Erawacyklina to nowoczesny antybiotyk z grupy tetracyklin, stosowany u dorosłych w leczeniu powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Podawany dożylnie, działa skutecznie wobec wielu szczepów bakterii, nawet tych wykazujących oporność na inne antybiotyki. Charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa oraz wygodnym schematem dawkowania.

Jak działa erawacyklina?

Erawacyklina należy do antybiotyków z grupy tetracyklin. Stosuje się ją głównie w leczeniu powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych u dorosłych. Jej działanie polega na zahamowaniu namnażania bakterii, co pozwala organizmowi skuteczniej zwalczyć infekcję12.

Dostępne postacie leku i dawki

  • Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, dostępny w fiolkach po 50 mg oraz 100 mg erawacykliny34.
  • Po rekonstytucji: 10 mg/ml (fiolka 50 mg) lub 20 mg/ml (fiolka 100 mg).
  • Po dalszym rozcieńczeniu: 0,3 mg/ml (fiolka 50 mg) lub 0,6 mg/ml (fiolka 100 mg).
  • Erawacyklina nie występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w dostępnych preparatach34.

Wskazania do stosowania

  • Leczenie powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych (cIAI) u dorosłych12.

Najczęstsze schematy dawkowania

Najczęściej stosowana dawka to 1 mg erawacykliny na kilogram masy ciała, podawana co 12 godzin przez 4 do 14 dni w formie infuzji dożylnej trwającej około godzinę56.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na erawacyklinę lub inne antybiotyki z grupy tetracyklin78.

Profil bezpieczeństwa

  • Erawacyklina nie powinna być stosowana w czasie ciąży i karmienia piersią, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze oraz u dzieci poniżej 8 lat, ze względu na ryzyko trwałego przebarwienia zębów910.
  • Nie wykazano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale mogą wystąpić zawroty głowy1112.
  • Nie ma doniesień o istotnych interakcjach z alkoholem.
  • Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób starszych ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z wyjątkiem ciężkich przypadków zaburzeń wątroby, gdzie konieczna jest ostrożność56.

Przedawkowanie

Przedawkowanie erawacykliny może prowadzić do zwiększenia częstości nudności i wymiotów. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy przerwać podawanie leku i monitorować stan pacjenta1314.

Interakcje

  • Leki silnie indukujące enzym CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca) mogą zmniejszać skuteczność erawacykliny1516.
  • Nie są wymagane zmiany dawkowania podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4, ale zalecana jest ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby lub otyłością1718.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Nudności
  • Wymioty
  • Zapalenie żył w miejscu podania infuzji
  • Biegunka
  • Bóle głowy
  • Nadmierna potliwość
  • Reakcje w miejscu podania infuzji (np. rumień, ból)1112

Mechanizm działania

Erawacyklina hamuje namnażanie bakterii poprzez blokowanie syntezy białek w komórkach bakteryjnych. Dzięki swoistej budowie, zachowuje skuteczność wobec wielu szczepów opornych na inne tetracykliny1920.

Stosowanie w ciąży

Erawacyklina nie powinna być stosowana w okresie ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko trwałego przebarwienia zębów u dziecka910.

Stosowanie u dzieci

Nie zaleca się stosowania erawacykliny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, a szczególnie u dzieci poniżej 8 lat z powodu ryzyka przebarwienia zębów2122.

Stosowanie u kierowców

Podczas leczenia erawacykliną mogą pojawić się zawroty głowy, które mogą wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn1112.

