymagana dawka propofolu to około 2,5 mg/kg masy ciała. Większe dawki mogą być konieczne w przypadku dzieci młodszych (2,5–4 mg/kg masy ciała). Podtrzymanie znieczulenia: Znieczulenie można podtrzymać, podając produkt leczniczy Provive 20 mg/ml we wlewie, aby utrzymać wymaganą głębokość znieczulenia.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Szybkość podawania może się znacznie różnić między pacjentami, ale odpowiednią głębokość znieczulenia uzyskuje się zwykle w zakresie dawki od 9 do 15 mg/kg masy ciała na godzinę. Większe dawki mogą być konieczne u młodszych dzieci. Zmniejszone dawki zaleca się w przypadku pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia według klasyfikacji ASA (patrz także punkt 4.4). Sedacja do zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku powyżej 3 lat: Dawkowanie i tempo podawania należy dostosować do wymaganego poziomu sedacji i odpowiedzi klinicznej. Do wywołania wstępnej sedacji w przypadku większości dzieci i młodzieży wymagana jest dawka 1–2 mg/kg masy ciała produktu leczniczego Provive 20 mg/ml. Do podtrzymania sedacji wlew produktu leczniczego Provive 20 mg/ml powinien być podawany stopniowo aż do osiągnięcia wymaganego poziomu sedacji. U większości pacjentów wymagane jest zastosowanie 1,5–9 mg/kg masy ciała na godzinę.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

W przypadku pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia według klasyfikacji ASA może być wymagane stosowanie mniejszych dawek. Dzieci w szczególności są bardziej narażone na zespół „przeciążenia tłuszczem”. Dlatego u dzieci otrzymujących propofol należy monitorować stężenie lipidów w osoczu (patrz punkt 4.4). Zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja. Po wlewie propofolu dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. 4.3 Sposób podawania Infuzja sterowana stężeniem docelowym produktu leczniczego (TCI) – podawanie produktu leczniczego Provive. Produkt leczniczy Provive może być podawany z zastosowaniem systemu TCI tylko wtedy, gdy do systemu TCI dołączone jest komputerowe oprogramowanie przeznaczone do tego celu. System TCI działa tylko po elektronicznym zidentyfikowaniu fabrycznie napełnionych ampułko-strzykawek zawierających Provive 10 mg/ml lub Provive 20 mg/ml, które zostały oznakowane elektronicznie w tym celu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

System TCI automatycznie dostosowuje szybkość wlewu, aby osiągnąć określone stężenie propofolu. Użytkownicy powinni zapoznać się z instrukcją obsługi pompy infuzyjnej, zasadami podawania propofolu przy użyciu systemu TCI, a także prawidłowym stosowaniem identyfikatora umieszczonego na strzykawce (patrz: Instrukcja obsługi). System TCI umożliwia zastosowanie dwóch rodzajów infuzji sterowanej stężeniem docelowym w oparciu o: docelowe stężenie we krwi i docelowe stężenie w miejscu działania (mózg). Wcześniejsze modele systemu wykorzystują jedynie metodę w oparciu o docelowe stężenia we krwi. Podawanie propofolu z zastosowaniem systemu (TCI) jest przeznaczone dla dorosłych wyłącznie w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Nie jest zalecany w celu sedacji pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej, ani w celu sedacji podstawowej, ani u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

U dorosłych podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego propofol może być podawany z zastosowaniem systemu TCI. System ten umożliwia kontrolę indukcji i głębokości znieczulenia poprzez określenie i dostosowanie docelowego (przewidywanego) stężenia propofolu we krwi lub w miejscu działania. Zastosowanie wersji systemu wykorzystującej docelowe (przewidywane) stężenie w miejscu działania pozwala na szybszą indukcję znieczulenia niż stosowanie systemu opierającego się na docelowym (przewidywanym) stężeniu we krwi. System TCI przyjmuje, że początkowe stężenie propofolu we krwi u pacjenta wynosi zero. W razie potrzeby stężenie docelowe można dostosować później. U pacjentów, którzy otrzymali w ostatnim czasie propofol należy wybrać mniejsze początkowe stężenie docelowe. Zaleca się również, aby nie uruchamiać ponownie systemu TCI natychmiast po wyłączeniu pompy (patrz punkt 4.4). Poniżej podano wytyczne dotyczące ustalania docelowych (przewidywanych) stężeń propofolu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Ze względu na osobnicze różnice w farmakokinetyce i farmakodynamice propofolu, zarówno u pacjentów z premedykacją, jak i bez niej, docelowe stężenie propofolu należy zwiększać w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta w celu osiągnięcia pożądanej głębokości znieczulenia. U pacjentów dorosłych w wieku poniżej 55 lat wprowadzenie do znieczulenia ogólnego uzyskuje się zwykle, gdy docelowe stężenie propofolu we krwi wynosi około 4-8 mikrogramów/ml lub docelowe stężenie propofolu w miejscu działania wynosi 2,5–4 mikrogramów/ml. W przypadku pacjentów, którzy otrzymali premedykację, zaleca się aby początkowe docelowe stężenie propofolu we krwi wynosiło 4 mikrogramy/ml lub docelowe stężenie propofolu w miejscu działania wynosiło 2,5 mikrogramów/ml, natomiast u pacjentów, którzy nie otrzymali premedykacji zalecane jest początkowe docelowe stężenie propofolu we krwi wynoszące 6 mikrogramów/ml lub docelowe stężenie propofolu w miejscu działania wynoszące 4 mikrogramy/ml.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Czas wymagany do indukcji przy docelowych stężeniach we krwi wynosi zwykle od 60 do 120 sekund. Większe docelowe stężenia we krwi przyspieszają indukcję znieczulenia, ale jednocześnie może wystąpić bardziej nasilona depresja krążeniowo-oddechowa. Podczas wykorzystywania docelowego stężenia w miejscu działania stosowanie większych docelowych stężeń w celu uzyskania szybszej indukcji znieczulenia nie jest konieczne i nie jest zalecane. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz u pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA należy przyjąć mniejsze wartości początkowego docelowego stężenia. Nie zaleca się stosowania systemu opierającego się o docelowe stężenie w miejscu działania u pacjentów z IV grupy wg klasyfikacji ASA. W przypadku systemu opierającego się o docelowe stężenie w miejscu działania należy przyjąć początkowe docelowe stężenie wynoszące 0,5-1,0 mikrogramów/ml.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

Zarówno w przypadku docelowego stężenia we krwi jak i w miejscu działania należy je zwiększać o 0,5 do 1,0 mikrogramów/ml na minutę stopniowo osiągając indukcję znieczulenia. Zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja. Dawka podawanych jednocześnie leków przeciwbólowych decyduje o stopniu, w jakim można zmniejszyć docelowe stężenia w celu podtrzymania znieczulenia. Do indukcji i podtrzymania znieczulenia zwykle wystarczają docelowe stężenie propofolu we krwi wynoszące około 3-6 mikrogramów/ml i docelowe stężenie propofolu w miejscu działania wynoszące 2,5-4 mikrogramów/ml. Aby ułatwić przeprowadzenie zabiegu laryngoskopii lub zniesienie reakcji na bodźce bólowe w przypadku braku dodatkowej analgezji może być konieczne zastosowanie większego stężenia docelowego w miejscu działania, wynoszącego 5-6 mikrogramów/ml.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dawkowanie

W przypadku obu metod z docelowym stężeniem podczas wybudzania pacjenta stężenie propofolu (we krwi lub w miejscu działania) wynosi na ogół około 1–2 mikrogramów/ml i zależy od dawki leków przeciwbólowych podawanych w celu podtrzymania znieczulenia. Jeśli stężenia docelowe zostaną zmniejszone, system TCI tymczasowo zatrzyma infuzję, aby zmniejszyć stężenia i szybciej osiągnąć nowe stężenia docelowe.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Sedacja u dzieci w wieku poniżej 16 lat i młodszych przebywających na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4). Ten produkt leczniczy zawiera olej sojowy. Nie stosować w razie stwierdzonej nadwrażliwości na orzeszki ziemne albo soję.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania propofolu konieczna jest wiedza specjalistyczna w zakresie przeprowadzania znieczulenia oraz dostępność respiratorów i innego sprzętu do resuscytacji. System TCI przyjmuje, że docelowe stężenia propofolu u pacjenta wynoszą początkowo zero, dlatego zaleca się przyjąć mniejsze wartości docelowego stężenia propofolu w przypadku stosowania tego systemu u pacjentów, którzy niedawno otrzymywali propofol. Stosowanie systemu TCI w celu osiągnięcia docelowego stężenia w ośrodkowym układzie nerwowym nie jest zalecane u pacjentów zakwalifikowanych do IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA (patrz punkt 4.2). Pacjent powinien być stale monitorowany celu wykrycia wczesnych objawów niedociśnienia, niedrożności dróg oddechowych i niedotlenienia. Propofolu nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od propofolu głównie przez fachowy personel medyczny. Podobnie jak w przypadku innych leków do znieczulenia ogólnego stosowanie propofolu bez utrzymania czynności oddechowej może spowodować powikłania ze strony układu oddechowego prowadzące do zgonu. Gdy propofol jest stosowany do sedacji podczas zabiegów chirurgicznych, podobnie jak w przypadku innych leków uspokajających, mogą wystąpić mimowolne ruchy pacjenta. Może to być niebezpieczne w przypadku zabiegów wymagających unieruchomienia pacjenta. Ból w miejscu podania można ograniczyć podając produkt leczniczy do dużej żyły przedramienia lub dołu łokciowego lub przez jednoczesne podanie lidokainy z produktem leczniczym Provive 10 mg/ml (patrz także punkt 6.6). Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania propofolu do indukcji i podtrzymania znieczulenia u noworodków, ponieważ nie ma wystarczających danych w tej grupie wiekowej.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wskazują, że klirens u noworodków jest znacząco zmniejszony i charakteryzuje się bardzo dużą zmiennością międzyosobniczą. Podając dawki zalecane u dzieci starszych można spowodować względne przedawkowanie, a w wyniku tego może nastąpić ciężka zapaść krążeniowo - oddechowa. Nie ma danych potwierdzających stosowanie propofolu w celu sedacji wcześniaków na oddziale intensywnej opieki medycznej. Nie ma danych z badań klinicznych potwierdzających stosowanie propofolu w celu sedacji dzieci z krupem lub zapaleniem nagłośni na oddziale intensywnej opieki medycznej. Propofol nie jest zalecany do znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Produkt leczniczy Provive 20 mg/ml nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 3 lat, ponieważ stopniowe podawanie u małych dzieci nie jest możliwe stosując moc 20 mg/ml ze względu na wymagane bardzo małe ilości.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Nie należy stosować propofolu u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych w celu sedacji w warunkach intensywnej opieki medycznej, ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo stosowania propofolu do sedacji nie zostało wykazane w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3). Zalecenia dotyczące stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej Stosowanie propofolu w postaci emulsji podawanej w infuzji do sedacji na oddziałach intensywnej opieki medycznej może powodować wystąpienie zaburzeń metabolicznych i niewydolności wielonarządowej, które mogą prowadzić do zgonu. Opisywano występowanie następujących działań niepożądanych: kwasica metaboliczna, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, hiperkalemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG typu odpowiadające zespołowi Brugadów (uniesiony odcinek ST i ujemny załamek T) i gwałtownie postępująca niewydolność serca, zwykle niereagująca na wspomagające leczenie inotropowe.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Objawy te występowały głównie ale nie wyłącznie u pacjentów z obrażeniami ciężkimi urazami głowy i dzieci z zakażeniami układu oddechowego, którzy otrzymywali dawki większe niż dawki zalecane dla dorosłych w celu uzyskania sedacji w warunkach leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej. Główne czynniki ryzyka wystąpienia powyższych działań niepożądanych to: zmniejszona objętość tlenu dostarczanego do tkanek, ciężkie uszkodzenia neurologiczne i (lub) posocznica, stosowanie dużych dawek jednego lub wielu z następujących produktów farmakologicznie czynnych: środków zwężających naczynia krwionośne, steroidów, leków inotropowych i (lub) propofolu (zwykle po zastosowaniu dawek większych niż 4 mg/kg masy ciała na godzinę przez okres dłuższy niż 48 godzin). Lekarze zlecający propofol powinni zwrócić uwagę na te objawy u pacjentów, u których występują wyżej wymienione czynniki ryzyka. W przypadku pojawienia się powyższych objawów należy natychmiast zaprzestać podawania propofolu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Dawkę wszystkich leków uspokajających i leków stosowanych na oddziale intensywnej opieki medycznej należy zwiększać stopniowo w celu utrzymania optymalnych parametrów podaży tlenu i parametrów hemodynamicznych. Podczas zmiany leczenia u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym należy zastosować właściwe leczenie w celu zapewnienia odpowiedniego przepływu mózgowego. Zaleca się nie przekraczanie dawki 4 mg/kg masy ciała na godzinę, jeśli to możliwe. Należy zachowywać szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz pacjentów z innymi chorobami, wymagającymi szczególnej ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych. Należy monitorować stężenie lipidów w osoczu u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zespołu przeciążenia tłuszczami. W razie potrzeby można monitorować klirens tłuszczu na podstawie stężenia lipidów w osoczu i odpowiednio dostosować dawkę propofolu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeśli pacjent jednocześnie otrzymuje dożylnie inne lipidy, ich ilość należy zmniejszyć, ponieważ produkt leczniczy Provive zawiera również lipidy (0,1 grama tłuszczu na 1,0 ml produktu Provive 20 mg/ml). Dodatkowe środki ostrożności Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z chorobą mitochondrialną. Pacjenci ci mogą być podatni na zaostrzenie choroby mitochondrialnej podczas znieczulenia, zabiegu chirurgicznego i w trakcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej. W przypadku tych pacjentów zaleca się utrzymanie normotermii, dostarczanie węglowodanów i właściwe nawodnienie. Pierwsze objawy zaostrzenia choroby mitochondrialnej i “zespołu propofolowego” mogą być podobne. Przed przeniesieniem pacjenta na oddział (lub wypisaniem pacjenta do domu) po zastosowaniu propofolu koniecznie należy odczekać przez pewien czas i upewnić się, że pacjent jest w pełni wybudzony.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Bardzo rzadko zastosowanie propofolu może spowodować wydłużenie czasu wybudzenia z wystąpieniem towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania lub nie. Wprawdzie wybudzenie następuje samoistnie, ale stan pacjenta przed wybudzeniem należy kontrolować ze szczególną uwagą. W zależności od dawki, zastosowanej premedykacji i stosowania innych leków może wystąpić niewielki spadek ciśnienia krwi lub przemijający bezdech. Podobnie jak w przypadku innych dożylnych środków znieczulających, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania propofolu u pacjentów z niewydolnością serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, a także u pacjentów z hipowolemią lub wyniszczonych. Klirens propofolu zależy od przepływu krwi. Dlatego jednoczesne stosowanie leków zmniejszających pojemność minutową serca również zmniejsza klirens propofolu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Propofol nie ma działania wagolitycznego i zgłaszano przypadki bradykardii (czasami znacznej), a także asystolii. Należy rozważyć dożylne podanie leku przeciwcholinergicznego przed indukcją lub podczas podtrzymywania znieczulenia, zwłaszcza w sytuacjach, w których prawdopodobnie przeważa napięcie nerwu błędnego lub gdy propofol jest stosowany razem z innymi lekami mogącymi wywołać bradykardię. Podawanie propofolu pacjentowi z padaczką wiąże się z ryzykiem wystąpienia drgawek. Bezpieczeństwo stosowania propofolu w endoskopii diagnostycznej nie zostało dostatecznie zbadane. Produkt leczniczy Provive zawiera lecytynę z jaja kurzego jako substancję emulgującą. W wyniku degradacji powstaje lizolecytyna, substancja o właściwościach hemolitycznych w warunkach in vitro. W przypadku stosowania zalecanych dawek ryzyko hemolizy jest niewielkie, nawet przy uwzględnieniu maksymalnej degradacji.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jednak w sytuacjach patologicznych (nieprawidłowości dotyczące wątroby i nerek), którym towarzyszy znaczne zmniejszenie ilości albuminy należy brać pod uwagę możliwość hemolizy. Z tego powodu zaleca się okresowe kontrolowanie, czy nie nastąpiła hemoliza krwi. Produkt leczniczy Provive nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i może stanowić podłoże dla wzrostu drobnoustrojów. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy uznaje się go „wolny od sodu”.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Propofol może być stosowany w połączeniu z innymi produktami leczniczymi do znieczulenia (premedykacja, wziewne środki znieczulające, leki przeciwbólowe, zwiotczające mięśnie, środki znieczulające miejscowo). Dotychczas nie zgłoszono żadnych ciężkich interakcji z tymi produktami leczniczymi. Niektóre z tych działających ośrodkowo produktów leczniczych mogą wykazywać działanie hamujące na układ krążenia i układ oddechowy, powodując w ten sposób nasilenie działania podczas stosowania razem z propofolem. Gdy znieczulenie ogólne jest stosowane w połączeniu ze znieczuleniem regionalnym, można stosować mniejsze dawki propofolu. U pacjentów leczonych ryfampicyną po indukcji znieczulenia propofolem odnotowano ciężkie niedociśnienie tętnicze.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

