Adagrazib – mechanizm działania

Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?

Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dany związek oddziałuje na organizm, by osiągnąć zamierzony efekt terapeutyczny¹. Zrozumienie tego procesu jest bardzo ważne, bo pozwala lepiej przewidzieć skuteczność leczenia oraz ewentualne działania niepożądane. W przypadku adagrazybu, mechanizm działania skupia się na hamowaniu określonego białka, które odpowiada za rozwój niektórych nowotworów płuc¹.

Warto także wspomnieć o dwóch pojęciach: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak substancja wpływa na organizm – czyli co robi lek w ciele. Farmakokinetyka natomiast wyjaśnia, jak organizm wpływa na lek – czyli jak jest on wchłaniany, rozprowadzany, rozkładany i wydalany. Oba te zagadnienia pomagają zrozumieć, jak działa adagrazyb i jak długo utrzymuje się jego efekt¹².

Jak adagrazyb działa w organizmie?

Działanie na poziomie komórkowym

Adagrazyb jest substancją opracowaną specjalnie do zwalczania nowotworów, w których występuje określona mutacja genu KRAS G12C¹. To mutacja, która pojawia się w niektórych przypadkach niedrobnokomórkowego raka płuca i sprawia, że komórki nowotworowe mogą się szybciej dzielić i rosnąć.

Mechanizm działania adagrazybu polega na selektywnym i nieodwracalnym blokowaniu zmutowanego białka KRAS G12C. Substancja ta przyłącza się do tego białka w miejscu, które zostało zmienione przez mutację, i blokuje je w jego nieaktywnej formie¹. Dzięki temu przekazywanie sygnałów, które powodują wzrost nowotworu, zostaje zahamowane.

• Adagrazyb działa tylko na komórki nowotworowe z określoną mutacją, co ogranicza wpływ na zdrowe komórki¹.
• Hamuje wzrost i żywotność komórek rakowych z mutacją KRAS G12C¹.
• Powoduje cofanie się zmian nowotworowych w modelach laboratoryjnych¹.

Dzięki temu podejściu adagrazyb daje szansę na zahamowanie postępu choroby tam, gdzie inne terapie już nie działają³.

Jak organizm przetwarza adagrazyb?

Wchłanianie i rozprowadzanie w organizmie

Adagrazyb jest podawany doustnie, w postaci tabletek. Po zażyciu, substancja wchłania się do krwi, a maksymalne stężenie osiąga po około 6 godzinach². Lek wiąże się w bardzo dużym stopniu z białkami osocza, co oznacza, że jest przenoszony po całym organizmie, ale tylko niewielka ilość występuje w formie wolnej².

• Stan stacjonarny (czyli stałe stężenie leku we krwi) osiąga się po 8 dniach regularnego stosowania².
• Pokarm nie ma istotnego wpływu na wchłanianie leku².
• Objętość dystrybucji, czyli rozprowadzenia leku w organizmie, jest duża – wynosi prawie 1000 litrów².

Rozkład, metabolizm i wydalanie

Po wchłonięciu adagrazyb jest rozkładany głównie przez enzymy w wątrobie, szczególnie przez CYP3A4². Lek hamuje także własny rozkład przez ten enzym, co oznacza, że jego stężenie w organizmie może się zwiększać przy dłuższym stosowaniu.

Większość adagrazybu jest wydalana z organizmu z kałem (około 75%), a tylko niewielka część z moczem (4,5%)². Okres półtrwania, czyli czas, po którym połowa dawki leku zostaje usunięta z organizmu, wynosi około 29 godzin⁵.

• Nie zaobserwowano znaczących różnic w przetwarzaniu adagrazybu w zależności od wieku, płci, masy ciała czy rasy².
• U osób z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami nerek lub wątroby nie przewiduje się istotnych zmian w działaniu leku².

Badania przedkliniczne – co wiemy o bezpieczeństwie adagrazybu?

Przedkliniczne badania adagrazybu, czyli badania prowadzone przed rozpoczęciem testów na ludziach, pozwoliły określić bezpieczeństwo tej substancji⁶.

• W badaniach na zwierzętach obserwowano pewne skutki uboczne, zwłaszcza przy bardzo wysokich dawkach, takie jak zmiany w różnych narządach, ale były one odwracalne po odstawieniu leku⁶.
• Nie wykazano działania mutagennego ani genotoksycznego, czyli nie stwierdzono wpływu na materiał genetyczny⁷.
• Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości adagrazybu⁷.
• W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego wpływu na płodność ani rozwój płodu przy stosowaniu dawek niższych niż te, które powodowały toksyczność u matek⁸.

Ostateczne bezpieczeństwo adagrazybu ocenia się na podstawie dalszych badań klinicznych, a lek został dopuszczony do stosowania warunkowo, co oznacza, że gromadzone są kolejne dane dotyczące jego skuteczności i bezpieczeństwa⁹.

Podsumowanie: Adagrazyb – nowoczesne podejście do leczenia raka płuca z mutacją KRAS G12C

Adagrazyb to innowacyjna substancja czynna, która działa bardzo precyzyjnie na komórki nowotworowe z określoną mutacją. Mechanizm jej działania opiera się na trwałym zablokowaniu białka KRAS G12C, co skutecznie hamuje wzrost raka płuca u osób, u których ta mutacja została potwierdzona. Sposób przetwarzania adagrazybu przez organizm pozwala na wygodne i skuteczne stosowanie w formie tabletek dwa razy dziennie. Przedkliniczne badania potwierdzają jego bezpieczeństwo przy odpowiednich dawkach, a dalsze obserwacje kliniczne są prowadzone, by potwierdzić długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo tej terapii¹²⁶.