Erawacyklina – porównanie substancji czynnych

Erawacyklina, tygecyklina i daptomycyna to nowoczesne antybiotyki dożylnie stosowane głównie w leczeniu poważnych zakażeń, różniące się zakresem działania i bezpieczeństwem u dzieci. Porównywane antyb...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xerava 50 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 50 mg erawacykliny. Po rekonstytucji każdy mililitr zawiera 10 mg erawacykliny. Po dalszym rozcieńczeniu 1 mililitr zawiera 0,3 mg erawacykliny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Substancja zbita w twardą masę o barwie od jasnożółtej do ciemnożółtej.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt Xerava jest wskazany do stosowania w leczeniu powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych (cIAI) u dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecany schemat podawania to 1 mg erawacykliny na kg masy ciała co 12 godzin przez 4 do 14 dni. Silne induktory CYP3A4 W przypadku pacjentów, którym jednocześnie podawane są silne induktory CYP3A4, zalecany schemat podawania to 1,5 mg erawacykliny na kg masy ciała co 12 godzin przez 4 do 14 dni (patrz punkty 4.4 i 4.5). Osoby w podeszłym wieku (≥ 65. roku życia) Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializie. Erawacyklinę można podawać niezależnie od pory wykonywania hemodializy (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Xerava u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Produktu leczniczego Xerava nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na przebarwienie zębów (patrz punkty 4.4 i 4.6). Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt Xerava jest podawany wyłącznie w postaci infuzji dożylnej trwającej około godzinę (patrz punkt 4.4). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na antybiotyki należące do klasy tetracyklin.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje anafilaktyczne Dla innych antybiotyków należących do klasy tetracyklin są możliwe i były zgłaszane poważne, sporadycznie śmiertelne, reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). W przypadku reakcji nadwrażliwości leczenie za pomocą erawacykliny należy natychmiast przerwać i podjąć odpowiednie środki ratownicze. Biegunka związana z Clostridioides difficile Przypadki powiązanego z antybiotykami zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy były zgłaszane w związku ze stosowaniem niemal wszystkich antybiotyków. Mogą one mieć stopień ciężkości od łagodnego do zagrażającego życiu. Ważne, aby uwzględnić to rozpoznanie w przypadku pacjentów z biegunką podczas leczenia erawacykliną lub po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8). W takich okolicznościach należy rozważyć przerwanie podawania erawacykliny i zastosowanie środków wspomagających wraz z podaniem specyficznych leków przeciwko Clostridioides difficile .
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie należy podawać produktów leczniczych blokujących perystaltykę. Reakcje w miejscu podania infuzji Erawacyklina jest podawana przez wykonanie infuzji dożylnej o czasie trwania wynoszącym około 1 godziny w celu minimalizacji ryzyka reakcji w miejscu podania infuzji. Podczas podawania erawacykliny w badaniach klinicznych zaobserwowano rumień w miejscu podania infuzji, ból/bolesność, zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył (patrz punkt 4.8). W przypadku poważnych reakcji należy przerwać podawanie erawacykliny do czasu określenia nowego miejsca infuzji dożylnej. Dodatkowe środki mające na celu zmniejszenie częstości i ciężkości reakcji w miejscu podania infuzji obejmują zmniejszenie szybkości infuzji erawacykliny i (lub) jej stężenia. Niewrażliwe drobnoustroje Długotrwałe stosowanie może spowodować przerost niewrażliwych drobnoustrojów, w tym grzybów. Wystąpienie podczas leczenia nadkażenia może skutkować koniecznością przerwania go.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zastosować inne stosowne środki i uwzględnić alternatywną terapię przeciwdrobnoustrojową zgodnie z istniejącymi wytycznymi terapeutycznymi. Zapalenie trzustki Przypadki zapalenia trzustki były zgłaszane w związku ze stosowaniem erawacykliny. Niektóre z nich były ciężkie (patrz punkt 4.8). W razie podejrzenia zapalenia trzustki należy przerwać podawanie erawacykliny. Dzieci i młodzież Produktu Xerava nie należy stosować w okresie rozwoju zębów (podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży i u dzieci w wieku poniżej 8 lat), ponieważ może on spowodować trwałe przebarwienie zębów (kolor żółto-szaro-brązowy) (patrz punkty 4.2 i 4.6). Równoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 Przewidywane jest zwiększenie przez leki indukujące CYP3A4 szybkości i stopnia metabolizmu erawacykliny. Induktory CYP3A4 działają w sposób zależny od czasu, a maksymalny efekt po wprowadzeniu może wystąpić po upływie co najmniej 2 tygodni.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Analogicznie zanik indukcji CYP3A4 może wystąpić po co najmniej 2 tygodniach. Przewiduje się, że stosowanie równoczesne z silnymi induktorami CYP3A4 (takimi jak fenobarbital, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego) spowoduje zmniejszenie skuteczności erawacykliny (patrz punkty 4.2 i 4.5). Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C w klasyfikacji Childa-Pugha) może wystąpić zwiększona ekspozycja na produkt. W związku z tym takich pacjentów należy monitorować pod kątem działań niepożądanych (patrz punkt 4.8), w szczególności jeśli są oni otyli lub przyjmują również silne inhibitory CYP3A — w tym przypadku ekspozycja może ulec dodatkowemu zwiększeniu (patrz punkty 4.5 i 5.2). W takich przypadkach nie można udzielić zaleceń dotyczących dawkowania. Ograniczenia danych klinicznych W badaniach klinicznych dotyczących cIAI nie brali udziału pacjenci z obniżoną odpornością.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Większość pacjentów (80%) osiągała początkowe wyniki według skali APACHE II wynoszące <10; u 5,4% pacjentów występowała początkowo równoległa bakteriemia; u 34% pacjentów występowało powikłane zapalenie wyrostka robaczkowego. Koagulopatia Erawacyklina może wydłużać zarówno czas protrombinowy (PT), jak i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Ponadto podczas stosowania erawacykliny zgłaszano hipofibrynogenemię. W związku z tym przed rozpoczęciem leczenia erawacykliną i regularnie w trakcie leczenia należy monitorować parametry krzepnięcia krwi, takie jak PT lub inne odpowiednie testy oceny stanu układu krzepnięcia krwi, w tym fibrynogen we krwi.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Potencjalny wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę erawacykliny Równoczesne podawanie ryfampicyny, silnego induktora CYP 3A4/3A5, zmieniało farmakokinetykę erawacykliny, zmniejszając ekspozycję o około 32% i zwiększając klirens o około 54%. Dawkę erawacykliny należy zwiększyć o około 50% (1,5 mg/kg dożylnie co 12 h) w przypadku podawania równoczesnego z ryfampicyną lub innymi silnymi induktorami CYP3A, takimi jak fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne podawanie itrakonazolu, silnego inhibitora CYP3A, zmieniło farmakokinetykę erawacykliny, zwiększając parametr C max o około 5%, parametr AUC 0-24 o około 23% i zmniejszając klirens. Nie jest oczekiwane istotne z klinicznego punktu widzenia zwiększenie ekspozycji, w związku z czym w przypadku równoczesnego podawania erawacykliny z inhibitorami CYP3A nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    Jednakże pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A (np. rytonawir, itrakonazol, klarytromycynę) w połączeniu z innymi czynnikami mogącymi zwiększać ekspozycję, takimi jak ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) otyłość, należy monitorować pod kątem działań niepożądanych (patrz punkty 4.4 i 4.8). W badaniach in vitro wykazano, że erawacyklina jest substratem transporterów P-gp, OATP1B1 i OATP1B3. Nie można wykluczyć interakcji między lekami in vivo , a jednoczesne podawanie erawacykliny z innymi produktami leczniczymi blokującymi te transportery (przykłady inhibitorów OATP1B1/3: atazanawir, cyklosporyna, lopinawir i sakwinawir) może spowodować zwiększenie stężenia erawacykliny w osoczu. Potencjalny wpływ erawacykliny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych W badaniach in vitro erawacyklina i produkty jej metabolizmu nie są inhibitorami ani induktorami enzymów CYP lub białek transportowych (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    Interakcje z produktami leczniczymi będącymi substratami tych enzymów lub transporterów są zatem mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania erawacykliny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Podobnie jak inne antybiotyki należące do klasy tetracyklin erawacyklina może powodować trwałe uszkodzenia zębów (przebarwienie i wady szkliwa) oraz opóźnienie procesów kostnienia u płodów w przypadku ekspozycji in utero w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Przyczyną jest gromadzenie się jej w tkankach o dużej wymianie wapnia i tworzenie chelatów wapniowych (patrz punkty 4.4 i 5.3). Produktu leczniczego Xerava nie stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania erawacykliny. Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zachodzenia w ciążę podczas przyjmowania erawacykliny. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy erawacyklina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Badania na zwierzętach wykazały przenikanie erawacykliny i jej metabolitów do mleka kobiet karmiących piersią (patrz punkt 5.3). Długotrwałe stosowanie innych tetracyklin podczas karmienia piersią może prowadzić do znacznego wchłaniania przez karmione dziecko i nie jest zalecane ze względu na ryzyko przebarwienia zębów i opóźnienia procesów kostnienia u dziecka. Decyzja o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią lub kontynuacji bądź przerwaniu leczenia produktem Xerava powinna zostać podjęta z uwzględnieniem korzyści płynących z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak jest danych dotyczących wpływu erawacykliny na płodność u ludzi. Erawacyklina wpłynęła na parzenie się i płodność u samców szczurów przy klinicznie istotnych ekspozycjach (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Erawacyklina może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas podawania erawacykliny mogą występować zawroty głowy (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania W badaniach klinicznych najczęstszymi działaniami niepożądanymi u pacjentów z cIAI leczonych erawacykliną (n = 576) były nudności (3,0%), wymioty, zapalenie żył w miejscu podania infuzji (po 1,9%), zapalenie żył (1,4%), zakrzepica w miejscu podania infuzji (0,9%), biegunka (0,7%), rumień w miejscu nakłucia naczynia (0,5%), nadmierna potliwość, zakrzepowe zapalenie żył, niedoczulica w miejscu podania infuzji i bóle głowy (po 0,3%), zwykle łagodne lub o umiarkowanym natężeniu. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane stwierdzone dla erawacykliny przedstawiono w tabeli 1. Działania niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. Częstość występowania działań niepożądanych definiowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1 Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych erawacykliny w badaniach klinicznych
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstoNiezbyt często
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoHipofibrynogenemia Zwiększony międzynarodowywspółczynnik znormalizowany (INR)Wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT)Wydłużony czas protrombinowy (PT)
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwość
    Zaburzenia układu nerwowegoZawroty głowyBól głowy
    Zaburzenia naczynioweZakrzepowe zapalenie żyłaZapalenie żyłb
    Zaburzenia żołądka i jelitNudnościWymiotyZapalenie trzustkiBiegunka
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZwiększenie aktywności amino- transferazy asparaginianowej (AST)Zwiększenie aktywności amino- transferazy alaninowej (ALT)Hiperbilirubinemia
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejWysypkaNadmierna potliwość
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaReakcje w miejscu podania infuzji c
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    a. Zakrzepowe zapalenie żył obejmuje następujące jednostki określone preferowanymi terminami: zakrzepowe zapalenie żył i zapalenie żył w miejscu podania infuzji. b. Zapalenie żył obejmuje następujące jednostki określone preferowanymi terminami: zapalenie żył, zapalenie żył w miejscu podania infuzji, powierzchniowe zapalenie żył oraz zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia. c. Reakcje w miejscu podania infuzji obejmują następujące jednostki określone preferowanymi terminami: rumień w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu podania infuzji, rumień w miejscu nakłucia naczynia oraz ból w miejscu nakłucia naczynia. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje w miejscu podania infuzji U pacjentów leczonych erawacykliną stwierdzono łagodne do umiarkowanych reakcje w miejscu podania infuzji, obejmujące ból lub dyskomfort, rumień i obrzęk lub zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, a także powierzchniowe zakrzepowe zapalenie żył i (lub) zapalenie żył.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje w miejscu podania infuzji można ograniczyć, zmniejszając stężenie podawanej erawacykliny lub szybkość wykonywania infuzji. Działania antybiotyków należących do klasy tetracyklin Działania niepożądane antybiotyków należących do klasy tetracyklin obejmują nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu ( pseudotumor cerebri) oraz działanie przeciwanaboliczne, prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego, azotemii, kwasicy i hiperfosfatemii. Biegunka Działania niepożądane klasy antybiotyków obejmują rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy oraz przerost niewrażliwych organizmów, w tym grzybów (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych biegunka związana z leczeniem wystąpiła u 0,7% pacjentów. Wszystkie przypadki były łagodne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W badaniach, podczas których zdrowym ochotnikom podawano erawacyklinę w dawce do 3 mg/kg mc., zaobserwowano, że dawki większe od zalecanej skutkują wyższym wskaźnikiem występowania nudności i wymiotów. W przypadku podejrzenia przedawkowania stosowanie produktu Xerava należy przerwać i monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, tetracykliny, kod ATC: J01AA13. Mechanizm działania Mechanizm działania erawacykliny obejmuje zakłócenie syntezy białka bakteryjnego przez związanie z podjednostką rybosomalną 30S, uniemożliwiające włączenie reszt aminokwasowych do wydłużających się łańcuchów peptydowych. Substytucje C-7 i C-9 w erawacyklinie nie zachodzą w żadnych występujących naturalnie lub półsyntetycznych tetracyklinach. Schemat substytucji pobudza działanie przeciwdrobnoustrojowe, w tym utrzymanie działania in vitro przeciwko szczepom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym wykazującym specyficzne mechanizmy odporności na tetracyklinę (tj. usuwanie pompą błonową przez białka tet(A), tet(B) i tet(K); zabezpieczenie rybosomalne zakodowane przez białka tet(M) i tet(Q)). Erawacyklina nie jest substratem dla pompy MepA u Staphylococcus aureus , którą opisano jako mechanizm oporności na tygecyklinę.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Na erawacyklinę nie działają również enzymy unieszkodliwiające lub modyfikujące aminoglikozydy. Mechanizm odporności Odporność na erawacyklinę zaobserwowano u Enterococcus zawierających modyfikację w rpsJ. Nie występuje oporność krzyżowa typu „target-based” między erawacykliną a innymi grupami antybiotyków takimi jak chinolony, penicyliny, cefalosporyny i karbapenemy. Inne mechanizmy odporności bakterii, które mogłyby potencjalnie oddziaływać na erawacyklinę, są związane ze zwiększonym naturalnym nieswoistym wypompowywaniem leku powodującym wielolekoodporność (MDR). Wartości graniczne badania wrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) określone dla erawacykliny przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) wynoszą: Tabela 2 Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego erawacykliny dla różnych czynników chorobotwórczych
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Czynnik chorobotwórczyWartości graniczne MIC (µg/ml)
    Wrażliwy (S ≤)Oporny (R >)
    Escherichia coli0,50,5
    Staphylococcus aureus0,250,25
    Enterococcus spp0,1250,125
    Viridans Streptococcus spp0,1250,125
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Powierzchnia pod krzywą stężenia w osoczu w czasie (AUC) podzielona przez minimalne stężenie hamujące (MIC) erawacykliny została określona jako najlepszy predyktor skuteczności in vitro z wykorzystaniem ekspozycji ludzkiego stanu stacjonarnego na środek chemostatyczny, potwierdzony in vivo w modelach zwierzęcych zakażeń. Skuteczność kliniczna w stosunku do określonych czynników chorobotwórczych W badaniach klinicznych została wykazana skuteczność w stosunku do czynników chorobotwórczych określonych jako wywołujące cIAI, które były wrażliwe na erawacyklinę in vitro :  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Staphylococcus aureus  Enterococcus faecalis  Enterococcus faecium  Viridans Streptococcus spp. Aktywność przeciwbakteryjna w stosunku do innych istotnych czynników chorobotwórczych Dane in vitro wskazują, że na erawacyklinę nie jest wrażliwy niżej wymieniony czynnik chorobotwórczy:  Pseudomonas aeruginosa Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu Xerava w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z cIAI (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Erawacyklina jest podawana dożylnie, w związku z czym jest w 100% biodostępna. Średnie parametry farmakokinetyczne erawacykliny po pojedynczym i wielokrotnych infuzjach dożylnych (trwających 60 minut) w dawce 1 mg/kg mc., wykonywanych u zdrowych osób dorosłych co 12 godzin, przedstawiono w tabeli 3. Tabela 3 Średnie (% CV) parametry farmakokinetyczne w osoczu dla erawacykliny po pojedynczym i wielokrotnych infuzjach dożylnych zdrowym osobom dorosłym
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dawkowanie erawacyklinyParametry PKśrednia arytmetyczna (% CV)
    Cmax (ng/ml)t amax(h)AUC0- b12(ng*h/ml)t1/2 (h)
    1,0 mg/kg mc. dożylnie co 12 godzin (n=6)Dzień 12125 (15)1,0 (1,0–1,0)4305 (14)9 (21)
    Dzień 101825 (16)1,0 (1,0–1,0)6309 (15)39 (32)
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    a Średni (zakres) reprezentowany b AUC dla dnia 1 = AUC 0-12 po pierwszej dawce i AUC dla dnia 10 = AUC dla stanu stacjonarnego 0- 12 Dystrybucja Wiązanie in vitro erawacykliny z białkami osocza ludzkiego zwiększa się wraz ze wzrostem stężenia, ze związaniem 79%, 86% i 90% w stężeniach odpowiednio 0,1, 1 i 10  g/ml. Średnia objętość dystrybucji (% CV) w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników po przyjęciu dawki 1 mg/kg co 12 h wynosi w przybliżeniu 321 l (6,35), czyli jest większa niż całkowita objętość wody w organizmie. Metabolizm Nieprzetworzona erawacyklina jest głównym składnikiem związanym z produktem leczniczym występującym w osoczu i w moczu człowieka. Erawacyklina jest metabolizowana przede wszystkim przez utlenianie pierścienia pirolidynowego z udziałem CYP3A4 i FMO do TP-6208 oraz chemiczną epimeryzację w C-4 do TP-498. Dodatkowe drugorzędne metabolity powstają w wyniku glukuronidacji, utleniania i hydrolizy. TP-6208 i TP-498 nie są uznawane za farmakologicznie czynne.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Erawacyklina jest substratem dla transporterów P-gp, OATP1B1 i OATP1B3, ale nie dla BCRP. Eliminacja Erawacyklina jest wydalana w moczu i w kale. Klirens nerkowy i żółciowy oraz bezpośrednie wydalanie jelitowe odpowiadają za odpowiednio około 35% i 48% całkowitego klirensu w organizmie po podaniu jednej dawki dożylnej zawierającej 60 mg 14 C-erawacykliny. Liniowość lub nieliniowość Wielkości C max i AUC erawacykliny u zdrowych osób dorosłych zwiększają się w przybliżeniu proporcjonalnie do zwiększania dawki. Po podaniu dożylnym 1 mg/kg mc. co 12 godzin występuje akumulacja wynosząca około 45%. W poddanym badaniom klinicznym zakresie wielokrotnych dawek dożylnych erawacykliny parametry farmakokinetyczne AUC i C max wykazują liniowość, aczkolwiek ze zwiększeniem dawki wzrost wartości AUC i C max staje się nieco mniej proporcjonalny do zwiększania dawki.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Potencjalne interakcje lekowe Erawacyklina i jej metabolity nie są w warunkach in vitro inhibitorami CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 ani CYP3A4. Erawacyklina, TP-498 i TP-6208 nie są induktorami CYP1A2, CYP2B6 ani CYP3A4. Erawacyklina, TP-498 i TP-6208 nie są inhibitorami transporterów BCRP, BSEP, OATP1B1, OATP1B3, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, MATE1 ani MATE2-K. Metabolity TP-498 i TP-6208 nie są w warunkach in vitro inhibitorami P-gp. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Średnia geometryczna najmniejszych kwadratów C max dla erawacykliny u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wzrosła o 8,8% w porównaniu z pacjentami zdrowymi (90% CI -19,4, 45,2). Średnia geometryczna najmniejszych kwadratów AUC 0-inf dla erawacykliny u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) spadła o 4,0% w porównaniu z pacjentami zdrowymi (90% CI -14,0, 12,3).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności wątroby Średnia geometryczna C max dla erawacykliny u pacjentów z lekkimi (stopnia A w klasyfikacji Childa- Pugha), średnimi (stopnia B w klasyfikacji Childa-Pugha) i ciężkimi (stopnia C w klasyfikacji Childa- Pugha) zaburzeniami czynności wątroby wzrosła o odpowiednio 13,9%, 16,3%, i 19,7% w porównaniu z pacjentami zdrowymi. Średnia geometryczna AUC 0-inf dla erawacykliny u pacjentów z lekkimi, średnimi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosła o odpowiednio 22,9%, 37,9% i 110,3% w porównaniu z pacjentami zdrowymi. Płeć W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną dla erawacykliny, nie zaobserwowano dla niej żadnych istotnych klinicznie różnic AUC w odniesieniu do płci. Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat) W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną dla erawacykliny, nie zaobserwowano dla niej żadnych istotnych klinicznie różnic farmakokinetyki erawacykliny w odniesieniu do wieku.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Masa ciała W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną, stwierdzono zależność dyspozycji erawacykliny (klirens i objętość) od masy ciała. Jednakże otrzymane różnice ekspozycji na erawacyklinę w kategoriach AUC nie uzasadniają zmian dawki w badanym zakresie mas ciała. Nie są dostępne dane dla pacjentów o masie ciała przekraczającej 137 kg. Wpływ poważnej otyłości na ekspozycję na erawacyklinę nie został zbadany.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności dawki powtórzonej prowadzonych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano dla erawacykliny zmniejszenie liczby limfocytów/zanik węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, spadek liczby erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi (u psów i małp), w połączeniu z ubogokomórkowością szpiku kostnego oraz szkodliwym wpływem na przewód pokarmowy (pies i małpa). Zaobserwowane efekty były odwracalne lub częściowo odwracalne w okresie regeneracji trwającym od 3 do 7 tygodni. Odbarwienie kości (przy braku ustaleń histologicznych), które nie było w pełni odwracalne w okresach regeneracji trwających do 7 tygodni, zaobserwowano u szczurów i małp po 13 tygodniach dawkowania. Dożylne podawanie dużych dawek erawacykliny w badaniach prowadzonych na szczurach i psach było powiązane z reakcjami skórnymi (w tym pokrzywkami, zadrapaniami, obrzękiem i (lub) rumieniem skórnym).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach płodności samców szczurów erawacyklina podawana w dawce odpowiadającej około 5- krotności ekspozycji klinicznej (na podstawie AUC) doprowadziła do znacznej redukcji liczby ciąż. Zaobserwowane efekty były odwracalne po 70-dniowym (10-tygodniowym) okresie regeneracji, równoważnym z cyklem spermatogennym u szczura. Obserwowane efekty dotyczące męskich narządów rozrodczych występowały również u szczurów w badaniach toksyczności dawki powtórzonej prowadzonych przez 14 dni lub 13 tygodni przy ekspozycji większej niż 10- lub 5-krotna ekspozycja kliniczna na podstawie AUC. Obserwacje obejmowały zwyrodnienie cewek nasiennych, oligospermię i pozostałości komórkowe w najądrzach, zatrzymywanie spermatydów w cewkach nasiennych, wzrost zatrzymywania spermatydów w komórkach Sertolego oraz wakuolizację komórek Sertolego i zmniejszenie liczby plemników. U samic szczurów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na parzenie się lub płodność.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach zarodków i płodów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu u szczurów, u których występowała ekspozycja porównywalna do ekspozycji klinicznej, ani u królików, u których występowała ekspozycja 1,9-krotnie wyższa niż ekspozycja kliniczna (na podstawie AUC) odpowiednio u szczurów i królików. Dawki wyższe niż 2- lub 4-krotnie większe niż ekspozycja kliniczna (na podstawie AUC) związane były z toksycznością dla matek (obserwacje kliniczne i spadek przyrostu masy ciała oraz spożycia pokarmu), zmniejszeniem masy ciała płodu i opóźnieniami kostnienia szkieletu u obydwu gatunków oraz poronieniami u królika. Badania na zwierzętach wskazują, że erawacyklina przechodzi przez łożysko i znajduje się w osoczu płodowym. Erawacyklina (i jej metabolity) są wydalane w mleku u szczurów w okresie laktacji. Erawacyklina nie jest genotoksyczna. Nie przeprowadzono badań w zakresie karcynogenności erawacykliny. Produkt Xerava może być potencjalnie bardzo trwały w osadach słodkowodnych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E421) Sodu wodorotlenek (dostosowanie pH) Kwas solny (dostosowanie pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Stabilność chemiczna i fizyczna podczas użytkowania po rekonstytucji we fiolce została wykazana dla okresu 1 godziny w temperaturze 25 °C. Stabilność chemiczna i fizyczna podczas użytkowania po rozcieńczeniu została wykazana dla okresu 72 godzin 2 °C-8  C i 12 godzin w temperaturze 25  C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien zostać natychmiast użyty. Jeśli nie będzie natychmiast użyty, za czas oraz warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zazwyczaj nie powinny wynosić powyżej 72 godzin w temperaturze 2  C–8  C, chyba że metoda rekonstytucji/rozcieńczenia była przeprowadzona w kontrolowanych i zatwierdzonych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C–8  C). Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Szklana fiolka typu I o pojemności 10 ml z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiową nasadką. Wielkości opakowań: opakowania po 1 fiolce i wielopaki po 12 fiolek (12 opakowań po 1 fiolce w każdym). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ogólne środki ostrożności Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Podczas przygotowania roztworu do infuzji należy stosować technikę aseptyczną.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Instrukcja dotycząca rekonstytucji Zawartość wymaganej liczby fiolek należy rozpuścić, używając dla każdej 5 ml wody do wstrzykiwań i delikatnie mieszając do czasu całkowitego rozpuszczenia proszku. Należy unikać wstrząsania lub gwałtownych ruchów, ponieważ może to powodować pienienie. Roztwór produktu Xerava powinien być klarowny i mieć kolor od jasnożółtego do pomarańczowego. Roztworu nie należy używać, jeśli występują w nim cząstki lub jest mętny. Przygotowanie roztworu do infuzji W celu podania sporządzony roztwór należy poddać dalszemu rozcieńczeniu, stosując roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Obliczoną objętość sporządzonego roztworu należy dodać do worka infuzyjnego do uzyskania stężenia docelowego wynoszącego 0,3 mg/ml, w zakresie 0,2 do 0,6 mg/ml. Patrz przykładowe obliczenia w tabeli 4. Delikatnie odwrócić worek, aby wymieszać roztwór.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Masa ciała pacjenta(kg)Dawka całkowita (mg)Liczba fiolek potrzebnych do rekonstytucjiCałkowita objętość do rozcieńczenia (ml)Zalecana wielkość worka infuzyjnego
    404014100 ml
    606026250 ml
    808028250 ml
    100100210250 ml
    150150315500 ml
    200200420500 ml
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Tabela 4 Przykładowe obliczenia dla zakresu masy ciała od 40 kg do 200 kg 1 1. Dokładną dawkę należy obliczyć na podstawie masy ciała konkretnego pacjenta. Dla mas ciała pacjentów w zakresie ≥ 40 kg–49 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 100 ml. Dla mas ciała pacjentów w zakresie 50 kg–100 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 250 ml. Dla mas ciała pacjentów > 100 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 500 ml. Infuzja Przed podaniem substancji roztwór gotowy do użycia powinien być poddany oględzinom pod kątem cząstek stałych. Sporządzony i rozcieńczony roztwór, który zawiera widoczne cząstki lub jest mętny, należy wyrzucić.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po rozcieńczeniu produkt Xerava jest podawany drogą dożylną przez około 1 godzinę. Sporządzony i rozcieńczony roztwór należy podawać wyłącznie w postaci infuzji dożylnej. Nie wolno go podawać w postaci bolusu dożylnego. Jeżeli w przypadku sekwencyjnej infuzji różnych produktów leczniczych używana jest ta sama linia dożylna, należy ją przepłukać przed infuzją i po jej wykonaniu roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Utylizacja Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xerava 100 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 100 mg erawacykliny. Po rekonstytucji każdy mililitr zawiera 20 mg erawacykliny. Po dalszym rozcieńczeniu 1 mililitr zawiera 0,6 mg erawacykliny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Substancja zbita w twardą masę o barwie od jasnożółtej do ciemnożółtej.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt Xerava jest wskazany do stosowania w leczeniu powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych (cIAI) u dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecany schemat podawania to 1 mg erawacykliny na kg masy ciała co 12 godzin przez 4 do 14 dni. Silne induktory CYP3A4 W przypadku pacjentów, którym jednocześnie podawane są silne induktory CYP3A4, zalecany schemat podawania to 1,5 mg erawacykliny na kg masy ciała co 12 godzin przez 4 do 14 dni (patrz punkty 4.4 i 4.5). Osoby w podeszłym wieku (≥ 65. roku życia) Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializie. Erawacyklinę można podawać niezależnie od pory wykonywania hemodializy (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Xerava u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Produktu leczniczego Xerava nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na przebarwienie zębów (patrz punkty 4.4 i 4.6). Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt Xerava jest podawany wyłącznie w postaci infuzji dożylnej trwającej około godzinę (patrz punkt 4.4). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na antybiotyki należące do klasy tetracyklin.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje anafilaktyczne Dla innych antybiotyków należących do klasy tetracyklin są możliwe i były zgłaszane poważne, sporadycznie śmiertelne, reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). W przypadku reakcji nadwrażliwości leczenie za pomocą erawacykliny należy natychmiast przerwać i podjąć odpowiednie środki ratownicze. Biegunka związana z Clostridioides difficile Przypadki powiązanego z antybiotykami zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy były zgłaszane w związku ze stosowaniem niemal wszystkich antybiotyków. Mogą one mieć stopień ciężkości od łagodnego do zagrażającego życiu. Ważne, aby uwzględnić to rozpoznanie w przypadku pacjentów z biegunką podczas leczenia erawacykliną lub po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8). W takich okolicznościach należy rozważyć przerwanie podawania erawacykliny i zastosowanie środków wspomagających wraz z podaniem specyficznych leków przeciwko Clostridioides difficile .
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie należy podawać produktów leczniczych blokujących perystaltykę. Reakcje w miejscu podania infuzji Erawacyklina jest podawana przez wykonanie infuzji dożylnej o czasie trwania wynoszącym około 1 godziny w celu minimalizacji ryzyka reakcji w miejscu podania infuzji. Podczas podawania erawacykliny w badaniach klinicznych zaobserwowano rumień w miejscu podania infuzji, ból/bolesność, zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył (patrz punkt 4.8). W przypadku poważnych reakcji należy przerwać podawanie erawacykliny do czasu określenia nowego miejsca infuzji dożylnej. Dodatkowe środki mające na celu zmniejszenie częstości i ciężkości reakcji w miejscu podania infuzji obejmują zmniejszenie szybkości infuzji erawacykliny i (lub) jej stężenia. Niewrażliwe drobnoustroje Długotrwałe stosowanie może spowodować przerost niewrażliwych drobnoustrojów, w tym grzybów. Wystąpienie podczas leczenia nadkażenia może skutkować koniecznością przerwania go.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zastosować inne stosowne środki i uwzględnić alternatywną terapię przeciwdrobnoustrojową zgodnie z istniejącymi wytycznymi terapeutycznymi. Zapalenie trzustki Przypadki zapalenia trzustki były zgłaszane w związku ze stosowaniem erawacykliny. Niektóre z nich były ciężkie (patrz punkt 4.8). W razie podejrzenia zapalenia trzustki należy przerwać podawanie erawacykliny. Dzieci i młodzież Produktu Xerava nie należy stosować w okresie rozwoju zębów (podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży i u dzieci w wieku poniżej 8 lat), ponieważ może on spowodować trwałe przebarwienie zębów (kolor żółto-szaro-brązowy) (patrz punkty 4.2 i 4.6). Równoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 Przewidywane jest zwiększenie przez leki indukujące CYP3A4 szybkości i stopnia metabolizmu erawacykliny. Induktory CYP3A4 działają w sposób zależny od czasu, a maksymalny efekt po wprowadzeniu może wystąpić po upływie co najmniej 2 tygodni.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Analogicznie zanik indukcji CYP3A4 może wystąpić po co najmniej 2 tygodniach. Przewiduje się, że stosowanie równoczesne z silnymi induktorami CYP3A4 (takimi jak fenobarbital, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego) spowoduje zmniejszenie skuteczności erawacykliny (patrz punkty 4.2 i 4.5). Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C w klasyfikacji Childa-Pugha) może wystąpić zwiększona ekspozycja na produkt. W związku z tym takich pacjentów należy monitorować pod kątem działań niepożądanych (patrz punkt 4.8), w szczególności jeśli są oni otyli lub przyjmują również silne inhibitory CYP3A — w tym przypadku ekspozycja może ulec dodatkowemu zwiększeniu (patrz punkty 4.5 i 5.2). W takich przypadkach nie można udzielić zaleceń dotyczących dawkowania. Ograniczenia danych klinicznych W badaniach klinicznych dotyczących cIAI nie brali udziału pacjenci z obniżoną odpornością.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Większość pacjentów (80%) osiągała początkowe wyniki według skali APACHE II wynoszące < 10; u 5,4% pacjentów występowała początkowo równoległa bakteriemia; u 34% pacjentów występowało powikłane zapalenie wyrostka robaczkowego. Koagulopatia Erawacyklina może wydłużać zarówno czas protrombinowy (PT), jak i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Ponadto podczas stosowania erawacykliny zgłaszano hipofibrynogenemię. W związku z tym przed rozpoczęciem leczenia erawacykliną i regularnie w trakcie leczenia należy monitorować parametry krzepnięcia krwi, takie jak PT lub inny odpowiednie testy oceny stanu układu krzepnięcia krwi, w tym fibrynogen we krwi.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Potencjalny wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę erawacykliny Równoczesne podawanie ryfampicyny, silnego induktora CYP 3A4/3A5, zmieniało farmakokinetykę erawacykliny, zmniejszając ekspozycję o około 32% i zwiększając klirens o około 54%. Dawkę erawacykliny należy zwiększyć o około 50% (1,5 mg/kg dożylnie co 12 h) w przypadku podawania równoczesnego z ryfampicyną lub innymi silnymi induktorami CYP3A, takimi jak fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne podawanie itrakonazolu, silnego inhibitora CYP3A, zmieniło farmakokinetykę erawacykliny, zwiększając parametr C max o około 5%, parametr AUC 0-24 o około 23% i zmniejszając klirens. Nie jest oczekiwane istotne z klinicznego punktu widzenia zwiększenie ekspozycji, w związku z czym w przypadku równoczesnego podawania erawacykliny z inhibitorami CYP3A nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Interakcje
    Jednakże pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A (np. rytonawir, itrakonazol, klarytromycynę) w połączeniu z innymi czynnikami mogącymi zwiększać ekspozycję, takimi jak ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) otyłość, należy monitorować pod kątem działań niepożądanych (patrz punkty 4.4 i 4.8). W badaniach in vitro wykazano, że erawacyklina jest substratem transporterów P-gp, OATP1B1 i OATP1B3. Nie można wykluczyć interakcji między lekami in vivo , a jednoczesne podawanie erawacykliny z innymi produktami leczniczymi blokującymi te transportery (przykłady inhibitorów OATP1B1/3: atazanawir, cyklosporyna, lopinawir i sakwinawir) może spowodować zwiększenie stężenia erawacykliny w osoczu. Potencjalny wpływ erawacykliny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych W badaniach in vitro erawacyklina i produkty jej metabolizmu nie są inhibitorami ani induktorami enzymów CYP lub białek transportowych (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Interakcje
    Interakcje z produktami leczniczymi będącymi substratami tych enzymów lub transporterów są zatem mało prawdopodobne.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania erawacykliny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Podobnie jak inne antybiotyki należące do klasy tetracyklin erawacyklina może powodować trwałe uszkodzenia zębów (przebarwienie i wady szkliwa) oraz opóźnienie procesów kostnienia u płodów w przypadku ekspozycji in utero w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Przyczyną jest gromadzenie się jej w tkankach o dużej wymianie wapnia i tworzenie chelatów wapniowych (patrz punkty 4.4 i 5.3). Produktu leczniczego Xerava nie stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podania erawacykliny. Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zachodzenia w ciążę podczas przyjmowania erawacykliny. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy erawacyklina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Badania na zwierzętach wykazały przenikanie erawacykliny i jej metabolitów do mleka kobiet karmiących piersią (patrz punkt 5.3). Długotrwałe stosowanie innych tetracyklin podczas karmienia piersią może prowadzić do znacznego wchłaniania przez karmione dziecko i nie jest zalecane ze względu na ryzyko przebarwienia zębów i opóźnienia procesów kostnienia u dziecka. Decyzja o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią lub kontynuacji bądź przerwaniu leczenia produktem Xerava powinna zostać podjęta z uwzględnieniem korzyści płynących z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak jest danych dotyczących wpływu erawacykliny na płodność u ludzi. Erawacyklina wpłynęła na parzenie się i płodność u samców szczurów przy klinicznie istotnych ekspozycjach (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Erawacyklina może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas podawania erawacykliny mogą występować zawroty głowy (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania W badaniach klinicznych najczęstszymi działaniami niepożądanymi u pacjentów z cIAI leczonych erawacykliną (n = 576) były nudności (3,0%), wymioty, zapalenie żył w miejscu podania infuzji (po 1,9%), zapalenie żył (1,4%), zakrzepica w miejscu podania infuzji (0,9%), biegunka (0,7%), rumień w miejscu nakłucia naczynia (0,5%), nadmierna potliwość, zakrzepowe zapalenie żył, niedoczulica w miejscu podania infuzji i bóle głowy (po 0,3%), zwykle łagodne lub o umiarkowanym natężeniu. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane stwierdzone dla erawacykliny przedstawiono w tabeli 1. Działania niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. Częstość występowania działań niepożądanych definiowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1 Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych erawacykliny w badaniach klinicznych