Zgłaszano, że jednoczesne stosowanie benzodiazepin, leków parasympatolitycznych lub wziewnych środków znieczulających prowadzi do wydłużenia znieczulenia i zmniejszenia częstości oddechów. Po dodatkowej premedykacji opioidami działanie znieczulające propofolu może być nasilone i przedłużone, a bezdech może występować ze zwiększoną częstością i przez dłuższy czas. Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie propofolu z produktami leczniczymi do premedykacji, wziewnymi środkami znieczulającymi lub lekami przeciwbólowymi może pogłębić znieczulenie i nasilić działania niepożądane ze strony układu krążenia. Jednoczesne stosowanie leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (takich jak alkohol, środki do znieczulenia ogólnego, narkotyczne leki przeciwbólowe) nasili ich działanie uspakajające.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Interakcje

W przypadku skojarzenia propofolu z podawanymi pozajelitowo lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, może wystąpić ciężka niewydolność układu oddechowego i układu krążenia. Po podaniu fentanylu stężenie propofolu we krwi może być czasowo zwiększone wraz ze zwiększeniem stopnia bezdechu. Po podaniu suksametonium lub neostygminy może wystąpić bradykardia i zatrzymanie czynności serca. U pacjentów otrzymujących cyklosporynę donoszono o przypadkach wystąpienia leukoencefalopatii po podaniu emulsji tłuszczowych, takich jak propofol.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania propofolu w czasie ciąży, aby ocenić możliwe szkodliwe skutki jego działania. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego propofolu nie należy stosować u kobiet w ciąży. Propofol można jednak stosować podczas zabiegu przerywania ciąży w pierwszym trymestrze ciąży. Znieczulenie położnicze Propofol przenika przez łożysko i może hamować czynności życiowe u noworodków. Propofol nie powinien być stosowany do anestezji w położnictwie. Karmienie piersi? Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania propofolu w okresie karmienia piersią, aby ocenić możliwe szkodliwe skutki jego działania. Ze względów ogólnych propofolu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenta należy poinformować, że po podaniu propofolu zdolność wykonywania codziennych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn może być zaburzona przez pewien czas.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Indukcja znieczulenia z zastosowaniem propofolu przebiega zazwyczaj łagodnie z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane propofolu, to przewidywane farmakologicznie działania leków znieczulających/uspokajających, takie jak niedociśnienie tętnicze. Ze względu na specyfikę znieczulenia oraz pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej, zgłaszane działania niepożądane dotyczące anestezjologii i intensywnej terapii mogą być związane również z zastosowanymi procedurami operacyjnymi oraz leczniczymi lub stanem pacjenta. Częstości występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia układu immunologicznego: bardzo rzadko anafilaksja (możliwe objawy to: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie tętnicze) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: nieznana kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hyperlipidemia Zaburzenia psychiczne: nieznana nastrój euforyczny, nadużywanie propofolu Zaburzenia układu nerwowego: często ból głowy podczas wybudzania, rzadko podczas indukcji znieczulenia, w trakcie znieczulenia i podczas wybudzania ruchy przypominające napad padaczkowy, w tym drgawki i opistotonus, bardzo rzadko wydłużony czas do wybudzenia, nieznana mimowolne ruchy Zaburzenia serca: często bradykardia, bardzo rzadko obrzęk płuc, nieznana arytmia serca, niewydolność serca Zaburzenia naczyniowe: często niedociśnienie tętnicze, niezbyt często zakrzepica, zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: często przemijający bezdech podczas wprowadzania do znieczulenia, nieznana depresja oddechowa (zależna od dawki) Zaburzenia żołądka i jelit: często nudności, wymioty podczas wybudzania, bardzo rzadko zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieznana hepatomegalia, zapalenie wątroby, ostra niewydolność wątroby Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: nieznana rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych Zaburzenia nerek i dróg moczowych: bardzo rzadko zmiany zabarwienia moczu (zwykle na zielono) po długotrwałym podawaniu propofolu, nieznana niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: bardzo rzadko wydzielina z narządów płciowych, priapizm Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: bardzo często ból w miejscu wstrzyknięcia, bardzo rzadko martwica tkanek w wyniku przypadkowego podania pozanaczyniowego, nieznana miejscowy ból, opuchlizna po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym Badania diagnostyczne: nieznana zmiany w zapisie EKG typu Brugada Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: bardzo rzadko gorączka pooperacyjna (1) ciężka bradykardia występuje rzadko, odnotowano pojedyncze przypadki asystolii.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

(2) w sporadycznych przypadkach niedociśnienie tętnicze wymaga stosowania płynów dożylnie i wolniejszego podawania propofolu. (3) rabdomioliza występuje bardzo rzadko w przypadku podawania propofolu w dawce większej niż 4 mg/kg mc. na godzinę w celu uspokojenia w warunkach leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej. (4) można go zmniejszyć podając produkt leczniczy do dużych żył przedramienia i dołu łokciowego. Miejscowy ból można zmniejszyć podając produkt leczniczy Provive 20 mg/ml jednocześnie z lidokainą. (5) połączenie tych działań niepożądanych, określane jako „zespół propofolowy”, można obserwować u pacjentów z ciężkimi schorzeniami, u których często występuje wiele czynników ryzyka rozwoju opisanych objawów. (6) zmiany w zapisie EKG odpowiadające zespołowi Brugada – uniesienie odcinka ST i ujemny załamek T w EKG. (7) gwałtownie postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach zakończona zgonem) u dorosłych.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

W takich przypadkach niewydolność serca zazwyczaj nie reaguje na wspomagające leczenie inotropowe. (8) nadużywanie propofolu i uzależnienie od niego, głównie przez fachowy personel medyczny. (9) nieznana, gdyż nie może być określona na podstawie dostępnych danych. (10) odnotowano występowanie martwicy w miejscach, gdzie została naruszona żywotność tkanek. (11) zarówno po długotrwałym, jak i krótkotrwałym leczeniu oraz u pacjentów bez współistniejących czynników ryzyka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Działania niepożądane

