Menu

żółtaczka zastoinowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Amoksycylina – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Tietyloperazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Promazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Kwas klawulanowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Flutamid – przeciwwskazania
  6. Cefaleksyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Beksaroten – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ramidilan HCT, 5 mg + 5 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Promazine Hasco, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Ospamox 1000 mg – wskazania – na co działa?
  12. Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – przedawkowanie leku
  13. Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Clindamycin Kabi, 150 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Atractin, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Atractin, 40 mg – przedawkowanie leku
  18. Atractin, 20 mg – wskazania – na co działa?
  19. Atractin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Atractin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Tarcefoksym, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Taromentin, 875 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?
  23. Taromentin, 1000 mg + 200 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Taromentin, 500 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Amoksycylina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoksycylina to popularny antybiotyk stosowany zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z kwasem klawulanowym. Choć większość działań niepożądanych ma łagodny charakter, czasem mogą pojawić się poważniejsze objawy. Ich rodzaj i częstość zależą od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by wiedzieć, kiedy zachować szczególną czujność.

  • Ilustracja poradnika Tietyloperazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tietyloperazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu nudności i wymiotów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość objawów ubocznych występuje rzadko, ale niektóre z nich mogą być poważne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub w szczególnych grupach pacjentów, takich jak dzieci czy osoby starsze. W zależności od postaci leku (tabletki, czopki, roztwór do wstrzykiwań) i drogi podania, działania niepożądane mogą się różnić. Warto znać ich możliwe objawy, by odpowiednio zareagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Promazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Promazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, jednak jej przyjmowanie może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych. Objawy te mają różny charakter i nasilenie, w zależności od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęściej dotyczą one układu nerwowego, ale mogą pojawić się także zaburzenia ze strony innych narządów. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii promazyną, aby w porę rozpoznać niepokojące objawy i właściwie zareagować.

  • Ilustracja poradnika Kwas klawulanowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas klawulanowy, stosowany najczęściej w połączeniu z amoksycyliną, może powodować różne działania niepożądane. Objawy te mają zwykle łagodny charakter, jednak niektóre z nich mogą być poważne. Występowanie działań niepożądanych zależy od drogi podania, postaci leku oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Warto znać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio zareagować w razie ich pojawienia się.

  • Ilustracja poradnika Flutamid – przeciwwskazania

    Flutamid to lek należący do grupy antyandrogenów, wykorzystywany głównie w leczeniu raka gruczołu krokowego. Jego stosowanie jest ściśle określone przez wskazania medyczne, a decyzja o rozpoczęciu terapii wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań oraz sytuacji, w których należy zachować szczególną ostrożność. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania flutamidu, w tym sytuacje, w których jego podanie jest niewskazane lub wymaga szczególnego nadzoru.

  • Ilustracja poradnika Cefaleksyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cefaleksyna to antybiotyk, który zwykle jest dobrze tolerowany, jednak jak każdy lek może powodować działania niepożądane. Najczęściej występują łagodne objawy ze strony układu pokarmowego, ale w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze reakcje, takie jak reakcje alergiczne czy zmiany skórne. Działania niepożądane zależą od indywidualnej wrażliwości, dawki oraz długości stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Beksaroten – działania niepożądane i skutki uboczne

    Beksaroten to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu chłoniaka skóry z komórek T. Jego działania niepożądane obejmują zarówno łagodne, jak i poważniejsze objawy, które mogą się różnić w zależności od dawki i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej występujące skutki uboczne dotyczą gospodarki lipidowej, tarczycy oraz skóry, ale lista potencjalnych działań niepożądanych jest bardzo szeroka. Poznaj, jak mogą objawiać się niepożądane reakcje na beksaroten, kiedy wymagają one szczególnej uwagi oraz jak często występują.

  • Ilustracja poradnika Ramidilan HCT, 5 mg + 5 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ramidilan HCT może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zawroty głowy, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak obrzęk naczynioruchowy i zapalenie trzustki. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przenika do mleka kobiecego, co może stanowić ryzyko dla dziecka. Może powodować zawroty głowy i inne objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów należy monitorować czynność nerek, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby dostosować dawkę leku.

  • Ilustracja poradnika Promazine Hasco, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Promazine Hasco to lek neuroleptyczny stosowany w leczeniu pobudzenia psychoruchowego i niepokoju u osób starszych. Stosowanie leku u kobiet karmiących jest przeciwwskazane, ponieważ przenika do mleka matki. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i wchodzi w interakcje z alkoholem, co nasila jego działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy. U seniorów zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek i ścisły nadzór lekarza. Promazine Hasco jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Ospamox 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Ospamox to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, dur brzuszny, dur rzekomy, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykacja Helicobacter pylori, choroba z Lyme oraz zapobieganie zapalenia wsierdzia. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta i jego masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę, penicyliny i inne składniki leku oraz reakcje alergiczne na inne leki beta-laktamowe. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka skórna, reakcje alergiczne, problemy z wątrobą i nerkami.