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstoNiezbyt często
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoHipofibrynogenemia Zwiększony międzynarodowy współczynnik znormalizowany(INR)Wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT)Wydłużony czas protrombinowy (PT)
    Zaburzenia układu immunologicznegoNadwrażliwość
    Zaburzenia układu nerwowegoZawroty głowyBól głowy
    Zaburzenia naczynioweZakrzepowe zapalenie żyłaZapalenie żyłb
    Zaburzenia żołądka i jelitNudnościWymiotyZapalenie trzustkiBiegunka
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZwiększenie aktywności amino- transferazy asparaginianowej (AST) Zwiększenie aktywności amino-transferazy alaninowej (ALT)Hiperbilirubinemia
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejWysypkaNadmierna potliwość
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaReakcje w miejscu podania infuzji c
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    a. Zakrzepowe zapalenie żył obejmuje następujące jednostki określone preferowanymi terminami: zakrzepowe zapalenie żył i zapalenie żył w miejscu podania infuzji. b. Zapalenie żył obejmuje następujące jednostki określone preferowanymi terminami: zapalenie żył, zapalenie żył w miejscu podania infuzji, powierzchniowe zapalenie żył oraz zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia. c. Reakcje w miejscu podania infuzji obejmują następujące jednostki określone preferowanymi terminami: rumień w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu podania infuzji, rumień w miejscu nakłucia naczynia oraz ból w miejscu nakłucia naczynia. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje w miejscu podania infuzji U pacjentów leczonych erawacykliną stwierdzono łagodne do umiarkowanych reakcje w miejscu podania infuzji, obejmujące ból lub dyskomfort, rumień i obrzęk lub zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, a także powierzchniowe zakrzepowe zapalenie żył i (lub) zapalenie żył.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje w miejscu podania infuzji można ograniczyć, zmniejszając stężenie podawanej erawacykliny lub szybkość wykonywania infuzji. Działania antybiotyków należących do klasy tetracyklin Działania niepożądane antybiotyków należących do klasy tetracyklin obejmują nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu ( pseudotumor cerebri) oraz działanie przeciwanaboliczne, prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego, azotemii, kwasicy i hiperfosfatemii. Biegunka Działania niepożądane klasy antybiotyków obejmują rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy oraz przerost niewrażliwych organizmów, w tym grzybów (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych biegunka związana z leczeniem wystąpiła u 0,7% pacjentów. Wszystkie przypadki były łagodne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W badaniach, podczas których zdrowym ochotnikom podawano erawacyklinę w dawce do 3 mg/kg mc., zaobserwowano, że dawki większe od zalecanej skutkują wyższym wskaźnikiem występowania nudności i wymiotów. W przypadku podejrzenia przedawkowania stosowanie produktu Xerava należy przerwać i monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, tetracykliny, kod ATC: J01AA13. Mechanizm działania Mechanizm działania erawacykliny obejmuje zakłócenie syntezy białka bakteryjnego przez związanie z podjednostką rybosomalną 30S, uniemożliwiające włączenie reszt aminokwasowych do wydłużających się łańcuchów peptydowych. Substytucje C-7 i C-9 w erawacyklinie nie zachodzą w żadnych występujących naturalnie lub półsyntetycznych tetracyklinach. Schemat substytucji pobudza działanie przeciwdrobnoustrojowe, w tym utrzymanie działania in vitro przeciwko szczepom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym wykazującym specyficzne mechanizmy odporności na tetracyklinę (tj. usuwanie pompą błonową przez białka tet(A), tet(B) i tet(K); zabezpieczenie rybosomalne zakodowane przez białka tet(M) i tet(Q)). Erawacyklina nie jest substratem dla pompy MepA u Staphylococcus aureus , którą opisano jako mechanizm oporności na tygecyklinę.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Na erawacyklinę nie działają również enzymy unieszkodliwiające lub modyfikujące aminoglikozydy. Mechanizm odporności Odporność na erawacyklinę zaobserwowano u Enterococcus zawierających modyfikację w rpsJ. Nie występuje oporność krzyżowa typu „target-based” między erawacykliną a innymi grupami antybiotyków takimi jak chinolony, penicyliny, cefalosporyny i karbapenemy. Inne mechanizmy odporności bakterii, które mogłyby potencjalnie oddziaływać na erawacyklinę, są związane ze zwiększonym naturalnym nieswoistym wypompowywaniem leku powodującym wielolekoodporność (MDR). Wartości graniczne badania wrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) określone dla erawacykliny przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) wynoszą: Tabela 3 Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego erawacykliny dla różnych czynników chorobotwórczych
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Czynnik chorobotwórczyWartości graniczne MIC (µg/ml)
    Wrażliwy (S ≤)Oporny (R >)
    Escherichia coli0,50,5
    Staphylococcus aureus0,250,25
    Enterococcus spp0,1250,125
    Viridans Streptococcus spp0,1250,125
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Powierzchnia pod krzywą stężenia w osoczu w czasie (AUC) podzielona przez minimalne stężenie hamujące (MIC) erawacykliny została określona jako najlepszy predyktor skuteczności in vitro z wykorzystaniem ekspozycji ludzkiego stanu stacjonarnego na środek chemostatyczny, potwierdzony in vivo w modelach zwierzęcych zakażeń. Skuteczność kliniczna w stosunku do określonych czynników chorobotwórczych W badaniach klinicznych została wykazana skuteczność w stosunku do czynników chorobotwórczych określonych jako wywołujące cIAI, które były wrażliwe na erawacyklinę in vitro :  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Staphylococcus aureus  Enterococcus faecalis  Enterococcus faecium  Viridans Streptococcus spp. Aktywność przeciwbakteryjna w stosunku do innych istotnych czynników chorobotwórczych Dane in vitro wskazują, że na erawacyklinę nie jest wrażliwy niżej wymieniony czynnik chorobotwórczy:  Pseudomonas aeruginosa Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu Xerava w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z cIAI (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Erawacyklina jest podawana dożylnie, w związku z czym jest w 100% biodostępna. Średnie parametry farmakokinetyczne erawacykliny po pojedynczym i wielokrotnych infuzjach dożylnych (trwających 60 minut) w dawce 1 mg/kg mc., wykonywanych u zdrowych osób dorosłych co 12 godzin, przedstawiono w tabeli 3. Tabela 3 Średnie (% CV) parametry farmakokinetyczne w osoczu dla erawacykliny po pojedynczym i wielokrotnych infuzjach dożylnych zdrowym osobom dorosłym
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dawkowanie erawacyklinyParametry PKśrednia arytmetyczna (% CV)
    Cmax (ng/ml)t amax(h)AUC0- b12(ng*h/ml)t1/2 (h)
    1,0 mg/kg mc. dożylnie co 12 godzin (n=6)Dzień 12125 (15)1,0 (1,0–1,0)4305 (14)9 (21)
    Dzień 101825 (16)1,0 (1,0–1,0)6309 (15)39 (32)
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    a Średni (zakres) reprezentowany b AUC dla dnia 1 = AUC 0-12 po pierwszej dawce i AUC dla dnia 10 = AUC dla stanu stacjonarnego 0- 12 Dystrybucja Wiązanie in vitro erawacykliny z białkami osocza ludzkiego zwiększa się wraz ze wzrostem stężenia, ze związaniem 79%, 86% i 90% w stężeniach odpowiednio 0,1, 1 i 10  g/ml. Średnia objętość dystrybucji (% CV) w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników po przyjęciu dawki 1 mg/kg co 12 h wynosi w przybliżeniu 321 l (6,35), czyli jest większa niż całkowita objętość wody w organizmie. Metabolizm Nieprzetworzona erawacyklina jest głównym składnikiem związanym z produktem leczniczym występującym w osoczu i w moczu człowieka. Erawacyklina jest metabolizowana przede wszystkim przez utlenianie pierścienia pirolidynowego z udziałem CYP3A4 i FMO do TP-6208 oraz chemiczną epimeryzację w C-4 do TP-498. Dodatkowe drugorzędne metabolity powstają w wyniku glukuronidacji, utleniania i hydrolizy. TP-6208 i TP-498 nie są uznawane za farmakologicznie czynne.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Erawacyklina jest substratem dla transporterów P-gp, OATP1B1 i OATP1B3, ale nie dla BCRP. Eliminacja Erawacyklina jest wydalana w moczu i w kale. Klirens nerkowy i żółciowy oraz bezpośrednie wydalanie jelitowe odpowiadają za odpowiednio około 35% i 48% całkowitego klirensu w organizmie po podaniu jednej dawki dożylnej zawierającej 60 mg 14 C-erawacykliny. Liniowość lub nieliniowość Wielkości C max i AUC erawacykliny u zdrowych osób dorosłych zwiększają się w przybliżeniu proporcjonalnie do zwiększania dawki. Po podaniu dożylnym 1 mg/kg mc. co 12 godzin występuje akumulacja wynosząca około 45%. W poddanym badaniom klinicznym zakresie wielokrotnych dawek dożylnych erawacykliny parametry farmakokinetyczne AUC i C max wykazują liniowość, aczkolwiek ze zwiększeniem dawki wzrost wartości AUC i C max staje się nieco mniej proporcjonalny do zwiększania dawki.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Potencjalne interakcje lekowe Erawacyklina i jej metabolity nie są w warunkach in vitro inhibitorami CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 ani CYP3A4. Erawacyklina, TP-498 i TP-6208 nie są induktorami CYP1A2, CYP2B6 ani CYP3A4. Erawacyklina, TP-498 i TP-6208 nie są inhibitorami transporterów BCRP, BSEP, OATP1B1, OATP1B3, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, MATE1 ani MATE2-K. Metabolity TP-498 i TP-6208 nie są w warunkach in vitro inhibitorami P-gp. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Średnia geometryczna najmniejszych kwadratów C max dla erawacykliny u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wzrosła o 8,8% w porównaniu z pacjentami zdrowymi (90% CI -19,4, 45,2). Średnia geometryczna najmniejszych kwadratów AUC 0-inf dla erawacykliny u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) spadła o 4,0% w porównaniu z pacjentami zdrowymi (90% CI -14,0, 12,3).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności wątroby Średnia geometryczna C max dla erawacykliny u pacjentów z lekkimi (stopnia A w klasyfikacji Childa- Pugha), średnimi (stopnia B w klasyfikacji Childa-Pugha) i ciężkimi (stopnia C w klasyfikacji Childa- Pugha) zaburzeniami czynności wątroby wzrosła o odpowiednio 13,9%, 16,3%, i 19,7% w porównaniu z pacjentami zdrowymi. Średnia geometryczna AUC 0-inf dla erawacykliny u pacjentów z lekkimi, średnimi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosła o odpowiednio 22,9%, 37,9% i 110,3% w porównaniu z pacjentami zdrowymi. Płeć W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną dla erawacykliny, nie zaobserwowano dla niej żadnych istotnych klinicznie różnic AUC w odniesieniu do płci. Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat) W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną dla erawacykliny, nie zaobserwowano dla niej żadnych istotnych klinicznie różnic farmakokinetyki erawacykliny w odniesieniu do wieku.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Masa ciała W populacji, na której wykonano analizę farmakokinetyczną, stwierdzono zależność dyspozycji erawacykliny (klirens i objętość) od masy ciała. Jednakże otrzymane różnice ekspozycji na erawacyklinę w kategoriach AUC nie uzasadniają zmian dawki w badanym zakresie mas ciała. Nie są dostępne dane dla pacjentów o masie ciała przekraczającej 137 kg. Wpływ poważnej otyłości na ekspozycję na erawacyklinę nie został zbadany.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności dawki powtórzonej prowadzonych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano dla erawacykliny zmniejszenie liczby limfocytów/zanik węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, spadek liczby erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi (u psów i małp), w połączeniu z ubogokomórkowością szpiku kostnego oraz szkodliwym wpływem na przewód pokarmowy (pies i małpa). Zaobserwowane efekty były odwracalne lub częściowo odwracalne w okresie regeneracji trwającym od 3 do 7 tygodni. Odbarwienie kości (przy braku ustaleń histologicznych), które nie było w pełni odwracalne w okresach regeneracji trwających do 7 tygodni, zaobserwowano u szczurów i małp po 13 tygodniach dawkowania. Dożylne podawanie dużych dawek erawacykliny w badaniach prowadzonych na szczurach i psach było powiązane z reakcjami skórnymi (w tym pokrzywkami, zadrapaniami, obrzękiem i (lub) rumieniem skórnym).
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach płodności samców szczurów erawacyklina podawana w dawce odpowiadającej około 5- krotności ekspozycji klinicznej (na podstawie AUC) doprowadziła do znacznej redukcji liczby ciąż. Zaobserwowane efekty były odwracalne po 70-dniowym (10-tygodniowym) okresie regeneracji, równoważnym z cyklem spermatogennym u szczura. Obserwowane efekty dotyczące męskich narządów rozrodczych występowały również u szczurów w badaniach toksyczności dawki powtórzonej prowadzonych przez 14 dni lub 13 tygodni przy ekspozycji większej niż 10- lub 5-krotna ekspozycja kliniczna na podstawie AUC. Obserwacje obejmowały zwyrodnienie cewek nasiennych, oligospermię i pozostałości komórkowe w najądrzach, zatrzymywanie spermatydów w cewkach nasiennych, wzrost zatrzymywania spermatydów w komórkach Sertolego oraz wakuolizację komórek Sertolego i zmniejszenie liczby plemników. U samic szczurów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na parzenie się lub płodność.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach zarodków i płodów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu u szczurów, u których występowała ekspozycja porównywalna do ekspozycji klinicznej, ani u królików, u których występowała ekspozycja 1,9-krotnie wyższa niż ekspozycja kliniczna (na podstawie AUC) odpowiednio u szczurów i królików. Dawki wyższe niż 2- lub 4-krotnie większe niż ekspozycja kliniczna (na podstawie AUC) związane były z toksycznością dla matek (obserwacje kliniczne i spadek przyrostu masy ciała oraz spożycia pokarmu), zmniejszeniem masy ciała płodu i opóźnieniami kostnienia szkieletu u obydwu gatunków oraz poronieniami u królika. Badania na zwierzętach wskazują, że erawacyklina przechodzi przez łożysko i znajduje się w osoczu płodowym. Erawacyklina (i jej metabolity) są wydalane w mleku u szczurów w okresie laktacji. Erawacyklina nie jest genotoksyczna. Nie przeprowadzono badań w zakresie karcynogenności erawacykliny. Produkt Xerava może być potencjalnie bardzo trwały w osadach słodkowodnych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E421) Sodu wodorotlenek (dostosowanie pH) Kwas solny (dostosowanie pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Stabilność chemiczna i fizyczna podczas użytkowania po rekonstytucji we fiolce została wykazana dla okresu 1 godziny w temperaturze 25 °C. Stabilność chemiczna i fizyczna podczas użytkowania po rozcieńczeniu została wykazana dla okresu 72 godzin 2 °C-8  C i 12 godzin w temperaturze 25  C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien zostać natychmiast użyty. Jeśli nie będzie natychmiast użyty, za czas oraz warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zazwyczaj nie powinny wynosić powyżej 72 godzin w temperaturze 2  C–8  C, chyba że metoda rekonstytucji/rozcieńczenia była przeprowadzona w kontrolowanych i zatwierdzonych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C–8  C). Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Szklana fiolka typu I o pojemności 10 ml z zatyczką z gumy butylowej i aluminiową nasadką. Wielkości opakowań: opakowania po 1 fiolce, 10 fiolek i wielopaki po 12 fiolek (12 opakowań po 1 fiolce w każdym). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ogólne środki ostrożności Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Podczas przygotowania roztworu do infuzji należy stosować technikę aseptyczną.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Instrukcja dotycząca rekonstytucji Zawartość wymaganej liczby fiolek należy rozpuścić, używając dla każdej 5 ml wody do wstrzykiwań lub 5 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) i delikatnie mieszając do czasu całkowitego rozpuszczenia proszku. Należy unikać wstrząsania lub gwałtownych ruchów, ponieważ może to powodować pienienie. Roztwór produktu Xerava powinien być klarowny i mieć kolor od jasnożółtego do pomarańczowego. Roztworu nie należy używać, jeśli występują w nim cząstki lub jest mętny. Przygotowanie roztworu do infuzji W celu podania sporządzony roztwór należy poddać dalszemu rozcieńczeniu, stosując roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Obliczoną objętość sporządzonego roztworu należy dodać do worka infuzyjnego do uzyskania stężenia docelowego wynoszącego 0,3 mg/ml, w zakresie 0,2 do 0,6 mg/ml. Patrz przykładowe obliczenia w tabeli 4. Delikatnie odwrócić worek, aby wymieszać roztwór.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Masa ciała pacjenta(kg)Dawka całkowita (mg)Liczba fiolek potrzebnych do rekonstytucjiCałkowita objętość do rozcieńczenia (ml)Zalecana wielkość worka infuzyjnego
    404012100 ml
    606013250 ml
    808014250 ml
    10010015250 ml
    15015027,5500 ml
    200200210500 ml
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Tabela 4 Przykładowe obliczenia dla zakresu masy ciała od 40 kg do 200 kg 1 1. Dokładną dawkę należy obliczyć na podstawie masy ciała konkretnego pacjenta. Dla mas ciała pacjentów w zakresie ≥ 40 kg–49 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 100 ml. Dla mas ciała pacjentów w zakresie 50 kg–100 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 250 ml. Dla mas ciała pacjentów > 100 kg : Obliczyć objętość wymaganą do sporządzenia roztworu na podstawie masy ciała pacjenta i wstrzyknąć do worka infuzyjnego o pojemności 500 ml. Infuzja Przed podaniem substancji roztwór gotowy do użycia powinien być poddany oględzinom pod kątem cząstek stałych. Sporządzony i rozcieńczony roztwór, który zawiera widoczne cząstki lub jest mętny, należy wyrzucić.
  • CHPL leku Xerava, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po rozcieńczeniu produkt Xerava jest podawany drogą dożylną przez około 1 godzinę. Sporządzony i rozcieńczony roztwór należy podawać wyłącznie w postaci infuzji dożylnej. Nie wolno go podawać w postaci bolusu dożylnego. Jeżeli w przypadku sekwencyjnej infuzji różnych produktów leczniczych używana jest ta sama linia dożylna, należy ją przepłukać przed infuzją i po jej wykonaniu roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Utylizacja Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tygacil 50 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda 5 ml fiolka produktu Tygacil zawiera 50 mg tygecykliny. Po rozpuszczeniu, 1 ml roztworu zawiera 10 mg tygecykliny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji (proszek do sporządzania płynu do infuzji). Proszek lub krążek barwy pomarańczowej.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Tygacil jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku od ośmiu lat (patrz punkty 4.4 oraz 5.1):  powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI, ang. complicated skin and soft tissue infections), z wyjątkiem zakażeń stopy cukrzycowej (patrz punkt 4.4);  powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (cIAI, ang. complicated intra-abdominal infections). Tygacil należy stosować jedynie wtedy, gdy zastosowanie alternatywnych antybiotyków nie jest właściwe (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania preparatów przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecane dawkowanie: dawka początkowa 100 mg, a następnie 50 mg co 12 godzin przez 5 do 14 dni. Dzieci i młodzież (w wieku od 8 do 17 lat) Dzieci w wieku od 8 do <12 lat: 1,2 mg/kg mc. tygecykliny podawanej dożylnie co 12 godzin do maksymalnej dawki 50 mg co 12 godzin przez okres od 5 do 14 dni. Młodzież w wieku od 12 do <18 lat: 50 mg tygecykliny co 12 godzin przez okres od 5 do 14 dni. Czas trwania leczenia ustala się w zależności od nasilenia objawów, lokalizacji zakażenia oraz reakcji klinicznej pacjenta na leczenie. Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B w skali Childa-Pugha) nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów (w tym dzieci i młodzieży) z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Child-Pugh) należy zmniejszyć dawkę tygecykliny o 50%. U dorosłych należy zmniejszyć dawkę podtrzymującą do 25 mg co 12 godzin, następującą po dawce nasycającej (100 mg). Podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Child-Pugh) należy zachować ostrożność i monitorować odpowiedź na leczenie (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ani u pacjentów poddawanych hemodializie (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Tygacil u dzieci w wieku poniżej 8 lat. Dane nie są dostępne. Produktu leczniczego Tygacil nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na ryzyko przebarwienia zębów (patrz punkty 4.4 i 5.1).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dawkowanie
    Sposób podawania Tygecyklina jest przeznaczona wyłącznie do podawania we wlewie dożylnym trwającym od 30 do 60 minut (patrz punkty 4.4 i 6.6). U dzieci i młodzieży zalecany czas podawania tygecykliny we wlewie wynosi 60 minut (patrz punkt 4.4). Instrukcja dotycząca rozpuszczania i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Pacjenci, u których rozpoznano nadwrażliwość na antybiotyki tetracyklinowe, mogą być również uczuleni na tygecyklinę.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (cSSTI), powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi (cIAI), zakażeniami stopy cukrzycowej, szpitalnymi zapaleniami płuc oraz w badaniach nad opornymi patogenami, stwierdzono większą liczbę zgonów wśród pacjentów leczonych tygecykliną w porównaniu z grupą kontrolną, leczoną aktywnym lekiem porównawczym. Przyczyny tych wyników pozostają niewyjaśnione, nie można jednak wykluczyć słabszej skuteczności i mniejszego bezpieczeństwa stosowania tygecykliny, niż badanych leków porównawczych. Nadkażenie U uczestniczących w badaniach klinicznych pacjentów z powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi (cIAI, ang. complicated intra-abdominal infection), zaburzenia gojenia się ran chirurgicznych związane były z nadkażeniami.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentów, u których występują zaburzenia gojenia się ran, należy kontrolować w celu wykrycia nadkażeń (patrz punkt 4.8). Wystąpienie nadkażeń, szczególnie szpitalnego zapalenia płuc, wydaje się wiązać z gorszymi wynikami leczenia. Należy ściśle kontrolować, czy u pacjenta nie występuje nadkażenie. Jeśli po rozpoczęciu leczenia tygecykliną okaże się, że u pacjenta występuje ognisko zakażenia inne niż powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich (cSSTI, ang. complicated skin and soft tissue infection) czy powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne, należy rozważyć wdrożenie alternatywnej antybiotykoterapii, o wykazanej skuteczności w leczeniu takich zakażeń. Anafilaksja Po zastosowaniu tygecykliny donoszono o wystąpieniu mogących zagrażać życiu reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych (patrz punkty 4.3 i 4.8).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Niewydolność wątroby U pacjentów otrzymujących tygecyklinę notowano przypadki uszkodzenia wątroby, przeważnie spowodowane zastojem żółci, w tym przypadki niewydolności wątroby prowadzące do zgonu. Chociaż niewydolność wątroby u niektórych pacjentów leczonych tygecykliną może być spowodowana występującymi uprzednio chorobami lub równolegle stosowanymi innymi produktami leczniczymi, należy wziąć pod uwagę możliwy wpływ tygecykliny (patrz punkt 4.8). Antybiotyki tetracyklinowe Antybiotyki z grupy glicylocyklin mają podobną budowę chemiczną do antybiotyków tetracyklinowych. Działania niepożądane tygecykliny oraz antybiotyków z grupy tetracyklin mogą być podobne i obejmować nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu, zapalenie trzustki oraz działanie antyanaboliczne, które prowadzi do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (BUN, ang. blood urea nitrogen), azotemii, kwasicy oraz hiperfosfatemii (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zapalenie trzustki W związku z leczeniem tygecykliną występowało (częstość: niezbyt często) ostre zapalenie trzustki, niekiedy ciężkie (patrz punkt 4.8). U pacjentów przyjmujących tygecyklinę, u których wystąpiły przedmiotowe lub podmiotowe objawy lub nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych, sugerujące ostre zapalenie trzustki, należy rozważyć rozpoznanie ostrego zapalenia trzustki. Większość z zaobserwowanych przypadków wystąpiła po przynajmniej jednym tygodniu leczenia. Notowane przypadki dotyczyły pacjentów bez znanych czynników ryzyka zapalenia trzustki. Zazwyczaj po przerwaniu leczenia tygecykliną u pacjentów następowała poprawa. Należy rozważyć przerwanie leczenia tygecykliną, jeśli podejrzewa się zapalenie trzustki. Koagulopatia Tygecyklina może wydłużać zarówno czas protrombinowy (PT, ang. prothrombin time ), jak i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT, ang. activated partial thromboplastin time ).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ponadto u pacjentów, u których stosowano tygecyklinę, zgłaszano przypadki hipofibrynogenemii. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia tygecykliną i regularnie podczas jego trwania u pacjentów należy monitorować parametry krzepliwości krwi, takie jak PT, lub inne parametry pozwalające określić krzepliwość krwi, w tym stężenie fibrynogenu. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów ciężko chorych oraz u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe (patrz punkt 4.5). Choroby występujące jednocześnie Doświadczenia dotyczące leczenia zakażeń tygecykliną u pacjentów z występującymi jednocześnie ciężkimi chorobami są ograniczone. W badaniach klinicznych dotyczących cSSTI, do najczęstszych rodzajów zakażeń u pacjentów leczonych tygecykliną należało zapalenie tkanki podskórnej (58,6%) i duże ropnie (24,9%).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Do badań nie zakwalifikowano pacjentów z występującymi jednocześnie ciężkimi chorobami, jak choroby powodujące osłabienie odporności, pacjentów z zakażonymi owrzodzeniami odleżynowymi lub pacjentów z zakażeniami wymagającymi leczenia dłużej niż 14 dni (np. z martwiczym zapaleniem powięzi). Do badań zakwalifikowano jedynie ograniczoną liczbę pacjentów z dodatkowymi czynnikami obciążającymi, jak cukrzyca (25,8%), choroba naczyń obwodowych (10,4%), nadużywanie dożylnych substancji psychoaktywnych (4,0%) oraz zakażenie wirusem HIV (1,2%). Doświadczenia dotyczące leczenia pacjentów ze współistniejącą bakteriemią (3,4%) są również ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas leczenia tych grup pacjentów. Wyniki dużego badania u pacjentów z zakażeniem stopy cukrzycowej wykazały, że tygecyklina była mniej skuteczna niż lek porównawczy i dlatego nie jest wskazana do stosowania u tych pacjentów (patrz punkt 4.1).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W badaniach klinicznych dotyczących cIAI, do najczęstszych rodzajów zakażeń u pacjentów leczonych tygecykliną należało powikłane zapalenie wyrostka robaczkowego (50,3%) oraz - rzadziej - powikłane zapalenie pęcherzyka żółciowego (9,6%), perforacja jelita (9,6%), ropień wewnątrzbrzuszny (8,7%), perforacja wrzodu żołądka lub dwunastnicy (8,3%), zapalenie otrzewnej (6,2%) i powikłane zapalenie uchyłka (6,0%). 77,8% spośród tych pacjentów wymagało interwencji chirurgicznej z powodu zapalenia otrzewnej. Do badań zakwalifikowano niewielką liczbę pacjentów z występującymi jednocześnie ciężkimi chorobami, jak osłabienie odporności, pacjentów z wynikiem >15 w skali APACHE II (3,3%) lub pacjentów z mnogimi ropniami wewnątrzbrzusznymi, u których konieczne jest leczenie chirurgiczne (11,4%). Doświadczenia dotyczące leczenia pacjentów ze współistniejącą bakteriemią (5,6%) są również ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas leczenia tych grup pacjentów.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy rozważyć zastosowanie skojarzonej terapii przeciwbakteryjnej w przypadku podawania tygecykliny pacjentom w ciężkim stanie, u których doszło do cIAI na skutek jawnej klinicznie perforacji ściany jelita lub u pacjentów z rozwijającą się posocznicą lub wstrząsem septycznym (patrz punkt 4.8). Wpływ zastoju żółci na farmakokinetykę tygecykliny nie został ustalony. Wydzielanie z żółcią stanowi około 50% całkowitego wydalania tygecykliny. Dlatego należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów z zastojem żółci. Podczas stosowania prawie każdego produktu przeciwbakteryjnego zgłaszano przypadki wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, o przebiegu od lekkiego do zagrażającego życiu. Rozpoznanie to należy zatem wziąć pod uwagę u pacjentów z biegunką występującą w trakcie lub po zakończeniu leczenia jakimkolwiek produktem przeciwbakteryjnym (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Stosowanie tygecykliny może prowadzić do nadmiernego namnażania się mikroorganizmów opornych na ten antybiotyk, w tym grzybów. W trakcie leczenia należy starannie monitorować stan pacjentów (patrz punkt 4.8). Wyniki badań z zastosowaniem tygecykliny u szczurów wykazały przebarwienie kości. Stosowanie tygecykliny u ludzi w okresie rozwoju zębów może być związane z trwałym przebarwieniem zębów (patrz punkt 4.8). Dzieci i młodzież Doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem tygecykliny w leczeniu zakażeń u dzieci i młodzieży w wieku 8 lat i starszych jest bardzo ograniczone (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dlatego też stosowanie tego produktu u dzieci należy ograniczyć do sytuacji klinicznych, w których nie jest dostępne alternatywne leczenie przeciwbakteryjne. Nudności i wymioty są bardzo częstymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.8). Należy zwrócić uwagę na ryzyko odwodnienia. U dzieci i młodzieży zalecany czas podawania tygecykliny we wlewie wynosi 60 minut.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ból brzucha jest często zgłaszany u dzieci, podobnie jak u dorosłych. Ból brzucha może wskazywać na zapalenie trzustki. Jeśli rozwinie się zapalenie trzustki, należy przerwać leczenie tygecykliną. Przed rozpoczęciem leczenia tygecykliną oraz regularnie w trakcie leczenia należy wykonywać badania czynności wątroby, oznaczenia parametrów krzepnięcia, parametrów hematologicznych oraz aktywności amylazy i lipazy. Nie należy podawać produktu Tygacil dzieciom w wieku poniżej 8 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie wiekowej oraz z uwagi na to, że tygecyklina może powodować trwałe przebarwienie zębów (patrz punkt 4.8). Informacje dotyczące substancji pomocniczych Produkt Tygacil zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 ml roztworu. Pacjentów na diecie ubogosodowej można poinformować, że ten produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Jednoczesne podawanie tygecykliny i warfaryny (w jednorazowej dawce 25 mg) zdrowym osobnikom prowadziło do zmniejszenia klirensu R-warfaryny i S-warfaryny odpowiednio o 40% i 23% oraz zwiększenia pola pod krzywą AUC odpowiednio o 68% i 29%. Mechanizm tego zjawiska nie został dotychczas wyjaśniony. W oparciu o dostępne dane uważa się, że ta interakcja nie może powodować znaczących zmian wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR, ang. international normalized ratio). Jednakże tygecyklina może powodować wydłużenie czasu protrombinowego (PT, ang. prothrombin time) oraz częściowo aktywowanej tromboplastyny (czas kaolinowo-kefalinowy; aPTT, ang.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    activated partial thromboplastin time), dlatego u pacjentów otrzymujących jednocześnie tygecyklinę i leki przeciwzakrzepowe należy ściśle monitorować wyniki stosownych testów koagulacji (patrz punkt 4.4). Warfaryna nie wpływała na profil farmakokinetyczny tygecykliny. Ponieważ tygecyklina nie podlega intensywnym przemianom metabolicznym, uważa się, że substancje czynne hamujące lub indukujące aktywność izoenzymów CYP-450 nie wpływają na klirens tygecykliny. W badaniach in vitro stwierdzono, że tygecyklina nie jest ani kompetycyjnym, ani nieodwracalnym inhibitorem enzymów CYP-450 (patrz punkt 5.2). Tygecyklina podawana w zalecanych dawkach zdrowym dorosłym nie wpływała na szybkość i stopień wchłaniania oraz klirens digoksyny (0,5 mg, a następnie 0,25 mg na dobę). Digoksyna nie wpływała na profil farmakokinetyczny tygecykliny. Zatem nie ma konieczności modyfikacji dawkowania podczas jednoczesnego stosowania tygecykliny i digoksyny.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Interakcje
    Jednoczesne stosowanie antybiotyków i doustnych środków antykoncepcyjnych może zmniejszać skuteczność działania antykoncepcyjnego. Jednoczesne stosowanie tygecykliny i inhibitorów kalcyneuryny, takich jak takrolimus lub cyklosporyna, może prowadzić do zwiększenia najmniejszych stężeń tych inhibitorów w surowicy. W związku z tym podczas leczenia tygecykliną u pacjentów należy monitorować stężenie inhibitora kalcyneuryny w surowicy, aby nie dopuścić do toksycznego działania produktu leczniczego. Z badania in vitro wynika, że tygecyklina jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Jednoczesne podanie inhibitorów P-gp (np. ketokonazolu lub cyklosporyny) lub induktorów P-gp (np. ryfampicyny) może mieć wpływ na farmakokinetykę tygecykliny (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tygecykliny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tygecykliny na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Podobnie jak antybiotyki tetracyklinowe, tygecyklina może powodować trwałe uszkodzenie zębów (przebarwienie i ubytek szkliwa) oraz opóźnienie procesu kostnienia u płodów, narażonych na działanie produktu in utero w drugiej połowie ciąży, a także u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na odkładanie się antybiotyku w tkankach o szybkim cyklu metabolicznym wapnia oraz tworzenie kompleksów chelatowych z wapniem (patrz punkt 4.4). Tygecykliny nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania tygecykliny. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy tygecyklina/metabolity przenikają do mleka ludzkiego.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie tygecykliny/metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie tygecykliną, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu tygecykliny na płodność u ludzi. Wyniki badań nieklinicznych tygecykliny przeprowadzonych na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność ani zdolność rozrodczą. Na podstawie analizy AUC, u samic szczura nie stwierdzono wpływu produktu na jajniki ani na cykl płodności po zastosowaniu w dawkach 4,7-krotnie większych niż dawka dobowa stosowana u ludzi (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Mogą wystąpić zawroty głowy, co może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych III i IV fazy uczestniczyło łącznie 2 393 pacjentów z cSSTI i cIAI, leczonych tygecykliną. W badaniach klinicznych najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi, związanymi z leczeniem tym produktem leczniczym, były: przemijające nudności (21%) i wymioty (13%), zwykle występujące we wczesnej fazie leczenia (1. i 2. dzień), i mające na ogół nasilenie lekkie lub umiarkowane. Poniżej przedstawiono tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych, związanych ze stosowaniem tygecykliny, zaobserwowanych w trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    KlasyfikacjaBardzoCzęstoNiezbytRzadkoCzęstość
    układówi narządówczęsto (1/10)(1/100 do<1/10)często(1/1 000 do(> 1/10 000 do < 1/1000)nieznana (częstość nie
    <1/100)może byćokreślona na
    podstawie
    dostępnych
    danych)
    Zakażeniaposocznica lub
    i zarażeniawstrząs
    pasożytniczeseptyczny,
    zapalenie płuc,
    ropień, zakażenia
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegowydłużenie czasu częściowo aktywowanej tromboplastyny (aPTT),wydłużenie czasuprotrombinowego (PT)Małopłytkowo-ść, zwiększenie wartości INR (ang. internationalnormalized ratio)hipofibryno- genemia
    Zaburzeniareakcje
    układuanafilaktyczne
    immunologicznlub
    egorzekomoanafil
    aktyczne*
    (patrz punkty
    4.3 i 4.4)
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiahipoglikemia, hipoproteinemia
    Zaburzenia układunerwowegozawroty głowy
    Zaburzenia naczyniowezapalenie żyłzakrzepowe zapalenie żył
    Zaburzenia żołądka i jelitnudności,wymioty, biegunkaból brzucha,niestrawność, jadłowstrętostre zapalenietrzustki (patrz punkt 4.4)
    Zaburzeniazwiększenieżółtaczka,niewydolność
    wątroby i drógaktywnościuszkodzeniewątroby*
    żółciowychaminotransferazywątroby,(patrz punkt
    asparaginianowejprzeważnie z4.4)
    (AspAT) orazzastojem żółci
    aminotransferazy
    alaninowej
    (AlAT) w
    surowicy,
    hiperbilirubine-
    mia
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejświąd, wysypkaciężkie reakcje skórne, w tym zespółStevensa- Johnsona*
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo często (1/10)Często (1/100 do<1/10)Niezbyt często(1/1 000 do<1/100)Rzadko(> 1/10 000 do < 1/1000)Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnychdanych)
    Zaburzeniazaburzeniastan zapalny
    ogólne i stanygojenia się ran,w miejscu
    w miejscureakcjawstrzyknięcia,
    podaniaw miejscuból w miejscu
    wstrzyknięcia,wstrzyknięcia,
    ból głowyobrzęk
    w miejscu
    wstrzyknięcia,
    zapalenie żył
    w miejscu
    wstrzyknięcia
    Badaniazwiększenie
    diagnostyczneaktywności
    amylazy w
    surowicy,
    zwiększenie
    stężenia azotu
    mocznikowego
    we krwi
    *Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu do obrotu
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych Działania charakterystyczne dla antybiotyków Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o przebiegu od lekkiego do zagrażającego życiu (patrz punkt 4.4). Nadmierne namnażanie się niewrażliwych mikroorganizmów, w tym grzybów (patrz punkt 4.4). Działania charakterystyczne dla tetracyklin Antybiotyki z grupy glicylocyklin mają podobną budowę chemiczną do antybiotyków tetracyklinowych. Działania niepożądane antybiotyków z grupy tetracyklin mogą obejmować nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu, zapalenie trzustki oraz działanie antyanaboliczne, które prowadzi do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego we krwi, azotemii, kwasicy oraz hiperfosfatemii (patrz punkt 4.4). Stosowanie tygecykliny w okresie rozwoju zębów może być związane z ich trwałym przebarwieniem (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    W badaniach klinicznych III i IV fazy, dotyczących cSSTI i cIAI, ciężkie działania niepożądane związane z zakażeniem zgłaszano częściej u pacjentów leczonych tygecykliną (7,1%) niż w grupach kontrolnych, leczonych lekiem porównawczym (5,3%). Stwierdzono znaczącą różnicę w częstości występowania posocznicy lub wstrząsu septycznego u pacjentów leczonych tygecykliną (2,2%) w porównaniu z lekiem porównawczym (1,1%). Zaburzenia aktywności AspAT i AlAT u pacjentów leczonych tygecykliną zgłaszano w okresie po leczeniu częściej niż u pacjentów otrzymujących leki porównawcze, które z kolei wywoływały te zaburzenia częściej podczas leczenia. We wszystkich badaniach III i IV fazy, dotyczących cSSTI i cIAI, zgon nastąpił u 2,4% (54/2216) pacjentów otrzymujących tygecyklinę i u 1,7% (37/2206) pacjentów otrzymujących leki porównawcze. Dzieci i młodzież Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania, pochodzące z dwóch badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    W badaniach tych nie zaobserwowano żadnych nowych lub nieoczekiwanych działań niepożądanych związanych z tygecykliną. W otwartym badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem coraz większych, pojedynczych dawek tygecykliny, oceniano bezpieczeństwo stosowania tego produktu u 25 dzieci w wieku od 8 do 16 lat, u których niedawno wyleczono zakażenie. Profil działań niepożądanych tygecykliny u tych 25 dzieci był zasadniczo zgodny z obserwowanym u dorosłych. Bezpieczeństwo stosowania tygecykliny oceniano również w otwartym badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem coraz większych, wielokrotnych dawek leku u 58 dzieci w wieku od 8 do 11 lat z cSSTI (n=15), cIAI (n=24) lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (n=19). Profil działań niepożądanych u tych 58 pacjentów był zasadniczo zgodny z obserwowanym u dorosłych, z wyjątkiem nudności (48,3%), wymiotów (46,6%) i zwiększonej aktywności lipazy w surowicy (6,9%), które występowały częściej u dzieci niż u dorosłych.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak szczegółowych informacji dotyczących leczenia przedawkowania. Po dożylnym podaniu tygecykliny w pojedynczej dawce 300 mg w ciągu 60 minut u zdrowych ochotników stwierdzono zwiększenie częstości występowania nudności i wymiotów. Tygecyklina nie jest w znaczących ilościach usuwana podczas hemodializy.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, tetracykliny, kod ATC: J01AA12. Mechanizm działania Tygecyklina, antybiotyk glicylocyklinowy, hamuje proces translacji białek w komórkach bakterii poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu i blokowanie przyłączania cząsteczek aminoacylo- tRNA do miejsca A rybosomu. Zapobiega to wbudowywaniu reszt aminokwasowych do wydłużających się łańcuchów peptydowych. Tygecyklina jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym. Podczas stosowania tygecykliny w stężeniu 4-krotnie przekraczającym najmniejsze stężenie hamujące (MIC, ang. Minimum Inhibitory Concentration) obserwowano 2-krotne (w skali logarytmicznej) zmniejszenie liczebności kolonii Enterococcus spp., Staphylococcus aureus i Escherichia coli .