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 492 13 09, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu może nastąpić zapaść krążeniowo-oddechowa. W razie wystąpienia depresji oddechowej stosuje się oddychanie kontrolowane powietrzem wzbogaconym w tlen. W przypadku depresji krążeniowej należy ułożyć pacjenta w pozycji Trendelenburga, a w ciężkich przypadkach podać substytut osocza lub leki zwiększające ciśnienie tętnicze.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki do znieczulenia ogólnego Kod ATC: N 01 AX 10. Propofol jest krótko działającym dożylnym środkiem znieczulającym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz do sedacji wentylowanych pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Propofol w zwykłej dawce prowadzi do szybkiej sedacji (w ciągu minuty). Czas trwania znieczulenia waha się w zależności od dawki i leku towarzyszącego, od 10 min. do ok. 1 godziny. Propofol był stosowany jako środek nasenny w znieczuleniu zewnątrzoponowym i podpajęczynówkowym. Mechanizm działania propofolu nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Uważa się jednak, że propofol wywiera działanie uspokajające / znieczulające poprzez pozytywny wpływ hamującego działania neuroprzekaźnika GABA na receptory GABAA bramkowane ligandem.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku propofolu pacjent szybko i wyraźnie wybudza się ze znieczulenia; oczy można otworzyć w ciągu 10 minut, w zależności od głębokości znieczulenia; częstość występowania bólu głowy oraz nudności i wymiotów pooperacyjnych jest mała i generalnie mniejsza niż w przypadku znieczulenia wziewnego. Istnieją dowody na to, że mniejsza częstość występowania nudności i wymiotów pooperacyjnych jest związana z przeciwwymiotnym działaniem propofolu. Gdy propofol podawano w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego, obserwowano obniżone średnie ciśnienie tętnicze krwi i niewielkie zmiany częstości akcji serca. Zwykle jednak podczas podtrzymywania znieczulenia ogólnego parametry hemodynamiczne pozostają względnie stabilne, a częstość występowania niekorzystnych zmian hemodynamicznych jest niewielka.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Chociaż po podaniu propofolu może wystąpić niewydolność oddechowa, jednak nie różni się ona od wywoływanej przez inne dożylne środki stosowane do znieczulenia ogólnego i jest łatwa do opanowania w praktyce klinicznej. Propofol zmniejsza przepływ mózgowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe i metabolizm mózgowy. U pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym zmniejszenie jego wartości jest wyraźniejsze. Dzieci i młodzież Ograniczone badania, w których oceniano czas trwania znieczulenia wywołanego przez propofol u dzieci, wykazały, że w czasie do 4 godzin bezpieczeństwo i skuteczność pozostały niezmienione. W literaturze udokumentowano stosowanie propofolu u dzieci podczas dłużej trwających zabiegów, bez wpływu na bezpieczeństwo lub skuteczność jego stosowania.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Profil farmakokinetyczny po podaniu dożylnym obejmuje 3 fazy: fazę szybkiej dystrybucji trwającą kilka minut, fazę eliminacji beta z okresem półtrwania od pół godziny do około 1 godziny i fazę eliminacji gamma trwającą około 3 godzin lub dłużej, odzwierciedlającą redystrybucję propofolu ze słabo ukrwionych tkanek. Przy czasie znieczulenia trwającym 1 godzinę lub krócej tylko faza dystrybucji i faza eliminacji beta określają szybkość eliminacji. Propofol jest metabolizowany głównie przez koniugację w wątrobie, ale zachodzi również metabolizm pozawątrobowy. Nieaktywne metabolity są wydalane głównie (w około 90%) przez nerki. Całkowity klirens propofolu wynosi 1,5-2 l/min. Przy zwykłej dawce możliwość kumulacji jest bardzo mała. Średni klirens propofolu u starszych dzieci po pojedynczym wstrzyknięciu 3 mg/kg masy ciała wynosił 37,5 ml/min/kg mc. (wiek od 4 do 24 miesięcy) (n=8), 38,7 ml/min/kg mc. (wiek od 11 do 43 miesięcy) (n=6), 48 ml/min/kg mc.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

(wiek od 1 do 3 lat) (n=12), 28,2 ml/min/kg mc. (wiek od 4 do 7 lat) (n=10) w porównaniu do 23,6 ml/min/kg mc. u pacjentów dorosłych (n=6). Propofol jest szybko dystrybuowany i szybko usuwany z organizmu (klirens całkowity: 1,5-2 litry/minutę). Klirens odbywa się na drodze metabolizmu, głównie w wątrobie, w zależności od przepływu krwi, z wytworzeniem nieaktywnych koniugatów propofolu i jego metabolitu chinolu, które są wydalane z moczem. Po podaniu pojedynczej dawki dożylnej 3 mg/kg mc klirens propofolu na kilogram masy ciała zwiększał się wraz z wiekiem w następujący sposób: mediana klirensu była znacznie niższa u noworodków w wieku <1 miesiąca (n = 25) (20 ml/kg mc./min) w porównaniu do dzieci starszych (n = 36, zakres wieku od 4 miesięcy do 7 lat). Dodatkowo zmienność międzyosobnicza była znaczna u noworodków (zakres 3,7–78 ml/kg mc./min).

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Ze względu na ograniczone dane z badań, które wskazują na dużą zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy wiekowej.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W opublikowanych badaniach na zwierzętach (w tym małpach naczelnych) z zastosowaniem dawek wywołujących płytkie do umiarkowanego znieczulenie wykazano, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego rozwoju mózgu lub synaptogenezy prowadzi do obumierania komórek w rozwijającym się mózgu, co może wiązać się z długotrwałymi deficytami poznawczymi. Kliniczne znaczenie tych nieklinicznych obserwacji nie jest znane.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy, oczyszczony Glicerol Lecytyna z jaja kurzego Sodu oleinian Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Zgodność z innymi produktami leczniczymi lub płynami podlega licznym ograniczeniom (patrz punkt 6.6). 6.3 Okres ważności 2 lata. Należy zużyć natychmiast po pierwszym otwarciu i (lub) rozcieńczeniu. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną sporządzonego roztworu przez 6 godzin w temperaturze od 2 do 8° C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast, chyba że otwieranie/rekonstytucja/rozcieńczanie odbywa się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem ponosi użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w lodówce, Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Emulsja do wstrzykiwań /do infuzji w fiolce z bezbarwnego szkła typu II, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej i plastikową nakładką. Wielkości opakowań: Fiolka z bezbarwnego szkła (typu II) o pojemności 50 ml z szarym korkiem z gumy bromobutylowej, opakowanie zawiera 1 sztukę. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wstrząsnąć przed użyciem. Zasadniczo propofolu nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi w strzykawce ani we wlewie. Inne produkty lecznicze lub płyny dodawane do linii infuzyjnej, przez którą podawany jest propofol, należy wprowadzać w pobliżu miejsca założenia wenflonu. Przed podaniem leków zwiotczających mięśnie atrakurium lub miwakurium przez ten sam zestaw infuzyjny co propofol, należy najpierw przepłukać linię infuzyjną.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Provive 10 mg/ml z 5% roztworem glukozy do infuzji, 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji lub połączeniem 4% roztworu glukozy z 0,18% roztworem chlorku sodu do infuzji można przeprowadzić, przy użyciu łącznika umieszczonego w pobliżu miejsca podania. Produkt leczniczy Provive 10 mg/ml można rozcieńczać maksymalnie w stosunku 1:5 w workach infuzyjnych z PVC lub szklanych butelkach infuzyjnych tylko z 5% roztworem glukozy do infuzji, tak aby mieszanina nie zawierała mniej niż 2 mg propofolu na 1 ml. Ze względu na stabilność zaleca się używanie wyłącznie pełnych worków do kroplówek. Co najmniej jedną piątą objętości należy zastąpić taką samą objętością emulsji Provive 10 mg/ml. Aby złagodzić ból podczas wstrzyknięcia, produkt leczniczy Provive 10 mg/ml można zmieszać z 0,5% lub 1% roztworem lidokainy do wstrzykiwań (20 części produktu leczniczego Provive 10 mg/ml z 1 częścią 0,5% lub 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwań) w plastikowej strzykawce bezpośrednio przed zastosowaniem.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Produkt leczniczy Provive 10 mg/ml można zmieszać przed podaniem z 500 mikrogramów/ml roztworu alfentanylu do wstrzykiwań w proporcji od 20 do 50 części objętościowych produktu leczniczego Provive 10 mg/ml na 1 objętość alfentanylu. Rozcieńczanie i jednoczesne podawanie propofolu z innymi produktami leczniczymi lub roztworami do infuzji (patrz także punkt 4.4) Metoda jednoczesnego podawania Dodawany lek lub rozcieńczalnik Przygotowanie Środki ostrożności Zmieszanie przed podaniem 5% roztwór glukozy do infuzji W worku infuzyjnym z PVC lub szklanej butelce infuzyjnej zmieszać 1 część produktu Provive 10 mg/ml z maksymalnie 4 częściami 5% roztworu glukozy do infuzji. W celu rozcieńczenia w worku infuzyjnym z PVC, objętość produktu Provive 10 mg/ml do zmieszania należy dodać po wcześniejszym pobraniu z pełnego worka infuzyjnego takiej samej objętości 5% roztworu glukozy do infuzji. Mieszaninę należy przygotować z zachowaniem zasad aseptyki bezpośrednio przed podaniem.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Zużyć mieszaninę w ciągu 6 godzin. 0,5% lub 1% roztwór lidokainy do wstrzykiwań (bez środków konserwujących) Zmieszać 20 części produktu Provive 10 mg/ml z maksymalnie 1 częścią 0,5% lub 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwań. Mieszaninę należy przygotować z zachowaniem zasad aseptyki bezpośrednio przed podaniem. Stosować wyłącznie do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego. 500 mikrogramów/ml roztwór alfentanylu do wstrzykiwań Zmieszać 20 do 50 części objętości produktu Provive 10 mg/ml z 1 objętością roztworu 500 mikrogramów/ml alfentanylu do wstrzykiwań. Przygotować mieszaninę aseptycznie. Zużyć mieszaninę w ciągu 6 godzin. Jednoczesne podawanie przy użyciu łącznika Y 5% roztwór glukozy do infuzji Podać przez łącznik Y. Łącznik Y podłączyć jak najbliżej miejsca wstrzyknięcia. 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji Podać przez łącznik Y. Łącznik Y podłączyć jak najbliżej miejsca wstrzyknięcia.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

4% roztwór glukozy z 0,18% roztworem chlorku sodu do infuzji Podać przez łącznik Y. Łącznik Y podłączyć jak najbliżej miejsca wstrzyknięcia. Stosowanie w postaci infuzji Nierozcieńczony propofol lub mieszaninę produktu leczniczego Provive 20 mg/ml można podawać różnymi technikami infuzji. W przypadku podawania nierozcieńczonego propofolu w celu podtrzymania znieczulenia zaleca się użycie wolumetrycznej pompy infuzyjnej lub pompy strzykawkowej w celu kontrolowania szybkości wlewu. Aby uniknąć przypadkowej, niekontrolowanej infuzji dużej ilości zmieszanego produktu leczniczego Provive 20 mg/ml, system infuzyjny w przypadku podawania mieszaniny musi zawierać biuretę, kroplomierz lub pompę wolumetryczną. Podczas określania maksymalnej ilości produktu leczniczego Provive 20 mg/ml w biurecie należy wziąć pod uwagę ryzyko niekontrolowanej infuzji.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Użytkowanie i przechowywanie produktu Fiolki z produktem leczniczym Provive i zestawy do podawania zawierające propofol są przeznaczone do jednorazowego użytku dla indywidualnego pacjenta. Jeśli zachodzi potrzeba pobrania danej objętości produktu leczniczego Provive 20 mg/ml, należy to zrobić w warunkach aseptycznych za pomocą jałowej strzykawki (szklanej lub plastikowej) bezpośrednio po otwarciu fiolki. Następnie produkt leczniczy należy natychmiast podać pacjentowi. Jałowość produktu leczniczego Provive i systemu infuzyjnego należy zachować przez cały czas trwania infuzji. Mieszaninę produktu leczniczego Provive 20 mg/ml należy przygotować w warunkach aseptycznych bezpośrednio przed podaniem i zużyć nie później niż sześć godzin po przygotowaniu. Ponieważ propofol jest emulsją zawierającą lipidy, systemy podawania nierozcieńczonego propofolu należy wymieniać najpóźniej 12 godzin po otwarciu fiolki. Propofolu nie należy podawać przez filtr membranowy w celu sterylnego podania.

