Jak wygląda dawkowanie belantamabu?
Belantamab jest podawany w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji dożylnej. Standardowa dawka zalecana dla dorosłych pacjentów wynosi 2,5 mg na każdy kilogram masy ciała. Lek podaje się dożylnie co 3 tygodnie w formie infuzji, która powinna trwać co najmniej 30 minut1.
Terapia powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w leczeniu szpiczaka mnogiego. Leczenie kontynuuje się do momentu progresji choroby lub pojawienia się trudnych do zaakceptowania działań niepożądanych2.
- Przed każdą z trzech pierwszych infuzji, a także według potrzeb w trakcie leczenia, pacjent powinien mieć wykonane badanie okulistyczne, w tym ocenę ostrości wzroku1.
- Zaleca się stosowanie sztucznych łez bez konserwantów co najmniej 4 razy dziennie przez cały czas trwania terapii1.
- Belantamab podaje się wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych.
- Lek wymaga regularnych kontroli okulistycznych, aby zapobiec powikłaniom ze strony oczu.
- Nie wolno samodzielnie przerywać lub zmieniać schematu dawkowania.
- Przyjmowanie leku powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania belantamabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych i nie zaleca się stosowania tej substancji w tej grupie wiekowej3.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów starszych. Lek można stosować według standardowego schematu dawkowania, niezależnie od wieku3.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami nerek (eGFR ≥ 30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki3.
- Brakuje wystarczających danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek, dlatego nie można wydać zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie3.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Nie trzeba zmieniać dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (np. nieznacznie podwyższony poziom bilirubiny lub aminotransferaz)3.
- Dla osób z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami wątroby brak jest wystarczających danych, aby ustalić właściwe dawkowanie4.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa stosowania belantamabu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Z uwagi na potencjalne ryzyko dla płodu oraz brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, stosowanie belantamabu w tych okresach nie jest zalecane56.
Modyfikacje dawkowania i szczególne sytuacje
Dawkowanie belantamabu może wymagać dostosowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza dotyczących oczu (rogówki), małopłytkowości czy reakcji związanych z infuzją78.
- W przypadku łagodnych działań niepożądanych dotyczących rogówki leczenie można kontynuować bez zmiany dawki7.
- Przy umiarkowanych objawach należy przerwać leczenie do czasu poprawy i rozważyć wznowienie w zmniejszonej dawce – 1,9 mg/kg7.
- W razie ciężkich działań niepożądanych leczenie przerywa się do czasu poprawy do łagodnego stopnia lub ustąpienia objawów. W przypadku narastających dolegliwości może być konieczne odstawienie leku7.
- Przy małopłytkowości stopnia 2-3 można rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki do 1,9 mg/kg8.
- W przypadku reakcji związanych z infuzją (stopień 2 lub wyższy) należy przerwać infuzję, wdrożyć leczenie wspomagające i po ustąpieniu objawów kontynuować infuzję ze zmniejszoną szybkością8.
Belantamab nie był badany u pacjentów o masie ciała poniżej 40 kg lub powyżej 150 kg, dlatego w tych grupach może być konieczne indywidualne podejście do leczenia. Przedawkowanie nie zostało opisane w badaniach klinicznych, ale w razie jego podejrzenia konieczna jest ścisła obserwacja i leczenie objawowe. Lek nie zawiera sodu i nie wymaga diety niskosodowej49.
Podsumowanie dawkowania belantamabu w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 2,5 mg/kg masy ciała dożylnie co 3 tygodnie |
| Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) | Nie zaleca się – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności |
| Osoby starsze | Jak u dorosłych – nie wymaga modyfikacji |
| Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami nerek | Jak u dorosłych – nie wymaga modyfikacji |
| Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami nerek | Brak wystarczających danych – nie można wydać zaleceń |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami wątroby | Jak u dorosłych – nie wymaga modyfikacji |
| Pacjenci z umiarkowanymi/ciężkimi zaburzeniami wątroby | Brak wystarczających danych – nie można wydać zaleceń |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Nie zaleca się stosowania |


