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mechanizm oporności Tygecyklina jest w stanie pokonać dwa główne mechanizmy oporności na tetracykliny – ochrony rybosomu i pompy usuwającej antybiotyk z komórki bakteryjnej (ang. efflux). Jednakże u opornych na minocyklinę wyizolowanych szczepów Enterobacterales wykazano występowanie oporności krzyżowej z tygecykliną. Oporność ta wywołana jest działaniem pomp usuwających lek z komórki i warunkujących tzw. wielolekooporność (MDR, ang. multi drug resistance). Pomiędzy tygecykliną i większością grup antybiotyków nie występuje oporność krzyżowa, związana z miejscem docelowego działania antybiotyku. Tygecyklina jest podatna na kodowane chromosomalnie, wielolekowe pompy usuwające produkt z komórki u bakterii z rodziny Proteeae i u Pseudomonas aeruginosa. Patogeny z rodziny Proteeae ( Proteus spp., Providencia spp. i Morganella spp.) na ogół wykazują mniejszą wrażliwość na działanie tygecykliny, niż inni przedstawiciele Enterobacterales.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Obniżenie wrażliwości w obu grupach przypisuje się nadekspresji niespecyficznej wielolekowej pompy AcrAB. Zmniejszenie wrażliwości Acinetobacter baumannii przypisuje się nadekspresji pompy AdeABC. Działanie przeciwbakteryjne w przypadku stosowania z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro w rzadkich przypadkach obserwowano antagonizm między tygecykliną a innymi powszechnie stosowanymi grupami antybiotyków. Wartości graniczne Poniżej przedstawiono wartości graniczne najmniejszego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST):
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartości graniczne EUCAST
    PatogenWartość graniczna minimalnego stężenia hamującego (MIC) (mg/l)
    ≤ S (wrażliwy)> R (oporny)
    Enterobacterales: Escherichia coli orazCitrobacter koseri: (†) 0,5
    Staphylococcus spp. 0,5
    Enterococcus spp. 0,25
    Streptococcus z grupy A, B, C i G 0,125
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     0,5  0,5  0,25  0,125 (†) Dla pozostałych Enterobacterales aktywność tygecykliny jest od niewystarczającej dla Proteus spp. , Morganella morganii i Providencia spp. do zmiennej dla innych gatunków. Istnieją dowody kliniczne, potwierdzające skuteczność tygecykliny przeciwko bakteriom beztlenowym, wywołującym mieszane zakażenia wewnątrzbrzuszne, jednak nie ustalono korelacji pomiędzy wartościami MIC, danymi farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi oraz przebiegiem klinicznym. Dlatego nie podano granicznych wartości wrażliwości. Należy pamiętać, że zakres wartości MIC tygecykliny dla drobnoustrojów należących do rodzajów Bacteroides oraz Clostridium jest szeroki i wartości te mogą przekraczać 2 mg/l. Istnieją ograniczone dowody na skuteczność kliniczną tygecykliny wobec enterokoków. Tym niemniej w badaniach klinicznych wykazano odpowiedź na leczenie tygecykliną wewnątrzbrzusznych zakażeń mieszanych.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wrażliwość Rozkład nabytej oporności wśród poszczególnych gatunków drobnoustrojów może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu, dlatego zaleca się uwzględnienie lokalnych danych na temat oporności, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. Jeżeli, ze względu na występujący lokalnie rozkład oporności, zastosowanie produktu w co najmniej kilku typach zakażeń budzi wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustroje
    Gatunki bakterii zwykle wykazujące wrażliwość
    Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.† Staphylococcus aureus* Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Streptococcus agalactiae*Grupa Streptococcus anginosus* (w tym S. anginosus, S. intermedius i S. constellatus) Streptococcus pyogenes*Paciorkowce grupy viridansTlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii* Citrobacter koseriEscherichia coli*Bakterie beztlenowe Clostridium perfringens† Peptostreptococcus spp.†Prevotella spp.
    Gatunki bakterii, w przypadku których może wystąpić oporność nabyta
    Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Enterobacter cloacae* Klebsiella aerogenesKlebsiella oxytoca* Klebsiella pneumoniae*Stenotrophomonas maltophiliaBakterie beztlenoweGrupa Bacteroides fragilis†
    Organizmy wykazujące oporność naturalną
    Tlenowe bakterie Gram-ujemneMorganella morganii Proteus spp.Providencia spp.Serratia marcescens Pseudomonas aeruginosa
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    * Oznacza gatunki, w przypadku których w badaniach klinicznych wykazano zadowalającą skuteczność produktu. † Patrz punkt 5.1, Wartości graniczne, powyżej. Elektrofizjologia serca W randomizowanym, czteroramiennym badaniu z grupą kontrolną, przyjmującą placebo i aktywny produkt, prowadzonym w układzie naprzemiennym, mającym na celu dokładną analizę odstępu QTc, w którym brało udział 46 zdrowych uczestników, nie stwierdzono istotnego wpływu tygecykliny na długość odstępu QTc po podaniu pojedynczej dawki dożylnej, wynoszącej 50 lub 200 mg. Dzieci i młodzież W otwartym badaniu z zastosowaniem coraz większych, wielokrotnych dawek tygecykliny (0,75; 1 lub 1,25 mg/kg mc.) lek ten podawano 39 dzieciom w wieku od 8 do 11 lat z cIAI lub cSSTI. Wszyscy pacjenci otrzymywali tygecyklinę dożylnie przez minimum 3 kolejne dni, a maksymalnie przez 14 kolejnych dni. Możliwa była zmiana stosowanego leczenia na antybiotyk doustny, począwszy od dnia 4.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyleczenie kliniczne oceniano po upływie 10–21 dni od podania ostatniej dawki produktu. Dane dotyczące odpowiedzi klinicznej w zmodyfikowanej populacji objętej zamiarem leczenia (mITT, ang. modified intent-to-treat) przedstawiono w poniższej tabeli.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyleczenie kliniczne, populacja mITT
    0,75 mg/kg mc.1 mg/kg mc.1,25 mg/kg mc.
    Wskazanien/N (%)n/N (%)n/N (%)
    cIAI6/6 (100,0)3/6 (50,0)10/12 (83,3)
    cSSTI3/4 (75,0)5/7 (71,4)2/4 (50,0)
    Ogółem9/10 (90,0)8/13 (62,0%)12/16 (75,0)
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do powyższych danych dotyczących skuteczności należy podchodzić ostrożnie, ponieważ w tym badaniu dozwolone było jednoczesne stosowanie innych antybiotyków. Ponadto należy również wziąć pod uwagę małą liczbę pacjentów uczestniczących w badaniu.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Tygecyklina jest podawana dożylnie, dlatego jej dostępność biologiczna wynosi 100%. Dystrybucja Tygecyklina w warunkach in vitro, w zakresie stężeń obserwowanych podczas badań klinicznych (0,1-1,0 μg/ml), wiąże się z białkami osocza w około 71-89%. W badaniach farmakokinetycznych, prowadzonych na zwierzętach i u ludzi, wykazano dobrą dystrybucję tkankową tygecykliny. U szczurów, którym podawano pojedyncze lub wielokrotne dawki tygecykliny, znakowanej izotopem 14 C, stwierdzono dobrą dystrybucję radioaktywności do większości tkanek, przy czym największą całkowitą ekspozycję obserwowano w szpiku kostnym, śliniankach, tarczycy, śledzionie i nerkach. U ludzi objętość dystrybucji tygecykliny w stanie stacjonarnym wynosiła średnio od 500 do 700 l (7 do 9 l/kg), co oznacza, że dystrybucja tygecykliny znacznie przekracza objętość osocza i dochodzi do koncentracji produktu w tkankach.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Brak danych potwierdzających, że tygecyklina może przenikać przez barierę krew-mózg u ludzi. W badaniach klinicznych, dotyczących właściwości farmakologicznych podczas stosowania zalecanego schematu dawkowania: początkowo 100 mg, a następnie 50 mg co 12 godzin, maksymalne stężenie tygecykliny w surowicy w stanie stacjonarnym (C max ) wyniosło 866±233 ng/ml w przypadku podawania w 30-minutowej infuzji oraz 634±97 ng/ml w przypadku infuzji 60-minutowej. Pole pod krzywą (AUC 0-12 h ) w stanie stacjonarnym wyniosło 2349±850 ng•h/ml. Metabolizm Ocenia się, że średnio mniej niż 20% tygecykliny podlega metabolizmowi przed wydaleniem. Po podaniu tygecykliny znakowanej izotopem 14 C zdrowym mężczyznom ochotnikom stwierdzono, że głównym źródłem izotopu 14 C w moczu i stolcu była niezmieniona tygecyklina; wykazano również obecność glukuronidu, metabolitu N-acetylowego oraz epimeru tygecykliny.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach in vitro wykazano, że tygecyklina nie powoduje kompetycyjnego hamowania metabolizmu z udziałem któregokolwiek z następujących 6 izoenzymów cytochromu P-450 (CYP): 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4 w mikrosomach ludzkiej wątroby. Ponadto tygecyklina nie wykazuje zależności od NADPH w hamowaniu CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 oraz CYP3A, co świadczy o tym, że nie występuje taki mechanizm hamowania tych enzymów CYP. Eliminacja Wartość odzysku pełnej dawki radioaktywności w kale i moczu po podaniu tygecykliny znakowanej izotopem 14 C wskazuje, że 59% dawki jest wydalane z żółcią i kałem, a 33% dawki z moczem. Reasumując, główną drogą eliminacji tygecykliny jest wydzielanie z żółcią w niezmienionej postaci, a glukuronidacja oraz wydalanie przez nerki niezmienionej tygecykliny stanowią dodatkowe drogi eliminacji. Klirens całkowity tygecykliny po podaniu dożylnym wynosi 24 l/godz., przy czym klirens nerkowy stanowi około 13% klirensu całkowitego.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Proces eliminacji tygecykliny z osocza ma przebieg wielowykładniczy; średni końcowy okres półtrwania po podaniu dawek wielokrotnych wynosi 42 godz., przy czym istnieje znaczna zmienność osobnicza. Z badań in vitro z zastosowaniem komórek Caco-2 wynika, że tygecyklina nie hamuje przepływu digoksyny, co sugeruje, że nie jest ona inhibitorem glikoproteiny P (P-gp). Dane te, uzyskane z badań in vitro , są zgodne z brakiem wpływu tygecykliny na klirens digoksyny, co zaobserwowano w wyżej opisanym badaniu interakcji leków in vivo (patrz punkt 4.5). Tygecyklina jest substratem P-gp, co stwierdzono na podstawie badania in vitro z zastosowaniem linii komórek z nadekspresją P-gp. Możliwy udział transportu, odbywającego się za pośrednictwem P-gp, w rozmieszczeniu tygecykliny in vivo nie jest znany. Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp (np. ketokonazolu lub cyklosporyny) lub induktorów P-gp (np. ryfampicyny) może mieć wpływ na farmakokinetykę tygecykliny.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, po podaniu pojedynczej dawki tygecykliny nie stwierdzono zmian właściwości farmakokinetycznych. Jednakże u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień B i C w skali Child-Pugh) stwierdzono zmniejszenie ogólnoustrojowego klirensu tygecykliny odpowiednio o 25% i 55% oraz wydłużenie okresu półtrwania odpowiednio o 23% i 43% (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, n=6), podanie pojedynczej dawki tygecykliny nie wpłynęło na właściwości farmakokinetyczne. Pole pod krzywą (AUC) u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek było o 30% większe, niż u osób z prawidłową czynnością nerek (patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Nie zaobserwowano ogólnych różnic w farmakokinetyce pomiędzy zdrowymi osobami w podeszłym wieku i osobami młodszymi (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież Farmakokinetykę tygecykliny przebadano w trakcie dwóch badań klinicznych. Do pierwszego badania zakwalifikowano dzieci w wieku od 8 do 16 lat (n=24), którym dożylnie przez 30 minut podawano pojedyncze dawki tygecykliny (0,5, 1 lub 2 mg/kg mc. do maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 50 mg, 100 mg i 150 mg). Drugie badanie przeprowadzono u dzieci w wieku od 8 do 11 lat, którym co 12 godzin podawano dożylnie przez 30 minut wielokrotne dawki tygecykliny (0,75, 1 lub 1,25 mg/kg mc. do maksymalnej dawki 50 mg). W badaniach tych nie podawano dawki nasycającej. Parametry farmakokinetyczne zamieszczono w tabeli poniżej.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dawka znormalizowana do 1 mg/kg mc., średnia ± odchylenie standardowe, Cmax i AUC tygecykliny u dzieci
    Wiek (lata)NCmax (ng/ml)AUC (ng•h/ml)*
    Dawka pojedyncza
    8–1183881 ± 66374034 ± 2874
    12–16168508 ± 114337026 ± 4088
    Dawka wielokrotna
    8–11421911 ± 30322404 ± 1000
    * AUC0-∞ po podaniu dawki pojedynczej, AUC0-12 h po podaniu dawek wielokrotnych
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Docelowa wartość AUC 0-12 h u dorosłych, po podaniu zalecanej dawki nasycającej 100 mg oraz dawki 50 mg co 12 godzin, wynosiła średnio 2500 ng•h/ml. W populacyjnej analizie farmakokinetyki danych z obu badań wykazano, że parametrem związanym z klirensem tygecykliny u dzieci w wieku 8 lat i starszych była masa ciała. Schemat dawkowania 1,2 mg/kg mc. tygecykliny co 12 godzin (do maksymalnej dawki 50 mg co 12 godzin) u dzieci w wieku od 8 do <12 lat i 50 mg co 12 godzin u młodzieży w wieku od 12 do <18 lat prawdopodobnie spowoduje ekspozycję na lek porównywalną do obserwowanej u dorosłych, leczonych z zastosowaniem zatwierdzonego schematu dawkowania. U kilkorga dzieci w tych badaniach obserwowano większe wartości C max niż u dorosłych pacjentów. Dlatego też należy zwracać uwagę na szybkość wlewu tygecykliny u dzieci i młodzieży. Płeć Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic klirensu tygecykliny u mężczyzn i kobiet.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ocenia się, że wartość AUC u kobiet jest o 20% większa niż u mężczyzn. Rasa Nie stwierdzono różnic klirensu tygecykliny w zależności od rasy. Masa ciała Nie stwierdzono znacznych różnic klirensu, klirensu znormalizowanego względem masy ciała oraz AUC u osób z różną masą ciała, w tym masą ciała ≥ 125 kg. AUC było mniejsze o 24% w grupie pacjentów o masie ciała ≥ 125 kg. Brak danych dotyczących pacjentów o masie ciała równej lub większej niż 140 kg.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności u szczurów i psów, z zastosowaniem dawek wielokrotnych, powodujących narażenie przekraczające odpowiednio 8- oraz 10-krotnie narażenie występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie pola pod krzywą), obserwowano zmniejszenie liczby komórek limfoidalnych lub zanik węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi, związane ze zmniejszeniem liczby komórek szpiku kostnego, oraz działania niepożądane na nerki i układ pokarmowy. Wykazano, że zaburzenia te były przemijające i ustępowały po 2 tygodniach leczenia. Po 2 tygodniach leczenia u szczurów obserwowano nieodwracalne przebarwienie kości. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że tygecyklina przenika przez barierę łożyska i wykrywana jest w tkankach płodu.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach toksycznego wpływu tygecykliny na reprodukcję, obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów u szczurów i królików (wraz z opóźnieniem procesu kostnienia). Tygecyklina nie działała teratogennie u szczurów i królików. Na podstawie AUC, nie stwierdzono wpływu tygecykliny na skuteczność krycia ani na płodność szczurów po narażeniu do 4,7-krotnie większym niż występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi. Na podstawie AUC, u samic szczura nie stwierdzono wpływu produktu na jajniki ani na cykl płodności po narażeniu do 4,7-krotnie większym niż występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że tygecyklina znakowania izotopem 14 C szybko przenika do mleka samic szczurów w okresie laktacji. Ze względu na ograniczoną dostępność biologiczną tygecykliny po podaniu doustnym, ogólnoustrojowe narażenie na tygecyklinę osesków karmionych mlekiem samic, otrzymujących tygecyklinę, jest minimalne lub nie występuje.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie przeprowadzono badań potencjalnego działania rakotwórczego tygecykliny, obejmujących obserwację całego cyklu życia zwierząt, jednak krótkoterminowe badania genotoksyczności dały wynik negatywny. W badaniach na zwierzętach, podanie tygecykliny w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym (ang. bolus) wiązało się z wystąpieniem reakcji histaminowej. Działanie takie obserwowano u szczurów i psów, gdy narażenie przekraczało, odpowiednio, 14- oraz 3-krotnie narażenie występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie pola pod krzywą). U szczurów po podaniu tygecykliny nie obserwowano nadwrażliwości na światło.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Kwas solny Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujących substancji czynnych nie należy podawać równocześnie z tygecykliną przez ten sam łącznik typu Y: amfoterycyna B, kompleks lipidowy amfoterycyny B, diazepam, ezomeprazol, omeprazol i roztwory dożylne, których zastosowanie może prowadzić do podwyższenia pH powyżej 7. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 2 lata Roztwór tygecykliny należy zużyć natychmiast po przygotowaniu i rozcieńczeniu w worku lub innym pojemniku na płyn infuzyjny (np. w szklanej butelce). 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25  C. W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki 5 ml z bezbarwnego szkła typu I z korkami z szarej gumy butylowej, zabezpieczonymi zrywalnymi aluminiowymi kapslami. Produkt Tygacil jest dostarczany w opakowaniach zawierających 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Aby uzyskać roztwór tygecykliny o stężeniu 10 mg/ml, proszek należy rozpuścić w 5,3 ml 0,9% (9 mg/ml) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wstrzykiwań lub płynu Ringera z mleczanami do wstrzykiwań. Fiolkę należy delikatnie poruszać ruchem okrężnym, aż do rozpuszczenia się produktu. Następnie należy bezzwłocznie pobrać z fiolki 5 ml przygotowanego roztworu i dodać do 100 ml worka do wlewów dożylnych lub innego stosownego pojemnika (np. szklanej butelki). W celu sporządzenia dawki 100 mg należy przygotować roztwory w dwóch fiolkach i dodać je do 100 ml worka do wlewów dożylnych lub innego stosownego pojemnika (np.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    szklanej butelki). Uwaga: w fiolce znajduje się 6% nadmiar substancji, a zatem 5 ml przygotowanego roztworu odpowiada 50 mg substancji czynnej. Roztwór po przygotowaniu powinien mieć barwę żółtą do pomarańczowej; w przeciwnym wypadku należy go wyrzucić. Przed zastosowaniem produktów przeznaczonych do podawania pozajelitowego należy sprawdzić, czy nie zawierają widocznych cząstek stałych oraz czy nie doszło do zmiany barwy roztworu (np. na zieloną lub czarną). Tygecyklinę należy podawać dożylnie przez odrębny przewód do wlewów bądź przez łącznik typu Y. Jeżeli przez ten sam przewód do wlewów dożylnych podaje się kolejno kilka substancji czynnych, przed rozpoczęciem wlewu tygecykliny i po jego zakończeniu należy przepłukać przewód 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% (50 mg/ml) roztworem glukozy do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Tygacil, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 50 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przez wspólną linię do wlewów należy wstrzykiwać jedynie roztwory do infuzji wykazujące zgodność z tygecykliną i innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 6.2). Produkt przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku; wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zgodne farmaceutycznie roztwory do podawania dożylnego to: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, 5% (50 mg/ml) roztwór glukozy do wstrzykiwań i płyn Ringera z mleczanami do wstrzykiwań. Wykazano zgodność roztworu tygecykliny podawanego przez łącznik typu Y po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań, z następującymi produktami leczniczymi lub rozpuszczalnikami: amikacyna, dobutamina, chlorowodorek dopaminy, gentamycyna, haloperydol, płyn Ringera z mleczanami, chlorowodorek lidokainy, metoklopramid, morfina, noradrenalina, piperacylina z tazobaktamem (postać zawierająca EDTA), potasu chlorek, propofol, chlorowodorek ranitydyny, teofilina i tobramycyna.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tigecycline Sandoz, 50 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 50 mg tygecykliny (Tigecyclinum). 1 ml przygotowanego roztworu zawiera 10 mg tygecykliny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji Liofilizowany zbrylony proszek lub proszek o barwie pomarańczowej lub pomarańczowoczerwonej, niezawierający widocznych zanieczyszczeń. Wartość pH przygotowanego roztworu mieści się w zakresie od 4,0 do 6,0, a jego osmolarność wynosi od 240 do 320 mOsm/kg, zależnie od zastosowanego rozpuszczalnika.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Tygecyklina jest wskazana w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku od ośmiu lat (patrz punkty 4.4 i 5.1): powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (ang. complicated skin and soft tissue infections, cSSTI), z wyjątkiem zakażeń stopy cukrzycowej (patrz punkt 4.4); powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (ang. complicated intra-abdominal infections, cIAI). Tygecyklinę należy stosować jedynie wtedy, gdy zastosowanie innych antybiotyków nie jest właściwe (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecaną dawką dla dorosłych jest dawka początkowa 100 mg, a następnie 50 mg co 12 godzin przez 5 do 14 dni. Czas trwania leczenia powinien zależeć od ciężkości zakażenia, jego lokalizacji oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Dzieci i młodzież (w wieku od 8 do 17 lat) Tygecyklinę stosuje się wyłącznie w leczeniu pacjentów w wieku 8 lat i starszych, po konsultacji z lekarzem z odpowiednim doświadczeniem w leczeniu zakażeń. Dzieci w wieku od 8 do <12 lat: 1,2 mg/kg mc. tygecykliny podawanej dożylnie co 12 godzin do maksymalnej dawki 50 mg co 12 godzin przez 5 do 14 dni. Młodzież w wieku od 12 do <18 lat: 50 mg tygecykliny co 12 godzin przez 5 do 14 dni. Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawkowania nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B w skali Childa-Pugha) modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów (w tym dzieci i młodzieży) z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) dawkę tygecykliny należy zmniejszyć o 50%. Po podaniu dawki nasycającej 100 mg, dawkę dla dorosłych należy zmniejszyć do 25 mg co 12 godzin. Podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) należy zachować ostrożność i kontrolować ich odpowiedź na leczenie (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów poddawanych hemodializie modyfikacja dawkowania nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tygecykliny u dzieci w wieku poniżej 8 lat. Brak dostępnych danych.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dawkowanie
    Tygecykliny nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na ryzyko przebarwienia zębów (patrz punkty 4.4 i 5.1). Sposób podawania Tygecyklinę podaje się tylko w infuzji dożylnej trwającej od 30 do 60 minut (patrz punkty 4.4 i 6.6). U dzieci i młodzieży preferuje się podawanie tygecykliny w infuzji trwającej 60 minut (patrz punkt 4.4). Instrukcja przygotowania i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Pacjenci z nadwrażliwością na antybiotyki z grupy tetracyklin mogą mieć nadwrażliwość na tygecyklinę.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W badaniach klinicznych dotyczących powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI), powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych (cIAI), zakażeń stopy cukrzycowej, szpitalnego zapalenia płuc oraz w badaniach nad opornymi patogenami, obserwowano większą liczbowo wartość wskaźnika śmiertelności wśród pacjentów leczonych tygecykliną w proszku do sporządzania roztworu do infuzji o mocy 50 mg niż w grupie kontrolnej otrzymującej lek porównawczy. Przyczyny tych obserwacji pozostają niewyjaśnione, ale nie można wykluczyć mniejszej skuteczności i mniejszego bezpieczeństwa stosowania tygecykliny niż badanych leków porównawczych. Nadkażenie W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z cIAI zaburzenia gojenia się ran chirurgicznych związane były z nadkażeniami. U pacjentów, u których występują zaburzenia gojenia się ran, należy kontrolować, czy nie rozwinęło się nadkażenie (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Wydaje się, że u pacjentów, u których doszło do nadkażeń, zwłaszcza szpitalnego zapalenia płuc, wiąże się to z gorszymi wynikami leczenia. Należy ściśle kontrolować, czy u pacjenta nie występuje nadkażenie. Jeśli po rozpoczęciu leczenia tygecykliną zostanie rozpoznane ognisko zakażenia inne niż cSSTI lub cIAI, należy rozważyć wdrożenie alternatywnej antybiotykoterapii, której skuteczność w leczeniu takich szczególnych zakażeń została wykazana. Anafilaksja Podczas stosowaniu tygecykliny zgłaszano występowanie potencjalnie zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych (patrz punkty 4.3 i 4.8). Niewydolność wątroby U pacjentów leczonych tygecykliną notowano przypadki uszkodzenia wątroby, przeważnie spowodowane zastojem żółci, w tym przypadki niewydolności wątroby prowadzące do zgonu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Wprawdzie niewydolność wątroby u pacjentów leczonych tygecykliną może wystąpić w wyniku choroby podstawowej lub jednocześnie stosowanych produktów leczniczych, należy brać pod uwagę możliwość wpływu tygecykliny (patrz punkt 4.8). Antybiotyki z grupy tetracyklin Antybiotyki z grupy glicylocyklin mają podobną budowę chemiczną do tetracyklin. Działania niepożądane tygecykliny i antybiotyków z grupy tetracyklin mogą być podobne i obejmować: nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu, zapalenie trzustki oraz działanie antyanaboliczne, które prowadziło do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (BUN), azotemii, kwasicy i hiperfosfatemii (patrz punkt 4.8). Zapalenie trzustki W związku z leczeniem tygecykliną występowało (częstość: niezbyt często) ostre zapalenie trzustki, niekiedy ciężkie (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Takie rozpoznanie należy brać pod uwagę u pacjentów otrzymujących tygecyklinę, u których wystąpiły przedmiotowe lub podmiotowe objawy albo nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych wskazujące na ostre zapalenie trzustki. Większość zgłoszonych przypadków wystąpiła po co najmniej jednym tygodniu leczenia. Opisywano ostre zapalenie trzustki u pacjentów bez znanych czynników ryzyka zapalenia trzustki. Stan pacjentów zwykle poprawiał się po odstawieniu tygecykliny. W razie podejrzewania zapalenia trzustki należy rozważyć przerwanie leczenia tygecykliną. Istniejące choroby Doświadczenie dotyczące stosowania tygecykliny w leczeniu zakażeń u pacjentów z istniejącymi ciężkimi chorobami jest ograniczone. W badaniach klinicznych dotyczących cSSTI, najczęstszym rodzajem zakażenia u pacjentów leczonych tygecykliną było zapalenie tkanki łącznej (58,6%), a po nim duże ropnie (24,9%).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Do badań nie włączono pacjentów z ciężką chorobą podstawową, takich jak pacjenci ze zmniejszoną odpornością, pacjenci z zakażonymi owrzodzeniami odleżynowymi lub z zakażeniami wymagającymi leczenia trwającego dłużej niż 14 dni (np. z martwiczym zapaleniem powięzi). Do badań zakwalifikowano ograniczoną liczbę pacjentów ze współistniejącymi czynnikami obciążającymi, jak cukrzyca (25,8%), choroba naczyń obwodowych (10,4%), nadużywanie dożylnie stosowanych narkotyków (4,0%) oraz zakażenie HIV (1,2%). Ograniczone jest również doświadczenie uzyskane u pacjentów ze współistniejącą bakteriemią (3,4%). Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia takich pacjentów. Wyniki dużego badania u pacjentów z zakażeniem stopy cukrzycowej wykazały, że tygecyklina była mniej skuteczna niż lek porównawczy, więc nie zaleca się jej stosowania u tych pacjentów (patrz punkt 4.1).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    W badaniach klinicznych dotyczących cIAI, najczęstszym rodzajem zakażenia u pacjentów leczonych tygecykliną było powikłane zapalenie wyrostka robaczkowego (50,3%), a następnie rzadziej zgłaszane powikłane zapalenie pęcherzyka żółciowego (9,6%), perforacja jelita (9,6%), ropień wewnątrzbrzuszny (8,7%), perforacja wrzodu żołądka lub dwunastnicy (8,3%), zapalenie otrzewnej (6,2%) i powikłane zapalenie uchyłka (6,0%). Spośród tych pacjentów u 77,8% występowało wymagające interwencji chirurgicznej zapalenie otrzewnej. W badaniach uczestniczyła niewielka liczba pacjentów z ciężką chorobą podstawową, np. pacjenci z osłabioną odpornością, pacjenci w stanie ocenionym na >15 w skali APACHE II (ang. Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II) (3,3%) lub pacjenci z wymagającymi interwencji chirurgicznej mnogimi ropniami wewnątrzbrzusznymi (11,4%). Doświadczenie dotyczące leczenia pacjentów ze współistniejącą bakteriemią (5,6%) jest również ograniczone.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. Należy rozważyć zastosowanie skojarzonej terapii przeciwbakteryjnej, jeśli tygecyklina ma być podawana pacjentom w ciężkim stanie z cIAI w wyniku jawnej klinicznie perforacji ściany jelita lub u pacjentów z rozwijającą się posocznicą lub wstrząsem septycznym (patrz punkt 4.8). Nie ustalono właściwie wpływu zastoju żółci na farmakokinetykę tygecykliny. Wydzielanie z żółcią stanowi około 50% całkowitego wydalania tygecykliny. Dlatego stan pacjentów z zastojem żółci należy ściśle kontrolować. U pacjentów otrzymujących jednocześnie tygecyklinę i leki przeciwzakrzepowe należy kontrolować czas protrombinowy lub inny właściwy parametr krzepliwości krwi (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych zgłaszano występowanie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Dlatego rozpoznanie takie należy brać pod uwagę u pacjentów, u których biegunka wystąpi w trakcie lub po zakończeniu leczenia jakimkolwiek przeciwbakteryjnym produktem leczniczym (patrz punkt 4.8). Stosowanie tygecykliny może spowodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, w tym grzybów. W trakcie leczenia należy uważnie kontrolować stan pacjentów (patrz punkt 4.8). Badania na szczurach z zastosowaniem tygecykliny wykazały przebarwienie kości. Stosowanie tygecykliny u ludzi w okresie rozwoju zębów może być związane z trwałym ich przebarwieniem (patrz punkt 4.8). Dzieci i młodzież Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania tygecykliny w leczeniu zakażeń u dzieci i młodzieży w wieku 8 lat i starszych jest bardzo ograniczone (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dlatego stosowanie u dzieci należy ograniczyć do sytuacji klinicznych, w których nie jest dostępne alternatywne leczenie przeciwbakteryjne.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Specjalne środki ostrozności
    Nudności i wymioty są bardzo częstymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.8). Należy zwrócić uwagę na ryzyko odwodnienia. U dzieci i młodzieży zalecany czas podawania tygecykliny w infuzji wynosi 60 minut. Ból brzucha jest często zgłaszany u dzieci, tak jak u dorosłych. Ból brzucha może wskazywać na zapalenie trzustki. W razie jego wystąpienia tygecyklinę należy odstawić. Przed rozpoczęciem leczenia tygecykliną oraz regularnie w trakcie jej stosowania należy badać czynność wątroby, kontrolować parametry krzepnięcia, wskaźniki hematologiczne oraz aktywność amylazy i lipazy. Tygecykliny nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 8 lat, gdyż brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie wiekowej oraz istnieje możliwość trwałego przebarwienia zębów przez tygecyklinę (patrz punkty 4.2 i 4.8).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Jednoczesne podawanie tygecykliny i warfaryny (w jednorazowej dawce 25 mg) zdrowym osobom prowadziło do zmniejszenia klirensu R-warfaryny i S-warfaryny odpowiednio o 40% i 23% oraz do zwiększenia wartości AUC odpowiednio o 68% i 29%. Mechanizm tego zjawiska nie został dotychczas wyjaśniony. Dostępne dane nie wskazują, aby ta interakcja mogła powodować znaczące zmiany międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). Jednak ze względu na to, że tygecyklina może wydłużać czas protrombinowy (PT) i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), u pacjentów otrzymujących jednocześnie tygecyklinę i leki przeciwzakrzepowe należy ściśle kontrolować wyniki istotnych testów koagulacji (patrz punkt 4.4). Warfaryna nie wpływała na profil farmakokinetyczny tygecykliny.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Interakcje
    Tygecyklina nie podlega rozległemu metabolizmowi, dlatego nie oczekuje się, aby substancje czynne hamujące lub pobudzające aktywność izoenzymów CYP450 wpływały na klirens tygecykliny. W badaniach in vitro stwierdzono, że tygecyklina nie jest ani kompetycyjnym, ani nieodwracalnym inhibitorem enzymów CYP450 (patrz punkt 5.2). Tygecyklina w zalecanych dawkach nie wpływała na szybkość lub stopień wchłaniania oraz klirens digoksyny (0,5 mg, a następnie 0,25 mg na dobę) u zdrowych dorosłych. Digoksyna nie wpływała na profil farmakokinetyczny tygecykliny. Dlatego nie jest konieczna modyfikacja dawkowania podczas jednoczesnego stosowania tygecykliny i digoksyny. W badaniach in vitro nie stwierdzono antagonizmu między tygecykliną a innymi często stosowanymi grupami antybiotyków. Z badania in vitro wynika, że tygecyklina jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp (np. ketokonazolu lub cyklosporyny) lub induktorów P-gp (np.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Interakcje
    ryfampicyny) może mieć wpływ na farmakokinetykę tygecykliny (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tygecykliny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tygecykliny na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Podobnie jak antybiotyki z grupy tetracyklin, tygecyklina może powodować trwałe uszkodzenie zębów (przebarwienie i zmiany w obrębie szkliwa) oraz opóźnienie procesów kostnienia u płodów, narażonych na działanie tygecykliny in utero w drugiej połowie ciąży, a także u dzieci w wieku poniżej 8 lat ze względu na odkładanie się antybiotyku w tkankach o szybkim obrocie wapnia oraz tworzenie kompleksów chelatowych z wapniem (patrz punkt 4.4). Tygecykliny nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga takiego leczenia. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy tygecyklina i (lub) jej metabolity przenikają do mleka kobiecego.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Dostępne dane farmakodynamiczne i (lub) toksykologiczne uzyskane u zwierząt wykazały przenikanie tygecykliny i (lub) jej metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub przerwać (albo nie podejmować) leczenie tygacykliną, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia piersią dla dziecka i korzyść z leczenia dla matki. Płodność Na podstawie AUC, nie stwierdzono wpływu tygecykliny na krycie ani na płodność szczurów po ekspozycji do 4,7-krotnie większej od ekspozycji uzyskanej po zastosowaniu dawek dobowych u ludzi. Na podstawie AUC nie stwierdzono wpływu produktu na jajniki ani na cykl płodności u samic szczura po narażeniu do 4,7-krotnie większym niż występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Możliwe jest wystąpienie zawrotów głowy o potencjalnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych III i IV fazy uczestniczyło łącznie 2393 leczonych tygecykliną pacjentów z cSSTI i cIAI. W trakcie badań klinicznych najczęstszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowanym produktem leczniczym były odwracalne nudności (21%) i wymioty (13%), które występowały wcześnie (w 1.-2. dniu leczenia) i miały na ogół lekkie lub umiarkowane nasilenie. W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane tygecykliny notowane podczas badań klinicznych i zgłaszane po dopuszczeniu do obrotu. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często ≥1/10 Często ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Posocznica/wstrząs septyczny, zapalenie płuc, ropień, zakażenia Zaburzenia krwi i układu chłonnego Wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), wydłużenie czasu protrombinowego Małopłytkowość, zwiększona wartość międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) Hipofibrynogenemia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja lub reakcja rzekomoanafilaktyczna* (patrz punkty) 4.3 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Hipoproteinemia 4.4 Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego 4.4 Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył Zakrzepowe zapalenie żył 4.4 Zaburzenia żołądka i jelit Nudności wymioty biegunka Ból brzucha niestrawność jadłowstręt Ostre zapalenie trzustki (patrz punkt 4.4) 4.4 Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginanowej (AspAT) w surowicy Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy Hiperbilirubinemia Żółtaczka Uszkodzenie wątroby (głównie cholestatyczne) Niewydolność wątroby* (patrz punkt 4.4) 4.4 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd wysypka Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona* 4.4 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Złe gojenie się ran Reakcja w miejscu wstrzyknięcia Ból głowy Zapalenie w miejscu wstrzyknięcia Ból w miejscu wstrzyknięcia Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia 4.4 Badania diagnostyczne Zwiększona aktywność amylazy w surowicy Zwiększone stężenie azotu mocznikowego (BUN) * Działania niepożądane notowane po wprowadzeniu tygecykliny do obrotu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    Opis wybranych działań niepożądanych Działania charakterystyczne dla antybiotyków Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o przebiegu od lekkiego do zagrażającego życiu (patrz punkt 4.4). Nadmierne namnażanie się niewrażliwych organizmów, w tym grzybów (patrz punkt 4.4). Działania charakterystyczne dla tetracyklin Antybiotyki z grupy glicylocyklin mają podobną budowę chemiczną do antybiotyków tetracyklinowych. Działania niepożądane antybiotyków z grupy tetracyklin mogą obejmować nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu, zapalenie trzustki i działanie antyanaboliczne, które prowadzi do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego we krwi, azotemii, kwasicy i hiperfosfatemii (patrz punkt 4.4). Stosowanie tygecykliny w okresie rozwoju zębów może być związane z ich trwałym przebarwieniem (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    W dotyczących cSSTI i cIAI badaniach klinicznych III i IV fazy ciężkie działania niepożądane związane z zakażeniem zgłaszano częściej u pacjentów leczonych tygecykliną (7,1%) niż u otrzymujących leki porównawcze (5,3%). Stwierdzono znaczącą różnicę w częstości posocznicy lub wstrząsu septycznego u pacjentów leczonych tygecykliną (2,2%) w porównaniu z lekiem porównawczym (1,1%). W porównaniu z lekiem porównawczym, nieprawidłową aktywność AspAT i AlAT notowano u pacjentów leczonych tygecykliną częściej w okresie po leczeniu i rzadziej podczas leczenia. We wszystkich badaniach III i IV fazy (dotyczących cSSTI i cIAI) zgon nastąpił u 2,4% (54/2216) pacjentów otrzymujących tygecyklinę i u 1,7% (37/2206) pacjentów otrzymujących leki porównawcze. Dzieci i młodzież Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania, pochodzące z dwóch badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    W badaniach tych nie zaobserwowano żadnych nowych lub nieoczekiwanych działań niepożądanych związanych z tygecykliną. W otwartym badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem zwiększających się pojedynczych dawek oceniano bezpieczeństwo stosowania tygecykliny u 25 dzieci w wieku od 8 do 16 lat, z niedawno wyleczonym zakażeniem. Profil działań niepożądanych tygecykliny u tych 25 dzieci był zasadniczo zgodny z obserwowanym u dorosłych. Bezpieczeństwo stosowania tygecykliny oceniano również w otwartym badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem zwiększających się dawek wielokrotnych u 58 dzieci w wieku od 8 do 11 lat z cSSTI (n=15), cIAI (n=24) lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (n=19). Profil działań niepożądanych u tych 58 pacjentów był zasadniczo zgodny z obserwowanym u dorosłych, z wyjątkiem nudności (48,3%), wymiotów (46,6%) i zwiększonej aktywności lipazy w surowicy (6,9%), które występowały częściej u dzieci niż u dorosłych.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Nie są dostępne szczególne informacje dotyczące leczenia przedawkowania. Dożylne podanie tygecykliny w pojedynczej dawce 300 mg w ciągu 60 minut wywołało u zdrowych ochotników zwiększoną częstość nudności i wymiotów.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Działania niepożądane