CHPL leku Provive, emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Termin ważności jest podany na opakowaniu i ma zastosowanie tylko wtedy, gdy przestrzega się powyższej metody przechowywania. Jeżeli termin ważności jest wyrażony jako miesiąc/rok, oznacza to pierwszy dzień danego miesiąca. Fiolki, których zawartość została zamrożona, nie mogą być już stosowane. Fiolka jest przeznaczona do jednorazowego użycia.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Propofol-Lipuro, 5 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml emulsji do wstrzykiwań lub infuzji zawiera 5 mg propofolu. 1 ampułka o pojemności 20 ml zawiera 100 mg propofolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu 1 ml emulsji zawiera: Olej sojowy, oczyszczony 50 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań lub infuzji. Biała mleczna emulsja typu „olej w wodzie”.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Propofol-Lipuro 5 mg/ml jest krótko działającym dożylnym lekiem do znieczulenia ogólnego, wskazanym do: wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dorosłych i dzieci w wieku >1 miesiąca; wprowadzenia do znieczulenia w zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych u dorosłych oraz dzieci w wieku >1 miesiąca; u osób dorosłych do krótkotrwałej sedacji podczas zabiegów diagnostycznych lub chirurgicznych, sam lub w skojarzeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Informacje ogólne Propofol-Lipuro może być podawany tylko w warunkach szpitalnych albo w odpowiednio wyposażonych ośrodkach medycznych, przez lekarzy przeszkolonych w dziedzinie anestezjologii lub intensywnej opieki. Należy stale monitorować układ krążenia oraz czynność oddechową (np. poprzez EKG i pulsoksymetrię), a urządzenia zapewniające drożność dróg oddechowych, aparatura do przeprowadzania sztucznego oddychania oraz inne urządzenia resuscytacyjne powinny być w każdej chwili natychmiast do dyspozycji. Podawania produktu Propofol-Lipuro w celu sedacji podczas zabiegów chirurgicznych lub diagnostycznych nie powinna wykonywać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny. Produkt Propofol-Lipuro 5 mg/ml jest przeznaczony do stosowania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych, zwłaszcza wrażliwych na ból, ze względu na mniejszy ból podczas wstrzykiwania w porównaniu z większymi stężeniami.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

Zazwyczaj podczas stosowania produktu Propofol-Lipuro należy podawać dodatkowe leki przeciwbólowe. Dawkowanie Propofol-Lipuro podaje się dożylnie. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego u dorosłych W celu wprowadzenia do znieczulenia, Propofol-Lipuro należy stopniowo podawać (20 do 40 mg propofolu co 10 sekund) obserwując reakcje pacjenta, aż do wystąpienia klinicznych cech wskazujących na wystąpienie znieczulenia. Należy się spodziewać, że u większości pacjentów w wieku poniżej 55 lat potrzebna będzie dawka propofolu w granicach od 1,5 do 2,5 mg propofolu na kg masy ciała. Możliwe jest podawanie wielokrotnych wstrzyknięć dożylnych w bolusie zgodnie z wymaganiami klinicznymi. U starszych pacjentów oraz u pacjentów z III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA (ang.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

American Society of Anesthesiologists), a szczególnie u osób z niewydolnością serca, może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki, a zatem całkowitą dawkę propofolu można zmniejszyć do 1 mg/kg masy ciała lub mniej. U tych pacjentów produkt należy podawać wolniej (około 4 ml produktu Propofol-Lipuro, czyli 20 mg propofolu co 10 sekund). Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca W celu wprowadzenia do znieczulenia Propofol-Lipuro podaje się powoli, aż do wystąpienia klinicznych cech wskazujących na wystąpienie znieczulenia. Dawkowanie powinno być odpowiednio dobrane do wieku oraz (lub) do masy ciała. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat w celu wprowadzenia do znieczulenia wymagana dawka wynosi około 2,5 mg propofolu na kg masy ciała. U dzieci młodszych, w szczególności w wieku od 1 miesiąca do 3 lat wymagana dawka może być większa (od 2,5 do 4 mg propofolu na kg masy ciała).

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

Produkt Propofol-Lipuro 5 mg/ml jest przeciwwskazany do podtrzymywania znieczulenia (patrz również punkt 4.3). U pacjentów z III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA zaleca się podawanie mniejszych dawek (patrz również punkt 4.4). Krótkotrwała sedacja i indukcja sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dorosłych W celu uzyskania sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych należy dobrać dawkę i częstość podawania w zależności od odpowiedzi klinicznej. Do wywołania sedacji u większości pacjentów konieczne jest podanie dawki 0,5 – 1 mg propofolu na kg masy ciała w czasie 1 do 5 minut. Podtrzymanie pożądanego poziomu sedacji osiąga się dobierając odpowiednio szybkość podawania produktu Propofol-Lipuro, używając np. pompy infuzyjnej. U większości pacjentów szybkość podawania wynosi 1,5 – 4,5 mg propofolu na kg masy ciała na godzinę.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

Dodatkowe bolusy 10 – 20 mg propofolu (2 – 4 ml produktu Propofol-Lipuro 5 mg/ml) można podać wtedy, gdy konieczne jest szybkie pogłębienie sedacji. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz u pacjentów z III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA może być konieczne zmniejszenie dawki oraz szybkości podawania produktu Propofol-Lipuro. Wprowadzenie do znieczulenia w zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca Wielkość dawki oraz szybkość podawania należy dostosować w zależności od pożądanego poziomu sedacji oraz odpowiedzi klinicznej. W większości przypadków pacjentom z tej grupy wiekowej podaje się 1-2 mg propofolu / kg masy ciała na początku znieczulania. U pacjentów z III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA konieczne może być podanie mniejszych dawek. Sposób i czas stosowania Sposób podawania Podanie dożylne.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

Propofol-Lipuro podaje się w postaci nierozcieńczonej jako wstrzyknięcie lub poprzez infuzję ciągłą po uprzednim rozcieńczeniu roztworem glukozy 50 mg/ml (5% wagowo-objętościowych) lub roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9% wagowo-objętościowych) (patrz również punkt 6.6). Przed użyciem należy wstrząsnąć pojemnikiem. Przed użyciem należy zdezynfekować szyjkę ampułki spirytusem medycznym (aerozolem lub nasączonym wacikiem). Po użyciu napoczęte pojemniki należy wyrzucić. Propofol-Lipuro nie zawiera środków konserwujących i może stanowić podłoże dla wzrostu drobnoustrojów. Dlatego należy pobrać Propofol-Lipuro z zachowaniem aseptyki do sterylnej strzykawki natychmiast po otwarciu ampułki. Natychmiast też należy przystąpić do podawania produktu leczniczego. Należy koniecznie przestrzegać zasad aseptyki podczas podawania, co dotyczy zarówno produktu Propofol-Lipuro jak również zestawu do infuzji.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

Zawartość każdej ampułki i strzykawki zawierającej Propofol-Lipuro jest przeznaczona do jednorazowego użytku u jednego pacjenta. Wszelkie produkty lecznicze lub płyny podawane jednocześnie z produktem Propofol-Lipuro należy podawać w okolicy wkłucia kaniuli. W razie stosowania zestawów do infuzji zawierających filtry należy upewnić się, że są one przepuszczalne dla tłuszczów. Podawanie produktu Propofol-Lipuro w postaci nierozcieńczonej W przypadku podawania produktu Propofol-Lipuro w infuzji ciągłej należy zawsze monitorować szybkości podawania przy użyciu odpowiednich urządzeń, np. pompy strzykawkowej. Wszelkie resztki produktu Propofol-Lipuro pozostałe po zakończeniu podawania należy usunąć. Podawanie produktu Propofol-Lipuro w postaci rozcieńczonej Do infuzji produktu Propofol-Lipuro w postaci rozcieńczonej należy zawsze używać biurety, licznika kropli, pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej objętościowej w celu kontroli szybkości infuzji oraz uniknięcia przypadkowej, niekontrolowanej infuzji dużej dawki produktu Propofol-Lipuro w postaci rozcieńczonej.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dawkowanie

W trakcie przygotowywania mieszaniny do infuzji należy pamiętać o tym, że maksymalne rozcieńczenie produktu Propofol-Lipuro roztworem glukozy (5% wagowo-objętościowych) lub roztworem chlorku sodu (0,9% wagowo-objętościowych) to 1:4 (minimalne stężenie wynosi 1 mg propofolu/ml). Mieszaninę należy przygotować z zachowaniem aseptyki bezpośrednio przed podaniem. W celu zmniejszenia bólu w miejscu wstrzyknięcia, do produktu Propofol-Lipuro można dodać lidokainę. Jedną część roztworu lidokainy 10 mg/ml (1%) wolnej od środków konserwujących można dodać do 40 części produktu Propofol-Lipuro. Przed podaniem leków zwiotczających mięśnie, takich jak atrakurium lub miwakurium, należy przepłukać system infuzyjny, jeżeli są one podawane poprzez ten sam system infuzyjny co poprzednio Propofol-Lipuro. Czas stosowania Propofol-Lipuro 5 mg/ml może być podawany maksymalnie przez 1 godzinę.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkt Propofol-Lipuro 5 mg/ml jest przeciwwskazany: do podtrzymania znieczulenia ogólnego, do podtrzymania sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci, do sedacji w intensywnej terapii. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu Propofol-Lipuro w tych wskazaniach.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Propofol powinien być podawany przez osoby przeszkolone w dziedzinie anestezjologii (lub, w stosownych przypadkach, lekarzy przeszkolonych w zakresie opieki nad pacjentami na oddziałach intensywnej terapii). Pacjenci powinni być stale monitorowani, a sprzęt do utrzymywania drożności dróg oddechowych, sztucznej wentylacji, wzbogacania wdychanego powietrza w tlen i inne urządzenia do resuscytacji powinny być w każdej chwili łatwo dostępne. Propofolu nie powinna podawać osoba prowadząca zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny. Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od propofolu, na ogół przez pracowników służby zdrowia. Podobnie jak w przypadku innych leków do znieczulenia ogólnego, podanie propofolu bez zwracania właściwej uwagi na drogi oddechowe może doprowadzić do powikłań ze strony układu oddechowego prowadzących do zgonu.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeśli propofol jest stosowany w celu sedacji z zachowaniem świadomości w zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych, należy zapewnić ciągłe monitorowanie pacjenta w celu wykrycia wczesnych objawów hipotensji, niedrożności dróg oddechowych lub desaturacji. W przypadku stosowania wielokrotnych bolusów do wprowadzenia znieczulenia ogólnego maksymalna ilość tłuszczów nie może przekraczać 150 mg tłuszczu/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 1,5 ml/kg masy ciała na godzinę produktu Propofol-Lipuro. Podobnie jak w przypadku innych środków uspokajających, po zastosowaniu propofolu do krótkotrwałej sedacji pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym, mogą wystąpić u pacjentów mimowolne ruchy. W trakcie zabiegów wymagających całkowitego unieruchomienia pacjentów ruchy te mogą stanowić zagrożenie dla pola operacyjnego. Przed przeniesieniem na oddział po zastosowaniu propofolu, koniecznie należy odczekać przez pewien czas i upewnić się, że pacjent jest w pełni wybudzony.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Bardzo rzadko po zastosowaniu propofolu obserwowano wydłużenie czasu wybudzania z towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania lub nie. Chociaż wybudzenie następuje samoistnie, pacjent przed wybudzeniem musi być monitorowany ze szczególną uwagą. Upośledzenie świadomości wywołane przez propofol na ogół nie jest wykrywalne dłużej niż przez 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę działanie propofolu, zabieg, stosowane jednocześnie leki, wiek i stan pacjenta, doradzając pacjentom w zakresie: wskazań do obecności osoby towarzyszącej pacjentowi przy opuszczaniu przez niego miejsca podania propofolu, czasu powrotu do wykonywania wymagających umiejętności lub ryzykownych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów, stosowania innych środków, które mogą mieć działanie uspokajające (np. benzodiazepin, opiatów, alkoholu).