  • Ilustracja poradnika Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Testosteronum Prolongatum Jelfa może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak priapizm, zmiany libido, bóle głowy, lęk, parestezje, zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie tętnicze, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa, plamica wątrobowa oraz zmiany nowotworowe wątroby. Zalecana dawka wynosi od 100 mg do 200 mg, a w niektórych przypadkach do 300 mg, co tydzień. Przedawkowanie może wystąpić, gdy lek jest podawany w dawkach przekraczających zalecane lub częściej niż raz na tydzień. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Testosteronum Prolongatum Jelfa może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie liczby krwinek czerwonych, zwiększenie masy ciała oraz zwiększenie oznaczenia swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Inne możliwe skutki uboczne to nowotwór wątroby, ginekomastia, priapizm, łysienie typu męskiego, hirsutyzm, trądzik, żółtaczka zastoinowa, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Pacjenci powinni regularnie monitorować swoje zdrowie i zgłaszać wszelkie niepokojące objawy lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Testosteronum Prolongatum Jelfa stosuje się w terapii zastępczej testosteronem u mężczyzn z niedoborem tego hormonu. Zalecane dawkowanie to 100-200 mg co tydzień, a po poprawie 100 mg co 2-4 tygodnie. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, rak gruczołu krokowego, rak sutka, rak wątroby, ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć przeciwwskazania i zachować szczególną ostrożność w przypadku niektórych schorzeń. Regularne badania kontrolne są niezbędne do monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zwiększenie liczby krwinek czerwonych, nowotwór wątroby, ginekomastię, priapizm, oligospermię, łysienie, hirsutyzm, trądzik, żółtaczkę zastoinową, plamicę wątrobową, zakrzepicę żył głębokich, nadciśnienie, zatorowość płucną, zapalenie i…

  • Ilustracja poradnika Clindamycin Kabi, 150 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clindamycin Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, bóle brzucha, wymioty i nudności. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują blokadę nerwowo-mięśniową, zaburzenia smaku, zatrzymanie krążeniowo-oddechowe i niedociśnienie. Rzadkie działania niepożądane to gorączka polekowa, reakcje nadwrażliwości na alkohol benzylowy i ciężkie reakcje skórne. Bardzo rzadkie skutki uboczne obejmują ciężkie reakcje alergiczne, przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką zastoinową i zapalenie stawów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atractin, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atractin, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak stan zapalny jamy nosowej, ból gardła, krwawienie z nosa, reakcje alergiczne, podwyższenie poziomu cukru we krwi, ból głowy, nudności, zaparcie, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, bóle mięśni i bóle kręgosłupa oraz wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak ciężkie reakcje alergiczne, poważne schorzenia skóry, osłabienie mięśni, tkliwość, ból lub pęknięcie mięśni, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Atractin, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Atractin, zawierającego atorwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg. Objawy przedawkowania obejmują rabdomiolizę, podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), objawy ze strony wątroby oraz reakcje alergiczne. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i kontrolować czynności wątroby oraz CK. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu atorwastatyny z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Atractin, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Atractin, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, czynną chorobę wątroby, ciążę, karmienie piersią oraz stosowanie glekaprewiru z pibrentaswirem. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, bóle mięśni, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa i rabdomioliza.

  • Ilustracja poradnika Atractin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atractin, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu lipidów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (np. ból głowy, nudności, bóle mięśni), niezbyt częste (np. koszmary senne, zawroty głowy, zapalenie wątroby), rzadkie (np. zaburzenia widzenia, żółtaczka zastoinowa) i bardzo rzadkie (np. reakcje alergiczne, utrata słuchu). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atractin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atractin, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu lipidów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (np. ból głowy, nudności), niezbyt częste (np. koszmary senne, zawroty głowy), rzadkie (np. zaburzenia widzenia, żółtaczka zastoinowa) i bardzo rzadkie (np. reakcje alergiczne, utrata słuchu). W razie wystąpienia poważnych objawów, takich jak reakcje alergiczne czy rabdomioliza, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tarcefoksym, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tarcefoksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, biegunki, zakażenia bakteryjne lub grzybicze, niedokrwistość, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, problemy żołądkowo-jelitowe, problemy z wątrobą i nerkami oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak nagła duszność, obrzęk twarzy lub ciężka wysypka skórna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 875 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia kości i stawów. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki beta-laktamowe oraz problemy z wątrobą. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 1000 mg + 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, ponieważ przenika do mleka matki. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione przez działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie i dostosowanie dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być regularnie monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 500 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Taromentin obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem, ponieważ substancje czynne przenikają do mleka matki. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione przez działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Unikanie alkoholu jest zalecane, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Seniorzy powinni monitorować czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni dostosować dawki i regularnie monitorować stan zdrowia.