    Tygecyklina nie jest w znaczących ilościach usuwana metodą hemodializy.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Nie są dostępne szczególne informacje dotyczące leczenia przedawkowania. Dożylne podanie tygecykliny w pojedynczej dawce 300 mg w ciągu 60 minut wywołało u zdrowych ochotników zwiększoną częstość nudności i wymiotów. Tygecyklina nie jest w znaczących ilościach usuwana metodą hemodializy.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania wewnętrznego, tetracykliny. Kod ATC: J01AA12 Mechanizm działania Tygecyklina, antybiotyk glicylocyklinowy, hamuje proces translacji białek w komórkach bakterii przez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu i blokowanie przyłączania cząsteczek aminoacylo-tRNA do miejsca A rybosomu. Zapobiega to wbudowywaniu reszt aminokwasowych do wydłużających się łańcuchów peptydowych. Uznaje się, że tygecyklina działa bakteriostatycznie. W stężeniu 4-krotnie większym niż minimalne stężenie hamujące (ang. Minimum Inhibitory Concentration, MIC) zmniejszała 2-krotnie (w skali logarithmicznej) liczebność kolonii Enterococcus spp., Staphylococcus aureus i Escherichia coli. Mechanizm oporności Tygecyklina jest w stanie pokonać dwa główne mechanizmy oporności na tetracykliny – ochronę rybosomu i pompę aktywnie usuwającą antybiotyk z komórki bakteryjnej (ang. efflux).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wykazano, że istnieje oporność krzyżowa na tygecyklinę u wyizolowanych szczepów Enterobacteriaceae opornych na minocyklinę w wyniku działania pomp aktywnie usuwających lek z komórki i warunkujących wielolekooporność (ang. multi-drug resistance, MDR). Między tygecykliną i większością grup antybiotyków nie występuje oporność krzyżowa związana z miejscem docelowego działania antybiotyku. Tygecyklina jest podatna na działanie kodowanych chromosomalnie, wielolekowych pomp aktywnie usuwających lek z komórki u bakterii z rodziny Proteeae i u Pseudomonas aeruginosa. Patogeny z rodziny Proteeae (Proteus spp., Providencia spp. i Morganella spp.) są na ogół mniej wrażliwe na działanie tygecykliny niż inne bakterie z grupy Enterobacteriaceae. Zmniejszoną wrażliwość w obu grupach przypisuje się nadekspresji niespecyficznej wielolekowej pompy AcrAB, zaś zmniejszenie wrażliwości Acinetobacter baumannii przypisuje się nadekspresji pompy AdeABC.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Stężenia graniczne Określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) graniczne wartości MIC są następujące: Staphylococcus spp. W ≤0,5 mg/l i O >0,5 mg/l Streptococcus spp. inne niż S. pneumoniae W ≤0,25 mg/l i O >0,5 mg/l Enterococcus spp. W ≤0,25 mg/l i O >0,5 mg/l Enterobacteriaceae W ≤1 mg/l i O >2 mg/l (^) W warunkach in vitro tygecyklina wykazuje zmniejszoną aktywność wobec Proteus, Providencia i Morganella spp. W odniesieniu do bakterii beztlenowych dowiedziono klinicznej skuteczności tygecykliny w mieszanych zakażeniach wewnątrzbrzusznych, ale nie stwierdzono korelacji między wartościami MIC, danymi farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi (PK/PD) ani klinicznymi skutkami leczenia. Dlatego nie podano granicznych wartości dla wrażliwości.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Należy pamiętać, że zakres wartości MIC tygecykliny dla drobnoustrojów z rodzajów Bacteroides oraz Clostridium jest szeroki i może przekraczać 2 mg/l. Istnieją ograniczone dowody na skuteczność kliniczną tygecykliny wobec enterokoków. Jednak w badaniach klinicznych wykazano odpowiedź wewnątrzbrzusznych zakażeń mieszanych na leczenie tygecykliną. Wrażliwość mikrobiologiczna Rozpowszechnienie oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Patogeny Bakterie zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.† Staphylococcus aureus* Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Streptococcus agalactiae* Grupa Streptococcus anginosus* (w tym S. anginosus, S. intermedius i S. constellatus) Streptococcus pyogenes* Paciorkowce grupy viridans Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii* Citrobacter koseri Escherichia coli* Klebsiella oxytoca* Bakterie beztlenowe Clostridium perfringens† Peptostreptococcus spp. Prevotella spp. Bakterie, wśród których może wystąpić oporność nabyta Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae* Klebsiella pneumoniae* Morganella morganii Proteus spp. Providencia spp.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Serratia marcescens Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Grupa Bacteroides fragilis† Bakterie o oporności naturalnej Tlenowe bakterie Gram-ujemne Pseudomonas aeruginosa * Oznacza gatunki, wobec których uważa się, że wykazano w badaniach klinicznych zadowalającą skuteczność. † Patrz wyżej punkt 5.1 „Stężenia graniczne” Elektrofizjologia serca W randomizowanym, czteroramiennym, kontrolowanym placebo i lekiem porównawczym badaniu krzyżowym mającym na celu dokładną analizę odstępu QTc, w którym brało udział 46 zdrowych osób, nie stwierdzono istotnego wpływu tygecykliny w pojedynczej dawce dożylnej 50 lub 200 mg na odstęp QTc. Dzieci i młodzież Tygecyklinę podawano 39 dzieciom w wieku od 8 do 11 lat z cIAI lub cSSTI w ramach otwartego badania z zastosowaniem zwiększających się, wielokrotnych dawek (0,75; 1 lub 1,25 mg/kg mc.). Wszyscy pacjenci otrzymywali tygecyklinę dożylnie przez minimum 3 kolejne dni, a maksymalnie przez 14 kolejnych dni. W 4.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dniu leczenia lub później możliwa była zmiana stosowanego leczenia na antybiotyk doustny. Wyleczenie kliniczne oceniano po upływie 10 do 21 dni od podania ostatniej dawki produktu leczniczego. Podsumowanie danych dotyczących odpowiedzi klinicznej w zmodyfikowanej populacji objętej zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT) przedstawiono w poniższej tabeli. Wyleczenie kliniczne, populacja mITT Wskazanie 0,75 mg/kg mc. 1 mg/kg mc. 1,25 mg/kg mc. cIAI 6/6 (100,0) 3/6 (50,0) 10/12 (83,3) cSSTI 3/4 (75,0) 5/7 (71,4) 2/4 (50,0) Łącznie 9/10 (90,0) 8/13 (62,0) 12/16 (75,0) Przedstawione wyżej dane dotyczące skuteczności należy traktować z ostrożnością, gdyż w trakcie badania dozwolone było stosowanie innych antybiotyków. Ponadto należy brać pod uwagę małą liczbę pacjentów.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Tygecyklinę podaje się dożylnie, dlatego jej biodostępność wynosi 100%. Dystrybucja W warunkach in vitro tygecyklina w stężeniach obserwowanych w badaniach klinicznych (0,1 do 1,0 μg/ml) wiąże się z białkami osocza w około 71-89%. Badania farmakokinetyczne na zwierzętach i u ludzi wykazały, że tygecyklina łatwo podlega dystrybucji do tkanek. U szczurów otrzymujących pojedyncze lub wielokrotne dawki tygecykliny znakowanej izotopem 14C stwierdzono dobrą dystrybucję radioaktywności do większości tkanek, przy czym największą całkowitą ekspozycję obserwowano w szpiku kostnym, śliniankach, tarczycy, śledzionie i nerkach. U ludzi objętość dystrybucji tygecykliny w stanie stacjonarnym wynosiła średnio od 500 do 700 l (7 do 9 l/kg), co wskazuje, że dystrybucja tygecykliny w znacznym stopniu przekracza objętość osocza i gromadzi się w tkankach. Nie wiadomo, czy tygecyklina może przenikać przez barierę krew-mózg u ludzi.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    W klinicznych badaniach farmakologicznych z zastosowaniem schematu dawkowania: początkowo 100 mg, a następnie 50 mg co 12 godzin, maksymalne stężenie tygecykliny w surowicy w stanie stacjonarnym (Cmax) wyniosło 866±233 ng/ml w przypadku podawania w 30-minutowej infuzji oraz 634±97 ng/ml w przypadku infuzji 60-minutowej. Wartość AUC0-12h w stanie stacjonarnym wyniosła 2349±850 ngh/ml. Metabolizm Szacuje się, że średnio mniej niż 20% tygecykliny podlega metabolizmowi przed wydaleniem. U zdrowych mężczyzn, którzy otrzymali tygecyklinę znakowaną izotopem 14C, zasadnicza część izotopu 14C w moczu i kale odpowiadała niezmienionej tygecyklinie, ale wykazano również obecność jej glukuronidu, metabolitu N-acetylowego i epimeru. W badaniach in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazano, że tygecyklina nie hamuje w sposób kompetycyjny metabolizmu z udziałem któregokolwiek z następujących 6 izoenzymów cytochromu P450 (CYP): 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ponadto nie wykazano, aby tygecyklina wykazywała zależność od NADPH w hamowaniu aktywności CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A, co wskazuje na brak hamowania tych enzymów CYP w opisanym mechanizmie. Eliminacja Ilość odzyskanej całkowitej radioaktywności w kale i moczu po podaniu tygecykliny znakowanej izotopem 14C wskazuje, że 59% dawki jest wydalane z żółcią i z kałem, a 33% dawki w moczu. Ogólnie, główną drogą eliminacji tygecykliny jest wydzielanie z żółcią w postaci niezmienionej. Drugorzędnymi drogami eliminacji są glukuronidacja oraz wydalanie przez nerki niezmienionej tygecykliny. Całkowity klirens tygecykliny po podaniu w infuzji dożylnej wynosi 24 l/godzinę, a klirens nerkowy stanowi około 13% klirensu całkowitego. Eliminacja tygecykliny z surowicy przebiega wielowykładniczo, a średni końcowy okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dawek wielokrotnych wynosi 42 godziny, przy czym istnieje znaczna zmienność osobnicza.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Z badań in vitro z zastosowaniem komórek Caco-2 wynika, że tygecyklina nie hamuje przepływu digoksyny, co wskazuje, że nie jest ona inhibitorem glikoproteiny P (P-gp). Dane uzyskane w warunkach in vitro są zgodne z brakiem wpływu tygecykliny na klirens digoksyny obserwowany w opisanym wyżej badaniu interakcji leków in vivo (patrz punkt 4.5). Jak wskazują badania in vitro z zastosowaniem linii komórek z nadekspresją P-gp, tygecyklina jest substratem P-gp. Możliwy udział transportu z pośrednictwem P-gp w rozmieszczeniu tygecykliny in vivo nie jest znany. Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp (np. ketokonazolu lub cyklosporyny) lub induktorów P-gp (np. ryfampicyny) może wpływać na farmakokinetykę tygecykliny. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby podanie pojedynczej dawki tygecykliny nie zmieniło właściwości farmakokinetycznych leku.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednak u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień B i C w skali Childa-Pugha) stwierdzono zmniejszenie ogólnoustrojowego klirensu tygecykliny odpowiednio o 25% i 55% oraz wydłużenie okresu półtrwania odpowiednio o 23% i 43% (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, n=6) podanie pojedynczej dawki tygecykliny nie wpłynęło na właściwości farmakokinetyczne. Wartość AUC u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek była o 30% większa niż u osób z prawidłową czynnością nerek (patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Nie zaobserwowano ogólnych różnic w farmakokinetyce między zdrowymi osobami w podeszłym wieku i osobami młodszymi (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież Farmakokinetykę tygecykliny oceniano w trakcie dwóch badań.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Do pierwszego badania włączono dzieci w wieku od 8 do 16 lat (n=24), które otrzymywały dożylnie przez 30 minut pojedyncze dawki tygecykliny (0,5, 1 lub 2 mg/kg mc., do maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 50 mg, 100 mg i 150 mg). Drugie badanie przeprowadzono u dzieci w wieku od 8 do 11 lat (n=47), którym co 12 godzin podawano dożylnie przez 30 minut wielokrotne dawki tygecykliny (0,75, 1 lub 1,25 mg/kg mc., do maksymalnej dawki 50 mg). W badaniach tych nie podawano dawki nasycającej. Parametry farmakokinetyczne zamieszczono w poniższej tabeli. Dawka znormalizowana do 1 mg/kg mc., średnia ± OS, Cmax i AUC tygecykliny u dzieci Wiek (lata) 8 - 11: N 8, Cmax (ng/ml) 3881±6637, AUC (ngh/ml) 4034±2874 Wiek (lata) 12 - 16: N 16, Cmax (ng/ml) 8508±11433, AUC (ngh/ml) 7026±4088 Dawki wielokrotne, wiek (lata) 8 - 11: N 42, Cmax (ng/ml) 1911±3032, AUC (ngh/ml) 2404±1000 * AUC0-∞ po podaniu dawki pojedynczej; AUC0-12h po podaniu dawek wielokrotnych.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Docelowa wartość AUC0-12h u dorosłych, po podaniu zalecanej dawki nasycającej 100 mg oraz dawki 50 mg co 12 godzin, wynosiła średnio 2500 ngh/ml. W populacyjnej analizie farmakokinetyki danych z obu badań wykazano, że parametrem związanym z klirensem tygecykliny u dzieci w wieku 8 lat i starszych jest masa ciała. Schemat dawkowania tygecykliny 1,2 mg/kg mc. co 12 godzin (do maksymalnej dawki 50 mg co 12 godzin) u dzieci w wieku od 8 do <12 lat i 50 mg co 12 godzin u młodzieży w wieku od 12 do <18 lat prawdopodobnie spowoduje ekspozycję na lek porównywalną do obserwowanej u dorosłych otrzymujących zatwierdzony schemat dawkowania. U kilkorga dzieci w tych badaniach obserwowano większe wartości Cmax niż u dorosłych pacjentów. Dlatego należy zwracać uwagę na szybkość podawania tygecykliny w infuzji u dzieci i młodzieży. Płeć Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic klirensu tygecykliny u mężczyzn i kobiet. Ocenia się, że wartość AUC u kobiet jest o 20% większa niż u mężczyzn.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Właściwości farmakokinetyczne
    Rasa Nie stwierdzono różnic klirensu tygecykliny w zależności od rasy. Masa ciała Nie stwierdzono znaczących różnic klirensu, klirensu znormalizowanego względem masy ciała oraz AUC u osób z różną masą ciała, w tym masą ciała ≥125 kg. U pacjentów o masie ciała ≥125 kg wartość AUC była mniejsza o 24%. Brak danych dotyczących pacjentów o masie ciała 140 kg lub większej.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych u szczurów i psów tygecyklina w dawkach powodujących ekspozycję 8- i 10-krotnie większą od uzyskanej po podaniu dawki dobowej u ludzi (w oparciu o wartości AUC odpowiednio u szczurów i psów) wywoływała zmniejszenie liczby komórek limfoidalnych i (lub) zanik węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, zmniejszenie liczby erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi, związane ze zmniejszeniem liczby komórek szpiku kostnego oraz szkodliwe działani e na nerki i układ pokarmowy. Wykazano, że zaburzenia te były przemijające i ustępowały po 2 tygodniach leczenia. U szczurów obserwowano przebarwienie kości, które nie ustąpiło po 2 tygodniach leczenia. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że tygecyklina przenika przez barierę łożyska i wykrywana jest w tkankach płodu.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję tygecyklina powodowała zmniejszenie masy ciała płodów u szczurów i królików (wraz z opóźnieniem procesu kostnienia) oraz utratę płodów u królików. Nie działała teratogennie u szczurów i królików. Na podstawie AUC, nie stwierdzono wpływu tygecykliny na krycie ani na płodność szczurów po ekspozycji do 4,7-krotnie większej od ekspozycji uzyskanej po zastosowaniu dawek dobowych u ludzi. Na podstawie AUC nie stwierdzono wpływu produktu na jajniki ani na cykl płodności u samic szczura po narażeniu do 4,7-krotnie większym niż występujące po dawkach dobowych stosowanych u ludzi. Wyniki badań na zwierzętach z zastosowaniem tygecykliny znakowanej 14C wskazują, że szybko przenika ona do mleka samic szczur a w okresie laktacji. Ze względu na ograniczoną biodostępność tygecykliny po podaniu doustnym, ogólnoustrojowa ekspozycja na tygecyklinę osesków karmionych mlekiem samic jest minimalne lub nie występuje.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie przeprowadzono trwających całe życie zwierząt badań w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego tygecykliny, ale krótkoterminowe badania genotoksyczności dały wynik negatywny. W badaniach na zwierzętach podanie tygecykliny w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym (bolus) wiązało się z wystąpieniem reakcji histaminowej. Działanie takie obserwowano u szczurów i psów przy ekspozycji odpowiednio 14- i 3-krotnie większej niż występująca po dawkach dobowych stosowanych u ludzi (oceniane na podstawie AUC). U szczurów po podaniu tygecykliny nie obserwowano nadwrażliwości na światło.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina Kwas solny (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujących substancji czynnych nie należy podawać jednocześnie przez ten sam łącznik typu Y co tygecyklinę: amfoterycyna B, kompleks lipidowy amfoterycyny B, diazepam, ezomeprazol, omeprazol i roztwory dożylne, które mogą spowodować zwiększenie wartości pH powyżej 7. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 2 lata Wykazano, że produkt leczniczy zmieszany z 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% (50 mg/ml) roztworem glukozy do wstrzykiwań zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną. Produkt leczniczy można przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C) do 48 godzin po natychmiastowym przeniesieniu przygotowanego roztworu do worka infuzyjnego.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dane farmaceutyczne
    Ze względów mikrobiologicznych produkt leczniczy należy użyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania po przygotowaniu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 5 ml z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta szarym korkiem z gumy bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem i pomarańczowym plastikowym wieczkiem typu flip off. Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniu zawierającym 10 fiolek lub 1 fiolkę. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania W celu uzyskania roztworu tygecykliny o stężeniu 10 mg/ml, liofilizowany proszek należy rozpuścić w 5,3 ml 0,9% (9 mg/ml) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wstrzykiwań lub płynu Ringera z mleczanami do wstrzykiwań.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dane farmaceutyczne
    Fiolkę należy delikatnie obracać, aż do rozpuszczenia się produktu leczniczego. Następnie należy niezwłocznie pobrać z fiolki 5 ml przygotowanego roztworu i dodać do worka do infuzji dożylnych pojemności 100 ml lub do innego odpowiedniego pojemnika do infuzji (np. szklanej butelki). W celu przygotowania dawki 100 mg należy przygotować roztwory w dwóch fiolkach i dodać je do 100 ml worka do infuzji dożylnych lub innego odpowiedniego pojemnika do infuzji (np. szklanej butelki). Uwaga: w fiolce znajduje się 6% nadmiar substancji, dlatego 5 ml przygotowanego roztworu odpowiada 50 mg substancji czynnej. Roztwór po przygotowaniu powinien mieć barwę żółtą do pomarańczowej, w przeciwnym razie należy go wyrzucić. Produkty lecznicze przeznaczone do podania pozajelitowego należy przed zastosowaniem obejrzeć, czy nie zawierają widocznych cząstek stałych oraz czy nie zmieniły zabarwienia (np. na zielone lub czarne).
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dane farmaceutyczne
    Tygecyklinę należy podawać dożylnie przez odrębną linię infuzyjną lub przez łącznik typu Y. Jeśli przez ten sam przewód do infuzji dożylnych podaje się kolejno kilka substancji czynnych, przed i po infuzji tygecykliny należy przepłukać przewód 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% (50 mg/ml) roztworem glukozy do wstrzykiwań. Przez wspólną linię do infuzji należy wstrzykiwać jedynie roztwory do infuzji wykazujące zgodność z tygecykliną i innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 6.2). Produkt leczniczy przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Do zgodnych roztworów do podawania dożylnego należą: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, 5% (50 mg/ml) roztwór glukozy do wstrzykiwań i płyn Ringera z mleczanami do wstrzykiwań.
  • CHPL leku o rpl_id: 100371070
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku podawania przez łącznik typu Y, roztwór tygecykliny po rozcieńczeniu 0,9% roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań wykazuje zgodność z następującymi produktami leczniczymi lub rozpuszczalnikami: amikacyna, dobutamina, chlorowodorek dopaminy, gentamycyna, haloperydol, płyn Ringera z mleczanami, lidokainy chlorowodorek, metoklopramid, morfina, noradrenalina, piperacylina z tazobaktamem (postać zawierająca EDTA), potasu chlorek, propofol, ranitydyny chlorowodorek, teofilina i tobramycyna.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 350 mg daptomycyny. Jeden ml roztworu po rozpuszczeniu proszku w 7 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań zawiera 50 mg daptomycyny. Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 500 mg daptomycyny. Jeden ml roztworu po rozpuszczeniu proszku w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań zawiera 50 mg daptomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Liofilizat w postaci krążka lub proszku o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej. Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Liofilizat w postaci krążka lub proszku o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Daptomycin Hospira jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): - U dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do 17 lat) z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (ang. complicated skin and soft-tissue infections - cSSTI). - U dorosłych pacjentów z prawostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia (ang. right sided infective endocarditis – RIE) wywołanym przez Staphylococcus aureus . Zaleca się, aby decyzję dotyczącą stosowania daptomycyny podejmować uwzględniając wrażliwość bakterii na antybiotyki i na podstawie opinii eksperta. Patrz punkty 4.4 i 5.1. - U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do 17 lat) z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus (ang. Staphylococcus aureus bacteraemia - SAB). U dorosłych, należy stosować w przypadku bakteriemii z równoczesnym RIE lub cSSTI, natomiast u dzieci i młodzieży w przypadku bakteriemii z równoczesnym cSSTI.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Wskazania do stosowania
    Daptomycyna działa jedynie na bakterie Gram-dodatnie (patrz punkt 5.1). W zakażeniach mieszanych, gdy podejrzewa się zakażenie bakteriami Gram-ujemnymi i (lub) pewnymi rodzajami bakterii beztlenowych, daptomycyna powinna być podawana w skojarzeniu z odpowiednimi środkami przeciwbakteryjnymi. Należy stosować się do oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania W badaniach klinicznych pacjentom podawano daptomycynę w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 30 min. Brak doświadczenia klinicznego w podawaniu pacjentom daptomycyny w 2-minutowym wstrzyknięciu. Ten sposób podania był badany jedynie u zdrowych osób. Jednak, nie było klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce oraz profilu bezpieczeństwa daptomycyny w porównaniu z tymi samymi dawkami podawanymi w 30-minutowej infuzji dożylnej (patrz punkt 4.8 i 5.2). Dawkowanie Dorośli - cSSTI bez równocześnie występującej SAB: daptomycyna w dawce 4 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę przez 7–14 dni lub do ustąpienia zakażenia (patrz punkt 5.1). - cSSTI z równocześnie występującą SAB: daptomycyna w dawce 6 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę. Odnośnie dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, patrz poniżej. Czas trwania leczenia może być dłuższy niż 14 dni, w zależności od szacowanego ryzyka wystąpienia powikłań u określonego pacjenta.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    - Rozpoznane lub podejrzewane RIE wywołane przez Staphylococcus aureus : daptomycyna w dawce 6 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę. Odnośnie dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, patrz poniżej. Czas trwania leczenia powinien być zgodny z dostępnymi, oficjalnymi zaleceniami. Daptomycyna jest podawana dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6). Daptomycyny nie należy podawać częściej niż raz na dobę. Stężenie fosfokinazy kreatynowej (CPK) w surowicy należy mierzyć na początku leczenia oraz regularnie (co najmniej raz w tygodniu) w trakcie leczenia (patrz punkt 4.4). Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Daptomycyna jest usuwana przede wszystkim przez nerki. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne (patrz tabela i przypisy zamieszczone poniżej), daptomycyna powinna być stosowana u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia [klirens kreatyniny (CrCl) < 80 ml/min] wyłącznie, jeśli uważa się, że spodziewana korzyść kliniczna przeważy potencjalne ryzyko.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Należy uważnie monitorować odpowiedź na leczenie, czynność nerek oraz aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) u wszystkich pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia (patrz też punkty 4.4 i 5.2). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Tabela 1. Dostosowanie dawki u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w zależności od wskazania i klirensu kreatyniny
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Wskazanie do stosowaniaKlirens kreatyninyZalecana dawkaUwagi
    cSSTI bez SAB≥ 30 ml/min4 mg/kg mc. raz na dobęPatrz punkt 5.1.
    < 30 ml/minmg/kg mc. co 48 godzin(1, 2)
    RIE lub cSSTI związane z SAB≥ 30 ml/min6 mg/kg mc. raz na dobęPatrz punkt 5.1.
    < 30 ml/min6 mg/kg mc. co 48 godzin(1, 2)
    cSSTI = powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich; SAB = bakteriemia wywołana przez S. aureusw tym wynikach z modeli farmakokinetycznych. Gdy tylko jest to możliwe, produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy podawać po zakończeniu dializy w tym samym dniu, w którym wykonano dializę (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    (1) Bezpieczeństwo i skuteczność zmodyfikowanych odstępów czasu pomiędzy dawkami nie były oceniane w kontrolowanych badaniach klinicznych, a zalecenia oparte są na danych farmakokinetycznych (ang. pharmacokinetic - PK), w tym wynikach z badań i modeli farmakokinetycznych (patrz punkty 4.4 i 5.2). (2) Dorosłym pacjentom, u których stosuje się hemodializę (ang. haemodialysis – HD) lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD) zaleca się takie samo dostosowanie dawki, oparte na danych farmakokinetycznych uzyskanych od ochotników, Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby modyfikowania dawki daptomycyny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby - klasa B w skali Child-Pugh (patrz punkt 5.2). Nie ma danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh), dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Osoby w podeszłym wieku Zalecane dawki należy stosować również u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz powyżej oraz punkt 4.4). Dzieci i młodzież (w wieku od 1 roku do 17 lat) Tabela 2. Zalecane schematy dawkowania u dzieci i młodzieży w zależności od wieku oraz wskazania do stosowania
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Grupa wiekowaWskazanie do stosowania
    cSSTI bez SABcSSTI z równocześnie występującym SAB
    Schemat dawkowaniaCzas trwania leczeniaSchemat dawkowaniaCzas trwania leczenia
    12 do 17 lat5 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minutDo 14 dni7 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minut(1)
    7 do 11 lat7 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minut9 mg/kg mc. raz nadobę we wlewie trwającym 30 minut
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    2 do 6 lat9 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 60 minut12 mg/kg mc. raz na dobę we wlewie trwającym 60 minut
    1 do < 2 lat10 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 60 minut12 mg/kg mc. raz nadobę we wlewie trwającym 60 minut
    cSSTI = powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich; SAB = bakteriemia wywołana przez S. aureus;(1) Minimalny czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira u dzieci i młodzieży z SAB powinien być zgodny z zauważalnym ryzykiem powikłań u danego pacjenta. Czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira może być dłuższy niż 14 dni, jeśli uzasadnia to ocena ryzyka powikłań u danego pacjenta. W badaniu z udziałem dzieci i młodzieży z SAB, średni czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira podawanym dożylnie wynosił12 dni, w zakresie od 1 do 44 dni. Czas trwania leczenia powinien być zgodny z dostępnymioficjalnymi zaleceniami.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Daptomycin Hospira jest podawany dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6). Produktu leczniczego Daptomycin Hospira nie należy podawać częściej niż raz na dobę. Stężenie kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy należy mierzyć na początku leczenia oraz w regularnych odstępach czasu (co najmniej raz w tygodniu) w czasie leczenia (patrz punkt 4.4). Nie należy podawać daptomycyny dzieciom w wieku poniżej 1 roku, ze względu na ryzyko możliwego wpływu na układ mięśniowy, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i (lub) układ nerwowy (zarówno obwodowy, jak i ośrodkowy), co było obserwowane u psich noworodków (patrz punkt 5.3). Sposób podawania U dorosłych pacjentów daptomycynę podaje się w infuzji dożylnej (patrz punkt 6.6) w ciągu 30 minut lub we wstrzyknięciu dożylnym (patrz punkt 6.6) w ciągu 2 minut. Dzieciom i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat produkt leczniczy Daptomycin Hospira podaje się w infuzji dożylnej w ciągu 30 minut (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dawkowanie
    Dzieciom w wieku od 1 roku do 6 lat produkt leczniczy Daptomycin Hospira podaje się w infuzji dożylnej w ciągu 60 minut (patrz punkt 6.6). Sporządzony roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed zastosowaniem , patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ogólne W przypadku zidentyfikowania ogniska zakażenia innego niż cSSTI lub RIE po rozpoczęciu leczenia daptomycyną należy rozważyć wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwbakteryjnego, którego skuteczność w odniesieniu do określonego rodzaju występującego zakażenia(ń) została wykazana. Reakcje anafilaktyczne/nadwrażliwości Podczas stosowania daptomycyny donoszono o anafilaksji/reakcjach nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na daptomycynę, należy przerwać jego stosowanie i zastosować odpowiednie leczenie. Zapalenie płuc W badaniach klinicznych nie wykazano skuteczności daptomycyny w leczeniu zapalenia płuc. Stosowanie daptomycyny nie jest więc wskazane w leczeniu zapalenia płuc. Leczenie RIE wywołanego przez Staphylococcus aureus Dane kliniczne dotyczące stosowania daptomycyny w leczeniu RIE wywołanego przez Staphylococcus aureus są ograniczone – pochodzą od 19 dorosłych pacjentów (patrz „Skuteczność kliniczna u dorosłych” w punkcie 5.1).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności daptomycyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z prawostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia (RIE) wywołanym przez Staphylococcus aureus . Nie wykazano skuteczności daptomycyny u pacjentów z zakażeniami sztucznej zastawki lub u pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia wywołanym przez Staphylococcus aureus . Zakażenia głębokie U pacjentów, u których występują zakażenia głębokie, jest konieczna bezzwłoczna interwencja chirurgiczna (np.: oczyszczenie rany, usunięcie elementów prostetycznych, operacja wymiany zastawki). Zakażenia enterokokowe Brak wystarczających dowodów by wyciągnąć jakiekolwiek wnioski na temat możliwej skuteczności klinicznej daptomycyny w zakażeniach wywołanych przez enterokoki, w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium . Oprócz tego, nie została określona dawka daptomycyny, która mogłaby być właściwa do leczenia zakażeń enterokokowych z bakteriemią lub bez.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zgłaszano przypadki niepowodzenia w leczeniu daptomycyną enterokokowych zakażeń w powiązaniu z bakteriemią. W niektórych przypadkach niepowodzenia w leczeniu były związane z doborem organizmów ze zmniejszoną wrażliwością lub prawdziwą opornością na daptomycynę (patrz punkt 5.1). Drobnoustroje oporne Stosowanie leków przeciwbakteryjnych może sprzyjać nadmiernemu rozwojowi drobnoustrojów opornych. W razie wystąpienia nadkażenia podczas przyjmowania produktu leczniczego, należy zastosować odpowiednie leczenie. Biegunka związana z Clostridioides difficile (CDAD) Podczas stosowania daptomycyny zgłaszano występowanie biegunki związanej z CDAD (patrz punkt 4.8). Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono występowanie CDAD, może być konieczne przerwanie stosowania daptomycyny i zastosowanie odpowiedniego leczenia zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Interakcje z odczynnikami wykorzystywanymi podczas testów laboratoryjnych Zaobserwowano pozorne wydłużenie czasu protrombinowego (PT) oraz zwiększoną wartość współczynnika znormalizowanego międzynarodowego (INR) w przypadku, kiedy w testach stosowano pewne odczynniki zawierające rekombinowaną tromboplastynę (patrz punkt 4.5). Fosfokinaza kreatynowa i miopatia W przebiegu leczenia daptomycyną odnotowano przypadki zwiększenia aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK; izoenzym mięśniowy MM) w osoczu w powiązaniu z bólami i (lub) osłabieniem mięśni oraz przypadki zapalenia mięśni, mioglobinemii i rabdomiolizy (patrz punkty 4.5, 4.8 i 5.3). W badaniach klinicznych znaczne zwiększenie aktywności CPK w osoczu (ponad 5 razy przekraczające górną granicę normy) bez objawów mięśniowych, występowało częściej u pacjentów leczonych daptomycyną (1,9%) niż u pacjentów, którym podawano leki porównawcze (0,5%).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zatem, co następuje: - Aktywność CPK w osoczu należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia i w regularnych odstępach czasu (przynajmniej raz w tygodniu) u wszystkich pacjentów w trakcie leczenia. - Aktywność CPK należy oznaczać częściej (np. co 2–3 dni podczas co najmniej pierwszych dwóch tygodni leczenia) u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia miopatii. Na przykład, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia (klirens kreatyniny < 80 ml/min; patrz również punkt 4.2), w tym pacjenci, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową oraz pacjenci leczeni innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować wystąpienie miopatii (np. inhibitorami reduktazy HMG-CoA, fibratami i cyklosporyną). - U pacjentów, u których aktywność CPK przed rozpoczęciem leczenia ponad 5-krotnie przekracza wartość górnej granicy normy, nie można wykluczyć ryzyka dalszego zwiększenia aktywności CPK w trakcie leczenia daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia daptomycyną i podczas podawania daptomycyny oraz monitorować tych pacjentów częściej niż raz na tydzień. - Nie należy podawać daptomycyny pacjentom leczonym innymi produktami leczniczymi, mogącymi spowodować wystąpienie miopatii, chyba, że spodziewana korzyść z terapii przewyższa ryzyko. - Podczas leczenia pacjenci powinni być regularnie badani, czy nie występują u nich jakiekolwiek objawy przedmiotowe lub podmiotowe, mogące świadczyć o wystąpieniu miopatii. - U każdego pacjenta, u którego wystąpiły niewyjaśnione bóle mięśni, tkliwość, osłabienie lub skurcze, należy oznaczać aktywność CPK w osoczu co drugi dzień. Należy przerwać podawanie daptomycyny w razie wystąpienia niewyjaśnionych objawów mięśniowych, jeżeli aktywność CPK ponad 5 razy przekroczy wartość górnej granicy normy.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Neuropatia obwodowa Należy przebadać pacjentów, u których występują objawy (przedmiotowe lub podmiotowe) mogące wskazywać na obwodową neuropatię w trakcie leczenia daptomycyną, i rozważyć możliwość przerwania leczenia daptomycyną (patrz punkty 4.8 i 5.3). Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży w wieku poniżej jednego roku życia nie należy stosować daptomycyny, ze względu na ryzyko możliwego wpływu na układ mięśniowy, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i (lub) układ nerwowy (zarówno obwodowy jak i ośrodkowy), obserwowanego u noworodków psów (patrz punkt 5.3). Eozynofilowe zapalenie płuc W trakcie leczenia daptomycyną odnotowano przypadki wystąpienia eozynofilowego zapalenia płuc (patrz punkt 4.8). W większości odnotowanych przypadków eozynofilowego zapalenia płuc związanego ze stosowaniem daptomycyny, u pacjentów wystąpiła gorączka, duszności z hipoksyjną niewydolnością oddechową i rozproszone nacieki w płucach lub rozwijające się zapalenie płuc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W większości przypadków eozynofilowe zapalenie płuc wystąpiło po ponad 2 tygodniach stosowania daptomycyny i ustąpiło po zaprzestaniu stosowania daptomycyny oraz wdrożeniu leczenia steroidami. Zanotowano nawrót eozynofilowego zapalenia płuc po ponownym zastosowaniu produktu. Pacjentów, u których podczas stosowania daptomycyny wystąpiły przedmiotowe i podmiotowe objawy eozynofilowego zapalenia płuc, należy poddać szybkiej ocenie medycznej, w tym o ile jest to wskazane, w celu wyeliminowania innych przyczyn tej choroby (np. zakażenia bakteryjnego, zakażenia grzybicznego, pasożytów, innych produktów leczniczych) badaniu opłuczyn oskrzelowo- pęcherzykowych. Należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i, jeśli stosowne, rozpocząć leczenie sterydami o działaniu ogólnoustrojowym. Ciężkie skórne działania niepożądane Podczas stosowania daptomycyny zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Severe cutaneous adverse reactions – SCARs), w tym osutkę polekową z eozynofilią oraz objawami układowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms – DRESS) i wysypkę pęcherzykowo-pęcherzową z zajęciem lub bez zajęcia błony śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona (SJS)) lub toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis – TEN), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). W momencie przypisywania produktu leczniczego pacjenci powinni być poinformowani o objawach przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz powinni być ściśle monitorowani. W razie pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeżeli w związku ze stosowaniem daptomycyny u pacjenta wystąpiły ciężkie skórne działania niepożądane, u pacjenta nie należy rozpoczynać ponownie leczenia daptomycyną. Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Po wprowadzeniu do obrotu daptomycyny zgłaszano cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (ang. tubulointerstitial nephritis – TIN). Pacjentów, u których podczas przyjmowania daptomycyny wystąpi gorączka, wysypka skórna, eozynofilia obwodowa i (lub) nowe lub nasilające się zaburzenia czynności nerek, należy poddać ocenie medycznej. W przypadku podejrzenia wystąpienia cewkowo- śródmiąższowego zapalenie nerek (TIN) należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i (lub) zastosować odpowiednie leczenie. Zaburzenia czynności nerek W trakcie leczenia daptomycyną odnotowano przypadki wystąpienia zaburzenia czynności nerek. Ciężkie zaburzenia czynności nerek mogą predysponować do zwiększenia stężenia daptomycyny, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii (patrz powyżej).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Dostosowanie przerw między dawkami daptomycyny jest konieczne u dorosłych pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi < 30 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2). Bezpieczeństwo i skuteczność zalecanych zmodyfikowanych odstępów czasu pomiędzy podaniem dawek leku nie było oceniane w kontrolowanych badaniach klinicznych, a zalecenia oparte są głównie na danych z modeli farmakokinetycznych. U tych pacjentów daptomycynę należy stosować tylko wówczas, gdy oczekiwane korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. Zaleca się ostrożność w podawaniu daptomycyny pacjentom, u których przed rozpoczęciem leczenia produktem DaptomycinHospira występują już pewnego stopnia zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min). Zaleca się regularne kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się również regularne kontrolowanie czynności nerek w przypadku jednoczesnego stosowania potencjalnie nefrotoksycznych produktów leczniczych, niezależnie od wyjściowego stanu czynności nerek pacjenta (patrz punkt 4.5). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Otyłość U osób otyłych ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) > 40 kg/m 2 , ale z klirensem kreatyniny > 70 ml/min, wartość AUC 0-∞ daptomycyny była znacząco zwiększona (średnio o 42%) w porównaniu z nieotyłymi osobami z grupy kontrolnej. Brak jest wystarczających danych o bezpieczeństwie i skuteczności daptomycyny u osób bardzo otyłych, zaleca się zatem ostrożność podczas jej stosowania u tych pacjentów. Nie ma jednak danych świadczących o konieczności zmniejszenia dawki (patrz punkt 5.2). Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Daptomycyna nie podlega przemianom zależnym od cytochromu P450 (CYP450) lub podlega im w niewielkim stopniu. Jest mało prawdopodobne, aby daptomycyna hamowała lub indukowała metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez układ cytochromu P450. Badania interakcji daptomycyny przeprowadzono z aztreonamem, tobramycyną, warfaryną i probenecydem. Daptomycyna nie miała wpływu na farmakokinetykę warfaryny lub probenecydu i leki te nie zmieniały farmakokinetyki daptomycyny. Aztreonam nie zmieniał w sposób znaczący farmakokinetyki daptomycyny. Pomimo, że stwierdzano niewielkie zmiany farmakokinetyki daptomycyny i tobramycyny podczas jednoczesnego stosowania daptomycyny w dawce 2 mg/kg podawanego w 30-minutowej infuzji dożylnej, zmiany te nie były znamienne statystycznie. Nie są znane interakcje między daptomycyną i tobramycyną, jeśli stosuje się zatwierdzone dawki daptomycyny.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Interakcje
    Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania daptomycyny z tobramycyną. Doświadczenie związane z jednoczesnym stosowaniem daptomycyny z warfaryną jest ograniczone. Nie przeprowadzono badań stosowania daptomycyny z lekami przeciwzakrzepowymi innymi niż warfaryna. U pacjentów przyjmujących daptomycynę i warfarynę należy kontrolować aktywność przeciwzakrzepową przez kilka pierwszych dni od rozpoczęcia stosowania produktu leczniczego Daptomycin Hospira. Dane dotyczące jednoczesnego podawania daptomycyny i innych produktów leczniczych, które mogą wywołać miopatię (np. inhibitory reduktazy HMG-CoA) są ograniczone. Zdarzały się jednak przypadki znacznego zwiększenia aktywności CPK i rabdomiolizy u dorosłych pacjentów leczonych jednym z takich produktów leczniczych i jednocześnie daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Interakcje
    Zaleca się zatem, aby podczas leczenia daptomycyną w miarę możliwości, czasowo przerwać stosowanie produktów leczniczych, które mogą wywołać miopatię, chyba że korzyści z jednoczesnego leczenia tymi lekami przewyższają ryzyko. Jeżeli nie da się uniknąć równoczesnego leczenia tymi produktami, należy oznaczać aktywność CPK częściej niż raz w tygodniu, a pacjenci powinni być uważnie obserwowani w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą świadczyć o wystąpieniu miopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.3). Daptomycyna jest usuwana z ustroju głównie przez nerki, dlatego podczas skojarzonego leczenia z produktami leczniczymi zmniejszającymi filtrację nerkową (np. NLPZ i inhibitory COX-2) stężenia daptomycyny w osoczu mogą być zwiększone. Ponadto, w skojarzonym leczeniu możliwe jest wzajemne nasilenie oddziaływania leków na nerki. Zaleca się zatem ostrożność w podawaniu daptomycyny w skojarzeniu z produktami leczniczymi zmniejszającymi filtrację nerkową.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Interakcje
    Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu pojawiały się doniesienia o wpływie daptomycyny na niektóre oznaczenia czasu protrombinowego (PT) lub wartości INR (współczynnik znormalizowany międzynarodowy – ang. international normalised ratio). Objawiało się to pozornym wydłużeniem PT i wzrostem INR. Jeżeli u pacjentów otrzymujących daptomycynę wystąpiły nieprawidłowości PT/INR, należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji leku z laboratoryjnym testem in vitro . Prawdopodobieństwo błędnego wyniku można zminimalizować pobierając krew do oznaczenia PT lub INR wówczas, gdy stężenie daptomycyny w osoczu jest najmniejsze (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania daptomycyny w okresie ciąży. Wyniki badań na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Daptomycyny nie stosować w okresie ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne, tzn. gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko. Karmienie piersią W opisie pojedynczego przypadku u człowieka daptomycynę podawano dożylnie raz na dobę w dawce 500 mg/dobę matce karmiącej piersią przez 28 dni, w 27. dniu pobrano w ciągu 24 godzin próbki mleka. Największe zmierzone stężenie daptomycyny w mleku matki wynosiło 0,045 µg/ml, co oznacza, że stężenie to jest małe. W związku z tym, do czasu zgromadzenia większej ilości danych, należy przerwać karmienie piersią u kobiet karmiących piersią, które przyjmują daptomycynę.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu daptomycyny na płodność. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Tym niemniej, na podstawie odnotowanych działań niepożądanych można wnosić, że daptomycyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Badania kliniczne objęły 2011 osób dorosłych otrzymujących daptomycynę. W badaniach tych dawkę dobową wynoszącą 4 mg/kg mc. otrzymywało 1221 osób, z czego 1108 stanowili pacjenci a 113 zdrowi ochotnicy; dawkę dobową wynoszącą 6 mg/kg mc. otrzymywało 460 osób, z czego 304 stanowili pacjenci a 156 zdrowi ochotnicy. W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży, spośród 372 pacjentów, którzy otrzymali daptomycynę, 61 pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę, a 311 pacjentów otrzymało dawki zgodnie z schematem dawkowania dla cSSTI lub SAB (dawki dobowe w zakresie od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc.). Częstość zgłaszania działań niepożądanych (które zdaniem prowadzących badania mogły być związane, prawdopodobnie były związane lub na pewno były związane z zastosowanym produktem leczniczym) w przypadku stosowania daptomycyny i produktów porównawczych była podobna.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych [występujące często (≥ 1/100 do < 1/10)] należą: zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, kandydozy, niedokrwistość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie, niedociśnienie, ból żołądkowo-jelitowy i ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wiatry, wzdęcia i rozdęcie, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) lub fosfatazy zasadowej (ALP)), wysypka, świąd, ból kończyn, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) w surowicy, odczyn w miejscu infuzji, gorączka, osłabienie. Rzadziej zgłaszane, ale cięższe, działania niepożądane to nadwrażliwość, eozynofilowe zapalenie płuc (sporadycznie objawiające się jako rozwijające się zapalenie płuc), osutka polekowa z eozynofilią oraz objawami układowymi (DRESS, z ang.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ), obrzęk naczynioruchowy i rabdomioliza. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Wymienione poniżej działania niepożądane zgłaszano w okresie obejmującym leczenie i po zakończeniu leczenia. Częstość ich występowania ich określono następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 3. Działania niepożądane na podstawie badań klinicznych i doniesień po wprowadzeniu leku do obrotu
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćDziałania niepożądane
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeCzęsto:Zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, kandydoza
    Niezbyt często:Fungemia
    Częstość nieznana*:Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile**
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoCzęsto:Niedokrwistość
    Niezbyt często:Trombocytemia, eozynofilia, zwiększony międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR), leukocytoza
    Rzadko:Wydłużony czas protrombinowy (PT)
    Częstość nieznana*:Małopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoCzęstość nieznana*:Nadwrażliwość** na podstawie sporadycznych doniesień spontanicznych, w tym między innymi obrzęk naczynioruchowy, eozynofilia płucna, uczucie obrzęku jamy ustnej i gardła, anafilaksja**, reakcje na infuzje, w tym następujące objawy: tachykardia, świszczący oddech, gorączka, dreszcze, uderzenia gorąca, zawroty głowy, omdlenia i metaliczny smak w ustach
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaNiezbyt często:Zmniejszenie apetytu, hiperglikemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej
    Zaburzenia psychiczneCzęsto:Niepokój, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęsto:Zawroty głowy, bóle głowy
    Niezbyt często:Parestezje, zaburzenia smaku, drżenie, podrażnienie oka
    Częstość nieznana*:Neuropatia obwodowa**
    Zaburzenia ucha i błędnikaNiezbyt często:Zawroty głowy o podłożu błędnikowym
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćDziałania niepożądane
    Zaburzenia sercaNiezbyt często:Nadkomorowa tachykardia, skurcze dodatkowe
    Zaburzenia naczynioweCzęsto:Nadciśnienie, niedociśnienie
    Niezbyt często:Uderzenia gorąca
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaCzęstość nieznana*:Eozynofilowe zapalenie płuc1**, kaszel
    Zaburzenia żołądka i jelitCzęsto:Ból żołądkowo-jelitowy i ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wiatry, wzdęcia i rozdęcie
    Niezbyt często:Niestrawność, zapalenie języka
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęsto:Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby2 [zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT)lub fosfatazy zasadowej (ALP)]
    Rzadko:Żółtaczka
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejCzęsto:Wysypka, świąd
    Niezbyt często:Pokrzywka
    Częstość nieznana*:Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), osutka polekowa z eozynofilią oraz objawami układowymi (DRESS)**, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowaz zajęciem lub bez zajęcia błony śluzowej (SJS polekowa reakcja lub TEN)**
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejCzęsto:Ból kończyn, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK)2 w surowicy
    Niezbyt często:Zapalenie mięśni, zwiększone stężenie mioglobiny, osłabienie mięśniowe, bóle mięśni, bóle stawów, zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy, skurcze mięśni
    Częstość nieznana*:Rabdomioliza3**
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNiezbyt często:Zaburzenia czynności nerek, w tym częściowai całkowita niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy
    Częstość nieznana*:Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN)**
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiNiezbyt często:Zapalenie pochwy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaCzęsto:Odczyn w miejscu infuzji, gorączka, osłabienie
    Niezbyt często:Zmęczenie, ból
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    * na podstawie doniesień po wprowadzeniu produktu do obrotu. Ponieważ działania te są zgłaszane dobrowolnie z populacji o nieznanej wielkości, nie jest możliwe wiarygodne określenie ich częstości występowania, a zatem określona jest jako częstość nieznana. ** Patrz punkt 4.4. 1. Dokładna częstość występowania eozynofilowego zapalenia płuc związanego ze stosowaniem daptomycyny jest nieznana, jak dotąd wskaźnik spontanicznego zgłaszania jest bardzo mały (< 1/10 000). 2. W niektórych przypadkach miopatii obejmującej zwiększoną aktywność CPK i objawy ze strony mięśni, u pacjentów występowała także zwiększona aktywność aminotransferaz, prawdopodobnie związana z wpływem na mięśnie szkieletowe. Większość przypadków zwiększonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1–3 i ustępowała po odstawieniu leku. 3.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Jeśli dane kliniczne pacjentów były dostępne i można było dokonać oceny, około 50% przypadków występowało u pacjentów z wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki mogące powodować rabdomiolizę. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania daptomycyny podawanej w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym pochodzą z dwóch badań farmakokinetycznych z udziałem zdrowych, dorosłych ochotników. Z powyższych badań wynika, że obydwa sposoby podania daptomycyny, 2-minutowe wstrzyknięcie dożylne i 30-minutowa infuzja dożylna, miały podobny profil bezpieczeństwa stosowania i tolerancji. Nie stwierdzono istotnych różnic w miejscowej tolerancji lub w rodzaju i częstości występowania działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące. Daptomycyna jest powoli eliminowana z organizmu na drodze hemodializy (w ciągu 4 godzin jest usuwane ok. 15% podanej dawki) lub dializy otrzewnowej (ok. 11% podanej dawki jest usuwane w ciągu 48 godzin).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki antybakteryjne do użytku ogólnoustrojowego, inne leki antybakteryjne, kod ATC: J01XX09 Mechanizm działania Daptomycyna jest pierścieniowym lipopeptydem, naturalnym produktem, działającym wyłącznie na bakterie Gram-dodatnie. Mechanizm działania daptomycyny polega na wiązaniu się (w obecności jonów wapnia) z błonami bakteryjnymi zarówno w fazie wzrostu komórek, jak i stacjonarnej, co wywołuje depolaryzację i prowadzi do zahamowania syntezy białek, DNA i RNA. Prowadzi to do śmierci komórki bakteryjnej z nieznacznym udziałem cytolizy. Zależność farmakokinetyczna/farmakodynamiczna Daptomycyna wykazuje in vitro szybkie, zależne od dawki działanie bakteriobójcze na organizmy Gram-dodatnie oraz in vivo w modelach zwierzęcych. W badaniach na zwierzętach, AUC/MIC i C max /MIC korelują ze skutecznością i przewidywanym działaniem bakteriobójczym in vivo w pojedynczych dawkach, u dorosłych ludzi odpowiadających dawce 4 mg/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i 6 mg/kg mc. podawanej raz na dobę. Mechanizmy oporności Odnotowano występowanie szczepów o zmniejszonej wrażliwości na daptomycynę, zwłaszcza w czasie leczenia pacjentów z opornymi na leczenie zakażeniami i (lub) po długotrwałym stosowaniu leku. W szczególności zgłaszano przypadki niepowodzeń w leczeniu pacjentów zakażonych Staphylococcus aureus , Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, w tym pacjentów z bakteriemią, związane z doborem organizmów ze zmniejszoną wrażliwością lub prawdziwą opornością na daptomycynę. Mechanizm oporności na daptomycynę nie został całkowicie poznany. Stężenie graniczne (ang. breakpoints) Minimalne stężenie hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) dla gronkowców i paciorkowców (z wyjątkiem S. pneumoniae ) wynosi dla szczepów wrażliwych ≤ 1 mg/l, dla szczepów opornych > 1 mg/l.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wrażliwość Występowanie oporności może być zmienne u różnych gatunków, w zależności od czasu i położenia geograficznego; pożądana jest lokalna informacja o oporności, zwłaszcza gdy leczy się ciężkie zakażenia. W razie potrzeby, gdy lokalne występowanie oporności jest takie, że przydatność leku jest wątpliwa co najmniej w odniesieniu do niektórych rodzajów zakażeń, należy zasięgać porady specjalistów. Tabela 4. Gatunki ogólnie wrażliwe i drobnoustroje naturalnie oporne na daptomycynę
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Gatunki ogólnie wrażliwe
    Staphylococcus aureus*
    Staphylococcus haemolyticus
    Gronkowce koagulazoujemne
    Streptococcus agalactiae*
    Streptococcus dysgalactiae subsp. equisimilis*
    Streptococcus pyogenes*
    Paciorkowce grupy G
    Clostridium perfringens
    Peptostreptococcus spp.
    Gatunki naturalnie oporne
    bakterie Gram-ujemne
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    * gatunek, którego wrażliwość na lek została dostatecznie potwierdzona w badaniu klinicznym Skuteczność kliniczna u dorosłych W dwóch badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów, dotyczących powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich 36% pacjentów leczonych daptomycyną spełniało kryteria rozpoznania zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (ang. systemic inflammatory response syndrome , SIRS). Najczęstszym typem leczonych zakażeń były zakażenia ran (38% pacjentów), a 21% miało ropnie znacznych rozmiarów. Ograniczenia dotyczące populacji leczonych pacjentów należy brać pod uwagę podejmując decyzję o leczeniu daptomycyną. W randomizowanym, kontrolowanym, badaniu otwartym, w którym uczestniczyło 235 dorosłych pacjentów z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus (czyli co najmniej jeden pozytywny wynik posiewu krwi w kierunku Staphylococcus aureus przed otrzymaniem pierwszej dawki) 19 spośród 120 pacjentów leczonych daptomycyną spełniło kryteria rozpoznania RIE.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Spośród tych 19 pacjentów, 11 było zakażonych wrażliwymi na metycylinę, a 8 opornymi na metycylinę szczepami Staphylococcus aureus . Wskaźniki skuteczności terapeutycznej u pacjentów z RIE zostały przedstawione w poniższej tabeli. Tabela 5. Wskaźniki skuteczności terapeutycznej u pacjentów z RIE
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PopulacjaDaptomycynaLek porównawczyRóżnice we wskaźnikach skutecznościterapeutycznej
    n/N (%)n/N (%)Wskaźniki (95%
    Populacja ITT (pacjenci zaplanowani do leczenia- ang. intention to treat)
    RIE8/19 (42,1%)7/16 (43,8%)-1,6% (-34,6; 31,3)
    Populacja PP (pacjenci leczeni zgodnie z protokołem badania- ang.per protocol)
    RIE6/12 (50,0%)4/8 (50,0%)0,0% (-44,7; 44,7)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Niepowodzenie terapii spowodowane utrzymującym się lub nawracającym zakażeniem Staphylococcus aureus obserwowano u 19/120 (15,8%) pacjentów leczonych daptomycyną, 9/53 (16,7%) pacjentów leczonych wankomycyną oraz u 2/62 (3,2%) pacjentów leczonych półsyntetyczną penicyliną przeciwgronkowcową. Spośród pacjentów, u których leczenie się nie powiodło, sześciu leczono daptomycyną, a jednego pacjenta leczono wankomycyną. Pacjenci ci byli zakażeni szczepami Staphylococcus aureus , dla których wartości MIC daptomycyny zwiększyły się w trakcie leczenia lub po leczeniu (patrz „Mechanizmy oporności” powyżej). U większości pacjentów, u których z powodu utrzymującego się lub nawracającego zakażenia Staphylococcus aureus leczenie nie powiodło się, występowały zakażenia głębokie, a interwencja chirurgiczna nie została przeprowadzona.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna u dzieci i młodzieży Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność daptomycyny oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 1 do 17 lat (badanie DAP-PEDS-07-03) z cSSTI wywołanym przez Gram-dodatnie drobnoustroje chorobotwórcze. Pacjenci byli stopniowo włączani do ściśle zdefiniowanych grup wiekowych i przez okres do 14 dni, raz na dobę otrzymywali zależne od wieku dawki leku, według następującego schematu: • Grupa wiekowa 1 (n=113): od 12 do 17 lat była leczona daptomycyną w dawce 5 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; (SOC, ang. standard-of-care ), jako lek porównawczy; • Grupa wiekowa 2 (n=113): od 7 do 11 lat była leczona daptomycyną w dawce 7 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; • Grupa wiekowa 3 (n=125): od 2 do 6 lat była leczona daptomycyną w dawce 9 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; • Grupa wiekowa 4 (n=45): od 1 do < 2 lat była leczona daptomycyną w dawce 10 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym celem badania DAP-PEDS-07-03 była ocena bezpieczeństwa leczenia. Do drugorzędnych celów badania należała ocena skuteczności zależnych od wieku dawek daptomycyny podawanej dożylnie w porównaniu z leczeniem standardowym. Głównym punktem końcowym oceny skuteczności klinicznej był określony przez sponsora wynik testu potwierdzającego wyleczenie (TOC, ang. test-of-cure ), zdefiniowany przez dyrektora medycznego poddanego ślepej próbie. W badaniu leczeniem objęto łącznie 389 pacjentów, z których 256 otrzymywało daptomycynę, a 133 otrzymywało standardowe leczenie. We wszystkich grupach wskaźniki powodzenia klinicznego były porównywalne pomiędzy grupami otrzymującymi daptomycynę a standardowe leczenie, potwierdzając wyniki głównej analizy skuteczności w populacji ITT. Tabela 6. Zestawienie wyników klinicznych TOC definiowanych przez sponsora
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Powodzenie kliniczne u dzieci i młodzieży z cSSTI
    Daptomycyna n/N (%)Lek porównawczy n/N (%)% różnica
    Populacja ITT227/257 (88,3%)114/132 (86,4%)2,0
    Zmodyfikowana populacja ITT186/210 (88,6%)92/105 (87,6%)0,9
    Populacja z oceną kliniczną204/207 (98,6%)99/99 (100%)-1,5
    Populacja z oceną mikrobiologiczną (ME)164/167 (98,2%)78/78 (100%)-1,8
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ogólny wskaźnik odpowiedzi terapeutycznej był również podobny w grupach otrzymujących daptomycynę i w grupach standardowego leczenia, w przypadku zakażeń wywołanych przez MRSA, MSSA i Staphylococcus pyogenes (patrz tabela niżej; populacja ME); wskaźniki odpowiedzi wyniosły > 94% w obu grupach leczenia z zakażeniami tymi częstymi drobnoustrojami chorobotwórczymi. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych odpowiedzi terapeutycznych, w zależności od drobnoustroju chorobotwórczego (populacja ME)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustrój chorobotwórczyCałkowity wskaźnik powodzeniaa u dzieci i młodzieży z cSSTIn/N (%)
    DaptomycynaLek porównawczy
    Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę (MSSA)68/69 (99%)28/29 (97%)
    Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA)63/66 (96%)34/34 (100%)
    Streptococcus pyogenes17/18 (94%)5/5 (100%)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a Pacjenci z powodzeniem klinicznym (odpowiedź kliniczna: „wyleczenie” lub „poprawa”) i powodzeniem mikrobiologicznym (odpowiedź w zakresie stężenia drobnoustroju: „Eradykacja” lub „Prawdopodobna eradykacja”) zostali sklasyfikowani jako osoby z ogólnym powodzeniem terapeutycznym. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność daptomycyny oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 1 do 17 lat (badanie DAP-PEDBAC-11-02) z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus . Pacjenci byli randomizowani w stosunku 2:1 do następujących grup wiekowych i przez okres do 42 dni, raz na dobę otrzymywali zależne od wieku dawki leku, według następującego schematu:  Grupa wiekowa 1 (n=21): od 12 do 17 lat była leczona daptomycyną w dawce 7 mg/kg mc. lub otrzymywała SOC, jako lek porównawczy;  Grupa wiekowa 2 (n=28): od 7 do 11 lat była leczona daptomycyną w dawce 9 mg/kg mc. lub otrzymywała SOC;  Grupa wiekowa 3 (n=32): od 1 do 6 lat była leczona daptomycyną w dawce 12 mg/kg mc. lub SOC.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym celem badania DAP-PEDBAC-11-02 była ocena bezpieczeństwa podawanej dożylnie daptomycyny w porównaniu ze standardowym leczeniem antybiotykami. Drugorzędowe cele obejmowały odpowiedź kliniczną określaną przez osobę oceniającą poddaną ślepej próbie (powodzenie [wyleczenie, poprawa], niepowodzenie lub nie do oceny) w czasie wizyty TOC oraz odpowiedź mikrobiologiczną (powodzenie, niepowodzenie lub nie do oceny), określaną na podstawie oceny wyjściowego drobnoustroju chorobotwórczego podczas określania wyniku testu wyleczenia TOC. W badaniu leczeniem objęto łącznie 81 pacjentów, z których 55 pacjentów otrzymywało daptomycynę, a 26 pacjentów otrzymywało standardowe leczenie. Do badania nie włączono żadnego pacjenta w wieku od 1 do < 2 lat. We wszystkich grupach wskaźniki powodzenia klinicznego były porównywalne pomiędzy grupami otrzymującymi daptomycynę, a grupami otrzymującymi standardowe leczenie. Tabela 8.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zestawienie wyników klinicznych TOC definiowanych przez zaślepionego ewaluatora Powodzenie kliniczne u dzieci i młodzieży z SAB
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    DaptomycynaLek porównawczy%
    n/N (%)n/N (%)różnica
    Zmodyfikowana populacja ITT 46/52 (88,5%) (MITT)Zmodyfikowana populacja ITT 45/51 (88,2%)19/24 (79,2%)17/22 (77,3%)9,3%11,0%
    z oceną mikrobiologiczną (mMITT)Populacja z oceną kliniczną (CE) 36/40 (90,0%)9/12 (75,0%)15,0%
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Odpowiedź mikrobiologiczna podczas testu potwierdzającego wyleczenie (TOC) w grupie otrzymującej daptomycynę oraz w grupie otrzymującej standardowe leczenie w przypadku zakażeń wywołanych przez MRSA oraz MSSA (populacja mMITT)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustrój chorobotwórczyMikrobiologiczny wskaźnik powodzenia u dzieci i młodzieży z SABn/N (%)
    DaptomycynaLek porównawczy
    Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę (MSSA)43/44 (97,7%)19/19 (100,0%)
    Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA)6/7 (85,7%)3/3 (100,0%)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Farmakokinetyka daptomycyny jest w zasadzie liniowa i niezależna od czasu w przypadku stosowania dawek od 4 do 12 mg/kg mc. podawanych zdrowym, dorosłym ochotnikom w pojedynczej dawce w 30-minutowej infuzji dożylnej przez okres do 14 dni. Stan równowagi stężeń występuje po trzeciej dawce. Daptomycyna podawana w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym również wykazała proporcjonalną farmakokinetykę dawki w zatwierdzonym zakresie dawek od 4 do 6 mg/kg mc. U zdrowych, dorosłych osób badanych, którym podano daptomycynę w 30-minutowej infuzji dożylnej lub 2- minutowym wstrzyknięciu dożylnym, wykazano porównywalną ekspozycję (AUC i C max ). Badania na zwierzętach wykazały, że wchłanianie daptomycyny z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym jest nieznaczne. Dystrybucja Objętość dystrybucji daptomycyny w stanie równowagi wynosiła ok. 0,1 l/kg mc. u zdrowych, dorosłych pacjentów i była niezależna od wielkości dawki.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Badania nad rozmieszczeniem daptomycyny w tkankach szczurów wykazały, że daptomycyna po podaniu pojedynczym lub wielokrotnym jedynie w minimalnym stopniu przenika przez barierę krew-mózg i łożyskową. Daptomycyna wiąże się odwracalnie z białkami ludzkiego osocza w stopniu niezależnym od stężenia. U zdrowych, dorosłych ochotników i u dorosłych pacjentów leczonych daptomycyną, w tym również u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, daptomycyna wiązała się z białkami średnio w 90%. Metabolizm W badaniach in vitro daptomycyna nie była metabolizowana przez mikrosomy wątroby człowieka. Badania in vitro na hepatocytach ludzkich wskazują, że daptomycyna nie hamuje i nie indukuje aktywności następujących izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Jest mało prawdopodobne, aby daptomycyna hamowała lub indukowała metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez układ cytochromu P450.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po infuzji daptomycyny znakowanej 14 C u zdrowych osób dorosłych, radioaktywność osocza była podobna do stężenia wyznaczonego w badaniach mikrobiologicznych. W moczu wykryto nieaktywne metabolity na podstawie różnicy całkowitego stężenia substancji radioaktywnych i stężenia substancji czynnych mikrobiologicznie. W odrębnym badaniu nie stwierdzono metabolitów w osoczu, a w moczu wykryto niewielkie ilości trzech metabolitów powstałych w wyniku utleniania i jeden związek niezidentyfikowany. Nie określono miejsca, w którym przebiega metabolizm. Eliminacja Daptomycyna wydalana jest głównie przez nerki. Jednoczesne podawanie probenecydu i daptomycyny nie ma wpływu na farmakokinetykę daptomycyny u ludzi, co sugeruje znikomą kanalikową sekrecję daptomycyny lub jej brak. Po podaniu dożylnym, klirens daptomycyny z osocza wynosi 7 do 9 ml/h/kg mc., a klirens nerkowy 4 do 7 ml/h/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach bilansowych z zastosowaniem daptomycyny znakowanej promieniotwórczo 78% podanej dawki (w odniesieniu do całkowitej radioaktywności) wykryto w moczu, podczas gdy wykryta w moczu niezmieniona daptomycyna stanowiła około 50% całkowitej dawki. Około 5% znacznika było wydalane z kałem. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny w ciągu 30 minut, średni całkowity klirens daptomycyny zmniejszył się o około 35%, a średni AUC0-∞ zwiększył się o około 58% u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 75 lat) w porównaniu do wyników uzyskanych u zdrowych młodych pacjentów (wiek 18 do 30 lat). Nie stwierdzono różnic C max . Stwierdzone różnice wynikają najprawdopodobniej ze zmniejszenia czynności nerek typowej u osób w podeszłym wieku. Nie jest konieczne dostosowanie dawki wyłącznie na podstawie wieku pacjenta, należy natomiast ocenić czynność nerek i zmniejszyć dawkę w razie ciężkiego zaburzenia czynności nerek.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież (w wieku od 1 do 17 lat) Farmakokinetykę daptomycyny u dzieci i młodzieży oceniano w trzech badaniach farmakokinetycznych po podaniu pojedynczej dawki produktu leczniczego. Po podaniu pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens znormalizowany względem masy ciała oraz okres półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u młodzieży (w wieku od 12 do17 lat) z zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi były podobne jak w grupie pacjentów dorosłych. Po podaniu pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens daptomycyny u dzieci w wieku od 7 do 11 lat z zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi był większy niż w grupie młodzieży, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji był krótszy. Po podaniu pojedynczej dawki 4, 8 lub 10 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens oraz okres półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u dzieci w wieku od 2 do 6 lat były podobne po podaniu różnych dawek; klirens całkowity był większy, a okres półtrwania w fazie eliminacji był mniejszy niż w grupie młodzieży.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu pojedynczej dawki 6 mg/kg mc. daptomycyny, wartości klirensu oraz okresu półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u dzieci w wieku od 13 do 24 miesięcy były podobne do wartości u dzieci w wieku od 2 do 6 lat, które otrzymały pojedynczą dawkę 4-10 mg/kg mc. Wyniki tych badań wskazują, że ekspozycja na lek (AUC) u dzieci i młodzieży we wszystkich przedziałach dawkowania jest ogólnie mniejsza niż u dorosłych otrzymujących porównywalne dawki. Dzieci i młodzież z cSSTI Badanie 4. fazy (DAP-PEDS-07-03) przeprowadzono w celu oceny bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat włącznie) z cSSTI spowodowanymi przez drobnoustroje chorobotwórcze Gram-dodatnie. Farmakokinetykę daptomycyny u pacjentów w tym badaniu podsumowano w Tabeli 10. Po podaniu dawek wielokrotnych ekspozycja na daptomycynę była podobna w różnych grupach wiekowych po dostosowaniu dawki na podstawie masy ciała i wieku.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia w osoczu po podaniu tych dawek były zgodne ze stężeniami uzyskanymi w badaniu u dorosłych z cSSTI (po podawaniu dawki 4 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom dorosłym). Tabela 10. Średnie wartości (odchylenie standardowe) farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży z cSSTI (w wieku od 1 do 17 lat) w badaniu DAP-PEDS-07-03
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Grupa wiekowa12 do 17 lat (N=6)7 do 11 lat (N=2)a2 do 6 lat (N=7)1 do < 2 lat(N=30)b
    Dawka Czas trwaniainfuzji5 mg/kg mc.30 minut7 mg/kg mc.30 minut9 mg/kg mc.60 minut10 mg/kg mc.60 minut
    AUC0-24h(g×h/ml)387 (81)438439 (102)466
    Cmax (g/ml)62,4 (10,4)64,9; 74,481,9 (21,6)79,2
    Pozorny okrespółtrwania t1/2 (h)5,3 (1,6)4,63,8 (0,3)5,04
    CL/mc. (ml/h/kg)13,3 (2,9)16,021,4 (5,0)21,5
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wartości paramertów farmakokinetycznych oszacowano na podstawie analizy niekompartmentowej a Dostępne pojedyncze wartości, ponieważ zaledwie od dwóch pacjentów w tej grupie wiekowej pobrano próbki do badań farmakokinetycznych umożliwiających analizę farmakokinetyczną; wartości AUC, pozornego okresu półtrwania t 1/2 oraz CL/mc. można było określić tylko u jednego z tych dwóch pacjentów b Analiza właściwości farmakokinetycznych została przeprowadzona na podstawie zbiorczego profilu farmakokinetycznego ze średnimi stężeniami dla wszystkich pacjentów w danym punkcie czasowym Dzieci i młodzież z SAB Badanie 4. fazy (DAP-PEDBAC-11-02) przeprowadzono w celu oceny bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat włącznie) z SAB. Farmakokinetykę daptomycyny u pacjentów w tym badaniu podsumowano w Tabeli 11.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu dawek wielokrotnych ekspozycja na daptomycynę była podobna w różnych grupach wiekowych po dostosowaniu dawki na podstawie masy ciała i wieku. Stężenia w osoczu po podaniu tych dawek były zgodne ze stężeniami uzyskanymi w badaniu u dorosłych z SAB (po podawaniu dawki 6 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom dorosłym). Tabela 11. Średnie wartości (odchylenie standardowe) farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży z SAB (w wieku od 1 do 17 lat) w badaniu DAP-PEDBAC-11-02
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Grupa wiekowa12 do 17 lat (N=13)7 do 11 lat (N=19)1 do 6 lat (N=19)*
    Dawka Czas trwaniainfuzji7 mg/kg mc.30 minut9 mg/kg mc.30 minut12 mg/kg mc.60 minut
    AUC0-24h(g×h/ml)656 (334)579 (116)620 (109)
    Cmax (g/ml)104 (35,5)104 (14,5)106 (12,8)
    Pozorny okrespółtrwania t1/2 (h)7,5 (2,3)6,0 (0,8)5,1 (0,6)
    CL/mc. (ml/h/kg)12,4 (3,9)15,9 (2,8)19,9 (3,4)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wartości parametrów farmakokinetycznych oszacowano na podstawie podejścia modelowego z niewielkiej liczby próbek do badań farmakokinetycznych pobieranych od poszczególnych pacjentów podczas badania *Średnią wartość (odchylenie standardowe) obliczono dla pacjentów w wieku od 2 do 6 lat, ponieważ do badania nie włączono żadnego pacjenta w wieku od 1 do < 2 lat. Symulacja z wykorzystaniem modelu farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że wartości AUC (pole pod krzywą zmian stężenia leku w stanie stacjonarnym) dla daptomycyny u dzieci w wieku od 1 do < 2 lat otrzymujących 12 mg/kg mc. raz na dobę byłyby porównywalne do wartości obserwowanych dla dorosłych pacjentów otrzymujących 6 mg/kg mc. raz na dobę. Otyłość Ogólnoustrojowa ekspozycja na daptomycynę (AUC) u osób z nadwagą (Wskaźnik masy ciała – BMI 25-40 kg/m 2 ) w stosunku do osób bez nadwagi, jest zwiększona o około 28%, a u osób ze znaczną otyłością (BMI > 40 kg/m2) o 42%.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma jednak konieczności dostosowywania dawki tylko ze względu na stopień otyłości. Płeć Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce daptomycyny w zależności od płci. Rasa Nie stwierdzono istotnych klinicznie rożnic w farmakokinetyce daptomycyny u osób rasy czarnej lub żółtej w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej. Zaburzenia czynności nerek Po pojedynczym podaniu dożylnym daptomycyny w dawce 4 mg/kg mc. lub 6 mg/kg mc. w ciągu 30 minut osobom dorosłym z różnym stopniem zaburzeń czynności nerek, całkowity klirens (Cl) daptomycyny był zmniejszony, a ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) zwiększona, z powodu pogorszenia czynności nerek (zmniejszenia klirensu kreatyniny). W oparciu o dane i modele farmakokinetyczne, wartość AUC daptomycyny w pierwszym dniu po podaniu dawki 6 mg/kg u dorosłych pacjentów, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, była 2 razy większa niż wartość zaobserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek otrzymujących tę samą dawkę.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W drugim dniu po podaniu dawki 6 mg/kg u dorosłych pacjentów, u których stosuje się hemodializę i ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, wartość AUC daptomycyny była w przybliżeniu 1,3 razy większa niż wartość zaobserwowana po drugiej dawce 6 mg/kg u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Na tej podstawie zalecane jest, aby dorośli pacjenci, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, otrzymywali daptomycynę raz na 48 godzin w dawce zalecanej dla danego rodzaju leczonego zakażenia (patrz punkt 4.2). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka daptomycyny nie zmienia się u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B zaburzeń czynności wątroby wg Child-Pugh) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami dobranymi pod względem płci, wieku i masy ciała, którym podano jednorazową dawkę 4 mg/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie badano farmakokinetyki daptomycyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C Child-Pugh).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Podawanie daptomycyny powodowało znikome do łagodnych zmiany degeneracyjno-regeneracyjne w mięśniach szkieletowych u szczurów i psów. Mikroskopowe zmiany w mięśniach szkieletowych były minimalne (dotyczyły około 0,05% włókienek mięśniowych) i w przypadku stosowania większych dawek towarzyszyło im zwiększenie aktywności CPK. Nie obserwowano zwłóknień ani rabdomiolizy. W zależności od czasu trwania badania, wszystkie zmiany w mięśniach, w tym zmiany mikroskopowe, były całkowicie odwracalne w ciągu 1 do 3 miesięcy po zaprzestaniu stosowania leku. Nie obserwowano zmian czynnościowych ani patologicznych w mięśniach gładkich i w mięśniu sercowym. Najmniejsze stężenie, przy którym obserwowano miopatię (ang. lowest observable effect level, LOEL) u szczurów i psów było od 0,8 do 2,3 razy większe od stężenia terapeutycznego u ludzi, wynoszącego 6 mg/kg mc. (w 30-minutowej infuzji dożylnej) u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ponieważ farmakokinetyka (patrz punkt 5.2) jest podobna, margines bezpieczeństwa stosowania obydwu metod podawania jest bardzo podobny. W badaniach na psach wykazano, że miopatia mięśni szkieletowych była mniejsza w przypadku podawania leku raz na dobę, niż w przypadku podawania takiej samej dawki dobowej w dawkach podzielonych. Wskazywałoby to na zależność występowania objawów miopatii u zwierząt od odstępów czasu między podaniem dawek. U dorosłych psów i szczurów, działanie na nerwy obwodowe obserwowano podczas stosowania dawek większych niż dawki powodujące zmiany w mięśniach szkieletowych. Działanie to zależało głównie od wartości C max w osoczu krwi. Zmiany w nerwach obwodowych polegały na znikomej do lekkiej degeneracji aksonów i często towarzyszyły im zmiany czynnościowe. Zmiany te, zarówno mikroskopowe jak i czynnościowe, przemijały w ciągu 6 miesięcy po leczeniu.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Margines bezpieczeństwa działania na nerwy obwodowe szczurów i psów na podstawie porównania stężenia maksymalnego (C max ), przy którym nie obserwowano tego działania (ang. No Observed Effect Level - NOEL), z C max występującym po podaniu w 30-minutowej infuzji dożylnej dawki 6 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom z prawidłową czynnością nerek jest odpowiednio 8 i 6 razy większy. Wyniki badań in vitro oraz niektórych badań in vivo , mających na celu objaśnienie mechanizmu toksycznego działania daptomycyny na mięśnie wskazują, że błona komórkowa różnorodnych komórek mięśni spontanicznie kurczących się jest obiektem toksycznego działania daptomycyny. Nie zidentyfikowano konkretnego składnika powierzchni komórek, na który bezpośrednio oddziaływuje daptomycyna. Obserwowano utratę i (lub) uszkodzenia mitochondriów, jednak rola i znaczenie tej obserwacji w całkowitej patologii nie jest znana. Zjawisko to nie było powiązane z wpływem leku na kurczliwość mięśni.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W przeciwieństwie do dorosłych psów, młode psy były bardziej podatne na uszkodzenia nerwów obwodowych niż na miopatię mięśni szkieletowych. U młodych psów uszkodzenia nerwów obwodowych i kręgowych występowały po zastosowaniu dawek mniejszych niż dawki działające toksycznie na mięśnie szkieletowe. U noworodków psów, daptomycyna była przyczyną istotnych klinicznie objawów takich jak drgawki, sztywność mięśni kończyn oraz zaburzenia czynności kończyn, co przy dawkach ≥ 50 mg/kg mc./dobę wpływało na zmniejszenie masy ciała i ogólną kondycję organizmu oraz wymagało wcześniejszego przerwania leczenia w grupach, u których stosowano takie dawkowanie. Przy mniejszych dawkach (25 mg/kg mc./dobę) obserwowano łagodne i przemijające objawy kliniczne, takie jak drgawki oraz jeden przypadek sztywności mięśni, bez wpływu na masę ciała.