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Podobnie jak w przypadku innych środków znieczulających podawanych dożylnie należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, z hipowolemią, lub wyniszczonych (patrz również punkt 4.2). Klirens propofolu uzależniony jest od tempa przepływu krwi, dlatego też jednoczesne podawanie leków obniżających pojemność minutową serca obniża klirens propofolu. Propofol nie ma działania wagolitycznego; zgłaszano przypadki bradykardii (czasami ciężkiej), a nawet asystolii. Należy rozważyć podanie dożylne leku przeciwcholinergicznego przed wprowadzeniem znieczulenia, szczególnie w sytuacjach, gdy prawdopodobnie przeważa napięcie nerwu błędnego lub gdy propofol jest stosowany razem z lekami, które mogą wywołać bradykardię. Podczas podawania propofolu pacjentom z padaczką możliwe jest wystąpienie drgawek.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania propofolu pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz pacjentom z innymi chorobami, wymagającymi szczególnej uwagi podczas stosowania emulsji tłuszczowych. U pacjentów z hipoproteinemią może występować większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze względu na zwiększenie frakcji niezwiązanej propofolu. U takich pacjentów zaleca się zmniejszenie dawki. Dzieci i młodzież Nie zaleca się podawania propofolu nowonarodzonym niemowlętom w celu wprowadzenia do znieczulenia, ponieważ ta populacja pacjentów nie została jeszcze dobrze zbadana. Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wskazują, że u noworodków klirens jest znacząco obniżony i charakteryzuje się dużą zmiennością osobniczą. W trakcie podawania dawek zalecanych dla starszych dzieci może dojść do względnego przedawkowania, co w konsekwencji może powodować ciężką depresję sercowo-naczyniową.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Propofolu nie wolno stosować u pacjentów w wieku poniżej 16 lat w celu wywołania sedacji na oddziałach intensywnej terapii, ponieważ nie wykazano bezpieczeństwa i skuteczności propofolu stosowanego do sedacji w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3). Porady Stosowanie propofolu w celu wywołania sedacji na oddziałach intensywnej terapii (patrz punkt 4.3) wiązano z występowaniem takich komplikacji jak zaburzenia metaboliczne i niewydolność narządowa, które mogą prowadzić do zgonu. Istnieją doniesienia o łącznym występowaniu u dorosłych następujących działań niepożądanych: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, zaburzenia rytmu serca, zmiany w EKG charakterystyczne dla zespołu Brugadów (uniesienie odcinka ST i ujemny załamek T) i szybko nasilająca się niewydolność serca, zazwyczaj nieodpowiadająca na inotropowe leczenie podtrzymujące. Połączenie tych zdarzeń nazwano zespołem popropofolowym.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Wydaje się, że głównymi czynnikami ryzyka wystąpienia tych zdarzeń są: zmniejszenie ilości tlenu dostarczanego do tkanek; ciężki uraz neurologiczny i (lub) posocznica; stosowanie dużych dawek jednego lub więcej następujących produktów leczniczych: leków zwężających naczynia krwionośne, steroidów, leków o działaniu inotropowym i (lub) propofolu (zazwyczaj po podaniu dawek większych niż 4 mg/kg masy ciała na godzinę przed okres dłuższy niż 48 godzin). Lekarze przepisujący propofol powinni zdawać sobie sprawę z możliwości wystąpienia tych zdarzeń w przypadku pacjentów z wymienionymi wyżej czynnikami ryzyka i natychmiast przerwać podawanie propofolu po wystąpieniu powyższych objawów. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz u pacjentów z innymi stanami, w których stosowanie emulsji tłuszczowych winno wiązać się z zachowaniem szczególnej ostrożności.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Jeżeli pacjent aktualnie otrzymuje tłuszcze dożylnie, ich ilość należy zmniejszyć, biorąc pod uwagę ilość tłuszczów podawanych we wlewie jako składnik preparatu propofolu; 1,0 ml produktu Propofol-Lipuro 5 mg/ml zawiera 0,1 g tłuszczu. Dodatkowe środki ostrożności Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tego produktu u pacjentów z chorobą mitochondrialną. U tych pacjentów może dojść do nasilenia choroby w trakcie wprowadzania do znieczulenia, w trakcie zabiegu chirurgicznego i w trakcie opieki na oddziale intensywnej terapii. Zaleca się utrzymanie normotermii, podawanie węglowodanów oraz właściwe nawodnienie. Wczesne objawy choroby mitochondrialnej i „zespołu popropofolowego” mogą być podobne. Produkt Propofol-Lipuro nie zawiera środków konserwujących i tworzy warunki sprzyjające wzrostowi bakterii. Emulsję należy pobrać do strzykawki lub zestawu do infuzji zaraz po otwarciu ampułki. Natychmiast należy przystąpić do podawania produktu.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Wszystkie czynności związane z pobieraniem i podawaniem produktu należy wykonywać z zachowaniem zasad aseptyki. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 20 ml, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Propofol stosowano w połączeniu ze znieczuleniem rdzeniowym i nadtwardówkowym oraz razem z powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi do premedykacji, produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wziewnymi produktami leczniczymi i przeciwbólowymi produktami leczniczymi; nie spotkano się z przypadkiem niezgodności farmakologicznych. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki propofolu, jeśli znieczulenie ogólne lub sedację stosuje się jako uzupełnienie znieczulenia regionalnego. Jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych o działaniu depresyjnym na OUN, takich jak produkty lecznicze stosowane w premedykacji, wziewne produkty lecznicze, znieczulające produkty lecznicze, może nasilać działanie sedacyjne, znieczulające i depresyjne propofolu na układ krążenia i oddechowy.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Interakcje

W przypadku pacjentów leczonych rifampicyną, którym podawano propofolu w celu wprowadzenia do znieczulenia, obserwowano przypadki niedociśnienia. W przypadku pacjentów leczonych walproinianem stwierdzano konieczność obniżenia dawki. W przypadku jednoczesnego stosowania należy rozważyć obniżenie dawki propofolu.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania propofolu podczas ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Propofolu nie należy podawać w okresie ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Propofol przenika przez barierę łożyskową i może wykazywać depresyjne działanie na podstawowe czynności życiowe noworodków. Propofol można jednak stosować podczas zabiegów przerywania ciąży. Karmienie piersi? Jak wykazały badania u matek karmiących piersią, propofol przenika w małych ilościach do mleka. Dlatego, w ciągu 24 godzin po podaniu propofolu, matki nie powinny karmić piersią. Pokarm wydzielany w tym czasie powinien być wyrzucony. Płodność Nie ma dostępnych danych.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów należy informować, że zdolność wykonywania zadań wymagających umiejętności, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługiwanie urządzeń mechanicznych, może być upośledzona przez pewien czas po zastosowaniu propofolu. Upośledzenie to wywołane propofolem na ogół nie jest wykrywalne po upływie ponad 12 godzin (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Wprowadzenie do znieczulenia lub sedacji i samo znieczulenie lub sedacja są zazwyczaj łagodne z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane, np. niedociśnienie, są przewidywanymi farmakologicznie działaniami środków anestetycznych/uspokajających. Rodzaj, stopień nasilenia i częstość występowania zdarzeń niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących propofol mogą być związane ze stanem pacjenta oraz z zastosowanymi procedurami operacyjnymi lub leczniczymi. Tabela działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko (<1/10 000) - Anafilaksja aż po wstrząs anafilaktyczny - może obejmować obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Częstość nieznana - Kwasica metaboliczna, hiperkaliemia, hyperlipidemia Zaburzenia psychiczne: Bardzo rzadko (<1/10 000) - Brak zahamowań seksualnych; Częstość nieznana - Euforia, nadużywanie i uzależnienie od leków Zaburzenia układu nerwowego: Często (≥1/100 do <1/10) - Ból głowy w fazie wybudzania; Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) - Ruchy padaczkopodobne łącznie z drgawkami i opistotonus podczas indukcji znieczulenia, w trakcie znieczulenia i podczas wybudzania; Bardzo rzadko (<1/10 000) - Nieświadomość pooperacyjna; Częstość nieznana - Ruchy mimowolne Zaburzenia serca: Często (≥1/100 do <1/10) - Bradykardia; Bardzo rzadko (<1/10 000) - Obrzęk płuc; Częstość nieznana - Zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca Zaburzenia naczyniowe: Często (≥1/100 do <1/10) - Niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Często (≥1/100 do <1/10) - Przejściowy bezdech podczas indukcji; Częstość nieznana - Depresja oddechowa (zależna od wielkości dawki) Zaburzenia żołądka i jelit: Często (≥1/100 do <1/10) - Nudności i wymioty w fazie wybudzania; Bardzo rzadko (<1/10 000) - Zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Częstość nieznana - Hepatomegalia Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Częstość nieznana - Rabdomioliza Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Częstość nieznana - Priapizm Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Bardzo rzadko (<1/10 000) - Zmiany zabarwienia moczu po długim podawaniu produktu; Częstość nieznana - Niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Bardzo często (≥1/10) - Miejscowy ból podczas indukcji; Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) - Zakrzepy i zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia; Bardzo rzadko (<1/10 000) - Martwica tkanki po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym; Częstość nieznana - Miejscowy ból, obrzęk i stan zapalny po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym Badania diagnostyczne: Częstość nieznana - Zmiany EKG typu zespołu Brugadów Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: Bardzo rzadko (<1/10 000) - Gorączka pooperacyjna (1) Poważna bradykardia występuje rzadko.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Działania niepożądane

Zgłaszano pojedyncze przypadki progresji bradykardii do asystolii. (2) W sporadycznych przypadkach niedociśnienie może wymagać dożylnego podawania płynów i zmniejszenia szybkości podawania propofolu. (3) Otrzymywano bardzo rzadkie zgłoszenia rabdomiolizy, gdy propofol stosowano w dawkach wyższych niż 4 mg/kg mc./godz. do sedacji na oddziale intensywnej terapii. (4) Można go zmniejszyć podając środek do dużych żył przedramienia i dołu łokciowego. Miejscowy ból można też zmniejszyć podając produkt Propofol-Lipuro jednocześnie z lidokainą. (5) Połączenie tych zdarzeń, określane jako „zespół popropofolowy”, można obserwować u pacjentów z poważnymi schorzeniami, u których często występują liczne czynniki ryzyka wystąpienia tych zdarzeń, patrz punkt 4.4. (6) EKG o typie zespołu Brugadów – uniesienie odcinka ST i odwrócenie załamka T w EKG. (7) Gwałtownie postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach prowadząca do zgonu) u dorosłych.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Działania niepożądane

W takich przypadkach niewydolność serca nie reaguje zazwyczaj na podtrzymujące leczenie inotropowe. (8) Nadużywanie i uzależnienie od propofolu, głównie przez pracowników służby zdrowia. (9) Nieznana, ponieważ nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych. (10) Martwicę zgłaszano w przypadku osłabionych tkanek. (11) Stosowane leczenie jest objawowe i może obejmować unieruchomienie, jeśli istnieje taka możliwość, uniesienie chorej kończyny, chłodzenie, ścisłą obserwację, konsultację z chirurgiem, jeśli zajdzie taka potrzeba. 9 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Działania niepożądane

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Objawy Przypadkowe przedawkowanie może spowodować zahamowanie czynności układu oddechowego i krążenia. Leczenie Wystąpienie bezdechu wymaga zastosowania wentylacji zastępczej tlenem. Zahamowanie czynności układu sercowo-naczyniowego może wymagać obniżenia głowy pacjenta i, w ciężkich przypadkach, zastosowania płynów zwiększających objętość osocza oraz leków zwężających naczynia krwionośne.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki do znieczulenia ogólnego, kod ATC: N01AX10. Mechanizm działania, działanie farmakodynamiczne Działanie nasenne po wstrzyknięciu dożylnym produktu Propofol-Lipuro występuje szybko. W zależności od szybkości wstrzyknięcia, czas indukcji znieczulenia wynosi 30 do 40 sekund. Czas działania po pojedynczym wstrzyknięciu (bolus) jest krótki ze względu na szybki metabolizm i szybkie wydalanie leku (4 do 6 minut). Nie zaobserwowano klinicznie istotnego kumulowania się propofolu po wielokrotnym wstrzyknięciu (bolus) lub po infuzji, kiedy stosowano go według zalecanego schematu dawkowania. Pacjenci szybko odzyskują przytomność. Niekiedy podczas wprowadzenia znieczulenia może wystąpić bradykardia i niedociśnienie, prawdopodobnie z powodu braku działania wagolitycznego. Zaburzenia ze strony serca i układu krążenia zwykle ustępują podczas podtrzymania znieczulenia.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt Propofol-Lipuro 5 mg/ml opracowano w celu osiągnięcia redukcji bólu w miejscu wstrzyknięcia. Zostało to jednoznacznie potwierdzone w dwóch badaniach klinicznych − jednym z udziałem dzieci i jednym z udziałem dorosłych. Farmaceutyczna postać propofolu w mieszanej emulsji zawierającej triglicerydy średnio- i długołańcuchowe prowadzi do mniejszego stężenia wolnego propofolu w fazie wodnej w porównaniu do emulsji zawierających tylko triglicerydy długołańcuchowe. Ta różnica może wyjaśniać mniejszą częstość występowania bólu i jego mniejsze natężenie obserwowane podczas stosowania produktów Propofol-Lipuro w porównawczych badaniach klinicznych, szczególnie podczas stosowania produktu Propofol-Lipuro 5 mg/ml, ze względu na bardzo małe stężenie wolnego propofolu. Dzieci i młodzież Ograniczona liczba badań dotycząca czasu trwania znieczulenia za pomocą propofolu u dzieci wskazuje, że bezpieczeństwo i skuteczność w okresie znieczulania trwającego do 4 godzin jest niezmieniona.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Doniesienia w piśmiennictwie dotyczące tej populacji dowodzą, że stosowanie propofolu w wydłużonych procedurach nie zmienia bezpieczeństwa i skuteczności.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu dożylnym około 98% propofolu wiąże się z białkami osocza. Dystrybucja Po wstrzyknięciu dożylnym (bolus), początkowe stężenie propofolu we krwi szybko się zmniejsza z powodu dystrybucji do różnych kompartymentów (faza α). Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi od 2 do 4 minut. Podczas eliminacji, stężenie leku we krwi zmniejsza się wolniej. Okres półtrwania w fazie eliminacji podczas fazy ß wynosi od 30 do 60 minut. Następnie ujawnia się trzeci głęboki kompartment, który reprezentuje uwalnianie propofolu ze słabo ukrwionych tkanek. Centralna objętość dystrybucji wynosi od 0,2 do 0,79 l/kg masy ciała, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi od 1,8 do 5,3 l/kg masy ciała. Metabolizm Metabolizm propofolu, w wyniku którego powstają glukuronidy propofolu oraz glukuronidy i siarczany chinolu, zachodzi głównie w wątrobie. Wszystkie metabolity są nieaktywne.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Eliminacja Propofol jest eliminowany bardzo szybko (klirens całkowity wynosi około 2 l/min). Eliminacja następuje w wyniku procesów metabolicznych, głównie w wątrobie, gdzie klirens uzależniony jest od przepływu krwi. U dzieci i młodzieży klirens jest większy niż u dorosłych. Około 88% podanej dawki zostaje wydalone z moczem w postaci metabolitów. Tylko 0,3% dawki zostaje wydalona z moczem w stanie niezmienionym. Dzieci i młodzież Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 3 mg/kg klirens propofolu/kg masy ciała zwiększa się wraz z wiekiem pacjenta w następujący sposób: Średnia wartość klirensu była znacząco mniejsza u noworodków <1 miesiąca życia (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu do dzieci starszych (n = 36, przedział wiekowy od 4 miesięcy do 7 lat). Ponadto u noworodków (przedział dawki od 3,7 do 78 ml/kg/min) występowały znaczące różnice międzyosobnicze.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Z uwagi na te ograniczone dane, wskazujące na znaczną zmienność, dla tej populacji nie można ustalić zalecanych wielkości dawek. Średni klirens propofolu u dzieci starszych po podaniu pojedynczej dawki (bolusa) 3 mg/kg wyniósł 37,5 ml/min/kg (4 – 24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/min/kg (11 – 43 miesiące) (n = 6), 48 ml/min/kg (1 – 3 lata) (n = 12), 28,2 ml/min/kg (4 – 7 lat) (n = 10) w porównaniu do wartości 23,6 ml/min/kg u pacjentów dorosłych (n = 6).

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W opublikowanych badaniach na zwierzętach (w tym na naczelnych) z zastosowaniem dawek wywołujących znieczulenie płytkie do umiarkowanego wykazano, że stosowanie znieczulających produktów leczniczych w okresie szybkiego wzrostu mózgowia lub synaptogenezy prowadzi do obumierania komórek w rozwijającym się mózgu, co może wiązać się z długo utrzymującymi się deficytami poznawczymi. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nieklinicznych nie jest znane. Nie zauważono działania teratogennego. Badania dotyczące tolerancji miejscowej wykazały uszkodzenie tkanki wokół miejsca wkłucia po wstrzyknięciu domięśniowym.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy, oczyszczony Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha Glicerol Fosfolipidy z jaja kurzego do wstrzykiwań Sodu oleinian Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po pierwszym otwarciu: należy zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu zgodnie z instrukcją: rozcieńczone roztwory należy podawać natychmiast po przygotowaniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Niniejszy produkt leczniczy jest dostarczany w szklanych ampułkach o pojemności 20 ml. Ampułki z bezbarwnego szkła typu I, zgodnie z Ph. Eur.

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Wielkość opakowania: Szklane ampułki: 5 x 20 ml 6.6 Specjalne środki dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Pojemniki należy wstrząsnąć przed użyciem. Przeznaczone tylko do jednorazowego użytku u jednego pacjenta. Wszelkie niewykorzystane po pierwszym użyciu resztki produktu należy usunąć. Jeżeli po wstrząśnięciu widać dwie warstwy, nie należy stosować produktu leczniczego. Propofol-Lipuro można mieszać tylko z następującymi produktami leczniczymi: roztwór glukozy 5 mg/ml (5% wagowo-objętościowych) do infuzji, roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (9% wagowo-objętościowych) do infuzji i roztwór do wstrzykiwań wolnej od środków konserwujących lidokainy 10 mg/ml (1%) (patrz punkt 4.2, podpunkt „Podawanie produktu Propofol-Lipuro w postaci rozcieńczonej”).

CHPL leku Propofol-Lipuro, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, 5 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Jednoczesne podawanie produktu Propofol-Lipuro z roztworem glukozy 5 mg/ml (5% wagowo-objętościowych) do infuzji lub roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (9% wagowo-objętościowych) do infuzji poprzez łącznik „Y” należy, w miarę możliwości, prowadzić jak najbliżej miejsca wkłucia.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Propofol Sandoz, 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml emulsji do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 10 mg propofolu (Propofolum). Każda 20 ml ampułka/fiolka zawiera 200 mg propofolu. Każda 50 ml fiolka zawiera 500 mg propofolu. Każda 100 ml fiolka zawiera 1000 mg propofolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każdy ml emulsji do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 100 mg oleju sojowego, oczyszczonego. Każda 20 ml ampułka/fiolka zawiera 2 g oleju sojowego, oczyszczonego. Każda 50 ml fiolka zawiera 5 g oleju sojowego, oczyszczonego. Każda 100 ml fiolka zawiera 10 g oleju sojowego, oczyszczonego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja do wstrzykiwań/do infuzji Biała lub biaława, jednorodna izotoniczna emulsja typu olej w wodzie, praktycznie niezawierająca zanieczyszczeń w postaci cząstek i dużych kropli oleju.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

W przypadku długotrwałego stania emulsja może przypominać lekką śmietankę. Osmolalność: 285 – 320 mOsm/kg pH w zakresie od 6,0 do 8,5

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Propofol Sandoz jest krótko działającym, dożylnym środkiem do znieczulenia ogólnego stosowanym w celu: indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia; sedacji w trakcie procedur diagnostycznych i chirurgicznych, w monoterapii lub w skojarzeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym, u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia; sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 lat wentylowanych mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Propofol Sandoz może być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w odpowiednio wyposażonych placówkach leczenia dziennego przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej. Należy stale monitorować czynność układu krążenia i oddechowego (np. EKG, pulsoksymetria). Należy zapewnić stały, bezpośredni dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych, zastosowanie sztucznej wentylacji i innych urządzeń resuscytacyjnych. W celu uzyskania sedacji w trakcie procedur chirurgicznych i diagnostycznych produktu leczniczego Propofol Sandoz nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny. Sam propofol nie ma działania przeciwbólowego, dlatego zazwyczaj konieczne jest dodatkowe podanie leków przeciwbólowych. Dawkowanie Dawkę produktu leczniczego Propofol Sandoz należy dostosować indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

U osób w podeszłym wieku nie należy wykonywać szybkich wstrzyknięć w formie bolusu (pojedynczych ani powtarzanych), gdyż może to prowadzić do depresji krążeniowo-oddechowej. Znieczulenie ogólne u dorosłych Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego W celu indukcji znieczulenia Propofol Sandoz należy podawać stopniowo (około 20 do 40 mg propofolu co 10 sekund), obserwując reakcję pacjenta, aż do wystąpienia klinicznych objawów znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku poniżej 55 lat konieczne jest podanie propofolu w dawce od 1,5 do 2,5 mg/kg masy ciała. U pacjentów w wieku powyżej 55 lat i pacjentów zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA (ang. American Society of Anesthesiologists), zwłaszcza z zaburzeniami czynności serca, zapotrzebowanie na produkt leczniczy jest z reguły mniejsze i dawkę całkowitą propofolu można zmniejszyć do 1 mg na kg masy ciała.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

U tych pacjentów należy również zmniejszyć szybkość podawania do około 2 ml (co odpowiada 20 mg propofolu) co 10 sekund. Podtrzymanie znieczulenia ogólnego Znieczulenie można podtrzymać, podając Propofol Sandoz w ciągłej infuzji lub w powtarzanych wstrzyknięciach (bolus). Ciągła infuzja W celu podtrzymania znieczulenia metodą ciągłej infuzji należy zazwyczaj stosować dawki od 4 do 12 mg /kg mc. na godzinę. U osób w podeszłym wieku, pacjentów w ogólnie złym stanie zdrowia, pacjentów z zaburzeniami czynności serca lub z hipowolemią oraz u pacjentów z III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA, dawka produktu leczniczego Propofol Sandoz może być jeszcze mniejsza, w zależności od stanu pacjenta i od stosowanej metody znieczulenia. Powtarzane wstrzyknięcia (bolus) W celu podtrzymywania znieczulenia ogólnego z zastosowaniem powtarzanych wstrzyknięć (bolus) należy stosować dawki od 25 mg do 50 mg propofolu (co odpowiada 2,5 ml do 5 ml produktu Propofol Sandoz), zależnie od potrzeb klinicznych.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Sedacja pacjentów wentylowanych mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej Dorośli i młodzież (w wieku ≥16 lat) W celu wywołania sedacji u pacjentów wentylowanych mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej zaleca się podawanie produktu leczniczego Propofol Sandoz w ciągłej infuzji. Szybkość podania należy dostosować do pożądanego stopnia sedacji. Zadowalający stopień sedacji można zazwyczaj uzyskać stosując propofol w dawce od 0,3 do 4,0 mg /kg mc., na godzinę (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Propofol Sandoz przy użyciu sytemu TCI (ang. Target Controlled Infusion – infuzja sterowana docelowym stężeniem produktu leczniczego we krwi) w celu uzyskania sedacji w warunkach intensywnej opieki medycznej. Sedacja pacjentów dorosłych w trakcie procedur diagnostycznych i chirurgicznych W celu uzyskania sedacji w trakcie procedur diagnostycznych i chirurgicznych, dawkę i szybkość podawania produktu leczniczego należy dostosować do odpowiedzi klinicznej.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Do indukcji sedacji u większości pacjentów wymagana jest dawka propofolu od 0,5 do 1,0 mg /kg masy ciała w czasie od 1 do 5 minut. W celu podtrzymania sedacji dawkę produktu leczniczego Propofol Sandoz w infuzji należy zwiększać stopniowo, aż do uzyskania pożądanego stopnia sedacji. Na ogół konieczne jest podanie dawek od 1,5 do 4,5 mg /kg masy ciała na godzinę. Jeśli konieczne jest szybkie pogłębienie sedacji, infuzję dożylną można uzupełnić, podając Propofol Sandoz w pojedynczych wstrzyknięciach (bolus) w dawce od 10 do 20 mg (1 do 2 ml). U pacjentów w wieku powyżej 55 lat i pacjentów z III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA, może być konieczne zmniejszenie szybkości podawania i zastosowanie mniejszych dawek. Dzieci i młodzież Znieczulenie ogólne u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Propofol Sandoz w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca (patrz punkt 4.4).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Indukcja znieczulenia ogólnego W celu indukcji znieczulenia produkt leczniczy Propofol Sandoz należy podawać stopniowo i powoli, aż do wystąpienia klinicznych objawów znieczulenia. Dawkę należy dostosować do wieku i (lub) masy ciała. U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat dawka propofolu konieczna do indukcji znieczulenia wynosi około 2,5 mg /kg masy ciała. U młodszych dzieci, zwłaszcza w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może być konieczne zastosowanie większych dawek (od 2,5 do 4 mg/kg masy ciała). Podtrzymanie znieczulenia ogólnego W celu podtrzymania pożądanej głębokości znieczulenia produkt leczniczy Propofol Sandoz można podawać w infuzji lub powtarzanych wstrzyknięciach (bolus). Konieczna do tego szybkość podania propofolu różni się u poszczególnych pacjentów, ale w zakresie od 9 do 15 mg /kg mc. na godzinę zapewnia na ogół zadowalające znieczulenie. U dzieci młodszych, zwłaszcza w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może być konieczne zastosowanie większych dawek.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

U pacjentów zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz też punkt 4.4). Sedacja pacjentów pediatrycznych wentylowanych mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej Stosowanie produktu leczniczego Propofol Sandoz w celu wywołania sedacji w warunkach intensywnej opieki medycznej u dzieci i młodzieży w wieku do 16 lat jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Sedacja dzieci w wieku >1 miesiąca w trakcie procedur diagnostycznych i chirurgicznych Dawkę i szybkość podawania produktu leczniczego należy dostosować do pożądanej głębokości sedacji i odpowiedzi klinicznej. Do wywołania sedacji u większości pacjentów konieczna jest dawka propofolu od 1 do 2 mg /kg masy ciała. Podtrzymanie sedacji można uzyskać przez stopniowe zwiększanie dawki produktu leczniczego Propofol Sandoz w infuzji, aż do uzyskania pożądanego stopnia sedacji.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