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W przypadku stosowania wszystkich dawek nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem zmian histopatologicznych w tkankach układu nerwowego zarówno obwodowego jak i ośrodkowego czy w mięśniach szkieletowych, w związku z czym mechanizm i znaczenie kliniczne działań niepożądanych jest nieznane. W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazano wpływu ani na płodność ani na rozwój embrionalno-płodowy lub pourodzeniowy. Daptomycyna może jednak przenikać przez barierę łożyskową ciężarnych samic szczura (patrz punkt 5.2). Nie badano przenikania daptomycyny do mleka karmiących samic. Nie prowadzono długotrwałych badań nad karcynogennością u gryzoni. Daptomycyna nie była mutagenna ani klastogenna w zestawie testów genotoksyczności zarówno in vivo , jak i in vitro.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Kwas cytrynowy (solubilizator/stabilizator) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt Daptomycin Hospira jest fizycznie i chemicznie niezgodny z roztworami zawierającymi glukozę. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 2 lata Po rekonstytucji: chemiczna i fizyczna trwałość zrekonstytuowanego roztworu leku w fiolce wynosi 12 godzin w 25°C lub do 48 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C. Chemiczna i fizyczna trwałość rozcieńczonego roztworu w worku infuzyjnym wynosi 12 godzin w 25°C oraz 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. W przypadku 30-minutowej infuzji dożylnej, łączny czas przechowywania (zzrekonstytuowanego roztworu w fiolce i rozcieńczonego roztworu w worku infuzyjnym; patrz punkt 6.6) nie może przekroczyć 12 godzin w temperaturze 25°C (lub 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku 2-minutowego wstrzyknięcia dożylnego czas przechowywania zrekontytuowanego roztworu w fiolce (patrz punkt 6.6) nie może przekroczyć 12 godzin w temperaturze 25°C (lub 48 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C). Jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany do użycia produkt należy zużyć natychmiast. Ten produkt nie zawiera środków konserwujących lub bakteriostatycznych. Jeżeli nie jest zużyty natychmiast, za czas jego przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. Zwykle czas ten nie może być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczanie odbywało się w warunkach kontrolowanych i sprawdzonych aseptycznie warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji lub rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Jednorazowe fiolki z przezroczystego szkła typu I o pojemności 15 ml z gumowym szarym korkiem i aluminiowym kapslem Dostępne w opakowaniach zawierających 1 fiolkę lub 5 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Dorosłym pacjentom produkt leczniczy Daptomycin może być podawany dożylnie w infuzji przez 30 minut lub we wstrzyknięciu przez 2 minuty. Dzieciom i młodzieży nie należy podawać daptomycyny w 2 minutowym wstrzyknięciu. Dzieciom i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat daptomycynę należy podawać dożylnie w infuzji przez 30 minut. Dzieciom w wieku poniżej 7 lat otrzymującym dawkę 9-12 mg/kg mc. daptomycynę należy podawać przez 60 minut (patrz punkty 4.2 i 5.2). Przygotowanie roztworu do infuzji wymaga dodatkowego etapu rozcieńczania, jak opisano poniżej.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Daptomycin Hospira 350 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy Daptomycin Hospira podawany w 30 lub 60- minutowej infuzji dożylnej Stężenie produktu leczniczego Daptomycin Hospira w roztworze do infuzji wynoszące 50 mg/ml osiąga się poprzez rekonstytucję liofilizowanego produktu w 7 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt jest klarowny i może zawierać kilka drobnych pęcherzyków powietrza lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować produkt leczniczy Daptomycin Hospira do infuzji dożylnej, należy postępować według poniższej instrukcji: Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki, aby odsłonić środkowe pole gumowego korka.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu). Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 7 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt leczniczy jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5. Powoli usunąć zrekonstytuwany roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do infuzji dożylnej. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór przelać do worka infuzyjnego (o typowej pojemności 50 ml) zawierającego 0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml). 10. Zrekonstytuwany i rozcieńczony roztwór można następnie podać w trwającej 30 lub 60 minut infuzji dożylnej, zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Następujące leki wykazały zgodność po dodaniu do roztworu (do wlewu dożylnego) produktu leczniczego Daptomycin Hospira: aztreonam, ceftazydym, ceftriakson, gentamycyna, flukonazol, lewofloksacyna, dopamina, heparyna i lidokaina. Produkt Daptomycin Hospira podawany w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym (wyłącznie pacjentom dorosłym) Nie należy używać wody w celu rekonstytucji produktu leczniczego Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych. Produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy rekonstytuować wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Stężenie roztworu do wstrzykiwań Daptomycin Hospira wynoszące 50 mg/ml osiąga się przez rekonstytucję produktu liofilizowanego w 7 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt staje się przezroczysty i może zawierać kilka małych pęcherzyków lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych, należy postępować według poniższej instrukcji. Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki, aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 7 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4. Zrekonstytuowany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Powoli usunąć zrekonstytuwany y roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do wstrzykiwań dożylnych. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9. Roztwór należy wstrzykiwać do żyły wolno przez 2 minuty, zgodnie z punktem 4.2. Fiolki zawierające produkt leczniczy Daptomycin Hospira są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji (patrz punkt 6.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Daptomycin Hospira 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy Daptomycin Hospira podawany w 30 lub 60-minutowej infuzji dożylnej Stężenie produktu leczniczego Daptomycin Hospira w roztworze do infuzji wynoszące 50 mg/ml osiąga się poprzez rekonstytucję liofilizowanego produktu w 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuwany y produkt jest klarowny i może zawierać kilka drobnych pęcherzyków powietrza lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować produkt leczniczy Daptomycin Hospira do infuzji dożylnej, należy postępować według poniższej instrukcji: Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu). Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 10 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt leczniczy jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5. Powoli usunąć zrekonstytuwany y roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do infuzji dożylnej. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór przelać do worka infuzyjnego (o typowej pojemności 50 ml) zawierającego 0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml). 10. Zrekonstytuwany i rozcieńczony roztwór można następnie podać w trwającej 30 lub 60 minut infuzji dożylnej, zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Następujące leki wykazały zgodność po dodaniu do roztworu (do wlewu dożylnego) produktu leczniczego Daptomycin Hospira: aztreonam, ceftazydym, ceftriakson, gentamycyna, flukonazol, lewofloksacyna, dopamina, heparyna i lidokaina. Produkt Daptomycin Hospira podawany w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym (wyłącznie pacjentom dorosłym) Nie należy używać wody w celu rekonstytucji produktu leczniczego Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych. Produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy rekonstytuować wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Stężenie roztworu do wstrzykiwań Daptomycin Hospira wynoszące 50 mg/ml osiąga się przez rekonstytucję produktu liofilizowanego w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt staje się przezroczysty i może zawierać kilka małych pęcherzyków lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych, należy postępować według poniższej instrukcji. Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 10 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4. Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Powoli usunąć zrekonstytuwany roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do wstrzykiwań dożylnych. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9. Roztwór należy wstrzykiwać do żyły wolno przez 2 minuty, zgodnie z punktem 4.2. Fiolki zawierające produkt leczniczy Daptomycin Hospira są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji (patrz punkt 6.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 350 mg
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 350 mg daptomycyny. Jeden ml roztworu po rozpuszczeniu proszku w 7 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań zawiera 50 mg daptomycyny. Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 500 mg daptomycyny. Jeden ml roztworu po rozpuszczeniu proszku w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań zawiera 50 mg daptomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Daptomycin Hospira, 350 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Liofilizat w postaci krążka lub proszku o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej. Daptomycin Hospira, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Liofilizat w postaci krążka lub proszku o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Daptomycin Hospira jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): - U dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do 17 lat) z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (ang. complicated skin and soft-tissue infections - cSSTI). - U dorosłych pacjentów z prawostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia (ang. right sided infective endocarditis – RIE) wywołanym przez Staphylococcus aureus . Zaleca się, aby decyzję dotyczącą stosowania daptomycyny podejmować uwzględniając wrażliwość bakterii na antybiotyki i na podstawie opinii eksperta. Patrz punkty 4.4 i 5.1. - U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do 17 lat) z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus (ang. Staphylococcus aureus bacteraemia - SAB). U dorosłych, należy stosować w przypadku bakteriemii z równoczesnym RIE lub cSSTI, natomiast u dzieci i młodzieży w przypadku bakteriemii z równoczesnym cSSTI.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Wskazania do stosowania
    Daptomycyna działa jedynie na bakterie Gram-dodatnie (patrz punkt 5.1). W zakażeniach mieszanych, gdy podejrzewa się zakażenie bakteriami Gram-ujemnymi i (lub) pewnymi rodzajami bakterii beztlenowych, daptomycyna powinna być podawana w skojarzeniu z odpowiednimi środkami przeciwbakteryjnymi. Należy stosować się do oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania W badaniach klinicznych pacjentom podawano daptomycynę w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 30 min. Brak doświadczenia klinicznego w podawaniu pacjentom daptomycyny w 2-minutowym wstrzyknięciu. Ten sposób podania był badany jedynie u zdrowych osób. Jednak, nie było klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce oraz profilu bezpieczeństwa daptomycyny w porównaniu z tymi samymi dawkami podawanymi w 30-minutowej infuzji dożylnej (patrz punkt 4.8 i 5.2). Dawkowanie Dorośli - cSSTI bez równocześnie występującej SAB: daptomycyna w dawce 4 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę przez 7–14 dni lub do ustąpienia zakażenia (patrz punkt 5.1). - cSSTI z równocześnie występującą SAB: daptomycyna w dawce 6 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę. Odnośnie dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, patrz poniżej. Czas trwania leczenia może być dłuższy niż 14 dni, w zależności od szacowanego ryzyka wystąpienia powikłań u określonego pacjenta.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    - Rozpoznane lub podejrzewane RIE wywołane przez Staphylococcus aureus : daptomycyna w dawce 6 mg/kg mc. jest podawana raz na dobę. Odnośnie dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, patrz poniżej. Czas trwania leczenia powinien być zgodny z dostępnymi, oficjalnymi zaleceniami. Daptomycyna jest podawana dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6). Daptomycyny nie należy podawać częściej niż raz na dobę. Stężenie fosfokinazy kreatynowej (CPK) w surowicy należy mierzyć na początku leczenia oraz regularnie (co najmniej raz w tygodniu) w trakcie leczenia (patrz punkt 4.4). Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Daptomycyna jest usuwana przede wszystkim przez nerki. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne (patrz tabela i przypisy zamieszczone poniżej), daptomycyna powinna być stosowana u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia [klirens kreatyniny (CrCl) < 80 ml/min] wyłącznie, jeśli uważa się, że spodziewana korzyść kliniczna przeważy potencjalne ryzyko.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Należy uważnie monitorować odpowiedź na leczenie, czynność nerek oraz aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) u wszystkich pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia (patrz też punkty 4.4 i 5.2). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Tabela 1. Dostosowanie dawki u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w zależności od wskazania i klirensu kreatyniny
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Wskazanie do stosowaniaKlirens kreatyninyZalecana dawkaUwagi
    cSSTI bez SAB≥ 30 ml/min4 mg/kg mc. raz na dobęPatrz punkt 5.1.
    < 30 ml/minmg/kg mc. co 48 godzin(1, 2)
    RIE lub cSSTI związane z SAB≥ 30 ml/min6 mg/kg mc. raz na dobęPatrz punkt 5.1.
    < 30 ml/min6 mg/kg mc. co 48 godzin(1, 2)
    cSSTI = powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich; SAB = bakteriemia wywołana przez S. aureusw tym wynikach z modeli farmakokinetycznych. Gdy tylko jest to możliwe, produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy podawać po zakończeniu dializy w tym samym dniu, w którym wykonano dializę (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    (1) Bezpieczeństwo i skuteczność zmodyfikowanych odstępów czasu pomiędzy dawkami nie były oceniane w kontrolowanych badaniach klinicznych, a zalecenia oparte są na danych farmakokinetycznych (ang. pharmacokinetic - PK), w tym wynikach z badań i modeli farmakokinetycznych (patrz punkty 4.4 i 5.2). (2) Dorosłym pacjentom, u których stosuje się hemodializę (ang. haemodialysis – HD) lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD) zaleca się takie samo dostosowanie dawki, oparte na danych farmakokinetycznych uzyskanych od ochotników, Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby modyfikowania dawki daptomycyny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby - klasa B w skali Child-Pugh (patrz punkt 5.2). Nie ma danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh), dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Osoby w podeszłym wieku Zalecane dawki należy stosować również u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz powyżej oraz punkt 4.4). Dzieci i młodzież (w wieku od 1 roku do 17 lat) Tabela 2. Zalecane schematy dawkowania u dzieci i młodzieży w zależności od wieku oraz wskazania do stosowania
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Grupa wiekowaWskazanie do stosowania
    cSSTI bez SABcSSTI z równocześnie występującym SAB
    Schemat dawkowaniaCzas trwania leczeniaSchemat dawkowaniaCzas trwania leczenia
    12 do 17 lat5 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minutDo 14 dni7 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minut(1)
    7 do 11 lat7 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 30 minut9 mg/kg mc. raz nadobę we wlewie trwającym 30 minut
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    2 do 6 lat9 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 60 minut12 mg/kg mc. raz na dobę we wlewie trwającym 60 minut
    1 do < 2 lat10 mg/kg mc. raz na dobę we wlewietrwającym 60 minut12 mg/kg mc. raz nadobę we wlewie trwającym 60 minut
    cSSTI = powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich; SAB = bakteriemia wywołana przez S. aureus;(1) Minimalny czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira u dzieci i młodzieży z SAB powinien być zgodny z zauważalnym ryzykiem powikłań u danego pacjenta. Czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira może być dłuższy niż 14 dni, jeśli uzasadnia to ocena ryzyka powikłań u danego pacjenta. W badaniu z udziałem dzieci i młodzieży z SAB, średni czas trwania leczenia produktem leczniczym Daptomycin Hospira podawanym dożylnie wynosił12 dni, w zakresie od 1 do 44 dni. Czas trwania leczenia powinien być zgodny z dostępnymioficjalnymi zaleceniami.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Daptomycin Hospira jest podawany dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6). Produktu leczniczego Daptomycin Hospira nie należy podawać częściej niż raz na dobę. Stężenie kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy należy mierzyć na początku leczenia oraz w regularnych odstępach czasu (co najmniej raz w tygodniu) w czasie leczenia (patrz punkt 4.4). Nie należy podawać daptomycyny dzieciom w wieku poniżej 1 roku, ze względu na ryzyko możliwego wpływu na układ mięśniowy, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i (lub) układ nerwowy (zarówno obwodowy, jak i ośrodkowy), co było obserwowane u psich noworodków (patrz punkt 5.3). Sposób podawania U dorosłych pacjentów daptomycynę podaje się w infuzji dożylnej (patrz punkt 6.6) w ciągu 30 minut lub we wstrzyknięciu dożylnym (patrz punkt 6.6) w ciągu 2 minut. Dzieciom i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat produkt leczniczy Daptomycin Hospira podaje się w infuzji dożylnej w ciągu 30 minut (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dawkowanie
    Dzieciom w wieku od 1 roku do 6 lat produkt leczniczy Daptomycin Hospira podaje się w infuzji dożylnej w ciągu 60 minut (patrz punkt 6.6). Sporządzony roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed zastosowaniem , patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ogólne W przypadku zidentyfikowania ogniska zakażenia innego niż cSSTI lub RIE po rozpoczęciu leczenia daptomycyną należy rozważyć wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwbakteryjnego, którego skuteczność w odniesieniu do określonego rodzaju występującego zakażenia(ń) została wykazana. Reakcje anafilaktyczne/nadwrażliwości Podczas stosowania daptomycyny donoszono o anafilaksji/reakcjach nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na daptomycynę, należy przerwać jego stosowanie i zastosować odpowiednie leczenie. Zapalenie płuc W badaniach klinicznych nie wykazano skuteczności daptomycyny w leczeniu zapalenia płuc. Stosowanie daptomycyny nie jest więc wskazane w leczeniu zapalenia płuc. Leczenie RIE wywołanego przez Staphylococcus aureus Dane kliniczne dotyczące stosowania daptomycyny w leczeniu RIE wywołanego przez Staphylococcus aureus są ograniczone – pochodzą od 19 dorosłych pacjentów (patrz „Skuteczność kliniczna u dorosłych” w punkcie 5.1).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności daptomycyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z prawostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia (RIE) wywołanym przez Staphylococcus aureus . Nie wykazano skuteczności daptomycyny u pacjentów z zakażeniami sztucznej zastawki lub u pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia wywołanym przez Staphylococcus aureus . Zakażenia głębokie U pacjentów, u których występują zakażenia głębokie, jest konieczna bezzwłoczna interwencja chirurgiczna (np.: oczyszczenie rany, usunięcie elementów prostetycznych, operacja wymiany zastawki). Zakażenia enterokokowe Brak wystarczających dowodów by wyciągnąć jakiekolwiek wnioski na temat możliwej skuteczności klinicznej daptomycyny w zakażeniach wywołanych przez enterokoki, w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium . Oprócz tego, nie została określona dawka daptomycyny, która mogłaby być właściwa do leczenia zakażeń enterokokowych z bakteriemią lub bez.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zgłaszano przypadki niepowodzenia w leczeniu daptomycyną enterokokowych zakażeń w powiązaniu z bakteriemią. W niektórych przypadkach niepowodzenia w leczeniu były związane z doborem organizmów ze zmniejszoną wrażliwością lub prawdziwą opornością na daptomycynę (patrz punkt 5.1). Drobnoustroje oporne Stosowanie leków przeciwbakteryjnych może sprzyjać nadmiernemu rozwojowi drobnoustrojów opornych. W razie wystąpienia nadkażenia podczas przyjmowania produktu leczniczego, należy zastosować odpowiednie leczenie. Biegunka związana z Clostridioides difficile (CDAD) Podczas stosowania daptomycyny zgłaszano występowanie biegunki związanej z CDAD (patrz punkt 4.8). Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono występowanie CDAD, może być konieczne przerwanie stosowania daptomycyny i zastosowanie odpowiedniego leczenia zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Interakcje z odczynnikami wykorzystywanymi podczas testów laboratoryjnych Zaobserwowano pozorne wydłużenie czasu protrombinowego (PT) oraz zwiększoną wartość współczynnika znormalizowanego międzynarodowego (INR) w przypadku, kiedy w testach stosowano pewne odczynniki zawierające rekombinowaną tromboplastynę (patrz punkt 4.5). Fosfokinaza kreatynowa i miopatia W przebiegu leczenia daptomycyną odnotowano przypadki zwiększenia aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK; izoenzym mięśniowy MM) w osoczu w powiązaniu z bólami i (lub) osłabieniem mięśni oraz przypadki zapalenia mięśni, mioglobinemii i rabdomiolizy (patrz punkty 4.5, 4.8 i 5.3). W badaniach klinicznych znaczne zwiększenie aktywności CPK w osoczu (ponad 5 razy przekraczające górną granicę normy) bez objawów mięśniowych, występowało częściej u pacjentów leczonych daptomycyną (1,9%) niż u pacjentów, którym podawano leki porównawcze (0,5%).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się zatem, co następuje: - Aktywność CPK w osoczu należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia i w regularnych odstępach czasu (przynajmniej raz w tygodniu) u wszystkich pacjentów w trakcie leczenia. - Aktywność CPK należy oznaczać częściej (np. co 2–3 dni podczas co najmniej pierwszych dwóch tygodni leczenia) u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia miopatii. Na przykład, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek jakiegokolwiek stopnia (klirens kreatyniny < 80 ml/min; patrz również punkt 4.2), w tym pacjenci, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową oraz pacjenci leczeni innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować wystąpienie miopatii (np. inhibitorami reduktazy HMG-CoA, fibratami i cyklosporyną). - U pacjentów, u których aktywność CPK przed rozpoczęciem leczenia ponad 5-krotnie przekracza wartość górnej granicy normy, nie można wykluczyć ryzyka dalszego zwiększenia aktywności CPK w trakcie leczenia daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia daptomycyną i podczas podawania daptomycyny oraz monitorować tych pacjentów częściej niż raz na tydzień. - Nie należy podawać daptomycyny pacjentom leczonym innymi produktami leczniczymi, mogącymi spowodować wystąpienie miopatii, chyba, że spodziewana korzyść z terapii przewyższa ryzyko. - Podczas leczenia pacjenci powinni być regularnie badani, czy nie występują u nich jakiekolwiek objawy przedmiotowe lub podmiotowe, mogące świadczyć o wystąpieniu miopatii. - U każdego pacjenta, u którego wystąpiły niewyjaśnione bóle mięśni, tkliwość, osłabienie lub skurcze, należy oznaczać aktywność CPK w osoczu co drugi dzień. Należy przerwać podawanie daptomycyny w razie wystąpienia niewyjaśnionych objawów mięśniowych, jeżeli aktywność CPK ponad 5 razy przekroczy wartość górnej granicy normy.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Neuropatia obwodowa Należy przebadać pacjentów, u których występują objawy (przedmiotowe lub podmiotowe) mogące wskazywać na obwodową neuropatię w trakcie leczenia daptomycyną, i rozważyć możliwość przerwania leczenia daptomycyną (patrz punkty 4.8 i 5.3). Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży w wieku poniżej jednego roku życia nie należy stosować daptomycyny, ze względu na ryzyko możliwego wpływu na układ mięśniowy, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i (lub) układ nerwowy (zarówno obwodowy jak i ośrodkowy), obserwowanego u noworodków psów (patrz punkt 5.3). Eozynofilowe zapalenie płuc W trakcie leczenia daptomycyną odnotowano przypadki wystąpienia eozynofilowego zapalenia płuc (patrz punkt 4.8). W większości odnotowanych przypadków eozynofilowego zapalenia płuc związanego ze stosowaniem daptomycyny, u pacjentów wystąpiła gorączka, duszności z hipoksyjną niewydolnością oddechową i rozproszone nacieki w płucach lub rozwijające się zapalenie płuc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W większości przypadków eozynofilowe zapalenie płuc wystąpiło po ponad 2 tygodniach stosowania daptomycyny i ustąpiło po zaprzestaniu stosowania daptomycyny oraz wdrożeniu leczenia steroidami. Zanotowano nawrót eozynofilowego zapalenia płuc po ponownym zastosowaniu produktu. Pacjentów, u których podczas stosowania daptomycyny wystąpiły przedmiotowe i podmiotowe objawy eozynofilowego zapalenia płuc, należy poddać szybkiej ocenie medycznej, w tym o ile jest to wskazane, w celu wyeliminowania innych przyczyn tej choroby (np. zakażenia bakteryjnego, zakażenia grzybicznego, pasożytów, innych produktów leczniczych) badaniu opłuczyn oskrzelowo- pęcherzykowych. Należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i, jeśli stosowne, rozpocząć leczenie sterydami o działaniu ogólnoustrojowym. Ciężkie skórne działania niepożądane Podczas stosowania daptomycyny zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Severe cutaneous adverse reactions – SCARs), w tym osutkę polekową z eozynofilią oraz objawami układowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms – DRESS) i wysypkę pęcherzykowo-pęcherzową z zajęciem lub bez zajęcia błony śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona (SJS)) lub toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis – TEN), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). W momencie przypisywania produktu leczniczego pacjenci powinni być poinformowani o objawach przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz powinni być ściśle monitorowani. W razie pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeżeli w związku ze stosowaniem daptomycyny u pacjenta wystąpiły ciężkie skórne działania niepożądane, u pacjenta nie należy rozpoczynać ponownie leczenia daptomycyną. Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Po wprowadzeniu do obrotu daptomycyny zgłaszano cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (ang. tubulointerstitial nephritis – TIN). Pacjentów, u których podczas przyjmowania daptomycyny wystąpi gorączka, wysypka skórna, eozynofilia obwodowa i (lub) nowe lub nasilające się zaburzenia czynności nerek, należy poddać ocenie medycznej. W przypadku podejrzenia wystąpienia cewkowo- śródmiąższowego zapalenie nerek (TIN) należy natychmiast przerwać stosowanie daptomycyny i (lub) zastosować odpowiednie leczenie. Zaburzenia czynności nerek W trakcie leczenia daptomycyną odnotowano przypadki wystąpienia zaburzenia czynności nerek. Ciężkie zaburzenia czynności nerek mogą predysponować do zwiększenia stężenia daptomycyny, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii (patrz powyżej).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Dostosowanie przerw między dawkami daptomycyny jest konieczne u dorosłych pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi < 30 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2). Bezpieczeństwo i skuteczność zalecanych zmodyfikowanych odstępów czasu pomiędzy podaniem dawek leku nie było oceniane w kontrolowanych badaniach klinicznych, a zalecenia oparte są głównie na danych z modeli farmakokinetycznych. U tych pacjentów daptomycynę należy stosować tylko wówczas, gdy oczekiwane korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. Zaleca się ostrożność w podawaniu daptomycyny pacjentom, u których przed rozpoczęciem leczenia produktem DaptomycinHospira występują już pewnego stopnia zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min). Zaleca się regularne kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się również regularne kontrolowanie czynności nerek w przypadku jednoczesnego stosowania potencjalnie nefrotoksycznych produktów leczniczych, niezależnie od wyjściowego stanu czynności nerek pacjenta (patrz punkt 4.5). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Otyłość U osób otyłych ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) > 40 kg/m 2 , ale z klirensem kreatyniny > 70 ml/min, wartość AUC 0-∞ daptomycyny była znacząco zwiększona (średnio o 42%) w porównaniu z nieotyłymi osobami z grupy kontrolnej. Brak jest wystarczających danych o bezpieczeństwie i skuteczności daptomycyny u osób bardzo otyłych, zaleca się zatem ostrożność podczas jej stosowania u tych pacjentów. Nie ma jednak danych świadczących o konieczności zmniejszenia dawki (patrz punkt 5.2). Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Daptomycyna nie podlega przemianom zależnym od cytochromu P450 (CYP450) lub podlega im w niewielkim stopniu. Jest mało prawdopodobne, aby daptomycyna hamowała lub indukowała metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez układ cytochromu P450. Badania interakcji daptomycyny przeprowadzono z aztreonamem, tobramycyną, warfaryną i probenecydem. Daptomycyna nie miała wpływu na farmakokinetykę warfaryny lub probenecydu i leki te nie zmieniały farmakokinetyki daptomycyny. Aztreonam nie zmieniał w sposób znaczący farmakokinetyki daptomycyny. Pomimo, że stwierdzano niewielkie zmiany farmakokinetyki daptomycyny i tobramycyny podczas jednoczesnego stosowania daptomycyny w dawce 2 mg/kg podawanego w 30-minutowej infuzji dożylnej, zmiany te nie były znamienne statystycznie. Nie są znane interakcje między daptomycyną i tobramycyną, jeśli stosuje się zatwierdzone dawki daptomycyny.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Interakcje
    Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania daptomycyny z tobramycyną. Doświadczenie związane z jednoczesnym stosowaniem daptomycyny z warfaryną jest ograniczone. Nie przeprowadzono badań stosowania daptomycyny z lekami przeciwzakrzepowymi innymi niż warfaryna. U pacjentów przyjmujących daptomycynę i warfarynę należy kontrolować aktywność przeciwzakrzepową przez kilka pierwszych dni od rozpoczęcia stosowania produktu leczniczego Daptomycin Hospira. Dane dotyczące jednoczesnego podawania daptomycyny i innych produktów leczniczych, które mogą wywołać miopatię (np. inhibitory reduktazy HMG-CoA) są ograniczone. Zdarzały się jednak przypadki znacznego zwiększenia aktywności CPK i rabdomiolizy u dorosłych pacjentów leczonych jednym z takich produktów leczniczych i jednocześnie daptomycyną.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Interakcje
    Zaleca się zatem, aby podczas leczenia daptomycyną w miarę możliwości, czasowo przerwać stosowanie produktów leczniczych, które mogą wywołać miopatię, chyba że korzyści z jednoczesnego leczenia tymi lekami przewyższają ryzyko. Jeżeli nie da się uniknąć równoczesnego leczenia tymi produktami, należy oznaczać aktywność CPK częściej niż raz w tygodniu, a pacjenci powinni być uważnie obserwowani w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą świadczyć o wystąpieniu miopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.3). Daptomycyna jest usuwana z ustroju głównie przez nerki, dlatego podczas skojarzonego leczenia z produktami leczniczymi zmniejszającymi filtrację nerkową (np. NLPZ i inhibitory COX-2) stężenia daptomycyny w osoczu mogą być zwiększone. Ponadto, w skojarzonym leczeniu możliwe jest wzajemne nasilenie oddziaływania leków na nerki. Zaleca się zatem ostrożność w podawaniu daptomycyny w skojarzeniu z produktami leczniczymi zmniejszającymi filtrację nerkową.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Interakcje
    Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu pojawiały się doniesienia o wpływie daptomycyny na niektóre oznaczenia czasu protrombinowego (PT) lub wartości INR (współczynnik znormalizowany międzynarodowy – ang. international normalised ratio). Objawiało się to pozornym wydłużeniem PT i wzrostem INR. Jeżeli u pacjentów otrzymujących daptomycynę wystąpiły nieprawidłowości PT/INR, należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji leku z laboratoryjnym testem in vitro . Prawdopodobieństwo błędnego wyniku można zminimalizować pobierając krew do oznaczenia PT lub INR wówczas, gdy stężenie daptomycyny w osoczu jest najmniejsze (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania daptomycyny w okresie ciąży. Wyniki badań na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Daptomycyny nie stosować w okresie ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne, tzn. gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko. Karmienie piersią W opisie pojedynczego przypadku u człowieka daptomycynę podawano dożylnie raz na dobę w dawce 500 mg/dobę matce karmiącej piersią przez 28 dni, w 27. dniu pobrano w ciągu 24 godzin próbki mleka. Największe zmierzone stężenie daptomycyny w mleku matki wynosiło 0,045 µg/ml, co oznacza, że stężenie to jest małe. W związku z tym, do czasu zgromadzenia większej ilości danych, należy przerwać karmienie piersią u kobiet karmiących piersią, które przyjmują daptomycynę.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu daptomycyny na płodność. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Tym niemniej, na podstawie odnotowanych działań niepożądanych można wnosić, że daptomycyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Badania kliniczne objęły 2011 osób dorosłych otrzymujących daptomycynę. W badaniach tych dawkę dobową wynoszącą 4 mg/kg mc. otrzymywało 1221 osób, z czego 1108 stanowili pacjenci a 113 zdrowi ochotnicy; dawkę dobową wynoszącą 6 mg/kg mc. otrzymywało 460 osób, z czego 304 stanowili pacjenci a 156 zdrowi ochotnicy. W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży, spośród 372 pacjentów, którzy otrzymali daptomycynę, 61 pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę, a 311 pacjentów otrzymało dawki zgodnie z schematem dawkowania dla cSSTI lub SAB (dawki dobowe w zakresie od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc.). Częstość zgłaszania działań niepożądanych (które zdaniem prowadzących badania mogły być związane, prawdopodobnie były związane lub na pewno były związane z zastosowanym produktem leczniczym) w przypadku stosowania daptomycyny i produktów porównawczych była podobna.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych [występujące często (≥ 1/100 do < 1/10)] należą: zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, kandydozy, niedokrwistość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie, niedociśnienie, ból żołądkowo-jelitowy i ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wiatry, wzdęcia i rozdęcie, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) lub fosfatazy zasadowej (ALP)), wysypka, świąd, ból kończyn, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) w surowicy, odczyn w miejscu infuzji, gorączka, osłabienie. Rzadziej zgłaszane, ale cięższe, działania niepożądane to nadwrażliwość, eozynofilowe zapalenie płuc (sporadycznie objawiające się jako rozwijające się zapalenie płuc), osutka polekowa z eozynofilią oraz objawami układowymi (DRESS, z ang.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ), obrzęk naczynioruchowy i rabdomioliza. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Wymienione poniżej działania niepożądane zgłaszano w okresie obejmującym leczenie i po zakończeniu leczenia. Częstość ich występowania ich określono następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 3. Działania niepożądane na podstawie badań klinicznych i doniesień po wprowadzeniu leku do obrotu
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćDziałania niepożądane
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeCzęsto:Zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, kandydoza
    Niezbyt często:Fungemia
    Częstość nieznana*:Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile**
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoCzęsto:Niedokrwistość
    Niezbyt często:Trombocytemia, eozynofilia, zwiększony międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR), leukocytoza
    Rzadko:Wydłużony czas protrombinowy (PT)
    Częstość nieznana*:Małopłytkowość
    Zaburzenia układu immunologicznegoCzęstość nieznana*:Nadwrażliwość** na podstawie sporadycznych doniesień spontanicznych, w tym między innymi obrzęk naczynioruchowy, eozynofilia płucna, uczucie obrzęku jamy ustnej i gardła, anafilaksja**, reakcje na infuzje, w tym następujące objawy: tachykardia, świszczący oddech, gorączka, dreszcze, uderzenia gorąca, zawroty głowy, omdlenia i metaliczny smak w ustach
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaNiezbyt często:Zmniejszenie apetytu, hiperglikemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej
    Zaburzenia psychiczneCzęsto:Niepokój, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęsto:Zawroty głowy, bóle głowy
    Niezbyt często:Parestezje, zaburzenia smaku, drżenie, podrażnienie oka
    Częstość nieznana*:Neuropatia obwodowa**
    Zaburzenia ucha i błędnikaNiezbyt często:Zawroty głowy o podłożu błędnikowym
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćDziałania niepożądane
    Zaburzenia sercaNiezbyt często:Nadkomorowa tachykardia, skurcze dodatkowe
    Zaburzenia naczynioweCzęsto:Nadciśnienie, niedociśnienie
    Niezbyt często:Uderzenia gorąca
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaCzęstość nieznana*:Eozynofilowe zapalenie płuc1**, kaszel
    Zaburzenia żołądka i jelitCzęsto:Ból żołądkowo-jelitowy i ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wiatry, wzdęcia i rozdęcie
    Niezbyt często:Niestrawność, zapalenie języka
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęsto:Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby2 [zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT)lub fosfatazy zasadowej (ALP)]
    Rzadko:Żółtaczka
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejCzęsto:Wysypka, świąd
    Niezbyt często:Pokrzywka
    Częstość nieznana*:Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), osutka polekowa z eozynofilią oraz objawami układowymi (DRESS)**, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowaz zajęciem lub bez zajęcia błony śluzowej (SJS polekowa reakcja lub TEN)**
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejCzęsto:Ból kończyn, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK)2 w surowicy
    Niezbyt często:Zapalenie mięśni, zwiększone stężenie mioglobiny, osłabienie mięśniowe, bóle mięśni, bóle stawów, zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy, skurcze mięśni
    Częstość nieznana*:Rabdomioliza3**
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychNiezbyt często:Zaburzenia czynności nerek, w tym częściowai całkowita niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy
    Częstość nieznana*:Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN)**
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiNiezbyt często:Zapalenie pochwy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaCzęsto:Odczyn w miejscu infuzji, gorączka, osłabienie
    Niezbyt często:Zmęczenie, ból
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    * na podstawie doniesień po wprowadzeniu produktu do obrotu. Ponieważ działania te są zgłaszane dobrowolnie z populacji o nieznanej wielkości, nie jest możliwe wiarygodne określenie ich częstości występowania, a zatem określona jest jako częstość nieznana. ** Patrz punkt 4.4. 1. Dokładna częstość występowania eozynofilowego zapalenia płuc związanego ze stosowaniem daptomycyny jest nieznana, jak dotąd wskaźnik spontanicznego zgłaszania jest bardzo mały (< 1/10 000). 2. W niektórych przypadkach miopatii obejmującej zwiększoną aktywność CPK i objawy ze strony mięśni, u pacjentów występowała także zwiększona aktywność aminotransferaz, prawdopodobnie związana z wpływem na mięśnie szkieletowe. Większość przypadków zwiększonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1–3 i ustępowała po odstawieniu leku. 3.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Jeśli dane kliniczne pacjentów były dostępne i można było dokonać oceny, około 50% przypadków występowało u pacjentów z wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki mogące powodować rabdomiolizę. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania daptomycyny podawanej w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym pochodzą z dwóch badań farmakokinetycznych z udziałem zdrowych, dorosłych ochotników. Z powyższych badań wynika, że obydwa sposoby podania daptomycyny, 2-minutowe wstrzyknięcie dożylne i 30-minutowa infuzja dożylna, miały podobny profil bezpieczeństwa stosowania i tolerancji. Nie stwierdzono istotnych różnic w miejscowej tolerancji lub w rodzaju i częstości występowania działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące. Daptomycyna jest powoli eliminowana z organizmu na drodze hemodializy (w ciągu 4 godzin jest usuwane ok. 15% podanej dawki) lub dializy otrzewnowej (ok. 11% podanej dawki jest usuwane w ciągu 48 godzin).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki antybakteryjne do użytku ogólnoustrojowego, inne leki antybakteryjne, kod ATC: J01XX09 Mechanizm działania Daptomycyna jest pierścieniowym lipopeptydem, naturalnym produktem, działającym wyłącznie na bakterie Gram-dodatnie. Mechanizm działania daptomycyny polega na wiązaniu się (w obecności jonów wapnia) z błonami bakteryjnymi zarówno w fazie wzrostu komórek, jak i stacjonarnej, co wywołuje depolaryzację i prowadzi do zahamowania syntezy białek, DNA i RNA. Prowadzi to do śmierci komórki bakteryjnej z nieznacznym udziałem cytolizy. Zależność farmakokinetyczna/farmakodynamiczna Daptomycyna wykazuje in vitro szybkie, zależne od dawki działanie bakteriobójcze na organizmy Gram-dodatnie oraz in vivo w modelach zwierzęcych. W badaniach na zwierzętach, AUC/MIC i C max /MIC korelują ze skutecznością i przewidywanym działaniem bakteriobójczym in vivo w pojedynczych dawkach, u dorosłych ludzi odpowiadających dawce 4 mg/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i 6 mg/kg mc. podawanej raz na dobę. Mechanizmy oporności Odnotowano występowanie szczepów o zmniejszonej wrażliwości na daptomycynę, zwłaszcza w czasie leczenia pacjentów z opornymi na leczenie zakażeniami i (lub) po długotrwałym stosowaniu leku. W szczególności zgłaszano przypadki niepowodzeń w leczeniu pacjentów zakażonych Staphylococcus aureus , Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, w tym pacjentów z bakteriemią, związane z doborem organizmów ze zmniejszoną wrażliwością lub prawdziwą opornością na daptomycynę. Mechanizm oporności na daptomycynę nie został całkowicie poznany. Stężenie graniczne (ang. breakpoints) Minimalne stężenie hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) dla gronkowców i paciorkowców (z wyjątkiem S. pneumoniae ) wynosi dla szczepów wrażliwych ≤ 1 mg/l, dla szczepów opornych > 1 mg/l.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wrażliwość Występowanie oporności może być zmienne u różnych gatunków, w zależności od czasu i położenia geograficznego; pożądana jest lokalna informacja o oporności, zwłaszcza gdy leczy się ciężkie zakażenia. W razie potrzeby, gdy lokalne występowanie oporności jest takie, że przydatność leku jest wątpliwa co najmniej w odniesieniu do niektórych rodzajów zakażeń, należy zasięgać porady specjalistów. Tabela 4. Gatunki ogólnie wrażliwe i drobnoustroje naturalnie oporne na daptomycynę
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Gatunki ogólnie wrażliwe
    Staphylococcus aureus*
    Staphylococcus haemolyticus
    Gronkowce koagulazoujemne
    Streptococcus agalactiae*
    Streptococcus dysgalactiae subsp. equisimilis*
    Streptococcus pyogenes*
    Paciorkowce grupy G
    Clostridium perfringens
    Peptostreptococcus spp.
    Gatunki naturalnie oporne
    bakterie Gram-ujemne
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    * gatunek, którego wrażliwość na lek została dostatecznie potwierdzona w badaniu klinicznym Skuteczność kliniczna u dorosłych W dwóch badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów, dotyczących powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich 36% pacjentów leczonych daptomycyną spełniało kryteria rozpoznania zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (ang. systemic inflammatory response syndrome , SIRS). Najczęstszym typem leczonych zakażeń były zakażenia ran (38% pacjentów), a 21% miało ropnie znacznych rozmiarów. Ograniczenia dotyczące populacji leczonych pacjentów należy brać pod uwagę podejmując decyzję o leczeniu daptomycyną. W randomizowanym, kontrolowanym, badaniu otwartym, w którym uczestniczyło 235 dorosłych pacjentów z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus (czyli co najmniej jeden pozytywny wynik posiewu krwi w kierunku Staphylococcus aureus przed otrzymaniem pierwszej dawki) 19 spośród 120 pacjentów leczonych daptomycyną spełniło kryteria rozpoznania RIE.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Spośród tych 19 pacjentów, 11 było zakażonych wrażliwymi na metycylinę, a 8 opornymi na metycylinę szczepami Staphylococcus aureus . Wskaźniki skuteczności terapeutycznej u pacjentów z RIE zostały przedstawione w poniższej tabeli. Tabela 5. Wskaźniki skuteczności terapeutycznej u pacjentów z RIE
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PopulacjaDaptomycynaLek porównawczyRóżnice we wskaźnikach skutecznościterapeutycznej
    n/N (%)n/N (%)Wskaźniki (95%
    Populacja ITT (pacjenci zaplanowani do leczenia- ang. intention to treat)
    RIE8/19 (42,1%)7/16 (43,8%)-1,6% (-34,6; 31,3)
    Populacja PP (pacjenci leczeni zgodnie z protokołem badania- ang.per protocol)
    RIE6/12 (50,0%)4/8 (50,0%)0,0% (-44,7; 44,7)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Niepowodzenie terapii spowodowane utrzymującym się lub nawracającym zakażeniem Staphylococcus aureus obserwowano u 19/120 (15,8%) pacjentów leczonych daptomycyną, 9/53 (16,7%) pacjentów leczonych wankomycyną oraz u 2/62 (3,2%) pacjentów leczonych półsyntetyczną penicyliną przeciwgronkowcową. Spośród pacjentów, u których leczenie się nie powiodło, sześciu leczono daptomycyną, a jednego pacjenta leczono wankomycyną. Pacjenci ci byli zakażeni szczepami Staphylococcus aureus , dla których wartości MIC daptomycyny zwiększyły się w trakcie leczenia lub po leczeniu (patrz „Mechanizmy oporności” powyżej). U większości pacjentów, u których z powodu utrzymującego się lub nawracającego zakażenia Staphylococcus aureus leczenie nie powiodło się, występowały zakażenia głębokie, a interwencja chirurgiczna nie została przeprowadzona.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna u dzieci i młodzieży Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność daptomycyny oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 1 do 17 lat (badanie DAP-PEDS-07-03) z cSSTI wywołanym przez Gram-dodatnie drobnoustroje chorobotwórcze. Pacjenci byli stopniowo włączani do ściśle zdefiniowanych grup wiekowych i przez okres do 14 dni, raz na dobę otrzymywali zależne od wieku dawki leku, według następującego schematu: • Grupa wiekowa 1 (n=113): od 12 do 17 lat była leczona daptomycyną w dawce 5 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; (SOC, ang. standard-of-care ), jako lek porównawczy; • Grupa wiekowa 2 (n=113): od 7 do 11 lat była leczona daptomycyną w dawce 7 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; • Grupa wiekowa 3 (n=125): od 2 do 6 lat była leczona daptomycyną w dawce 9 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie; • Grupa wiekowa 4 (n=45): od 1 do < 2 lat była leczona daptomycyną w dawce 10 mg/kg mc. lub otrzymywała standardowe leczenie.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym celem badania DAP-PEDS-07-03 była ocena bezpieczeństwa leczenia. Do drugorzędnych celów badania należała ocena skuteczności zależnych od wieku dawek daptomycyny podawanej dożylnie w porównaniu z leczeniem standardowym. Głównym punktem końcowym oceny skuteczności klinicznej był określony przez sponsora wynik testu potwierdzającego wyleczenie (TOC, ang. test-of-cure ), zdefiniowany przez dyrektora medycznego poddanego ślepej próbie. W badaniu leczeniem objęto łącznie 389 pacjentów, z których 256 otrzymywało daptomycynę, a 133 otrzymywało standardowe leczenie. We wszystkich grupach wskaźniki powodzenia klinicznego były porównywalne pomiędzy grupami otrzymującymi daptomycynę a standardowe leczenie, potwierdzając wyniki głównej analizy skuteczności w populacji ITT. Tabela 6. Zestawienie wyników klinicznych TOC definiowanych przez sponsora
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Powodzenie kliniczne u dzieci i młodzieży z cSSTI
    Daptomycyna n/N (%)Lek porównawczy n/N (%)% różnica
    Populacja ITT227/257 (88,3%)114/132 (86,4%)2,0
    Zmodyfikowana populacja ITT186/210 (88,6%)92/105 (87,6%)0,9
    Populacja z oceną kliniczną204/207 (98,6%)99/99 (100%)-1,5
    Populacja z oceną mikrobiologiczną (ME)164/167 (98,2%)78/78 (100%)-1,8
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Ogólny wskaźnik odpowiedzi terapeutycznej był również podobny w grupach otrzymujących daptomycynę i w grupach standardowego leczenia, w przypadku zakażeń wywołanych przez MRSA, MSSA i Staphylococcus pyogenes (patrz tabela niżej; populacja ME); wskaźniki odpowiedzi wyniosły > 94% w obu grupach leczenia z zakażeniami tymi częstymi drobnoustrojami chorobotwórczymi. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych odpowiedzi terapeutycznych, w zależności od drobnoustroju chorobotwórczego (populacja ME)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustrój chorobotwórczyCałkowity wskaźnik powodzeniaa u dzieci i młodzieży z cSSTIn/N (%)
    DaptomycynaLek porównawczy
    Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę (MSSA)68/69 (99%)28/29 (97%)
    Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA)63/66 (96%)34/34 (100%)
    Streptococcus pyogenes17/18 (94%)5/5 (100%)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a Pacjenci z powodzeniem klinicznym (odpowiedź kliniczna: „wyleczenie” lub „poprawa”) i powodzeniem mikrobiologicznym (odpowiedź w zakresie stężenia drobnoustroju: „Eradykacja” lub „Prawdopodobna eradykacja”) zostali sklasyfikowani jako osoby z ogólnym powodzeniem terapeutycznym. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność daptomycyny oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 1 do 17 lat (badanie DAP-PEDBAC-11-02) z bakteriemią wywołaną przez Staphylococcus aureus . Pacjenci byli randomizowani w stosunku 2:1 do następujących grup wiekowych i przez okres do 42 dni, raz na dobę otrzymywali zależne od wieku dawki leku, według następującego schematu:  Grupa wiekowa 1 (n=21): od 12 do 17 lat była leczona daptomycyną w dawce 7 mg/kg mc. lub otrzymywała SOC, jako lek porównawczy;  Grupa wiekowa 2 (n=28): od 7 do 11 lat była leczona daptomycyną w dawce 9 mg/kg mc. lub otrzymywała SOC;  Grupa wiekowa 3 (n=32): od 1 do 6 lat była leczona daptomycyną w dawce 12 mg/kg mc. lub SOC.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym celem badania DAP-PEDBAC-11-02 była ocena bezpieczeństwa podawanej dożylnie daptomycyny w porównaniu ze standardowym leczeniem antybiotykami. Drugorzędowe cele obejmowały odpowiedź kliniczną określaną przez osobę oceniającą poddaną ślepej próbie (powodzenie [wyleczenie, poprawa], niepowodzenie lub nie do oceny) w czasie wizyty TOC oraz odpowiedź mikrobiologiczną (powodzenie, niepowodzenie lub nie do oceny), określaną na podstawie oceny wyjściowego drobnoustroju chorobotwórczego podczas określania wyniku testu wyleczenia TOC. W badaniu leczeniem objęto łącznie 81 pacjentów, z których 55 pacjentów otrzymywało daptomycynę, a 26 pacjentów otrzymywało standardowe leczenie. Do badania nie włączono żadnego pacjenta w wieku od 1 do < 2 lat. We wszystkich grupach wskaźniki powodzenia klinicznego były porównywalne pomiędzy grupami otrzymującymi daptomycynę, a grupami otrzymującymi standardowe leczenie. Tabela 8.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zestawienie wyników klinicznych TOC definiowanych przez zaślepionego ewaluatora Powodzenie kliniczne u dzieci i młodzieży z SAB
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    DaptomycynaLek porównawczy%
    n/N (%)n/N (%)różnica
    Zmodyfikowana populacja ITT 46/52 (88,5%) (MITT)Zmodyfikowana populacja ITT 45/51 (88,2%)19/24 (79,2%)17/22 (77,3%)9,3%11,0%
    z oceną mikrobiologiczną (mMITT)Populacja z oceną kliniczną (CE) 36/40 (90,0%)9/12 (75,0%)15,0%
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Odpowiedź mikrobiologiczna podczas testu potwierdzającego wyleczenie (TOC) w grupie otrzymującej daptomycynę oraz w grupie otrzymującej standardowe leczenie w przypadku zakażeń wywołanych przez MRSA oraz MSSA (populacja mMITT)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustrój chorobotwórczyMikrobiologiczny wskaźnik powodzenia u dzieci i młodzieży z SABn/N (%)
    DaptomycynaLek porównawczy
    Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę (MSSA)43/44 (97,7%)19/19 (100,0%)
    Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA)6/7 (85,7%)3/3 (100,0%)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Farmakokinetyka daptomycyny jest w zasadzie liniowa i niezależna od czasu w przypadku stosowania dawek od 4 do 12 mg/kg mc. podawanych zdrowym, dorosłym ochotnikom w pojedynczej dawce w 30-minutowej infuzji dożylnej przez okres do 14 dni. Stan równowagi stężeń występuje po trzeciej dawce. Daptomycyna podawana w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym również wykazała proporcjonalną farmakokinetykę dawki w zatwierdzonym zakresie dawek od 4 do 6 mg/kg mc. U zdrowych, dorosłych osób badanych, którym podano daptomycynę w 30-minutowej infuzji dożylnej lub 2- minutowym wstrzyknięciu dożylnym, wykazano porównywalną ekspozycję (AUC i C max ). Badania na zwierzętach wykazały, że wchłanianie daptomycyny z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym jest nieznaczne. Dystrybucja Objętość dystrybucji daptomycyny w stanie równowagi wynosiła ok. 0,1 l/kg mc. u zdrowych, dorosłych pacjentów i była niezależna od wielkości dawki.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Badania nad rozmieszczeniem daptomycyny w tkankach szczurów wykazały, że daptomycyna po podaniu pojedynczym lub wielokrotnym jedynie w minimalnym stopniu przenika przez barierę krew-mózg i łożyskową. Daptomycyna wiąże się odwracalnie z białkami ludzkiego osocza w stopniu niezależnym od stężenia. U zdrowych, dorosłych ochotników i u dorosłych pacjentów leczonych daptomycyną, w tym również u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, daptomycyna wiązała się z białkami średnio w 90%. Metabolizm W badaniach in vitro daptomycyna nie była metabolizowana przez mikrosomy wątroby człowieka. Badania in vitro na hepatocytach ludzkich wskazują, że daptomycyna nie hamuje i nie indukuje aktywności następujących izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Jest mało prawdopodobne, aby daptomycyna hamowała lub indukowała metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez układ cytochromu P450.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po infuzji daptomycyny znakowanej 14 C u zdrowych osób dorosłych, radioaktywność osocza była podobna do stężenia wyznaczonego w badaniach mikrobiologicznych. W moczu wykryto nieaktywne metabolity na podstawie różnicy całkowitego stężenia substancji radioaktywnych i stężenia substancji czynnych mikrobiologicznie. W odrębnym badaniu nie stwierdzono metabolitów w osoczu, a w moczu wykryto niewielkie ilości trzech metabolitów powstałych w wyniku utleniania i jeden związek niezidentyfikowany. Nie określono miejsca, w którym przebiega metabolizm. Eliminacja Daptomycyna wydalana jest głównie przez nerki. Jednoczesne podawanie probenecydu i daptomycyny nie ma wpływu na farmakokinetykę daptomycyny u ludzi, co sugeruje znikomą kanalikową sekrecję daptomycyny lub jej brak. Po podaniu dożylnym, klirens daptomycyny z osocza wynosi 7 do 9 ml/h/kg mc., a klirens nerkowy 4 do 7 ml/h/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach bilansowych z zastosowaniem daptomycyny znakowanej promieniotwórczo 78% podanej dawki (w odniesieniu do całkowitej radioaktywności) wykryto w moczu, podczas gdy wykryta w moczu niezmieniona daptomycyna stanowiła około 50% całkowitej dawki. Około 5% znacznika było wydalane z kałem. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny w ciągu 30 minut, średni całkowity klirens daptomycyny zmniejszył się o około 35%, a średni AUC0-∞ zwiększył się o około 58% u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 75 lat) w porównaniu do wyników uzyskanych u zdrowych młodych pacjentów (wiek 18 do 30 lat). Nie stwierdzono różnic C max . Stwierdzone różnice wynikają najprawdopodobniej ze zmniejszenia czynności nerek typowej u osób w podeszłym wieku. Nie jest konieczne dostosowanie dawki wyłącznie na podstawie wieku pacjenta, należy natomiast ocenić czynność nerek i zmniejszyć dawkę w razie ciężkiego zaburzenia czynności nerek.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież (w wieku od 1 do 17 lat) Farmakokinetykę daptomycyny u dzieci i młodzieży oceniano w trzech badaniach farmakokinetycznych po podaniu pojedynczej dawki produktu leczniczego. Po podaniu pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens znormalizowany względem masy ciała oraz okres półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u młodzieży (w wieku od 12 do17 lat) z zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi były podobne jak w grupie pacjentów dorosłych. Po podaniu pojedynczej dawki 4 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens daptomycyny u dzieci w wieku od 7 do 11 lat z zakażeniem bakteriami Gram-dodatnimi był większy niż w grupie młodzieży, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji był krótszy. Po podaniu pojedynczej dawki 4, 8 lub 10 mg/kg mc. daptomycyny, całkowity klirens oraz okres półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u dzieci w wieku od 2 do 6 lat były podobne po podaniu różnych dawek; klirens całkowity był większy, a okres półtrwania w fazie eliminacji był mniejszy niż w grupie młodzieży.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu pojedynczej dawki 6 mg/kg mc. daptomycyny, wartości klirensu oraz okresu półtrwania w fazie eliminacji daptomycyny u dzieci w wieku od 13 do 24 miesięcy były podobne do wartości u dzieci w wieku od 2 do 6 lat, które otrzymały pojedynczą dawkę 4-10 mg/kg mc. Wyniki tych badań wskazują, że ekspozycja na lek (AUC) u dzieci i młodzieży we wszystkich przedziałach dawkowania jest ogólnie mniejsza niż u dorosłych otrzymujących porównywalne dawki. Dzieci i młodzież z cSSTI Badanie 4. fazy (DAP-PEDS-07-03) przeprowadzono w celu oceny bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat włącznie) z cSSTI spowodowanymi przez drobnoustroje chorobotwórcze Gram-dodatnie. Farmakokinetykę daptomycyny u pacjentów w tym badaniu podsumowano w Tabeli 10. Po podaniu dawek wielokrotnych ekspozycja na daptomycynę była podobna w różnych grupach wiekowych po dostosowaniu dawki na podstawie masy ciała i wieku.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Stężenia w osoczu po podaniu tych dawek były zgodne ze stężeniami uzyskanymi w badaniu u dorosłych z cSSTI (po podawaniu dawki 4 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom dorosłym). Tabela 10. Średnie wartości (odchylenie standardowe) farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży z cSSTI (w wieku od 1 do 17 lat) w badaniu DAP-PEDS-07-03
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Grupa wiekowa12 do 17 lat (N=6)7 do 11 lat (N=2)a2 do 6 lat (N=7)1 do < 2 lat(N=30)b
    Dawka Czas trwaniainfuzji5 mg/kg mc.30 minut7 mg/kg mc.30 minut9 mg/kg mc.60 minut10 mg/kg mc.60 minut
    AUC0-24h(g×h/ml)387 (81)438439 (102)466
    Cmax (g/ml)62,4 (10,4)64,9; 74,481,9 (21,6)79,2
    Pozorny okrespółtrwania t1/2 (h)5,3 (1,6)4,63,8 (0,3)5,04
    CL/mc. (ml/h/kg)13,3 (2,9)16,021,4 (5,0)21,5
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wartości paramertów farmakokinetycznych oszacowano na podstawie analizy niekompartmentowej a Dostępne pojedyncze wartości, ponieważ zaledwie od dwóch pacjentów w tej grupie wiekowej pobrano próbki do badań farmakokinetycznych umożliwiających analizę farmakokinetyczną; wartości AUC, pozornego okresu półtrwania t 1/2 oraz CL/mc. można było określić tylko u jednego z tych dwóch pacjentów b Analiza właściwości farmakokinetycznych została przeprowadzona na podstawie zbiorczego profilu farmakokinetycznego ze średnimi stężeniami dla wszystkich pacjentów w danym punkcie czasowym Dzieci i młodzież z SAB Badanie 4. fazy (DAP-PEDBAC-11-02) przeprowadzono w celu oceny bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat włącznie) z SAB. Farmakokinetykę daptomycyny u pacjentów w tym badaniu podsumowano w Tabeli 11.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu dawek wielokrotnych ekspozycja na daptomycynę była podobna w różnych grupach wiekowych po dostosowaniu dawki na podstawie masy ciała i wieku. Stężenia w osoczu po podaniu tych dawek były zgodne ze stężeniami uzyskanymi w badaniu u dorosłych z SAB (po podawaniu dawki 6 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom dorosłym). Tabela 11. Średnie wartości (odchylenie standardowe) farmakokinetyki daptomycyny u dzieci i młodzieży z SAB (w wieku od 1 do 17 lat) w badaniu DAP-PEDBAC-11-02
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Grupa wiekowa12 do 17 lat (N=13)7 do 11 lat (N=19)1 do 6 lat (N=19)*
    Dawka Czas trwaniainfuzji7 mg/kg mc.30 minut9 mg/kg mc.30 minut12 mg/kg mc.60 minut
    AUC0-24h(g×h/ml)656 (334)579 (116)620 (109)
    Cmax (g/ml)104 (35,5)104 (14,5)106 (12,8)
    Pozorny okrespółtrwania t1/2 (h)7,5 (2,3)6,0 (0,8)5,1 (0,6)
    CL/mc. (ml/h/kg)12,4 (3,9)15,9 (2,8)19,9 (3,4)
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wartości parametrów farmakokinetycznych oszacowano na podstawie podejścia modelowego z niewielkiej liczby próbek do badań farmakokinetycznych pobieranych od poszczególnych pacjentów podczas badania *Średnią wartość (odchylenie standardowe) obliczono dla pacjentów w wieku od 2 do 6 lat, ponieważ do badania nie włączono żadnego pacjenta w wieku od 1 do < 2 lat. Symulacja z wykorzystaniem modelu farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że wartości AUC (pole pod krzywą zmian stężenia leku w stanie stacjonarnym) dla daptomycyny u dzieci w wieku od 1 do < 2 lat otrzymujących 12 mg/kg mc. raz na dobę byłyby porównywalne do wartości obserwowanych dla dorosłych pacjentów otrzymujących 6 mg/kg mc. raz na dobę. Otyłość Ogólnoustrojowa ekspozycja na daptomycynę (AUC) u osób z nadwagą (Wskaźnik masy ciała – BMI 25-40 kg/m 2 ) w stosunku do osób bez nadwagi, jest zwiększona o około 28%, a u osób ze znaczną otyłością (BMI > 40 kg/m2) o 42%.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma jednak konieczności dostosowywania dawki tylko ze względu na stopień otyłości. Płeć Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce daptomycyny w zależności od płci. Rasa Nie stwierdzono istotnych klinicznie rożnic w farmakokinetyce daptomycyny u osób rasy czarnej lub żółtej w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej. Zaburzenia czynności nerek Po pojedynczym podaniu dożylnym daptomycyny w dawce 4 mg/kg mc. lub 6 mg/kg mc. w ciągu 30 minut osobom dorosłym z różnym stopniem zaburzeń czynności nerek, całkowity klirens (Cl) daptomycyny był zmniejszony, a ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) zwiększona, z powodu pogorszenia czynności nerek (zmniejszenia klirensu kreatyniny). W oparciu o dane i modele farmakokinetyczne, wartość AUC daptomycyny w pierwszym dniu po podaniu dawki 6 mg/kg u dorosłych pacjentów, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, była 2 razy większa niż wartość zaobserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek otrzymujących tę samą dawkę.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W drugim dniu po podaniu dawki 6 mg/kg u dorosłych pacjentów, u których stosuje się hemodializę i ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, wartość AUC daptomycyny była w przybliżeniu 1,3 razy większa niż wartość zaobserwowana po drugiej dawce 6 mg/kg u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Na tej podstawie zalecane jest, aby dorośli pacjenci, u których stosuje się hemodializę lub ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową, otrzymywali daptomycynę raz na 48 godzin w dawce zalecanej dla danego rodzaju leczonego zakażenia (patrz punkt 4.2). Nie określono schematu dawkowania daptomycyny u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka daptomycyny nie zmienia się u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B zaburzeń czynności wątroby wg Child-Pugh) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami dobranymi pod względem płci, wieku i masy ciała, którym podano jednorazową dawkę 4 mg/kg mc.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie badano farmakokinetyki daptomycyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C Child-Pugh).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Podawanie daptomycyny powodowało znikome do łagodnych zmiany degeneracyjno-regeneracyjne w mięśniach szkieletowych u szczurów i psów. Mikroskopowe zmiany w mięśniach szkieletowych były minimalne (dotyczyły około 0,05% włókienek mięśniowych) i w przypadku stosowania większych dawek towarzyszyło im zwiększenie aktywności CPK. Nie obserwowano zwłóknień ani rabdomiolizy. W zależności od czasu trwania badania, wszystkie zmiany w mięśniach, w tym zmiany mikroskopowe, były całkowicie odwracalne w ciągu 1 do 3 miesięcy po zaprzestaniu stosowania leku. Nie obserwowano zmian czynnościowych ani patologicznych w mięśniach gładkich i w mięśniu sercowym. Najmniejsze stężenie, przy którym obserwowano miopatię (ang. lowest observable effect level, LOEL) u szczurów i psów było od 0,8 do 2,3 razy większe od stężenia terapeutycznego u ludzi, wynoszącego 6 mg/kg mc. (w 30-minutowej infuzji dożylnej) u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ponieważ farmakokinetyka (patrz punkt 5.2) jest podobna, margines bezpieczeństwa stosowania obydwu metod podawania jest bardzo podobny. W badaniach na psach wykazano, że miopatia mięśni szkieletowych była mniejsza w przypadku podawania leku raz na dobę, niż w przypadku podawania takiej samej dawki dobowej w dawkach podzielonych. Wskazywałoby to na zależność występowania objawów miopatii u zwierząt od odstępów czasu między podaniem dawek. U dorosłych psów i szczurów, działanie na nerwy obwodowe obserwowano podczas stosowania dawek większych niż dawki powodujące zmiany w mięśniach szkieletowych. Działanie to zależało głównie od wartości C max w osoczu krwi. Zmiany w nerwach obwodowych polegały na znikomej do lekkiej degeneracji aksonów i często towarzyszyły im zmiany czynnościowe. Zmiany te, zarówno mikroskopowe jak i czynnościowe, przemijały w ciągu 6 miesięcy po leczeniu.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Margines bezpieczeństwa działania na nerwy obwodowe szczurów i psów na podstawie porównania stężenia maksymalnego (C max ), przy którym nie obserwowano tego działania (ang. No Observed Effect Level - NOEL), z C max występującym po podaniu w 30-minutowej infuzji dożylnej dawki 6 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom z prawidłową czynnością nerek jest odpowiednio 8 i 6 razy większy. Wyniki badań in vitro oraz niektórych badań in vivo , mających na celu objaśnienie mechanizmu toksycznego działania daptomycyny na mięśnie wskazują, że błona komórkowa różnorodnych komórek mięśni spontanicznie kurczących się jest obiektem toksycznego działania daptomycyny. Nie zidentyfikowano konkretnego składnika powierzchni komórek, na który bezpośrednio oddziaływuje daptomycyna. Obserwowano utratę i (lub) uszkodzenia mitochondriów, jednak rola i znaczenie tej obserwacji w całkowitej patologii nie jest znana. Zjawisko to nie było powiązane z wpływem leku na kurczliwość mięśni.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W przeciwieństwie do dorosłych psów, młode psy były bardziej podatne na uszkodzenia nerwów obwodowych niż na miopatię mięśni szkieletowych. U młodych psów uszkodzenia nerwów obwodowych i kręgowych występowały po zastosowaniu dawek mniejszych niż dawki działające toksycznie na mięśnie szkieletowe. U noworodków psów, daptomycyna była przyczyną istotnych klinicznie objawów takich jak drgawki, sztywność mięśni kończyn oraz zaburzenia czynności kończyn, co przy dawkach ≥ 50 mg/kg mc./dobę wpływało na zmniejszenie masy ciała i ogólną kondycję organizmu oraz wymagało wcześniejszego przerwania leczenia w grupach, u których stosowano takie dawkowanie. Przy mniejszych dawkach (25 mg/kg mc./dobę) obserwowano łagodne i przemijające objawy kliniczne, takie jak drgawki oraz jeden przypadek sztywności mięśni, bez wpływu na masę ciała.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W przypadku stosowania wszystkich dawek nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem zmian histopatologicznych w tkankach układu nerwowego zarówno obwodowego jak i ośrodkowego czy w mięśniach szkieletowych, w związku z czym mechanizm i znaczenie kliniczne działań niepożądanych jest nieznane. W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazano wpływu ani na płodność ani na rozwój embrionalno-płodowy lub pourodzeniowy. Daptomycyna może jednak przenikać przez barierę łożyskową ciężarnych samic szczura (patrz punkt 5.2). Nie badano przenikania daptomycyny do mleka karmiących samic. Nie prowadzono długotrwałych badań nad karcynogennością u gryzoni. Daptomycyna nie była mutagenna ani klastogenna w zestawie testów genotoksyczności zarówno in vivo , jak i in vitro.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Kwas cytrynowy (solubilizator/stabilizator) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt Daptomycin Hospira jest fizycznie i chemicznie niezgodny z roztworami zawierającymi glukozę. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 2 lata Po rekonstytucji: chemiczna i fizyczna trwałość zrekonstytuowanego roztworu leku w fiolce wynosi 12 godzin w 25°C lub do 48 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C. Chemiczna i fizyczna trwałość rozcieńczonego roztworu w worku infuzyjnym wynosi 12 godzin w 25°C oraz 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. W przypadku 30-minutowej infuzji dożylnej, łączny czas przechowywania (zzrekonstytuowanego roztworu w fiolce i rozcieńczonego roztworu w worku infuzyjnym; patrz punkt 6.6) nie może przekroczyć 12 godzin w temperaturze 25°C (lub 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku 2-minutowego wstrzyknięcia dożylnego czas przechowywania zrekontytuowanego roztworu w fiolce (patrz punkt 6.6) nie może przekroczyć 12 godzin w temperaturze 25°C (lub 48 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C). Jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany do użycia produkt należy zużyć natychmiast. Ten produkt nie zawiera środków konserwujących lub bakteriostatycznych. Jeżeli nie jest zużyty natychmiast, za czas jego przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. Zwykle czas ten nie może być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczanie odbywało się w warunkach kontrolowanych i sprawdzonych aseptycznie warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji lub rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Jednorazowe fiolki z przezroczystego szkła typu I o pojemności 15 ml z gumowym szarym korkiem i aluminiowym kapslem Dostępne w opakowaniach zawierających 1 fiolkę lub 5 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Dorosłym pacjentom produkt leczniczy Daptomycin może być podawany dożylnie w infuzji przez 30 minut lub we wstrzyknięciu przez 2 minuty. Dzieciom i młodzieży nie należy podawać daptomycyny w 2 minutowym wstrzyknięciu. Dzieciom i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat daptomycynę należy podawać dożylnie w infuzji przez 30 minut. Dzieciom w wieku poniżej 7 lat otrzymującym dawkę 9-12 mg/kg mc. daptomycynę należy podawać przez 60 minut (patrz punkty 4.2 i 5.2). Przygotowanie roztworu do infuzji wymaga dodatkowego etapu rozcieńczania, jak opisano poniżej.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Daptomycin Hospira 350 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy Daptomycin Hospira podawany w 30 lub 60- minutowej infuzji dożylnej Stężenie produktu leczniczego Daptomycin Hospira w roztworze do infuzji wynoszące 50 mg/ml osiąga się poprzez rekonstytucję liofilizowanego produktu w 7 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt jest klarowny i może zawierać kilka drobnych pęcherzyków powietrza lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować produkt leczniczy Daptomycin Hospira do infuzji dożylnej, należy postępować według poniższej instrukcji: Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki, aby odsłonić środkowe pole gumowego korka.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu). Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 7 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt leczniczy jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5. Powoli usunąć zrekonstytuwany roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do infuzji dożylnej. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór przelać do worka infuzyjnego (o typowej pojemności 50 ml) zawierającego 0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml). 10. Zrekonstytuwany i rozcieńczony roztwór można następnie podać w trwającej 30 lub 60 minut infuzji dożylnej, zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Następujące leki wykazały zgodność po dodaniu do roztworu (do wlewu dożylnego) produktu leczniczego Daptomycin Hospira: aztreonam, ceftazydym, ceftriakson, gentamycyna, flukonazol, lewofloksacyna, dopamina, heparyna i lidokaina. Produkt Daptomycin Hospira podawany w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym (wyłącznie pacjentom dorosłym) Nie należy używać wody w celu rekonstytucji produktu leczniczego Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych. Produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy rekonstytuować wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Stężenie roztworu do wstrzykiwań Daptomycin Hospira wynoszące 50 mg/ml osiąga się przez rekonstytucję produktu liofilizowanego w 7 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt staje się przezroczysty i może zawierać kilka małych pęcherzyków lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych, należy postępować według poniższej instrukcji. Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki, aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 7 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4. Zrekonstytuowany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Powoli usunąć zrekonstytuwany y roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do wstrzykiwań dożylnych. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9. Roztwór należy wstrzykiwać do żyły wolno przez 2 minuty, zgodnie z punktem 4.2. Fiolki zawierające produkt leczniczy Daptomycin Hospira są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji (patrz punkt 6.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Daptomycin Hospira 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy Daptomycin Hospira podawany w 30 lub 60-minutowej infuzji dożylnej Stężenie produktu leczniczego Daptomycin Hospira w roztworze do infuzji wynoszące 50 mg/ml osiąga się poprzez rekonstytucję liofilizowanego produktu w 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuwany y produkt jest klarowny i może zawierać kilka drobnych pęcherzyków powietrza lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować produkt leczniczy Daptomycin Hospira do infuzji dożylnej, należy postępować według poniższej instrukcji: Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu). Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 10 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt leczniczy jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5. Powoli usunąć zrekonstytuwany y roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do infuzji dożylnej. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuwany roztwór przelać do worka infuzyjnego (o typowej pojemności 50 ml) zawierającego 0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml). 10. Zrekonstytuwany i rozcieńczony roztwór można następnie podać w trwającej 30 lub 60 minut infuzji dożylnej, zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Następujące leki wykazały zgodność po dodaniu do roztworu (do wlewu dożylnego) produktu leczniczego Daptomycin Hospira: aztreonam, ceftazydym, ceftriakson, gentamycyna, flukonazol, lewofloksacyna, dopamina, heparyna i lidokaina. Produkt Daptomycin Hospira podawany w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym (wyłącznie pacjentom dorosłym) Nie należy używać wody w celu rekonstytucji produktu leczniczego Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych. Produkt leczniczy Daptomycin Hospira należy rekonstytuować wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Stężenie roztworu do wstrzykiwań Daptomycin Hospira wynoszące 50 mg/ml osiąga się przez rekonstytucję produktu liofilizowanego w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) do wstrzykiwań. Całkowicie zrekonstytuowany produkt staje się przezroczysty i może zawierać kilka małych pęcherzyków lub pianę przy brzegu fiolki. Aby przygotować Daptomycin Hospira do wstrzykiwań dożylnych, należy postępować według poniższej instrukcji. Podczas rekonstytucji liofilizowanego produktu leczniczego Daptomycin Hospira należy przez cały czas przestrzegać zasad jałowości. Aby zminimalizować spienianie, NIE wstrząsać energicznie fiolką podczas lub po rekonstytucji. 1. Należy zerwać polipropylenowe zabezpieczenie fiolki aby odsłonić środkowe pole gumowego korka. Przetrzeć gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem lub innym roztworem antyseptycznym i pozostawić do wyschnięcia (jeśli zachodzi taka potrzeba, te same czynności wykonuje się w przypadku fiolki z roztworem chlorku sodu).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Po oczyszczeniu nie dotykać gumowego korka oraz nie dopuścić do zetknięcia korka z jakąkolwiek inną powierzchnią. Nabrać do strzykawki za pomocą jałowej igły 21 G lub o mniejszej średnicy, lub bezigłowego urządzenia 10 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) – soli fizjologicznej do wstrzykiwań, następnie POWOLI przebić igłą środek gumowego korka i wstrzyknąć zawartość strzykawki bezpośrednio przez zatyczkę do fiolki. 2. Zwolnić tłok strzykawki i przed jej wyciągnięciem z fiolki odczekać, aż w strzykawce zostanie wyrównane ciśnienie. 3. Przytrzymać fiolkę za szyjkę, a następnie przechylić ją i obracać aż do całkowitej rekonstytucji produktu. 4. Zrekonstytuwany roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem w celu upewnienia się, że produkt jest całkowicie rozpuszczony i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Daptomycin Hospira ma barwę od jasnożółtej do jasnobrązowej. 5.
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Powoli usunąć zrekonstytuwany roztwór (50 mg daptomycyny/ml) z fiolki za pomocą sterylnej igły 21 G lub o mniejszej średnicy. 6. Odwrócić fiolkę do góry dnem, tak, by roztwór spłynął w kierunku korka. Używając nowej strzykawki, wprowadzić igłę do odwróconej fiolki. Trzymając fiolkę w pozycji do góry dnem umieścić zakończenie igły jak najgłębiej w roztworze w fiolce podczas pobierania roztworu do strzykawki. Przed usunięciem igły z fiolki należy odciągnąć tłok strzykawki do końca, tak, by pobrać z odwróconej fiolki cały roztwór. 7. Zmienić igłę na nową, przeznaczoną do wstrzykiwań dożylnych. 8. Ze strzykawki usunąć powietrze, duże pęcherzyki i nadmiar roztworu, tak, by uzyskać żądaną dawkę. 9. Roztwór należy wstrzykiwać do żyły wolno przez 2 minuty, zgodnie z punktem 4.2. Fiolki zawierające produkt leczniczy Daptomycin Hospira są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji (patrz punkt 6.3).
  • CHPL leku Daptomycin Hospira, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Zobacz również:

REKLAMA