U większości pacjentów konieczne jest podanie dawek od 1,5 do 9 mg /kg mc. na godzinę. Jeśli konieczne jest szybkie pogłębienie sedacji, infuzję dożylną można uzupełnić, podając Propofol Sandoz w pojedynczych wstrzyknięciach (bolus) w dawce do 1 mg/kg mc. U pacjentów z III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA konieczne może być zastosowanie mniejszych dawek. U dzieci istnieje szczególne ryzyko nadmiernego obciążenia lipidami. Z tego względu u dzieci, którym podawany jest propofol, należy kontrolować stężenie lipidów w osoczu (patrz punkt 4.4). Po podaniu infuzji z propofolem dawkę należy stopniowo zmniejszać w celu zredukowania ryzyka objawów odstawienia. Sposób podawania Przed użyciem ampułkę/fiolkę należy wstrząsnąć. Jeśli po wstrząśnięciu widoczne są dwie warstwy, emulsji nie należy używać.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Propofol Sandoz podaje się dożylnie we wstrzyknięciu lub w ciągłej infuzji, w postaci nierozcieńczonej lub rozcieńczonej 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy do infuzji dożylnych lub 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji dożylnych, lub połączeniem roztworu glukozy 40 mg/ml (4%) z roztworem sodu chlorku 1,8 mg/ml (0,18%), patrz punkt 6.6. Przed użyciem szyjkę ampułki i gumowy korek fiolki należy zdezynfekować alkoholem do zastosowań medycznych (w postaci aerozolu lub nasączonego gazika). Po użyciu pozostałą zawartość należy usunąć (patrz punkt 6.6). Propofol Sandoz nie zawiera środków konserwujących i może stanowić podłoże dla wzrostu drobnoustrojów. Emulsję należy pobrać z zachowaniem aseptyki do jałowej strzykawki lub zestawu infuzyjnego natychmiast po otwarciu ampułki lub przebiciu korka fiolki. Podawanie produktu leczniczego należy rozpocząć niezwłocznie.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Przez cały czas trwania infuzji należy przestrzegać zasad aseptyki w odniesieniu do produktu leczniczego Propofol Sandoz i sprzętu infuzyjnego. Produkty lecznicze lub płyny dodawane do linii infuzyjnej, przez którą podawany jest produkt leczniczy Propofol Sandoz, należy wprowadzać w pobliżu miejsca założenia wenflonu. Nie podawać produktu leczniczego Propofol Sandoz przez zestawy infuzyjne wyposażone w filtry mikrobiologiczne. Zawartość jednej fiolki produktu leczniczego Propofol Sandoz oraz cały zestaw infuzyjny wykorzystany do jej podawania są przeznaczone do jednorazowego użycia u jednego pacjenta. Wszelkie pozostałości należy usunąć natychmiast po użyciu. Infuzja nierozcieńczonego produktu leczniczego Propofol Sandoz Jeśli Propofol Sandoz podawany jest w ciągłej infuzji, zaleca się kontrolowanie szybkości podawania z użyciem: biurety, licznika kropli, pompy strzykawkowej lub wolumetrycznej pompy infuzyjnej.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Tak jak w przypadku pozajelitowego podawania wszystkich rodzajów emulsji tłuszczowych, zastosowanie jednego systemu infuzyjnego do podania produktu leczniczego Propofol Sandoz w ciągłej infuzji nie może przekraczać 12 godzin. Po upływie tego czasu system infuzyjny i zbiornik produktu leczniczego trzeba wyrzucić i zastąpić nowym. Jeśli to możliwe, jednoczesne podawanie produktu leczniczego Propofol Sandoz z 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy do infuzji dożylnych, 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji dożylnych lub połączeniem roztworu glukozy 40 mg/ml (4%) i sodu chlorku 1,8 mg/ml (0,18%), należy wykonywać przy użyciu łącznika Y w pobliżu miejsca wstrzyknięcia. Każdą pozostałość produktu leczniczego Propofol Sandoz po zakończeniu infuzji lub po zmianie systemu infuzyjnego należy usunąć i zniszczyć.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Infuzja rozcieńczonego produktu leczniczego Propofol Sandoz Jeśli Propofol Sandoz podawany jest w postaci rozcieńczonej w ciągłej infuzji, zaleca się zastosowanie biurety, licznika kropli, pompy strzykawkowej lub wolumetrycznej pompy infuzyjnej w celu kontrolowania szybkości podawania infuzji i zapobiegania przypadkowemu podaniu zbyt dużej objętości rozcieńczonego produktu leczniczego. Produktu leczniczego Propofol Sandoz nie mieszać z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. W celu zmniejszenia bólu w miejscu wstrzyknięcia można bezpośrednio przed podaniem produktu leczniczego Propofol Sandoz wstrzyknąć lidokainę lub Propofol Sandoz można zmieszać bezpośrednio przed użyciem z niezawierającym konserwantów roztworem lidokainy do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6). Szczególne ryzyko związane z podaniem lidokainy, patrz punkt 4.4.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dawkowanie

Jeśli leki zwiotczające mięśnie (typu atrakurium i miwakurium) podawane są przez ten sam system infuzyjny, co Propofol Sandoz, system ten należy przepłukać przed ich podaniem. Czas podawania produktu leczniczego Propofol Sandoz można podawać przez maksymalnie 7 dni.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz także punkt 4.4). Produktu leczniczego Propofol Sandoz nie wolno stosować u pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych w celu wywołania sedacji podczas intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Propofol Sandoz powinien być podawany przez lekarzy wyspecjalizowanych w zakresie anestezjologii (lub, jeśli to wskazane, lekarzy wyszkolonych w zakresie intensywnej opieki medycznej). Należy stale monitorować stan pacjenta. Należy zapewnić stały, bezpośredni dostęp do wyposażenia umożliwiającego utrzymanie drożności dróg oddechowych, zastosowanie sztucznej wentylacji i wzbogacania tlenu oraz do innych urządzeń resuscytacyjnych. Produktu leczniczego Propofol Sandoz nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny. Opisywano nadużywanie i uzależnienie od propofolu, głównie wśród pracowników ochrony zdrowia. Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia ogólnego, stosowanie propofolu bez zapewnienia ochrony dróg oddechowych może spowodować zagrażające życiu powikłania.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Specjalne środki ostrozności

Jeśli Propofol Sandoz stosowany jest w celu uzyskania sedacji u przytomnych pacjentów, podczas chirurgicznych i diagnostycznych procedur, należy stale kontrolować, czy nie występują wczesne objawy niedociśnienia tętniczego, niedrożności dróg oddechowych i desaturacji. Podczas wprowadzania do znieczulenia może wystąpić niedociśnienie tętnicze i przemijający bezdech, w zależności od dawki i zastosowanej premedykacji oraz innych leków. Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych o działaniu uspokajającym, po zastosowaniu propofolu do sedacji operowanych pacjentów mogą wystąpić ruchy mimowolne. Jest to szczególnie niebezpieczne w trakcie zabiegów wymagających całkowitego unieruchomienia pacjenta. Miejscowy ból można ograniczyć podając produkt leczniczy do dużej żyły na przedramieniu lub w dole łokciowym lub podając jednocześnie lidokainę (patrz także punkt 6.6).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Specjalne środki ostrozności

Przed przeniesieniem pacjenta na oddział (lub wypisaniem pacjenta do domu) po zastosowaniu propofolu koniecznie należy odczekać przez pewien czas i upewnić się, że pacjent jest w pełni wybudzony. Bardzo rzadko zastosowanie propofolu może spowodować wydłużenie czasu wybudzania z towarzyszącym niekiedy zwiększonym napięciem mięśniowym. Objaw ten może być poprzedzony okresem czuwania lub nie. Wprawdzie wybudzenie następuje samoistnie, ale stan pacjenta przed wybudzeniem należy kontrolować ze szczególną uwagą. Zmniejszenie świadomości wywołane przez propofol nie utrzymuje się na ogół dłużej niż 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę działanie propofolu, rodzaj zabiegu, stosowane jednocześnie leki, wiek i stan pacjenta, udzielając porady w zakresie: obecności osoby towarzyszącej pacjentowi przy opuszczaniu przez niego miejsca podania propofolu; czasu powrotu do wykonywania zadań wymagających umiejętności lub ryzykownych, takich jak prowadzenie pojazdów; stosowania innych środków, które mogą mieć działanie uspokajające (tj.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Specjalne środki ostrozności

benzodiazepiny, opiaty, alkohol). Podobnie jak w przypadku innych podawanych dożylnie leków znieczulających, należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, lub z hipowolemią albo wyniszczonych. Klirens propofolu zależy od przepływu krwi, dlatego jednoczesne podawanie leków zmniejszających pojemność minutową serca zmniejsza również klirens propofolu. Propofol nie ma działania wagolitycznego i zgłaszano przypadki bradykardii (czasami znacznej) oraz asystolii. Należy rozważyć dożylne podanie leku przeciwcholinergicznego przed wprowadzeniem lub podczas podtrzymywania znieczulenia, zwłaszcza w sytuacjach, gdy prawdopodobnie przeważa napięcie nerwu błędnego lub gdy propofol jest stosowany razem z lekami, które mogą wywołać bradykardię. Podawanie propofolu pacjentowi z padaczką wiąże się z ryzykiem wystąpienia drgawek.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Specjalne środki ostrozności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz z innymi schorzeniami wymagającymi zachowania ostrożności podczas stosowania emulsji tłuszczowych. Nie zaleca się stosowania propofolu jednocześnie z leczeniem elektrowstrząsami. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania propofolu u noworodków, gdyż nie przeprowadzono pełnych badań w tej populacji pacjentów. Dane farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) wskazują, że u noworodków klirens jest istotnie zmniejszony i stwierdzono bardzo dużą zmienność osobniczą. Podanie dawek zalecanych dla starszych dzieci może spowodować względne przedawkowanie, co może prowadzić do poważnego zahamowania czynności układu krążenia. Nie zaleca się stosowania propofolu w znieczuleniu ogólnym u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Propofol stosowano w skojarzeniu ze znieczuleniem podpajęczynówkowym i zewnątrzoponowym oraz z produktami leczniczymi powszechnie używanymi do premedykacji, produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wziewnymi środkami znieczulającymi i środkami przeciwbólowymi; nie napotkano żadnej niezgodności farmakologicznej. W przypadku zastosowania znieczulenia ogólnego lub sedacji jako uzupełnienia technik znieczulenia miejscowego mogą być wymagane mniejsze dawki propofolu. U pacjentów leczonych ryfampicyną odnotowano znaczące niedociśnienie tętnicze po wprowadzeniu do znieczulenia z zastosowaniem propofolu. Donoszono o przypadkach przedłużenia znieczulenia i zmniejszenia częstości oddechów po jednoczesnym zastosowaniu propofolu z benzodiazepinami, produktami leczniczymi działającymi parasympatykolitycznie lub wziewnymi środkami znieczulającymi.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Interakcje

Może być konieczne zmniejszenie dawki produktu leczniczego Propofol Sandoz stosowanego w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym. Zaobserwowano, że pacjentom przyjmującym walproinian należy podawać mniejsze dawki propofolu. W przypadku jednoczesnego przyjmowania obu leków można rozważyć zmniejszenie dawki propofolu. Po dodatkowej premedykacji opioidem częściej może wystąpić bezdech i może on trwać dłużej. Po podaniu suksametonium lub neostygminy może wystąpić bradykardia i zatrzymanie czynności serca. Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie propofolu i produktów leczniczych do premedykacji, wziewnych środków znieczulających lub przeciwbólowych produktów leczniczych może pogłębić znieczulenie i nasilać działania niepożądane ze strony układu krążenia. Jednoczesne podawanie propofolu i środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (tj. alkohol, produkty lecznicze do znieczulenia ogólnego, opioidowe leki przeciwbólowe) prowadzi do nasilenia ich działania uspokajającego.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Interakcje

W przypadku łączenia propofolu z podawanymi pozajelitowo produktami leczniczymi działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy może wystąpić ciężkie zahamowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia. Po podaniu fentanylu stężenie propofolu we krwi może być czasowo zwiększone, co może zwiększyć częstość bezdechu. Opisywano wystąpienie leukoencefalopatii po zastosowaniu emulsji lipidowych, takich jak propofol, u pacjentów otrzymujących cyklosporynę.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania propofolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Propofol Sandoz nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Znieczulenie w położnictwie Propofol przenika przez łożysko i może hamować czynności życiowe noworodka. Propofol można jednak stosować podczas zabiegu przerwania ciąży. Karmienie piersi? Badania z udziałem kobiet karmiących piersią wykazały, że małe ilości propofolu przenikają do mleka kobiecego. Dlatego w ciągu 24 godzin po podaniu produktu leczniczego Propofol Sandoz nie należy karmić piersią. Pokarm wydzielony w tym czasie należy usunąć.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenta należy poinformować, że po znieczuleniu ogólnym zdolność wykonywania skomplikowanych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, może być przez pewien czas zaburzona. Takie działanie propofolu nie jest zazwyczaj stwierdzane po upływie ponad 12 godzin (patrz punkt 4.4).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Wprowadzenie do znieczulenia i jego podtrzymanie lub sedacja z zastosowaniem propofolu przebiegają na ogół łagodnie z niewielkimi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane propofolu, to przewidywane farmakologicznie działania leków znieczulających/uspokajających, takie jak niedociśnienie tętnicze. Rodzaj, nasilenie i częstość działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących propofol mogą być związane ze stanem pacjenta i z zastosowanymi procedurami operacyjnymi lub leczniczymi. Obserwowano zwłaszcza wymienione niżej działania niepożądane. Częstość działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Częstość Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Nieznana Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja – w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie tętnicze Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Kwasica metaboliczna (5), hiperkaliemia (5), hiperlipidemia (5) Zaburzenia psychiczne Euforia, nadużywanie leku i uzależnienie od leku (8) Zaburzenia układu nerwowego Pobudzenie, ból głowy w fazie wybudzania Ruchy przypominające napad padaczkowy, w tym drgawki i opistotonus podczas indukcji znieczulenia, w trakcie znieczulenia i podczas wybudzania, zawroty głowy, dreszcze i odczucie zimna w fazie wybudzania Nieprzytomność pooperacyjna Ruchy mimowolne Zaburzenia serca Bradykardia (1) Obrzęk płuc Zaburzenia rytmu serca (5), niewydolność serca (5), (7) Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze (2) Zakrzepica i zapalenie żyły Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Przemijający bezdech podczas indukcji znieczulenia, hiperwentylacja i kaszel podczas indukcji znieczulenia Kaszel podczas podtrzymywania znieczulenia Kaszel podczas wybudzania ze znieczulenia Depresja oddechowa (zależna od dawki) Zaburzenia żołądka i jelit Czkawka podczas indukcji znieczulenia, nudności i wymioty w fazie wybudzania Zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Powiększenie wątroby (5) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rabdomioliza (3), (5) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zmiany zabarwienia moczu po długotrwałym stosowaniu Niewydolność nerek (5) Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Brak zahamowań seksualnych Priapizm Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Miejscowy ból podczas indukcji znieczulenia (4) Uderzenia gorąca podczas indukcji znieczulenia Martwica tkanki (9) po przypadkowym podaniu poza naczynie Ból miejscowy, obrzęk po przypadkowym podaniu poza naczynie Badania diagnostyczne Zmiany w EKG odpowiadające zespołowi Brugadów (5), (6) Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Gorączka pooperacyjna (1) Ciężka bradykardia występuje rzadko.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Działania niepożądane

Zgłaszano pojedyncze przypadki progresji do zatrzymania krążenia. (2) Sporadycznie niedociśnienie tętnicze może wymagać dożylnego podania płynów i wolniejszego podawania propofolu. (3) Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie rabdomiolizy, gdy propofol podawano w dawkach większych niż 4 mg/kg mc./godz. w celu uzyskania sedacji w oddziale intensywnej opieki medycznej. (4) Ból można zmniejszyć, podając propofol do dużych żył przedramienia i dołu łokciowego. Można też go zminimalizować podając produkt Propofol Sandoz razem z lidokainą. (5) Połączenie tych objawów, opisywane jako „zespół popropofolowy”, można obserwować u ciężko chorych pacjentów, u których często stwierdza się wiele czynników ryzyka rozwoju opisanych objawów (patrz punkt 4.4). (6) Zmiany w EKG odpowiadające zespołowi Brugadów – uniesienie odcinka ST i ujemny załamek T w EKG. (7) Gwałtownie postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach prowadząca do zgonu) u dorosłych.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Działania niepożądane

W takich wypadkach niewydolność serca nie reaguje zwykle na podtrzymujące leczenie inotropowe. (8) Nadużywanie i uzależnienie od propofolu, głównie wśród pracowników służby zdrowia. (9) Martwicę notowano w przypadku, gdy zaburzona była żywotność tkanki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Działania niepożądane

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie Nieumyślne przedawkowanie może spowodować zahamowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia. Depresję oddechową należy leczyć stosując sztuczną wentylację. Zahamowanie czynności układu krążenia może wymagać ułożenia pacjenta z głową poniżej klatki piersiowej, a w ciężkich przypadkach podania płynów uzupełniających objętość osocza oraz produktów leczniczych zwiększających ciśnienie tętnicze.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki znieczulające, ogólne; inne leki do znieczulenia ogólnego. Kod ATC: N01AX10 Początek działania nasennego propofolu po wstrzyknięciu dożylnym następuje szybko. Zależnie od szybkości wstrzyknięcia, czas ten wynosi od 30 do 40 sekund. Działanie propofolu po podaniu w pojedynczym wstrzyknięciu (bolus) jest krótkie (4 do 6 minut) ze względu na szybki metabolizm i wydalanie. Przy przestrzeganiu zaleconego schematu dawkowania nie obserwowano klinicznie znaczącej kumulacji propofolu po wielokrotnym podaniu w szybkich wstrzyknięciach lub w infuzji dożylnej. Pacjenci szybko odzyskują przytomność. Podczas indukcji znieczulenia sporadycznie występuje bradykardia i niedociśnienie tętnicze, prawdopodobnie z powodu braku wagolitycznego działania propofolu. Zaburzenia układu krążenia ustępują zwykle w fazie podtrzymywania znieczulenia.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Właściwości farmakodynamiczne

Dzieci i młodzież Ograniczone badania, w których oceniano czas trwania znieczulenia wywołanego przez propofol u dzieci, wykazały, że w czasie do 4 godzin bezpieczeństwo i skuteczność pozostały niezmienione. W literaturze udokumentowano stosowanie propofolu u dzieci podczas dłużej trwających zabiegów, bez wpływu na bezpieczeństwo lub skuteczność jego stosowania.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Około 98% propofolu podanego dożylnie wiąże się z białkami osocza. Propofol podlega rozległej dystrybucji i jest szybko usuwany z organizmu (całkowity klirens wynosi 1,5-2 l/min). Eliminacja następuje w wyniku procesów metabolicznych głównie zachodzących w wątrobie, gdzie zależy ona od przepływu krwi i gdzie powstają nieaktywne koniugaty propofolu oraz jego odpowiedni metabolit chinol, wydalane w moczu. W okresie eliminacji zmniejszenie stężenia propofolu we krwi jest wolniejsze. Okres półtrwania w fazie eliminacji podczas fazy β wynosi 30 do 60 minut. Następnie widoczny staje się trzeci głęboki kompartment, który reprezentuje redystrybucję propofolu ze słabo ukrwionych tkanek. U dzieci klirens jest większy niż u dorosłych. Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 3 mg/kg mc.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Właściwości farmakokinetyczne

klirens propofolu w przeliczeniu na kg masy ciała zwiększa się z wiekiem pacjenta w następujący sposób: mediana klirensu była znacząco mniejsza u noworodków w wieku <1 miesiąca (n=25) (20 ml/kg mc./min.) niż u dzieci starszych (n=36, przedział wiekowy od 4 miesięcy do 7 lat). Dodatkowo u noworodków stwierdzono znaczną zmienność międzyosobniczą (zakres od 3,7 do 78 ml/kg mc./min.). Ze względu na ograniczone dane z tego badania, wskazujące na znaczną zmienność, nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania propofolu dla pacjentów tej grupy wiekowej. Mediana klirensu propofolu u starszych dzieci po podaniu w bolusie pojedynczej dawki 3 mg/kg mc. wynosiła 37,5 ml/min/kg mc, (4-24 miesiące; n=8), 38,7 ml/min/kg mc. (11-43 miesiące; n=6), 48 ml/min/kg mc. (1-3 lata; n=12), 28,2 ml/min/kg mc. (4-7 lat; n=10) w porównaniu z wartością u dorosłych, wynoszącą 23,6 ml/min/kg mc. (n=6).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego. Nie zaobserwowano działania teratogennego. Opublikowane badania na zwierzętach (w tym naczelnych) wykazały, że podawanie środków znieczulających w dawkach wywołujących lekkie do umiarkowanego znieczulenie w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę komórek w rozwijającym się mózgu, co może być przyczyną przedłużających się niedoborów poznawczych. Znaczenie kliniczne tych nieklinicznych obserwacji nie jest znane. Badania tolerancji miejscowej wykazały uszkodzenie tkanki wokół miejsca wkłucia po wstrzyknięciu domięśniowym.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Olej sojowy, oczyszczony Fosfolipidy jaja kurzego Glicerol Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Leków zwiotczających mięśnie typu atrakurium czy miwakurium nie należy podawać przez ten sam system infuzyjny, co Propofol Sandoz, bez uprzedniego przepłukania systemu. 6.3 Okres ważności Okres ważności przed otwarciem: Ampułki/fiolki: 2 lata Okres ważności po pierwszym otwarciu/rozcieńczeniu: Produkt leczniczy należy przygotowywać z zachowaniem aseptyki bezpośrednio przed podaniem i podawać w ciągu 6 godzin od przygotowania. Zgodnie z wytycznymi dla innych emulsji tłuszczowych, jedna infuzja produktu leczniczego Propofol Sandoz nie może przekraczać 12 godzin.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dane farmaceutyczne

Po zakończeniu zabiegu lub po 12 godzinach (zależnie od tego, co nastąpi wcześniej), zarówno zbiornik produktu leczniczego, jak i system infuzyjny trzeba wyrzucić i zastąpić nowym. Wykazano, że produkt leczniczy zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Ze względu na czystość mikrobiologiczną produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Przechowywać ampułkę/fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 20 ml emulsji do wstrzykiwań/do infuzji w przejrzystych, bezbarwnych, szklanych (typ I) ampułkach lub fiolkach zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem, w tekturowym pudełku.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dane farmaceutyczne

Opakowania zawierają 5 ampułek lub fiolek. 50 ml emulsji do wstrzykiwań/do infuzji w przejrzystych, bezbarwnych, szklanych (typ I) fiolkach zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem, w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 1 lub 5 x 1 fiolkę. 100 ml emulsji do wstrzykiwań/do infuzji w przejrzystych, bezbarwnych, szklanych (typ I) fiolkach zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem, w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 1 fiolkę. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produktu leczniczego Propofol Sandoz nie należy mieszać przed podaniem z roztworami do wstrzykiwań lub infuzji innymi niż 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy do infuzji dożylnych lub 9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku do infuzji dożylnych, lub połączenie roztworu glukozy 40 mg/ml (4%) z roztworem sodu chlorku 1,8 mg/ml (0,18%).

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dane farmaceutyczne

Maksymalne rozcieńczenie nie może być większe niż 1 część produktu leczniczego Propofol Sandoz i 4 części jednego z wyżej wymienionych roztworów do infuzji (co najmniej 2 mg /ml). Rozcieńczenie należy przygotować z zachowaniem aseptyki bezpośrednio przed podaniem, a gotową mieszaninę podań w ciągu 6 godzin od przygotowania. Później Propofol Sandoz można zmieszać (bezpośrednio przed podaniem) z lidokainą w niezawierającym konserwantów roztworze do wstrzykiwań (20 części produktu leczniczego Propofol Sandoz z maksymalnie jedną częścią 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwań). Jeśli to możliwe, jednoczesne podawanie produktu leczniczego Propofol Sandoz z 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy do infuzji dożylnych, 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji dożylnych lub połączeniem roztworu glukozy 40 mg/ml (4%) i sodu chlorku 1,8 mg/ml (0,18%), należy wykonywać przy użyciu łącznika Y w pobliżu miejsca wstrzyknięcia. Tylko do jednorazowego użytku.

CHPL leku o rpl_id: 100325615

Dane farmaceutyczne

Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają osadu. W razie obecności widocznych cząstek, emulsji nie należy podawać. Przed użyciem ampułkę/fiolkę należy wstrząsnąć. Jeśli po wstrząśnięciu widoczne są dwie warstwy, emulsji nie należy używać. Przed użyciem szyjkę ampułki i gumowy korek należy zdezynfekować alkoholem do zastosowań medycznych (w postaci aerozolu lub nasączonego gazika). Po użyciu pozostałości leku należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.